{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2886794"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2886794","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αξιολόγηση της δυστονίας σε παιδιά με σπαστική διπληγία και περικοιλιακή λευκομαλάκυνση","abstract":"Εισαγωγή: Η σπαστική διπληγία είναι η συχνότερη μορφή εγκεφαλικής παράλυσης, η οποία οφείλεται σε περικοιλιακή λευκομαλάκυνση και είναι η πιο συχνή εγκεφαλική βλάβη που συσχετίζεται με την εμφάνιση εγκεφαλικής παράλυσης σε πρόωρα νεογνά. Στην κλινική πράξη υπάρχουν ενδείξεις ότι οι ασθενείς με εγκεφαλική παράλυση παρουσιάζουν μικτές κινητικές διαταραχές, κυρίως σπαστικότητα και δυστονία. Σκοπός: της παρούσας μελέτης είναι η αξιολόγηση και η διαφοροποίηση μεταξύ σπαστικών και δυστονικών κινητικών διαταραχών σε παιδιά με διπληγία και περικοιλιακή λευκομαλάκυνση καθώς η διαφοροποίηση αυτή θα καθορίσει και το είδος της θεραπευτικής παρέμβασης. . Υλικό και μέθοδος: Δείγμα αυτής της μελέτης αποτέλεσαν 28 παιδιά με σπαστική εγκεφαλική παράλυση και περικοιλιακή λευκομαλάκυνση. Για την συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν οι κλίμακες GMFCS, MACS, Modified Ashworth Scale, Fahn-Marsden Scale και βιντεοσκόπηση των παιδιών. Η στατιστική σημαντικότητα τέθηκε στο p<0,05. Για τη στατιστική ανάλυση των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πρόγραμμα SPSS 22.0. Η στατιστική ανάλυση έγινε με τη στατιστική δοκιμασία Mann-Whitney, το συντελεστή συσχέτισης του Spearman (r) και με την ανάλυση γραμμικής παλινδρόμησης ( linear regression analysis). Αποτελέσματα: Όλα τα παιδιά είχαν δυστονία, 100% στα κάτω άκρα, 96,4% στα άνω άκρα, 71,4% στον αυχένα και κορμό, και 50% στην κρανιοπροσωπική περιοχή. Από τη στατιστική ανάλυση προέκυψε ότι η σοβαρότητα της δυστονία συσχετιζόταν με χειρότερη αδρή (GMFCS) και λεπτή κινητικότητα (MACS). Υπήρξε συσχέτιση προβλημάτων κατά τη διάρκεια της κύησης με την σοβαρότητα της δυστονίας και Υπήρξε συσχέτιση της νοητικής υστέρησης με την δυστονία. Συμπεράσματα Τα ευρήματα της παρούσας μελέτης επιβεβαιώνουν την ύπαρξη της δυστονίας στα παιδιά με σπαστική διπληγία και περικοιλιακή λευκομαλάκυνση. Η δυστονία είναι σημαντικός παράγοντας αναπηρίας. Όσο υψηλότερα ήταν τα ποσοστά της δυστονίας στα παιδιά, τόσο πιο επιβαρυμένη ήταν η λειτουργικότητα των άνω και κάτω άκρων. Τα αυξημένα ποσοστά δυστονίας στα παιδιά που είχαν νοητική υστέρηση, ίσως να είναι αποτέλεσμα διάχυτης εγκεφαλικής δυσλειτουργίας.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η σπαστική διπληγία είναι η συχνότερη μορφή εγκεφαλικής παράλυσης, η οποία οφείλεται σε περικοιλιακή λευκομαλάκυνση και είναι η πιο συχνή εγκεφαλική βλάβη που συσχετίζεται με την εμφάνιση εγκεφαλικής παράλυσης σε πρόωρα νεογνά. Στην κλινική πράξη υπάρχουν ενδείξεις ότι οι ασθενείς με εγκεφαλική παράλυση παρουσιάζουν μικτές κινητικές διαταραχές, κυρίως σπαστικότητα και δυστονία. Σκοπός: της παρούσας μελέτης είναι η αξιολόγηση και η διαφοροποίηση μεταξύ σπαστικών και δυστονικών κινητικών διαταραχών σε παιδιά με διπληγία και περικοιλιακή λευκομαλάκυνση καθώς η διαφοροποίηση αυτή θα καθορίσει και το είδος της θεραπευτικής παρέμβασης. . Υλικό και μέθοδος: Δείγμα αυτής της μελέτης αποτέλεσαν 28 παιδιά με σπαστική εγκεφαλική παράλυση και περικοιλιακή λευκομαλάκυνση. Για την συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν οι κλίμακες GMFCS, MACS, Modified Ashworth Scale, Fahn-Marsden Scale και βιντεοσκόπηση των παιδιών. Η στατιστική σημαντικότητα τέθηκε στο p&lt;0,05. Για τη στατιστική ανάλυση