{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2887153"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2887153","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Υποχρεώσεις τραπεζών περί τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα και το τραπεζικό απόρρητο","abstract":"Τα τελευταία χρόνια ο επιστημονικός διάλογος στο χώρο των προσωπικών δεδομένων γίνεται ολοένα και πιο έντονος, καθώς ο πολυσχιδής χαρακτήρας του συγκεκριμένου ερευνητικού πεδίου με τις διαρκώς αναδυόμενες νέες πτυχές πυροδοτεί συνεχώς τη θεωρητική, νομοθετική και νομολογιακή του καλλιέργεια. Ωστόσο η ενασχόληση με την προστασία των προσωπικών δεδομένων προβλέπεται να απασχολήσει για απροσδιόριστο ακόμα μέλλον την επιστημονική κοινότητα, δεδομένης της σύνδεσης του τομέα αυτού με την ραγδαία τεχνολογική και διαδικτυακή ανάπτυξη, τη συνεχώς εξελισσόμενη κοινωνία της πληροφορίας και τη παγκοσμιοποίηση της οικονομίας. Στη σημερινή μάλιστα εποχή «του πυρετού του πληροφοριακού χρυσού» έγινε αντιληπτό από τα περισσότερα τεχνολογικά προηγμένα κράτη ότι η προστασία των προσωπικών δεδομένων καθίσταται επιτακτικότερη από ποτέ, καθώς παράλληλα με τον διαρκώς αυξανόμενο όγκο των δεδομένων ελλοχεύουν σημαντικοί και άμεσοι κίνδυνοι που αφορούν την ιδιωτική σφαίρα και το δικαίωμα στη προσωπικότητα του ατόμου. Έτσι μια εικοσαετία μετά την Οδηγία 95/46/ΕΚ ο ενωσιακός νομοθέτης προέβη σε μια ρηξικέλευθη μεταρρύθμιση του καθεστώτος για τα προσωπικά δεδομένα και έθεσε σε ισχύ το Γενικό Κανονισμό (ΕΕ) 2016/679 (ΓΚΠΔ) ή άλλως GDPR (General Data Protection Regulation), οποίος θεωρείται ορόσημο για την προστασία των προσωπικών δεδομένων και της ιδιωτικότητας του ατόμου. Ο ΓΚΠΔ εισάγει ενιαίες, αναλυτικές και άμεσα εφαρμόσιμες ρυθμίσεις για όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ, εναρμονίζοντας τη νομοθεσία τους και παρέχοντας κατ’ αυτό τον τρόπο αποτελεσματικότερη προστασία σε θέματα προσωπικών δεδομένων. Βασικός του σκοπός είναι μεταξύ άλλων να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στον πληροφοριακό αυτοκαθορισμό των φυσικών προσώπων και να προστατευθεί η ιδιωτικότητα τους υπό το πρίσμα των νέων τεχνολογικών εξελίξεων με τρόπο διαφανή, άμεσο, επί τη βάση σύγχρονων μεθόδων, σύμφωνα με επικαιροποιημένους αλλά και νέους θεσμούς. Με τον νέο Κανονισμό οφείλουν να συμμορφωθούν πλήθος επιχειρήσεων και εταιρειών από τον κατάλογο των οποίων δεν θα μπορούσαν να λείπουν τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα ως πρωτεύον παράγοντας διαμόρφωσης της παγκόσμιας οικονομίας. Τα πιστωτικά ιδρύματα στο πλαίσιο της συναλλακτικής τους λειτουργίας συλλέγουν επεξεργάζονται και διακινούν καθημερινά μεγάλο όγκο προσωπικών δεδομένων των πελατών τους αλλά και τρίτων προσώπων, ο οποίος κρίνεται απαραίτητος για την απρόσκοπτη λειτουργία των πάσης φύσεως συναλλαγών και σχέσεων τους με τα υποκείμενα των δεδομένων. Συνεπώς οφείλουν να συμμορφώνονται με τις επιταγές του νέου