{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2888023"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2888023","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Γενετική προδιάθεση στην εντόπιση των επίκτητων μελανοκυτταρικών σπίλων","abstract":"Αντικείμενο της παρούσας εργασίας είναι η εκτίμηση του ρόλου των γενετικών παραγόντων στην εντόπιση των επίκτητων μελανοκυτταρικών σπίλων. Προκειμένου να αξιολογηθούν οι γενετικοί παράγοντες, μελετήθηκε η εντόπιση των επίκτητων σπίλων σε δυο ομάδες διδύμων: μονοζυγωτικά και διζυγωτικά. Η σπιλογένεση είναι μια πολύπλοκη, εν πολλοίς άγνωστη διαδικασία που καθορίζεται τόσο από γενετικούς όσο και περιβαλλοντικούς παράγοντες. Οι επίκτητοι μελανοκυτταρικοί σπίλοι (ΕΜΣ) προέρχονται από πρόδρομα μελανοκύτταρα του δέρματος υπό την επίδραση εξωγενών παραγόντων με κυρίαρχο την ηλιακή ακτινοβολία. Στη σπιλογένεση φαίνεται να εμπλέκονται μεταλλάξεις στα γονίδια BRAF (κυρίως V600Ε), NRAS, HRAS, GNAQ, MC1R, OCA2, CDKN2A, CDK6, καθώς και σε γονίδια που εδράζονται στα χρωμοσώματα 2, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 17. Μελετήσαμε, λοιπόν, 9 ζεύγη διδύμων (5 ζεύγη μονοζυγωτικών γυναικών, 3 ζεύγη διζυγωτικών γυναικών και 1 ζεύγος διζυγωτικών ανδρών). Όλοι οι συμμετέχοντες ήταν ελληνικής καταγωγής και καυκάσιας φυλής, ηλικίας 23 έως 32 ετών και έχοντες Fitzpatrick II- IV. Απαραίτητη προϋπόθεση για την ένταξη τους στην μελέτη ήταν η επιρροή κοινών περιβαλλοντικών παραγόντων και στους δύο διδύμους του ίδιου ζεύγους, έτσι ώστε να εξεταστεί κυρίως η επίδραση των γενετικών παραγόντων στην σπιλογένεση, γεγονός που διασφαλίστηκε με την συμπλήρωση ενός ερωτηματολογίου, μέσω του οποίου αξιολογήθηκαν οι παράγοντες κινδύνου και η έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία. Σε όλους τους συμμετέχοντες στην έρευνα έγινε λήψη 20 ψηφιακών εικόνων του σώματός τους και δερματοσκοπικών εικόνων των ΕΜΣ με τη χρήση της αυτοματοποιημένης ολόσωμης φωτογράφησης και της κάμερας της δερματοσκόπησης του FotoFinder Systems GmbH, Bad Birnbach, Germany. Από τη μελέτη εξαιρέθηκαν η περιοχή των γεννητικών οργάνων, η στοματική κοιλότητα και το τριχωτό της κεφαλής. Η διάκριση των συγγενών σπίλων από τους επίκτητους έγινε με βάση το ιστορικό (παρουσία κατά τη γέννηση), κλινικά και δερματοσκοπικά κριτήρια. Για τον καθορισμό της εντόπισης των επίκτητων μελανοκυτταρικών σπίλων χρησιμοποιήθηκαν τα δερματοτόμια του ανθρωπίνου σώματος. Για καθένα από τα συμμετέχοντα δίδυμα της μελέτης δημιουργήθηκαν μια πρόσθια και μια οπίσθια σχηματική αναπαράσταση του σώματός του διαιρεμένη σε δερματοτόμια. Έτσι, με βάση τις ψηφιακές λήψεις κατανεμήθηκαν οι ΕΜΣ στα εκάστοτε δερματοτόμια με τη μορφή κουκίδων. Η μελέτη των σπίλων έγινε για τα δίδυμα του κάθε ζεύγους ξεχωριστά. Συγκεκριμένα, συγκρίνοντας τις σχηματικές αναπαραστάσεις των διδύμων κάθε ζεύγους εντοπίστηκαν τα κοινά ζεύγη επίκτητων σπίλων σε κάθε δερματοτόμιο. Στη συνέχεια, τα κοινά ζεύγη των επίκτητων σπίλων όλων των δερματοτομίων αθροίστηκαν, δίνοντας το σύνολο των κοινών ζευγών επίκτητων σπίλων σε κάθε ζεύγος διδύμων. Προκειμένου