{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2887892"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2887892","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Έμφυλες εξοντώσεις στο όνομα της αγάπης, της ατυχίας και της τρέλας. Η γυναικοκτονία ως σύγχρονη ελληνική τραγωδία μέσα από την ανάλυση δημοσιογραφικού λόγου.","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία προκύπτει εν μέσω ενός εγχώριου, ευρωπαϊκού και παγκόσμιου πολιτικού-κοινωνικού κλίματος, εντός του οποίου το φαινόμενο που αποκαλείται «γυναικοκτονία», η δολοφονία μίας γυναίκας επειδή είναι γυναίκα, τίθεται στο σταυροδρόμι θεωρητικών, πολιτικών, ακτιβιστικών και θεσμικών προβληματισμών. Στην ελληνική δημόσια σφαίρα, ο βιασμός και η δολοφονία της 21χρονης φοιτήτριας Ελένης Τοπαλούδη στη Ρόδο τον Νοέμβριο του 2018, «ανοίγει» τον διάλογο περί γυναικοκτονίας. Ως εκ τούτου η ανάλυση ξεκινά από αυτή τη γυναικοκτονία ως συμβολική και κυριολεκτική της αφετηρία, για να φτάσει έως και τη γυναικοκτονία της Suzanne Eaton στην Κρήτη τον Ιούλιο του 2019. Η εργασία ενδιαφέρεται πρωτίστως να ορίσει και να χαρτογραφήσει το φαινόμενο της γυναικοκτονίας, να αναδείξει την ανάγκη για την ορατότητά του και να εμβαθύνει τι κάνει ο δημοσιογραφικός λόγος κατά την παραγωγή και αναπαραγωγή ειδήσεων γυναικοκτονιών. Προς αυτόν τον σκοπό, εφαρμόζει κριτική ανάλυση λόγου (CDA) σε δελτία ειδήσεων για οκτώ γυναικοκτονίες που έλαβαν χώρα εκείνο το διάστημα και προβλήθηκαν στην ελληνική τηλεόραση. Το σημείο εστίασής της είναι σε εκείνες τις πρακτικές λόγου που υλοποιούνται και ιζηματοποιούνται στην κοινωνική ζωή και τις έμφυλες σχέσεις και προχωρά στο να διερευνήσει τις μορφές των έμφυλων υποκειμενικοτήτων που αναδύονται από τις ελληνικές ειδήσεις. Η μελέτη λαμβάνει ως σημείο αφετηρίας της ότι την ίδια στιγμή, τα μέσα μαζικής επικοινωνίας τροφοδοτούνται από την ίδια την κοινωνική πραγματικότητα και ότι η παραπάνω δυναμική φέρει εξόχως θετικά, παραγωγικά ως προς την εξουσία, αποτελέσματα. Η έρευνα προτείνει ότι η γυναικοκτονία κατασκευάζεται από τα μέσα ως σύγχρονη ελληνική «τραγωδία», με τα πρωταγωνιστικά υποκείμενα του «δράματος» να είναι η «άτυχη», κατ’ εξαίρεση γυναίκα-θύμα και «το κτήνος», «ο τρελός» ή «ο τυφλωμένος από τον έρωτα» άνδρας-θύτης. Προς επίτευξη των σκοπών τους, τα μέσα χρησιμοποιούν τις στρατηγικές της κανονικοποίησης, δραματοποίησης και φυσικοποίησης της έμφυλης εκείνης βίας που η Angela P. Harris ονόμασε «τοξική» ή «ηγεμονική αρρενωπότητα», εντός ενός ετεροπατριαρχικού πολιτισμικού συγκείμενου, όπως είναι το ελληνικό. Όλα τα παραπάνω καλούν την κοινωνική θεωρία και έρευνα να στοχαστεί πάνω στον κόμβο φύλου, λόγου και εξουσίας, καθώς και σε επιμέρους παράγοντες συν-συγκρότησης υποκειμενικοτήτων (όπως η σεξουαλικότητα, η εθνικότητα, η ηλικία και η τάξη), εντός του σχετικά ανεξερεύνητου εδάφους της γυναικοκτονίας.