{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2888169"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2888169","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η υπεροχή του ενωσιακού έναντι του εθνικού δικαίου","abstract":"Το ζήτημα των σχέσεων μεταξύ ενωσιακού και εθνικού δικαίου δεν έχει πάψει να απασχολεί τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ένωσης και των Ανωτάτων Δικαστηρίων των κρατών μελών τα τελευταία πενήντα και πλεόν χρόνια, ήδη από τη, για πρώτη φορά, διακήρυξή της από το ΔΕΚ στην απόφαση Costa/ENEL. Η αρχή της υπεροχής του ενωσιακού έναντι του εθνικού δικαίου σήμερα θεωρείται δεδομένα ως ένα θεμελιώδες χαρακτηριστικό της ευρωπαϊκής έννομης τάξης, ωστόσο, η θεωρητική της θεμελίωση, το περιεχόμενο και η έκτασή της, δεν έχουν αποκρυσταλλωθεί δογματικά με ενιαίο τρόπο, αλλά εξακολουθούν να ερμηνεύονται διαφορετικά από το ΔΕΕ και τα εθνικά ανώτατα δικαστήρια των κρατών μελών, με αποτέλεσμα να αναπτύσσεται μια διαλεκτική σχέση μεταξύ του εθνικού Συντάγματος και του ενωσιακού δικαίου, η οποία μέσω του δικαστικού διαλόγου, καθιστά την αρχή της υπεροχής μια έννοια η οποία εξελίσσεται παράλληλα με τη διαδικασία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Η ρητή αποτύπωση της αρχής της υπεροχής για πρώτη φορά με τη μορφή Δήλωσης στη Συνθήκη της Λισαβόνας και η παράλληλη ρητή κατοχύρωση της αρχής του σεβασμού της εθνικής ταυτότητας στο πρωτογενές δίκαιο, σε συνδυασμό με την ολοένα αυξανόμενη επέμβαση της Ένωσης σε τομείς παραδοσιακά ευαίσθητους, έφεραν την αρχή της υπεροχής αντιμέτωπη με νέες προκλήσεις, οι οποίες ανέδειξαν την ανάγκη αλλαγής παραδείγματος ως προς τη διαχείριση των σχέσεων μεταξύ εθνικού και ενωσιακού δικαίου.","abstract_html":"Το ζήτημα των σχέσεων μεταξύ ενωσιακού και εθνικού δικαίου δεν έχει πάψει να απασχολεί τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ένωσης και των Ανωτάτων Δικαστηρίων των κρατών μελών τα τελευταία πενήντα και πλεόν χρόνια, ήδη από τη, για πρώτη φορά, διακήρυξή της από το ΔΕΚ στην απόφαση Costa/ENEL. Η αρχή της υπεροχής του ενωσιακού έναντι του εθνικού δικαίου σήμερα θεωρείται δεδομένα ως ένα θεμελιώδες χαρακτηριστικό της ευρωπαϊκής έννομης τάξης, ωστόσο, η θεωρητική της θεμελίωση, το περιεχόμενο και η έκτασή της, δεν έχουν αποκρυσταλλωθεί δογματικά με ενιαίο τρόπο, αλλά εξακολουθούν να ερμηνεύονται διαφορετικά από το ΔΕΕ και τα εθνικά ανώτατα δικαστήρια των κρατών μελών, με αποτέλεσμα να αναπτύσσεται μια διαλεκτική σχέση μεταξύ του εθνικού Συντάγματος και του ενωσιακού δικαίου, η οποία μέσω του δικαστικού διαλόγου, καθιστά την αρχή της υπεροχής μια έννοια η οποία εξελίσσεται παράλληλα με τη διαδικασία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Η ρητή αποτύπωση της αρχής της υπεροχής για πρώτη φορά με τη μορφή Δήλωσης στη Συνθήκη της Λισαβόνας και η παράλληλη ρητή κατοχύρωση της αρχής του σεβασμού της εθνικής ταυτότητας στο πρωτογενές δίκαιο, σε συνδυασμό με την ολοένα αυξανόμενη επέμβαση της Ένωσης σε τομείς παραδοσιακά ευαίσθητους, έφεραν την αρχή της υπεροχής αντιμέτωπη με νέες προκλήσεις, οι οποίες ανέδειξαν την ανάγκη αλλαγής παραδείγματος ως προς τη διαχείριση των σχέσεων μεταξύ εθνικού και ενωσιακού δικαίου.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπραουδάκη Όλγα","Braoudaki Olga"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:50Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2888169"],"render_values":[{"text":"uoadl:2888169","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2888169","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2888169","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2888169","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπραουδάκη Όλγα","Braoudaki Olga"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2888169","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2888169"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το ζήτημα των σχέσεων μεταξύ ενωσιακού και εθνικού δικαίου δεν έχει πάψει να απασχολεί τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ένωσης και των Ανωτάτων Δικαστηρίων των κρατών μελών τα τελευταία πενήντα και πλεόν χρόνια, ήδη από τη, για πρώτη φορά, διακήρυξή της από το ΔΕΚ στην απόφαση Costa/ENEL. Η αρχή της υπεροχής του ενωσιακού έναντι του εθνικού δικαίου σήμερα θεωρείται δεδομένα ως ένα θεμελιώδες χαρακτηριστικό της ευρωπαϊκής έννομης τάξης, ωστόσο, η θεωρητική της θεμελίωση, το περιεχόμενο και η έκτασή της, δεν έχουν αποκρυσταλλωθεί δογματικά με ενιαίο τρόπο, αλλά εξακολουθούν να ερμηνεύονται διαφορετικά από το ΔΕΕ και τα εθνικά ανώτατα δικαστήρια των κρατών μελών, με αποτέλεσμα να αναπτύσσεται μια διαλεκτική σχέση μεταξύ του εθνικού Συντάγματος και του ενωσιακού δικαίου, η οποία μέσω του δικαστικού διαλόγου, καθιστά την αρχή της υπεροχής μια έννοια η οποία εξελίσσεται παράλληλα με τη διαδικασία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Η ρητή αποτύπωση της αρχής της υπεροχής για πρώτη φορά με τη μορφή Δήλωσης στη Συνθήκη της Λισαβόνας και η παράλληλη ρητή κατοχύρωση