{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2888237"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2888237","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Καταγραφή εφαρμογής κατευθυντήριων οδηγιών προγραμμάτων καρδιακής αποκατάστασης- άσκησης σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο","abstract":"Η καρδιαγγειακή νόσος που οδηγεί σε οξύ στεφανιαίο σύνδρομο και αιφνίδιο καρδιακό θάνατο είναι η κύρια αιτία νοσηρότητας και θνησιμότητας στον κόσμο. Συμβουλές σχετικά με την άσκηση, την τροποποίηση των παραγόντων κινδύνου και τη συμμόρφωση στην κατάλληλη φαρμακευτική θεραπεία, αποτελούν την επιτομή της δευτερογενούς πρόληψης. Η καρδιακή αποκατάσταση με βάση την άσκηση είναι μια δομημένη, πολυπαραγοντική και διεπιστημονική παρέμβαση για την αξιολόγηση και διαχείριση του καρδιαγγειακού κινδύνου Παρά τη διαθεσιμότητα διεθνών κατευθυντήριων οδηγιών για συνταγογράφηση άσκησης σε προγράμματα αποκατάστασης, παρατηρείται μεγάλη διακύμανση στα ποσοστά συμμετοχής ασθενών. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής ερευνητικής εργασίας είναι να διερευνήσουμε πρώτον, τις συστάσεις και τη συμμόρφωση των ασθενών για διενέργεια λειτουργικής δοκιμασίας κόπωσης μετά τη διάγνωση της στεφανιαίας νόσου. Δεύτερον, να διερευνήσουμε τις συστάσεις του θεράποντος ιατρού και τη συμμόρφωση των ασθενών για διενέργεια άσκησης και συμμετοχή σε πρόγραμμα αποκατάστασης για το διάστημα έως 3 μήνες μετά τη διάγνωση της στεφανιαίας νόσου, καθώς επίσης και αν άλλαξαν συνήθειες άσκησης οι ασθενείς ασχέτως αν δεν τους συνταγογραφήθηκε κάποιας μορφής άσκηση. Τρίτον, να αξιολογήσουμε την ποιότητα ζωής των ασθενών και τα ποσοστά καταθλιπτικής συνδρομής, σε σχέση με τη συμμετοχή των ασθενών σε προγράμματα άσκησης. Τέλος, να συγκρίνουμε τα αποτελέσματα με τη διεθνή βιβλιογραφία. Για τον λόγο αυτόν, συμπεριλάβαμε 110 διαδοχικούς ασθενείς του καρδιολογικού τμήματος- αιμοδυναμικού εργαστηρίου του Γ.Ν. Γ. Παπανικολάου Θεσσαλονίκης, με στεφανιαία νόσο, που υποβλήθηκαν σε στεφανιογραφικό έλεγχο είτε μετά από Οξύ Στεφανιαίο Σύνδρομο, είτε μετά από εκλεκτική στεφανιογραφία. Καταγράψαμε τα βασικά χαρακτηριστικά των ασθενών (δημογραφικά, κλινικά) μέσω ερωτηματολογίου κατά την πρώτη επαφή μετά τη στεφανιογραφία. Αξιολογήσαμε τους ασθενείς ως προς την επίτευξη των στόχων της μελέτης τρεις μήνες μετά μέσω τηλεφωνικής επικοινωνίας και καταγράψαμε εκ νέου τα δεδομένα μέσω ερωτηματολογίου. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν την περιορισμένη χορήγηση συστάσεων για διενέργεια λειτουργικής δοκιμασίας κόπωσης μετά τη διάγνωση της στεφανιαίας νόσου. Μόλις 48 ασθενείς σε σύνολο 110 (44%) έλαβαν συστάσεις, ενώ παράλληλα, διαπιστώνουμε το υψηλό επίπεδο συμμόρφωσης των ασθενών (88%) στη συγκεκριμένη οδηγία. Σχετικά με τις συστάσεις των θεραπόντων ιατρών για τη διενέργεια άσκησης και συμμετοχή σε πρόγραμμα αποκατάστασης, συνταγογράφηση άσκησης πραγματοποιήθηκε μόνο σε 22 ασθενείς (20%), ενώ συμμετοχή σε οργανωμένο πρόγραμμα καρδιακής αποκατάστασης δεν προτάθηκε σε κανέναν ασθενή. Το ποσοστό συμμόρφωσης των ασθενών, ως προς τις οδηγίες άσκησης είναι στο 86%. Στο ερώτημα αν άλλαξαν συνήθειες άσκησης οι ασθενείς ασχέτως της συνταγογράφησης άσκησης ή μη από τους θεράποντες ιατρούς, παρατηρούμε ότι 91 ασθενείς (83%) εφαρμόζουν κάποιας μορφής άσκηση ή φυσική δραστηριότητα 3 μήνες μετά την ένταξή τους στη μελέτη, ενώ 71 από αυτούς πετυχαίνουν τους στόχους άσκησης σύμφωνα με την ένταση, τη διάρκεια και τη συχνότητα που απαιτείται. Τέλος, σχετικά με την αξιολόγηση της ποιότητας ζωής και των ποσοστών