{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2887306"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2887306","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εκτίμηση του βαθμού επαγγελματικής εξουθένωσης και της έντασης της κατάθλιψης ιατρών και νοσηλευτών εργαζόμενων σε Μονάδες Εντατικής Θεραπείας","abstract":"Εισαγωγή: Η εξουθένωση είναι ένα πολυδιάστατο σύνδρομο που περιλαμβάνει τη συναισθηματική εξάντληση, αποπροσωποποίηση και μειωμένη αίσθηση προσωπικής ολοκλήρωσης. Ο επαγγελματίας υγείας καλείται να επιτελέσει το δικό του ρόλο, να αναγνωρίσει τις αδυναμίες και τα όριά του, προλαμβάνοντας ή αντιμετωπίζοντας εγκαίρως τα συμπτώματα εξουθένωσης ώστε να μπορεί να προσφέρει φροντίδα σε άτομα που την έχουν ανάγκη, αλλαά και η διοίκηση των νοσοκομείων οφείλει να ενδιαφερθεί, εξασφαλίζοντας αποτελεσματικούς τρόπους χειρισμού, ώστε να διασφαλίζεται η ποιότητα στις παρεχόμενες υπηρεσίες. Το φαινόμενο της επαγγελματικής εξουθένωσης και της κατάθλιψης πλήττει τους επαγγελματίες υγείας, κρίνοντας επιτακτική την ανάγκη παρεμβάσεων για την πρόληψη και αντιμετώπισή του. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η εκτίμηση του βαθμού της επαγγελματικής εξουθένωσης και της έντασης της κατάθιψης ιατρών και νοσηλευτών εργαζομένων σε Μονάδες Εντατικής Θεραπείας. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 60 γιατροί και νοσηλευτές που εργάζονταν σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας και στη Μονάδα Στεφανιαίας Νόσου σε δύο νοσοκομεία: Το Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Ιπποκράτειο» και το Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας κατά το χρονικό διάστημα Ιουνίου-Ιουλίου του 2014. Για τη συλλογή των στοιχείων χρησιμοποιήθηκαν το ερωτηματολόγιο επαγγελματικής εξουθένωσης της Maslach και το ερωτηματολόγιο αυτοεκτιμούμενης καταθλιπτικής συμπτωματολογίας QD2 των Pichot P,Boyer P.,Pull C.B., Rein W., Simon M., Thibault A. Όλες οι στατιστικές αναλύσεις έγιναν με το στατιστικό πακέτο SPSS έκδοση 22.0. Για την περιγραφή των κοινωνικο-δημογραφικών και ψυχομετρικών χαρακτηριστικών του δείγματος, χρησιμοποιήθηκαν τα περιγραφικά στοιχεία των κατανομών (μέσος όρος, διάμεσος, σταθερή απόκλιση). Μετά από έλεγχο της κανονικότητας των κατανομών εφαρμόστηκαν παραμετρικές μέθοδοι ανάλυσης. Οι μεταβλητές της ηλικίας, των εφημεριών/νυχτερινών βαρδιών και των ημερών εργασίας τα σαββατοκύριακα (ΣΚ) διχοτομήθηκαν στις διάμεσες τιμές τους (38 έτη, 5 και 3 ημέρες αντίστοιχα). Για τις ποιοτικές μεταβλητές εφαρμόστηκε η δοκιμασία Χ2-test.Το επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε σε p≤0,05. Αποτελέσματα: Το μεγαλύτερο ποσοστό 90% του δείγματος ήταν γυναίκες. Η μέση ηλικία ήταν 38,4±6,8 έτη. Η πλειονότητα ήταν παντρεμένοι σε ποσοστό 81,7% και γονείς το 80%. Από τους συμμετέχοντες το 20% του συνόλου ήταν γιατροί, το 73,3% απόφοιτοι ΑΤΕΙ και το 26.6% ΑΕΙ. Μεταπτυχιακό διέθετε το 10% και νοσηλευτική εξειδίκευση το 13.3%. Το 51,7% είχε εργασιακή εμπειρία μεγαλύτερη των 10 ετών και το 40% εργάζονταν στη ΜΕΘ περισσότερα από 10 έτη. Προϊστάμενοι ήταν το 5%. Ο μέσος όρος νυχτερινών βαρδιών/ εφημεριών ήταν 5,10±2,34, ενώ οι ημέρες εργασίας τα σαββατοκύριακα (ΣΚ) ανέρχονταν σε 3,30±1,99 κατά μέσο όρο. Αθροιστικά η μέτρια/ υψηλή εξουθένωση ανά διάσταση εξουθένωσης είχε ως εξής: α) συναισθηματική εξάντληση: 89,6%, β) αποπροσωποποίηση: 95% και γ) προσωπικά επιτεύγματα: 51,6%. Σύμφωνα με το ερωτημτολόγιο QD2, ήπια καταθλιπτική συμπτωματολογία εμφάνιζε το 52% και μέτρια το 48%. Όσοι εργάζονταν περισσότερες από 3 ημέρες τα σαββατοκύριακα/μήνα, είχαν στατιστικά σημαντικά περισσότερα καταθλιπτικά συμπτώματα, ενδεικτικά μέτριας κατάθλιψηςστο ερωτηματολόγιο QD2 σε ποσοστό 18,1%±3,3% έναντι 14,7%±4,8, p= 0,034. Παρομοίως, όσοι εργάζονταν περισσότερες από 5 νυχτερινές