{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2888034"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2888034","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη πολυανθεκτικών στελεχών Klebsiella pneumoniae που απομονώνονται σε νοσοκομειακούς ασθενείς","abstract":"Η παγκόσμια διασπορά την στελεχών K. pneumoniae, αλλά και άλλων εντεροβακτηριακών ή και άλλων βακτηρίων, που εμφανίζουν αντοχή στα αντιβιοτικά αποτελεί σημαντικό πρόβλημα για τη δημόσια υγεία και συνδέεται με αυξημένη θνησιμότητα και θνητότητα. Οι καρβαπενεμάσες, ειδικότερα, είναι ένζυμα που υδρολύουν μεγάλο εύρος β-λακταμικών αντιβιοτικών, ενώ εδράζονται σε πλασμίδια ικανά να διασπείρουν την αντοχή. Ανάπτυξη αντοχής στα αντιβιοτικά μπορεί να προκληθεί με διάφορους τρόπους, αλλά εκείνοι που προκαλούν επιδημιολογικό συναγερμό είναι όσοι μπορούν να μεταφερθούν μεταξύ στελεχών του ίδιου είδους αλλά και μεταξύ διαφορετικών βακτηρίων, μέσω πλασμιδίων. Η αντοχή στις καρβαπενέμες δεν οφείλεται αποκλειστικά σε παραγωγή καρβαπενεμάσης, αλλά ο συγκεκριμένος τρόπος αντοχής είναι που προσελκύει το ενδιαφέρον καθώς είναι μεταφερόμενος. Οι συνηθέστεροι τύποι καρβαπενεμασών είναι οι KPC, οι μεταλλο-β-λακταμάσες (MBL), όπως οι VIM και οι NDM, καθώς και οι OXA-48 (OXA-καρβαπενεμάσες, οξακιλλινάσες). Η συχνότητα απομόνωσης στελεχών που παράγουν καρβαπενεμάσες παρουσιάζει διακυμάνσεις. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι να μελετηθούν οι μηχανισμοί αντοχής στελεχών K. pneumoniae, που απομονώθηκαν από δείγματα ασθενών τριτοβάθμιου Γενικού νοσοκομείου κατά τη διάρκεια ενός έτους. Συνολικά ελέγχθηκαν από καλλιέργειες δειγμάτων ασθενών 157 στελέχη K. pneumoniae. Από τα στελέχη που μελετήθηκαν 66 προέρχονταν από καλλιέργειες αίματος. Η ταυτοποίηση και ο έλεγχος ευαισθησίας έγιναν με το αυτοματοποιημένο σύστημα Vitek 2 (bioMerieux, Marcy l'Etoile, France), ενώ για τον έλεγχο ευαισθησίας στην κολιστίνη χρησιμοποιήθηκε και μέθοδος προσδιορισμού της MIC με μικροαραιώσεις σε ζωμό. Έγινε φαινοτυπικός έλεγχος για την παρουσίας καρβαπενεμάσης με τη χρήση του Modified Hodge test και με τη δοκιμασία συνδυασμού δίσκων καρβαπενέμης με αναστολείς καρβαπενεμάσης (δίσκοι μεροπενέμης 10 μg, αυτούσιοι και με προσθήκη EDTA και φαινυλβορονικού οξέος (PBA), ενώ για την ταχεία ανίχνευση του τύπου της καρβαπενεμάσης χρησιμοποιήθηκε μέθοδος ανοσοχρωματογραφίας με την ικανότητα διάκρισης των OXA-48, KPC και NDM καρβαπενεμασών (Resist-3 O.K.N. K-Set, Coris BioConsept, Belgium). Επιπλέον έγινε μοριακός έλεγχος των στελεχών με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης (PCR), οπότε αναζητήθηκαν γονίδια που κωδικοποιούν την παραγωγή TEM, SHV, CTX-M, OXA-1, OXA-2, KPC, NDM, VIM και NDM β-λακταμασών. Στην παρούσα μελέτη, τόσο από τις φαινοτυπικές δοκιμασίες όσο και από τον μοριακό έλεγχο, προέκυψε ότι η καρβαπενεμάση με το μεγαλύτερο ποσοστό απομόνωσης ήταν η KPC. Υπήρχε συμφωνία των φαινοτυπικών δοκιμασιών με τη μοριακή μέθοδο όσον αφορά το ποσοστό απομόνωσης της KPC: 37,6% με τη μοριακή μέθοδο έναντι 34,4% με τη φαινοτυπική. Συνολικά, πάντως, τα στελέχη με γονίδια ικανά να παράγουν KPC καρβαπενεμάσες ήταν περισσότερα καθώς υπήρχαν αρκετά στελέχη με ταυτόχρονη παρουσία blaKPC και blaNDM, ή ταυτόχρονη παρουσία blaKPC και blaVIM ή τέλος ταυτόχρονη παρουσία blaKPC και blaOXA-48. Αναφορικά με τα γονίδια blaOXA-48, πέραν της ταυτόχρονης παρουσίας τους με blaKPC, υπήρξαν και 3 στελέχη στα οποία ανιχνεύτηκαν ταυτόχρονα