{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2888014"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2888014","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Γενετική προδιάθεση στην εντόπιση των συγγενών μελανοκυτταρικών σπίλων","abstract":"Η σπιλογένεση είναι μια πολύπλοκη, εν πολλοίς άγνωστη διαδικασία, η οποία καθορίζεται τόσο από γενετικούς όσο και περιβαλλοντικούς παράγοντες. Οι συγγενείς μελανοκυτταρικοί σπίλοι (ΣΜΣ) προέρχονται από τα παράγωγα κύτταρα της νευρικής ακρολοφίας, τα οποία έχουν υποστεί σωματικές μεταλλάξεις κατά την ενδομήτρια ζωή. Στη σπιλογένεση των ΣΜΣ φαίνεται να εμπλέκονται μεταλλάξεις στα γονίδια NRAS κατά κύριο λόγο και ακολουθούν με μικρότερη συχνότητα μεταλλάξεις BRAF. Στην εργασία μας μελετήσαμε 5 ζεύγη μονοζυγωτικών και 5 ζεύγη διζυγωτικών διδύμων. Ελήφθη λεπτομερές ιστορικό, μέσω του οποίου αξιολογήθηκαν οι παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη μελανώματος όπως επίσης και η έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία. Η αξιολόγηση των σπίλων έγινε κλινικά και δερματοσκοπικά και έτσι διακρίθηκαν σε συγγενείς ή επίκτητους. Για τη σύγκριση της εντόπισης των σπίλων χρησιμοποιήθηκε το σύστημα ψηφιακής δερματοσκόπησης και ολόσωμης φωτογράφησης καθώς και το διάγραμμα δερματοτομίων του ανθρωπίνου σώματος. Για τους ΣΜΣ το ποσοστό κοινής εντόπισης στο ίδιο δερματοτόμιο για τους μονοζυγωτικούς δίδυμους ήταν 70%, ενώ για τους διζυγωτικούς ήταν 40%, αντίστοιχα. Βρέθηκε σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό κοινής εντόπισης των ΣΜΣ στο ίδιο δερματοτόμιο στα μονοζυγωτικά έναντι των διζυγωτικών διδύμων. Παρότι, η διαφορά δεν ήταν στατιστικά σημαντική λόγω του μικρού αριθμού παρατηρήσεων διαφαίνεται ότι οι γενετικοί παράγοντες παίζουν τον πιο καθοριστικό ρόλο στην εντόπιση των σπίλων.","abstract_html":"Η σπιλογένεση είναι μια πολύπλοκη, εν πολλοίς άγνωστη διαδικασία, η οποία καθορίζεται τόσο από γενετικούς όσο και περιβαλλοντικούς παράγοντες. Οι συγγενείς μελανοκυτταρικοί σπίλοι (ΣΜΣ) προέρχονται από τα παράγωγα κύτταρα της νευρικής ακρολοφίας, τα οποία έχουν υποστεί σωματικές μεταλλάξεις κατά την ενδομήτρια ζωή. Στη σπιλογένεση των ΣΜΣ φαίνεται να εμπλέκονται μεταλλάξεις στα γονίδια NRAS κατά κύριο λόγο και ακολουθούν με μικρότερη συχνότητα μεταλλάξεις BRAF. Στην εργασία μας μελετήσαμε 5 ζεύγη μονοζυγωτικών και 5 ζεύγη διζυγωτικών διδύμων. Ελήφθη λεπτομερές ιστορικό, μέσω του οποίου αξιολογήθηκαν οι παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη μελανώματος όπως επίσης και η έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία. Η αξιολόγηση των σπίλων έγινε κλινικά και δερματοσκοπικά και έτσι διακρίθηκαν σε συγγενείς ή επίκτητους. Για τη σύγκριση της εντόπισης των σπίλων χρησιμοποιήθηκε το σύστημα ψηφιακής δερματοσκόπησης και ολόσωμης φωτογράφησης καθώς και το διάγραμμα δερματοτομίων του ανθρωπίνου σώματος. Για τους ΣΜΣ το ποσοστό κοινής εντόπισης στο ίδιο δερματοτόμιο για τους μονοζυγωτικούς δίδυμους ήταν 70%, ενώ για τους διζυγωτικούς ήταν 40%, αντίστοιχα. Βρέθηκε σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό κοινής εντόπισης των ΣΜΣ στο ίδιο δερματοτόμιο στα μονοζυγωτικά έναντι των διζυγωτικών διδύμων. Παρότι, η διαφορά δεν ήταν στατιστικά σημαντική λόγω του μικρού αριθμού παρατηρήσεων διαφαίνεται ότι οι γενετικοί παράγοντες παίζουν τον πιο καθοριστικό ρόλο στην εντόπιση των σπίλων.","abstract_has_math":false,"creators":["Βουδούρη Αλεξάνδρα","Voudouri