βάρδιες/εφημερίες το μήνα, είχαν στατιστικά σημαντικά πεισσότερα καταθλιπτικά συμπτώματα, ενδεικτικά μέτριας κατάθλιψης στο ερωτηματολόγιο QD2 σε ποσοστό 17,9±4,4% έναντι 14,0%±4,4%, p= 0,002. Ωστόσο, το 30% των ατόμων που εργάζονταν περισσότερες από 3 ημέρες τα σαββατοκύριακα(ΣΚ) εμφανίζουν υψηλή εξουθένωση στην κλίμακα των προσωπικών επιτευγμάτων, σε σχέση με το 10%εκείνων που εργάζονται λιγότερες μέρες, διαφορά στατιστικά σημαντική, p=0,016. Επίσης, το 75% των επαγγελματιών υγείας που εμφάνισαν υψηλή εξουθένωση στην κλίμακα των προσωπικών επιτευγμάτων, δηλαδή χαμηλά επιτεύγματα(2/8 επαγγελματίες υγείας) εμφάνισε και μέτρια κταθλιπτική συμπτωμστολογία, συγκριτικά με το 30% και 55% εκείνων με μέτρια και χαμηλή εξουθένωση αντίστοιχα, p= 0.05. Όσοι ήταν ηλικίας άνω των 38 ετών εμφάνισαν υψηλότερη αποπροσωποποίηση εκείνων κάτω των 38 ετών, 17,9±6,0 έναντι 13,0%±6,6%, αντίστοιχα, p=0,009. Συμπεράσματα: Οι επαγγελματίες υγείας που εργάζονται στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας(ΜΕΘ) παρουσιάζουν αυξημένη καταθλιπτική συμπτωματολογία και υψηλά επίπεδα εξουθένωσης. Συσχετίζεται θετικά με την κατάθλιψη και δημιουργεί δυσμενείς συνθήκες για τον ψυχισμό, την απόδοση των εργαζομένων και κατ’ επέκταση την οικογενειακή και κοινωνική τους ζωή. Αν συμπεριληφθούν και νοσηλευτές με μέτρια εξουθένωση, τότε η συχνότητα του συνδρόμου υπερβαίνει το 80% ειδικά στην περίπτωση της αποπροσωποποίησης και της συναισθηματικής εξάντλησης.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η εξουθένωση είναι ένα πολυδιάστατο σύνδρομο που περιλαμβάνει τη συναισθηματική εξάντληση, αποπροσωποποίηση και μειωμένη αίσθηση προσωπικής ολοκλήρωσης. Ο επαγγελματίας υγείας καλείται να επιτελέσει το δικό του ρόλο, να αναγνωρίσει τις αδυναμίες και τα όριά του, προλαμβάνοντας ή αντιμετωπίζοντας εγκαίρως τα συμπτώματα εξουθένωσης ώστε να μπορεί να προσφέρει φροντίδα σε άτομα που την έχουν ανάγκη, αλλαά και η διοίκηση των νοσοκομείων οφείλει να ενδιαφερθεί, εξασφαλίζοντας αποτελεσματικούς τρόπους χειρισμού, ώστε να διασφαλίζεται η ποιότητα στις παρεχόμενες υπηρεσίες. Το φαινόμενο της επαγγελματικής εξουθένωσης και της κατάθλιψης πλήττει τους επαγγελματίες υγείας, κρίνοντας επιτακτική την ανάγκη παρεμβάσεων για την πρόληψη και αντιμετώπισή του. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η εκτίμηση του βαθμού της επαγγελματικής εξουθένωσης και της έντασης της κατάθιψης ιατρών και νοσηλευτών εργαζομένων σε Μονάδες Εντατικής Θεραπείας. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 60 γιατροί και νοσηλευτές που εργάζονταν σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας και στη Μονάδα Στεφανιαίας Νόσου σε δύο νοσοκομεία: Το Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Ιπποκράτειο» και το Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας κατά το χρονικό διάστημα Ιουνίου-Ιουλίου του 2014. Για τη συλλογή των στοιχείων χρησιμοποιήθηκαν το ερωτηματολόγιο επαγγελματικής εξουθένωσης της Maslach και το ερωτηματολόγιο αυτοεκτιμούμενης καταθλιπτικής συμπτωματολογίας QD2 των Pichot P,Boyer P.,Pull C.B., Rein W., Simon M., Thibault A. Όλες οι στατιστικές αναλύσεις έγιναν με το στατιστικό πακέτο SPSS έκδοση 22.0. Για την περιγραφή των κοινωνικο-δημογραφικών και ψυχομετρικών χαρακτηριστικών του δείγματος, χρησιμοποιήθηκαν τα περιγραφικά στοιχεία των κατανομών (μέσος όρος, διάμεσος, σταθερή απόκλιση). Μετά από έλεγχο της κανονικότητας των κατανομών εφαρμόστηκαν παραμετρικές μέθοδοι ανάλυσης. Οι μεταβλητές της ηλικίας, των εφημεριών/νυχτερινών βαρδιών και των ημερών εργασίας τα σαββατοκύριακα (ΣΚ) διχοτομήθηκαν στις διάμεσες τιμές τους (38 έτη, 5 και 3 ημέρες αντίστοιχα). Για τις ποιοτικές μεταβλητές εφαρμόστηκε η δοκιμασία Χ2-test.