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία προκύπτει εν μέσω ενός εγχώριου, ευρωπαϊκού και παγκόσμιου πολιτικού-κοινωνικού κλίματος, εντός του οποίου το φαινόμενο που αποκαλείται «γυναικοκτονία», η δολοφονία μίας γυναίκας επειδή είναι γυναίκα, τίθεται στο σταυροδρόμι θεωρητικών, πολιτικών, ακτιβιστικών και θεσμικών προβληματισμών. Στην ελληνική δημόσια σφαίρα, ο βιασμός και η δολοφονία της 21χρονης φοιτήτριας Ελένης Τοπαλούδη στη Ρόδο τον Νοέμβριο του 2018, «ανοίγει» τον διάλογο περί γυναικοκτονίας. Ως εκ τούτου η ανάλυση ξεκινά από αυτή τη γυναικοκτονία ως συμβολική και κυριολεκτική της αφετηρία, για να φτάσει έως και τη γυναικοκτονία της Suzanne Eaton στην Κρήτη τον Ιούλιο του 2019. Η εργασία ενδιαφέρεται πρωτίστως να ορίσει και να χαρτογραφήσει το φαινόμενο της γυναικοκτονίας, να αναδείξει την ανάγκη για την ορατότητά του και να εμβαθύνει τι κάνει ο δημοσιογραφικός λόγος κατά την παραγωγή και αναπαραγωγή ειδήσεων γυναικοκτονιών. Προς αυτόν τον σκοπό, εφαρμόζει κριτική ανάλυση λόγου (CDA) σε δελτία ειδήσεων για οκτώ γυναικοκτονίες που έλαβαν χώρα εκείνο το διάστημα και προβλήθηκαν στην ελληνική τηλεόραση. Το σημείο εστίασής της είναι σε εκείνες τις πρακτικές λόγου που υλοποιούνται και ιζηματοποιούνται στην κοινωνική ζωή και τις έμφυλες σχέσεις και προχωρά στο να διερευνήσει τις μορφές των έμφυλων υποκειμενικοτήτων που αναδύονται από τις ελληνικές ειδήσεις. Η μελέτη λαμβάνει ως σημείο αφετηρίας της ότι την ίδια στιγμή, τα μέσα μαζικής επικοινωνίας τροφοδοτούνται από την ίδια την κοινωνική πραγματικότητα και ότι η παραπάνω δυναμική φέρει εξόχως θετικά, παραγωγικά ως προς την εξουσία, αποτελέσματα. Η έρευνα προτείνει ότι η γυναικοκτονία κατασκευάζεται από τα μέσα ως σύγχρονη ελληνική «τραγωδία», με τα πρωταγωνιστικά υποκείμενα του «δράματος» να είναι η «άτυχη», κατ’ εξαίρεση γυναίκα-θύμα και «το κτήνος», «ο τρελός» ή «ο τυφλωμένος από τον έρωτα» άνδρας-θύτης. Προς επίτευξη των σκοπών τους, τα μέσα χρησιμοποιούν τις στρατηγικές της κανονικοποίησης, δραματοποίησης και φυσικοποίησης της έμφυλης εκείνης βίας που η Angela P. Harris ονόμασε «τοξική» ή «ηγεμονική αρρενωπότητα», εντός ενός ετεροπατριαρχικού πολιτισμικού συγκείμενου, όπως είναι το ελληνικό. Όλα τα παραπάνω καλούν την κοινωνική θεωρία και έρευνα να στοχαστεί πάνω στον κόμβο φύλου, λόγου και εξουσίας, καθώς και σε επιμέρους παράγοντες συν-συγκρότησης υποκειμενικοτήτων (όπως η σεξουαλικότητα, η εθνικότητα, η ηλικία και η τάξη), εντός του σχετικά ανεξερεύνητου εδάφους της γυναικοκτονίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Καψαμπέλη Στυλιανή","Kapsampeli Styliani"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:47Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2887892"],"render_values":[{"text":"uoadl:2887892","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2887892","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2887892","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2887892","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καψαμπέλη Στυλιανή","Kapsampeli Styliani"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2887892","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2887892"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία προκύπτει εν μέσω ενός εγχώριου, ευρωπαϊκού και παγκόσμιου πολιτικού-κοινωνικού κλίματος, εντός του οποίου το φαινόμενο που αποκαλείται «γυναικοκτονία», η δολοφονία μίας γυναίκας επειδή είναι γυναίκα, τίθεται στο σταυροδρόμι θεωρητικών, πολιτικών, ακτιβιστικών και θεσμικών προβληματισμών. Στην ελληνική δημόσια σφαίρα, ο βιασμός και η δολοφονία της 21χρονης