{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2886907"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2886907","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ιντερλευκίνες και αυτόματες αποβολές","abstract":"Η αυτόματη έκτρωση ή αποβολή αποτελεί μια από τις συνηθέστερες επιπλοκές της κύησης και συμβαίνει στο 10-15% των γυναικών. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, αυτόματη αποβολή θεωρείται η απώλεια εμβρύου < 500 γρ. με ηλικία κύησης < 20 εβδομάδων. Το 0,5-2% των γυναικών παρουσιάζει καθ’ έξιν αποβολές ή αυτόματες επαναλαμβανόμενες αποβολές, οι οποίες ορίζονται ως τρεις ή περισσότερες αποτυχημένες κλινικά διαγνωσμένες κυήσεις. Παρά τις σημαντικές προόδους στον τομέα της γυναικολογίας και της επιστήμης της εξωσωματικής γονιμοποίησης, κατά τα τελευταία χρόνια, η αιτιολογία τους θεωρείται ακόμη και σήμερα αδιευκρίνιστη. Όπως είναι ευρέως γνωστό, η ανοσιακή απάντηση και ιδιαίτερα η παραγωγή κυτταροκινών ποικίλει από άτομο σε άτομο. Το γεγονός αυτό οφείλεται εν μέρει στο γενετικό πολυμορφισμό της γονιδιακής τους έκφρασης. Σύμφωνα με τα τελευταία δεδομένα, οι κυτταροκίνες που ευνοούν την επιβίωση του εμβρύου, είναι κατά κύριο λόγο: Th2 (IL-4, IL-10, IL-13) και Th3 (TGF-1β) τύπου, ενώ η αποτυχία της εγκυμοσύνης, σχετίζεται με την επικράτηση κυτταροκινών Th1 τύπου (IL-2, TNF-α, IL-12), είτε Th17 (IL-17) τύπου. Συνεπώς, γνωρίζοντας πως για συγκεκριμένες κυτταροκίνες, υπάρχουν συγκεκριμένοι λειτουργικοί πολυμορφισμοί, έχει διατυπωθεί η άποψη ότι γυναίκες με καθ’ έξιν αποβολές είναι δυνατόν να χαρακτηρίζονται από γενετική προδιάθεση ‘υπερέκφρασης’ των Th1 τύπου κυτταροκινών. Σκοπός της εν λόγω διπλωματικής εργασίας, είναι να παραθέσει τόσο τα ήδη γνωστά δεδομένα που συνθέτουν το σκηνικό των αυτόματων αποβολών όσο και τα τελευταία αποτελέσματα πειραματικών μελετών. Αυτά σχετίζονται κυρίως με το κατά πόσο επιβλαβής ή όχι είναι η ύπαρξη ή η απώλεια ορισμένων ιντερλευκινών κατά την κύηση, επίσης με το φαινόμενο των πολυμορφισμών γονιδίων ορισμένων ιντερλευκινών τύπου Th1 και Th2, το οποίο επηρεάζει τις περισσότερες φορές αρνητικά την ομαλή έκβαση μιας κύησης, με το να παρουσιάσει την IL-35, ως ιντερλευκίνη σχετικώς απαραίτητη για τη διατήρηση της κύησης και τέλος με το να καθιερώσει σαν βασική προϋπόθεση για τη διατήρηση της μιας εγκυμοσύνης, όχι μόνο τον ήδη γνωστό λόγο Th1<Th2 αλλά και τη σχέση Th17/Treg κυττάρων.","abstract_html":"Η αυτόματη έκτρωση ή αποβολή αποτελεί μια από τις συνηθέστερες επιπλοκές της κύησης και συμβαίνει στο 10-15% των γυναικών. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, αυτόματη αποβολή θεωρείται η απώλεια εμβρύου &lt; 500 γρ. με ηλικία κύησης &lt; 20 εβδομάδων. Το 0,5-2% των γυναικών παρουσιάζει καθ’ έξιν αποβολές ή αυτόματες επαναλαμβανόμενες αποβολές, οι οποίες ορίζονται ως τρεις ή περισσότερες αποτυχημένες κλινικά διαγνωσμένες κυήσεις. Παρά τις σημαντικές προόδους στον τομέα της γυναικολογίας και της επιστήμης της εξωσωματικής γονιμοποίησης, κατά τα τελευταία χρόνια, η αιτιολογία τους θεωρείται ακόμη και σήμερα αδιευκρίνιστη. Όπως είναι ευρέως γνωστό, η ανοσιακή απάντηση και ιδιαίτερα η παραγωγή κυτταροκινών ποικίλει από άτομο σε άτομο. Το γεγονός αυτό οφείλεται εν μέρει στο γενετικό πολυμορφισμό της γονιδιακής τους έκφρασης. Σύμφωνα με τα τελευταία δεδομένα, οι κυτταροκίνες που ευνοούν την επιβίωση του εμβρύου, είναι κατά κύριο λόγο: Th2 (IL-4, IL-10, IL-13) και Th3 (TGF-1β) τύπου, ενώ η αποτυχία της εγκυμοσύνης, σχετίζεται με την επικράτηση