{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2887497"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2887497","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επιγενετικός παράγοντας LSD-1 και Ηπατικός Καρκίνος","abstract":"Οι επιγενετικοί ρυθμιστικοί μηχανισμοί εξασφαλίζουν κληρονομήσιμες μεταβολές κυτταρικών καταστάσεων χωρίς να επηρεάζουν τη νουκλεοτιδική αλληλουχία του DNA. Στους πολυκύτταρους οργανισμούς ο επιγενετικός έλεγχος της μεταγραφής αποτελεί τη βάση για τη φαινοτυπική και λειτουργική ποικιλομορφία διαφορετικών κυτταρικών τύπων που φέρουν όμοια ή σχεδόν πανομοιότυπα γονιδιώματα. Οι επιγενετικοί ρυθμιστές επηρεάζουν τη δομή της χρωματίνης και τη δραστικότητα των γονιδιακών υποκινητών με τη δημιουργία σταθερών αλλά αναστρέψιμων τροποποιήσεων σε πρωτεΐνες που σχετίζονται με DNA ή στο ίδιο το DNA. Στην παρούσα μελέτη το ενδιαφέρον μας εστιάζεται στον επιγενετικό παράγοντα LSD-1. Πρόκειται για ένα ένζυμο που βρίσκεται στον κυτταρικό πυρήνα και ανήκει στην οικογένεια των ειδικών για λυσίνη απομεθυλασών ιστονών. Η πρωτεΐνη LSD-1 ειδικά απομεθυλιώνει μόνο- ή διμεθυλιωμένη λυσίνη 4 (Η3Κ4) και λυσίνη 9 (Η3Κ9) στο μόριο της ιστόνης 3 μέσω μιας οξειδοαναγωγικής διαδικασίας. Πρόσφατα επιστημονικά δεδομένα έδειξαν ότι, η LSD-1 απαιτείται για τη φυσιολογική διαφοροποίηση, την κυτταρική συντήρηση και την ομοιόσταση του κυτταρικού μεταβολισμού. Ωστόσο, υπερέκφραση της πρωτεΐνης LSD-1 παρατηρείται σε διάφορους τύπους καρκίνου και πιστεύεται ότι συμβάλλει στη δημιουργία όγκων. Το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα είναι μια ετερογενής ομάδα όγκου που ποικίλει σε παράγοντες κινδύνου πρόκλησής του και σε γεγονότα γενετικής και επιγενετικής αλλοίωσης με βάση όσα προαναφέρθηκαν. Πολλοί παράγοντες όπως οι ιοί, οι χημικές ουσίες και οι εκ γενετής καθώς και οι μεταβολικές ασθένειες, είναι υπεύθυνοι για την ανάπτυξή ηπατοκυτταρικού καρκίνου. Ειδικότερα, το ΗΚΚ συνδέεται στενά με τον ιό της ηπατίτιδας C. Ηπατική βλάβη που προκαλείται από ιικούς παράγοντες επηρεάζει πολλές κυτταρικές διεργασίες, όπως κυτταρική σηματοδότηση, απόπτωση και επιδιόρθωση του DNA. Η HCV-επαγόμενη ανάπτυξη ηπατοκυτταρικού καρκινώματος θεωρείται μια διαδικασία πολλαπλών σταδίων που εξελίσσεται σε διάστημα 20-40 ετών και περιλαμβάνει: εγκαθίδρυση χρόνιας HCV μόλυνσης, χρόνια ηπατική φλεγμονή, προοδευτική ηπατική ίνωση, εμφάνιση νεοπλασματικών κλώνων που συνοδεύονται από μη αναστρέψιμες σωματικές γενετικές/επιγενετικές αλλοιώσεις. Είναι καλά πιστοποιημένο ότι ο ιός HCV χρησιμοποιεί τους μεταβολικούς μηχανισμούς των λιπιδίων του ξενιστή για να προωθήσει την αναπαραγωγή του και να εξασφαλίσει τη συναρμολόγηση των ιικών λιποσωματιδίων του. Οι ιικές δομικές και μη δομικές πρωτεΐνες εμπλέκονται στη σύνθεση λιπιδίων και παρεμβάλλονται στην έκκριση πολύ χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεϊνών. Αυτές οι ιικές HCV πρωτεΐνες αναστέλλουν επίσης την οξείδωση λιπαρών οξέων και ενισχύουν την απελευθέρωση λιπαρών οξέων από τα λιποκύτταρα και τελικά οδηγούν σε ηπατική στεάτωση. Μέχρι στιγμής, δημιουργούνται συσχετίσεις μεταξύ των LSD-1 και ΗΚΚ, HΚΚ και ιού HCV. Στην παρούσα μελέτη κάτω από το πρίσμα του λιπιδικού μεταβολισμού, επιδιώξαμε να διερευνήσουμε πιθανές αλληλεπιδράσεις μεταξύ του επιγενετικού παράγοντα LSD-1 και του ιού HCV σε καρκινικές ηπατικές κυτταρικές σειρές. Αναλυτικότερα, ερευνήσαμε πώς ο ιός HCV επηρεάζει την έκφραση της LSD-1 όταν μολύνει τα ηπατικά κύτταρα και επίσης πώς η υπερέκφραση της LSD-1, επηρεάζει την ανάπτυξη του HCV. Με βάση τα αποτελέσματά μας έχουμε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο HCV υπό συνθήκες ενδογενούς έκφρασης της LSD-1 επάγει την αύξηση των επιπέδων της LSD-1 με σκοπό την προώθηση της λιπογένεσης μέσω της αυξορρύθμισης της έκφρασης γονιδίων, όπως της FAS. Η LSD-1 μπορεί να προκαλέσει την έκφραση γονιδίων σχετιζόμενων με τη λιπογένεση, ενεργοποιώντας τους μεταγραφικούς παράγοντες SREBPs. Πραγματοποιώντας ηλεκτροδιάτρηση με δύο τύπους ρεπλικονίων - JCR2A (πλήρους μήκους HCV γονιδίωμα) και PFKWT (πρωτεΐνες NS3-NS5B) - διευκρινίσαμε ποιος τύπος ιικής πρωτεΐνης είναι πιθανώς υπεύθυνος για αυτό το αποτέλεσμα. Πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι η πρωτεΐνη Core εμπλέκεται σε αυξημένα επίπεδα λιπογένεσης και τα δεδομένα μας δείχνουν ότι: α) υπό την παρουσία της πρωτεΐνης Core τα ποσοστά της αντιγραφής HCV είναι υψηλότερα και β) ένας πιθανός τρόπος μέσω του οποίου επιτυγχάνει η πρωτεΐνη Core να αυξήσει τη σύνθεση των λιπιδίων είναι μέσω της επαγωγής της έκφρασης της