{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2888097"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2888097","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σύγκριση κεφαλομετρικών γραμμικών μετρήσεων στην κάτω γνάθο επίμυων μέσω δισδιάστατης και τρισδιάστατης απεικόνισης. Αξιολόγηση αξιοπιστίας μεταξύ των τεχνικών","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ Η κεφαλομετρική ανάλυση αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της ορθοδοντικής διάγνωσης. Ο κλασικός τρόπος της δισδιάστατης ακτινογραφικής απεικόνισης με τον οποίο παραδοσιακά γίνεται η ανάλυση, παρουσιάζει ορισμένα μειονεκτήματα όπως η αλληλεπίθεση των τρισδιάστατων δομών, η διαφορική μεγέθυνση δεξιάς και αριστερής πλευράς (Chadwick και συν. 2009) και η γεωμετρική παραμόρφωση (Pittayapat και συν. 2014). Τα προαναφερόμενα προβλήματα είναι δυνατόν να ξεπεραστούν με την εφαρμογή της υπολογιστικής τομογραφίας κωνικής δέσμης (CBCT). Η μειωμένη επίσης δόση ακτινοβολίας σε σχέση με την κλασική αξονική τομογραφία του παρελθόντος έχει συμβάλει στη διαδεδομένη χρήση του CBCT στην κλινική πράξη της ορθοδοντικής (Pauwels και συν. 2012). Μέσω υπολογιστικών προγραμμάτων επεξεργασίας αξονικών τομογραφιών κωνικής δέσμης, υπάρχει η δυνατότητα προβολής των ακτινοβολημένων ιστών σε τρισδιάστατη μορφή. Αρκετές μελέτες που έχουν γίνει σε ασθενείς αλλά και σε ανθρώπινα κρανία (ex vivo) αξιολογούν την εγκυρότητα και την αξιοπιστία των γραμμικών κεφαλομετρικών μετρήσεων στην τρισδιάστατη απεικόνιση και στην κλασική πλάγια κεφαλομετρική ακτινογραφία σε δυο διαστάσεις. Ως εγκυρότητα (accuracy) ορίζεται η ικανότητα ανταπόκρισης της μέτρησης της κεφαλομετρικής ανάλυσης στην πραγματική ανατομική απόσταση μεταξύ των συγκεκριμένων κεφαλομετρικών σημείων, ενώ ως αξιοπιστία (reliability) ορίζεται η τάση που έχουν οι επαναλαμβανόμενες μετρήσεις να συμπίπτουν κατά το δυνατόν και να μην υπεισέρχονται σφάλματα σε διαδοχικές αξιολογήσεις της ίδιας γραμμικής μέτρησης (Houston 1983). Μελέτες που έχουν γίνει στο πρόσφατο παρελθόν, έχουν δείξει ότι η εγκυρότητα των κεφαλομετρικών γραμμικών μετρήσεων στο τρισδιάστατο μοντέλο της υπολογιστικής τομογραφίας είναι μεγαλύτερη σε σχέση με αυτή των κλασσικών μετρήσεων σε δυο διαστάσεις (Pittayapat και συν. 2013, 2014, Cavalcanti και συν. 2004, Gribel και συν. 2011, Li και συν. 2016, Οlmez και συν. 2011, Varghese και συν. 2010, Ηilgers και συν. 2005). Όλες οι μελέτες αυτές έχουν χρησιμοποιήσει ως χρυσή σταθερά για τη σύγκριση των μετρήσεων, τις κρανιομετρικές μετρήσεις που γίνονται απευθείας στα ανθρώπινα κρανία . Όσον αφορά την αξιοπιστία των γραμμικών μετρήσεων τα συμπεράσματα των υπαρχόντων ερευνών δεν συγκλίνουν σε συγκεκριμένη κατεύθυνση καθώς κάποιες μελέτες βρίσκουν καλύτερη αξιοπιστία για την τρισδιάστατη απεικόνιση (Pittayapat και συν. (2014) και οι Varghese και συν. (2009), άλλες για την κλασσική δισδιάστατη κεφαλομετρική ακτινογραφία (Damstra και συν. 2011 , Van Vlijmen και συν. 2010 ) ενώ κάποιες δεν βρίσκουν κάποια διαφορά μεταξύ των τεχνικών (Gribel και συν. 2011). Πολλές μελέτες έχουν γίνει στο παρελθόν σε πειραματόζώα για την αξιολόγηση των σκελετικών μεταβολών στο κρανιοπροσωπικό σύμπλεγμα είτε έπειτα από κάποια πειραματική παρέμβαση τροποποίησης της αύξησης είτε για την αξιολόγηση των φυσιολογικών μεταβολών που επέρχονται κατά την αύξηση. Ειδικότερα οι επίμυες είναι ίσως το πιο ευρέως διαδεδομένο ζώο εργαστηρίου για τις μελέτες αυτές. Στα πειράματα αυτά η αξιολόγηση των μεταβολών γίνεται σε μεγάλο ποσοστό με τη χρήση πλαγίων κεφαλομετρικών ακτινογραφιών(Tsolakis και συν. 1997, Watanabe