να προσδιοριστεί ο συνολικός αριθμός των επίκτητων σπίλων με κοινή εντόπιση σε κάθε ζεύγος, πολλαπλασιάστηκε το σύνολο των κοινών ζευγών επί 2 (x2). Εν συνέχεια, αυτός ο συνολικός αριθμός των επίκτητων σπίλων με κοινή εντόπιση διαιρέθηκε προς το συνολικό αριθμό επίκτητων σπίλων κάθε ζεύγους διδύμων και πολλαπλασιάστηκε επί 100, προσδιορίζοντας, έτσι το ποσοστό των επίκτητων σπίλων με κοινή εντόπιση. Τέλος, βρέθηκε η μέση τιμή του ποσοστού των επίκτητων σπίλων με κοινή εντόπιση στους μονοζυγωτικούς και στους διζυγωτικούς διδύμους, αντίστοιχα, και συγκρίθηκε. Τα ποσοστά, λοιπόν, επίκτητων σπίλων κοινής εντόπισης ήταν 76,5% και 43% για τους μονοζυγωτικούς και για τους διζυγωτικούς, αντίστοιχα. Συγκρίνοντας, λοιπόν, την εντόπιση των ΕΜΣ σε άτομα με κοινούς περιβαλλοντικούς παράγοντες και ίδιο γενετικό υλικό (μονοζυγωτικά δίδυμα) και σε άτομα με κοινούς περιβαλλοντικούς παράγοντες και διαφορετικό γενετικό υλικό (διζυγωτικά δίδυμα), διαπιστώθηκε ότι στην πρώτη ομάδα υπάρχει υψηλότερη συχνότητα κοινής εντόπισης των μελανοκυτταρικών σπίλων. Παρότι η διαφόρα των ποσοστών μεταξύ των δύο ομάδων διδύμων δεν ήταν στατιστικά σημαντική, λόγω του μικρού αριθμού των παρατηρήσεων, διαφαίνεται ότι στην εντόπιση των ΕΜΣ σημαντικότερο ρόλο παίζουν οι γενετικοί παράγοντες έναντι των περιβαλλοντικών.","abstract_html":"Αντικείμενο της παρούσας εργασίας είναι η εκτίμηση του ρόλου των γενετικών παραγόντων στην εντόπιση των επίκτητων μελανοκυτταρικών σπίλων. Προκειμένου να αξιολογηθούν οι γενετικοί παράγοντες, μελετήθηκε η εντόπιση των επίκτητων σπίλων σε δυο ομάδες διδύμων: μονοζυγωτικά και διζυγωτικά. Η σπιλογένεση είναι μια πολύπλοκη, εν πολλοίς άγνωστη διαδικασία που καθορίζεται τόσο από γενετικούς όσο και περιβαλλοντικούς παράγοντες. Οι επίκτητοι μελανοκυτταρικοί σπίλοι (ΕΜΣ) προέρχονται από πρόδρομα μελανοκύτταρα του δέρματος υπό την επίδραση εξωγενών παραγόντων με κυρίαρχο την ηλιακή ακτινοβολία. Στη σπιλογένεση φαίνεται να εμπλέκονται μεταλλάξεις στα γονίδια BRAF (κυρίως V600Ε), NRAS, HRAS, GNAQ, MC1R, OCA2, CDKN2A, CDK6, καθώς και σε γονίδια που εδράζονται στα χρωμοσώματα 2, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 17. Μελετήσαμε, λοιπόν, 9 ζεύγη διδύμων (5 ζεύγη μονοζυγωτικών γυναικών, 3 ζεύγη διζυγωτικών γυναικών και 1 ζεύγος διζυγωτικών ανδρών). Όλοι οι συμμετέχοντες ήταν ελληνικής καταγωγής και καυκάσιας φυλής, ηλικίας 23 έως 32 ετών και έχοντες Fitzpatrick II- IV. Απαραίτητη προϋπόθεση για την ένταξη τους στην μελέτη ήταν η επιρροή κοινών περιβαλλοντικών παραγόντων και στους δύο διδύμους του ίδιου ζεύγους, έτσι ώστε να εξεταστεί κυρίως η επίδραση των γενετικών παραγόντων στην σπιλογένεση, γεγονός που διασφαλίστηκε με την συμπλήρωση ενός ερωτηματολογίου, μέσω του οποίου αξιολογήθηκαν οι παράγοντες κινδύνου και η έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία. Σε όλους τους συμμετέχοντες στην έρευνα έγινε λήψη 20 ψηφιακών εικόνων του σώματός τους και δερματοσκοπικών εικόνων των ΕΜΣ με τη χρήση της αυτοματοποιημένης ολόσωμης φωτογράφησης και της κάμερας της δερματοσκόπησης του FotoFinder Systems