Το επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε σε p≤0,05. Αποτελέσματα: Το μεγαλύτερο ποσοστό 90% του δείγματος ήταν γυναίκες. Η μέση ηλικία ήταν 38,4±6,8 έτη. Η πλειονότητα ήταν παντρεμένοι σε ποσοστό 81,7% και γονείς το 80%. Από τους συμμετέχοντες το 20% του συνόλου ήταν γιατροί, το 73,3% απόφοιτοι ΑΤΕΙ και το 26.6% ΑΕΙ. Μεταπτυχιακό διέθετε το 10% και νοσηλευτική εξειδίκευση το 13.3%. Το 51,7% είχε εργασιακή εμπειρία μεγαλύτερη των 10 ετών και το 40% εργάζονταν στη ΜΕΘ περισσότερα από 10 έτη. Προϊστάμενοι ήταν το 5%. Ο μέσος όρος νυχτερινών βαρδιών/ εφημεριών ήταν 5,10±2,34, ενώ οι ημέρες εργασίας τα σαββατοκύριακα (ΣΚ) ανέρχονταν σε 3,30±1,99 κατά μέσο όρο. Αθροιστικά η μέτρια/ υψηλή εξουθένωση ανά διάσταση εξουθένωσης είχε ως εξής: α) συναισθηματική εξάντληση: 89,6%, β) αποπροσωποποίηση: 95% και γ) προσωπικά επιτεύγματα: 51,6%. Σύμφωνα με το ερωτημτολόγιο QD2, ήπια καταθλιπτική συμπτωματολογία εμφάνιζε το 52% και μέτρια το 48%. Όσοι εργάζονταν περισσότερες από 3 ημέρες τα σαββατοκύριακα/μήνα, είχαν στατιστικά σημαντικά περισσότερα καταθλιπτικά συμπτώματα, ενδεικτικά μέτριας κατάθλιψηςστο ερωτηματολόγιο QD2 σε ποσοστό 18,1%±3,3% έναντι 14,7%±4,8, p= 0,034. Παρομοίως, όσοι εργάζονταν περισσότερες από 5 νυχτερινές βάρδιες/εφημερίες το μήνα, είχαν στατιστικά σημαντικά πεισσότερα καταθλιπτικά συμπτώματα, ενδεικτικά μέτριας κατάθλιψης στο ερωτηματολόγιο QD2 σε ποσοστό 17,9±4,4% έναντι 14,0%±4,4%, p= 0,002. Ωστόσο, το 30% των ατόμων που εργάζονταν περισσότερες από 3 ημέρες τα σαββατοκύριακα(ΣΚ) εμφανίζουν υψηλή εξουθένωση στην κλίμακα των προσωπικών επιτευγμάτων, σε σχέση με το 10%εκείνων που εργάζονται λιγότερες μέρες, διαφορά στατιστικά σημαντική, p=0,016. Επίσης, το 75% των επαγγελματιών υγείας που εμφάνισαν υψηλή εξουθένωση στην κλίμακα των προσωπικών επιτευγμάτων, δηλαδή χαμηλά επιτεύγματα(2/8 επαγγελματίες υγείας) εμφάνισε και μέτρια κταθλιπτική συμπτωμστολογία, συγκριτικά με το 30% και 55% εκείνων με μέτρια και χαμηλή εξουθένωση αντίστοιχα, p= 0.05. Όσοι ήταν ηλικίας άνω των 38 ετών εμφάνισαν υψηλότερη αποπροσωποποίηση εκείνων κάτω των 38 ετών, 17,9±6,0 έναντι 13,0%±6,6%, αντίστοιχα, p=0,009. Συμπεράσματα: Οι επαγγελματίες υγείας που εργάζονται στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας(ΜΕΘ) παρουσιάζουν αυξημένη καταθλιπτική συμπτωματολογία και υψηλά επίπεδα εξουθένωσης. Συσχετίζεται θετικά με την κατάθλιψη και δημιουργεί δυσμενείς συνθήκες για τον ψυχισμό, την απόδοση των εργαζομένων και κατ’ επέκταση την οικογενειακή και κοινωνική τους ζωή. Αν συμπεριληφθούν και νοσηλευτές με μέτρια εξουθένωση, τότε η συχνότητα του συνδρόμου υπερβαίνει το 80% ειδικά στην περίπτωση της αποπροσωποποίησης και της συναισθηματικής εξάντλησης.","abstract_has_math":false,"creators":["Ευθυμιοπούλου Βάϊα","Efthymiopoulou Vaia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:43Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2887306"],"render_values":[{"text":"uoadl:2887306","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2887306","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2887306","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2887306","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ευθυμιοπούλου Βάϊα","Efthymiopoulou Vaia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2887306","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2887306"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η εξουθένωση είναι ένα πολυδιάστατο σύνδρομο που περιλαμβάνει τη συναισθηματική εξάντληση, αποπροσωποποίηση και μειωμένη αίσθηση προσωπικής ολοκλήρωσης. Ο επαγγελματίας υγείας καλείται να επιτελέσει το δικό του ρόλο, να αναγνωρίσει τις αδυναμίες και τα όριά του, προλαμβάνοντας ή αντιμετωπίζοντας εγκαίρως τα συμπτώματα εξουθένωσης ώστε να μπορεί να προσφέρει φροντίδα σε άτομα που την έχουν ανάγκη, αλλαά και η διοίκηση των νοσοκομείων οφείλει να ενδιαφερθεί, εξασφαλίζοντας αποτελεσματικούς τρόπους χειρισμού, ώστε να διασφαλίζεται η ποιότητα στις παρεχόμενες υπηρεσίες. Το φαινόμενο της επαγγελματικής εξουθένωσης και της κατάθλιψης πλήττει τους επαγγελματίες υγείας, κρίνοντας επιτακτική την ανάγκη παρεμβάσεων για την πρόληψη και αντιμετώπισή του. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η εκτίμηση του βαθμού της επαγγελματικής εξουθένωσης και της έντασης της κατάθιψης ιατρών και νοσηλευτών εργαζομένων σε Μονάδες Εντατικής Θεραπείας. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 60 γιατροί και νοσηλευτές που εργάζονταν σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας και στη Μονάδα Στεφανιαίας Νόσου σε δύο νοσοκομεία: Το Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Ιπποκράτειο» και το Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας κατά το χρονικό διάστημα Ιουνίου-Ιουλίου του 2014. Για τη συλλογή των στοιχείων χρησιμοποιήθηκαν το ερωτηματολόγιο επαγγελματικής εξουθένωσης της Maslach και το ερωτηματολόγιο αυτοεκτιμούμενης καταθλιπτικής συμπτωματολογίας QD2 των Pichot P,Boyer P.,Pull C.B., Rein W., Simon M., Thibault A. Όλες οι στατιστικές αναλύσεις έγιναν με το στατιστικό πακέτο SPSS έκδοση 22.0. Για την περιγραφή των κοινωνικο-δημογραφικών και ψυχομετρικών χαρακτηριστικών του δείγματος, χρησιμοποιήθηκαν τα περιγραφικά στοιχεία των κατανομών (μέσος όρος, διάμεσος, σταθερή απόκλιση). Μετά από έλεγχο της κανονικότητας των κατανομών εφαρμόστηκαν παραμετρικές μέθοδοι ανάλυσης. Οι μεταβλητές της ηλικίας, των εφημεριών/νυχτερινών βαρδιών και των ημερών εργασίας τα σαββατοκύριακα (ΣΚ) διχοτομήθηκαν στις διάμεσες τιμές τους (38 έτη, 5 και 3 ημέρες αντίστοιχα). Για τις ποιοτικές μεταβλητές εφαρμόστηκε η δοκιμασία Χ2-test.Το επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε σε p≤0,05. Αποτελέσματα: Το μεγαλύτερο ποσοστό 90% του δείγματος ήταν γυναίκες. Η μέση ηλικία ήταν 38,4±6,8 έτη. Η πλειονότητα ήταν παντρεμένοι σε ποσοστό 81,7% και γονείς το 80%. Από τους συμμετέχοντες το 20% του συνόλου ήταν γιατροί, το 73,3% απόφοιτοι ΑΤΕΙ και το 26.6% ΑΕΙ. Μεταπτυχιακό διέθετε το 10% και νοσηλευτική εξειδίκευση το 13.3%. Το 51,7% είχε εργασιακή εμπειρία μεγαλύτερη των 10 ετών και το 40% εργάζονταν στη ΜΕΘ περισσότερα από 10 έτη. Προϊστάμενοι ήταν το 5%. Ο μέσος όρος νυχτερινών βαρδιών/ εφημεριών ήταν 5,10±2,34, ενώ οι ημέρες εργασίας τα σαββατοκύριακα (ΣΚ) ανέρχονταν σε 3,30±1,99 κατά μέσο όρο. Αθροιστικά η μέτρια/ υψηλή εξουθένωση ανά διάσταση εξουθένωσης είχε ως εξής: α) συναισθηματική εξάντληση: 89,6%, β) αποπροσωποποίηση: 95% και γ) προσωπικά επιτεύγματα: 51,6%. Σύμφωνα με το ερωτημτολόγιο QD2, ήπια καταθλιπτική συμπτωματολογία εμφάνιζε το 52% και μέτρια το 48%. Όσοι εργάζονταν περισσότερες από 3 ημέρες τα σαββατοκύριακα/μήνα, είχαν στατιστικά σημαντικά περισσότερα καταθλιπτικά συμπτώματα, ενδεικτικά μέτριας κατάθλιψηςστο ερωτηματολόγιο QD2 σε ποσοστό 18,1%±3,3% έναντι 14,7%±4,8, p= 0,034. Παρομοίως, όσοι εργάζονταν περισσότερες από 5 νυχτερινές βάρδιες/εφημερίες το μήνα, είχαν στατιστικά σημαντικά πεισσότερα καταθλιπτικά συμπτώματα, ενδεικτικά μέτριας κατάθλιψης στο ερωτηματολόγιο QD2 σε ποσοστό 17,9±4,4% έναντι 14,0%±4,4%, p= 0,002. Ωστόσο, το 30% των ατόμων που εργάζονταν περισσότερες από 3 ημέρες τα σαββατοκύριακα(ΣΚ) εμφανίζουν υψηλή εξουθένωση στην κλίμακα των προσωπικών επιτευγμάτων, σε σχέση με το 10%εκείνων που εργάζονται λιγότερες μέρες, διαφορά στατιστικά σημαντική, p=0,016. Επίσης, το 75% των επαγγελματιών υγείας που εμφάνισαν υψηλή εξουθένωση στην κλίμακα των προσωπικών επιτευγμάτων, δηλαδή χαμηλά επιτεύγματα(2/8 επαγγελματίες υγείας) εμφάνισε και μέτρια κταθλιπτική συμπτωμστολογία, συγκριτικά με το 30% και 55% εκείνων με μέτρια και χαμηλή εξουθένωση αντίστοιχα, p= 0.05. Όσοι ήταν ηλικίας άνω των 38 ετών