{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2887220"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2887220","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συσχέτιση της κλινικής εικόνας με τη διαφορική διάγνωση και την τελική ιστοπαθολογική διάγνωση όσον αφορά στο Ακανθοκυτταρικό Καρκίνωμα του Στόματος","abstract":"Εισαγωγή: Το Ακανθοκυτταρικό Καρκίνωμα του Στόματος αποτελεί τον πιο συχνό τύπο καρκίνου της στοματικής κοιλότητας και παγκοσμίως το 8ο συχνότερο τύπο καρκίνου με ποσοστό 5ετους επιβίωσης <60%. Ως παράγοντες κινδύνου ενοχοποιούνται κυρίως το κάπνισμα, το αλκοόλ και ο ιός HPV. Εμφανίζει ιδιαίτερη ποικιλομορφία ως προς την κλινική του εικόνα και γι’ αυτό είναι δύσκολο να διαγνωστεί σε αρχικά στάδια. Πολλές μέθοδοι έχουν προταθεί με σκοπό την έγκαιρη διάγνωσή του αλλά ως golden standard παραμένει η κρίση και η οξυδέρκεια του κλινικού ιατρού. Σκοπός: Η συσχέτιση της κλινικής εικόνας με τη διαφορική διάγνωση και την τελική ιστοπαθολογική διάγνωση όσον αφορά το ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα του στόματος (ΑΚΣ). Υλικά και Μέθοδος: Η παρούσα διπλωματική εργασία αποτελεί μια αναδρομική κλινικοστατιστική έρευνα για το χρονικό διάστημα 1992-2015. Τα στοιχεία συλλέχθηκαν από το αρχείο του Εργαστηρίου Στοματολογίας της Οδοντιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου και χωρίστηκαν σε δυο ομάδες. Στην ομάδα Α (412 περιστατικά) συμπεριλήφθησαν όλα τα περιστατικά εκείνα με τελική ιστοπαθολογική διάγνωση ΑΚΣ και στην ομάδα Β (514 περιστατικά) τα περιστατικά εκείνα που στη φόρμα που τα συνόδευε στη διαφορική διάγνωση ο θεράπων ιατρός είχε συμπεριλάβει το ΑΚΣ. Περιστατικά τα οποία παρατηρήθηκε ότι πληρούν τα κριτήρια εισαγωγής και στις δυο ομάδες συμπεριλήφθηκαν και μελετήθηκαν και στις δυο ομάδες ανεξάρτητα Αποτελέσματα: Ο μέσος όρος ηλικίας των ασθενών όπως και η αναλογία ως προς το φύλο ήταν περίπου ίδια και στις δυο ομάδες με το ποσοστό των ανδρών να ανέρχεται στο 52,2% (ομάδα Α) και 49,8 % (ομάδα Β). Σε ποσοστό μεγαλύτερο του 45% η συνηθέστερη κλινική εικόνα ήταν η έλκωση. Η γλώσσα με ποσοστό μεγαλύτερο του 40% ήταν η συνηθέστερη θέση εντόπισης και ακολουθεί η παρειά στο 11-12 %.Παρατηρήθηκε μια ξεκάθαρη υπεροχή των ειδικών ιατρών ως προς την αναγνώριση του είδους της βλάβης και την πραγματοποίηση βιοψίας. Συμπεράσματα: Ανάγκη για ενημέρωση των γενικών οδοντιάτρων ως προς τη σημαντικότητα της έγκαιρης πρόληψης και διάγνωσης του ΑΚΣ .","abstract_html":"Εισαγωγή: Το Ακανθοκυτταρικό Καρκίνωμα του Στόματος αποτελεί τον πιο συχνό τύπο καρκίνου της στοματικής κοιλότητας και παγκοσμίως το 8ο συχνότερο τύπο καρκίνου με ποσοστό 5ετους επιβίωσης &lt;60%. Ως παράγοντες κινδύνου ενοχοποιούνται κυρίως το κάπνισμα, το αλκοόλ και ο ιός HPV. Εμφανίζει ιδιαίτερη ποικιλομορφία ως προς την κλινική του εικόνα και γι’ αυτό είναι δύσκολο να διαγνωστεί σε αρχικά στάδια. Πολλές μέθοδοι έχουν προταθεί με σκοπό την έγκαιρη διάγνωσή του αλλά ως golden standard παραμένει η κρίση και η οξυδέρκεια του κλινικού ιατρού. Σκοπός: Η συσχέτιση της κλινικής εικόνας με τη διαφορική διάγνωση και την τελική ιστοπαθολογική διάγνωση όσον αφορά το ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα του στόματος (ΑΚΣ). Υλικά και Μέθοδος: Η παρούσα διπλωματική εργασία αποτελεί μια αναδρομική κλινικοστατιστική έρευνα για το χρονικό διάστημα 1992-2015. Τα στοιχεία συλλέχθηκαν από το αρχείο του Εργαστηρίου Στοματολογίας της Οδοντιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου και χωρίστηκαν σε δυο ομάδες. Στην ομάδα Α (412 περιστατικά) συμπεριλήφθησαν όλα τα περιστατικά εκείνα