καταθλιπτικής συνδρομής σε σχέση με τη συμμετοχή ασθενών σε προγράμματα άσκησης, δεν προκύπτει στατιστικώς σημαντική διαφορά αν και πρέπει να αναφέρουμε ότι υπολογίσαμε τις παραμέτρους αυτές μόνο κατά την ένταξη των ασθενών αλλά μελετήθηκαν τόσο στην ένταξη όσο και τρεις μήνες μετά. Από όλα τα ανωτέρω, συμπεραίνουμε την φτωχή παραπομπή προς λειτουργική αξιολόγηση και συμμετοχή σε προγράμματα καρδιακής αποκατάστασης με βάση την άσκηση από την πλευρά των θεραπόντων με την ταυτόχρονη υψηλή συμμόρφωση από την πλευρά των ασθενών. Οι τελευταίοι, προχωρούν μόνοι τους σε υλοποίηση άσκησης ασχέτως αν δεν τους συνταγογραφείται, χάνοντας όμως το σύνολο των οφελών που προέρχονται από τη μη συμμετοχή τους σε δομημένο και πολυδιάστατο πρόγραμμα καρδιακής αποκατάστασης.","abstract_html":"Η καρδιαγγειακή νόσος που οδηγεί σε οξύ στεφανιαίο σύνδρομο και αιφνίδιο καρδιακό θάνατο είναι η κύρια αιτία νοσηρότητας και θνησιμότητας στον κόσμο. Συμβουλές σχετικά με την άσκηση, την τροποποίηση των παραγόντων κινδύνου και τη συμμόρφωση στην κατάλληλη φαρμακευτική θεραπεία, αποτελούν την επιτομή της δευτερογενούς πρόληψης. Η καρδιακή αποκατάσταση με βάση την άσκηση είναι μια δομημένη, πολυπαραγοντική και διεπιστημονική παρέμβαση για την αξιολόγηση και διαχείριση του καρδιαγγειακού κινδύνου Παρά τη διαθεσιμότητα διεθνών κατευθυντήριων οδηγιών για συνταγογράφηση άσκησης σε προγράμματα αποκατάστασης, παρατηρείται μεγάλη διακύμανση στα ποσοστά συμμετοχής ασθενών. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής ερευνητικής εργασίας είναι να διερευνήσουμε πρώτον, τις συστάσεις και τη συμμόρφωση των ασθενών για διενέργεια λειτουργικής δοκιμασίας κόπωσης μετά τη διάγνωση της στεφανιαίας νόσου. Δεύτερον, να διερευνήσουμε τις συστάσεις του θεράποντος ιατρού και τη συμμόρφωση των ασθενών για διενέργεια άσκησης και συμμετοχή σε πρόγραμμα αποκατάστασης για το διάστημα έως 3 μήνες μετά τη διάγνωση της στεφανιαίας νόσου, καθώς επίσης και αν άλλαξαν συνήθειες άσκησης οι ασθενείς ασχέτως αν δεν τους συνταγογραφήθηκε κάποιας μορφής άσκηση. Τρίτον, να αξιολογήσουμε την ποιότητα ζωής των ασθενών και τα ποσοστά καταθλιπτικής συνδρομής, σε σχέση με τη συμμετοχή των ασθενών σε προγράμματα άσκησης. Τέλος, να συγκρίνουμε τα αποτελέσματα με τη διεθνή βιβλιογραφία. Για τον λόγο αυτόν, συμπεριλάβαμε 110 διαδοχικούς ασθενείς του καρδιολογικού τμήματος- αιμοδυναμικού εργαστηρίου του Γ.Ν. Γ. Παπανικολάου Θεσσαλονίκης, με στεφανιαία νόσο, που υποβλήθηκαν σε στεφανιογραφικό έλεγχο είτε μετά από Οξύ Στεφανιαίο Σύνδρομο, είτε μετά από εκλεκτική στεφανιογραφία. Καταγράψαμε τα βασικά χαρακτηριστικά των ασθενών (δημογραφικά, κλινικά) μέσω ερωτηματολογίου κατά την πρώτη επαφή μετά τη στεφανιογραφία. Αξιολογήσαμε τους ασθενείς ως προς την επίτευξη των στόχων της μελέτης τρεις μήνες μετά μέσω τηλεφωνικής επικοινωνίας και καταγράψαμε εκ νέου τα δεδομένα μέσω ερωτηματολογίου. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν την περιορισμένη χορήγηση συστάσεων για διενέργεια λειτουργικής δοκιμασίας κόπωσης μετά τη διάγνωση της στεφανιαίας νόσου. Μόλις 48 ασθενείς σε σύνολο 110 (44%) έλαβαν συστάσεις, ενώ παράλληλα, διαπιστώνουμε το υψηλό επίπεδο συμμόρφωσης των ασθενών (88%) στη συγκεκριμένη οδηγία. Σχετικά με τις συστάσεις των θεραπόντων ιατρών για τη διενέργεια άσκησης και συμμετοχή σε πρόγραμμα αποκατάστασης, συνταγογράφηση άσκησης πραγματοποιήθηκε μόνο σε 22 ασθενείς (20%), ενώ συμμετοχή σε οργανωμένο πρόγραμμα καρδιακής αποκατάστασης δεν προτάθηκε σε κανέναν ασθενή. Το ποσοστό συμμόρφωσης των ασθενών, ως προς τις οδηγίες άσκησης είναι στο 