{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2887057"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2887057","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Δημόσια υπηρεσία και θρησκευτική ελευθερία","abstract":"Οι δημόσιοι υπάλληλοι που υπηρετούν σε μία δημόσια υπηρεσία οφείλουν να υπακούουν σε κάποιες κοινές αρχές ανάμεσα στις οποίες βρίσκεται και η αρχή της ουδετερότητας, η οποία ισχύει στην ελληνική έννομη τάξη ως αυτόνομη αρχή. Μια δημόσια υπηρεσία οφείλει να εξυπηρετεί αποκλειστικά το δημόσιο συμφέρον και κάθε φορά που συμβαίνει να ευνοούνται στα πλαίσια λειτουργίας της ορισμένα συμφέροντα σε βάρος άλλων, η αρχή της ουδετερότητας είναι αυτή που θα αποκαταστήσει οποιαδήποτε διακριτική μεταχείριση. Ειδικότερη εκδήλωση της αρχής αποτελεί η θρησκευτική ουδετερότητα, με την έννοια της αδυναμίας έκφρασης των θρησκευτικών πεποιθήσεων των υπαλλήλων κατά τη λειτουργία της δημόσιας υπηρεσίας και γενικότερα της απουσίας του θρησκευτικού στοιχείου στα πλαίσια λειτουργίας της. Επομένως, λογικό επόμενο είναι η θρησκευτική ουδετερότητα που διέπει τη δράση της δημόσιας υπηρεσίας να θέτει, από μόνη της και αυτομάτως, περιορισμούς στα δικαιώματα που απολαμβάνουν όσοι την υπηρετούν αλλά ενίοτε και των διοικουμένων. Η «ειδική κυριαρχική σχέση» μεταξύ Κράτους και δημοσίων υπαλλήλων, που αναπτύσσει και μία σχέση εξουσιαστικής φύσης, επιτρέπει μια διαφοροποίηση στην οριοθέτηση και τον περιορισμό της θρησκευτικής τους ελευθερίας.Το ζήτημα αυτό εξετάστηκε στο πλαίσιο της εν λόγω εργασίας, εκκινώντας από τον τρόπο με τον οποίο το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και επιμέρους δικαστήρια κρατών όπως το Conseil d’ État, επέλυσαν ζητήματα θρησκευτικής ελευθερίας, όταν αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο της λειτουργίας δημοσίων υπηρεσιών και αφορούσαν δημοσίους υπαλλήλους, αλλά και τον τρόπο που το ελληνικό Σύνταγμα, μέσω της κατοχύρωσης της επικρατούσας θρησκείας στο άρθρο 3 και της θεμελιωμένης σχέσης Κράτους-Εκκλησίας, επιλύει τέτοια ζητήματα. Επιπλέον, εξετάστηκε κατά πόσο είναι διαφορετική η αντιμετώπιση όταν αναφέρομαστε σε ζητήματα θρησκευτικής ελευθερίας των χρηστών μιας δημόσιας υπηρεσίας, σε εθνικό αλλά και υπερεθνικό επίπεδο. Αναφορικά με την ελληνική πραγματικότητα, το ζήτημα εξετάστηκε και συγκριτικά με τα αποτελέσματα στα οποία μπορεί να οδηγήσει η επικείμενη αναθεώρηση του άρθρου 3 του Συντάγματος, η οποία έχει προταθεί ήδη από την προηγούμενη κυβέρνηση και η οποία θα μετατρέψει το ελληνικό κράτος σε θρησκευτικά ουδέτερο.","abstract_html":"Οι δημόσιοι υπάλληλοι που υπηρετούν σε μία δημόσια υπηρεσία οφείλουν να υπακούουν σε κάποιες κοινές αρχές ανάμεσα στις οποίες βρίσκεται και η αρχή της ουδετερότητας, η οποία ισχύει στην ελληνική έννομη τάξη ως αυτόνομη αρχή. Μια δημόσια υπηρεσία οφείλει να εξυπηρετεί αποκλειστικά το δημόσιο συμφέρον και κάθε φορά που συμβαίνει να ευνοούνται στα πλαίσια λειτουργίας της ορισμένα συμφέροντα σε βάρος άλλων, η αρχή της ουδετερότητας είναι αυτή που θα αποκαταστήσει οποιαδήποτε διακριτική μεταχείριση. Ειδικότερη εκδήλωση της αρχής αποτελεί η θρησκευτική ουδετερότητα, με την έννοια της αδυναμίας έκφρασης των θρησκευτικών πεποιθήσεων των υπαλλήλων κατά τη λειτουργία της δημόσιας υπηρεσίας και γενικότερα της απουσίας του θρησκευτικού στοιχείου στα πλαίσια λειτουργίας της. Επομένως, λογικό επόμενο είναι η θρησκευτική ουδετερότητα που διέπει τη δράση της δημόσιας υπηρεσίας να θέτει, από μόνη της και αυτομάτως, περιορισμούς στα δικαιώματα που απολαμβάνουν όσοι την υπηρετούν αλλά ενίοτε και των διοικουμένων. Η «ειδική κυριαρχική σχέση» μεταξύ Κράτους και δημοσίων υπαλλήλων, που αναπτύσσει και μία σχέση εξουσιαστικής φύσης, επιτρέπει μια διαφοροποίηση στην οριοθέτηση και τον περιορισμό της θρησκευτικής τους ελευθερίας.