GmbH, Bad Birnbach, Germany. Από τη μελέτη εξαιρέθηκαν η περιοχή των γεννητικών οργάνων, η στοματική κοιλότητα και το τριχωτό της κεφαλής. Η διάκριση των συγγενών σπίλων από τους επίκτητους έγινε με βάση το ιστορικό (παρουσία κατά τη γέννηση), κλινικά και δερματοσκοπικά κριτήρια. Για τον καθορισμό της εντόπισης των επίκτητων μελανοκυτταρικών σπίλων χρησιμοποιήθηκαν τα δερματοτόμια του ανθρωπίνου σώματος. Για καθένα από τα συμμετέχοντα δίδυμα της μελέτης δημιουργήθηκαν μια πρόσθια και μια οπίσθια σχηματική αναπαράσταση του σώματός του διαιρεμένη σε δερματοτόμια. Έτσι, με βάση τις ψηφιακές λήψεις κατανεμήθηκαν οι ΕΜΣ στα εκάστοτε δερματοτόμια με τη μορφή κουκίδων. Η μελέτη των σπίλων έγινε για τα δίδυμα του κάθε ζεύγους ξεχωριστά. Συγκεκριμένα, συγκρίνοντας τις σχηματικές αναπαραστάσεις των διδύμων κάθε ζεύγους εντοπίστηκαν τα κοινά ζεύγη επίκτητων σπίλων σε κάθε δερματοτόμιο. Στη συνέχεια, τα κοινά ζεύγη των επίκτητων σπίλων όλων των δερματοτομίων αθροίστηκαν, δίνοντας το σύνολο των κοινών ζευγών επίκτητων σπίλων σε κάθε ζεύγος διδύμων. Προκειμένου να προσδιοριστεί ο συνολικός αριθμός των επίκτητων σπίλων με κοινή εντόπιση σε κάθε ζεύγος, πολλαπλασιάστηκε το σύνολο των κοινών ζευγών επί 2 (x2). Εν συνέχεια, αυτός ο συνολικός αριθμός των επίκτητων σπίλων με κοινή εντόπιση διαιρέθηκε προς το συνολικό αριθμό επίκτητων σπίλων κάθε ζεύγους διδύμων και πολλαπλασιάστηκε επί 100, προσδιορίζοντας, έτσι το ποσοστό των επίκτητων σπίλων με κοινή εντόπιση. Τέλος, βρέθηκε η μέση τιμή του ποσοστού των επίκτητων σπίλων με κοινή εντόπιση στους μονοζυγωτικούς και στους διζυγωτικούς διδύμους, αντίστοιχα, και συγκρίθηκε. Τα ποσοστά, λοιπόν, επίκτητων σπίλων κοινής εντόπισης ήταν 76,5% και 43% για τους μονοζυγωτικούς και για τους διζυγωτικούς, αντίστοιχα. Συγκρίνοντας, λοιπόν, την εντόπιση των ΕΜΣ σε άτομα με κοινούς περιβαλλοντικούς παράγοντες και ίδιο γενετικό υλικό (μονοζυγωτικά δίδυμα) και σε άτομα με κοινούς περιβαλλοντικούς παράγοντες και διαφορετικό γενετικό υλικό (διζυγωτικά δίδυμα), διαπιστώθηκε ότι στην πρώτη ομάδα υπάρχει υψηλότερη συχνότητα κοινής εντόπισης των μελανοκυτταρικών σπίλων. Παρότι η διαφόρα των ποσοστών μεταξύ των δύο ομάδων διδύμων δεν ήταν στατιστικά σημαντική, λόγω του μικρού αριθμού των παρατηρήσεων, διαφαίνεται ότι στην εντόπιση των ΕΜΣ σημαντικότερο ρόλο παίζουν οι γενετικοί παράγοντες έναντι των περιβαλλοντικών.","abstract_has_math":false,"creators":["Βουδούρη Μαρία","Voudouri Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:50Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2888023"],"render_values":[{"text":"uoadl:2888023","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2888023","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2888023","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2888023","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βουδούρη Μαρία","Voudouri Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2888023","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2888023"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Αντικείμενο της παρούσας