86%. Στο ερώτημα αν άλλαξαν συνήθειες άσκησης οι ασθενείς ασχέτως της συνταγογράφησης άσκησης ή μη από τους θεράποντες ιατρούς, παρατηρούμε ότι 91 ασθενείς (83%) εφαρμόζουν κάποιας μορφής άσκηση ή φυσική δραστηριότητα 3 μήνες μετά την ένταξή τους στη μελέτη, ενώ 71 από αυτούς πετυχαίνουν τους στόχους άσκησης σύμφωνα με την ένταση, τη διάρκεια και τη συχνότητα που απαιτείται. Τέλος, σχετικά με την αξιολόγηση της ποιότητας ζωής και των ποσοστών καταθλιπτικής συνδρομής σε σχέση με τη συμμετοχή ασθενών σε προγράμματα άσκησης, δεν προκύπτει στατιστικώς σημαντική διαφορά αν και πρέπει να αναφέρουμε ότι υπολογίσαμε τις παραμέτρους αυτές μόνο κατά την ένταξη των ασθενών αλλά μελετήθηκαν τόσο στην ένταξη όσο και τρεις μήνες μετά. Από όλα τα ανωτέρω, συμπεραίνουμε την φτωχή παραπομπή προς λειτουργική αξιολόγηση και συμμετοχή σε προγράμματα καρδιακής αποκατάστασης με βάση την άσκηση από την πλευρά των θεραπόντων με την ταυτόχρονη υψηλή συμμόρφωση από την πλευρά των ασθενών. Οι τελευταίοι, προχωρούν μόνοι τους σε υλοποίηση άσκησης ασχέτως αν δεν τους συνταγογραφείται, χάνοντας όμως το σύνολο των οφελών που προέρχονται από τη μη συμμετοχή τους σε δομημένο και πολυδιάστατο πρόγραμμα καρδιακής αποκατάστασης.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπακόπουλος Χρήστος","Bakopoulos Christos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:54Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2888237"],"render_values":[{"text":"uoadl:2888237","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2888237","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2888237","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2888237","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπακόπουλος Χρήστος","Bakopoulos Christos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2888237","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2888237"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η καρδιαγγειακή νόσος που οδηγεί σε οξύ στεφανιαίο σύνδρομο και αιφνίδιο καρδιακό θάνατο είναι η κύρια αιτία νοσηρότητας και θνησιμότητας στον κόσμο. Συμβουλές σχετικά με την άσκηση, την τροποποίηση των παραγόντων κινδύνου και τη συμμόρφωση στην κατάλληλη φαρμακευτική θεραπεία, αποτελούν την επιτομή της δευτερογενούς πρόληψης. Η καρδιακή αποκατάσταση με βάση την άσκηση είναι μια δομημένη, πολυπαραγοντική και διεπιστημονική παρέμβαση για την αξιολόγηση και διαχείριση του καρδιαγγειακού κινδύνου Παρά τη διαθεσιμότητα διεθνών κατευθυντήριων οδηγιών για συνταγογράφηση άσκησης σε προγράμματα αποκατάστασης, παρατηρείται μεγάλη διακύμανση στα ποσοστά συμμετοχής ασθενών. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής ερευνητικής εργασίας είναι να διερευνήσουμε πρώτον, τις συστάσεις και τη συμμόρφωση των ασθενών για διενέργεια λειτουργικής δοκιμασίας κόπωσης μετά τη διάγνωση της στεφανιαίας νόσου. Δεύτερον, να διερευνήσουμε τις συστάσεις του θεράποντος ιατρού και τη συμμόρφωση των ασθενών για διενέργεια άσκησης και συμμετοχή σε πρόγραμμα αποκατάστασης για το διάστημα έως 3 μήνες μετά τη διάγνωση της στεφανιαίας νόσου, καθώς επίσης και αν άλλαξαν συνήθειες άσκησης οι ασθενείς ασχέτως αν δεν τους συνταγογραφήθηκε κάποιας μορφής άσκηση. Τρίτον, να αξιολογήσουμε την ποιότητα ζωής των ασθενών και τα ποσοστά καταθλιπτικής συνδρομής, σε σχέση με τη συμμετοχή των ασθενών σε προγράμματα άσκησης. Τέλος, να συγκρίνουμε τα αποτελέσματα με τη διεθνή βιβλιογραφία. Για τον λόγο αυτόν, συμπεριλάβαμε 110 διαδοχικούς ασθενείς του καρδιολογικού τμήματος- αιμοδυναμικού εργαστηρίου του Γ.