εμφάνισαν υψηλότερη αποπροσωποποίηση εκείνων κάτω των 38 ετών, 17,9±6,0 έναντι 13,0%±6,6%, αντίστοιχα, p=0,009. Συμπεράσματα: Οι επαγγελματίες υγείας που εργάζονται στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας(ΜΕΘ) παρουσιάζουν αυξημένη καταθλιπτική συμπτωματολογία και υψηλά επίπεδα εξουθένωσης. Συσχετίζεται θετικά με την κατάθλιψη και δημιουργεί δυσμενείς συνθήκες για τον ψυχισμό, την απόδοση των εργαζομένων και κατ’ επέκταση την οικογενειακή και κοινωνική τους ζωή. Αν συμπεριληφθούν και νοσηλευτές με μέτρια εξουθένωση, τότε η συχνότητα του συνδρόμου υπερβαίνει το 80% ειδικά στην περίπτωση της αποπροσωποποίησης και της συναισθηματικής εξάντλησης.","Introduction: Job burnout is a multidimensional syndrome that includes emotional exhaustion, depersonalization, and a reduced sense of personal fulfillment. The health practitioner is called upon to perform his or her role, recognizing its weaknesses and limitations by preventing or responding to the burnout symptoms in a timely manner so that they can provide care to those in need, but the hospital administration must be concerned too, ensuring effective means of handling to ensure the quality of the services provided. The phenomenon of job burnout and depression affects health professionals, considering the need for interventions for its prevention and its treatment to be urgent. Purpose: The purpose of the present essay is to estimate the degree of work exhaustion and the intensity of depression among doctors and nursing staff in Intensive Care Units. Material and Method: The sample of the study consists of 60 doctors and nurses working in the Intensive Care Unit and the Coronary Disease Unit in two hospitals: The Athens General Hospital \"Hippocrates\" and the General Hospital of Larissa during June-July 2014. The Maslach Job Burnout Questionnaire and the QD2 Self-Esteem Depressive Symptom Questionnaire of Pichot P, Boyer P., Pull C.B., Rein W., Simon M., Thibault A. were used for data collection. All statistical analyzes were performed with SPSS 22.0 version statistical package. To describe the socio-demographic and psychometric characteristics of the sample, descriptive data (average, median, constant variance) were used. After having checked the regularity of the distributions, parametric methods of analysis were applied. The variables of age, on-call / night shift and weekends were split to their median values (38 years, 5 and 3 days, respectively). X2 test was used for the qualitative variables. The level of statistical significance was set at p≤0.05. Results: The majority of the 90% of the sample were women. The average age was 38.4 ± 6.8 years. The majority were married at a percentage of 81.7% and parents at a percentage of 80%. Out of the participants, 20% of them were physicians, 73.3% were graduates of Technological Insititutions of Greece and 26.6% were graduates of Universities of Greece. A percentage of 10% had a master degree and a 13.3% had a nursing specialty. The 51.7% had more than 10 years of work experience and the 40% had worked in ICU for more than 10 years. The 5% were chiefs. The average night shift / on-call time was 5.10 ± 2.34, while the weekends were 3.30 ± 1.99 on average. In sum, moderate / high exhaustion per dimension of exhaustion was as follows: a) emotional exhaustion: 89.6%, b) depersonalization: 95% and c) personal achievements: 51.6%. According to the QD2 questionnaire, mild depressive symptoms were at 52% and moderate were at 48%. Those who worked more than 3 days on weekends / month had statistically significantly more depressive symptoms, indicating moderate depression in the QD2 questionnaire at 18.1% ± 3.3% versus 14.7% ± 4.8, p = 0.034. Similarly, those who worked more than 5 night shifts / on-call hours per month had statistically significantly more depressive symptoms, indicating moderate depression in the QD2 questionnaire at 17.9 ± 4.4% versus 14.0% ± 4.4%, p =. 