θεσμικού πλαισίου περί προστασίας προσωπικών δεδομένων και να λαμβάνουν όλα τα αναγκαία τεχνικά και οργανωτικά μέτρα ώστε να καταστήσουν πρακτικά εφαρμόσιμες τις επιταγές του νέου Κανονισμού. Μέσα στο πλέγμα των γενικών υποχρεώσεων που έχουν οι τράπεζες απέναντι στους πελάτες τους ως απόρροια της μεταξύ τους ιδιαίτερης σχέσης αλλά και του ρυθμιστικού πλαισίου περί προστασίας προσωπικών δεδομένων εντάσσεται και η υποχρέωσή τους για τήρηση του τραπεζικού απορρήτου ή άλλως υποχρέωση εχεμύθειας. Το νομικό αυτό ζήτημα εμφανίζει ιδιαίτερα σοβαρές προεκτάσεις που αφορούν όχι μόνο σε θέματα πρακτικά της συναλλακτικής καθημερινότητας αλλά και προστασίας ατομικών δικαιωμάτων. Η παρούσα μελέτη στη σύντομη έκτασή της επιχειρεί να παρουσιάσει τις υποχρεώσεις με τις οποίες επιφορτίζονται οι τράπεζες στα πλαίσια του εναρμονισμού τους με τον Κανονισμό (ΕΕ) 2016/679 καθώς και να αναλύσει το γενικότερο νομικό πλαίσιο του τραπεζικού απορρήτου. Διαρθρώνεται σε δύο μέρη, όπου το πρώτο χωρίζεται περαιτέρω σε τέσσερα κεφάλαια. Το πρώτο μέρος αφορά τους βασικούς άξονες του πλαισίου συμμόρφωσης των τραπεζών με το GDPR ενώ το δεύτερο παρουσιάζει την υποχρέωση της τράπεζας περί τήρησης του τραπεζικού απορρήτου. Ειδικότερα, στο πρώτο κεφάλαιο αναλύεται η ιδιαίτερη σχέση μεταξύ τράπεζας – πελάτη, αναφέρονται τα βασικά στοιχεία αυτής και οι γενικότερες υποχρεώσεις των πιστωτικών ιδρυμάτων. Στο δεύτερο κεφάλαιο εξετάζεται αυτοτελώς το ρυθμιστικό πλαίσιο της προστασίας προσωπικών δεδομένων όπως ισχύει σήμερα και αναλύονται διεξοδικά οι κύριες έννοιες αυτού, οι γενικές αρχές που επιτάσσει για την επεξεργασία δεδομένων και οι τρόποι νομιμοποίησης αυτής. Περαιτέρω, στο τρίτο κεφάλαιο παρουσιάζεται το ζήτημα της συμμόρφωσης των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων με τον Κανονισμό 2016/679 και αναλύονται οι νόμιμοι τρόποι και θεμιτοί μέθοδοι βάσει των οποίων μπορεί να πραγματοποιηθεί η εναρμόνιση με έμφαση τόσο σε νομικά όσο και σε πρακτικά μέτρα εφαρμογής της οικείας νομοθεσίας. Το τέταρτο κεφάλαιο εξειδικεύει τις υποχρεώσεις των τραπεζών περί τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα σε ειδικότερα ζητήματα ελέγχου πιστοληπτικής ικανότητας των πελατών στα συστήματα ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ ΑΕ, εφαρμογής της νομοθεσίας προσωπικών δεδομένων κατά τις διαδικασίες των μη εξυπηρετούμενων δανείων του ν. 4354/2015 καθώς και σε ζητήματα που ανακύπτουν κατά την παροχή επενδυτικών υπηρεσιών (MiFID II) ή υπηρεσιών πληρωμής (PSD II). Τέλος στο δεύτερο μέρος όπως προαναφέρθηκε αναλύεται η τήρηση του τραπεζικού απορρήτου εκ μέρους των πιστωτικών ιδρυμάτων ενώ παράλληλα επιχειρείται μια συγκριτική - κριτική προσέγγιση μεταξύ τραπεζικού απορρήτου και θεσμικού πλαισίου προστασίας προσωπικών δεδομένων.","abstract_html":"Τα τελευταία χρόνια ο επιστημονικός διάλογος στο χώρο των προσωπικών δεδομένων γίνεται ολοένα και πιο έντονος, καθώς ο πολυσχιδής