blaNDM και blaOXA-48 και 1 στέλεχος στο οποίο ανιχνεύτηκαν ταυτόχρονα blaVIM και blaOXA-48. Τα στελέχη με γονίδια blaOXA-48, με βάση τη μοριακή μέθοδο, ήταν τα δεύτερα σε συχνότητα απομόνωσης γονίδια (22,9%). Παρόμοιο ήταν και το ποσοστό των ύποπτων για παραγωγή OXA-48 καρβαπενεμάσης με βάση τις φαινοτυπικές μεθόδους (26,75%). Σε όλα τα ύποπτα στελέχη εφαρμόστηκε ανοσοχρωματογραφία και ήταν θετική για OXA-48. Τρίτα σε συχνότητα απομόνωσης ήταν τα NDM στελέχη, σε ποσοστό 8,3%. Μεγαλύτερο ακόμη ήταν το ποσοστό των blaNDM γονιδίων που απομονώθηκαν ταυτόχρονα με blaKPC. Το ποσοστό των στελεχών που παρήγαγαν VIM καρβαπενεμάση ήταν 4,5 %, ενώ υπήρχε και 1 στέλεχος με ταυτόχρονη παρουσία blaOXA-48 και blaNDM και 12 στελέχη με ταυτόχρονη παρουσία blaKPC και blaVIM.. Η εξάπλωση των πολυανθεκτικών στελεχών K. pneumoniae αποτελεί ένα σημαντικό πρόβλημα για τη δημόσια υγεία. Η επιτήρηση των μηχανισμών αντοχής των πολυανθεκτικών στελεχών είναι ουσιώδης για λόγους επιδημιολογικούς και ελέγχου των λοιμώξεων, όσο και για την επιλογή της κατάλληλης εμπειρικής θεραπείας ή την αποκλιμάκωση της ήδη χορηγούμενης. Στην κατεύθυνση αυτή, σημαντική είναι η επιλογή της μεθόδου για την αναζήτηση των μηχανισμών αντοχής. Μέθοδοι αναφοράς είναι οι μοριακές μέθοδοι. Έχουν, ωστόσο, το μειονέκτημα του υψηλού κόστους και της απαίτησης για ειδικό εξοπλισμό και εξειδικευμένο προσωπικό. Για το λόγο αυτό ιδιαίτερα χρήσιμες αποδεικνύονται και άλλες μέθοδοι, όπως οι φαινοτυπικές ή οι μέθοδοι ανοσοχρωματογραφίας.","abstract_html":"Η παγκόσμια διασπορά την στελεχών K. pneumoniae, αλλά και άλλων εντεροβακτηριακών ή και άλλων βακτηρίων, που εμφανίζουν αντοχή στα αντιβιοτικά αποτελεί σημαντικό πρόβλημα για τη δημόσια υγεία και συνδέεται με αυξημένη θνησιμότητα και θνητότητα. Οι καρβαπενεμάσες, ειδικότερα, είναι ένζυμα που υδρολύουν μεγάλο εύρος β-λακταμικών αντιβιοτικών, ενώ εδράζονται σε πλασμίδια ικανά να διασπείρουν την αντοχή. Ανάπτυξη αντοχής στα αντιβιοτικά μπορεί να προκληθεί με διάφορους τρόπους, αλλά εκείνοι που προκαλούν επιδημιολογικό συναγερμό είναι όσοι μπορούν να μεταφερθούν μεταξύ στελεχών του ίδιου είδους αλλά και μεταξύ διαφορετικών βακτηρίων, μέσω πλασμιδίων. Η αντοχή στις καρβαπενέμες δεν οφείλεται αποκλειστικά σε παραγωγή καρβαπενεμάσης, αλλά ο συγκεκριμένος τρόπος αντοχής είναι που προσελκύει το ενδιαφέρον καθώς είναι μεταφερόμενος. Οι συνηθέστεροι τύποι καρβαπενεμασών είναι οι KPC, οι μεταλλο-β-λακταμάσες (MBL), όπως οι VIM και οι NDM, καθώς και οι OXA-48 (OXA-καρβαπενεμάσες, οξακιλλινάσες). Η συχνότητα απομόνωσης στελεχών που παράγουν καρβαπενεμάσες παρουσιάζει διακυμάνσεις. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι να μελετηθούν οι μηχανισμοί αντοχής στελεχών K. pneumoniae, που απομονώθηκαν από δείγματα ασθενών τριτοβάθμιου Γενικού νοσοκομείου κατά τη διάρκεια ενός έτους. Συνολικά ελέγχθηκαν από καλλιέργειες δειγμάτων ασθενών 157 στελέχη K. pneumoniae. Από τα στελέχη που μελετήθηκαν 66 προέρχονταν από καλλιέργειες αίματος. Η ταυτοποίηση και ο έλεγχος ευαισθησίας έγιναν με το αυτοματοποιημένο σύστημα Vitek 2 (bioMerieux, Marcy l&#x27;Etoile, France), ενώ για τον έλεγχο ευαισθησίας στην κολιστίνη χρησιμοποιήθηκε και μέθοδος προσδιορισμού της MIC με μικροαραιώσεις σε ζωμό. Έγινε φαινοτυπικός έλεγχος για την παρουσίας καρβαπενεμάσης με τη χρήση του Modified Hodge test και με τη δοκιμασία συνδυασμού δίσκων καρβαπενέμης με αναστολείς καρβαπενεμάσης (δίσκοι μεροπενέμης 10 μg, αυτούσιοι