Alexandra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:50Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2888014"],"render_values":[{"text":"uoadl:2888014","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2888014","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2888014","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2888014","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βουδούρη Αλεξάνδρα","Voudouri Alexandra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2888014","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2888014"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η σπιλογένεση είναι μια πολύπλοκη, εν πολλοίς άγνωστη διαδικασία, η οποία καθορίζεται τόσο από γενετικούς όσο και περιβαλλοντικούς παράγοντες. Οι συγγενείς μελανοκυτταρικοί σπίλοι (ΣΜΣ) προέρχονται από τα παράγωγα κύτταρα της νευρικής ακρολοφίας, τα οποία έχουν υποστεί σωματικές μεταλλάξεις κατά την ενδομήτρια ζωή. Στη σπιλογένεση των ΣΜΣ φαίνεται να εμπλέκονται μεταλλάξεις στα γονίδια NRAS κατά κύριο λόγο και ακολουθούν με μικρότερη συχνότητα μεταλλάξεις BRAF. Στην εργασία μας μελετήσαμε 5 ζεύγη μονοζυγωτικών και 5 ζεύγη διζυγωτικών διδύμων. Ελήφθη λεπτομερές ιστορικό, μέσω του οποίου αξιολογήθηκαν οι παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη μελανώματος όπως επίσης και η έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία. Η αξιολόγηση των σπίλων έγινε κλινικά και δερματοσκοπικά και έτσι διακρίθηκαν σε συγγενείς ή επίκτητους. Για τη σύγκριση της εντόπισης των σπίλων χρησιμοποιήθηκε το σύστημα ψηφιακής δερματοσκόπησης και ολόσωμης φωτογράφησης καθώς και το διάγραμμα δερματοτομίων του ανθρωπίνου σώματος. Για τους ΣΜΣ το ποσοστό κοινής εντόπισης στο ίδιο δερματοτόμιο για τους μονοζυγωτικούς δίδυμους ήταν 70%, ενώ για τους διζυγωτικούς ήταν 40%, αντίστοιχα. Βρέθηκε σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό κοινής εντόπισης των ΣΜΣ στο ίδιο δερματοτόμιο στα μονοζυγωτικά έναντι των διζυγωτικών διδύμων. Παρότι, η διαφορά δεν ήταν στατιστικά σημαντική λόγω του μικρού αριθμού παρατηρήσεων διαφαίνεται ότι οι γενετικοί παράγοντες παίζουν τον πιο καθοριστικό ρόλο στην εντόπιση των σπίλων.","Spilogenesis is a complex, largely unknown process which is determined by both genetic and environmental factors. Congenital melanocytic nevi (CMN) originate from neural crest derivative cells that have undergone somatic mutations in utero. Development of CMN appears to involve predominantly mutations in the NRAS genes and less frequently BRAF mutations. In our study, 5 pairs of monozygotic and 5 pairs of dizygotic twins were included. A detailed history was obtained through which the risk factors for malignant melanoma development as well as sun exposure habits were evaluated. Lesions were clinically and dermoscopically assessed and classified into congenital or acquired nevi (AMN). A digital dermoscopy and total body photography system as well as a dermatome chart of the human body were used to compare the localization of the nevi. The ratio of CMN that were located in the same dermatome was 70% for monozygotic twins and 40% for dizygotic. According to our results, monozygotic twins share a higher percentage of CMN located on the same dermatome compared to the dizygotic twins group. However, no statistically significant difference was documented, mainly due to the small number of observations. Nevertheless, our preliminary results suggest that genetic rather than environmental factors play a decisive role in the