Το ζήτημα αυτό εξετάστηκε στο πλαίσιο της εν λόγω εργασίας, εκκινώντας από τον τρόπο με τον οποίο το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και επιμέρους δικαστήρια κρατών όπως το Conseil d’ État, επέλυσαν ζητήματα θρησκευτικής ελευθερίας, όταν αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο της λειτουργίας δημοσίων υπηρεσιών και αφορούσαν δημοσίους υπαλλήλους, αλλά και τον τρόπο που το ελληνικό Σύνταγμα, μέσω της κατοχύρωσης της επικρατούσας θρησκείας στο άρθρο 3 και της θεμελιωμένης σχέσης Κράτους-Εκκλησίας, επιλύει τέτοια ζητήματα. Επιπλέον, εξετάστηκε κατά πόσο είναι διαφορετική η αντιμετώπιση όταν αναφέρομαστε σε ζητήματα θρησκευτικής ελευθερίας των χρηστών μιας δημόσιας υπηρεσίας, σε εθνικό αλλά και υπερεθνικό επίπεδο. Αναφορικά με την ελληνική πραγματικότητα, το ζήτημα εξετάστηκε και συγκριτικά με τα αποτελέσματα στα οποία μπορεί να οδηγήσει η επικείμενη αναθεώρηση του άρθρου 3 του Συντάγματος, η οποία έχει προταθεί ήδη από την προηγούμενη κυβέρνηση και η οποία θα μετατρέψει το ελληνικό κράτος σε θρησκευτικά ουδέτερο.","abstract_has_math":false,"creators":["Δουβή Ευγενία","Douvi Evgenia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:41Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2887057"],"render_values":[{"text":"uoadl:2887057","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2887057","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2887057","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2887057","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δουβή Ευγενία","Douvi Evgenia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2887057","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2887057"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι δημόσιοι υπάλληλοι που υπηρετούν σε μία δημόσια υπηρεσία οφείλουν να υπακούουν σε κάποιες κοινές αρχές ανάμεσα στις οποίες βρίσκεται και η αρχή της ουδετερότητας, η οποία ισχύει στην ελληνική έννομη τάξη ως αυτόνομη αρχή. Μια δημόσια υπηρεσία οφείλει να εξυπηρετεί αποκλειστικά το δημόσιο συμφέρον και κάθε φορά που συμβαίνει να ευνοούνται στα πλαίσια λειτουργίας της ορισμένα συμφέροντα σε βάρος άλλων, η αρχή της ουδετερότητας είναι αυτή που θα αποκαταστήσει οποιαδήποτε διακριτική μεταχείριση. Ειδικότερη εκδήλωση της αρχής αποτελεί η θρησκευτική ουδετερότητα, με την έννοια της αδυναμίας έκφρασης των θρησκευτικών πεποιθήσεων των υπαλλήλων κατά τη λειτουργία της δημόσιας υπηρεσίας και γενικότερα της απουσίας του θρησκευτικού στοιχείου στα πλαίσια λειτουργίας της. Επομένως, λογικό επόμενο είναι η θρησκευτική ουδετερότητα που διέπει τη δράση της δημόσιας υπηρεσίας να θέτει, από μόνη της και αυτομάτως, περιορισμούς στα δικαιώματα που απολαμβάνουν όσοι την υπηρετούν αλλά ενίοτε και των διοικουμένων. Η «ειδική κυριαρχική σχέση» μεταξύ Κράτους και δημοσίων υπαλλήλων, που αναπτύσσει και μία σχέση εξουσιαστικής φύσης, επιτρέπει μια διαφοροποίηση στην οριοθέτηση και τον περιορισμό της θρησκευτικής τους ελευθερίας.Το ζήτημα αυτό εξετάστηκε στο πλαίσιο της εν λόγω εργασίας, εκκινώντας από τον τρόπο με τον οποίο το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και επιμέρους δικαστήρια κρατών όπως το Conseil d’ État, επέλυσαν ζητήματα θρησκευτικής ελευθερίας, όταν αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο της λειτουργίας δημοσίων υπηρεσιών και αφορούσαν δημοσίους υπαλλήλους, αλλά και τον τρόπο που το ελληνικό Σύνταγμα, μέσω της κατοχύρωσης της επικρατούσας θρησκείας στο άρθρο 3 και της θεμελιωμένης σχέσης Κράτους-Εκκλησίας, επιλύει τέτοια ζητήματα. Επιπλέον, εξετάστηκε κατά πόσο είναι διαφορετική η αντιμετώπιση όταν αναφέρομαστε σε ζητήματα θρησκευτικής