των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πρόγραμμα SPSS 22.0. Η στατιστική ανάλυση έγινε με τη στατιστική δοκιμασία Mann-Whitney, το συντελεστή συσχέτισης του Spearman (r) και με την ανάλυση γραμμικής παλινδρόμησης ( linear regression analysis). Αποτελέσματα: Όλα τα παιδιά είχαν δυστονία, 100% στα κάτω άκρα, 96,4% στα άνω άκρα, 71,4% στον αυχένα και κορμό, και 50% στην κρανιοπροσωπική περιοχή. Από τη στατιστική ανάλυση προέκυψε ότι η σοβαρότητα της δυστονία συσχετιζόταν με χειρότερη αδρή (GMFCS) και λεπτή κινητικότητα (MACS). Υπήρξε συσχέτιση προβλημάτων κατά τη διάρκεια της κύησης με την σοβαρότητα της δυστονίας και Υπήρξε συσχέτιση της νοητικής υστέρησης με την δυστονία. Συμπεράσματα Τα ευρήματα της παρούσας μελέτης επιβεβαιώνουν την ύπαρξη της δυστονίας στα παιδιά με σπαστική διπληγία και περικοιλιακή λευκομαλάκυνση. Η δυστονία είναι σημαντικός παράγοντας αναπηρίας. Όσο υψηλότερα ήταν τα ποσοστά της δυστονίας στα παιδιά, τόσο πιο επιβαρυμένη ήταν η λειτουργικότητα των άνω και κάτω άκρων. Τα αυξημένα ποσοστά δυστονίας στα παιδιά που είχαν νοητική υστέρηση, ίσως να είναι αποτέλεσμα διάχυτης εγκεφαλικής δυσλειτουργίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαδημητρίου Ιωάννα","Papadimitriou Ioanna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:39Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2886794"],"render_values":[{"text":"uoadl:2886794","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2886794","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2886794","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2886794","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαδημητρίου Ιωάννα","Papadimitriou Ioanna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2886794","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2886794"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η σπαστική διπληγία είναι η συχνότερη μορφή εγκεφαλικής παράλυσης, η οποία οφείλεται σε περικοιλιακή λευκομαλάκυνση και είναι η πιο συχνή εγκεφαλική βλάβη που συσχετίζεται με την εμφάνιση εγκεφαλικής παράλυσης σε πρόωρα νεογνά. Στην κλινική πράξη υπάρχουν ενδείξεις ότι οι ασθενείς με εγκεφαλική παράλυση παρουσιάζουν μικτές κινητικές διαταραχές, κυρίως σπαστικότητα και δυστονία. Σκοπός: της παρούσας μελέτης είναι η αξιολόγηση και η διαφοροποίηση μεταξύ σπαστικών και δυστονικών κινητικών διαταραχών σε παιδιά με διπληγία και περικοιλιακή λευκομαλάκυνση καθώς η διαφοροποίηση αυτή θα καθορίσει και το είδος της θεραπευτικής παρέμβασης. . Υλικό και μέθοδος: Δείγμα αυτής της μελέτης αποτέλεσαν 28 παιδιά με σπαστική εγκεφαλική παράλυση και περικοιλιακή λευκομαλάκυνση. Για την συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν οι κλίμακες GMFCS, MACS, Modified Ashworth Scale, Fahn-Marsden Scale και βιντεοσκόπηση των παιδιών. Η στατιστική σημαντικότητα τέθηκε στο p<0,05. Για τη στατιστική ανάλυση των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πρόγραμμα SPSS 22.0. Η στατιστική ανάλυση έγινε με τη στατιστική δοκιμασία Mann-Whitney, το συντελεστή συσχέτισης του Spearman (r) και με την ανάλυση γραμμικής παλινδρόμησης ( linear regression analysis). Αποτελέσματα: Όλα τα παιδιά είχαν δυστονία, 100% στα κάτω άκρα, 96,4% στα άνω άκρα, 71,4% στον αυχένα και κορμό, και 50% στην κρανιοπροσωπική περιοχή. Από τη στατιστική ανάλυση προέκυψε ότι η σοβαρότητα της δυστονία συσχετιζόταν με χειρότερη αδρή (GMFCS) και λεπτή κινητικότητα (MACS). Υπήρξε συσχέτιση προβλημάτων κατά τη διάρκεια της κύησης με την σοβαρότητα της δυστονίας και Υπήρξε συσχέτιση