{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2887637"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2887637","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επιβουλή της Θρησκευτικής Ειρήνης και η ελευθερία της Έκφρασης στην Τέχνη","abstract":"Η ελευθερία της Τέχνης ως μερικότερη έκφανση της ελευθερίας της 'Εκφρασης, αποτελεί ένα από τα σπουδαιότερα δικαιώματα του σύγχρονου κόσμου, πράγμα που αποδεικνύεται και από την ανεπιφύλαχτη προστασία της στο αρ. 16 του Συντάγματος. Το ανεπιφύλαχτο όμως της προστασίας της δεν συνεπάγεται την απεριόριστη ελευθερία της, αφού όλα τα συνταγματικά δικαιώματα είναι ίσα, παρά την μάλλον απεριόριστη αυτονομία της. Όταν επομένως έρχεται σε σύγκρουση με άλλα έννομα αγαθά είναι δυνατόν να υποχωρεί για χάρη τους. Ένα εκ των αγαθών αυτών, είναι η θρησκευτική ελευθερία και συγκεκριμένα το δικαίωμα του καθενός να έχει και να εκδηλώνει ελεύθερα τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις. Πώς όμως και πότε υποχωρεί, είναι ένα ζήτημα άλυτο ακόμα, τόσο σε κοινωνικό όσο και σε νομικό επίπεδο. Αυτό που επιλύθηκε πάντως από τον νομοθέτη ήταν οι αμφιβολίες γύρω από την ποινικοποίηση της βλασφημίας στα αρ. 198 και 199 ΠΚ, τα οποία και τελικά καταργήθηκαν τον Ιούνιο του 2019. Παρόλο που τα άρθρα αυτά είχαν ως σκοπό να προστατέψουν ένα ισάξιο με την Τέχνη έννομο αγαθό, την ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης και της ακώλυτης εκδήλωσης των θρησκευτικών πεποιθήσεων του καθενός, με άλλα λόγια τη θρησκευτική ειρήνη, εισήγαγαν έναν καίριο περιορισμό στην ελευθερία της έκφρασης, την στιγμή μάλιστα, που η αοριστία των διατάξεών τους και η νομική κακοτεχνία τους δεν ήταν σε θέση να υπηρετήσουν τον σκοπό για τον οποίον τα άρθρα αυτά είχαν αρχικά συνταχθεί. Η έλλειψη εξέτασης κριτηρίων για το θεμιτό ή όχι του εκάστοτε περιορισμού αλλά και η απουσία της στάθμισης των δύο εννόμων αγαθών, οδηγεί πολλές φορές στην υπέρμετρη τιμώρηση της καλλιτεχνικής ελευθερίας, η οποία, αν και όχι απεριόριστα ελεύθερη, πρέπει σίγουρα να αντιμετωπίζεται ως περισσότερο ελαστική.","abstract_html":"Η ελευθερία της Τέχνης ως μερικότερη έκφανση της ελευθερίας της &#x27;Εκφρασης, αποτελεί ένα από τα σπουδαιότερα δικαιώματα του σύγχρονου κόσμου, πράγμα που αποδεικνύεται και από την ανεπιφύλαχτη προστασία της στο αρ. 16 του Συντάγματος. Το ανεπιφύλαχτο όμως της προστασίας της δεν συνεπάγεται την απεριόριστη ελευθερία της, αφού όλα τα συνταγματικά δικαιώματα είναι ίσα, παρά την μάλλον απεριόριστη αυτονομία της. Όταν επομένως έρχεται σε σύγκρουση με άλλα έννομα αγαθά είναι δυνατόν να υποχωρεί για χάρη τους. Ένα εκ των αγαθών αυτών, είναι η θρησκευτική ελευθερία και συγκεκριμένα το δικαίωμα του καθενός να έχει και να εκδηλώνει ελεύθερα τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις. Πώς όμως και πότε υποχωρεί, είναι ένα ζήτημα άλυτο ακόμα, τόσο σε κοινωνικό όσο και σε νομικό επίπεδο. Αυτό που επιλύθηκε πάντως από τον νομοθέτη ήταν οι αμφιβολίες γύρω από την ποινικοποίηση της βλασφημίας στα αρ. 198 και 199 ΠΚ, τα οποία και τελικά καταργήθηκαν τον Ιούνιο του 2019. Παρόλο που τα άρθρα αυτά είχαν ως σκοπό να προστατέψουν ένα ισάξιο με την Τέχνη έννομο αγαθό, την ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης και της ακώλυτης εκδήλωσης των θρησκευτικών πεποιθήσεων του καθενός, με άλλα λόγια τη θρησκευτική ειρήνη, εισήγαγαν έναν καίριο περιορισμό στην ελευθερία της έκφρασης, την στιγμή μάλιστα, που η αοριστία των διατάξεών τους και η νομική κακοτεχνία τους δεν ήταν σε θέση να υπηρετήσουν τον σκοπό για τον οποίον τα άρθρα αυτά είχαν αρχικά συνταχθεί. Η έλλειψη εξέτασης κριτηρίων για το θεμιτό ή όχι του εκάστοτε περιορισμού αλλά και η απουσία της στάθμισης των δύο εννόμων αγαθών, οδηγεί πολλές φορές στην υπέρμετρη τιμώρηση της καλλιτεχνικής ελευθερίας, η οποία, αν και όχι απεριόριστα ελεύθερη, πρέπει σίγουρα να αντιμετωπίζεται ως περισσότερο ελαστική.","abstract_has_math":false,"creators":["Γεωργαλή Ιωάννα","Georgali