{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2887795"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2887795","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Περιβαλλοντικές πιέσεις και μετανάστευση στη Μεσόγειο και στην Ελλάδα","abstract":"Η διπλωματική αυτή εξετάζει τις πιθανές επιπτώσεις διαφόρων μορφών περιβαλλοντικής υποβάθμισης στην μετανάστευση, εστιάζοντας στη λεκάνη της Μεσογείου. Με βάση μελέτες περιπτώσεων, εξετάζει διάφορες μορφές ταχείας και σταδιακής υποβάθμισης του περιβάλλοντος, όπως οι καταστροφές που προκαλούνται από τον άνθρωπο, η ξηρασία και οι πλημμύρες, ως ιδιαίτερα ικανούς παράγοντες ώθησης στη μετανάστευση. Αξιολογεί την ευπάθεια χωρών της Βορείου Αφρικής και της Μέσης Ανατολής, με βάση την αναμενόμενη κλιματική αλλαγή μέχρι το 2030 και το 2050. Η περιβαλλοντική υποβάθμιση θεωρείται ως βασική αιτία πρόκλησης διαμαχών σε αυτές τις περιοχές, και αυτή η έρευνα προτείνει ότι άλλα συνήθη προβλήματα που συνδέονται με πολλές χώρες της Βορείου Αφρικής και της Μέσης Ανατολής, όπως ο υπερπληθυσμός και η φτώχεια, ενδέχεται να την επιταχύνουν. Εξετάζεται η προσέγγιση της ΕΕ στο ζήτημα, λαμβάνοντας υπόψη την υπάρχουσα προστασία των περιβαλλοντικών μεταναστών, τα χρηματοδοτημένα από την ΕΕ ερευνητικά προγράμματα και τις χρηματοδοτημένες από την ΕΕ αναπτυξιακές πρωτοβουλίες, που στοχεύουν να ενισχύσουν την ανθεκτικότητα αυτών των χωρών. Η Ελλάδα, ιδιαίτερα, εξετάζεται ως πιθανή χώρα πρώτης άφιξης για εκατομμύρια περιβαλλοντικούς μετανάστες, που στοχεύουν να φτάσουν τα ευρωπαϊκά σύνορα, και εντοπίζεται πως δεν διαθέτει ακόμη τα μέσα να αντιμετωπίσει μεγάλα κύματα μετανάστευσης, παρά την προφανή βελτίωση μετά την μεταναστευτική κρίση του 2014-2015. Η διπλωματική συμπεραίνει ότι, βάσει των σημερινών προβλέψεων, η περιβαλλοντική υποβάθμιση μπορεί να δημιουργήσει έως και 70 εκατομμύρια νέους περιβαλλοντικούς μετανάστες, μέχρι το 2050, ανάμεσα στην Αφρική και τη Μέση Ανατολή, πολλοί από τους οποίους θα προσπαθήσουν να εγκατασταθούν στην ΕΕ.","abstract_html":"Η διπλωματική αυτή εξετάζει τις πιθανές επιπτώσεις διαφόρων μορφών περιβαλλοντικής υποβάθμισης στην μετανάστευση, εστιάζοντας στη λεκάνη της Μεσογείου. Με βάση μελέτες περιπτώσεων, εξετάζει διάφορες μορφές ταχείας και σταδιακής υποβάθμισης του περιβάλλοντος, όπως οι καταστροφές που προκαλούνται από τον άνθρωπο, η ξηρασία και οι πλημμύρες, ως ιδιαίτερα ικανούς παράγοντες ώθησης στη μετανάστευση. Αξιολογεί την ευπάθεια χωρών της Βορείου Αφρικής και της Μέσης Ανατολής, με βάση την αναμενόμενη κλιματική αλλαγή μέχρι το 2030 και το 2050. Η περιβαλλοντική υποβάθμιση θεωρείται ως βασική αιτία πρόκλησης διαμαχών σε αυτές τις περιοχές, και αυτή η έρευνα προτείνει ότι άλλα συνήθη προβλήματα που συνδέονται με πολλές χώρες της Βορείου Αφρικής και της Μέσης Ανατολής, όπως ο υπερπληθυσμός και η φτώχεια, ενδέχεται να την επιταχύνουν. Εξετάζεται η προσέγγιση της ΕΕ στο ζήτημα, λαμβάνοντας υπόψη την υπάρχουσα προστασία των περιβαλλοντικών μεταναστών, τα χρηματοδοτημένα από την ΕΕ ερευνητικά προγράμματα και τις χρηματοδοτημένες από την ΕΕ αναπτυξιακές πρωτοβουλίες, που στοχεύουν να ενισχύσουν την ανθεκτικότητα αυτών των χωρών. Η Ελλάδα, ιδιαίτερα, εξετάζεται ως πιθανή χώρα πρώτης άφιξης για εκατομμύρια περιβαλλοντικούς μετανάστες, που στοχεύουν να φτάσουν τα ευρωπαϊκά σύνορα, και εντοπίζεται πως δεν διαθέτει ακόμη τα μέσα να αντιμετωπίσει μεγάλα κύματα μετανάστευσης, παρά την προφανή βελτίωση μετά την μεταναστευτική κρίση του 2014-2015. Η διπλωματική συμπεραίνει ότι, βάσει των σημερινών προβλέψεων, η περιβαλλοντική υποβάθμιση μπορεί να δημιουργήσει έως και 70 εκατομμύρια νέους περιβαλλοντικούς μετανάστες, μέχρι το 2050, ανάμεσα στην Αφρική και τη Μέση Ανατολή, πολλοί από τους οποίους θα προσπαθήσουν να εγκατασταθούν στην ΕΕ.","abstract_has_math":false,"creators":["Τουρτούρης Απόστολος","Tourtouris