και συν. 2008 ,Αbbassy και συν. 2008, Ρadzys και συν. 2012, da Silva και συν. 2009). Καμιά μελέτη μέχρι στιγμής όμως δεν έχει βρεθεί που να χρησιμοποιεί την υπολογιστική τομογραφία κωνικής δέσμης για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων σε πειραματόζωα. Επίσης καμιά μελέτη δεν έχει γίνει μέχρι τώρα που να αξιολογεί την εγκυρότητα των κεφαλομετρικών μετρήσεων στα πειραματόζωα και την αξιοπιστία τους σε σχέση με κάποια άλλη μέθοδο. Καθώς οι συμβατικές ακτινογραφίες έχουν τα μειονεκτήματα που αναφέρθηκαν παραπάνω, θα παρουσίαζε ιδιαίτερο ενδιαφέρον η διεξαγωγή μιας μελέτης που να συγκρίνει άμεσα τις ευρύτερα χρησιμοποιούμενες κεφαλομετρικές μετρήσεις σε συμβατικές ακτινογραφίες σε επίμυες με τις αντίστοιχες μετρήσεις στο τρισδιάστατο μοντέλο από CBCT, γιατί όπως φαίνεται από τις εργασίες που έχουν γίνει σε ανθρώπινα κρανία το τρισδιάστατο μοντέλο είναι πιο κοντά στην πραγματική ανατομική απόσταση. Επίσης είναι σημαντικό να μελετηθεί και η διαφορά στην αξιοπιστία των δυο αυτών τεχνικών. Επιπρόσθετα για τους επίμυες η ταυτοποίηση στην κεφαλομετρική ακτινογραφία του κεφαλομετρικού σημείου του κονδύλου που είναι ίσως και το πιο χρησιμοποιούμενο σημείο, παρουσιάζει αυξημένη δυσκολία καθώς η περιοχή αυτή της κάτω γνάθου έχει πολύ λεπτό οστίτη ιστό και η αλληλεπίθεση μαλακών και σκληρών μορίων πάνω στον κόνδυλο δυσχεραίνει ακόμη πιο πολύ τη διαδικασία. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να γίνει μια άμεση σύγκριση έξι γραμμικών κεφαλομετρικών μετρήσεων που αφορούν την κάτω γνάθο σε επίμυες μεταξύ του τρισδιάστατου μοντέλου από το CBCT και της κλασικής πλάγιας κεφαλομετρικής ακτινογραφίας. Επίσης να γίνει σύγκριση της αξιοπιστίας των μετρήσεων στις δυο μεθόδους.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ Η κεφαλομετρική ανάλυση αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της ορθοδοντικής διάγνωσης. Ο κλασικός τρόπος της δισδιάστατης ακτινογραφικής απεικόνισης με τον οποίο παραδοσιακά γίνεται η ανάλυση, παρουσιάζει ορισμένα μειονεκτήματα όπως η αλληλεπίθεση των τρισδιάστατων δομών, η διαφορική μεγέθυνση δεξιάς και αριστερής πλευράς (Chadwick και συν. 2009) και η γεωμετρική παραμόρφωση (Pittayapat και συν. 2014). Τα προαναφερόμενα προβλήματα είναι δυνατόν να ξεπεραστούν με την εφαρμογή της υπολογιστικής τομογραφίας κωνικής δέσμης (CBCT). Η μειωμένη επίσης δόση ακτινοβολίας σε σχέση με την κλασική αξονική τομογραφία του παρελθόντος έχει συμβάλει στη διαδεδομένη χρήση του CBCT στην κλινική πράξη της ορθοδοντικής (Pauwels και συν. 2012). Μέσω υπολογιστικών προγραμμάτων επεξεργασίας αξονικών τομογραφιών κωνικής δέσμης, υπάρχει η δυνατότητα προβολής των ακτινοβολημένων ιστών σε τρισδιάστατη μορφή. Αρκετές μελέτες που έχουν γίνει σε ασθενείς αλλά και σε ανθρώπινα κρανία (ex vivo) αξιολογούν την εγκυρότητα και την αξιοπιστία των γραμμικών κεφαλομετρικών μετρήσεων στην τρισδιάστατη απεικόνιση και στην κλασική πλάγια κεφαλομετρική ακτινογραφία σε δυο διαστάσεις. Ως εγκυρότητα (accuracy) ορίζεται η ικανότητα ανταπόκρισης της μέτρησης της κεφαλομετρικής ανάλυσης στην πραγματική ανατομική απόσταση μεταξύ των συγκεκριμένων κεφαλομετρικών σημείων, ενώ ως αξιοπιστία (reliability) ορίζεται η τάση που έχουν οι επαναλαμβανόμενες μετρήσεις να συμπίπτουν κατά το δυνατόν και να μην υπεισέρχονται σφάλματα σε διαδοχικές αξιολογήσεις της ίδιας γραμμικής μέτρησης (Houston 1983). Μελέτες που έχουν γίνει στο πρόσφατο παρελθόν, έχουν δείξει ότι η εγκυρότητα των κεφαλομετρικών γραμμικών μετρήσεων στο τρισδιάστατο μοντέλο της υπολογιστικής τομογραφίας είναι μεγαλύτερη σε σχέση με αυτή