Ν. Γ. Παπανικολάου Θεσσαλονίκης, με στεφανιαία νόσο, που υποβλήθηκαν σε στεφανιογραφικό έλεγχο είτε μετά από Οξύ Στεφανιαίο Σύνδρομο, είτε μετά από εκλεκτική στεφανιογραφία. Καταγράψαμε τα βασικά χαρακτηριστικά των ασθενών (δημογραφικά, κλινικά) μέσω ερωτηματολογίου κατά την πρώτη επαφή μετά τη στεφανιογραφία. Αξιολογήσαμε τους ασθενείς ως προς την επίτευξη των στόχων της μελέτης τρεις μήνες μετά μέσω τηλεφωνικής επικοινωνίας και καταγράψαμε εκ νέου τα δεδομένα μέσω ερωτηματολογίου. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν την περιορισμένη χορήγηση συστάσεων για διενέργεια λειτουργικής δοκιμασίας κόπωσης μετά τη διάγνωση της στεφανιαίας νόσου. Μόλις 48 ασθενείς σε σύνολο 110 (44%) έλαβαν συστάσεις, ενώ παράλληλα, διαπιστώνουμε το υψηλό επίπεδο συμμόρφωσης των ασθενών (88%) στη συγκεκριμένη οδηγία. Σχετικά με τις συστάσεις των θεραπόντων ιατρών για τη διενέργεια άσκησης και συμμετοχή σε πρόγραμμα αποκατάστασης, συνταγογράφηση άσκησης πραγματοποιήθηκε μόνο σε 22 ασθενείς (20%), ενώ συμμετοχή σε οργανωμένο πρόγραμμα καρδιακής αποκατάστασης δεν προτάθηκε σε κανέναν ασθενή. Το ποσοστό συμμόρφωσης των ασθενών, ως προς τις οδηγίες άσκησης είναι στο 86%. Στο ερώτημα αν άλλαξαν συνήθειες άσκησης οι ασθενείς ασχέτως της συνταγογράφησης άσκησης ή μη από τους θεράποντες ιατρούς, παρατηρούμε ότι 91 ασθενείς (83%) εφαρμόζουν κάποιας μορφής άσκηση ή φυσική δραστηριότητα 3 μήνες μετά την ένταξή τους στη μελέτη, ενώ 71 από αυτούς πετυχαίνουν τους στόχους άσκησης σύμφωνα με την ένταση, τη διάρκεια και τη συχνότητα που απαιτείται. Τέλος, σχετικά με την αξιολόγηση της ποιότητας ζωής και των ποσοστών καταθλιπτικής συνδρομής σε σχέση με τη συμμετοχή ασθενών σε προγράμματα άσκησης, δεν προκύπτει στατιστικώς σημαντική διαφορά αν και πρέπει να αναφέρουμε ότι υπολογίσαμε τις παραμέτρους αυτές μόνο κατά την ένταξη των ασθενών αλλά μελετήθηκαν τόσο στην ένταξη όσο και τρεις μήνες μετά. Από όλα τα ανωτέρω, συμπεραίνουμε την φτωχή παραπομπή προς λειτουργική αξιολόγηση και συμμετοχή σε προγράμματα καρδιακής αποκατάστασης με βάση την άσκηση από την πλευρά των θεραπόντων με την ταυτόχρονη υψηλή συμμόρφωση από την πλευρά των ασθενών. Οι τελευταίοι, προχωρούν μόνοι τους σε υλοποίηση άσκησης ασχέτως αν δεν τους συνταγογραφείται, χάνοντας όμως το σύνολο των οφελών που προέρχονται από τη μη συμμετοχή τους σε δομημένο και πολυδιάστατο πρόγραμμα καρδιακής αποκατάστασης.","Cardiovascular disease leading to acute coronary syndrome and sudden cardiac death is the leading cause of morbidity and mortality worldwide. Tips on exercising, modifying risk factors and adhering to appropriate medication are the epitome of secondary prevention. Exercise-based cardiac rehabilitation is a structured, multi-factorial and interdisciplinary intervention for the assessment and management of cardiovascular risk. Despite the availability of international guidelines for prescription exercise in rehabilitation programs, there is a large variation in patient participation rates. The purpose of this thesis is to investigate, first of all, patients’ recommendations and compliance for a functional fatigue test after coronary heart disease diagnosis. Second, to investigate the recommendations of the treating physician and the patients' compliance with exercise and participation in a rehabilitation program for up to 3 months after coronary heart disease was diagnosed, as well as whether exercise habits were changed regardless of whether they were prescribed a form of exercise. Third, to evaluate patients' quality of life and rates of depressive symptoms in relation to