χαρακτήρας του συγκεκριμένου ερευνητικού πεδίου με τις διαρκώς αναδυόμενες νέες πτυχές πυροδοτεί συνεχώς τη θεωρητική, νομοθετική και νομολογιακή του καλλιέργεια. Ωστόσο η ενασχόληση με την προστασία των προσωπικών δεδομένων προβλέπεται να απασχολήσει για απροσδιόριστο ακόμα μέλλον την επιστημονική κοινότητα, δεδομένης της σύνδεσης του τομέα αυτού με την ραγδαία τεχνολογική και διαδικτυακή ανάπτυξη, τη συνεχώς εξελισσόμενη κοινωνία της πληροφορίας και τη παγκοσμιοποίηση της οικονομίας. Στη σημερινή μάλιστα εποχή «του πυρετού του πληροφοριακού χρυσού» έγινε αντιληπτό από τα περισσότερα τεχνολογικά προηγμένα κράτη ότι η προστασία των προσωπικών δεδομένων καθίσταται επιτακτικότερη από ποτέ, καθώς παράλληλα με τον διαρκώς αυξανόμενο όγκο των δεδομένων ελλοχεύουν σημαντικοί και άμεσοι κίνδυνοι που αφορούν την ιδιωτική σφαίρα και το δικαίωμα στη προσωπικότητα του ατόμου. Έτσι μια εικοσαετία μετά την Οδηγία 95/46/ΕΚ ο ενωσιακός νομοθέτης προέβη σε μια ρηξικέλευθη μεταρρύθμιση του καθεστώτος για τα προσωπικά δεδομένα και έθεσε σε ισχύ το Γενικό Κανονισμό (ΕΕ) 2016/679 (ΓΚΠΔ) ή άλλως GDPR (General Data Protection Regulation), οποίος θεωρείται ορόσημο για την προστασία των προσωπικών δεδομένων και της ιδιωτικότητας του ατόμου. Ο ΓΚΠΔ εισάγει ενιαίες, αναλυτικές και άμεσα εφαρμόσιμες ρυθμίσεις για όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ, εναρμονίζοντας τη νομοθεσία τους και παρέχοντας κατ’ αυτό τον τρόπο αποτελεσματικότερη προστασία σε θέματα προσωπικών δεδομένων. Βασικός του σκοπός είναι μεταξύ άλλων να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στον πληροφοριακό αυτοκαθορισμό των φυσικών προσώπων και να προστατευθεί η ιδιωτικότητα τους υπό το πρίσμα των νέων τεχνολογικών εξελίξεων με τρόπο διαφανή, άμεσο, επί τη βάση σύγχρονων μεθόδων, σύμφωνα με επικαιροποιημένους αλλά και νέους θεσμούς. Με τον νέο Κανονισμό οφείλουν να συμμορφωθούν πλήθος επιχειρήσεων και εταιρειών από τον κατάλογο των οποίων δεν θα μπορούσαν να λείπουν τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα ως πρωτεύον παράγοντας διαμόρφωσης της παγκόσμιας οικονομίας. Τα πιστωτικά ιδρύματα στο πλαίσιο της συναλλακτικής τους λειτουργίας συλλέγουν επεξεργάζονται και διακινούν καθημερινά μεγάλο όγκο προσωπικών δεδομένων των πελατών τους αλλά και τρίτων προσώπων, ο οποίος κρίνεται απαραίτητος για την απρόσκοπτη λειτουργία των πάσης φύσεως συναλλαγών και σχέσεων τους με τα υποκείμενα των δεδομένων. Συνεπώς οφείλουν να συμμορφώνονται με τις επιταγές του νέου θεσμικού πλαισίου περί προστασίας προσωπικών δεδομένων και να λαμβάνουν όλα τα αναγκαία τεχνικά και οργανωτικά μέτρα ώστε να καταστήσουν πρακτικά εφαρμόσιμες τις επιταγές του νέου Κανονισμού. Μέσα στο πλέγμα των γενικών υποχρεώσεων που έχουν οι τράπεζες απέναντι στους πελάτες τους ως απόρροια της μεταξύ τους ιδιαίτερης σχέσης αλλά και του ρυθμιστικού πλαισίου περί προστασίας προσωπικών δεδομένων εντάσσεται και η υποχρέωσή τους