και με προσθήκη EDTA και φαινυλβορονικού οξέος (PBA), ενώ για την ταχεία ανίχνευση του τύπου της καρβαπενεμάσης χρησιμοποιήθηκε μέθοδος ανοσοχρωματογραφίας με την ικανότητα διάκρισης των OXA-48, KPC και NDM καρβαπενεμασών (Resist-3 O.K.N. K-Set, Coris BioConsept, Belgium). Επιπλέον έγινε μοριακός έλεγχος των στελεχών με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης (PCR), οπότε αναζητήθηκαν γονίδια που κωδικοποιούν την παραγωγή TEM, SHV, CTX-M, OXA-1, OXA-2, KPC, NDM, VIM και NDM β-λακταμασών. Στην παρούσα μελέτη, τόσο από τις φαινοτυπικές δοκιμασίες όσο και από τον μοριακό έλεγχο, προέκυψε ότι η καρβαπενεμάση με το μεγαλύτερο ποσοστό απομόνωσης ήταν η KPC. Υπήρχε συμφωνία των φαινοτυπικών δοκιμασιών με τη μοριακή μέθοδο όσον αφορά το ποσοστό απομόνωσης της KPC: 37,6% με τη μοριακή μέθοδο έναντι 34,4% με τη φαινοτυπική. Συνολικά, πάντως, τα στελέχη με γονίδια ικανά να παράγουν KPC καρβαπενεμάσες ήταν περισσότερα καθώς υπήρχαν αρκετά στελέχη με ταυτόχρονη παρουσία blaKPC και blaNDM, ή ταυτόχρονη παρουσία blaKPC και blaVIM ή τέλος ταυτόχρονη παρουσία blaKPC και blaOXA-48. Αναφορικά με τα γονίδια blaOXA-48, πέραν της ταυτόχρονης παρουσίας τους με blaKPC, υπήρξαν και 3 στελέχη στα οποία ανιχνεύτηκαν ταυτόχρονα blaNDM και blaOXA-48 και 1 στέλεχος στο οποίο ανιχνεύτηκαν ταυτόχρονα blaVIM και blaOXA-48. Τα στελέχη με γονίδια blaOXA-48, με βάση τη μοριακή μέθοδο, ήταν τα δεύτερα σε συχνότητα απομόνωσης γονίδια (22,9%). Παρόμοιο ήταν και το ποσοστό των ύποπτων για παραγωγή OXA-48 καρβαπενεμάσης με βάση τις φαινοτυπικές μεθόδους (26,75%). Σε όλα τα ύποπτα στελέχη εφαρμόστηκε ανοσοχρωματογραφία και ήταν θετική για OXA-48. Τρίτα σε συχνότητα απομόνωσης ήταν τα NDM στελέχη, σε ποσοστό 8,3%. Μεγαλύτερο ακόμη ήταν το ποσοστό των blaNDM γονιδίων που απομονώθηκαν ταυτόχρονα με blaKPC. Το ποσοστό των στελεχών που παρήγαγαν VIM καρβαπενεμάση ήταν 4,5 %, ενώ υπήρχε και 1 στέλεχος με ταυτόχρονη παρουσία blaOXA-48 και blaNDM και 12 στελέχη με ταυτόχρονη παρουσία blaKPC και blaVIM.. Η εξάπλωση των πολυανθεκτικών στελεχών K. pneumoniae αποτελεί ένα σημαντικό πρόβλημα για τη δημόσια υγεία. Η επιτήρηση των μηχανισμών αντοχής των πολυανθεκτικών στελεχών είναι ουσιώδης για λόγους επιδημιολογικούς και ελέγχου των λοιμώξεων, όσο και για την επιλογή της κατάλληλης εμπειρικής θεραπείας ή την αποκλιμάκωση της ήδη χορηγούμενης. Στην κατεύθυνση αυτή, σημαντική είναι η επιλογή της μεθόδου για την αναζήτηση των μηχανισμών αντοχής. Μέθοδοι αναφοράς είναι οι μοριακές μέθοδοι. Έχουν, ωστόσο, το μειονέκτημα του υψηλού κόστους και της απαίτησης για ειδικό εξοπλισμό και εξειδικευμένο προσωπικό. Για το λόγο αυτό ιδιαίτερα χρήσιμες αποδεικνύονται και άλλες μέθοδοι, όπως οι φαινοτυπικές ή οι μέθοδοι ανοσοχρωματογραφίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαϊωάννου Βασιλική","Papaioannou Vasiliki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:50Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2888034"],"render_values":[{"text":"uoadl:2888034","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2888034","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2888034","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2888034","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαϊωάννου Βασιλική","Papaioannou Vasiliki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2888034","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2888034"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παγκόσμια