patients' participation in exercise programs. Finally, compare the results with the international literature. For this reason, we included 110 consecutive patients, in the cardiology department of the General Hospital of Thessaloniki “G. Papanikolaou”, with coronary heart disease undergoing coronary examination either after acute coronary syndrome or after selective coronary angiography. We recorded basic characteristics of patients (demographic, clinical) via questionnaire at first contact after coronary angiography. Patients were evaluated for achievement of the study objectives three months later by telephone and we re-recorded the data through a questionnaire. The results of the study showed the limited administration of recommendations for performing a functional fatigue test after diagnosis of coronary heart disease. Only 48 patients out of a total of 110 (44%) received recommendations, while a high level of patient compliance (88%) was noted in this directive. Regarding the recommendations of the treating physicians for exercise and participation in a rehabilitation program, exercise prescription was performed in only 22 patients (20%), while participation in an organized cardiac rehabilitation program was not recommended in any patient. Patients' compliance with exercise guidelines was 86%. On the question whether patients changed their exercise habits regardless of the prescription of exercise or not by their physicians, we observe that 91 patients (83%) practice some form of exercise or physical activity 3 months after joining the study, while 71 of them succeed exercise goals according to the intensity, duration and frequency required. Finally, regarding the evaluation of quality of life and rates of depressive symptoms in relation to patients' participation in exercise programs, there is no statistically significant difference, although it should be mentioned that we only calculated these parameters at the time of patient admission but studied both at admission as much as three months later. From all of the above, we conclude the poor referral to functional evaluation and participation in cardiac rehabilitation programs based on physician-led exercise with high patient compliance. The latter, on their own, go on exercise programs regardless of whether they are prescribed, but losing all the benefits of not participating in a structured and multi-dimensional cardiac rehabilitation program."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Καταγραφή εφαρμογής κατευθυντήριων οδηγιών προγραμμάτων καρδιακής αποκατάστασης- άσκησης σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπακόπουλος Χρήστος","Bakopoulos Christos"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η καρδιαγγειακή νόσος που οδηγεί σε οξύ στεφανιαίο σύνδρομο και αιφνίδιο καρδιακό θάνατο είναι η κύρια αιτία νοσηρότητας και θνησιμότητας στον κόσμο. Συμβουλές σχετικά με την άσκηση, την τροποποίηση των παραγόντων κινδύνου και τη συμμόρφωση στην κατάλληλη φαρμακευτική θεραπεία, αποτελούν την επιτομή της δευτερογενούς πρόληψης. Η καρδιακή αποκατάσταση με βάση την άσκηση είναι μια δομημένη, πολυπαραγοντική και διεπιστημονική παρέμβαση για την αξιολόγηση και διαχείριση του καρδιαγγειακού κινδύνου Παρά τη διαθεσιμότητα διεθνών κατευθυντήριων οδηγιών για συνταγογράφηση άσκησης σε προγράμματα αποκατάστασης, παρατηρείται μεγάλη διακύμανση στα ποσοστά συμμετοχής ασθενών. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής ερευνητικής εργασίας είναι να διερευνήσουμε πρώτον, τις συστάσεις και τη συμμόρφωση των ασθενών για διενέργεια λειτουργικής δοκιμασίας κόπωσης μετά τη διάγνωση της στεφανιαίας νόσου. Δεύτερον, να διερευνήσουμε τις συστάσεις του θεράποντος ιατρού και τη συμμόρφωση των ασθενών για διενέργεια άσκησης και συμμετοχή σε πρόγραμμα αποκατάστασης για το διάστημα έως 3 μήνες μετά τη διάγνωση της στεφανιαίας νόσου, καθώς επίσης και αν άλλαξαν συνήθειες άσκησης οι ασθενείς ασχέτως αν δεν τους συνταγογραφήθηκε κάποιας μορφής άσκηση. Τρίτον, να αξιολογήσουμε την ποιότητα ζωής των ασθενών και τα ποσοστά καταθλιπτικής συνδρομής, σε σχέση με τη συμμετοχή των ασθενών σε προγράμματα άσκησης. Τέλος, να συγκρίνουμε τα αποτελέσματα με τη διεθνή βιβλιογραφία. Για τον λόγο αυτόν, συμπεριλάβαμε 110 διαδοχικούς ασθενείς του καρδιολογικού τμήματος- αιμοδυναμικού εργαστηρίου του Γ.Ν. Γ. Παπανικολάου Θεσσαλονίκης, με στεφανιαία νόσο, που υποβλήθηκαν σε στεφανιογραφικό έλεγχο είτε μετά από Οξύ Στεφανιαίο Σύνδρομο, είτε μετά από εκλεκτική στεφανιογραφία. Καταγράψαμε τα βασικά χαρακτηριστικά των ασθενών (δημογραφικά, κλινικά) μέσω ερωτηματολογίου κατά την πρώτη επαφή μετά τη στεφανιογραφία. Αξιολογήσαμε τους ασθενείς ως προς την επίτευξη των στόχων της μελέτης τρεις μήνες μετά μέσω τηλεφωνικής επικοινωνίας και καταγράψαμε εκ νέου τα δεδομένα μέσω ερωτηματολογίου. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν την περιορισμένη χορήγηση συστάσεων για διενέργεια λειτουργικής δοκιμασίας κόπωσης μετά τη διάγνωση της στεφανιαίας νόσου. Μόλις 48 ασθενείς σε σύνολο 110 (44%) έλαβαν συστάσεις, ενώ παράλληλα, διαπιστώνουμε το υψηλό επίπεδο συμμόρφωσης των ασθενών (88%) στη συγκεκριμένη οδηγία. Σχετικά με τις συστάσεις των θεραπόντων ιατρών για τη διενέργεια άσκησης και συμμετοχή σε πρόγραμμα αποκατάστασης, συνταγογράφηση άσκησης πραγματοποιήθηκε μόνο σε 22 ασθενείς (20%), ενώ συμμετοχή σε οργανωμένο πρόγραμμα καρδιακής αποκατάστασης δεν προτάθηκε σε κανέναν ασθενή. Το ποσοστό συμμόρφωσης των ασθενών, ως προς τις οδηγίες άσκησης είναι στο 86%. Στο ερώτημα αν άλλαξαν συνήθειες άσκησης οι ασθενείς ασχέτως της συνταγογράφησης άσκησης ή μη από τους θεράποντες ιατρούς, παρατηρούμε ότι 91 ασθενείς (83%) εφαρμόζουν κάποιας μορφής άσκηση ή φυσική δραστηριότητα 3 μήνες μετά την ένταξή τους στη μελέτη, ενώ 71 από αυτούς πετυχαίνουν τους στόχους άσκησης σύμφωνα με την ένταση, τη διάρκεια και τη συχνότητα που απαιτείται. Τέλος, σχετικά με την αξιολόγηση της ποιότητας ζωής και των ποσοστών καταθλιπτικής συνδρομής σε σχέση με τη συμμετοχή ασθενών σε προγράμματα άσκησης, δεν προκύπτει στατιστικώς σημαντική διαφορά αν και πρέπει να αναφέρουμε ότι υπολογίσαμε τις παραμέτρους αυτές μόνο κατά την ένταξη των ασθενών αλλά μελετήθηκαν τόσο στην ένταξη όσο και τρεις μήνες μετά. Από όλα τα ανωτέρω, συμπεραίνουμε την φτωχή παραπομπή προς λειτουργική αξιολόγηση και συμμετοχή σε προγράμματα καρδιακής αποκατάστασης με βάση την άσκηση από την πλευρά των θεραπόντων με την ταυτόχρονη υψηλή συμμόρφωση από την πλευρά των ασθενών. Οι τελευταίοι, προχωρούν μόνοι τους σε υλοποίηση άσκησης ασχέτως αν δεν τους συνταγογραφείται, χάνοντας όμως το σύνολο των οφελών που προέρχονται από τη μη συμμετοχή τους σε δομημένο και πολυδιάστατο πρόγραμμα καρδιακής αποκατάστασης.","Cardiovascular disease leading to acute coronary syndrome and sudden cardiac death is the leading cause of morbidity and mortality worldwide. Tips on exercising, modifying risk factors and adhering to appropriate medication are the epitome of secondary prevention. Exercise-based cardiac rehabilitation is a structured, multi-factorial and interdisciplinary intervention for the assessment