φοιτήτριας Ελένης Τοπαλούδη στη Ρόδο τον Νοέμβριο του 2018, «ανοίγει» τον διάλογο περί γυναικοκτονίας. Ως εκ τούτου η ανάλυση ξεκινά από αυτή τη γυναικοκτονία ως συμβολική και κυριολεκτική της αφετηρία, για να φτάσει έως και τη γυναικοκτονία της Suzanne Eaton στην Κρήτη τον Ιούλιο του 2019. Η εργασία ενδιαφέρεται πρωτίστως να ορίσει και να χαρτογραφήσει το φαινόμενο της γυναικοκτονίας, να αναδείξει την ανάγκη για την ορατότητά του και να εμβαθύνει τι κάνει ο δημοσιογραφικός λόγος κατά την παραγωγή και αναπαραγωγή ειδήσεων γυναικοκτονιών. Προς αυτόν τον σκοπό, εφαρμόζει κριτική ανάλυση λόγου (CDA) σε δελτία ειδήσεων για οκτώ γυναικοκτονίες που έλαβαν χώρα εκείνο το διάστημα και προβλήθηκαν στην ελληνική τηλεόραση. Το σημείο εστίασής της είναι σε εκείνες τις πρακτικές λόγου που υλοποιούνται και ιζηματοποιούνται στην κοινωνική ζωή και τις έμφυλες σχέσεις και προχωρά στο να διερευνήσει τις μορφές των έμφυλων υποκειμενικοτήτων που αναδύονται από τις ελληνικές ειδήσεις. Η μελέτη λαμβάνει ως σημείο αφετηρίας της ότι την ίδια στιγμή, τα μέσα μαζικής επικοινωνίας τροφοδοτούνται από την ίδια την κοινωνική πραγματικότητα και ότι η παραπάνω δυναμική φέρει εξόχως θετικά, παραγωγικά ως προς την εξουσία, αποτελέσματα. Η έρευνα προτείνει ότι η γυναικοκτονία κατασκευάζεται από τα μέσα ως σύγχρονη ελληνική «τραγωδία», με τα πρωταγωνιστικά υποκείμενα του «δράματος» να είναι η «άτυχη», κατ’ εξαίρεση γυναίκα-θύμα και «το κτήνος», «ο τρελός» ή «ο τυφλωμένος από τον έρωτα» άνδρας-θύτης. Προς επίτευξη των σκοπών τους, τα μέσα χρησιμοποιούν τις στρατηγικές της κανονικοποίησης, δραματοποίησης και φυσικοποίησης της έμφυλης εκείνης βίας που η Angela P. Harris ονόμασε «τοξική» ή «ηγεμονική αρρενωπότητα», εντός ενός ετεροπατριαρχικού πολιτισμικού συγκείμενου, όπως είναι το ελληνικό. Όλα τα παραπάνω καλούν την κοινωνική θεωρία και έρευνα να στοχαστεί πάνω στον κόμβο φύλου, λόγου και εξουσίας, καθώς και σε επιμέρους παράγοντες συν-συγκρότησης υποκειμενικοτήτων (όπως η σεξουαλικότητα, η εθνικότητα, η ηλικία και η τάξη), εντός του σχετικά ανεξερεύνητου εδάφους της γυναικοκτονίας.","This research emerges amidst a domestic, european and global political-social climate, in which the phenomenon called “femicide”, the murder of a woman because she is a woman, is put at the intersection of theoretical, political, activist and institutional concern. In the greek public sphere, the rape and murder of 21-year-old student Eleni Topaloudi on the island of Rhodes on November 2018, unfolds the debate on femicide. The analysis therefore begins with this femicide as its symbolic and literal starting point, and ends with Suzanne Eaton’s femicide on Crete in July 2019. The thesis is primarily interested in defining and mapping the phenomenon, pointing out the need for visibility around it and focusing on what media discourse does while producing and reporting news on femicide. To that end, the research implements critical discourse analysis (CDA) on news reports on eight cases of femicide that occurred during this period of time and were aired on greek television. Its focal point is on discourse practices that are materialized and solidified in social life and gender relations and it sets to