με τελική ιστοπαθολογική διάγνωση ΑΚΣ και στην ομάδα Β (514 περιστατικά) τα περιστατικά εκείνα που στη φόρμα που τα συνόδευε στη διαφορική διάγνωση ο θεράπων ιατρός είχε συμπεριλάβει το ΑΚΣ. Περιστατικά τα οποία παρατηρήθηκε ότι πληρούν τα κριτήρια εισαγωγής και στις δυο ομάδες συμπεριλήφθηκαν και μελετήθηκαν και στις δυο ομάδες ανεξάρτητα Αποτελέσματα: Ο μέσος όρος ηλικίας των ασθενών όπως και η αναλογία ως προς το φύλο ήταν περίπου ίδια και στις δυο ομάδες με το ποσοστό των ανδρών να ανέρχεται στο 52,2% (ομάδα Α) και 49,8 % (ομάδα Β). Σε ποσοστό μεγαλύτερο του 45% η συνηθέστερη κλινική εικόνα ήταν η έλκωση. Η γλώσσα με ποσοστό μεγαλύτερο του 40% ήταν η συνηθέστερη θέση εντόπισης και ακολουθεί η παρειά στο 11-12 %.Παρατηρήθηκε μια ξεκάθαρη υπεροχή των ειδικών ιατρών ως προς την αναγνώριση του είδους της βλάβης και την πραγματοποίηση βιοψίας. Συμπεράσματα: Ανάγκη για ενημέρωση των γενικών οδοντιάτρων ως προς τη σημαντικότητα της έγκαιρης πρόληψης και διάγνωσης του ΑΚΣ .","abstract_has_math":false,"creators":["Καποπούλου Φαίδρα","Kapopoulou Faidra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:43Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2887220"],"render_values":[{"text":"uoadl:2887220","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2887220","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2887220","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2887220","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καποπούλου Φαίδρα","Kapopoulou Faidra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2887220","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2887220"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Το Ακανθοκυτταρικό Καρκίνωμα του Στόματος αποτελεί τον πιο συχνό τύπο καρκίνου της στοματικής κοιλότητας και παγκοσμίως το 8ο συχνότερο τύπο καρκίνου με ποσοστό 5ετους επιβίωσης <60%. Ως παράγοντες κινδύνου ενοχοποιούνται κυρίως το κάπνισμα, το αλκοόλ και ο ιός HPV. Εμφανίζει ιδιαίτερη ποικιλομορφία ως προς την κλινική του εικόνα και γι’ αυτό είναι δύσκολο να διαγνωστεί σε αρχικά στάδια. Πολλές μέθοδοι έχουν προταθεί με σκοπό την έγκαιρη διάγνωσή του αλλά ως golden standard παραμένει η κρίση και η οξυδέρκεια του κλινικού ιατρού. Σκοπός: Η συσχέτιση της κλινικής εικόνας με τη διαφορική διάγνωση και την τελική ιστοπαθολογική διάγνωση όσον αφορά το ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα του στόματος (ΑΚΣ). Υλικά και Μέθοδος: Η παρούσα διπλωματική εργασία αποτελεί μια αναδρομική κλινικοστατιστική έρευνα για το χρονικό διάστημα 1992-2015. Τα στοιχεία συλλέχθηκαν από το αρχείο του Εργαστηρίου Στοματολογίας της Οδοντιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου και χωρίστηκαν σε δυο ομάδες. Στην ομάδα Α (412 περιστατικά) συμπεριλήφθησαν όλα τα περιστατικά εκείνα με τελική ιστοπαθολογική διάγνωση ΑΚΣ και στην ομάδα Β (514 περιστατικά) τα περιστατικά εκείνα που στη φόρμα που τα συνόδευε στη διαφορική διάγνωση ο θεράπων ιατρός είχε συμπεριλάβει το ΑΚΣ. Περιστατικά τα οποία παρατηρήθηκε ότι πληρούν τα κριτήρια εισαγωγής και στις δυο ομάδες συμπεριλήφθηκαν και μελετήθηκαν και στις δυο ομάδες ανεξάρτητα Αποτελέσματα: Ο μέσος όρος ηλικίας των ασθενών όπως και η αναλογία ως προς το φύλο ήταν περίπου ίδια και στις δυο ομάδες με το ποσοστό των ανδρών να ανέρχεται στο 52,2% (ομάδα Α) και 49,8 % (ομάδα Β). Σε ποσοστό μεγαλύτερο του 45% η συνηθέστερη κλινική εικόνα ήταν η έλκωση. Η γλώσσα με ποσοστό μεγαλύτερο του 40% ήταν η συνηθέστερη θέση εντόπισης και ακολουθεί η παρειά στο 11-12 %.