Ioanna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:45Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2887637"],"render_values":[{"text":"uoadl:2887637","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2887637","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2887637","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2887637","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γεωργαλή Ιωάννα","Georgali Ioanna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2887637","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2887637"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ελευθερία της Τέχνης ως μερικότερη έκφανση της ελευθερίας της 'Εκφρασης, αποτελεί ένα από τα σπουδαιότερα δικαιώματα του σύγχρονου κόσμου, πράγμα που αποδεικνύεται και από την ανεπιφύλαχτη προστασία της στο αρ. 16 του Συντάγματος. Το ανεπιφύλαχτο όμως της προστασίας της δεν συνεπάγεται την απεριόριστη ελευθερία της, αφού όλα τα συνταγματικά δικαιώματα είναι ίσα, παρά την μάλλον απεριόριστη αυτονομία της. Όταν επομένως έρχεται σε σύγκρουση με άλλα έννομα αγαθά είναι δυνατόν να υποχωρεί για χάρη τους. Ένα εκ των αγαθών αυτών, είναι η θρησκευτική ελευθερία και συγκεκριμένα το δικαίωμα του καθενός να έχει και να εκδηλώνει ελεύθερα τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις. Πώς όμως και πότε υποχωρεί, είναι ένα ζήτημα άλυτο ακόμα, τόσο σε κοινωνικό όσο και σε νομικό επίπεδο. Αυτό που επιλύθηκε πάντως από τον νομοθέτη ήταν οι αμφιβολίες γύρω από την ποινικοποίηση της βλασφημίας στα αρ. 198 και 199 ΠΚ, τα οποία και τελικά καταργήθηκαν τον Ιούνιο του 2019. Παρόλο που τα άρθρα αυτά είχαν ως σκοπό να προστατέψουν ένα ισάξιο με την Τέχνη έννομο αγαθό, την ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης και της ακώλυτης εκδήλωσης των θρησκευτικών πεποιθήσεων του καθενός, με άλλα λόγια τη θρησκευτική ειρήνη, εισήγαγαν έναν καίριο περιορισμό στην ελευθερία της έκφρασης, την στιγμή μάλιστα, που η αοριστία των διατάξεών τους και η νομική κακοτεχνία τους δεν ήταν σε θέση να υπηρετήσουν τον σκοπό για τον οποίον τα άρθρα αυτά είχαν αρχικά συνταχθεί. Η έλλειψη εξέτασης κριτηρίων για το θεμιτό ή όχι του εκάστοτε περιορισμού αλλά και η απουσία της στάθμισης των δύο εννόμων αγαθών, οδηγεί πολλές φορές στην υπέρμετρη τιμώρηση της καλλιτεχνικής ελευθερίας, η οποία, αν και όχι απεριόριστα ελεύθερη, πρέπει σίγουρα να αντιμετωπίζεται ως περισσότερο ελαστική.","Freedom of Artistic Expression as a part of Freedom of Expression in general, is one of the most important rights of the modern world, which justifies it's unconditional protection in article 16 of the Greek Constitution. The unlimited protection, however, does not imply freedom with no boundaries; rather, it implies unlimited autonomy, especially since all constitutional rights are equal. Therefore, when it comes into conflict with other legal goods, it may diminish for their sake. One of these goods is freedom of religion, and in particular, everyone's right to own and freely express their religious beliefs. How and when it declines, however, is still an issue both socially and legally. What was resolved by the legislator, however, was the doubts about the articles of blasphemy (198 and 199 CC), which were abolished in 2019. Although these articles intended to protect an equal and important right, the freedom of religious conscience and the unshakable expression of one's religious beliefs, in other words religious peace, they introduced a crucial restriction on freedom of art, especially when the ambiguity of their provisions and their legal malfeasance could not serve the purpose for which those articles were originally drafted. Also, the lack of consideration of the criteria for the justification of the restriction each time as well as the absence of balance between the two legal goods has often led to excessive penalties for artistic freedom, which, although not infinitely free, should certainly be treated as more resilient."