0.002. However, 30% of people who worked more than 3 days on weekends showed a high level of personal achievement, compared to the 10% of those who worked fewer days, a statistically significant difference, p = 0.016. Also, the 75% of health professionals who had a high level of exhaustion in the scale of personal achievement, that is low achievement (2/8 health professionals) also experienced moderate depressive symptoms, compared to 30% and 55% of those with moderate and low level of achievement, respectively. p = 0.05. Those over 38 years old showed higher depersonalization than those under 38 years old, 17.9 ± 6.0 versus 13.0% ± 6.6%, respectively, p = 0.009. Conclusion: Health professionals working in Intensive Care Units (ICUs) show increased depressive symptoms and high levels of exhaustion. It is positively correlated with depression and creates unfavorable conditions for the psyche, performance of employees and, consequently, their family and social life. If nurses with moderate exhaustion are also included, then the incidence of the syndrome exceeds 80% especially in the case of depersonalization and emotional exhaustion."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εκτίμηση του βαθμού επαγγελματικής εξουθένωσης και της έντασης της κατάθλιψης ιατρών και νοσηλευτών εργαζόμενων σε Μονάδες Εντατικής Θεραπείας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ευθυμιοπούλου Βάϊα","Efthymiopoulou Vaia"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η εξουθένωση είναι ένα πολυδιάστατο σύνδρομο που περιλαμβάνει τη συναισθηματική εξάντληση, αποπροσωποποίηση και μειωμένη αίσθηση προσωπικής ολοκλήρωσης. Ο επαγγελματίας υγείας καλείται να επιτελέσει το δικό του ρόλο, να αναγνωρίσει τις αδυναμίες και τα όριά του, προλαμβάνοντας ή αντιμετωπίζοντας εγκαίρως τα συμπτώματα εξουθένωσης ώστε να μπορεί να προσφέρει φροντίδα σε άτομα που την έχουν ανάγκη, αλλαά και η διοίκηση των νοσοκομείων οφείλει να ενδιαφερθεί, εξασφαλίζοντας αποτελεσματικούς τρόπους χειρισμού, ώστε να διασφαλίζεται η ποιότητα στις παρεχόμενες υπηρεσίες. Το φαινόμενο της επαγγελματικής εξουθένωσης και της κατάθλιψης πλήττει τους επαγγελματίες υγείας, κρίνοντας επιτακτική την ανάγκη παρεμβάσεων για την πρόληψη και αντιμετώπισή του. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η εκτίμηση του βαθμού της επαγγελματικής εξουθένωσης και της έντασης της κατάθιψης ιατρών και νοσηλευτών εργαζομένων σε Μονάδες Εντατικής Θεραπείας. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 60 γιατροί και νοσηλευτές που εργάζονταν σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας και στη Μονάδα Στεφανιαίας Νόσου σε δύο νοσοκομεία: Το Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Ιπποκράτειο» και το Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας κατά το χρονικό διάστημα Ιουνίου-Ιουλίου του 2014. Για τη συλλογή των στοιχείων χρησιμοποιήθηκαν το ερωτηματολόγιο επαγγελματικής εξουθένωσης της Maslach και το ερωτηματολόγιο αυτοεκτιμούμενης καταθλιπτικής συμπτωματολογίας QD2 των Pichot P,Boyer P.,Pull C.B., Rein W., Simon M., Thibault A. Όλες οι στατιστικές αναλύσεις έγιναν με το στατιστικό πακέτο SPSS έκδοση 22.0. Για την περιγραφή των κοινωνικο-δημογραφικών και ψυχομετρικών χαρακτηριστικών του δείγματος, χρησιμοποιήθηκαν τα περιγραφικά στοιχεία των κατανομών (μέσος όρος, διάμεσος, σταθερή απόκλιση). Μετά από έλεγχο της κανονικότητας των κατανομών εφαρμόστηκαν παραμετρικές μέθοδοι ανάλυσης. Οι μεταβλητές της ηλικίας, των εφημεριών/νυχτερινών βαρδιών και των ημερών εργασίας τα σαββατοκύριακα (ΣΚ) διχοτομήθηκαν στις διάμεσες τιμές τους (38 έτη, 5 και 3 ημέρες αντίστοιχα). Για τις ποιοτικές μεταβλητές εφαρμόστηκε η δοκιμασία Χ2-test.