για τήρηση του τραπεζικού απορρήτου ή άλλως υποχρέωση εχεμύθειας. Το νομικό αυτό ζήτημα εμφανίζει ιδιαίτερα σοβαρές προεκτάσεις που αφορούν όχι μόνο σε θέματα πρακτικά της συναλλακτικής καθημερινότητας αλλά και προστασίας ατομικών δικαιωμάτων. Η παρούσα μελέτη στη σύντομη έκτασή της επιχειρεί να παρουσιάσει τις υποχρεώσεις με τις οποίες επιφορτίζονται οι τράπεζες στα πλαίσια του εναρμονισμού τους με τον Κανονισμό (ΕΕ) 2016/679 καθώς και να αναλύσει το γενικότερο νομικό πλαίσιο του τραπεζικού απορρήτου. Διαρθρώνεται σε δύο μέρη, όπου το πρώτο χωρίζεται περαιτέρω σε τέσσερα κεφάλαια. Το πρώτο μέρος αφορά τους βασικούς άξονες του πλαισίου συμμόρφωσης των τραπεζών με το GDPR ενώ το δεύτερο παρουσιάζει την υποχρέωση της τράπεζας περί τήρησης του τραπεζικού απορρήτου. Ειδικότερα, στο πρώτο κεφάλαιο αναλύεται η ιδιαίτερη σχέση μεταξύ τράπεζας – πελάτη, αναφέρονται τα βασικά στοιχεία αυτής και οι γενικότερες υποχρεώσεις των πιστωτικών ιδρυμάτων. Στο δεύτερο κεφάλαιο εξετάζεται αυτοτελώς το ρυθμιστικό πλαίσιο της προστασίας προσωπικών δεδομένων όπως ισχύει σήμερα και αναλύονται διεξοδικά οι κύριες έννοιες αυτού, οι γενικές αρχές που επιτάσσει για την επεξεργασία δεδομένων και οι τρόποι νομιμοποίησης αυτής. Περαιτέρω, στο τρίτο κεφάλαιο παρουσιάζεται το ζήτημα της συμμόρφωσης των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων με τον Κανονισμό 2016/679 και αναλύονται οι νόμιμοι τρόποι και θεμιτοί μέθοδοι βάσει των οποίων μπορεί να πραγματοποιηθεί η εναρμόνιση με έμφαση τόσο σε νομικά όσο και σε πρακτικά μέτρα εφαρμογής της οικείας νομοθεσίας. Το τέταρτο κεφάλαιο εξειδικεύει τις υποχρεώσεις των τραπεζών περί τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα σε ειδικότερα ζητήματα ελέγχου πιστοληπτικής ικανότητας των πελατών στα συστήματα ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ ΑΕ, εφαρμογής της νομοθεσίας προσωπικών δεδομένων κατά τις διαδικασίες των μη εξυπηρετούμενων δανείων του ν. 4354/2015 καθώς και σε ζητήματα που ανακύπτουν κατά την παροχή επενδυτικών υπηρεσιών (MiFID II) ή υπηρεσιών πληρωμής (PSD II). Τέλος στο δεύτερο μέρος όπως προαναφέρθηκε αναλύεται η τήρηση του τραπεζικού απορρήτου εκ μέρους των πιστωτικών ιδρυμάτων ενώ παράλληλα επιχειρείται μια συγκριτική - κριτική προσέγγιση μεταξύ τραπεζικού απορρήτου και θεσμικού πλαισίου προστασίας προσωπικών δεδομένων.","abstract_has_math":false,"creators":["Αϊβαλιώτη Ειρήνη","Aivalioti Eirini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:41Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2887153"],"render_values":[{"text":"uoadl:2887153","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2887153","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2887153","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2887153","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αϊβαλιώτη Ειρήνη","Aivalioti