διασπορά την στελεχών K. pneumoniae, αλλά και άλλων εντεροβακτηριακών ή και άλλων βακτηρίων, που εμφανίζουν αντοχή στα αντιβιοτικά αποτελεί σημαντικό πρόβλημα για τη δημόσια υγεία και συνδέεται με αυξημένη θνησιμότητα και θνητότητα. Οι καρβαπενεμάσες, ειδικότερα, είναι ένζυμα που υδρολύουν μεγάλο εύρος β-λακταμικών αντιβιοτικών, ενώ εδράζονται σε πλασμίδια ικανά να διασπείρουν την αντοχή. Ανάπτυξη αντοχής στα αντιβιοτικά μπορεί να προκληθεί με διάφορους τρόπους, αλλά εκείνοι που προκαλούν επιδημιολογικό συναγερμό είναι όσοι μπορούν να μεταφερθούν μεταξύ στελεχών του ίδιου είδους αλλά και μεταξύ διαφορετικών βακτηρίων, μέσω πλασμιδίων. Η αντοχή στις καρβαπενέμες δεν οφείλεται αποκλειστικά σε παραγωγή καρβαπενεμάσης, αλλά ο συγκεκριμένος τρόπος αντοχής είναι που προσελκύει το ενδιαφέρον καθώς είναι μεταφερόμενος. Οι συνηθέστεροι τύποι καρβαπενεμασών είναι οι KPC, οι μεταλλο-β-λακταμάσες (MBL), όπως οι VIM και οι NDM, καθώς και οι OXA-48 (OXA-καρβαπενεμάσες, οξακιλλινάσες). Η συχνότητα απομόνωσης στελεχών που παράγουν καρβαπενεμάσες παρουσιάζει διακυμάνσεις. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι να μελετηθούν οι μηχανισμοί αντοχής στελεχών K. pneumoniae, που απομονώθηκαν από δείγματα ασθενών τριτοβάθμιου Γενικού νοσοκομείου κατά τη διάρκεια ενός έτους. Συνολικά ελέγχθηκαν από καλλιέργειες δειγμάτων ασθενών 157 στελέχη K. pneumoniae. Από τα στελέχη που μελετήθηκαν 66 προέρχονταν από καλλιέργειες αίματος. Η ταυτοποίηση και ο έλεγχος ευαισθησίας έγιναν με το αυτοματοποιημένο σύστημα Vitek 2 (bioMerieux, Marcy l'Etoile, France), ενώ για τον έλεγχο ευαισθησίας στην κολιστίνη χρησιμοποιήθηκε και μέθοδος προσδιορισμού της MIC με μικροαραιώσεις σε ζωμό. Έγινε φαινοτυπικός έλεγχος για την παρουσίας καρβαπενεμάσης με τη χρήση του Modified Hodge test και με τη δοκιμασία συνδυασμού δίσκων καρβαπενέμης με αναστολείς καρβαπενεμάσης (δίσκοι μεροπενέμης 10 μg, αυτούσιοι και με προσθήκη EDTA και φαινυλβορονικού οξέος (PBA), ενώ για την ταχεία ανίχνευση του τύπου της καρβαπενεμάσης χρησιμοποιήθηκε μέθοδος ανοσοχρωματογραφίας με την ικανότητα διάκρισης των OXA-48, KPC και NDM καρβαπενεμασών (Resist-3 O.K.N. K-Set, Coris BioConsept, Belgium). Επιπλέον έγινε μοριακός έλεγχος των στελεχών με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης (PCR), οπότε αναζητήθηκαν γονίδια που κωδικοποιούν την παραγωγή TEM, SHV, CTX-M, OXA-1, OXA-2, KPC, NDM, VIM και NDM β-λακταμασών. Στην παρούσα μελέτη, τόσο από τις φαινοτυπικές δοκιμασίες όσο και από τον μοριακό έλεγχο, προέκυψε ότι η καρβαπενεμάση με το μεγαλύτερο ποσοστό απομόνωσης ήταν η KPC. Υπήρχε συμφωνία των φαινοτυπικών δοκιμασιών με τη μοριακή μέθοδο όσον αφορά το ποσοστό απομόνωσης της KPC: 37,6% με τη μοριακή μέθοδο έναντι 34,4% με τη φαινοτυπική. Συνολικά, πάντως, τα στελέχη με γονίδια ικανά να παράγουν KPC καρβαπενεμάσες ήταν περισσότερα καθώς υπήρχαν αρκετά στελέχη με ταυτόχρονη παρουσία blaKPC και blaNDM, ή ταυτόχρονη παρουσία blaKPC και blaVIM ή τέλος ταυτόχρονη παρουσία blaKPC και blaOXA-48. Αναφορικά με τα γονίδια blaOXA-48, πέραν της ταυτόχρονης παρουσίας τους με blaKPC, υπήρξαν και 3 στελέχη στα οποία ανιχνεύτηκαν ταυτόχρονα blaNDM και blaOXA-48 και 1 στέλεχος στο οποίο ανιχνεύτηκαν ταυτόχρονα blaVIM και blaOXA-48. Τα στελέχη με γονίδια blaOXA-48, με βάση τη μοριακή μέθοδο, ήταν τα δεύτερα σε συχνότητα απομόνωσης γονίδια (22,9%). Παρόμοιο ήταν και το ποσοστό των ύποπτων για παραγωγή OXA-48 καρβαπενεμάσης