εργασίας είναι η εκτίμηση του ρόλου των γενετικών παραγόντων στην εντόπιση των επίκτητων μελανοκυτταρικών σπίλων. Προκειμένου να αξιολογηθούν οι γενετικοί παράγοντες, μελετήθηκε η εντόπιση των επίκτητων σπίλων σε δυο ομάδες διδύμων: μονοζυγωτικά και διζυγωτικά. Η σπιλογένεση είναι μια πολύπλοκη, εν πολλοίς άγνωστη διαδικασία που καθορίζεται τόσο από γενετικούς όσο και περιβαλλοντικούς παράγοντες. Οι επίκτητοι μελανοκυτταρικοί σπίλοι (ΕΜΣ) προέρχονται από πρόδρομα μελανοκύτταρα του δέρματος υπό την επίδραση εξωγενών παραγόντων με κυρίαρχο την ηλιακή ακτινοβολία. Στη σπιλογένεση φαίνεται να εμπλέκονται μεταλλάξεις στα γονίδια BRAF (κυρίως V600Ε), NRAS, HRAS, GNAQ, MC1R, OCA2, CDKN2A, CDK6, καθώς και σε γονίδια που εδράζονται στα χρωμοσώματα 2, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 17. Μελετήσαμε, λοιπόν, 9 ζεύγη διδύμων (5 ζεύγη μονοζυγωτικών γυναικών, 3 ζεύγη διζυγωτικών γυναικών και 1 ζεύγος διζυγωτικών ανδρών). Όλοι οι συμμετέχοντες ήταν ελληνικής καταγωγής και καυκάσιας φυλής, ηλικίας 23 έως 32 ετών και έχοντες Fitzpatrick II- IV. Απαραίτητη προϋπόθεση για την ένταξη τους στην μελέτη ήταν η επιρροή κοινών περιβαλλοντικών παραγόντων και στους δύο διδύμους του ίδιου ζεύγους, έτσι ώστε να εξεταστεί κυρίως η επίδραση των γενετικών παραγόντων στην σπιλογένεση, γεγονός που διασφαλίστηκε με την συμπλήρωση ενός ερωτηματολογίου, μέσω του οποίου αξιολογήθηκαν οι παράγοντες κινδύνου και η έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία. Σε όλους τους συμμετέχοντες στην έρευνα έγινε λήψη 20 ψηφιακών εικόνων του σώματός τους και δερματοσκοπικών εικόνων των ΕΜΣ με τη χρήση της αυτοματοποιημένης ολόσωμης φωτογράφησης και της κάμερας της δερματοσκόπησης του FotoFinder Systems GmbH, Bad Birnbach, Germany. Από τη μελέτη εξαιρέθηκαν η περιοχή των γεννητικών οργάνων, η στοματική κοιλότητα και το τριχωτό της κεφαλής. Η διάκριση των συγγενών σπίλων από τους επίκτητους έγινε με βάση το ιστορικό (παρουσία κατά τη γέννηση), κλινικά και δερματοσκοπικά κριτήρια. Για τον καθορισμό της εντόπισης των επίκτητων μελανοκυτταρικών σπίλων χρησιμοποιήθηκαν τα δερματοτόμια του ανθρωπίνου σώματος. Για καθένα από τα συμμετέχοντα δίδυμα της μελέτης δημιουργήθηκαν μια πρόσθια και μια οπίσθια σχηματική αναπαράσταση του σώματός του διαιρεμένη σε δερματοτόμια. Έτσι, με βάση τις ψηφιακές λήψεις κατανεμήθηκαν οι ΕΜΣ στα εκάστοτε δερματοτόμια με τη μορφή κουκίδων. Η μελέτη των σπίλων έγινε για τα δίδυμα του κάθε ζεύγους ξεχωριστά. Συγκεκριμένα, συγκρίνοντας τις σχηματικές αναπαραστάσεις των διδύμων κάθε ζεύγους εντοπίστηκαν τα κοινά ζεύγη επίκτητων σπίλων σε κάθε δερματοτόμιο. Στη συνέχεια, τα κοινά ζεύγη των επίκτητων σπίλων όλων των δερματοτομίων αθροίστηκαν, δίνοντας το σύνολο των κοινών ζευγών επίκτητων σπίλων σε κάθε ζεύγος διδύμων. Προκειμένου να προσδιοριστεί ο συνολικός αριθμός των επίκτητων σπίλων με κοινή εντόπιση σε κάθε ζεύγος, πολλαπλασιάστηκε το σύνολο των κοινών ζευγών επί 2 (x2). Εν συνέχεια, αυτός ο συνολικός αριθμός των επίκτητων σπίλων με κοινή εντόπιση διαιρέθηκε προς το συνολικό αριθμό επίκτητων σπίλων κάθε