LSD-1. Επίσης, διερευνήσαμε τον τρόπο με τον οποίο δύο διαφορετικοί τύποι ιικών πρωτεϊνών, οι πρωτεΐνες NS5A και Core, επηρεάζουν την έκφραση της LSD-1 και τα δεδομένα μας δείχνουν ότι έχουν αντίστροφη συσχέτιση με την LSD-1. Η πρωτεΐνη NS5A μειώνει τα επίπεδα έκφρασης της LSD-1 ενώ η πρωτεΐνη Core τα αυξάνει. Η NS5A εμπλέκεται στη συναρμολόγηση των ιικών σωματιδίων, οπότε πιθανώς ο ιός HCV κατά τη διάρκεια αυτού του σταδίου του κύκλου του δεν απαιτεί πρόσληψη λιπιδίων, σε αντίθεση με την πρωτεΐνη Core που είναι υπεύθυνη για το σχηματισμό του ιϊκού καψιδίου όπου απαιτούνται λιπίδια. Επίσης, σύμφωνα με τους Abdulla et al., 2014, η υπερέκφραση της LSD-1 δημιουργεί ένα κυρίαρχο αρνητικό αποτέλεσμα όπου μειώνει σημαντικά τα επίπεδα των τριγλυκεριδίων εντός των ηπατοκυττάρων και επιβεβαιώσαμε αυτά τα δεδομένα, προχωρώντας σε χρώση Oil Red O και Bodipy σε κύτταρα κλώνου που υπερεκφράζει την LSD-1, καθώς και σε κύτταρα μάρτυρα. Διαπιστώσαμε σημαντική μείωση στον αριθμό και το μέγεθος των λιπιδικών σταγονιδίων μέσα στα ηπατικά κύτταρα. Όταν πραγματοποιήσαμε ηλεκτροδιάτρηση σε αυτόν τον κλώνο με τον ιό JCR2A παρατηρήσαμε σχεδόν μηδενικά επίπεδα αντιγραφής του HCV σε σύγκριση με τα κύτταρα ελέγχου, πράγμα που υποδηλώνει ότι ο ιός προσπαθεί αλλά δεν είναι σε θέση να ξεπεράσει το αποτέλεσμα που δημιουργεί η υπερέκφραση της LSD-1, ακόμη και παρουσία της πρωτεΐνης NS5A. Τα αποτελέσματα της μελέτης αυτής συνεισφέρουν στην καλύτερη κατανόηση της αλληλεπίδρασης μεταξύ του ιού και του κύτταρου ξενιστή. Θα ήταν επομένως ενδιαφέρον να διερευνηθεί η επίδραση των αναστολέων της LSD-1 σε σχέση με τον πολλαπλασιασμό του ιού τόσο σε επίπεδο ιικού φορτίου όσο και σε επίπεδο ανοσοαπόκρισης του ξενιστή, έτσι ώστε να γίνει ένα πολύτιμο εργαλείο στο μέλλον για τη βελτίωση και την αποτελεσματικότερη αντιϊική θεραπεία της ηπατίτιδας C και του ΗΚΚ.","abstract_html":"Οι επιγενετικοί ρυθμιστικοί μηχανισμοί εξασφαλίζουν κληρονομήσιμες μεταβολές κυτταρικών καταστάσεων χωρίς να επηρεάζουν τη νουκλεοτιδική αλληλουχία του DNA. Στους πολυκύτταρους οργανισμούς ο επιγενετικός έλεγχος της μεταγραφής αποτελεί τη βάση για τη φαινοτυπική και λειτουργική ποικιλομορφία διαφορετικών κυτταρικών τύπων που φέρουν όμοια ή σχεδόν πανομοιότυπα γονιδιώματα. Οι επιγενετικοί ρυθμιστές επηρεάζουν τη δομή της χρωματίνης και τη δραστικότητα των γονιδιακών υποκινητών με τη δημιουργία σταθερών αλλά αναστρέψιμων τροποποιήσεων σε πρωτεΐνες που σχετίζονται με DNA ή στο ίδιο το DNA. Στην παρούσα μελέτη το ενδιαφέρον μας εστιάζεται στον επιγενετικό παράγοντα LSD-1. Πρόκειται για ένα ένζυμο που βρίσκεται στον κυτταρικό πυρήνα και ανήκει στην οικογένεια των ειδικών για λυσίνη απομεθυλασών ιστονών. Η πρωτεΐνη LSD-1 ειδικά απομεθυλιώνει μόνο- ή διμεθυλιωμένη λυσίνη 4 (Η3Κ4) και λυσίνη 9 (Η3Κ9) στο μόριο της ιστόνης 3 μέσω μιας οξειδοαναγωγικής διαδικασίας. Πρόσφατα επιστημονικά δεδομένα έδειξαν ότι, η LSD-1 απαιτείται για τη φυσιολογική διαφοροποίηση, την κυτταρική συντήρηση και την ομοιόσταση του κυτταρικού μεταβολισμού. Ωστόσο, υπερέκφραση της πρωτεΐνης LSD-1 παρατηρείται σε διάφορους τύπους καρκίνου και πιστεύεται ότι συμβάλλει στη δημιουργία όγκων. Το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα είναι μια ετερογενής ομάδα όγκου που ποικίλει σε παράγοντες κινδύνου πρόκλησής του και σε γεγονότα γενετικής και επιγενετικής αλλοίωσης με βάση όσα προαναφέρθηκαν. Πολλοί παράγοντες όπως οι ιοί, οι χημικές ουσίες και οι εκ γενετής καθώς και οι μεταβολικές ασθένειες, είναι υπεύθυνοι για την ανάπτυξή ηπατοκυτταρικού καρκίνου. Ειδικότερα, το ΗΚΚ συνδέεται στενά με τον ιό της ηπατίτιδας C. Ηπατική βλάβη που προκαλείται από ιικούς παράγοντες επηρεάζει πολλές κυτταρικές διεργασίες, όπως κυτταρική σηματοδότηση, απόπτωση και επιδιόρθωση του DNA. Η HCV-επαγόμενη ανάπτυξη ηπατοκυτταρικού καρκινώματος θεωρείται μια διαδικασία πολλαπλών σταδίων που εξελίσσεται σε διάστημα 20-40 ετών και περιλαμβάνει: εγκαθίδρυση χρόνιας HCV μόλυνσης, χρόνια ηπατική φλεγμονή, προοδευτική ηπατική ίνωση, εμφάνιση νεοπλασματικών κλώνων που συνοδεύονται από μη αναστρέψιμες σωματικές γενετικές/επιγενετικές αλλοιώσεις. Είναι καλά πιστοποιημένο ότι ο ιός HCV χρησιμοποιεί τους μεταβολικούς μηχανισμούς των λιπιδίων του ξενιστή για να προωθήσει την αναπαραγωγή του και να εξασφαλίσει τη συναρμολόγηση των ιικών λιποσωματιδίων του. Οι ιικές δομικές και μη δομικές πρωτεΐνες εμπλέκονται στη σύνθεση λιπιδίων και παρεμβάλλονται στην έκκριση πολύ χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεϊνών. Αυτές οι ιικές HCV πρωτεΐνες αναστέλλουν