{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2887782"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2887782","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συνεισφορά επιλεγμένων φυσιολογικών παραμέτρων στην επίδοση τριάθλου μικρής διάρκειας","abstract":"Το τρίαθλο είναι άθλημα αντοχής και περιλαμβάνει τα αγωνίσματα της κολύμβησης, της ποδηλασίας και του δρόμου, με την παραπάνω σειρά, χωρίς διάλειμμα χρόνου μεταξύ των αθλημάτων. Η επιτυχία ενός αθλητή σ´ αυτό εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ικανότητά του να εκτελεί διαδοχικά τα 3 επί μέρους αθλήματα αλλά και τις 2 αλλαγές στον ελάχιστο δυνατό χρόνο, αξιοποιώντας με τον πλέον οικονομικό τρόπο υψηλές ποσότητες ενέργειας γιά παρατεταμένο χρονικό διάστημα. Πολλές έρευνες έχουν εξετάσει την επίδραση επιλεγμένων φυσιολογικών μεταβλητών όπως η μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου (VO2max), η ενεργειακή οικονομία, η ποσοστιαία αξιοποίηση της VO2max (%VO2max) και το αναερόβιο κατώφλι (ΑΚ), στην επίδοση μεμονωμένων αθλημάτων αντοχής. Όσον αφορά το τρίαθλο οι περισσότερες μελέτες έχουν εξετάσει τρίαθλο Ολυμπιακής απόστασης, Half Ironman και Ironman. Ελάχιστες μελέτες έχουν εξετάσει το τρίαθλo μικρής διάρκειας. Σκοπός, επομένως της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνήσει τη σχέση μεταξύ επιλεγμένων φυσιολογικών παραμέτρων και της αγωνιστικής επίδοσης σε τριάθλο μικρής διάρκειας. Για το σκοπό αυτόν, χρησιμοποιήθηκαν 15 άτομα, άντρες, τριαθλητές μέτρια προπονημένοι. Οι τριαθλητές αυτοί κλήθηκαν να εκτελέσουν α) δύο προοδευτικά αυξανόμενες δοκιμασίες μέχρι εξάντλησης σε δαπεδοεργόμετρο και σε κυκλοεργόμετρο, β) δύο δοκιμασίες γιά την αξιολόγηση της αναερόβιας ικανοτητάς τους, σε δαπεδοεργόμετρο και σε κυκλοεργόμετρο, και γ) έναν αγώνα τριάθλου μικρής διάρκειας (κολύμβηση 750 m, ποδηλασία 20 km και τρέξιμο 5 km). Οι δοκιμασίες στο εργαστήριο ολοκληρώθηκαν μέσα στο χρονικό διάστημα 2 εβδομάδων πριν έως 2 εβδομάδων μετά την αγωνιστική προσπάθεια. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι, σε μέτρια προπονημένους τριαθλητές, η συνολική επίδοση τριάθλου μικρής διάρκειας μπορεί να προβλευθεί με ικανοποιητική ακρίβεια από επιλεγμένες φυσιολογικές παραμέτρους στο δαπεδοεργόμετρο και στο κυκλοεργόμετρο. Η συνολική επίδοση παρουσίασε υψηλή συσχέτιση (r = -0,811, p<0,05) με τη VO2max (ml.min-1) στο κυκλοεργόμετρο, και (r = -0,757, p<0,05) με τη VO2max (ml.kg-1.min-1) στο δαπεδοεργόμετρο. Μετά από σταδιακή πολλαπλή παλινδρόμιση με τις φυσιολογικές παραμέτρους από το τρέξιμο ως ανεξάρτητες μεταβλητές βρέθηκε ότι, οι VO2max (ml.min-1.kg-1), Time_CF, CHOrate @ VT και % Σωματικό λίπος συνδυαστικά ευθύνονται για το 91% της διασποράς στην τελική επίδοση (R2 = 0,912). Γιά τις φυσιολογικές παραμέτρους από το ποδήλατο βρέθηκε ότι, οι VO2max (ml.min-1), VO2max (ml.min-1.kg-1) και PFmax συνδυαστικά εξηγούν το 88% της διασποράς στην τελική επίδοση (R2 = 0,882).","abstract_html":"Το τρίαθλο είναι άθλημα αντοχής και περιλαμβάνει τα αγωνίσματα της κολύμβησης, της ποδηλασίας και του δρόμου, με την παραπάνω σειρά, χωρίς διάλειμμα χρόνου μεταξύ των αθλημάτων. Η επιτυχία ενός αθλητή σ´ αυτό εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ικανότητά του να εκτελεί διαδοχικά τα 3 επί μέρους αθλήματα αλλά και τις 2 αλλαγές στον ελάχιστο δυνατό χρόνο, αξιοποιώντας με τον πλέον οικονομικό τρόπο υψηλές ποσότητες ενέργειας γιά παρατεταμένο χρονικό διάστημα. Πολλές έρευνες έχουν εξετάσει την επίδραση επιλεγμένων φυσιολογικών μεταβλητών