των κλασσικών μετρήσεων σε δυο διαστάσεις (Pittayapat και συν. 2013, 2014, Cavalcanti και συν. 2004, Gribel και συν. 2011, Li και συν. 2016, Οlmez και συν. 2011, Varghese και συν. 2010, Ηilgers και συν. 2005). Όλες οι μελέτες αυτές έχουν χρησιμοποιήσει ως χρυσή σταθερά για τη σύγκριση των μετρήσεων, τις κρανιομετρικές μετρήσεις που γίνονται απευθείας στα ανθρώπινα κρανία . Όσον αφορά την αξιοπιστία των γραμμικών μετρήσεων τα συμπεράσματα των υπαρχόντων ερευνών δεν συγκλίνουν σε συγκεκριμένη κατεύθυνση καθώς κάποιες μελέτες βρίσκουν καλύτερη αξιοπιστία για την τρισδιάστατη απεικόνιση (Pittayapat και συν. (2014) και οι Varghese και συν. (2009), άλλες για την κλασσική δισδιάστατη κεφαλομετρική ακτινογραφία (Damstra και συν. 2011 , Van Vlijmen και συν. 2010 ) ενώ κάποιες δεν βρίσκουν κάποια διαφορά μεταξύ των τεχνικών (Gribel και συν. 2011). Πολλές μελέτες έχουν γίνει στο παρελθόν σε πειραματόζώα για την αξιολόγηση των σκελετικών μεταβολών στο κρανιοπροσωπικό σύμπλεγμα είτε έπειτα από κάποια πειραματική παρέμβαση τροποποίησης της αύξησης είτε για την αξιολόγηση των φυσιολογικών μεταβολών που επέρχονται κατά την αύξηση. Ειδικότερα οι επίμυες είναι ίσως το πιο ευρέως διαδεδομένο ζώο εργαστηρίου για τις μελέτες αυτές. Στα πειράματα αυτά η αξιολόγηση των μεταβολών γίνεται σε μεγάλο ποσοστό με τη χρήση πλαγίων κεφαλομετρικών ακτινογραφιών(Tsolakis και συν. 1997, Watanabe και συν. 2008 ,Αbbassy και συν. 2008, Ρadzys και συν. 2012, da Silva και συν. 2009). Καμιά μελέτη μέχρι στιγμής όμως δεν έχει βρεθεί που να χρησιμοποιεί την υπολογιστική τομογραφία κωνικής δέσμης για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων σε πειραματόζωα. Επίσης καμιά μελέτη δεν έχει γίνει μέχρι τώρα που να αξιολογεί την εγκυρότητα των κεφαλομετρικών μετρήσεων στα πειραματόζωα και την αξιοπιστία τους σε σχέση με κάποια άλλη μέθοδο. Καθώς οι συμβατικές ακτινογραφίες έχουν τα μειονεκτήματα που αναφέρθηκαν παραπάνω, θα παρουσίαζε ιδιαίτερο ενδιαφέρον η διεξαγωγή μιας μελέτης που να συγκρίνει άμεσα τις ευρύτερα χρησιμοποιούμενες κεφαλομετρικές μετρήσεις σε συμβατικές ακτινογραφίες σε επίμυες με τις αντίστοιχες μετρήσεις στο τρισδιάστατο μοντέλο από CBCT, γιατί όπως φαίνεται από τις εργασίες που έχουν γίνει σε ανθρώπινα κρανία το τρισδιάστατο μοντέλο είναι πιο κοντά στην πραγματική ανατομική απόσταση. Επίσης είναι σημαντικό να μελετηθεί και η διαφορά στην αξιοπιστία των δυο αυτών τεχνικών. Επιπρόσθετα για τους επίμυες η ταυτοποίηση στην κεφαλομετρική ακτινογραφία του κεφαλομετρικού σημείου του κονδύλου που είναι ίσως και το πιο χρησιμοποιούμενο σημείο, παρουσιάζει αυξημένη δυσκολία καθώς η περιοχή αυτή της κάτω γνάθου έχει πολύ λεπτό οστίτη ιστό και η αλληλεπίθεση μαλακών και σκληρών μορίων πάνω στον κόνδυλο δυσχεραίνει ακόμη πιο πολύ τη διαδικασία. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να γίνει μια άμεση σύγκριση έξι γραμμικών κεφαλομετρικών μετρήσεων που αφορούν την κάτω γνάθο σε επίμυες μεταξύ του τρισδιάστατου μοντέλου από το CBCT και της κλασικής πλάγιας κεφαλομετρικής ακτινογραφίας. Επίσης να γίνει σύγκριση της αξιοπιστίας των μετρήσεων στις δυο μεθόδους.","abstract_has_math":false,"creators":["Σαμπαζιώτης Δημήτριος","Sampaziotis Dimitrios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:50Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2888097"],"render_values":[{"text":"uoadl:2888097","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2888097","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2888097","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2888097","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σαμπαζιώτης