επίσης την οξείδωση λιπαρών οξέων και ενισχύουν την απελευθέρωση λιπαρών οξέων από τα λιποκύτταρα και τελικά οδηγούν σε ηπατική στεάτωση. Μέχρι στιγμής, δημιουργούνται συσχετίσεις μεταξύ των LSD-1 και ΗΚΚ, HΚΚ και ιού HCV. Στην παρούσα μελέτη κάτω από το πρίσμα του λιπιδικού μεταβολισμού, επιδιώξαμε να διερευνήσουμε πιθανές αλληλεπιδράσεις μεταξύ του επιγενετικού παράγοντα LSD-1 και του ιού HCV σε καρκινικές ηπατικές κυτταρικές σειρές. Αναλυτικότερα, ερευνήσαμε πώς ο ιός HCV επηρεάζει την έκφραση της LSD-1 όταν μολύνει τα ηπατικά κύτταρα και επίσης πώς η υπερέκφραση της LSD-1, επηρεάζει την ανάπτυξη του HCV. Με βάση τα αποτελέσματά μας έχουμε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο HCV υπό συνθήκες ενδογενούς έκφρασης της LSD-1 επάγει την αύξηση των επιπέδων της LSD-1 με σκοπό την προώθηση της λιπογένεσης μέσω της αυξορρύθμισης της έκφρασης γονιδίων, όπως της FAS. Η LSD-1 μπορεί να προκαλέσει την έκφραση γονιδίων σχετιζόμενων με τη λιπογένεση, ενεργοποιώντας τους μεταγραφικούς παράγοντες SREBPs. Πραγματοποιώντας ηλεκτροδιάτρηση με δύο τύπους ρεπλικονίων - JCR2A (πλήρους μήκους HCV γονιδίωμα) και PFKWT (πρωτεΐνες NS3-NS5B) - διευκρινίσαμε ποιος τύπος ιικής πρωτεΐνης είναι πιθανώς υπεύθυνος για αυτό το αποτέλεσμα. Πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι η πρωτεΐνη Core εμπλέκεται σε αυξημένα επίπεδα λιπογένεσης και τα δεδομένα μας δείχνουν ότι: α) υπό την παρουσία της πρωτεΐνης Core τα ποσοστά της αντιγραφής HCV είναι υψηλότερα και β) ένας πιθανός τρόπος μέσω του οποίου επιτυγχάνει η πρωτεΐνη Core να αυξήσει τη σύνθεση των λιπιδίων είναι μέσω της επαγωγής της έκφρασης της LSD-1. Επίσης, διερευνήσαμε τον τρόπο με τον οποίο δύο διαφορετικοί τύποι ιικών πρωτεϊνών, οι πρωτεΐνες NS5A και Core, επηρεάζουν την έκφραση της LSD-1 και τα δεδομένα μας δείχνουν ότι έχουν αντίστροφη συσχέτιση με την LSD-1. Η πρωτεΐνη NS5A μειώνει τα επίπεδα έκφρασης της LSD-1 ενώ η πρωτεΐνη Core τα αυξάνει. Η NS5A εμπλέκεται στη συναρμολόγηση των ιικών σωματιδίων, οπότε πιθανώς ο ιός HCV κατά τη διάρκεια αυτού του σταδίου του κύκλου του δεν απαιτεί πρόσληψη λιπιδίων, σε αντίθεση με την πρωτεΐνη Core που είναι υπεύθυνη για το σχηματισμό του ιϊκού καψιδίου όπου απαιτούνται λιπίδια. Επίσης, σύμφωνα με τους Abdulla et al., 2014, η υπερέκφραση της LSD-1 δημιουργεί ένα κυρίαρχο αρνητικό αποτέλεσμα όπου μειώνει σημαντικά τα επίπεδα των τριγλυκεριδίων εντός των ηπατοκυττάρων και επιβεβαιώσαμε αυτά τα δεδομένα, προχωρώντας σε χρώση Oil Red O και Bodipy σε κύτταρα κλώνου που υπερεκφράζει την LSD-1, καθώς και σε κύτταρα μάρτυρα. Διαπιστώσαμε σημαντική μείωση στον αριθμό και το μέγεθος των λιπιδικών σταγονιδίων μέσα στα ηπατικά κύτταρα. Όταν πραγματοποιήσαμε ηλεκτροδιάτρηση σε αυτόν τον κλώνο με τον ιό JCR2A παρατηρήσαμε σχεδόν μηδενικά επίπεδα αντιγραφής του HCV σε σύγκριση με τα κύτταρα ελέγχου, πράγμα που υποδηλώνει ότι ο ιός προσπαθεί αλλά δεν είναι σε θέση να ξεπεράσει το αποτέλεσμα που δημιουργεί η υπερέκφραση της LSD-1, ακόμη και παρουσία της πρωτεΐνης NS5A. Τα αποτελέσματα της μελέτης αυτής συνεισφέρουν στην καλύτερη κατανόηση της αλληλεπίδρασης μεταξύ του ιού και του κύτταρου ξενιστή. Θα ήταν επομένως ενδιαφέρον να διερευνηθεί η επίδραση των αναστολέων της LSD-1 σε σχέση με τον πολλαπλασιασμό του ιού τόσο σε επίπεδο ιικού φορτίου όσο και σε επίπεδο ανοσοαπόκρισης του ξενιστή, έτσι ώστε να γίνει ένα πολύτιμο εργαλείο στο μέλλον για τη βελτίωση και την αποτελεσματικότερη αντιϊική θεραπεία της ηπατίτιδας C και του ΗΚΚ.","abstract_has_math":false,"creators":["Πετρούλια Σταυρούλα","Petroulia Stavroula"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:45Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2887497"],"render_values":[{"text":"uoadl:2887497","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2887497","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2887497","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2887497","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πετρούλια Σταυρούλα","Petroulia Stavroula"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2887497","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2887497"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι επιγενετικοί ρυθμιστικοί μηχανισμοί εξασφαλίζουν κληρονομήσιμες μεταβολές κυτταρικών καταστάσεων χωρίς να επηρεάζουν τη νουκλεοτιδική αλληλουχία του DNA. Στους πολυκύτταρους οργανισμούς ο επιγενετικός έλεγχος της μεταγραφής αποτελεί τη βάση για τη φαινοτυπική και λειτουργική ποικιλομορφία διαφορετικών κυτταρικών τύπων που φέρουν όμοια ή