όπως η μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου (VO2max), η ενεργειακή οικονομία, η ποσοστιαία αξιοποίηση της VO2max (%VO2max) και το αναερόβιο κατώφλι (ΑΚ), στην επίδοση μεμονωμένων αθλημάτων αντοχής. Όσον αφορά το τρίαθλο οι περισσότερες μελέτες έχουν εξετάσει τρίαθλο Ολυμπιακής απόστασης, Half Ironman και Ironman. Ελάχιστες μελέτες έχουν εξετάσει το τρίαθλo μικρής διάρκειας. Σκοπός, επομένως της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνήσει τη σχέση μεταξύ επιλεγμένων φυσιολογικών παραμέτρων και της αγωνιστικής επίδοσης σε τριάθλο μικρής διάρκειας. Για το σκοπό αυτόν, χρησιμοποιήθηκαν 15 άτομα, άντρες, τριαθλητές μέτρια προπονημένοι. Οι τριαθλητές αυτοί κλήθηκαν να εκτελέσουν α) δύο προοδευτικά αυξανόμενες δοκιμασίες μέχρι εξάντλησης σε δαπεδοεργόμετρο και σε κυκλοεργόμετρο, β) δύο δοκιμασίες γιά την αξιολόγηση της αναερόβιας ικανοτητάς τους, σε δαπεδοεργόμετρο και σε κυκλοεργόμετρο, και γ) έναν αγώνα τριάθλου μικρής διάρκειας (κολύμβηση 750 m, ποδηλασία 20 km και τρέξιμο 5 km). Οι δοκιμασίες στο εργαστήριο ολοκληρώθηκαν μέσα στο χρονικό διάστημα 2 εβδομάδων πριν έως 2 εβδομάδων μετά την αγωνιστική προσπάθεια. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι, σε μέτρια προπονημένους τριαθλητές, η συνολική επίδοση τριάθλου μικρής διάρκειας μπορεί να προβλευθεί με ικανοποιητική ακρίβεια από επιλεγμένες φυσιολογικές παραμέτρους στο δαπεδοεργόμετρο και στο κυκλοεργόμετρο. Η συνολική επίδοση παρουσίασε υψηλή συσχέτιση (r = -0,811, p&lt;0,05) με τη VO2max (ml.min-1) στο κυκλοεργόμετρο, και (r = -0,757, p&lt;0,05) με τη VO2max (ml.kg-1.min-1) στο δαπεδοεργόμετρο. Μετά από σταδιακή πολλαπλή παλινδρόμιση με τις φυσιολογικές παραμέτρους από το τρέξιμο ως ανεξάρτητες μεταβλητές βρέθηκε ότι, οι VO2max (ml.min-1.kg-1), Time_CF, CHOrate @ VT και % Σωματικό λίπος συνδυαστικά ευθύνονται για το 91% της διασποράς στην τελική επίδοση (R2 = 0,912). Γιά τις φυσιολογικές παραμέτρους από το ποδήλατο βρέθηκε ότι, οι VO2max (ml.min-1), VO2max (ml.min-1.kg-1) και PFmax συνδυαστικά εξηγούν το 88% της διασποράς στην τελική επίδοση (R2 = 0,882).","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαβασιλείου Θωμάς","Papavassiliou Thomas"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:47Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2887782"],"render_values":[{"text":"uoadl:2887782","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2887782","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2887782","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2887782","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαβασιλείου Θωμάς","Papavassiliou Thomas"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2887782","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2887782"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το τρίαθλο είναι άθλημα αντοχής και περιλαμβάνει τα αγωνίσματα της κολύμβησης, της ποδηλασίας και του δρόμου, με την παραπάνω σειρά, χωρίς διάλειμμα χρόνου μεταξύ των αθλημάτων. Η επιτυχία ενός αθλητή σ´ αυτό εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ικανότητά του να εκτελεί διαδοχικά τα 3 επί μέρους αθλήματα αλλά και τις 2 αλλαγές στον ελάχιστο δυνατό χρόνο, αξιοποιώντας με τον πλέον οικονομικό τρόπο υψηλές ποσότητες ενέργειας γιά παρατεταμένο χρονικό διάστημα. Πολλές έρευνες έχουν εξετάσει την επίδραση επιλεγμένων φυσιολογικών μεταβλητών όπως η μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου (VO2max), η ενεργειακή οικονομία, η ποσοστιαία αξιοποίηση της VO2max (%VO2max) και το αναερόβιο κατώφλι (ΑΚ), στην επίδοση μεμονωμένων αθλημάτων αντοχής. Όσον αφορά το τρίαθλο οι περισσότερες μελέτες έχουν εξετάσει τρίαθλο Ολυμπιακής απόστασης, Half Ironman και Ironman. Ελάχιστες μελέτες έχουν εξετάσει το τρίαθλo μικρής διάρκειας. Σκοπός, επομένως της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνήσει τη σχέση μεταξύ επιλεγμένων φυσιολογικών παραμέτρων και της αγωνιστικής επίδοσης σε τριάθλο μικρής διάρκειας. Για το σκοπό αυτόν, χρησιμοποιήθηκαν 15 άτομα, άντρες, τριαθλητές μέτρια προπονημένοι. Οι τριαθλητές αυτοί κλήθηκαν να εκτελέσουν α) δύο προοδευτικά αυξανόμενες δοκιμασίες μέχρι εξάντλησης σε δαπεδοεργόμετρο και σε κυκλοεργόμετρο, β) δύο δοκιμασίες γιά την αξιολόγηση της αναερόβιας ικανοτητάς τους, σε δαπεδοεργόμετρο και σε κυκλοεργόμετρο, και γ) έναν αγώνα τριάθλου μικρής διάρκειας (κολύμβηση 750 m, ποδηλασία 20 km και τρέξιμο 5 km). Οι δοκιμασίες στο εργαστήριο ολοκληρώθηκαν μέσα στο χρονικό διάστημα 2 εβδομάδων πριν έως 2 εβδομάδων μετά την αγωνιστική προσπάθεια. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι, σε μέτρια προπονημένους τριαθλητές, η συνολική επίδοση τριάθλου μικρής διάρκειας μπορεί να προβλευθεί με ικανοποιητική ακρίβεια από επιλεγμένες φυσιολογικές παραμέτρους στο δαπεδοεργόμετρο και στο κυκλοεργόμετρο. Η συνολική επίδοση παρουσίασε υψηλή συσχέτιση (r = -0,811, p<0,05) με τη VO2max (ml.min-1) στο κυκλοεργόμετρο, και (r = -0,757, p<0,05) με τη VO2max (ml.kg-1.min-1) στο δαπεδοεργόμετρο. Μετά από σταδιακή πολλαπλή παλινδρόμιση με τις φυσιολογικές παραμέτρους από το τρέξιμο ως ανεξάρτητες μεταβλητές βρέθηκε ότι, οι VO2max (ml.min-1.kg-1), Time_CF, CHOrate @ VT και % Σωματικό λίπος συνδυαστικά ευθύνονται για το 91% της διασποράς στην τελική επίδοση (R2 = 0,912). Γιά τις φυσιολογικές παραμέτρους από το ποδήλατο βρέθηκε ότι, οι VO2max (ml.min-1), VO2max (ml.min-1.kg-1) και PFmax συνδυαστικά εξηγούν το 88% της διασποράς στην τελική επίδοση (R2 = 0,882).","Triathlon is an endurance contest that requires continuous and sequential completion of swimming, cycling and running, usually in the above order. A successful triathlete will be capable of executing the above three disciplines, including the two transitions, in the least amount of time while expending large amounts of energy for prolonged periods of time in the most economical way. Many studies have examined the contribution of selected physiological variables such as VO2max, economy of movement, fractional utilization of VO2max and anaerobic threshold on the performance of individual sports. In triathlon most previous research efforts have mainly examined Olympic distance, Half Ironman or Ironman, while there is a pausity of results in the sprint distance despite the fact that sprint is the most popular triathlon distance. Accordingly, the aim of this study was to assess whether significant correlations exist between a number of selected physiological variables measured during conventional laboratory testing on a cycle ergometer and a treadmill and sprint triathlon performance. A second purpose of this study was to determine whether selected physiological variables could accurately predict race time in sprint triathlon competition. 