με βάση τις φαινοτυπικές μεθόδους (26,75%). Σε όλα τα ύποπτα στελέχη εφαρμόστηκε ανοσοχρωματογραφία και ήταν θετική για OXA-48. Τρίτα σε συχνότητα απομόνωσης ήταν τα NDM στελέχη, σε ποσοστό 8,3%. Μεγαλύτερο ακόμη ήταν το ποσοστό των blaNDM γονιδίων που απομονώθηκαν ταυτόχρονα με blaKPC. Το ποσοστό των στελεχών που παρήγαγαν VIM καρβαπενεμάση ήταν 4,5 %, ενώ υπήρχε και 1 στέλεχος με ταυτόχρονη παρουσία blaOXA-48 και blaNDM και 12 στελέχη με ταυτόχρονη παρουσία blaKPC και blaVIM.. Η εξάπλωση των πολυανθεκτικών στελεχών K. pneumoniae αποτελεί ένα σημαντικό πρόβλημα για τη δημόσια υγεία. Η επιτήρηση των μηχανισμών αντοχής των πολυανθεκτικών στελεχών είναι ουσιώδης για λόγους επιδημιολογικούς και ελέγχου των λοιμώξεων, όσο και για την επιλογή της κατάλληλης εμπειρικής θεραπείας ή την αποκλιμάκωση της ήδη χορηγούμενης. Στην κατεύθυνση αυτή, σημαντική είναι η επιλογή της μεθόδου για την αναζήτηση των μηχανισμών αντοχής. Μέθοδοι αναφοράς είναι οι μοριακές μέθοδοι. Έχουν, ωστόσο, το μειονέκτημα του υψηλού κόστους και της απαίτησης για ειδικό εξοπλισμό και εξειδικευμένο προσωπικό. Για το λόγο αυτό ιδιαίτερα χρήσιμες αποδεικνύονται και άλλες μέθοδοι, όπως οι φαινοτυπικές ή οι μέθοδοι ανοσοχρωματογραφίας.","The worldwide dissemination of K. pneumoniae strains, as well as other enterobacteriaceae or other antibiotic-resistant bacteria is a major public health problem and is associated with increased morbidity and mortality. Carbapenemases are enzymes that hydrolyze a wide range of β-lactam antibiotics. The development of antibiotic resistance can be caused by several ways, but those that set epidemiological alarm are the ones that can be transferred between strains of the same species, but also between different bacteria, via plasmids. Resistance to carbapenems due to the production of carbapenemases, attracts interest as it is transferrable. The most common types of carbapenemases are KPCs, metallo-β-lactamases (MBLs), such as VIM and NDM, and OXA-48 as well. The frequency of isolates of carbapenemase producing strains varies. The purpose of this study was to investigate the mechanisms of resistance of K. pneumoniae strains, that were isolated from samples of patients of a tertiary general hospital during a period of one year. A total of 157 of K. pneumoniae strains isolated from patient samples were tested. 66 of the strains were isolated from blood cultures. Identification and susceptibility testing were performed with the Vitek II system (Biomerieux, France). The presence of carbapenemases was detected by the modified Hodge test, while the phenotypic detection of carbapenemase was done with the combined disk test, using meropenem discs with and without EDTA for the detection of MBL carbapenemase and this of KPC production using meropenem discs with and without boronic acid addition. An immunochromatography rapid test (Resist-3 O.K.N. K-Set, Coris BioConsept, Belgium) was used for the detection of KPC, NDM and OXA-48. A molecular method (PCR) was used additionally in order to detect the presence of TEM, SHV, CTX-M, OXA-1, OXA-2, KPC, NDM, VIM και NDM genes. In the present study, both phenotypic and molecular methods revealed that KPC was the most frequent carbapenemase. There was agreement between the phenotypic assays and the molecular method for KPC isolation: 37.6% with the molecular analysis method versus 34.4% with the phenotypic assay. Overall, however, the strains