Eirini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2887153","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2887153"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα τελευταία χρόνια ο επιστημονικός διάλογος στο χώρο των προσωπικών δεδομένων γίνεται ολοένα και πιο έντονος, καθώς ο πολυσχιδής χαρακτήρας του συγκεκριμένου ερευνητικού πεδίου με τις διαρκώς αναδυόμενες νέες πτυχές πυροδοτεί συνεχώς τη θεωρητική, νομοθετική και νομολογιακή του καλλιέργεια. Ωστόσο η ενασχόληση με την προστασία των προσωπικών δεδομένων προβλέπεται να απασχολήσει για απροσδιόριστο ακόμα μέλλον την επιστημονική κοινότητα, δεδομένης της σύνδεσης του τομέα αυτού με την ραγδαία τεχνολογική και διαδικτυακή ανάπτυξη, τη συνεχώς εξελισσόμενη κοινωνία της πληροφορίας και τη παγκοσμιοποίηση της οικονομίας. Στη σημερινή μάλιστα εποχή «του πυρετού του πληροφοριακού χρυσού» έγινε αντιληπτό από τα περισσότερα τεχνολογικά προηγμένα κράτη ότι η προστασία των προσωπικών δεδομένων καθίσταται επιτακτικότερη από ποτέ, καθώς παράλληλα με τον διαρκώς αυξανόμενο όγκο των δεδομένων ελλοχεύουν σημαντικοί και άμεσοι κίνδυνοι που αφορούν την ιδιωτική σφαίρα και το δικαίωμα στη προσωπικότητα του ατόμου. Έτσι μια εικοσαετία μετά την Οδηγία 95/46/ΕΚ ο ενωσιακός νομοθέτης προέβη σε μια ρηξικέλευθη μεταρρύθμιση του καθεστώτος για τα προσωπικά δεδομένα και έθεσε σε ισχύ το Γενικό Κανονισμό (ΕΕ) 2016/679 (ΓΚΠΔ) ή άλλως GDPR (General Data Protection Regulation), οποίος θεωρείται ορόσημο για την προστασία των προσωπικών δεδομένων και της ιδιωτικότητας του ατόμου. Ο ΓΚΠΔ εισάγει ενιαίες, αναλυτικές και άμεσα εφαρμόσιμες ρυθμίσεις για όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ, εναρμονίζοντας τη νομοθεσία τους και παρέχοντας κατ’ αυτό τον τρόπο αποτελεσματικότερη προστασία σε θέματα προσωπικών δεδομένων. Βασικός του σκοπός είναι μεταξύ άλλων να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στον πληροφοριακό αυτοκαθορισμό των φυσικών προσώπων και να προστατευθεί η ιδιωτικότητα τους υπό το πρίσμα των νέων τεχνολογικών εξελίξεων με τρόπο διαφανή, άμεσο, επί τη βάση σύγχρονων μεθόδων, σύμφωνα με επικαιροποιημένους αλλά και νέους θεσμούς. Με τον νέο Κανονισμό οφείλουν να συμμορφωθούν πλήθος επιχειρήσεων και εταιρειών από τον κατάλογο των οποίων δεν θα μπορούσαν να λείπουν τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα ως πρωτεύον παράγοντας διαμόρφωσης της παγκόσμιας οικονομίας. Τα πιστωτικά ιδρύματα στο πλαίσιο της συναλλακτικής τους λειτουργίας συλλέγουν επεξεργάζονται και διακινούν καθημερινά μεγάλο όγκο προσωπικών δεδομένων των πελατών τους αλλά και τρίτων προσώπων, ο οποίος κρίνεται απαραίτητος για την απρόσκοπτη λειτουργία των πάσης φύσεως συναλλαγών και σχέσεων τους με τα υποκείμενα των δεδομένων. Συνεπώς οφείλουν να συμμορφώνονται με τις επιταγές του νέου θεσμικού πλαισίου περί προστασίας προσωπικών δεδομένων και να λαμβάνουν όλα τα αναγκαία τεχνικά και οργανωτικά μέτρα ώστε να καταστήσουν πρακτικά εφαρμόσιμες τις επιταγές του νέου Κανονισμού. Μέσα