σχεδόν πανομοιότυπα γονιδιώματα. Οι επιγενετικοί ρυθμιστές επηρεάζουν τη δομή της χρωματίνης και τη δραστικότητα των γονιδιακών υποκινητών με τη δημιουργία σταθερών αλλά αναστρέψιμων τροποποιήσεων σε πρωτεΐνες που σχετίζονται με DNA ή στο ίδιο το DNA. Στην παρούσα μελέτη το ενδιαφέρον μας εστιάζεται στον επιγενετικό παράγοντα LSD-1. Πρόκειται για ένα ένζυμο που βρίσκεται στον κυτταρικό πυρήνα και ανήκει στην οικογένεια των ειδικών για λυσίνη απομεθυλασών ιστονών. Η πρωτεΐνη LSD-1 ειδικά απομεθυλιώνει μόνο- ή διμεθυλιωμένη λυσίνη 4 (Η3Κ4) και λυσίνη 9 (Η3Κ9) στο μόριο της ιστόνης 3 μέσω μιας οξειδοαναγωγικής διαδικασίας. Πρόσφατα επιστημονικά δεδομένα έδειξαν ότι, η LSD-1 απαιτείται για τη φυσιολογική διαφοροποίηση, την κυτταρική συντήρηση και την ομοιόσταση του κυτταρικού μεταβολισμού. Ωστόσο, υπερέκφραση της πρωτεΐνης LSD-1 παρατηρείται σε διάφορους τύπους καρκίνου και πιστεύεται ότι συμβάλλει στη δημιουργία όγκων. Το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα είναι μια ετερογενής ομάδα όγκου που ποικίλει σε παράγοντες κινδύνου πρόκλησής του και σε γεγονότα γενετικής και επιγενετικής αλλοίωσης με βάση όσα προαναφέρθηκαν. Πολλοί παράγοντες όπως οι ιοί, οι χημικές ουσίες και οι εκ γενετής καθώς και οι μεταβολικές ασθένειες, είναι υπεύθυνοι για την ανάπτυξή ηπατοκυτταρικού καρκίνου. Ειδικότερα, το ΗΚΚ συνδέεται στενά με τον ιό της ηπατίτιδας C. Ηπατική βλάβη που προκαλείται από ιικούς παράγοντες επηρεάζει πολλές κυτταρικές διεργασίες, όπως κυτταρική σηματοδότηση, απόπτωση και επιδιόρθωση του DNA. Η HCV-επαγόμενη ανάπτυξη ηπατοκυτταρικού καρκινώματος θεωρείται μια διαδικασία πολλαπλών σταδίων που εξελίσσεται σε διάστημα 20-40 ετών και περιλαμβάνει: εγκαθίδρυση χρόνιας HCV μόλυνσης, χρόνια ηπατική φλεγμονή, προοδευτική ηπατική ίνωση, εμφάνιση νεοπλασματικών κλώνων που συνοδεύονται από μη αναστρέψιμες σωματικές γενετικές/επιγενετικές αλλοιώσεις. Είναι καλά πιστοποιημένο ότι ο ιός HCV χρησιμοποιεί τους μεταβολικούς μηχανισμούς των λιπιδίων του ξενιστή για να προωθήσει την αναπαραγωγή του και να εξασφαλίσει τη συναρμολόγηση των ιικών λιποσωματιδίων του. Οι ιικές δομικές και μη δομικές πρωτεΐνες εμπλέκονται στη σύνθεση λιπιδίων και παρεμβάλλονται στην έκκριση πολύ χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεϊνών. Αυτές οι ιικές HCV πρωτεΐνες αναστέλλουν επίσης την οξείδωση λιπαρών οξέων και ενισχύουν την απελευθέρωση λιπαρών οξέων από τα λιποκύτταρα και τελικά οδηγούν σε ηπατική στεάτωση. Μέχρι στιγμής, δημιουργούνται συσχετίσεις μεταξύ των LSD-1 και ΗΚΚ, HΚΚ και ιού HCV. Στην παρούσα μελέτη κάτω από το πρίσμα του λιπιδικού μεταβολισμού, επιδιώξαμε να διερευνήσουμε πιθανές αλληλεπιδράσεις μεταξύ του επιγενετικού παράγοντα LSD-1 και του ιού HCV σε καρκινικές ηπατικές κυτταρικές σειρές. Αναλυτικότερα, ερευνήσαμε πώς ο ιός HCV επηρεάζει την έκφραση της LSD-1 όταν μολύνει τα ηπατικά κύτταρα και επίσης πώς η υπερέκφραση της LSD-1, επηρεάζει την ανάπτυξη του HCV. Με βάση τα αποτελέσματά μας έχουμε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο HCV υπό συνθήκες ενδογενούς έκφρασης της LSD-1 επάγει την αύξηση των επιπέδων της LSD-1 με σκοπό την προώθηση της λιπογένεσης μέσω της αυξορρύθμισης της έκφρασης γονιδίων, όπως της FAS. Η LSD-1 μπορεί να προκαλέσει την έκφραση γονιδίων σχετιζόμενων με τη λιπογένεση, ενεργοποιώντας τους μεταγραφικούς παράγοντες SREBPs. Πραγματοποιώντας ηλεκτροδιάτρηση με δύο τύπους ρεπλικονίων - JCR2A (πλήρους μήκους HCV γονιδίωμα) και PFKWT (πρωτεΐνες NS3-NS5B) - διευκρινίσαμε ποιος τύπος ιικής πρωτεΐνης είναι πιθανώς υπεύθυνος για αυτό το αποτέλεσμα. Πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι η πρωτεΐνη Core εμπλέκεται σε αυξημένα επίπεδα λιπογένεσης και τα δεδομένα μας δείχνουν ότι: α) υπό την παρουσία της πρωτεΐνης Core τα ποσοστά της αντιγραφής HCV είναι υψηλότερα και β) ένας πιθανός τρόπος μέσω του οποίου επιτυγχάνει η πρωτεΐνη Core να αυξήσει τη σύνθεση των λιπιδίων είναι μέσω της επαγωγής της έκφρασης της LSD-1. Επίσης, διερευνήσαμε τον τρόπο με τον οποίο δύο διαφορετικοί τύποι ιικών πρωτεϊνών, οι πρωτεΐνες NS5A και Core, επηρεάζουν την έκφραση της LSD-1 και τα δεδομένα μας δείχνουν ότι έχουν αντίστροφη συσχέτιση με την LSD-1. Η πρωτεΐνη NS5A μειώνει τα επίπεδα έκφρασης της LSD-1 ενώ η πρωτεΐνη Core τα αυξάνει. Η NS5A εμπλέκεται στη συναρμολόγηση των ιικών σωματιδίων, οπότε πιθανώς ο ιός HCV κατά τη διάρκεια αυτού του σταδίου του κύκλου του δεν απαιτεί πρόσληψη λιπιδίων, σε αντίθεση με την πρωτεΐνη Core που είναι υπεύθυνη για το σχηματισμό του ιϊκού καψιδίου όπου απαιτούνται