Το επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε σε p≤0,05. Αποτελέσματα: Το μεγαλύτερο ποσοστό 90% του δείγματος ήταν γυναίκες. Η μέση ηλικία ήταν 38,4±6,8 έτη. Η πλειονότητα ήταν παντρεμένοι σε ποσοστό 81,7% και γονείς το 80%. Από τους συμμετέχοντες το 20% του συνόλου ήταν γιατροί, το 73,3% απόφοιτοι ΑΤΕΙ και το 26.6% ΑΕΙ. Μεταπτυχιακό διέθετε το 10% και νοσηλευτική εξειδίκευση το 13.3%. Το 51,7% είχε εργασιακή εμπειρία μεγαλύτερη των 10 ετών και το 40% εργάζονταν στη ΜΕΘ περισσότερα από 10 έτη. Προϊστάμενοι ήταν το 5%. Ο μέσος όρος νυχτερινών βαρδιών/ εφημεριών ήταν 5,10±2,34, ενώ οι ημέρες εργασίας τα σαββατοκύριακα (ΣΚ) ανέρχονταν σε 3,30±1,99 κατά μέσο όρο. Αθροιστικά η μέτρια/ υψηλή εξουθένωση ανά διάσταση εξουθένωσης είχε ως εξής: α) συναισθηματική εξάντληση: 89,6%, β) αποπροσωποποίηση: 95% και γ) προσωπικά επιτεύγματα: 51,6%. Σύμφωνα με το ερωτημτολόγιο QD2, ήπια καταθλιπτική συμπτωματολογία εμφάνιζε το 52% και μέτρια το 48%. Όσοι εργάζονταν περισσότερες από 3 ημέρες τα σαββατοκύριακα/μήνα, είχαν στατιστικά σημαντικά περισσότερα καταθλιπτικά συμπτώματα, ενδεικτικά μέτριας κατάθλιψηςστο ερωτηματολόγιο QD2 σε ποσοστό 18,1%±3,3% έναντι 14,7%±4,8, p= 0,034. Παρομοίως, όσοι εργάζονταν περισσότερες από 5 νυχτερινές βάρδιες/εφημερίες το μήνα, είχαν στατιστικά σημαντικά πεισσότερα καταθλιπτικά συμπτώματα, ενδεικτικά μέτριας κατάθλιψης στο ερωτηματολόγιο QD2 σε ποσοστό 17,9±4,4% έναντι 14,0%±4,4%, p= 0,002. Ωστόσο, το 30% των ατόμων που εργάζονταν περισσότερες από 3 ημέρες τα σαββατοκύριακα(ΣΚ) εμφανίζουν υψηλή εξουθένωση στην κλίμακα των προσωπικών επιτευγμάτων, σε σχέση με το 10%εκείνων που εργάζονται λιγότερες μέρες, διαφορά στατιστικά σημαντική, p=0,016. Επίσης, το 75% των επαγγελματιών υγείας που εμφάνισαν υψηλή εξουθένωση στην κλίμακα των προσωπικών επιτευγμάτων, δηλαδή χαμηλά επιτεύγματα(2/8 επαγγελματίες υγείας) εμφάνισε και μέτρια κταθλιπτική συμπτωμστολογία, συγκριτικά με το 30% και 55% εκείνων με μέτρια και χαμηλή εξουθένωση αντίστοιχα, p= 0.05. Όσοι ήταν ηλικίας άνω των 38 ετών εμφάνισαν υψηλότερη αποπροσωποποίηση εκείνων κάτω των 38 ετών, 17,9±6,0 έναντι 13,0%±6,6%, αντίστοιχα, p=0,009. Συμπεράσματα: Οι επαγγελματίες υγείας που εργάζονται στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας(ΜΕΘ) παρουσιάζουν αυξημένη καταθλιπτική συμπτωματολογία και υψηλά επίπεδα εξουθένωσης. Συσχετίζεται θετικά με την κατάθλιψη και δημιουργεί δυσμενείς συνθήκες για τον ψυχισμό, την απόδοση των εργαζομένων και κατ’ επέκταση την οικογενειακή και κοινωνική τους ζωή. Αν συμπεριληφθούν και νοσηλευτές με μέτρια εξουθένωση, τότε η συχνότητα του συνδρόμου υπερβαίνει το 80% ειδικά στην περίπτωση της αποπροσωποποίησης και της συναισθηματικής εξάντλησης.","Introduction: Job burnout is a multidimensional syndrome that includes emotional exhaustion, depersonalization, and a reduced sense of personal fulfillment. The health practitioner is called upon to perform his or her role, recognizing its weaknesses and limitations by preventing or responding to the burnout symptoms in a timely manner so that they can provide care to those in need, but the hospital administration must be concerned too, ensuring effective means of handling to ensure the quality of the services provided. The phenomenon of job burnout and depression affects health professionals, considering the need for interventions for its prevention and its treatment to be urgent. Purpose: The purpose of the present essay is to estimate the degree of work exhaustion and the intensity of depression among doctors and nursing staff in Intensive Care Units. Material and Method: The sample of the study consists of 60 doctors and nurses working in the Intensive Care Unit and the Coronary