στο πλέγμα των γενικών υποχρεώσεων που έχουν οι τράπεζες απέναντι στους πελάτες τους ως απόρροια της μεταξύ τους ιδιαίτερης σχέσης αλλά και του ρυθμιστικού πλαισίου περί προστασίας προσωπικών δεδομένων εντάσσεται και η υποχρέωσή τους για τήρηση του τραπεζικού απορρήτου ή άλλως υποχρέωση εχεμύθειας. Το νομικό αυτό ζήτημα εμφανίζει ιδιαίτερα σοβαρές προεκτάσεις που αφορούν όχι μόνο σε θέματα πρακτικά της συναλλακτικής καθημερινότητας αλλά και προστασίας ατομικών δικαιωμάτων. Η παρούσα μελέτη στη σύντομη έκτασή της επιχειρεί να παρουσιάσει τις υποχρεώσεις με τις οποίες επιφορτίζονται οι τράπεζες στα πλαίσια του εναρμονισμού τους με τον Κανονισμό (ΕΕ) 2016/679 καθώς και να αναλύσει το γενικότερο νομικό πλαίσιο του τραπεζικού απορρήτου. Διαρθρώνεται σε δύο μέρη, όπου το πρώτο χωρίζεται περαιτέρω σε τέσσερα κεφάλαια. Το πρώτο μέρος αφορά τους βασικούς άξονες του πλαισίου συμμόρφωσης των τραπεζών με το GDPR ενώ το δεύτερο παρουσιάζει την υποχρέωση της τράπεζας περί τήρησης του τραπεζικού απορρήτου. Ειδικότερα, στο πρώτο κεφάλαιο αναλύεται η ιδιαίτερη σχέση μεταξύ τράπεζας – πελάτη, αναφέρονται τα βασικά στοιχεία αυτής και οι γενικότερες υποχρεώσεις των πιστωτικών ιδρυμάτων. Στο δεύτερο κεφάλαιο εξετάζεται αυτοτελώς το ρυθμιστικό πλαίσιο της προστασίας προσωπικών δεδομένων όπως ισχύει σήμερα και αναλύονται διεξοδικά οι κύριες έννοιες αυτού, οι γενικές αρχές που επιτάσσει για την επεξεργασία δεδομένων και οι τρόποι νομιμοποίησης αυτής. Περαιτέρω, στο τρίτο κεφάλαιο παρουσιάζεται το ζήτημα της συμμόρφωσης των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων με τον Κανονισμό 2016/679 και αναλύονται οι νόμιμοι τρόποι και θεμιτοί μέθοδοι βάσει των οποίων μπορεί να πραγματοποιηθεί η εναρμόνιση με έμφαση τόσο σε νομικά όσο και σε πρακτικά μέτρα εφαρμογής της οικείας νομοθεσίας. Το τέταρτο κεφάλαιο εξειδικεύει τις υποχρεώσεις των τραπεζών περί τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα σε ειδικότερα ζητήματα ελέγχου πιστοληπτικής ικανότητας των πελατών στα συστήματα ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ ΑΕ, εφαρμογής της νομοθεσίας προσωπικών δεδομένων κατά τις διαδικασίες των μη εξυπηρετούμενων δανείων του ν. 4354/2015 καθώς και σε ζητήματα που ανακύπτουν κατά την παροχή επενδυτικών υπηρεσιών (MiFID II) ή υπηρεσιών πληρωμής (PSD II). Τέλος στο δεύτερο μέρος όπως προαναφέρθηκε αναλύεται η τήρηση του τραπεζικού απορρήτου εκ μέρους των πιστωτικών ιδρυμάτων ενώ παράλληλα επιχειρείται μια συγκριτική - κριτική προσέγγιση μεταξύ τραπεζικού απορρήτου και θεσμικού πλαισίου προστασίας προσωπικών δεδομένων.","The obligations of banks regarding personal data protection and the banking secrecy"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Υποχρεώσεις τραπεζών περί τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα και το τραπεζικό απόρρητο"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αϊβαλιώτη Ειρήνη","Aivalioti