Δημήτριος","Sampaziotis Dimitrios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2888097","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2888097"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ Η κεφαλομετρική ανάλυση αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της ορθοδοντικής διάγνωσης. Ο κλασικός τρόπος της δισδιάστατης ακτινογραφικής απεικόνισης με τον οποίο παραδοσιακά γίνεται η ανάλυση, παρουσιάζει ορισμένα μειονεκτήματα όπως η αλληλεπίθεση των τρισδιάστατων δομών, η διαφορική μεγέθυνση δεξιάς και αριστερής πλευράς (Chadwick και συν. 2009) και η γεωμετρική παραμόρφωση (Pittayapat και συν. 2014). Τα προαναφερόμενα προβλήματα είναι δυνατόν να ξεπεραστούν με την εφαρμογή της υπολογιστικής τομογραφίας κωνικής δέσμης (CBCT). Η μειωμένη επίσης δόση ακτινοβολίας σε σχέση με την κλασική αξονική τομογραφία του παρελθόντος έχει συμβάλει στη διαδεδομένη χρήση του CBCT στην κλινική πράξη της ορθοδοντικής (Pauwels και συν. 2012). Μέσω υπολογιστικών προγραμμάτων επεξεργασίας αξονικών τομογραφιών κωνικής δέσμης, υπάρχει η δυνατότητα προβολής των ακτινοβολημένων ιστών σε τρισδιάστατη μορφή. Αρκετές μελέτες που έχουν γίνει σε ασθενείς αλλά και σε ανθρώπινα κρανία (ex vivo) αξιολογούν την εγκυρότητα και την αξιοπιστία των γραμμικών κεφαλομετρικών μετρήσεων στην τρισδιάστατη απεικόνιση και στην κλασική πλάγια κεφαλομετρική ακτινογραφία σε δυο διαστάσεις. Ως εγκυρότητα (accuracy) ορίζεται η ικανότητα ανταπόκρισης της μέτρησης της κεφαλομετρικής ανάλυσης στην πραγματική ανατομική απόσταση μεταξύ των συγκεκριμένων κεφαλομετρικών σημείων, ενώ ως αξιοπιστία (reliability) ορίζεται η τάση που έχουν οι επαναλαμβανόμενες μετρήσεις να συμπίπτουν κατά το δυνατόν και να μην υπεισέρχονται σφάλματα σε διαδοχικές αξιολογήσεις της ίδιας γραμμικής μέτρησης (Houston 1983). Μελέτες που έχουν γίνει στο πρόσφατο παρελθόν, έχουν δείξει ότι η εγκυρότητα των κεφαλομετρικών γραμμικών μετρήσεων στο τρισδιάστατο μοντέλο της υπολογιστικής τομογραφίας είναι μεγαλύτερη σε σχέση με αυτή των κλασσικών μετρήσεων σε δυο διαστάσεις (Pittayapat και συν. 2013, 2014, Cavalcanti και συν. 2004, Gribel και συν. 2011, Li και συν. 2016, Οlmez και συν. 2011, Varghese και συν. 2010, Ηilgers και συν. 2005). Όλες οι μελέτες αυτές έχουν χρησιμοποιήσει ως χρυσή σταθερά για τη σύγκριση των μετρήσεων, τις κρανιομετρικές μετρήσεις που γίνονται απευθείας στα ανθρώπινα κρανία . Όσον αφορά την αξιοπιστία των γραμμικών μετρήσεων τα συμπεράσματα των υπαρχόντων ερευνών δεν συγκλίνουν σε συγκεκριμένη κατεύθυνση καθώς κάποιες μελέτες βρίσκουν καλύτερη αξιοπιστία για την τρισδιάστατη απεικόνιση (Pittayapat και συν. (2014) και οι Varghese και συν. (2009), άλλες για την κλασσική δισδιάστατη κεφαλομετρική ακτινογραφία (Damstra και συν. 2011 , Van Vlijmen και συν. 2010 ) ενώ κάποιες δεν βρίσκουν κάποια διαφορά μεταξύ των τεχνικών (Gribel και συν. 2011). Πολλές μελέτες έχουν γίνει στο παρελθόν σε πειραματόζώα για την αξιολόγηση των σκελετικών μεταβολών στο κρανιοπροσωπικό σύμπλεγμα είτε έπειτα από κάποια πειραματική παρέμβαση τροποποίησης της αύξησης είτε για την αξιολόγηση των φυσιολογικών μεταβολών που επέρχονται κατά την αύξηση. Ειδικότερα οι επίμυες είναι ίσως το πιο ευρέως διαδεδομένο ζώο εργαστηρίου για τις μελέτες αυτές. Στα πειράματα αυτά η αξιολόγηση των μεταβολών γίνεται σε μεγάλο ποσοστό με τη χρήση πλαγίων κεφαλομετρικών ακτινογραφιών(Tsolakis και συν. 1997, Watanabe και συν. 2008 ,Αbbassy και συν. 2008, Ρadzys και συν. 2012, da Silva και συν. 2009). Καμιά μελέτη μέχρι στιγμής όμως δεν έχει βρεθεί που να