της νοητικής υστέρησης με την δυστονία. Συμπεράσματα Τα ευρήματα της παρούσας μελέτης επιβεβαιώνουν την ύπαρξη της δυστονίας στα παιδιά με σπαστική διπληγία και περικοιλιακή λευκομαλάκυνση. Η δυστονία είναι σημαντικός παράγοντας αναπηρίας. Όσο υψηλότερα ήταν τα ποσοστά της δυστονίας στα παιδιά, τόσο πιο επιβαρυμένη ήταν η λειτουργικότητα των άνω και κάτω άκρων. Τα αυξημένα ποσοστά δυστονίας στα παιδιά που είχαν νοητική υστέρηση, ίσως να είναι αποτέλεσμα διάχυτης εγκεφαλικής δυσλειτουργίας.","Introduction: Spastic diplegia is the most frequent type of cerebral palsy, caused by periventricular leucomalacia and is the most frequently encountered cerebral injury associated with the presence of cerebral palsy in premature newborns. In clinical practice indicates that patients with cerebral palsy exhibit mixed motor disorders, mostly spasticity and dystonia Purpose: the purpose of the present study is the evaluation and differentiation between spastic and dystonic motor disorders in infants with diplegia and periventricular leucomalacia as the specific differentiation will define the treatment intervention. Sample and method: 28 children with spastic diplegia and periventricular leucomalacia provided the sample for this study. For data collection were used GMFCS, MACS, Statistic significance was set at p<0,05. For statistic analysis of the data the statistic programme SPSS 22.0 was used. Statistic analysis was done with the Mann-Whitney test, Spearman (r) correlation coefficient and linear regression analysis. Results: All children of the sample had dystonia, 100% in low extremities, 96,4% in upper extremities, 71,4% in neck and trunk and 50% in craniofacial area. Statistic analysis indicated the severity of dystonia correlated with the difficulty in gross (GMFCS) and fine motor function (MACS). Furthermore, there was correlation between prenatal problems and severity of dystonia. Finally, there was correlation between mental retardation and dystonia. Conclusion: The results of the present study confirm the existence of dystonia in infants with spastic diplegia and periventricular leucomalacia. Dystonia is a major factor of disability. The higher the levels of dystonia in children the higher the severity in function of upper and lower extremities. Increased levels of dystonia in children with mental retardation may be the result of diffused brain disorder."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αξιολόγηση της δυστονίας σε παιδιά με σπαστική διπληγία και περικοιλιακή λευκομαλάκυνση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαδημητρίου Ιωάννα","Papadimitriou Ioanna"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η σπαστική διπληγία είναι η συχνότερη μορφή εγκεφαλικής παράλυσης, η οποία οφείλεται σε περικοιλιακή λευκομαλάκυνση και είναι η πιο συχνή εγκεφαλική βλάβη που συσχετίζεται με την εμφάνιση εγκεφαλικής παράλυσης σε πρόωρα νεογνά. Στην κλινική πράξη υπάρχουν ενδείξεις ότι οι ασθενείς με εγκεφαλική παράλυση παρουσιάζουν μικτές κινητικές διαταραχές, κυρίως σπαστικότητα και δυστονία. Σκοπός: της παρούσας μελέτης είναι η αξιολόγηση και η διαφοροποίηση μεταξύ σπαστικών και δυστονικών κινητικών διαταραχών σε παιδιά με διπληγία και περικοιλιακή λευκομαλάκυνση καθώς η διαφοροποίηση αυτή θα καθορίσει και το είδος της θεραπευτικής παρέμβασης. . Υλικό και μέθοδος: Δείγμα αυτής της μελέτης αποτέλεσαν 28 παιδιά με σπαστική εγκεφαλική παράλυση και περικοιλιακή λευκομαλάκυνση. Για την συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν οι κλίμακες GMFCS, MACS, Modified Ashworth Scale, Fahn-Marsden Scale και βιντεοσκόπηση των παιδιών. Η στατιστική σημαντικότητα τέθηκε στο p<0,05. Για τη στατιστική ανάλυση των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πρόγραμμα SPSS 22.0. Η στατιστική ανάλυση έγινε με τη στατιστική δοκιμασία Mann-Whitney, το συντελεστή συσχέτισης του Spearman (r) και με την ανάλυση γραμμικής παλινδρόμησης ( linear regression analysis). Αποτελέσματα: Όλα τα παιδιά είχαν δυστονία, 100% στα κάτω άκρα, 96,4% στα άνω άκρα, 71,4% στον αυχένα και κορμό, και 50% στην κρανιοπροσωπική περιοχή. Από τη στατιστική ανάλυση προέκυψε ότι η σοβαρότητα της δυστονία συσχετιζόταν με χειρότερη αδρή (GMFCS) και λεπτή κινητικότητα (MACS). Υπήρξε συσχέτιση προβλημάτων κατά τη διάρκεια της κύησης με την σοβαρότητα της δυστονίας και Υπήρξε συσχέτιση της νοητικής υστέρησης με την δυστονία. Συμπεράσματα Τα ευρήματα της παρούσας μελέτης επιβεβαιώνουν την ύπαρξη της δυστονίας στα παιδιά με σπαστική διπληγία και περικοιλιακή λευκομαλάκυνση. Η δυστονία είναι σημαντικός παράγοντας αναπηρίας. Όσο υψηλότερα ήταν τα ποσοστά της δυστονίας στα παιδιά, τόσο πιο επιβαρυμένη ήταν η λειτουργικότητα των άνω και κάτω άκρων. Τα αυξημένα ποσοστά δυστονίας στα παιδιά που είχαν νοητική υστέρηση, ίσως να είναι αποτέλεσμα διάχυτης εγκεφαλικής δυσλειτουργίας.","Introduction: Spastic diplegia is the most frequent type of cerebral palsy, caused by periventricular leucomalacia and is the most frequently encountered cerebral injury associated with the presence of cerebral palsy in premature newborns. In clinical practice indicates that patients with cerebral palsy exhibit mixed motor disorders, mostly spasticity and dystonia Purpose: the purpose of the present study is the evaluation and differentiation between spastic and dystonic motor disorders in infants with diplegia and periventricular leucomalacia as the specific differentiation will define the treatment intervention. Sample and method: 28 children with spastic diplegia and periventricular leucomalacia provided the sample for this study. For data collection were used GMFCS, MACS, Statistic significance was set at p<0,05. For statistic analysis of the data the statistic programme SPSS 22.0 was used. Statistic analysis was done with the Mann-Whitney test, Spearman (r) correlation coefficient and linear regression analysis. Results: All children of the sample had dystonia, 100% in low extremities, 96,4% in upper extremities, 71,4% in neck and trunk and 50% in craniofacial area. Statistic analysis indicated the severity of dystonia correlated with the difficulty in gross (GMFCS) and fine motor function (MACS). Furthermore, there was correlation between prenatal problems and severity of dystonia. Finally, there was correlation between mental retardation and dystonia. Conclusion: The results of the present study confirm the existence of dystonia in infants with spastic diplegia and periventricular leucomalacia. Dystonia is a major factor of disability. The higher the levels of dystonia in children the higher the severity in function of upper and lower extremities. Increased levels of dystonia in children with mental retardation may be the result of diffused brain disorder."],"dc:identifier":["uoadl:2886794","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2886794"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αξιολόγηση της δυστονίας σε παιδιά με σπαστική διπληγία και περικοιλιακή λευκομαλάκυνση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:39Z"}