Eirini"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Τα τελευταία χρόνια ο επιστημονικός διάλογος στο χώρο των προσωπικών δεδομένων γίνεται ολοένα και πιο έντονος, καθώς ο πολυσχιδής χαρακτήρας του συγκεκριμένου ερευνητικού πεδίου με τις διαρκώς αναδυόμενες νέες πτυχές πυροδοτεί συνεχώς τη θεωρητική, νομοθετική και νομολογιακή του καλλιέργεια. Ωστόσο η ενασχόληση με την προστασία των προσωπικών δεδομένων προβλέπεται να απασχολήσει για απροσδιόριστο ακόμα μέλλον την επιστημονική κοινότητα, δεδομένης της σύνδεσης του τομέα αυτού με την ραγδαία τεχνολογική και διαδικτυακή ανάπτυξη, τη συνεχώς εξελισσόμενη κοινωνία της πληροφορίας και τη παγκοσμιοποίηση της οικονομίας. Στη σημερινή μάλιστα εποχή «του πυρετού του πληροφοριακού χρυσού» έγινε αντιληπτό από τα περισσότερα τεχνολογικά προηγμένα κράτη ότι η προστασία των προσωπικών δεδομένων καθίσταται επιτακτικότερη από ποτέ, καθώς παράλληλα με τον διαρκώς αυξανόμενο όγκο των δεδομένων ελλοχεύουν σημαντικοί και άμεσοι κίνδυνοι που αφορούν την ιδιωτική σφαίρα και το δικαίωμα στη προσωπικότητα του ατόμου. Έτσι μια εικοσαετία μετά την Οδηγία 95/46/ΕΚ ο ενωσιακός νομοθέτης προέβη σε μια ρηξικέλευθη μεταρρύθμιση του καθεστώτος για τα προσωπικά δεδομένα και έθεσε σε ισχύ το Γενικό Κανονισμό (ΕΕ) 2016/679 (ΓΚΠΔ) ή άλλως GDPR (General Data Protection Regulation), οποίος θεωρείται ορόσημο για την προστασία των προσωπικών δεδομένων και της ιδιωτικότητας του ατόμου. Ο ΓΚΠΔ εισάγει ενιαίες, αναλυτικές και άμεσα εφαρμόσιμες ρυθμίσεις για όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ, εναρμονίζοντας τη νομοθεσία τους και παρέχοντας κατ’ αυτό τον τρόπο αποτελεσματικότερη προστασία σε θέματα προσωπικών δεδομένων. Βασικός του σκοπός είναι μεταξύ άλλων να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στον πληροφοριακό αυτοκαθορισμό των φυσικών προσώπων και να προστατευθεί η ιδιωτικότητα τους υπό το πρίσμα των νέων τεχνολογικών εξελίξεων με τρόπο διαφανή, άμεσο, επί τη βάση σύγχρονων μεθόδων, σύμφωνα με επικαιροποιημένους αλλά και νέους θεσμούς. Με τον νέο Κανονισμό οφείλουν να συμμορφωθούν πλήθος επιχειρήσεων και εταιρειών από τον κατάλογο των οποίων δεν θα μπορούσαν να λείπουν τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα ως πρωτεύον παράγοντας διαμόρφωσης της παγκόσμιας οικονομίας. Τα πιστωτικά ιδρύματα στο πλαίσιο της συναλλακτικής τους λειτουργίας συλλέγουν επεξεργάζονται και διακινούν καθημερινά μεγάλο όγκο προσωπικών δεδομένων των πελατών τους αλλά και τρίτων προσώπων, ο οποίος κρίνεται απαραίτητος για την απρόσκοπτη λειτουργία των πάσης φύσεως συναλλαγών και σχέσεων τους με τα υποκείμενα των δεδομένων. Συνεπώς οφείλουν να συμμορφώνονται με τις επιταγές του νέου θεσμικού πλαισίου περί προστασίας προσωπικών δεδομένων και να λαμβάνουν όλα τα αναγκαία τεχνικά και οργανωτικά μέτρα ώστε να καταστήσουν πρακτικά εφαρμόσιμες τις επιταγές του νέου Κανονισμού. Μέσα στο πλέγμα των γενικών υποχρεώσεων που έχουν οι τράπεζες