χρησιμοποιεί την υπολογιστική τομογραφία κωνικής δέσμης για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων σε πειραματόζωα. Επίσης καμιά μελέτη δεν έχει γίνει μέχρι τώρα που να αξιολογεί την εγκυρότητα των κεφαλομετρικών μετρήσεων στα πειραματόζωα και την αξιοπιστία τους σε σχέση με κάποια άλλη μέθοδο. Καθώς οι συμβατικές ακτινογραφίες έχουν τα μειονεκτήματα που αναφέρθηκαν παραπάνω, θα παρουσίαζε ιδιαίτερο ενδιαφέρον η διεξαγωγή μιας μελέτης που να συγκρίνει άμεσα τις ευρύτερα χρησιμοποιούμενες κεφαλομετρικές μετρήσεις σε συμβατικές ακτινογραφίες σε επίμυες με τις αντίστοιχες μετρήσεις στο τρισδιάστατο μοντέλο από CBCT, γιατί όπως φαίνεται από τις εργασίες που έχουν γίνει σε ανθρώπινα κρανία το τρισδιάστατο μοντέλο είναι πιο κοντά στην πραγματική ανατομική απόσταση. Επίσης είναι σημαντικό να μελετηθεί και η διαφορά στην αξιοπιστία των δυο αυτών τεχνικών. Επιπρόσθετα για τους επίμυες η ταυτοποίηση στην κεφαλομετρική ακτινογραφία του κεφαλομετρικού σημείου του κονδύλου που είναι ίσως και το πιο χρησιμοποιούμενο σημείο, παρουσιάζει αυξημένη δυσκολία καθώς η περιοχή αυτή της κάτω γνάθου έχει πολύ λεπτό οστίτη ιστό και η αλληλεπίθεση μαλακών και σκληρών μορίων πάνω στον κόνδυλο δυσχεραίνει ακόμη πιο πολύ τη διαδικασία. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να γίνει μια άμεση σύγκριση έξι γραμμικών κεφαλομετρικών μετρήσεων που αφορούν την κάτω γνάθο σε επίμυες μεταξύ του τρισδιάστατου μοντέλου από το CBCT και της κλασικής πλάγιας κεφαλομετρικής ακτινογραφίας. Επίσης να γίνει σύγκριση της αξιοπιστίας των μετρήσεων στις δυο μεθόδους.","Introduction Cephalometric analysis is an important part of orthodontic diagnosis. The way that the analysis is performed traditionally has some disadvantages such as the superimposition of three dimensional structures, differential magnification between right and left side (Chadwick και συν. 2009) and geometric distortion (Pittayapat και συν. 2014). These problems can be solved with the application of Cone Beam Computed Tomography (CBCT). The reduced dosage of irradiation comparing with the classic axial tomography has also contributed to the everyday usage of CBCT in clinical orthodontic practice (Pauwels et al. 2012). Via computer software there is the opportunity for three dimensional imaging of the craniofacial complex. Many clinical and ex vivo studies on human skulls evaluate the accuracy and the reliability of linear cephalometric measurements on the two dimensional and three dimensional cephalometric analysis. The term accuracy refers to the correspondence of the linear cephalometric measurement to the real anatomic distance and the term reliability is the tendency for the repeated measurements to concur (Houston 1983). Studies in the past have shown that the cephalometric analysis on the three dimensional model is more accurate than the traditional analysis in two dimensions (Pittayapat et al. 2013, 2014, Cavalcanti et al. 2004, Gribel et al. 2011, Li et al. 2016, Οlmez et al. 2011, Varghese et al. 2010, Ηilgers et al. 2005). The gold standard in all these studies is the craniometric distance on the human skull. The results for the reliability do not coincide among studies. Some studies find better reliability for the three dimensional model (Pittayapat et al. (2014), Varghese et al. (2009), some other studies for the 2D analysis (Damstra et al. 2011 , Van Vlijmen et al. 2010) while one study does not find any difference between the two cephalometric methods regarding the reliability (Gribel et al. 2011). Experimental studies on animals have been performed