Disease Unit in two hospitals: The Athens General Hospital \"Hippocrates\" and the General Hospital of Larissa during June-July 2014. The Maslach Job Burnout Questionnaire and the QD2 Self-Esteem Depressive Symptom Questionnaire of Pichot P, Boyer P., Pull C.B., Rein W., Simon M., Thibault A. were used for data collection. All statistical analyzes were performed with SPSS 22.0 version statistical package. To describe the socio-demographic and psychometric characteristics of the sample, descriptive data (average, median, constant variance) were used. After having checked the regularity of the distributions, parametric methods of analysis were applied. The variables of age, on-call / night shift and weekends were split to their median values (38 years, 5 and 3 days, respectively). X2 test was used for the qualitative variables. The level of statistical significance was set at p≤0.05. Results: The majority of the 90% of the sample were women. The average age was 38.4 ± 6.8 years. The majority were married at a percentage of 81.7% and parents at a percentage of 80%. Out of the participants, 20% of them were physicians, 73.3% were graduates of Technological Insititutions of Greece and 26.6% were graduates of Universities of Greece. A percentage of 10% had a master degree and a 13.3% had a nursing specialty. The 51.7% had more than 10 years of work experience and the 40% had worked in ICU for more than 10 years. The 5% were chiefs. The average night shift / on-call time was 5.10 ± 2.34, while the weekends were 3.30 ± 1.99 on average. In sum, moderate / high exhaustion per dimension of exhaustion was as follows: a) emotional exhaustion: 89.6%, b) depersonalization: 95% and c) personal achievements: 51.6%. According to the QD2 questionnaire, mild depressive symptoms were at 52% and moderate were at 48%. Those who worked more than 3 days on weekends / month had statistically significantly more depressive symptoms, indicating moderate depression in the QD2 questionnaire at 18.1% ± 3.3% versus 14.7% ± 4.8, p = 0.034. Similarly, those who worked more than 5 night shifts / on-call hours per month had statistically significantly more depressive symptoms, indicating moderate depression in the QD2 questionnaire at 17.9 ± 4.4% versus 14.0% ± 4.4%, p =. 0.002. However, 30% of people who worked more than 3 days on weekends showed a high level of personal achievement, compared to the 10% of those who worked fewer days, a statistically significant difference, p = 0.016. Also, the 75% of health professionals who had a high level of exhaustion in the scale of personal achievement, that is low achievement (2/8 health professionals) also experienced moderate depressive symptoms, compared to 30% and 55% of those with moderate and low level of achievement, respectively. p = 0.05. Those over 38 years old showed higher depersonalization than those under 38 years old, 17.9 ± 6.0 versus 13.0% ± 6.6%, respectively, p = 0.009. Conclusion: Health professionals working in Intensive Care Units (ICUs) show increased depressive symptoms and high levels of exhaustion. It is positively correlated with depression and creates unfavorable conditions for the psyche, performance of employees and, consequently, their family and social life. If nurses with moderate exhaustion are also included, then the incidence of the syndrome exceeds 80% especially in the case of depersonalization and emotional exhaustion."],"dc:identifier":["uoadl:2887306","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2887306"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Εκτίμηση του βαθμού επαγγελματικής εξουθένωσης και της έντασης της κατάθλιψης ιατρών και νοσηλευτών εργαζόμενων σε Μονάδες Εντατικής Θεραπείας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:43Z"}