and management of cardiovascular risk. Despite the availability of international guidelines for prescription exercise in rehabilitation programs, there is a large variation in patient participation rates. The purpose of this thesis is to investigate, first of all, patients’ recommendations and compliance for a functional fatigue test after coronary heart disease diagnosis. Second, to investigate the recommendations of the treating physician and the patients' compliance with exercise and participation in a rehabilitation program for up to 3 months after coronary heart disease was diagnosed, as well as whether exercise habits were changed regardless of whether they were prescribed a form of exercise. Third, to evaluate patients' quality of life and rates of depressive symptoms in relation to patients' participation in exercise programs. Finally, compare the results with the international literature. For this reason, we included 110 consecutive patients, in the cardiology department of the General Hospital of Thessaloniki “G. Papanikolaou”, with coronary heart disease undergoing coronary examination either after acute coronary syndrome or after selective coronary angiography. We recorded basic characteristics of patients (demographic, clinical) via questionnaire at first contact after coronary angiography. Patients were evaluated for achievement of the study objectives three months later by telephone and we re-recorded the data through a questionnaire. The results of the study showed the limited administration of recommendations for performing a functional fatigue test after diagnosis of coronary heart disease. Only 48 patients out of a total of 110 (44%) received recommendations, while a high level of patient compliance (88%) was noted in this directive. Regarding the recommendations of the treating physicians for exercise and participation in a rehabilitation program, exercise prescription was performed in only 22 patients (20%), while participation in an organized cardiac rehabilitation program was not recommended in any patient. Patients' compliance with exercise guidelines was 86%. On the question whether patients changed their exercise habits regardless of the prescription of exercise or not by their physicians, we observe that 91 patients (83%) practice some form of exercise or physical activity 3 months after joining the study, while 71 of them succeed exercise goals according to the intensity, duration and frequency required. Finally, regarding the evaluation of quality of life and rates of depressive symptoms in relation to patients' participation in exercise programs, there is no statistically significant difference, although it should be mentioned that we only calculated these parameters at the time of patient admission but studied both at admission as much as three months later. From all of the above, we conclude the poor referral to functional evaluation and participation in cardiac rehabilitation programs based on physician-led exercise with high patient compliance. The latter, on their own, go on exercise programs regardless of whether they are prescribed, but losing all the benefits of not participating in a structured and multi-dimensional cardiac rehabilitation program."],"dc:identifier":["uoadl:2888237","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2888237"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Καταγραφή εφαρμογής κατευθυντήριων οδηγιών προγραμμάτων καρδιακής αποκατάστασης- άσκησης σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:54Z"}