in order to evaluate the skeletal changes on the craniofacial complex during natural growth or after growth modification. Rats are possibly the most common animals for these experiments. The evaluation of changes is usually done with the cephalometric analysis in two dimensions (Tsolakis et al. 1997, Watanabe et al. 2008 ,Αbbassy et al. 2008, Ρadzys et al. 2012, da Silva et al. 2009). However, there is not any animal study to use Cone Beam Computed Tomography for the evaluation of skeletal changes. In addition, there is not any study to evaluate the accuracy of the cephalometric measurements and their reliability in comparison with another cephalompetric method. As the traditional cehalometric analysis has the disadvantages that mentioned above, a study that compares the most common 2D cephalometric measurements with the corresponding 3 D measurements from CBCT will be of prominent interest, because the 3D measurements are closer to the anatomic measurements, as mentioned above. In addition the evaluation of difference regarding the reliability between the two methods is also important. In rats, the identification of the cephalometric point of condyle is very difficult as the bone on this area is very thin and there is superimposition of hard and soft tissues. The purpose of this study is to compare six common linear cephalometric measurements on mandible of rats on the 3 D model constructed from CBCT and on the 2D model from the lateral cephalometric xray. To compare the reliability between methods as well."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σύγκριση κεφαλομετρικών γραμμικών μετρήσεων στην κάτω γνάθο επίμυων μέσω δισδιάστατης και τρισδιάστατης απεικόνισης. Αξιολόγηση αξιοπιστίας μεταξύ των τεχνικών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σαμπαζιώτης Δημήτριος","Sampaziotis Dimitrios"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ Η κεφαλομετρική ανάλυση αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της ορθοδοντικής διάγνωσης. Ο κλασικός τρόπος της δισδιάστατης ακτινογραφικής απεικόνισης με τον οποίο παραδοσιακά γίνεται η ανάλυση, παρουσιάζει ορισμένα μειονεκτήματα όπως η αλληλεπίθεση των τρισδιάστατων δομών, η διαφορική μεγέθυνση δεξιάς και αριστερής πλευράς (Chadwick και συν. 2009) και η γεωμετρική παραμόρφωση (Pittayapat και συν. 2014). Τα προαναφερόμενα προβλήματα είναι δυνατόν να ξεπεραστούν με την εφαρμογή της υπολογιστικής τομογραφίας κωνικής δέσμης (CBCT). Η μειωμένη επίσης δόση ακτινοβολίας σε σχέση με την κλασική αξονική τομογραφία του παρελθόντος έχει συμβάλει στη διαδεδομένη χρήση του CBCT στην κλινική πράξη της ορθοδοντικής (Pauwels και συν. 2012). Μέσω υπολογιστικών προγραμμάτων επεξεργασίας αξονικών τομογραφιών κωνικής δέσμης, υπάρχει η δυνατότητα προβολής των ακτινοβολημένων ιστών σε τρισδιάστατη μορφή. Αρκετές μελέτες που έχουν γίνει σε ασθενείς αλλά και σε ανθρώπινα κρανία (ex vivo) αξιολογούν την εγκυρότητα και την αξιοπιστία των γραμμικών κεφαλομετρικών μετρήσεων στην τρισδιάστατη απεικόνιση και στην κλασική πλάγια κεφαλομετρική ακτινογραφία σε δυο διαστάσεις. Ως εγκυρότητα (accuracy) ορίζεται η ικανότητα ανταπόκρισης της μέτρησης της κεφαλομετρικής ανάλυσης στην πραγματική ανατομική απόσταση μεταξύ των συγκεκριμένων κεφαλομετρικών σημείων, ενώ ως αξιοπιστία (reliability) ορίζεται η τάση που έχουν οι επαναλαμβανόμενες μετρήσεις να συμπίπτουν κατά το δυνατόν και να μην υπεισέρχονται σφάλματα σε διαδοχικές αξιολογήσεις της ίδιας γραμμικής μέτρησης (Houston 1983). Μελέτες που έχουν γίνει στο πρόσφατο παρελθόν, έχουν δείξει ότι η εγκυρότητα