with genes capable of producing KPC carbapenemases were more as there were several strains with presence of blaKPC and blaNDM at the same time, as well as blaKPC and blaVIM or blaKPC and blaOXA-48. According to the molecular method the strains with blaOXA-48 genes were second in frequency (22.9%). Immunochromatography gave the same results for OXA-48. Third in isolation frequency were NDM strains, at a percentage of 8.3%. Even greater was the number of blaNDM genes that were simultaneously isolated with blaKPC. The percentage of strains producing VIM carbapenemase was 4.5%, whereas there was 1 strain with concomitant presence of blaOXA-48 and blaNDM and 12 strains with concomitant presence of blaKPC και blaVIM. The emergence of highly resistant strains of K. pneumoniae is a major public health problem. Monitoring the mechanisms of resistance of multidrug-resistant strains is essential for epidemiology and control of infections, as well as for the selection of appropriate empirical treatment or the de-escalation of the one that is already been given. It is important then, to choose the appropriate method for monitoring resistance mechanisms. Gold standard methods are the molecular ones. However, there is the disadvantage of the high cost and the need for specialized equipment and skilled personnel. Other methods, such as phenotypic or immunochromatographic methods, are therefore particularly useful."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη πολυανθεκτικών στελεχών Klebsiella pneumoniae που απομονώνονται σε νοσοκομειακούς ασθενείς"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαϊωάννου Βασιλική","Papaioannou Vasiliki"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η παγκόσμια διασπορά την στελεχών K. pneumoniae, αλλά και άλλων εντεροβακτηριακών ή και άλλων βακτηρίων, που εμφανίζουν αντοχή στα αντιβιοτικά αποτελεί σημαντικό πρόβλημα για τη δημόσια υγεία και συνδέεται με αυξημένη θνησιμότητα και θνητότητα. Οι καρβαπενεμάσες, ειδικότερα, είναι ένζυμα που υδρολύουν μεγάλο εύρος β-λακταμικών αντιβιοτικών, ενώ εδράζονται σε πλασμίδια ικανά να διασπείρουν την αντοχή. Ανάπτυξη αντοχής στα αντιβιοτικά μπορεί να προκληθεί με διάφορους τρόπους, αλλά εκείνοι που προκαλούν επιδημιολογικό συναγερμό είναι όσοι μπορούν να μεταφερθούν μεταξύ στελεχών του ίδιου είδους αλλά και μεταξύ διαφορετικών βακτηρίων, μέσω πλασμιδίων. Η αντοχή στις καρβαπενέμες δεν οφείλεται αποκλειστικά σε παραγωγή καρβαπενεμάσης, αλλά ο συγκεκριμένος τρόπος αντοχής είναι που προσελκύει το ενδιαφέρον καθώς είναι μεταφερόμενος. Οι συνηθέστεροι τύποι καρβαπενεμασών είναι οι KPC, οι μεταλλο-β-λακταμάσες (MBL), όπως οι VIM και οι NDM, καθώς και οι OXA-48 (OXA-καρβαπενεμάσες, οξακιλλινάσες). Η συχνότητα απομόνωσης στελεχών που παράγουν καρβαπενεμάσες παρουσιάζει διακυμάνσεις. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι να μελετηθούν οι μηχανισμοί αντοχής στελεχών K. pneumoniae, που απομονώθηκαν από δείγματα ασθενών τριτοβάθμιου Γενικού νοσοκομείου κατά τη διάρκεια ενός έτους. Συνολικά ελέγχθηκαν από καλλιέργειες δειγμάτων ασθενών 157 στελέχη K. pneumoniae. Από τα στελέχη που μελετήθηκαν 66 προέρχονταν από καλλιέργειες αίματος. Η ταυτοποίηση και ο έλεγχος ευαισθησίας έγιναν με το αυτοματοποιημένο σύστημα Vitek 2 (bioMerieux, Marcy l'Etoile, France), ενώ για τον έλεγχο ευαισθησίας στην κολιστίνη χρησιμοποιήθηκε και μέθοδος προσδιορισμού της MIC με μικροαραιώσεις σε ζωμό. Έγινε φαινοτυπικός