Apostolos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:47Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2887795"],"render_values":[{"text":"uoadl:2887795","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2887795","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2887795","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2887795","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τουρτούρης Απόστολος","Tourtouris Apostolos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2887795","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2887795"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η διπλωματική αυτή εξετάζει τις πιθανές επιπτώσεις διαφόρων μορφών περιβαλλοντικής υποβάθμισης στην μετανάστευση, εστιάζοντας στη λεκάνη της Μεσογείου. Με βάση μελέτες περιπτώσεων, εξετάζει διάφορες μορφές ταχείας και σταδιακής υποβάθμισης του περιβάλλοντος, όπως οι καταστροφές που προκαλούνται από τον άνθρωπο, η ξηρασία και οι πλημμύρες, ως ιδιαίτερα ικανούς παράγοντες ώθησης στη μετανάστευση. Αξιολογεί την ευπάθεια χωρών της Βορείου Αφρικής και της Μέσης Ανατολής, με βάση την αναμενόμενη κλιματική αλλαγή μέχρι το 2030 και το 2050. Η περιβαλλοντική υποβάθμιση θεωρείται ως βασική αιτία πρόκλησης διαμαχών σε αυτές τις περιοχές, και αυτή η έρευνα προτείνει ότι άλλα συνήθη προβλήματα που συνδέονται με πολλές χώρες της Βορείου Αφρικής και της Μέσης Ανατολής, όπως ο υπερπληθυσμός και η φτώχεια, ενδέχεται να την επιταχύνουν. Εξετάζεται η προσέγγιση της ΕΕ στο ζήτημα, λαμβάνοντας υπόψη την υπάρχουσα προστασία των περιβαλλοντικών μεταναστών, τα χρηματοδοτημένα από την ΕΕ ερευνητικά προγράμματα και τις χρηματοδοτημένες από την ΕΕ αναπτυξιακές πρωτοβουλίες, που στοχεύουν να ενισχύσουν την ανθεκτικότητα αυτών των χωρών. Η Ελλάδα, ιδιαίτερα, εξετάζεται ως πιθανή χώρα πρώτης άφιξης για εκατομμύρια περιβαλλοντικούς μετανάστες, που στοχεύουν να φτάσουν τα ευρωπαϊκά σύνορα, και εντοπίζεται πως δεν διαθέτει ακόμη τα μέσα να αντιμετωπίσει μεγάλα κύματα μετανάστευσης, παρά την προφανή βελτίωση μετά την μεταναστευτική κρίση του 2014-2015. Η διπλωματική συμπεραίνει ότι, βάσει των σημερινών προβλέψεων, η περιβαλλοντική υποβάθμιση μπορεί να δημιουργήσει έως και 70 εκατομμύρια νέους περιβαλλοντικούς μετανάστες, μέχρι το 2050, ανάμεσα στην Αφρική και τη Μέση Ανατολή, πολλοί από τους οποίους θα προσπαθήσουν να εγκατασταθούν στην ΕΕ.","This dissertation discusses the potential consequences of various forms of environmental degradation on migration, focusing on the Mediterranean basin. Building on various case studies, it examines different forms of rapid- and slow- onset change in the environment, such as man-made catastrophes, aridity or flooding, as extremely potent push factors for migration. It evaluates the vulnerability of countries in North Africa and the Middle East, based on projected climate change by 2030 and 2050. Environmental degradation is considered a major cause of conflict in these areas, and this research proposes it may be accelerated by other prevalent problems, such as overpopulation and poverty, associated with various North African and Middle Eastern countries. The approach of the EU on the matter is discussed, taking into consideration the current protection of environmental migrants, EU-funded research programmes and EU-funded development initiatives aimed at promoting resilience in these countries. Greece, in particular, is examined as a potential country of first arrival for millions of environmental refugees, aiming to reach EU borders, and is found to still be lacking the means to deal with major waves of migration, despite evident improvements after the 2014-2015 migration crisis. The dissertation concludes that, under the current projections, environmental degradation may create up to 70 million new environmental migrants, until 2050, between Africa and the Middle East, many of which may try to settle in the EU."