απέναντι στους πελάτες τους ως απόρροια της μεταξύ τους ιδιαίτερης σχέσης αλλά και του ρυθμιστικού πλαισίου περί προστασίας προσωπικών δεδομένων εντάσσεται και η υποχρέωσή τους για τήρηση του τραπεζικού απορρήτου ή άλλως υποχρέωση εχεμύθειας. Το νομικό αυτό ζήτημα εμφανίζει ιδιαίτερα σοβαρές προεκτάσεις που αφορούν όχι μόνο σε θέματα πρακτικά της συναλλακτικής καθημερινότητας αλλά και προστασίας ατομικών δικαιωμάτων. Η παρούσα μελέτη στη σύντομη έκτασή της επιχειρεί να παρουσιάσει τις υποχρεώσεις με τις οποίες επιφορτίζονται οι τράπεζες στα πλαίσια του εναρμονισμού τους με τον Κανονισμό (ΕΕ) 2016/679 καθώς και να αναλύσει το γενικότερο νομικό πλαίσιο του τραπεζικού απορρήτου. Διαρθρώνεται σε δύο μέρη, όπου το πρώτο χωρίζεται περαιτέρω σε τέσσερα κεφάλαια. Το πρώτο μέρος αφορά τους βασικούς άξονες του πλαισίου συμμόρφωσης των τραπεζών με το GDPR ενώ το δεύτερο παρουσιάζει την υποχρέωση της τράπεζας περί τήρησης του τραπεζικού απορρήτου. Ειδικότερα, στο πρώτο κεφάλαιο αναλύεται η ιδιαίτερη σχέση μεταξύ τράπεζας – πελάτη, αναφέρονται τα βασικά στοιχεία αυτής και οι γενικότερες υποχρεώσεις των πιστωτικών ιδρυμάτων. Στο δεύτερο κεφάλαιο εξετάζεται αυτοτελώς το ρυθμιστικό πλαίσιο της προστασίας προσωπικών δεδομένων όπως ισχύει σήμερα και αναλύονται διεξοδικά οι κύριες έννοιες αυτού, οι γενικές αρχές που επιτάσσει για την επεξεργασία δεδομένων και οι τρόποι νομιμοποίησης αυτής. Περαιτέρω, στο τρίτο κεφάλαιο παρουσιάζεται το ζήτημα της συμμόρφωσης των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων με τον Κανονισμό 2016/679 και αναλύονται οι νόμιμοι τρόποι και θεμιτοί μέθοδοι βάσει των οποίων μπορεί να πραγματοποιηθεί η εναρμόνιση με έμφαση τόσο σε νομικά όσο και σε πρακτικά μέτρα εφαρμογής της οικείας νομοθεσίας. Το τέταρτο κεφάλαιο εξειδικεύει τις υποχρεώσεις των τραπεζών περί τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα σε ειδικότερα ζητήματα ελέγχου πιστοληπτικής ικανότητας των πελατών στα συστήματα ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ ΑΕ, εφαρμογής της νομοθεσίας προσωπικών δεδομένων κατά τις διαδικασίες των μη εξυπηρετούμενων δανείων του ν. 4354/2015 καθώς και σε ζητήματα που ανακύπτουν κατά την παροχή επενδυτικών υπηρεσιών (MiFID II) ή υπηρεσιών πληρωμής (PSD II). Τέλος στο δεύτερο μέρος όπως προαναφέρθηκε αναλύεται η τήρηση του τραπεζικού απορρήτου εκ μέρους των πιστωτικών ιδρυμάτων ενώ παράλληλα επιχειρείται μια συγκριτική - κριτική προσέγγιση μεταξύ τραπεζικού απορρήτου και θεσμικού πλαισίου προστασίας προσωπικών δεδομένων.","The obligations of banks regarding personal data protection and the banking secrecy"],"dc:identifier":["uoadl:2887153","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2887153"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Υποχρεώσεις τραπεζών περί τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα και το τραπεζικό απόρρητο"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:41Z"}