ζεύγους διδύμων και πολλαπλασιάστηκε επί 100, προσδιορίζοντας, έτσι το ποσοστό των επίκτητων σπίλων με κοινή εντόπιση. Τέλος, βρέθηκε η μέση τιμή του ποσοστού των επίκτητων σπίλων με κοινή εντόπιση στους μονοζυγωτικούς και στους διζυγωτικούς διδύμους, αντίστοιχα, και συγκρίθηκε. Τα ποσοστά, λοιπόν, επίκτητων σπίλων κοινής εντόπισης ήταν 76,5% και 43% για τους μονοζυγωτικούς και για τους διζυγωτικούς, αντίστοιχα. Συγκρίνοντας, λοιπόν, την εντόπιση των ΕΜΣ σε άτομα με κοινούς περιβαλλοντικούς παράγοντες και ίδιο γενετικό υλικό (μονοζυγωτικά δίδυμα) και σε άτομα με κοινούς περιβαλλοντικούς παράγοντες και διαφορετικό γενετικό υλικό (διζυγωτικά δίδυμα), διαπιστώθηκε ότι στην πρώτη ομάδα υπάρχει υψηλότερη συχνότητα κοινής εντόπισης των μελανοκυτταρικών σπίλων. Παρότι η διαφόρα των ποσοστών μεταξύ των δύο ομάδων διδύμων δεν ήταν στατιστικά σημαντική, λόγω του μικρού αριθμού των παρατηρήσεων, διαφαίνεται ότι στην εντόπιση των ΕΜΣ σημαντικότερο ρόλο παίζουν οι γενετικοί παράγοντες έναντι των περιβαλλοντικών.","BACKGROUND: Nevogenesis is a complex process involving both genetic and environmental factors. Many parts of this process remain unknown including how the localization of nevi is determined. The aim of the present study was to assess the role of genetic and environmental factors in the development and localization of acquired melanocytic nevi (AMN). Acquired melanocytic nevi (AMN) are derived from precursors cells of skin melanocytes under the influence of exogenous factors, especially ultraviolet radiation . Mutations in genes, such as BRAF (mainly V600E), NRAS, HRAS, GNAQ, MC1R, OCA2, CDKN2A, CDK6, as well as genes based on chromosomes 2, 4, 5, 6, 7, 8, 9 and 17 seem to play an important role in nevogenesis. METHODS: In our study we included 5 pairs of monozygotic twins and 4 pairs of dizygotic twins. Risk factors for malignant melanoma and sun exposure habits were evaluated through a detailed history. Lesions were evaluated clinically and dermoscopically and classified into congenital or acquired nevi. A digital dermoscopy and total body photography system, as well as, dermotome chafts diagram of the human were used to compare the location of the nevi in each pair. Based on their dermotomal distribution the level of concordance in each pair of twins was estimated. RESULTS: For AMN the rate of concordance in localization was 76.5% for monozygotic twins and 43% for the dizygotic. CONCLUSIONS: A higher rate of concordance in the localization of AMN was found in monozygotic versus dizygotic twins. Although the difference did not reach statistical significance due to the small number of observations, our preliminary results suggest that genetic rather than enviromental factors play the most important role in the localization of AMN."