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επιβουλή της Θρησκευτικής Ειρήνης και η ελευθερία της Έκφρασης στην Τέχνη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γεωργαλή Ιωάννα","Georgali Ioanna"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η ελευθερία της Τέχνης ως μερικότερη έκφανση της ελευθερίας της 'Εκφρασης, αποτελεί ένα από τα σπουδαιότερα δικαιώματα του σύγχρονου κόσμου, πράγμα που αποδεικνύεται και από την ανεπιφύλαχτη προστασία της στο αρ. 16 του Συντάγματος. Το ανεπιφύλαχτο όμως της προστασίας της δεν συνεπάγεται την απεριόριστη ελευθερία της, αφού όλα τα συνταγματικά δικαιώματα είναι ίσα, παρά την μάλλον απεριόριστη αυτονομία της. Όταν επομένως έρχεται σε σύγκρουση με άλλα έννομα αγαθά είναι δυνατόν να υποχωρεί για χάρη τους. Ένα εκ των αγαθών αυτών, είναι η θρησκευτική ελευθερία και συγκεκριμένα το δικαίωμα του καθενός να έχει και να εκδηλώνει ελεύθερα τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις. Πώς όμως και πότε υποχωρεί, είναι ένα ζήτημα άλυτο ακόμα, τόσο σε κοινωνικό όσο και σε νομικό επίπεδο. Αυτό που επιλύθηκε πάντως από τον νομοθέτη ήταν οι αμφιβολίες γύρω από την ποινικοποίηση της βλασφημίας στα αρ. 198 και 199 ΠΚ, τα οποία και τελικά καταργήθηκαν τον Ιούνιο του 2019. Παρόλο που τα άρθρα αυτά είχαν ως σκοπό να προστατέψουν ένα ισάξιο με την Τέχνη έννομο αγαθό, την ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης και της ακώλυτης εκδήλωσης των θρησκευτικών πεποιθήσεων του καθενός, με άλλα λόγια τη θρησκευτική ειρήνη, εισήγαγαν έναν καίριο περιορισμό στην ελευθερία της έκφρασης, την στιγμή μάλιστα, που η αοριστία των διατάξεών τους και η νομική κακοτεχνία τους δεν ήταν σε θέση να υπηρετήσουν τον σκοπό για τον οποίον τα άρθρα αυτά είχαν αρχικά συνταχθεί. Η έλλειψη εξέτασης κριτηρίων για το θεμιτό ή όχι του εκάστοτε περιορισμού αλλά και η απουσία της στάθμισης των δύο εννόμων αγαθών, οδηγεί πολλές φορές στην υπέρμετρη τιμώρηση της καλλιτεχνικής ελευθερίας, η οποία, αν και όχι απεριόριστα ελεύθερη, πρέπει σίγουρα να αντιμετωπίζεται ως περισσότερο ελαστική.","Freedom of Artistic Expression as a part of Freedom of Expression in general, is one of the most important rights of the modern world, which justifies it's unconditional protection in article 16 of the Greek Constitution. The unlimited protection, however, does not imply freedom with no boundaries; rather, it implies unlimited autonomy, especially since all constitutional rights are equal. Therefore, when it comes into conflict with other legal goods, it may diminish for their sake. One of these goods is freedom of religion, and in particular, everyone's right to own and freely express their religious beliefs. How and when it declines, however, is still an issue both socially and legally. What was resolved by the legislator, however, was the doubts about the articles of blasphemy (198 and 199 CC), which were abolished in 2019. Although these articles intended to protect an equal and important right, the freedom of religious conscience and the unshakable expression of one's religious beliefs, in other words religious peace, they introduced a crucial restriction on freedom of art, especially when the ambiguity of their provisions and their legal malfeasance could not serve the purpose for which those articles were originally drafted. Also, the lack of consideration of the criteria for the justification of the restriction each time as well as the absence of balance between the two legal goods has often led to excessive penalties for artistic freedom, which, although not infinitely free, should certainly be treated as more resilient."],"dc:identifier":["uoadl:2887637","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2887637"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Η επιβουλή της Θρησκευτικής Ειρήνης και η ελευθερία της Έκφρασης στην Τέχνη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:45Z"}