Παρατηρήθηκε μια ξεκάθαρη υπεροχή των ειδικών ιατρών ως προς την αναγνώριση του είδους της βλάβης και την πραγματοποίηση βιοψίας. Συμπεράσματα: Ανάγκη για ενημέρωση των γενικών οδοντιάτρων ως προς τη σημαντικότητα της έγκαιρης πρόληψης και διάγνωσης του ΑΚΣ .","Introduction: Oral cancer represents the eighth most common malignancy of the human body, and the most frequent malignancy of the oral cavity is squamous cell carcinoma. The five-year survival rates are under 60%. Tobacco, alcohol consumption and HPV- infection are the most determinant risk factors, especially when acting synergistically. Oral SCC can be presented with many different clinicopathological features, especially during the early stages and thus it is very difficult to be diagnosed. Different diagnostic methods have been proposed, but doctor’s knowledge and discernment still remains the golden standard. Aim: To investigate the correlation between the clinical features, the differential diagnosis and the final histopathologic diagnosis concerning the Oral Squamous Cell Carcinoma. Materials and methods: This is a retrospective clinocostatistic study for the period of 1992- 2015. All the cases were collected from the department of Oral Pathology and Medicine of Athens Dental School and they were divided in two groups. Group A ( 412 cases ) included all the cases with a final histopathlogical diagnosis of OSCC, whereas Group B ( 514 ) was formed with cases in which the attending doctor had included the OSCC in the differential diagnosis. The cases that complied with the inclusion criteria of our study in both teams simultaneously, they were included in each group and studied independently. Results: The mean age of all patients as well as the male : female ratio were very similar for both groups. For group A the male rate was 52, 2% and for group B 49,8% accordingly. The most frequent clinical characteristic was the presence of an ulcer (45%). The border of the tongue was the most common affected location of OSCC (40%) and the buccal mucosa was following with 11-12%. There was a clear prominence of specialized doctors in recognizing the type of the lesion in the oral mucosa and performing a biopsy. Conclusion: General dentists have to be thoroughly informed regarding the consequences, prevention and diagnosis of OSCC’s."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συσχέτιση της κλινικής εικόνας με τη διαφορική διάγνωση και την τελική ιστοπαθολογική διάγνωση όσον αφορά στο Ακανθοκυτταρικό Καρκίνωμα του Στόματος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καποπούλου Φαίδρα","Kapopoulou Faidra"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Εισαγωγή: Το Ακανθοκυτταρικό Καρκίνωμα του Στόματος αποτελεί τον πιο συχνό τύπο καρκίνου της στοματικής κοιλότητας και παγκοσμίως το 8ο συχνότερο τύπο καρκίνου με ποσοστό 5ετους επιβίωσης <60%. Ως παράγοντες κινδύνου ενοχοποιούνται κυρίως το κάπνισμα, το αλκοόλ και ο ιός HPV. Εμφανίζει ιδιαίτερη ποικιλομορφία ως προς την κλινική του εικόνα και γι’ αυτό είναι δύσκολο να διαγνωστεί σε αρχικά στάδια. Πολλές μέθοδοι έχουν προταθεί με σκοπό την έγκαιρη διάγνωσή του αλλά ως golden standard παραμένει η κρίση και η οξυδέρκεια του κλινικού ιατρού. Σκοπός: Η συσχέτιση της κλινικής εικόνας με τη διαφορική διάγνωση και την τελική ιστοπαθολογική διάγνωση όσον αφορά το ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα του στόματος (ΑΚΣ). Υλικά και Μέθοδος: Η παρούσα διπλωματική εργασία αποτελεί μια αναδρομική κλινικοστατιστική έρευνα για το χρονικό διάστημα 1992-2015. Τα στοιχεία συλλέχθηκαν από το αρχείο του Εργαστηρίου Στοματολογίας της Οδοντιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου και χωρίστηκαν σε δυο ομάδες. Στην ομάδα Α (412 περιστατικά) συμπεριλήφθησαν όλα τα περιστατικά εκείνα με τελική ιστοπαθολογική διάγνωση ΑΚΣ και στην ομάδα Β (514 περιστατικά) τα περιστατικά εκείνα που στη φόρμα που τα συνόδευε στη διαφορική διάγνωση ο θεράπων ιατρός είχε συμπεριλάβει το ΑΚΣ. Περιστατικά τα οποία παρατηρήθηκε ότι πληρούν τα κριτήρια εισαγωγής και στις δυο ομάδες συμπεριλήφθηκαν και μελετήθηκαν και στις δυο ομάδες ανεξάρτητα Αποτελέσματα: Ο μέσος όρος ηλικίας των ασθενών όπως και η αναλογία ως προς το φύλο ήταν περίπου ίδια και στις δυο ομάδες με το ποσοστό των ανδρών να ανέρχεται στο 52,2% (ομάδα Α) και 49,8 % (ομάδα Β). Σε ποσοστό μεγαλύτερο του 45% η συνηθέστερη κλινική εικόνα ήταν η έλκωση. Η γλώσσα με ποσοστό μεγαλύτερο του 40% ήταν η συνηθέστερη θέση εντόπισης και ακολουθεί η παρειά στο 11-12 %.Παρατηρήθηκε μια ξεκάθαρη υπεροχή των ειδικών ιατρών ως προς την αναγνώριση του είδους της βλάβης και την πραγματοποίηση βιοψίας. Συμπεράσματα: Ανάγκη για ενημέρωση των γενικών οδοντιάτρων ως προς τη σημαντικότητα της έγκαιρης πρόληψης και διάγνωσης του ΑΚΣ .","Introduction: Oral cancer represents the eighth most common malignancy of the human body, and the most frequent malignancy of the oral cavity is squamous cell carcinoma. The five-year survival rates are under 60%. Tobacco, alcohol consumption and HPV- infection are the most determinant risk factors, especially when acting synergistically. Oral SCC can be presented with many different clinicopathological features, especially during the early stages and thus it is very difficult to be diagnosed. Different diagnostic methods have been proposed, but doctor’s knowledge and discernment still remains the golden standard. Aim: To investigate the correlation between the clinical features, the differential diagnosis and the final histopathologic diagnosis concerning the Oral Squamous Cell Carcinoma. Materials and methods: This is a retrospective clinocostatistic study for the period of 1992- 2015. All the cases were collected from the department of Oral Pathology and Medicine of Athens Dental School and they were divided in two groups. Group A ( 412 cases ) included all the cases with a final histopathlogical diagnosis of OSCC, whereas Group B ( 514 ) was formed with cases in which the attending doctor had included the OSCC in the differential diagnosis. The cases that complied with the inclusion criteria of our study in both teams simultaneously, they were included in each group and studied independently. Results: The mean age of all patients as well as the male : female ratio were very similar for both groups. For group A the male rate was 52, 2% and for group B 49,8% accordingly. The most frequent clinical characteristic was the presence of an ulcer (45%). The border of the tongue was the most common affected location of OSCC (40%) and the buccal mucosa was following with 11-12%. There was a clear prominence of specialized doctors in recognizing the type of the lesion in the oral mucosa and performing a biopsy. Conclusion: General dentists have to be thoroughly informed regarding the consequences, prevention and diagnosis of OSCC’s."],"dc:identifier":["uoadl:2887220","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2887220"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Συσχέτιση της κλινικής εικόνας με τη διαφορική διάγνωση και την τελική ιστοπαθολογική διάγνωση όσον αφορά στο Ακανθοκυτταρικό Καρκίνωμα του Στόματος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:43Z"}