λιπίδια. Επίσης, σύμφωνα με τους Abdulla et al., 2014, η υπερέκφραση της LSD-1 δημιουργεί ένα κυρίαρχο αρνητικό αποτέλεσμα όπου μειώνει σημαντικά τα επίπεδα των τριγλυκεριδίων εντός των ηπατοκυττάρων και επιβεβαιώσαμε αυτά τα δεδομένα, προχωρώντας σε χρώση Oil Red O και Bodipy σε κύτταρα κλώνου που υπερεκφράζει την LSD-1, καθώς και σε κύτταρα μάρτυρα. Διαπιστώσαμε σημαντική μείωση στον αριθμό και το μέγεθος των λιπιδικών σταγονιδίων μέσα στα ηπατικά κύτταρα. Όταν πραγματοποιήσαμε ηλεκτροδιάτρηση σε αυτόν τον κλώνο με τον ιό JCR2A παρατηρήσαμε σχεδόν μηδενικά επίπεδα αντιγραφής του HCV σε σύγκριση με τα κύτταρα ελέγχου, πράγμα που υποδηλώνει ότι ο ιός προσπαθεί αλλά δεν είναι σε θέση να ξεπεράσει το αποτέλεσμα που δημιουργεί η υπερέκφραση της LSD-1, ακόμη και παρουσία της πρωτεΐνης NS5A. Τα αποτελέσματα της μελέτης αυτής συνεισφέρουν στην καλύτερη κατανόηση της αλληλεπίδρασης μεταξύ του ιού και του κύτταρου ξενιστή. Θα ήταν επομένως ενδιαφέρον να διερευνηθεί η επίδραση των αναστολέων της LSD-1 σε σχέση με τον πολλαπλασιασμό του ιού τόσο σε επίπεδο ιικού φορτίου όσο και σε επίπεδο ανοσοαπόκρισης του ξενιστή, έτσι ώστε να γίνει ένα πολύτιμο εργαλείο στο μέλλον για τη βελτίωση και την αποτελεσματικότερη αντιϊική θεραπεία της ηπατίτιδας C και του ΗΚΚ.","Epigenetic regulatory mechanisms ensure the heritable alterations of cellular states without affecting the nucleotide sequence of the DNA. In multicellular organisms epigenetic control of transcription, forms the basis for the phenotypic and functional diversity of various cell types that carry identical or nearly identical genomes. Epigenetic regulators affect chromatin structure and promoter activity by depositing stable, but reversible, marks on DNA or DNA-associated proteins. In this current study our interest is directed towards the epigenetic factor called LSD-1. It’s an enzyme located in the cellular nucleus, that belongs to the family of Lysine-specific Histone Demethylases. LSD-1 specifically demethylates mono- or dimethylated histone H3 lysine 4 (H3K4) and H3 lysine 9 (H3K9) through a redox process. Recently evidences showed that LSD-1 is required for normal differentiation, cell maintenance and homeostasis of metabolism. However, LSD-1 is overexpressed in several types of cancer and thought to be tumor promoting. Hepatocellular carcinoma is a heterogeneous group of a tumor that vary in risk factors and genetic and epigenetic alteration events as shown above. Multiple factors including viruses, chemicals, and inborn and acquired metabolic diseases are responsible for its development. More specifically, HCC is closely associated with hepatitis C virus. Liver injury caused by viral factors affects many cellular processes such as cell signaling, apoptosis, and DNA repair. HCV-induced HCC development is a multi-step process that may progress over 20-40 years and involves: establishment of chronic HCV infection, chronic hepatic inflammation, progressive liver fibrosis, initiation of neoplastic clones accompanied by irreversible somatic genetic/epigenetic alterations. It is well certified that HCV virus hijacks host lipid metabolic mechanisms to promote its replication and to ensure the assembly of its viral lipoparticles. Viral structural and nonstructural proteins interfere in lipid synthesis and very-low-density lipoprotein secretion. These HCV related proteins also inhibit fatty acid oxidation and enhance fatty acid release from adipocytes, and this finally results in hepatic steatosis. So far, correlations are established between LSD-1 and HCC, HCC and HCV virus. In this study under the prism of lipid metabolism, we sought to explore possible interactions between epigenetic factor LSD-1 and HCV virus in cancerous hepatic cell lines. Therefore, we investigated how HCV virus affects LSD-1 expression when it infects hepatic cells, and also how LSD-1 overexpression, in this case, affects HCV’s establishment. Based on our results we have concluded that HCV under conditions of endogenous LSD-1 expression, showcases the ability to increase the levels of LSD-1 in order to promote lipogenesis through the upregulation of the expression of genes likes FAS. LSD-1 can induce such lipogenic genes by activating SREBP transcription factors. By proceeding to electroporation with two types of replicons - JCR2A (Full Length HCV Genome) and PFKWT (NS3-NS5B Proteins) - we specified which type of viral protein is possibly responsible for this effect. Many studies have shown that Core protein is involved in the