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Περιβαλλοντικές πιέσεις και μετανάστευση στη Μεσόγειο και στην Ελλάδα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τουρτούρης Απόστολος","Tourtouris Apostolos"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η διπλωματική αυτή εξετάζει τις πιθανές επιπτώσεις διαφόρων μορφών περιβαλλοντικής υποβάθμισης στην μετανάστευση, εστιάζοντας στη λεκάνη της Μεσογείου. Με βάση μελέτες περιπτώσεων, εξετάζει διάφορες μορφές ταχείας και σταδιακής υποβάθμισης του περιβάλλοντος, όπως οι καταστροφές που προκαλούνται από τον άνθρωπο, η ξηρασία και οι πλημμύρες, ως ιδιαίτερα ικανούς παράγοντες ώθησης στη μετανάστευση. Αξιολογεί την ευπάθεια χωρών της Βορείου Αφρικής και της Μέσης Ανατολής, με βάση την αναμενόμενη κλιματική αλλαγή μέχρι το 2030 και το 2050. Η περιβαλλοντική υποβάθμιση θεωρείται ως βασική αιτία πρόκλησης διαμαχών σε αυτές τις περιοχές, και αυτή η έρευνα προτείνει ότι άλλα συνήθη προβλήματα που συνδέονται με πολλές χώρες της Βορείου Αφρικής και της Μέσης Ανατολής, όπως ο υπερπληθυσμός και η φτώχεια, ενδέχεται να την επιταχύνουν. Εξετάζεται η προσέγγιση της ΕΕ στο ζήτημα, λαμβάνοντας υπόψη την υπάρχουσα προστασία των περιβαλλοντικών μεταναστών, τα χρηματοδοτημένα από την ΕΕ ερευνητικά προγράμματα και τις χρηματοδοτημένες από την ΕΕ αναπτυξιακές πρωτοβουλίες, που στοχεύουν να ενισχύσουν την ανθεκτικότητα αυτών των χωρών. Η Ελλάδα, ιδιαίτερα, εξετάζεται ως πιθανή χώρα πρώτης άφιξης για εκατομμύρια περιβαλλοντικούς μετανάστες, που στοχεύουν να φτάσουν τα ευρωπαϊκά σύνορα, και εντοπίζεται πως δεν διαθέτει ακόμη τα μέσα να αντιμετωπίσει μεγάλα κύματα μετανάστευσης, παρά την προφανή βελτίωση μετά την μεταναστευτική κρίση του 2014-2015. Η διπλωματική συμπεραίνει ότι, βάσει των σημερινών προβλέψεων, η περιβαλλοντική υποβάθμιση μπορεί να δημιουργήσει έως και 70 εκατομμύρια νέους περιβαλλοντικούς μετανάστες, μέχρι το 2050, ανάμεσα στην Αφρική και τη Μέση Ανατολή, πολλοί από τους οποίους θα προσπαθήσουν να εγκατασταθούν στην ΕΕ.","This dissertation discusses the potential consequences of various forms of environmental degradation on migration, focusing on the Mediterranean basin. Building on various case studies, it examines different forms of rapid- and slow- onset change in the environment, such as man-made catastrophes, aridity or flooding, as extremely potent push factors for migration. It evaluates the vulnerability of countries in North Africa and the Middle East, based on projected climate change by 2030 and 2050. Environmental degradation is considered a major cause of conflict in these areas, and this research proposes it may be accelerated by other prevalent problems, such as overpopulation and poverty, associated with various North African and Middle Eastern countries. The approach of the EU on the matter is discussed, taking into consideration the current protection of environmental migrants, EU-funded research programmes and EU-funded development initiatives aimed at promoting resilience in these countries. Greece, in particular, is examined as a potential country of first arrival for millions of environmental refugees, aiming to reach EU borders, and is found to still be lacking the means to deal with major waves of migration, despite evident improvements after the 2014-2015 migration crisis. The dissertation concludes that, under the current projections, environmental degradation may create up to 70 million new environmental migrants, until 2050, between Africa and the Middle East, many of which may try to settle in the EU."],"dc:identifier":["uoadl:2887795","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2887795"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["Περιβαλλοντικές πιέσεις και μετανάστευση στη Μεσόγειο και στην Ελλάδα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:47Z"}