των κεφαλομετρικών γραμμικών μετρήσεων στο τρισδιάστατο μοντέλο της υπολογιστικής τομογραφίας είναι μεγαλύτερη σε σχέση με αυτή των κλασσικών μετρήσεων σε δυο διαστάσεις (Pittayapat και συν. 2013, 2014, Cavalcanti και συν. 2004, Gribel και συν. 2011, Li και συν. 2016, Οlmez και συν. 2011, Varghese και συν. 2010, Ηilgers και συν. 2005). Όλες οι μελέτες αυτές έχουν χρησιμοποιήσει ως χρυσή σταθερά για τη σύγκριση των μετρήσεων, τις κρανιομετρικές μετρήσεις που γίνονται απευθείας στα ανθρώπινα κρανία . Όσον αφορά την αξιοπιστία των γραμμικών μετρήσεων τα συμπεράσματα των υπαρχόντων ερευνών δεν συγκλίνουν σε συγκεκριμένη κατεύθυνση καθώς κάποιες μελέτες βρίσκουν καλύτερη αξιοπιστία για την τρισδιάστατη απεικόνιση (Pittayapat και συν. (2014) και οι Varghese και συν. (2009), άλλες για την κλασσική δισδιάστατη κεφαλομετρική ακτινογραφία (Damstra και συν. 2011 , Van Vlijmen και συν. 2010 ) ενώ κάποιες δεν βρίσκουν κάποια διαφορά μεταξύ των τεχνικών (Gribel και συν. 2011). Πολλές μελέτες έχουν γίνει στο παρελθόν σε πειραματόζώα για την αξιολόγηση των σκελετικών μεταβολών στο κρανιοπροσωπικό σύμπλεγμα είτε έπειτα από κάποια πειραματική παρέμβαση τροποποίησης της αύξησης είτε για την αξιολόγηση των φυσιολογικών μεταβολών που επέρχονται κατά την αύξηση. Ειδικότερα οι επίμυες είναι ίσως το πιο ευρέως διαδεδομένο ζώο εργαστηρίου για τις μελέτες αυτές. Στα πειράματα αυτά η αξιολόγηση των μεταβολών γίνεται σε μεγάλο ποσοστό με τη χρήση πλαγίων κεφαλομετρικών ακτινογραφιών(Tsolakis και συν. 1997, Watanabe και συν. 2008 ,Αbbassy και συν. 2008, Ρadzys και συν. 2012, da Silva και συν. 2009). Καμιά μελέτη μέχρι στιγμής όμως δεν έχει βρεθεί που να χρησιμοποιεί την υπολογιστική τομογραφία κωνικής δέσμης για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων σε πειραματόζωα. Επίσης καμιά μελέτη δεν έχει γίνει μέχρι τώρα που να αξιολογεί την εγκυρότητα των κεφαλομετρικών μετρήσεων στα πειραματόζωα και την αξιοπιστία τους σε σχέση με κάποια άλλη μέθοδο. Καθώς οι συμβατικές ακτινογραφίες έχουν τα μειονεκτήματα που αναφέρθηκαν παραπάνω, θα παρουσίαζε ιδιαίτερο ενδιαφέρον η διεξαγωγή μιας μελέτης που να συγκρίνει άμεσα τις ευρύτερα χρησιμοποιούμενες κεφαλομετρικές μετρήσεις σε συμβατικές ακτινογραφίες σε επίμυες με τις αντίστοιχες μετρήσεις στο τρισδιάστατο μοντέλο από CBCT, γιατί όπως φαίνεται από τις εργασίες που έχουν γίνει σε ανθρώπινα κρανία το τρισδιάστατο μοντέλο είναι πιο κοντά στην πραγματική ανατομική απόσταση. Επίσης είναι σημαντικό να μελετηθεί και η διαφορά στην αξιοπιστία των δυο αυτών τεχνικών. Επιπρόσθετα για τους επίμυες η ταυτοποίηση στην κεφαλομετρική ακτινογραφία του κεφαλομετρικού σημείου του κονδύλου που είναι ίσως και το πιο χρησιμοποιούμενο σημείο, παρουσιάζει αυξημένη δυσκολία καθώς η περιοχή αυτή της κάτω γνάθου έχει πολύ λεπτό οστίτη ιστό και η αλληλεπίθεση μαλακών και σκληρών μορίων πάνω στον κόνδυλο δυσχεραίνει ακόμη πιο πολύ τη διαδικασία. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να γίνει μια άμεση σύγκριση έξι γραμμικών κεφαλομετρικών μετρήσεων που αφορούν την κάτω γνάθο σε επίμυες μεταξύ του τρισδιάστατου μοντέλου από το CBCT και της κλασικής πλάγιας κεφαλομετρικής ακτινογραφίας. Επίσης να γίνει σύγκριση της αξιοπιστίας των μετρήσεων στις δυο μεθόδους.","Introduction Cephalometric analysis is an important part of orthodontic diagnosis. The way that the analysis is performed traditionally has some disadvantages such as the superimposition of three dimensional structures, differential magnification between right and left side (Chadwick και συν. 2009) and geometric distortion (Pittayapat