explore the contemporary gendered subjectivities which surface from the greek news. The study takes as its point of departure that at the same time the media are reproduced and fed by social reality itself and that these dynamics bear highly positive, productive results in terms of power. This research suggests that femicide is constructed by the media as contemporary greek “tragedy”, with the protagonists of the “drama” being “the unlucky”, exceptional woman-victim and “the beast”, “the mad” or “the blinded by love” man-perpetrator. To meet its end, the media employ strategies such as normalizing, dramatizing and naturalizing the gender violence that Angela P. Harris described as “toxic” or “hegemonic masculinity” in a heteropatriarchal cultural setting, as is the greek one. All of the above call upon the contemplation of social theory and research at the junction of gender, discourse and power (along with other composing factors of subjectivities, such as sexuality, ethnicity, age and class) in the relatively uncharted terrain of femicide."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Έμφυλες εξοντώσεις στο όνομα της αγάπης, της ατυχίας και της τρέλας. Η γυναικοκτονία ως σύγχρονη ελληνική τραγωδία μέσα από την ανάλυση δημοσιογραφικού λόγου."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καψαμπέλη Στυλιανή","Kapsampeli Styliani"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία προκύπτει εν μέσω ενός εγχώριου, ευρωπαϊκού και παγκόσμιου πολιτικού-κοινωνικού κλίματος, εντός του οποίου το φαινόμενο που αποκαλείται «γυναικοκτονία», η δολοφονία μίας γυναίκας επειδή είναι γυναίκα, τίθεται στο σταυροδρόμι θεωρητικών, πολιτικών, ακτιβιστικών και θεσμικών προβληματισμών. Στην ελληνική δημόσια σφαίρα, ο βιασμός και η δολοφονία της 21χρονης φοιτήτριας Ελένης Τοπαλούδη στη Ρόδο τον Νοέμβριο του 2018, «ανοίγει» τον διάλογο περί γυναικοκτονίας. Ως εκ τούτου η ανάλυση ξεκινά από αυτή τη γυναικοκτονία ως συμβολική και κυριολεκτική της αφετηρία, για να φτάσει έως και τη γυναικοκτονία της Suzanne Eaton στην Κρήτη τον Ιούλιο του 2019. Η εργασία ενδιαφέρεται πρωτίστως να ορίσει και να χαρτογραφήσει το φαινόμενο της γυναικοκτονίας, να αναδείξει την ανάγκη για την ορατότητά του και να εμβαθύνει τι κάνει ο δημοσιογραφικός λόγος κατά την παραγωγή και αναπαραγωγή ειδήσεων γυναικοκτονιών. Προς αυτόν τον σκοπό, εφαρμόζει κριτική ανάλυση λόγου (CDA) σε δελτία ειδήσεων για οκτώ γυναικοκτονίες που έλαβαν χώρα εκείνο το διάστημα και προβλήθηκαν στην ελληνική τηλεόραση. Το σημείο εστίασής της είναι σε εκείνες τις πρακτικές λόγου που υλοποιούνται και ιζηματοποιούνται στην κοινωνική ζωή και τις έμφυλες σχέσεις και προχωρά στο να διερευνήσει τις μορφές των έμφυλων υποκειμενικοτήτων που αναδύονται από τις ελληνικές ειδήσεις. Η μελέτη λαμβάνει ως σημείο αφετηρίας της ότι την ίδια στιγμή, τα μέσα μαζικής επικοινωνίας τροφοδοτούνται από την ίδια την κοινωνική πραγματικότητα και ότι η παραπάνω δυναμική φέρει εξόχως θετικά, παραγωγικά ως προς την εξουσία, αποτελέσματα. Η έρευνα προτείνει ότι η γυναικοκτονία κατασκευάζεται από τα μέσα ως σύγχρονη ελληνική «τραγωδία», με τα πρωταγωνιστικά υποκείμενα του «δράματος» να είναι η «άτυχη», κατ’ εξαίρεση γυναίκα-θύμα και «το