κυτταροκινών Th1 τύπου (IL-2, TNF-α, IL-12), είτε Th17 (IL-17) τύπου. Συνεπώς, γνωρίζοντας πως για συγκεκριμένες κυτταροκίνες, υπάρχουν συγκεκριμένοι λειτουργικοί πολυμορφισμοί, έχει διατυπωθεί η άποψη ότι γυναίκες με καθ’ έξιν αποβολές είναι δυνατόν να χαρακτηρίζονται από γενετική προδιάθεση ‘υπερέκφρασης’ των Th1 τύπου κυτταροκινών. Σκοπός της εν λόγω διπλωματικής εργασίας, είναι να παραθέσει τόσο τα ήδη γνωστά δεδομένα που συνθέτουν το σκηνικό των αυτόματων αποβολών όσο και τα τελευταία αποτελέσματα πειραματικών μελετών. Αυτά σχετίζονται κυρίως με το κατά πόσο επιβλαβής ή όχι είναι η ύπαρξη ή η απώλεια ορισμένων ιντερλευκινών κατά την κύηση, επίσης με το φαινόμενο των πολυμορφισμών γονιδίων ορισμένων ιντερλευκινών τύπου Th1 και Th2, το οποίο επηρεάζει τις περισσότερες φορές αρνητικά την ομαλή έκβαση μιας κύησης, με το να παρουσιάσει την IL-35, ως ιντερλευκίνη σχετικώς απαραίτητη για τη διατήρηση της κύησης και τέλος με το να καθιερώσει σαν βασική προϋπόθεση για τη διατήρηση της μιας εγκυμοσύνης, όχι μόνο τον ήδη γνωστό λόγο Th1&lt;Th2 αλλά και τη σχέση Th17/Treg κυττάρων.","abstract_has_math":false,"creators":["Μαστροδήμα-Πολυχρονίου Σοφία","Mastrodima-Polychroniou Sofia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:41Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2886907"],"render_values":[{"text":"uoadl:2886907","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2886907","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2886907","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2886907","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μαστροδήμα-Πολυχρονίου Σοφία","Mastrodima-Polychroniou Sofia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2886907","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2886907"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η αυτόματη έκτρωση ή αποβολή αποτελεί μια από τις συνηθέστερες επιπλοκές της κύησης και συμβαίνει στο 10-15% των γυναικών. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, αυτόματη αποβολή θεωρείται η απώλεια εμβρύου < 500 γρ. με ηλικία κύησης < 20 εβδομάδων. Το 0,5-2% των γυναικών παρουσιάζει καθ’ έξιν αποβολές ή αυτόματες επαναλαμβανόμενες αποβολές, οι οποίες ορίζονται ως τρεις ή περισσότερες αποτυχημένες κλινικά διαγνωσμένες κυήσεις. Παρά τις σημαντικές προόδους στον τομέα της γυναικολογίας και της επιστήμης της εξωσωματικής γονιμοποίησης, κατά τα τελευταία χρόνια, η αιτιολογία τους θεωρείται ακόμη και σήμερα αδιευκρίνιστη. Όπως είναι ευρέως γνωστό, η ανοσιακή απάντηση και ιδιαίτερα η παραγωγή κυτταροκινών ποικίλει από άτομο σε άτομο. Το γεγονός αυτό οφείλεται εν μέρει στο γενετικό πολυμορφισμό της γονιδιακής τους έκφρασης. Σύμφωνα με τα τελευταία δεδομένα, οι κυτταροκίνες που ευνοούν την επιβίωση του εμβρύου, είναι κατά κύριο λόγο: Th2 (IL-4, IL-10, IL-13) και Th3 (TGF-1β) τύπου, ενώ η αποτυχία της εγκυμοσύνης, σχετίζεται με την επικράτηση κυτταροκινών Th1 τύπου (IL-2, TNF-α, IL-12), είτε Th17 (IL-17) τύπου. Συνεπώς, γνωρίζοντας πως για συγκεκριμένες κυτταροκίνες, υπάρχουν συγκεκριμένοι λειτουργικοί πολυμορφισμοί, έχει διατυπωθεί η άποψη ότι γυναίκες με καθ’ έξιν αποβολές είναι δυνατόν να χαρακτηρίζονται από γενετική προδιάθεση ‘υπερέκφρασης’ των Th1 τύπου κυτταροκινών. Σκοπός της εν λόγω διπλωματικής εργασίας, είναι να παραθέσει τόσο τα ήδη γνωστά δεδομένα που συνθέτουν το σκηνικό των αυτόματων αποβολών όσο και τα τελευταία αποτελέσματα πειραματικών μελετών. Αυτά σχετίζονται κυρίως με το κατά