και συν. 2014). These problems can be solved with the application of Cone Beam Computed Tomography (CBCT). The reduced dosage of irradiation comparing with the classic axial tomography has also contributed to the everyday usage of CBCT in clinical orthodontic practice (Pauwels et al. 2012). Via computer software there is the opportunity for three dimensional imaging of the craniofacial complex. Many clinical and ex vivo studies on human skulls evaluate the accuracy and the reliability of linear cephalometric measurements on the two dimensional and three dimensional cephalometric analysis. The term accuracy refers to the correspondence of the linear cephalometric measurement to the real anatomic distance and the term reliability is the tendency for the repeated measurements to concur (Houston 1983). Studies in the past have shown that the cephalometric analysis on the three dimensional model is more accurate than the traditional analysis in two dimensions (Pittayapat et al. 2013, 2014, Cavalcanti et al. 2004, Gribel et al. 2011, Li et al. 2016, Οlmez et al. 2011, Varghese et al. 2010, Ηilgers et al. 2005). The gold standard in all these studies is the craniometric distance on the human skull. The results for the reliability do not coincide among studies. Some studies find better reliability for the three dimensional model (Pittayapat et al. (2014), Varghese et al. (2009), some other studies for the 2D analysis (Damstra et al. 2011 , Van Vlijmen et al. 2010) while one study does not find any difference between the two cephalometric methods regarding the reliability (Gribel et al. 2011). Experimental studies on animals have been performed in order to evaluate the skeletal changes on the craniofacial complex during natural growth or after growth modification. Rats are possibly the most common animals for these experiments. The evaluation of changes is usually done with the cephalometric analysis in two dimensions (Tsolakis et al. 1997, Watanabe et al. 2008 ,Αbbassy et al. 2008, Ρadzys et al. 2012, da Silva et al. 2009). However, there is not any animal study to use Cone Beam Computed Tomography for the evaluation of skeletal changes. In addition, there is not any study to evaluate the accuracy of the cephalometric measurements and their reliability in comparison with another cephalompetric method. As the traditional cehalometric analysis has the disadvantages that mentioned above, a study that compares the most common 2D cephalometric measurements with the corresponding 3 D measurements from CBCT will be of prominent interest, because the 3D measurements are closer to the anatomic measurements, as mentioned above. In addition the evaluation of difference regarding the reliability between the two methods is also important. In rats, the identification of the cephalometric point of condyle is very difficult as the bone on this area is very thin and there is superimposition of hard and soft tissues. The purpose of this study is to compare six common linear cephalometric measurements on mandible of rats on the 3 D model constructed from CBCT and on the 2D model from the lateral cephalometric xray. To compare the reliability between methods as well."],"dc:identifier":["uoadl:2888097","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2888097"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Σύγκριση κεφαλομετρικών γραμμικών μετρήσεων στην κάτω γνάθο επίμυων μέσω δισδιάστατης και τρισδιάστατης απεικόνισης. Αξιολόγηση αξιοπιστίας μεταξύ των τεχνικών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:50Z"}