έλεγχος για την παρουσίας καρβαπενεμάσης με τη χρήση του Modified Hodge test και με τη δοκιμασία συνδυασμού δίσκων καρβαπενέμης με αναστολείς καρβαπενεμάσης (δίσκοι μεροπενέμης 10 μg, αυτούσιοι και με προσθήκη EDTA και φαινυλβορονικού οξέος (PBA), ενώ για την ταχεία ανίχνευση του τύπου της καρβαπενεμάσης χρησιμοποιήθηκε μέθοδος ανοσοχρωματογραφίας με την ικανότητα διάκρισης των OXA-48, KPC και NDM καρβαπενεμασών (Resist-3 O.K.N. K-Set, Coris BioConsept, Belgium). Επιπλέον έγινε μοριακός έλεγχος των στελεχών με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης (PCR), οπότε αναζητήθηκαν γονίδια που κωδικοποιούν την παραγωγή TEM, SHV, CTX-M, OXA-1, OXA-2, KPC, NDM, VIM και NDM β-λακταμασών. Στην παρούσα μελέτη, τόσο από τις φαινοτυπικές δοκιμασίες όσο και από τον μοριακό έλεγχο, προέκυψε ότι η καρβαπενεμάση με το μεγαλύτερο ποσοστό απομόνωσης ήταν η KPC. Υπήρχε συμφωνία των φαινοτυπικών δοκιμασιών με τη μοριακή μέθοδο όσον αφορά το ποσοστό απομόνωσης της KPC: 37,6% με τη μοριακή μέθοδο έναντι 34,4% με τη φαινοτυπική. Συνολικά, πάντως, τα στελέχη με γονίδια ικανά να παράγουν KPC καρβαπενεμάσες ήταν περισσότερα καθώς υπήρχαν αρκετά στελέχη με ταυτόχρονη παρουσία blaKPC και blaNDM, ή ταυτόχρονη παρουσία blaKPC και blaVIM ή τέλος ταυτόχρονη παρουσία blaKPC και blaOXA-48. Αναφορικά με τα γονίδια blaOXA-48, πέραν της ταυτόχρονης παρουσίας τους με blaKPC, υπήρξαν και 3 στελέχη στα οποία ανιχνεύτηκαν ταυτόχρονα blaNDM και blaOXA-48 και 1 στέλεχος στο οποίο ανιχνεύτηκαν ταυτόχρονα blaVIM και blaOXA-48. Τα στελέχη με γονίδια blaOXA-48, με βάση τη μοριακή μέθοδο, ήταν τα δεύτερα σε συχνότητα απομόνωσης γονίδια (22,9%). Παρόμοιο ήταν και το ποσοστό των ύποπτων για παραγωγή OXA-48 καρβαπενεμάσης με βάση τις φαινοτυπικές μεθόδους (26,75%). Σε όλα τα ύποπτα στελέχη εφαρμόστηκε ανοσοχρωματογραφία και ήταν θετική για OXA-48. Τρίτα σε συχνότητα απομόνωσης ήταν τα NDM στελέχη, σε ποσοστό 8,3%. Μεγαλύτερο ακόμη ήταν το ποσοστό των blaNDM γονιδίων που απομονώθηκαν ταυτόχρονα με blaKPC. Το ποσοστό των στελεχών που παρήγαγαν VIM καρβαπενεμάση ήταν 4,5 %, ενώ υπήρχε και 1 στέλεχος με ταυτόχρονη παρουσία blaOXA-48 και blaNDM και 12 στελέχη με ταυτόχρονη παρουσία blaKPC και blaVIM.. Η εξάπλωση των πολυανθεκτικών στελεχών K. pneumoniae αποτελεί ένα σημαντικό πρόβλημα για τη δημόσια υγεία. Η επιτήρηση των μηχανισμών αντοχής των πολυανθεκτικών στελεχών είναι ουσιώδης για λόγους επιδημιολογικούς και ελέγχου των λοιμώξεων, όσο και για την επιλογή της κατάλληλης εμπειρικής θεραπείας ή την αποκλιμάκωση της ήδη χορηγούμενης. Στην κατεύθυνση αυτή, σημαντική είναι η επιλογή της μεθόδου για την αναζήτηση των μηχανισμών αντοχής. Μέθοδοι αναφοράς είναι οι μοριακές μέθοδοι. Έχουν, ωστόσο, το μειονέκτημα του υψηλού κόστους και της απαίτησης για ειδικό εξοπλισμό και εξειδικευμένο προσωπικό. Για το λόγο αυτό ιδιαίτερα χρήσιμες αποδεικνύονται και άλλες μέθοδοι, όπως οι φαινοτυπικές ή οι μέθοδοι ανοσοχρωματογραφίας.","The worldwide dissemination of K. pneumoniae strains, as well as other enterobacteriaceae or other antibiotic-resistant bacteria is a major public health problem and is associated with increased morbidity and mortality. Carbapenemases are enzymes that hydrolyze a wide range of β-lactam antibiotics. The development of antibiotic resistance can be caused by several ways, but those that set epidemiological alarm are the ones that can be transferred between strains of the same species, but also between