πόσο επιβλαβής ή όχι είναι η ύπαρξη ή η απώλεια ορισμένων ιντερλευκινών κατά την κύηση, επίσης με το φαινόμενο των πολυμορφισμών γονιδίων ορισμένων ιντερλευκινών τύπου Th1 και Th2, το οποίο επηρεάζει τις περισσότερες φορές αρνητικά την ομαλή έκβαση μιας κύησης, με το να παρουσιάσει την IL-35, ως ιντερλευκίνη σχετικώς απαραίτητη για τη διατήρηση της κύησης και τέλος με το να καθιερώσει σαν βασική προϋπόθεση για τη διατήρηση της μιας εγκυμοσύνης, όχι μόνο τον ήδη γνωστό λόγο Th1<Th2 αλλά και τη σχέση Th17/Treg κυττάρων.","Automatic miscarriages or abortion is one of the most common complications of pregnancy and occurs in 10-15% of women. According to the World Health Organization, automatic miscarriage is considered to be a fetal loss <500 grams. with <20 weeks of gestational age. About 0.5-2% of women suffer from miscarriages or recurrent miscarriages, defined as three or more failed clinically diagnosed pregnancies. Despite significant advances in the field of gynecology and in vitro fertilization science, their etiology is still unclear nowadays. As is well known, the immune response and particularly the production of cytokines, varies from person to person. This is partly due to the genetic polymorphism of their gene expression. According to the latest data, fetal survival cytokines, are predominantly Th2 (IL-4, IL-10, IL-13) and Th3 (TGF-1β), whereas pregnancy failure with the prevalence of Th1 type cytokines (IL-2, TNF-α, IL-12), or Th17 (IL-17). Therefore, knowing that for specific cytokines, there are specific functional polymorphisms, it has been suggested that women with sudden miscarriages may be characterized by a genetic predisposition of 'cytotoxin-type Th1 overexpression'. The purpose of this diploma thesis is to quote both the already known data that compose the scene of automatic miscarriages and the latest results of experimental studies. These are mainly related to how much harmful or not is the existence or loss of certain interleukins during pregnancy, also with the phenomena of genomic polymorphisms of certain Th1 and Th2 interleukins, which most often adversely affects the smooth outcome of a pregnancy, by presenting IL-35, as an interleukin essential to maintaining pregnancy and finally to establish as a basic prerequisite for maintaining a pregnancy not only the already known Th1 <Th2 ratio but also the Th17 / Treg cell relationship."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ιντερλευκίνες και αυτόματες αποβολές"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μαστροδήμα-Πολυχρονίου Σοφία","Mastrodima-Polychroniou Sofia"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η αυτόματη έκτρωση ή αποβολή αποτελεί μια από τις συνηθέστερες επιπλοκές της κύησης και συμβαίνει στο 10-15% των γυναικών. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, αυτόματη αποβολή θεωρείται η απώλεια εμβρύου < 500 γρ. με ηλικία κύησης < 20 εβδομάδων. Το 0,5-2% των γυναικών παρουσιάζει καθ’ έξιν αποβολές ή αυτόματες επαναλαμβανόμενες αποβολές, οι οποίες ορίζονται ως τρεις ή περισσότερες αποτυχημένες κλινικά διαγνωσμένες κυήσεις. Παρά τις σημαντικές προόδους στον τομέα της γυναικολογίας και της επιστήμης της εξωσωματικής γονιμοποίησης, κατά τα τελευταία χρόνια, η αιτιολογία τους θεωρείται ακόμη και σήμερα αδιευκρίνιστη. Όπως είναι ευρέως γνωστό, η ανοσιακή απάντηση και ιδιαίτερα η παραγωγή κυτταροκινών ποικίλει από άτομο σε άτομο. Το γεγονός αυτό οφείλεται εν μέρει στο γενετικό πολυμορφισμό