ελευθερίας των χρηστών μιας δημόσιας υπηρεσίας, σε εθνικό αλλά και υπερεθνικό επίπεδο. Αναφορικά με την ελληνική πραγματικότητα, το ζήτημα εξετάστηκε και συγκριτικά με τα αποτελέσματα στα οποία μπορεί να οδηγήσει η επικείμενη αναθεώρηση του άρθρου 3 του Συντάγματος, η οποία έχει προταθεί ήδη από την προηγούμενη κυβέρνηση και η οποία θα μετατρέψει το ελληνικό κράτος σε θρησκευτικά ουδέτερο.","Civil servants who serve in a public service must obey some common principles between which is the principle of neutrality, which applies in the Greek legal order as an autonomous authority. A public service must serve solely in the public interest, and whenever it happens to be favoured in the context of its operation certain interests at the expense of others. the principle of neutrality will restore any discretionary τreatment. A more specific manifestation of the principle is religious neutrality, in the sense of the inability to express the religious beliefs of the servants in the operation of the public service and in general the absence of religious element. Therefore, a logical next is the religious neutrality, that governs the action of the public service, to set on its own and automatically, restrictions on the rights enjoyed by those who serve it, but sometimes even to those who use its services. The \"special sovereign relationship\" between State and civil servants, which develops a relationship of an exsubstantial nature, allows a differentiation in the demarcation and restriction of their religious freedom. This issue has been examined in this paper, starting from the way in which the European Court of Human Rights and individual courts of States such as the Conseil d ' Etat, did resolve issues of religious freedom, when they arosed in the context of the operation of public Services and concerned civil servants, but also the way that the Greek Constitution, through the safeguarding of the prevailing religion in article 3 and the established relationship between state and church, resolves such issues. Furthermore, it has been examined whether the treatment is different when we are dealing with issues of religious freedom for the users of a public service, at national and supranational level. With regard to the Greek reality, the issue was examined in comparison with the results that the forthcoming revision of article 3 of the Constitution may lead, which has already been proposed by the previous government and which will turn the Greek state in religiously neutral."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Δημόσια υπηρεσία και θρησκευτική ελευθερία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δουβή Ευγενία","Douvi Evgenia"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Οι δημόσιοι υπάλληλοι που υπηρετούν σε μία δημόσια υπηρεσία οφείλουν να υπακούουν σε κάποιες κοινές αρχές ανάμεσα στις οποίες βρίσκεται και η αρχή της ουδετερότητας, η οποία ισχύει στην ελληνική έννομη τάξη ως αυτόνομη αρχή. Μια δημόσια υπηρεσία οφείλει να εξυπηρετεί αποκλειστικά το δημόσιο συμφέρον και κάθε φορά που συμβαίνει να ευνοούνται στα πλαίσια λειτουργίας της ορισμένα συμφέροντα σε βάρος άλλων, η αρχή της ουδετερότητας είναι αυτή που θα αποκαταστήσει οποιαδήποτε διακριτική μεταχείριση. Ειδικότερη εκδήλωση της αρχής αποτελεί η θρησκευτική ουδετερότητα, με την έννοια της αδυναμίας έκφρασης των θρησκευτικών πεποιθήσεων των υπαλλήλων κατά τη λειτουργία της δημόσιας υπηρεσίας και γενικότερα της απουσίας του θρησκευτικού στοιχείου στα πλαίσια λειτουργίας της. Επομένως, λογικό επόμενο είναι η θρησκευτική ουδετερότητα που διέπει τη δράση της δημόσιας υπηρεσίας να θέτει, από μόνη της και αυτομάτως, περιορισμούς στα δικαιώματα που απολαμβάνουν όσοι την υπηρετούν αλλά ενίοτε και των διοικουμένων. Η «ειδική κυριαρχική σχέση» μεταξύ Κράτους και δημοσίων υπαλλήλων, που αναπτύσσει και μία σχέση εξουσιαστικής φύσης, επιτρέπει μια διαφοροποίηση στην οριοθέτηση και τον περιορισμό της θρησκευτικής τους ελευθερίας.