different bacteria, via plasmids. Resistance to carbapenems due to the production of carbapenemases, attracts interest as it is transferrable. The most common types of carbapenemases are KPCs, metallo-β-lactamases (MBLs), such as VIM and NDM, and OXA-48 as well. The frequency of isolates of carbapenemase producing strains varies. The purpose of this study was to investigate the mechanisms of resistance of K. pneumoniae strains, that were isolated from samples of patients of a tertiary general hospital during a period of one year. A total of 157 of K. pneumoniae strains isolated from patient samples were tested. 66 of the strains were isolated from blood cultures. Identification and susceptibility testing were performed with the Vitek II system (Biomerieux, France). The presence of carbapenemases was detected by the modified Hodge test, while the phenotypic detection of carbapenemase was done with the combined disk test, using meropenem discs with and without EDTA for the detection of MBL carbapenemase and this of KPC production using meropenem discs with and without boronic acid addition. An immunochromatography rapid test (Resist-3 O.K.N. K-Set, Coris BioConsept, Belgium) was used for the detection of KPC, NDM and OXA-48. A molecular method (PCR) was used additionally in order to detect the presence of TEM, SHV, CTX-M, OXA-1, OXA-2, KPC, NDM, VIM και NDM genes. In the present study, both phenotypic and molecular methods revealed that KPC was the most frequent carbapenemase. There was agreement between the phenotypic assays and the molecular method for KPC isolation: 37.6% with the molecular analysis method versus 34.4% with the phenotypic assay. Overall, however, the strains with genes capable of producing KPC carbapenemases were more as there were several strains with presence of blaKPC and blaNDM at the same time, as well as blaKPC and blaVIM or blaKPC and blaOXA-48. According to the molecular method the strains with blaOXA-48 genes were second in frequency (22.9%). Immunochromatography gave the same results for OXA-48. Third in isolation frequency were NDM strains, at a percentage of 8.3%. Even greater was the number of blaNDM genes that were simultaneously isolated with blaKPC. The percentage of strains producing VIM carbapenemase was 4.5%, whereas there was 1 strain with concomitant presence of blaOXA-48 and blaNDM and 12 strains with concomitant presence of blaKPC και blaVIM. The emergence of highly resistant strains of K. pneumoniae is a major public health problem. Monitoring the mechanisms of resistance of multidrug-resistant strains is essential for epidemiology and control of infections, as well as for the selection of appropriate empirical treatment or the de-escalation of the one that is already been given. It is important then, to choose the appropriate method for monitoring resistance mechanisms. Gold standard methods are the molecular ones. However, there is the disadvantage of the high cost and the need for specialized equipment and skilled personnel. Other methods, such as phenotypic or immunochromatographic methods, are therefore particularly useful."],"dc:identifier":["uoadl:2888034","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2888034"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μελέτη πολυανθεκτικών στελεχών Klebsiella pneumoniae που απομονώνονται σε νοσοκομειακούς ασθενείς"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:50Z"}