της γονιδιακής τους έκφρασης. Σύμφωνα με τα τελευταία δεδομένα, οι κυτταροκίνες που ευνοούν την επιβίωση του εμβρύου, είναι κατά κύριο λόγο: Th2 (IL-4, IL-10, IL-13) και Th3 (TGF-1β) τύπου, ενώ η αποτυχία της εγκυμοσύνης, σχετίζεται με την επικράτηση κυτταροκινών Th1 τύπου (IL-2, TNF-α, IL-12), είτε Th17 (IL-17) τύπου. Συνεπώς, γνωρίζοντας πως για συγκεκριμένες κυτταροκίνες, υπάρχουν συγκεκριμένοι λειτουργικοί πολυμορφισμοί, έχει διατυπωθεί η άποψη ότι γυναίκες με καθ’ έξιν αποβολές είναι δυνατόν να χαρακτηρίζονται από γενετική προδιάθεση ‘υπερέκφρασης’ των Th1 τύπου κυτταροκινών. Σκοπός της εν λόγω διπλωματικής εργασίας, είναι να παραθέσει τόσο τα ήδη γνωστά δεδομένα που συνθέτουν το σκηνικό των αυτόματων αποβολών όσο και τα τελευταία αποτελέσματα πειραματικών μελετών. Αυτά σχετίζονται κυρίως με το κατά πόσο επιβλαβής ή όχι είναι η ύπαρξη ή η απώλεια ορισμένων ιντερλευκινών κατά την κύηση, επίσης με το φαινόμενο των πολυμορφισμών γονιδίων ορισμένων ιντερλευκινών τύπου Th1 και Th2, το οποίο επηρεάζει τις περισσότερες φορές αρνητικά την ομαλή έκβαση μιας κύησης, με το να παρουσιάσει την IL-35, ως ιντερλευκίνη σχετικώς απαραίτητη για τη διατήρηση της κύησης και τέλος με το να καθιερώσει σαν βασική προϋπόθεση για τη διατήρηση της μιας εγκυμοσύνης, όχι μόνο τον ήδη γνωστό λόγο Th1<Th2 αλλά και τη σχέση Th17/Treg κυττάρων.","Automatic miscarriages or abortion is one of the most common complications of pregnancy and occurs in 10-15% of women. According to the World Health Organization, automatic miscarriage is considered to be a fetal loss <500 grams. with <20 weeks of gestational age. About 0.5-2% of women suffer from miscarriages or recurrent miscarriages, defined as three or more failed clinically diagnosed pregnancies. Despite significant advances in the field of gynecology and in vitro fertilization science, their etiology is still unclear nowadays. As is well known, the immune response and particularly the production of cytokines, varies from person to person. This is partly due to the genetic polymorphism of their gene expression. According to the latest data, fetal survival cytokines, are predominantly Th2 (IL-4, IL-10, IL-13) and Th3 (TGF-1β), whereas pregnancy failure with the prevalence of Th1 type cytokines (IL-2, TNF-α, IL-12), or Th17 (IL-17). Therefore, knowing that for specific cytokines, there are specific functional polymorphisms, it has been suggested that women with sudden miscarriages may be characterized by a genetic predisposition of 'cytotoxin-type Th1 overexpression'. The purpose of this diploma thesis is to quote both the already known data that compose the scene of automatic miscarriages and the latest results of experimental studies. These are mainly related to how much harmful or not is the existence or loss of certain interleukins during pregnancy, also with the phenomena of genomic polymorphisms of certain Th1 and Th2 interleukins, which most often adversely affects the smooth outcome of a pregnancy, by presenting IL-35, as an interleukin essential to maintaining pregnancy and finally to establish as a basic prerequisite for maintaining a pregnancy not only the already known Th1 <Th2 ratio but also the Th17 / Treg cell relationship."],"dc:identifier":["uoadl:2886907","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2886907"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ιντερλευκίνες και αυτόματες αποβολές"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:41Z"}