increased rates of lipogenesis and our data show that: a) under the presence of Core protein the rates of HCV replication are higher and b) a possible way through which it succeeds in this role is by increasing the expression of LSD-1. Also, we investigated how two different types of viral proteins, NS5A and Core, affect LSD-1 expression and our results show that they have a reverse correlation to LSD-1. NS5A reduces the levels of LSD-1 expression while Core increases them. NS5A is involved in the assembly of the viral particles, so possibly HCV virus during this stage of its cycle doesn’t require the uptake of lipids, in contract with Core that is responsible for formation of the viral capsid where lipid are needed. At last, according to Abdulla et. al., 2014, LSD-1 overexpression creates a dominant negative effect where it significantly decreases triglyceride levels and we confirmed this data by performing Oil red O and Bodipy staining to a clone that overexpresses LSD-1 and also to control cells. We have seen significant decrease in the number and the size of the lipid droplets inside the hepatic cells. When we perfomed electroporation to this clone with JCR2A genome, we observed almost zero levels of HCV replication comparing to the control cells, which implies that the virus tries but is unable to overcome the effect that the overexpression of LSD-1 creates, even in the presence of Core protein. Our study has opened new pathways that can lead to a better understanding of the interaction of the virus with the host cell. It would therefore be, of interest to question the effect of LSD-1 inhibitors with respect to viral proliferation at both viral load and host immune response levels, so as to become a valuable tool in future for a better antiviral therapy for the treatment of hepatitis C and HCC."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επιγενετικός παράγοντας LSD-1 και Ηπατικός Καρκίνος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πετρούλια Σταυρούλα","Petroulia Stavroula"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Οι επιγενετικοί ρυθμιστικοί μηχανισμοί εξασφαλίζουν κληρονομήσιμες μεταβολές κυτταρικών καταστάσεων χωρίς να επηρεάζουν τη νουκλεοτιδική αλληλουχία του DNA. Στους πολυκύτταρους οργανισμούς ο επιγενετικός έλεγχος της μεταγραφής αποτελεί τη βάση για τη φαινοτυπική και λειτουργική ποικιλομορφία διαφορετικών κυτταρικών τύπων που φέρουν όμοια ή σχεδόν πανομοιότυπα γονιδιώματα. Οι επιγενετικοί ρυθμιστές επηρεάζουν τη δομή της χρωματίνης και τη δραστικότητα των γονιδιακών υποκινητών με τη δημιουργία σταθερών αλλά αναστρέψιμων τροποποιήσεων σε πρωτεΐνες που σχετίζονται με DNA ή στο ίδιο το DNA. Στην παρούσα μελέτη το ενδιαφέρον μας εστιάζεται στον επιγενετικό παράγοντα LSD-1. Πρόκειται για ένα ένζυμο που βρίσκεται στον κυτταρικό πυρήνα και ανήκει στην οικογένεια των ειδικών για λυσίνη απομεθυλασών ιστονών. Η πρωτεΐνη LSD-1 ειδικά απομεθυλιώνει μόνο- ή διμεθυλιωμένη λυσίνη 4 (Η3Κ4) και λυσίνη 9 (Η3Κ9) στο μόριο της ιστόνης 3 μέσω μιας οξειδοαναγωγικής διαδικασίας. Πρόσφατα επιστημονικά δεδομένα έδειξαν ότι, η LSD-1 απαιτείται για τη φυσιολογική διαφοροποίηση, την κυτταρική συντήρηση και την ομοιόσταση του κυτταρικού μεταβολισμού. Ωστόσο, υπερέκφραση της πρωτεΐνης LSD-1 παρατηρείται σε διάφορους τύπους καρκίνου και πιστεύεται ότι συμβάλλει στη δημιουργία όγκων. Το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα είναι μια ετερογενής ομάδα όγκου που ποικίλει σε παράγοντες κινδύνου πρόκλησής του και σε γεγονότα γενετικής και επιγενετικής αλλοίωσης με βάση όσα προαναφέρθηκαν. Πολλοί παράγοντες όπως οι ιοί, οι χημικές ουσίες και οι εκ γενετής καθώς και οι μεταβολικές ασθένειες, είναι υπεύθυνοι για την ανάπτυξή ηπατοκυτταρικού καρκίνου. Ειδικότερα, το ΗΚΚ συνδέεται στενά με τον ιό της ηπατίτιδας C. Ηπατική βλάβη που προκαλείται από ιικούς παράγοντες επηρεάζει πολλές κυτταρικές διεργασίες, όπως κυτταρική σηματοδότηση, απόπτωση και επιδιόρθωση του DNA. Η HCV-επαγόμενη ανάπτυξη ηπατοκυτταρικού καρκινώματος θεωρείται μια διαδικασία πολλαπλών σταδίων που εξελίσσεται σε διάστημα 20-40 ετών και περιλαμβάνει: εγκαθίδρυση χρόνιας HCV μόλυνσης, χρόνια ηπατική φλεγμονή, προοδευτική ηπατική ίνωση, εμφάνιση νεοπλασματικών κλώνων που συνοδεύονται από μη αναστρέψιμες σωματικές γενετικές/επιγενετικές αλλοιώσεις. Είναι καλά πιστοποιημένο ότι ο ιός HCV χρησιμοποιεί τους μεταβολικούς μηχανισμούς των λιπιδίων του ξενιστή για να προωθήσει την αναπαραγωγή του και να εξασφαλίσει τη συναρμολόγηση των ιικών λιποσωματιδίων του. Οι