localization of CMN"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Γενετική προδιάθεση στην εντόπιση των συγγενών μελανοκυτταρικών σπίλων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βουδούρη Αλεξάνδρα","Voudouri Alexandra"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η σπιλογένεση είναι μια πολύπλοκη, εν πολλοίς άγνωστη διαδικασία, η οποία καθορίζεται τόσο από γενετικούς όσο και περιβαλλοντικούς παράγοντες. Οι συγγενείς μελανοκυτταρικοί σπίλοι (ΣΜΣ) προέρχονται από τα παράγωγα κύτταρα της νευρικής ακρολοφίας, τα οποία έχουν υποστεί σωματικές μεταλλάξεις κατά την ενδομήτρια ζωή. Στη σπιλογένεση των ΣΜΣ φαίνεται να εμπλέκονται μεταλλάξεις στα γονίδια NRAS κατά κύριο λόγο και ακολουθούν με μικρότερη συχνότητα μεταλλάξεις BRAF. Στην εργασία μας μελετήσαμε 5 ζεύγη μονοζυγωτικών και 5 ζεύγη διζυγωτικών διδύμων. Ελήφθη λεπτομερές ιστορικό, μέσω του οποίου αξιολογήθηκαν οι παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη μελανώματος όπως επίσης και η έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία. Η αξιολόγηση των σπίλων έγινε κλινικά και δερματοσκοπικά και έτσι διακρίθηκαν σε συγγενείς ή επίκτητους. Για τη σύγκριση της εντόπισης των σπίλων χρησιμοποιήθηκε το σύστημα ψηφιακής δερματοσκόπησης και ολόσωμης φωτογράφησης καθώς και το διάγραμμα δερματοτομίων του ανθρωπίνου σώματος. Για τους ΣΜΣ το ποσοστό κοινής εντόπισης στο ίδιο δερματοτόμιο για τους μονοζυγωτικούς δίδυμους ήταν 70%, ενώ για τους διζυγωτικούς ήταν 40%, αντίστοιχα. Βρέθηκε σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό κοινής εντόπισης των ΣΜΣ στο ίδιο δερματοτόμιο στα μονοζυγωτικά έναντι των διζυγωτικών διδύμων. Παρότι, η διαφορά δεν ήταν στατιστικά σημαντική λόγω του μικρού αριθμού παρατηρήσεων διαφαίνεται ότι οι γενετικοί παράγοντες παίζουν τον πιο καθοριστικό ρόλο στην εντόπιση των σπίλων.","Spilogenesis is a complex, largely unknown process which is determined by both genetic and environmental factors. Congenital melanocytic nevi (CMN) originate from neural crest derivative cells that have undergone somatic mutations in utero. Development of CMN appears to involve predominantly mutations in the NRAS genes and less frequently BRAF mutations. In our study, 5 pairs of monozygotic and 5 pairs of dizygotic twins were included. A detailed history was obtained through which the risk factors for malignant melanoma development as well as sun exposure habits were evaluated. Lesions were clinically and dermoscopically assessed and classified into congenital or acquired nevi (AMN). A digital dermoscopy and total body photography system as well as a dermatome chart of the human body were used to compare the localization of the nevi. The ratio of CMN that were located in the same dermatome was 70% for monozygotic twins and 40% for dizygotic. According to our results, monozygotic twins share a higher percentage of CMN located on the same dermatome compared to the dizygotic twins group. However, no statistically significant difference was documented, mainly due to the small number of observations. Nevertheless, our preliminary results suggest that genetic rather than environmental factors play a decisive role in the localization of CMN"],"dc:identifier":["uoadl:2888014","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2888014"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Γενετική προδιάθεση στην εντόπιση των συγγενών μελανοκυτταρικών σπίλων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:50Z"}