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Γενετική προδιάθεση στην εντόπιση των επίκτητων μελανοκυτταρικών σπίλων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βουδούρη Μαρία","Voudouri Maria"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Αντικείμενο της παρούσας εργασίας είναι η εκτίμηση του ρόλου των γενετικών παραγόντων στην εντόπιση των επίκτητων μελανοκυτταρικών σπίλων. Προκειμένου να αξιολογηθούν οι γενετικοί παράγοντες, μελετήθηκε η εντόπιση των επίκτητων σπίλων σε δυο ομάδες διδύμων: μονοζυγωτικά και διζυγωτικά. Η σπιλογένεση είναι μια πολύπλοκη, εν πολλοίς άγνωστη διαδικασία που καθορίζεται τόσο από γενετικούς όσο και περιβαλλοντικούς παράγοντες. Οι επίκτητοι μελανοκυτταρικοί σπίλοι (ΕΜΣ) προέρχονται από πρόδρομα μελανοκύτταρα του δέρματος υπό την επίδραση εξωγενών παραγόντων με κυρίαρχο την ηλιακή ακτινοβολία. Στη σπιλογένεση φαίνεται να εμπλέκονται μεταλλάξεις στα γονίδια BRAF (κυρίως V600Ε), NRAS, HRAS, GNAQ, MC1R, OCA2, CDKN2A, CDK6, καθώς και σε γονίδια που εδράζονται στα χρωμοσώματα 2, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 17. Μελετήσαμε, λοιπόν, 9 ζεύγη διδύμων (5 ζεύγη μονοζυγωτικών γυναικών, 3 ζεύγη διζυγωτικών γυναικών και 1 ζεύγος διζυγωτικών ανδρών). Όλοι οι συμμετέχοντες ήταν ελληνικής καταγωγής και καυκάσιας φυλής, ηλικίας 23 έως 32 ετών και έχοντες Fitzpatrick II- IV. Απαραίτητη προϋπόθεση για την ένταξη τους στην μελέτη ήταν η επιρροή κοινών περιβαλλοντικών παραγόντων και στους δύο διδύμους του ίδιου ζεύγους, έτσι ώστε να εξεταστεί κυρίως η επίδραση των γενετικών παραγόντων στην σπιλογένεση, γεγονός που διασφαλίστηκε με την συμπλήρωση ενός ερωτηματολογίου, μέσω του οποίου αξιολογήθηκαν οι παράγοντες κινδύνου και η έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία. Σε όλους τους συμμετέχοντες στην έρευνα έγινε λήψη 20 ψηφιακών εικόνων του σώματός τους και δερματοσκοπικών εικόνων των ΕΜΣ με τη χρήση της αυτοματοποιημένης ολόσωμης φωτογράφησης και της κάμερας της δερματοσκόπησης του FotoFinder Systems GmbH, Bad Birnbach, Germany. Από τη μελέτη εξαιρέθηκαν η περιοχή των γεννητικών οργάνων, η στοματική κοιλότητα και το τριχωτό της κεφαλής. Η διάκριση των συγγενών σπίλων από τους επίκτητους έγινε με βάση το ιστορικό (παρουσία κατά τη γέννηση), κλινικά και δερματοσκοπικά κριτήρια. Για τον καθορισμό της εντόπισης των επίκτητων μελανοκυτταρικών σπίλων χρησιμοποιήθηκαν τα δερματοτόμια του ανθρωπίνου σώματος. Για καθένα από τα συμμετέχοντα δίδυμα της μελέτης δημιουργήθηκαν μια πρόσθια και μια οπίσθια σχηματική αναπαράσταση του σώματός του διαιρεμένη σε δερματοτόμια. Έτσι, με βάση τις ψηφιακές λήψεις κατανεμήθηκαν οι ΕΜΣ στα εκάστοτε δερματοτόμια με τη μορφή κουκίδων. Η μελέτη των σπίλων έγινε για τα δίδυμα του κάθε ζεύγους ξεχωριστά. Συγκεκριμένα, συγκρίνοντας τις σχηματικές αναπαραστάσεις των διδύμων κάθε ζεύγους εντοπίστηκαν τα κοινά ζεύγη επίκτητων σπίλων σε κάθε δερματοτόμιο. Στη συνέχεια, τα κοινά ζεύγη των επίκτητων σπίλων όλων των δερματοτομίων αθροίστηκαν, δίνοντας το σύνολο των κοινών ζευγών επίκτητων σπίλων σε κάθε ζεύγος διδύμων. Προκειμένου να προσδιοριστεί ο συνολικός αριθμός των επίκτητων σπίλων με κοινή εντόπιση σε κάθε ζεύγος, πολλαπλασιάστηκε το σύνολο των κοινών ζευγών επί 2 (x2). Εν συνέχεια, αυτός ο συνολικός αριθμός των επίκτητων σπίλων με κοινή εντόπιση διαιρέθηκε προς το συνολικό αριθμό επίκτητων σπίλων