της αρχής του σεβασμού της εθνικής ταυτότητας στο πρωτογενές δίκαιο, σε συνδυασμό με την ολοένα αυξανόμενη επέμβαση της Ένωσης σε τομείς παραδοσιακά ευαίσθητους, έφεραν την αρχή της υπεροχής αντιμέτωπη με νέες προκλήσεις, οι οποίες ανέδειξαν την ανάγκη αλλαγής παραδείγματος ως προς τη διαχείριση των σχέσεων μεταξύ εθνικού και ενωσιακού δικαίου.","The question of the relationship between EU law and national law is evergreen in the case-law of the Court of Justice of the Union as well as the jurisprudence of the Supreme Courts of the Member States for more than the last fifty years, since the enunciation of the doctrine of supremacy for the first time in ECJ's ruling in Costa / ENEL. Even though supremacy over national law is considered to be an essential characteristic of the EU law today, however its conceptual basis, content and ambit are still controversial, developing a dialectic relationship between domestic constitutional law and Union law, which, through judicial dialogue, makes the principle of supremacy a concept that evolves in parallel with the process of European integration. The inclusion of a Declaration on primacy in the Treaty of Lisbon as well as the explicit recognition of the national identity as set out in Article 4.2 TEU, coupled with the Union's ever-increasing intervention in traditionally sensitive areas confronted the doctrine of supremacy with new challenges, which have highlighted the need to overcome the idea of absolute primacy and endorse a pluralistic vision of the relationship between domestic and EU law in which domestic Supreme Courts and the ECJ interact closely as part of a composite system of constitutional adjudication."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η υπεροχή του ενωσιακού έναντι του εθνικού δικαίου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπραουδάκη Όλγα","Braoudaki Olga"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Το ζήτημα των σχέσεων μεταξύ ενωσιακού και εθνικού δικαίου δεν έχει πάψει να απασχολεί τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ένωσης και των Ανωτάτων Δικαστηρίων των κρατών μελών τα τελευταία πενήντα και πλεόν χρόνια, ήδη από τη, για πρώτη φορά, διακήρυξή της από το ΔΕΚ στην απόφαση Costa/ENEL. Η αρχή της υπεροχής του ενωσιακού έναντι του εθνικού δικαίου σήμερα θεωρείται δεδομένα ως ένα θεμελιώδες χαρακτηριστικό της ευρωπαϊκής έννομης τάξης, ωστόσο, η θεωρητική της θεμελίωση, το περιεχόμενο και η έκτασή της, δεν έχουν αποκρυσταλλωθεί δογματικά με ενιαίο τρόπο, αλλά εξακολουθούν να ερμηνεύονται διαφορετικά από το ΔΕΕ και τα εθνικά ανώτατα δικαστήρια των κρατών μελών, με αποτέλεσμα να αναπτύσσεται μια διαλεκτική σχέση μεταξύ του εθνικού Συντάγματος και του ενωσιακού δικαίου, η οποία μέσω του δικαστικού διαλόγου, καθιστά την αρχή της υπεροχής μια έννοια η οποία εξελίσσεται παράλληλα με τη διαδικασία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Η ρητή αποτύπωση της αρχής της υπεροχής για πρώτη φορά με τη μορφή Δήλωσης στη Συνθήκη της Λισαβόνας και η παράλληλη ρητή κατοχύρωση της αρχής του σεβασμού της εθνικής ταυτότητας στο πρωτογενές δίκαιο, σε συνδυασμό με την ολοένα αυξανόμενη επέμβαση της Ένωσης σε τομείς παραδοσιακά ευαίσθητους, έφεραν την αρχή της υπεροχής αντιμέτωπη με νέες προκλήσεις, οι οποίες ανέδειξαν την ανάγκη αλλαγής παραδείγματος ως προς τη διαχείριση των σχέσεων μεταξύ εθνικού και ενωσιακού δικαίου.","The question of the relationship between EU law and national law is evergreen in the case-law of the Court of Justice of the Union as well as the jurisprudence of the Supreme Courts of the Member States for more than the last fifty years, since the enunciation of the doctrine of supremacy for the first time in ECJ's ruling in Costa / ENEL. Even though supremacy over national law is considered to be an essential characteristic of the EU law today, however its conceptual basis, content and ambit are still controversial, developing a dialectic relationship between domestic constitutional law and Union law, which, through judicial dialogue, makes the principle of supremacy a concept that evolves in parallel with the process of European integration. The inclusion of a Declaration on primacy in the Treaty of Lisbon as well as the explicit recognition of the national identity as set out in Article 4.2 TEU, coupled with the Union's ever-increasing intervention in traditionally sensitive areas confronted the doctrine of supremacy with new challenges, which have highlighted the need to overcome the idea of absolute primacy and endorse a pluralistic vision of the relationship between domestic and EU law in which domestic Supreme Courts and the ECJ interact closely as part of a composite system of constitutional adjudication."],"dc:identifier":["uoadl:2888169","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2888169"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Η υπεροχή του ενωσιακού έναντι του εθνικού δικαίου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:50Z"}