Το ζήτημα αυτό εξετάστηκε στο πλαίσιο της εν λόγω εργασίας, εκκινώντας από τον τρόπο με τον οποίο το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και επιμέρους δικαστήρια κρατών όπως το Conseil d’ État, επέλυσαν ζητήματα θρησκευτικής ελευθερίας, όταν αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο της λειτουργίας δημοσίων υπηρεσιών και αφορούσαν δημοσίους υπαλλήλους, αλλά και τον τρόπο που το ελληνικό Σύνταγμα, μέσω της κατοχύρωσης της επικρατούσας θρησκείας στο άρθρο 3 και της θεμελιωμένης σχέσης Κράτους-Εκκλησίας, επιλύει τέτοια ζητήματα. Επιπλέον, εξετάστηκε κατά πόσο είναι διαφορετική η αντιμετώπιση όταν αναφέρομαστε σε ζητήματα θρησκευτικής ελευθερίας των χρηστών μιας δημόσιας υπηρεσίας, σε εθνικό αλλά και υπερεθνικό επίπεδο. Αναφορικά με την ελληνική πραγματικότητα, το ζήτημα εξετάστηκε και συγκριτικά με τα αποτελέσματα στα οποία μπορεί να οδηγήσει η επικείμενη αναθεώρηση του άρθρου 3 του Συντάγματος, η οποία έχει προταθεί ήδη από την προηγούμενη κυβέρνηση και η οποία θα μετατρέψει το ελληνικό κράτος σε θρησκευτικά ουδέτερο.","Civil servants who serve in a public service must obey some common principles between which is the principle of neutrality, which applies in the Greek legal order as an autonomous authority. A public service must serve solely in the public interest, and whenever it happens to be favoured in the context of its operation certain interests at the expense of others. the principle of neutrality will restore any discretionary τreatment. A more specific manifestation of the principle is religious neutrality, in the sense of the inability to express the religious beliefs of the servants in the operation of the public service and in general the absence of religious element. Therefore, a logical next is the religious neutrality, that governs the action of the public service, to set on its own and automatically, restrictions on the rights enjoyed by those who serve it, but sometimes even to those who use its services. The \"special sovereign relationship\" between State and civil servants, which develops a relationship of an exsubstantial nature, allows a differentiation in the demarcation and restriction of their religious freedom. This issue has been examined in this paper, starting from the way in which the European Court of Human Rights and individual courts of States such as the Conseil d ' Etat, did resolve issues of religious freedom, when they arosed in the context of the operation of public Services and concerned civil servants, but also the way that the Greek Constitution, through the safeguarding of the prevailing religion in article 3 and the established relationship between state and church, resolves such issues. Furthermore, it has been examined whether the treatment is different when we are dealing with issues of religious freedom for the users of a public service, at national and supranational level. With regard to the Greek reality, the issue was examined in comparison with the results that the forthcoming revision of article 3 of the Constitution may lead, which has already been proposed by the previous government and which will turn the Greek state in religiously neutral."],"dc:identifier":["uoadl:2887057","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2887057"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Δημόσια υπηρεσία και θρησκευτική ελευθερία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:41Z"}