κάθε ζεύγους διδύμων και πολλαπλασιάστηκε επί 100, προσδιορίζοντας, έτσι το ποσοστό των επίκτητων σπίλων με κοινή εντόπιση. Τέλος, βρέθηκε η μέση τιμή του ποσοστού των επίκτητων σπίλων με κοινή εντόπιση στους μονοζυγωτικούς και στους διζυγωτικούς διδύμους, αντίστοιχα, και συγκρίθηκε. Τα ποσοστά, λοιπόν, επίκτητων σπίλων κοινής εντόπισης ήταν 76,5% και 43% για τους μονοζυγωτικούς και για τους διζυγωτικούς, αντίστοιχα. Συγκρίνοντας, λοιπόν, την εντόπιση των ΕΜΣ σε άτομα με κοινούς περιβαλλοντικούς παράγοντες και ίδιο γενετικό υλικό (μονοζυγωτικά δίδυμα) και σε άτομα με κοινούς περιβαλλοντικούς παράγοντες και διαφορετικό γενετικό υλικό (διζυγωτικά δίδυμα), διαπιστώθηκε ότι στην πρώτη ομάδα υπάρχει υψηλότερη συχνότητα κοινής εντόπισης των μελανοκυτταρικών σπίλων. Παρότι η διαφόρα των ποσοστών μεταξύ των δύο ομάδων διδύμων δεν ήταν στατιστικά σημαντική, λόγω του μικρού αριθμού των παρατηρήσεων, διαφαίνεται ότι στην εντόπιση των ΕΜΣ σημαντικότερο ρόλο παίζουν οι γενετικοί παράγοντες έναντι των περιβαλλοντικών.","BACKGROUND: Nevogenesis is a complex process involving both genetic and environmental factors. Many parts of this process remain unknown including how the localization of nevi is determined. The aim of the present study was to assess the role of genetic and environmental factors in the development and localization of acquired melanocytic nevi (AMN). Acquired melanocytic nevi (AMN) are derived from precursors cells of skin melanocytes under the influence of exogenous factors, especially ultraviolet radiation . Mutations in genes, such as BRAF (mainly V600E), NRAS, HRAS, GNAQ, MC1R, OCA2, CDKN2A, CDK6, as well as genes based on chromosomes 2, 4, 5, 6, 7, 8, 9 and 17 seem to play an important role in nevogenesis. METHODS: In our study we included 5 pairs of monozygotic twins and 4 pairs of dizygotic twins. Risk factors for malignant melanoma and sun exposure habits were evaluated through a detailed history. Lesions were evaluated clinically and dermoscopically and classified into congenital or acquired nevi. A digital dermoscopy and total body photography system, as well as, dermotome chafts diagram of the human were used to compare the location of the nevi in each pair. Based on their dermotomal distribution the level of concordance in each pair of twins was estimated. RESULTS: For AMN the rate of concordance in localization was 76.5% for monozygotic twins and 43% for the dizygotic. CONCLUSIONS: A higher rate of concordance in the localization of AMN was found in monozygotic versus dizygotic twins. Although the difference did not reach statistical significance due to the small number of observations, our preliminary results suggest that genetic rather than enviromental factors play the most important role in the localization of AMN."],"dc:identifier":["uoadl:2888023","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2888023"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Γενετική προδιάθεση στην εντόπιση των επίκτητων μελανοκυτταρικών σπίλων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:50Z"}