ιικές δομικές και μη δομικές πρωτεΐνες εμπλέκονται στη σύνθεση λιπιδίων και παρεμβάλλονται στην έκκριση πολύ χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεϊνών. Αυτές οι ιικές HCV πρωτεΐνες αναστέλλουν επίσης την οξείδωση λιπαρών οξέων και ενισχύουν την απελευθέρωση λιπαρών οξέων από τα λιποκύτταρα και τελικά οδηγούν σε ηπατική στεάτωση. Μέχρι στιγμής, δημιουργούνται συσχετίσεις μεταξύ των LSD-1 και ΗΚΚ, HΚΚ και ιού HCV. Στην παρούσα μελέτη κάτω από το πρίσμα του λιπιδικού μεταβολισμού, επιδιώξαμε να διερευνήσουμε πιθανές αλληλεπιδράσεις μεταξύ του επιγενετικού παράγοντα LSD-1 και του ιού HCV σε καρκινικές ηπατικές κυτταρικές σειρές. Αναλυτικότερα, ερευνήσαμε πώς ο ιός HCV επηρεάζει την έκφραση της LSD-1 όταν μολύνει τα ηπατικά κύτταρα και επίσης πώς η υπερέκφραση της LSD-1, επηρεάζει την ανάπτυξη του HCV. Με βάση τα αποτελέσματά μας έχουμε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο HCV υπό συνθήκες ενδογενούς έκφρασης της LSD-1 επάγει την αύξηση των επιπέδων της LSD-1 με σκοπό την προώθηση της λιπογένεσης μέσω της αυξορρύθμισης της έκφρασης γονιδίων, όπως της FAS. Η LSD-1 μπορεί να προκαλέσει την έκφραση γονιδίων σχετιζόμενων με τη λιπογένεση, ενεργοποιώντας τους μεταγραφικούς παράγοντες SREBPs. Πραγματοποιώντας ηλεκτροδιάτρηση με δύο τύπους ρεπλικονίων - JCR2A (πλήρους μήκους HCV γονιδίωμα) και PFKWT (πρωτεΐνες NS3-NS5B) - διευκρινίσαμε ποιος τύπος ιικής πρωτεΐνης είναι πιθανώς υπεύθυνος για αυτό το αποτέλεσμα. Πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι η πρωτεΐνη Core εμπλέκεται σε αυξημένα επίπεδα λιπογένεσης και τα δεδομένα μας δείχνουν ότι: α) υπό την παρουσία της πρωτεΐνης Core τα ποσοστά της αντιγραφής HCV είναι υψηλότερα και β) ένας πιθανός τρόπος μέσω του οποίου επιτυγχάνει η πρωτεΐνη Core να αυξήσει τη σύνθεση των λιπιδίων είναι μέσω της επαγωγής της έκφρασης της LSD-1. Επίσης, διερευνήσαμε τον τρόπο με τον οποίο δύο διαφορετικοί τύποι ιικών πρωτεϊνών, οι πρωτεΐνες NS5A και Core, επηρεάζουν την έκφραση της LSD-1 και τα δεδομένα μας δείχνουν ότι έχουν αντίστροφη συσχέτιση με την LSD-1. Η πρωτεΐνη NS5A μειώνει τα επίπεδα έκφρασης της LSD-1 ενώ η πρωτεΐνη Core τα αυξάνει. Η NS5A εμπλέκεται στη συναρμολόγηση των ιικών σωματιδίων, οπότε πιθανώς ο ιός HCV κατά τη διάρκεια αυτού του σταδίου του κύκλου του δεν απαιτεί πρόσληψη λιπιδίων, σε αντίθεση με την πρωτεΐνη Core που είναι υπεύθυνη για το σχηματισμό του ιϊκού καψιδίου όπου απαιτούνται λιπίδια. Επίσης, σύμφωνα με τους Abdulla et al., 2014, η υπερέκφραση της LSD-1 δημιουργεί ένα κυρίαρχο αρνητικό αποτέλεσμα όπου μειώνει σημαντικά τα επίπεδα των τριγλυκεριδίων εντός των ηπατοκυττάρων και επιβεβαιώσαμε αυτά τα δεδομένα, προχωρώντας σε χρώση Oil Red O και Bodipy σε κύτταρα κλώνου που υπερεκφράζει την LSD-1, καθώς και σε κύτταρα μάρτυρα. Διαπιστώσαμε σημαντική μείωση στον αριθμό και το μέγεθος των λιπιδικών σταγονιδίων μέσα στα ηπατικά κύτταρα. Όταν πραγματοποιήσαμε ηλεκτροδιάτρηση σε αυτόν τον κλώνο με τον ιό JCR2A παρατηρήσαμε σχεδόν μηδενικά επίπεδα αντιγραφής του HCV σε σύγκριση με τα κύτταρα ελέγχου, πράγμα που υποδηλώνει ότι ο ιός προσπαθεί αλλά δεν είναι σε θέση να ξεπεράσει το αποτέλεσμα που δημιουργεί η υπερέκφραση της LSD-1, ακόμη και παρουσία της πρωτεΐνης NS5A. Τα αποτελέσματα της μελέτης αυτής συνεισφέρουν στην καλύτερη κατανόηση της αλληλεπίδρασης μεταξύ του ιού και του κύτταρου ξενιστή. Θα ήταν επομένως ενδιαφέρον να διερευνηθεί η επίδραση των αναστολέων της LSD-1 σε σχέση με τον πολλαπλασιασμό του ιού τόσο σε επίπεδο ιικού φορτίου όσο και σε επίπεδο ανοσοαπόκρισης του ξενιστή, έτσι ώστε να γίνει ένα πολύτιμο εργαλείο στο μέλλον για τη βελτίωση και την αποτελεσματικότερη αντιϊική θεραπεία της ηπατίτιδας C και του ΗΚΚ.","Epigenetic regulatory mechanisms ensure the heritable alterations of cellular states without affecting the nucleotide sequence of the DNA. In multicellular organisms epigenetic control of transcription, forms the basis for the phenotypic and functional diversity of various cell types that carry identical or nearly identical genomes. Epigenetic regulators affect chromatin structure and promoter activity by depositing stable, but reversible, marks on DNA or DNA-associated proteins. In this current study our interest is directed towards the epigenetic factor called LSD-1. It’s an enzyme located in the cellular nucleus, that belongs to the family of Lysine-specific Histone Demethylases. LSD-1 specifically demethylates mono- or dimethylated histone H3 lysine 4 (H3K4) and H3 lysine 9 (H3K9) through a redox process. Recently