κτήνος», «ο τρελός» ή «ο τυφλωμένος από τον έρωτα» άνδρας-θύτης. Προς επίτευξη των σκοπών τους, τα μέσα χρησιμοποιούν τις στρατηγικές της κανονικοποίησης, δραματοποίησης και φυσικοποίησης της έμφυλης εκείνης βίας που η Angela P. Harris ονόμασε «τοξική» ή «ηγεμονική αρρενωπότητα», εντός ενός ετεροπατριαρχικού πολιτισμικού συγκείμενου, όπως είναι το ελληνικό. Όλα τα παραπάνω καλούν την κοινωνική θεωρία και έρευνα να στοχαστεί πάνω στον κόμβο φύλου, λόγου και εξουσίας, καθώς και σε επιμέρους παράγοντες συν-συγκρότησης υποκειμενικοτήτων (όπως η σεξουαλικότητα, η εθνικότητα, η ηλικία και η τάξη), εντός του σχετικά ανεξερεύνητου εδάφους της γυναικοκτονίας.","This research emerges amidst a domestic, european and global political-social climate, in which the phenomenon called “femicide”, the murder of a woman because she is a woman, is put at the intersection of theoretical, political, activist and institutional concern. In the greek public sphere, the rape and murder of 21-year-old student Eleni Topaloudi on the island of Rhodes on November 2018, unfolds the debate on femicide. The analysis therefore begins with this femicide as its symbolic and literal starting point, and ends with Suzanne Eaton’s femicide on Crete in July 2019. The thesis is primarily interested in defining and mapping the phenomenon, pointing out the need for visibility around it and focusing on what media discourse does while producing and reporting news on femicide. To that end, the research implements critical discourse analysis (CDA) on news reports on eight cases of femicide that occurred during this period of time and were aired on greek television. Its focal point is on discourse practices that are materialized and solidified in social life and gender relations and it sets to explore the contemporary gendered subjectivities which surface from the greek news. The study takes as its point of departure that at the same time the media are reproduced and fed by social reality itself and that these dynamics bear highly positive, productive results in terms of power. This research suggests that femicide is constructed by the media as contemporary greek “tragedy”, with the protagonists of the “drama” being “the unlucky”, exceptional woman-victim and “the beast”, “the mad” or “the blinded by love” man-perpetrator. To meet its end, the media employ strategies such as normalizing, dramatizing and naturalizing the gender violence that Angela P. Harris described as “toxic” or “hegemonic masculinity” in a heteropatriarchal cultural setting, as is the greek one. All of the above call upon the contemplation of social theory and research at the junction of gender, discourse and power (along with other composing factors of subjectivities, such as sexuality, ethnicity, age and class) in the relatively uncharted terrain of femicide."],"dc:identifier":["uoadl:2887892","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2887892"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["Έμφυλες εξοντώσεις στο όνομα της αγάπης, της ατυχίας και της τρέλας. Η γυναικοκτονία ως σύγχρονη ελληνική τραγωδία μέσα από την ανάλυση δημοσιογραφικού λόγου."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:47Z"}