15 moderately trained male triathletes participated in this study. All triathletes performed in random order 1) two graded maximal exercise tests, on a cycle ergometer and a treadmill to determine their maximal oxygen uptake, 2) two anaerobic capacity tests, on a cycle ergometer and a treadmill. Within two weeks before or two weeks after the testing, all triathletes participated in a sprint triathlon race, at sea level on a flat course that consisted of a 750 m sea swim, a 20 km cycle, and 5 km run. The results showed that significant correlations exist between VO2max during cycling (r = -0,811, p<0,05) or running (r = -0,757, p<0,05) and overall triathlon performance. Stepwise multiple linear regression analysis with triathlon performance as the dependent variable and the physiological measures during running as the independent variables showed that VO2max (ml.min-1.kg-1), Time_CF, CHOrate @ VT και % body fat yielded the best prediction of performance (R2 = 0,912). When only the physiological variables from cycling were included into the model, the results showed that VO2max (ml.min-1), VO2max (ml.min-1.kg-1) and PFmax (rpm) explained 88% of the sprint triathlon performance variation. Thus our data indicate that overall race time for moderately trained triathletes, competing over the sprint distance can be accurately predicted from maximal and submaximal laboratory measures."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συνεισφορά επιλεγμένων φυσιολογικών παραμέτρων στην επίδοση τριάθλου μικρής διάρκειας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαβασιλείου Θωμάς","Papavassiliou Thomas"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Το τρίαθλο είναι άθλημα αντοχής και περιλαμβάνει τα αγωνίσματα της κολύμβησης, της ποδηλασίας και του δρόμου, με την παραπάνω σειρά, χωρίς διάλειμμα χρόνου μεταξύ των αθλημάτων. Η επιτυχία ενός αθλητή σ´ αυτό εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ικανότητά του να εκτελεί διαδοχικά τα 3 επί μέρους αθλήματα αλλά και τις 2 αλλαγές στον ελάχιστο δυνατό χρόνο, αξιοποιώντας με τον πλέον οικονομικό τρόπο υψηλές ποσότητες ενέργειας γιά παρατεταμένο χρονικό διάστημα. Πολλές έρευνες έχουν εξετάσει την επίδραση επιλεγμένων φυσιολογικών μεταβλητών όπως η μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου (VO2max), η ενεργειακή οικονομία, η ποσοστιαία αξιοποίηση της VO2max (%VO2max) και το αναερόβιο κατώφλι (ΑΚ), στην επίδοση μεμονωμένων αθλημάτων αντοχής. Όσον αφορά το τρίαθλο οι περισσότερες μελέτες έχουν εξετάσει τρίαθλο Ολυμπιακής απόστασης, Half Ironman και Ironman. Ελάχιστες μελέτες έχουν εξετάσει το τρίαθλo μικρής διάρκειας. Σκοπός, επομένως της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνήσει τη σχέση μεταξύ επιλεγμένων φυσιολογικών παραμέτρων και της αγωνιστικής επίδοσης σε τριάθλο μικρής διάρκειας. Για το σκοπό αυτόν, χρησιμοποιήθηκαν 15 άτομα, άντρες, τριαθλητές μέτρια προπονημένοι. Οι τριαθλητές αυτοί κλήθηκαν να εκτελέσουν α) δύο προοδευτικά αυξανόμενες δοκιμασίες μέχρι εξάντλησης σε δαπεδοεργόμετρο και σε κυκλοεργόμετρο, β) δύο δοκιμασίες γιά την αξιολόγηση της αναερόβιας ικανοτητάς τους, σε δαπεδοεργόμετρο και σε κυκλοεργόμετρο, και γ) έναν αγώνα τριάθλου μικρής διάρκειας (κολύμβηση 750 m, ποδηλασία 20 km και τρέξιμο 5 km). Οι δοκιμασίες στο εργαστήριο ολοκληρώθηκαν μέσα στο χρονικό διάστημα 2 εβδομάδων πριν έως 2 εβδομάδων μετά την αγωνιστική προσπάθεια. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι, σε μέτρια προπονημένους τριαθλητές, η συνολική επίδοση τριάθλου μικρής διάρκειας μπορεί να προβλευθεί με ικανοποιητική ακρίβεια από επιλεγμένες φυσιολογικές παραμέτρους στο δαπεδοεργόμετρο και στο κυκλοεργόμετρο. Η συνολική επίδοση παρουσίασε υψηλή συσχέτιση (r = -0,811, p<0,05) με τη VO2max (ml.min-1) στο κυκλοεργόμετρο, και (r = -0,757, p<0,05) με τη VO2max (ml.kg-1.min-1) στο δαπεδοεργόμετρο. Μετά από σταδιακή πολλαπλή παλινδρόμιση με τις φυσιολογικές παραμέτρους από το τρέξιμο ως ανεξάρτητες μεταβλητές βρέθηκε ότι, οι VO2max (ml.min-1.kg-1), Time_CF, CHOrate @ VT και % Σωματικό λίπος συνδυαστικά ευθύνονται για το 91% της διασποράς στην τελική επίδοση (R2 = 0,912). Γιά τις φυσιολογικές παραμέτρους από το ποδήλατο βρέθηκε ότι, οι VO2max (ml.min-1), VO2max (ml.min-1.kg-1) και PFmax συνδυαστικά εξηγούν το 88% της διασποράς στην τελική επίδοση (R2 = 0,882).","Triathlon is an endurance contest that requires continuous and sequential completion of swimming, cycling and running, usually in the above order. A successful triathlete will be capable of executing the above three disciplines, including the two transitions, in the least amount of time while expending large amounts of energy for prolonged periods of time in the most economical way. Many studies have examined the contribution of selected physiological variables such as VO2max, economy of movement, fractional utilization of VO2max and anaerobic threshold on the performance of individual sports. In triathlon most previous research efforts have mainly examined Olympic distance, Half Ironman or Ironman, while there is a pausity of results in the sprint distance despite the fact that sprint is the most popular triathlon distance. Accordingly, the aim of this study was to assess whether significant correlations exist between a number of selected physiological variables measured during conventional laboratory testing on a cycle ergometer and a treadmill and sprint triathlon performance. A second purpose of this study was to determine whether selected physiological variables could accurately predict race time in sprint triathlon competition. 15 moderately trained male triathletes participated in this study. All triathletes performed in random order 1) two graded maximal exercise tests, on a cycle ergometer and a treadmill to determine their maximal oxygen uptake, 2) two anaerobic capacity tests, on a cycle ergometer and a treadmill. Within two weeks before or two weeks after the testing, all triathletes participated in a sprint triathlon race, at sea level on a flat course that consisted of a 750 m sea swim, a 20 km cycle, and 5 km run. The results showed that significant correlations exist between VO2max during cycling (r = -0,811, p<0,05) or running (r = -0,757, p<0,05) and overall triathlon performance. Stepwise multiple linear regression analysis with triathlon performance as the dependent variable and the physiological measures during running as the independent variables showed that VO2max (ml.min-1.kg-1), Time_CF, CHOrate @ VT και % body fat yielded the best prediction of performance (R2 = 0,912). When only the physiological variables from cycling were included into the model, the results showed that VO2max (ml.min-1), VO2max (ml.min-1.kg-1) and PFmax (rpm) explained 88% of the sprint triathlon performance variation. Thus our data indicate that overall race time for moderately trained triathletes, competing over the sprint distance can be accurately predicted from maximal and submaximal laboratory measures."],"dc:identifier":["uoadl:2887782","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2887782"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Συνεισφορά επιλεγμένων φυσιολογικών παραμέτρων στην επίδοση τριάθλου μικρής διάρκειας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:47Z"}