evidences showed that LSD-1 is required for normal differentiation, cell maintenance and homeostasis of metabolism. However, LSD-1 is overexpressed in several types of cancer and thought to be tumor promoting. Hepatocellular carcinoma is a heterogeneous group of a tumor that vary in risk factors and genetic and epigenetic alteration events as shown above. Multiple factors including viruses, chemicals, and inborn and acquired metabolic diseases are responsible for its development. More specifically, HCC is closely associated with hepatitis C virus. Liver injury caused by viral factors affects many cellular processes such as cell signaling, apoptosis, and DNA repair. HCV-induced HCC development is a multi-step process that may progress over 20-40 years and involves: establishment of chronic HCV infection, chronic hepatic inflammation, progressive liver fibrosis, initiation of neoplastic clones accompanied by irreversible somatic genetic/epigenetic alterations. It is well certified that HCV virus hijacks host lipid metabolic mechanisms to promote its replication and to ensure the assembly of its viral lipoparticles. Viral structural and nonstructural proteins interfere in lipid synthesis and very-low-density lipoprotein secretion. These HCV related proteins also inhibit fatty acid oxidation and enhance fatty acid release from adipocytes, and this finally results in hepatic steatosis. So far, correlations are established between LSD-1 and HCC, HCC and HCV virus. In this study under the prism of lipid metabolism, we sought to explore possible interactions between epigenetic factor LSD-1 and HCV virus in cancerous hepatic cell lines. Therefore, we investigated how HCV virus affects LSD-1 expression when it infects hepatic cells, and also how LSD-1 overexpression, in this case, affects HCV’s establishment. Based on our results we have concluded that HCV under conditions of endogenous LSD-1 expression, showcases the ability to increase the levels of LSD-1 in order to promote lipogenesis through the upregulation of the expression of genes likes FAS. LSD-1 can induce such lipogenic genes by activating SREBP transcription factors. By proceeding to electroporation with two types of replicons - JCR2A (Full Length HCV Genome) and PFKWT (NS3-NS5B Proteins) - we specified which type of viral protein is possibly responsible for this effect. Many studies have shown that Core protein is involved in the increased rates of lipogenesis and our data show that: a) under the presence of Core protein the rates of HCV replication are higher and b) a possible way through which it succeeds in this role is by increasing the expression of LSD-1. Also, we investigated how two different types of viral proteins, NS5A and Core, affect LSD-1 expression and our results show that they have a reverse correlation to LSD-1. NS5A reduces the levels of LSD-1 expression while Core increases them. NS5A is involved in the assembly of the viral particles, so possibly HCV virus during this stage of its cycle doesn’t require the uptake of lipids, in contract with Core that is responsible for formation of the viral capsid where lipid are needed. At last, according to Abdulla et. al., 2014, LSD-1 overexpression creates a dominant negative effect where it significantly decreases triglyceride levels and we confirmed this data by performing Oil red O and Bodipy staining to a clone that overexpresses LSD-1 and also to control cells. We have seen significant decrease in the number and the size of the lipid droplets inside the hepatic cells. When we perfomed electroporation to this clone with JCR2A genome, we observed almost zero levels of HCV replication comparing to the control cells, which implies that the virus tries but is unable to overcome the effect that the overexpression of LSD-1 creates, even in the presence of Core protein. Our study has opened new pathways that can lead to a better understanding of the interaction of the virus with the host cell. It would therefore be, of interest to question the effect of LSD-1 inhibitors with respect to viral proliferation at both viral load and host immune response levels, so as to become a valuable tool in future for a better antiviral therapy for the treatment of hepatitis C and HCC."],"dc:identifier":["uoadl:2887497","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2887497"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Επιγενετικός παράγοντας LSD-1 και Ηπατικός Καρκίνος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:45Z"}