{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2888430"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2888430","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η Κλινική Σημασία της 3ης Γραμμής θεραπείας σε Αδενοκαρκίνωμα Πνεύμονα: Εμπειρία ενός κέντρου","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Οι θεραπευτικές εξελίξεις στον μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα, τόσο στο μη πλακώδες καρκίνωμα, συμπεριλαμβανομένου του αδενοκαρκινώματος, όσο και στο πλακώδες, μετά την καθιέρωση εξειδικευμένων θεραπειών με βάση το μοριακό έλεγχο του βιοπτικού υλικού και τα ανοσολογικά χαρακτηριστικά του όγκου, έχουν οδηγήσει σε σημαντική αύξηση της επιβίωσης των ασθενών και στην ανάγκη χορήγησης θεραπειών δεύτερης, τρίτης ή και παραπάνω γραμμής μετά την πρόοδο νόσου. ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της μελέτης είναι να εξετάσει αναδρομικά δεδομένα από ασθενείς με αδενοκαρκίνωμα και μη μικροκυτταρικό καρκίνωμα πνεύμονα γενικότερα, οι οποίοι έλαβαν θεραπεία τρίτης γραμμής και να αναζητήσει τις πιθανές συσχετίσεις ανάμεσα στα δεδομένα αυτά και την πρόγνωση ή την επιβίωση των ασθενών. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ: Έγινε ανασκόπηση 728 φακέλων ασθενών με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα, από την Ογκολογική Μονάδα της Γ’ Πανεπιστημιακής Παθολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου «η Σωτηρία». Το δείγμα της μελέτης αποτελείται από 111 ασθενείς, που έλαβαν από δύο κύκλους θεραπείας 3ης γραμμής και άνω. Οι μισοί σχεδόν (54,1%) από τους ασθενείς είχαν αδενοκαρκίνωμα και το 64,9% ήταν σταδίου IV. Έγινε στατιστική ανάλυση επιδημιολογικών, εργαστηριακών και κλινικών δεδομένων προς αναζήτηση στατιστικά σημαντικών συσχετίσεων. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Οι ασθενείς που έλαβαν 3η γραμμή θεραπείας είχαν 59% πιθανότητα να είναι ελεύθεροι προόδου νόσου στους 3 μήνες και 20% στους 6 μήνες. Το αδενοκαρκίνωμα είχε 35% φορές μικρότερο κίνδυνο προόδου νόσου σε σύγκριση με το πλακώδες. Υψηλότερες τιμές αιματοκρίτη στην 3η γραμμή σχετίζονταν με σημαντικά μικρότερο κίνδυνο προόδου νόσου και σημαντικά μεγαλύτερη επιβίωση. Υψηλότερες τιμές λευκών αιμοσφαιρίων στην 3η γραμμή σχετίζονταν με σημαντικά μεγαλύτερο κίνδυνο προόδου νόσου. Υψηλότερες τιμές λευκών αιμοσφαιρίων και αιμοπεταλίων είτε στην 1η είτε στην 3η γραμμή σχετίζονταν με σημαντικά μεγαλύτερη επιβίωση. Τέλος, ασθενείς με διαβήτη έτειναν να έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο προόδου νόσου. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η τρίτη γραμμή θεραπείας στο αδενοκαρκίνωμα πνεύμονα φαίνεται να ωφελεί ένα σημαντικό ποσοστό ασθενών με performance status 1 και 2. Οι στοχεύουσες θεραπείες ίσως εξηγούν τον μικρότερο κίνδυνο προόδου νόσου στο αδενοκαρκίνωμα αλλά χρειάζεται περαιτέρω μελέτη σε σύγκριση με πληθυσμούς με πλακώδες που έλαβαν ανοσοθεραπεία. Οι αιματολογικές παράμετροι αποτελούν ανεξάρτητους δείκτες επιβίωσης πιθανώς συσχετιζόμενους με την κλινική κατάσταση του ασθενή αλλά και τον βαθμό ενεργότητας της κακοήθειας.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Οι θεραπευτικές εξελίξεις στον μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα, τόσο στο μη πλακώδες καρκίνωμα, συμπεριλαμβανομένου του αδενοκαρκινώματος, όσο και στο πλακώδες, μετά την καθιέρωση εξειδικευμένων θεραπειών με βάση το μοριακό έλεγχο του βιοπτικού υλικού και τα ανοσολογικά χαρακτηριστικά του όγκου, έχουν οδηγήσει σε σημαντική αύξηση της επιβίωσης των ασθενών και στην ανάγκη χορήγησης θεραπειών δεύτερης, τρίτης ή και παραπάνω γραμμής μετά την πρόοδο νόσου. ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της μελέτης είναι να εξετάσει αναδρομικά δεδομένα από ασθενείς με αδενοκαρκίνωμα και μη μικροκυτταρικό καρκίνωμα πνεύμονα γενικότερα, οι οποίοι έλαβαν θεραπεία τρίτης γραμμής και να αναζητήσει τις πιθανές συσχετίσεις ανάμεσα στα δεδομένα αυτά και την πρόγνωση ή την επιβίωση των ασθενών. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ: Έγινε ανασκόπηση 728 φακέλων ασθενών με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα, από την Ογκολογική Μονάδα της Γ’ Πανεπιστημιακής Παθολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου «η Σωτηρία». Το δείγμα της μελέτης αποτελείται από 111 ασθενείς, που έλαβαν από δύο κύκλους θεραπείας 3ης γραμμής και άνω. Οι μισοί σχεδόν (54,1%) από τους ασθενείς είχαν αδενοκαρκίνωμα και το 64,9% ήταν σταδίου IV. Έγινε στατιστική ανάλυση επιδημιολογικών, εργαστηριακών και κλινικών δεδομένων προς αναζήτηση στατιστικά σημαντικών συσχετίσεων. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Οι ασθενείς που έλαβαν 3η γραμμή θεραπείας είχαν 59% πιθανότητα να είναι ελεύθεροι προόδου νόσου στους 3 μήνες και 20% στους 6 μήνες. Το αδενοκαρκίνωμα είχε 35% φορές μικρότερο κίνδυνο προόδου νόσου σε σύγκριση με το πλακώδες. Υψηλότερες τιμές αιματοκρίτη στην 3η γραμμή σχετίζονταν με σημαντικά μικρότερο κίνδυνο προόδου νόσου και σημαντικά μεγαλύτερη επιβίωση. Υψηλότερες τιμές λευκών αιμοσφαιρίων στην 3η γραμμή σχετίζονταν με σημαντικά μεγαλύτερο κίνδυνο προόδου νόσου. Υψηλότερες τιμές λευκών αιμοσφαιρίων και αιμοπεταλίων είτε στην 1η είτε στην 3η γραμμή σχετίζονταν με σημαντικά μεγαλύτερη επιβίωση. Τέλος, ασθενείς με διαβήτη έτειναν να έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο προόδου νόσου. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η τρίτη γραμμή θεραπείας στο αδενοκαρκίνωμα πνεύμονα φαίνεται να ωφελεί ένα σημαντικό ποσοστό ασθενών με performance status 1 και 2. Οι στοχεύουσες θεραπείες ίσως εξηγούν τον μικρότερο κίνδυνο προόδου νόσου στο αδενοκαρκίνωμα αλλά χρειάζεται περαιτέρω μελέτη σε σύγκριση με πληθυσμούς με πλακώδες που έλαβαν ανοσοθεραπεία. Οι αιματολογικές παράμετροι αποτελούν ανεξάρτητους δείκτες επιβίωσης πιθανώς συσχετιζόμενους με την κλινική κατάσταση του ασθενή αλλά και τον βαθμό ενεργότητας της κακοήθειας.","abstract_has_math":false,"creators":["Βασσιάς Αντώνιος","Vassias Antonios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:54Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2888430"],"render_values":[{"text":"uoadl:2888430","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2888430","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2888430","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2888430","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βασσιάς Αντώνιος","Vassias Antonios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2888430","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2888430"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Οι θεραπευτικές εξελίξεις στον μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα, τόσο στο μη πλακώδες καρκίνωμα, συμπεριλαμβανομένου του αδενοκαρκινώματος, όσο και στο πλακώδες, μετά την καθιέρωση εξειδικευμένων θεραπειών με βάση το μοριακό έλεγχο του βιοπτικού υλικού και τα ανοσολογικά χαρακτηριστικά του όγκου, έχουν οδηγήσει σε σημαντική αύξηση της επιβίωσης των ασθενών και στην ανάγκη χορήγησης θεραπειών δεύτερης, τρίτης ή και παραπάνω γραμμής μετά την πρόοδο νόσου. ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της μελέτης είναι να εξετάσει αναδρομικά δεδομένα από ασθενείς με αδενοκαρκίνωμα και μη μικροκυτταρικό καρκίνωμα πνεύμονα γενικότερα, οι οποίοι έλαβαν θεραπεία τρίτης γραμμής και να αναζητήσει τις πιθανές συσχετίσεις ανάμεσα στα δεδομένα αυτά και την πρόγνωση ή την επιβίωση των ασθενών. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ: Έγινε ανασκόπηση 728 φακέλων ασθενών με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα, από την Ογκολογική Μονάδα της Γ’ Πανεπιστημιακής Παθολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου «η Σωτηρία». Το δείγμα της μελέτης αποτελείται από 111 ασθενείς, που έλαβαν από δύο κύκλους θεραπείας 3ης γραμμής και άνω. Οι μισοί σχεδόν (54,1%) από τους ασθενείς είχαν αδενοκαρκίνωμα και το 64,9% ήταν σταδίου IV. Έγινε στατιστική ανάλυση επιδημιολογικών, εργαστηριακών και κλινικών δεδομένων προς αναζήτηση στατιστικά σημαντικών συσχετίσεων. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Οι ασθενείς που έλαβαν 3η γραμμή θεραπείας είχαν 59% πιθανότητα να είναι ελεύθεροι προόδου νόσου στους 3 μήνες και 20% στους 6 μήνες. Το αδενοκαρκίνωμα είχε 35% φορές μικρότερο κίνδυνο προόδου νόσου σε σύγκριση με το πλακώδες. Υψηλότερες τιμές αιματοκρίτη στην 3η γραμμή σχετίζονταν με σημαντικά μικρότερο κίνδυνο προόδου νόσου και σημαντικά μεγαλύτερη επιβίωση. Υψηλότερες τιμές λευκών αιμοσφαιρίων στην 3η γραμμή σχετίζονταν με σημαντικά μεγαλύτερο κίνδυνο προόδου νόσου. Υψηλότερες τιμές λευκών αιμοσφαιρίων και αιμοπεταλίων είτε στην 1η είτε στην 3η γραμμή σχετίζονταν με σημαντικά μεγαλύτερη επιβίωση. Τέλος, ασθενείς με διαβήτη έτειναν να έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο προόδου νόσου. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η τρίτη γραμμή θεραπείας στο αδενοκαρκίνωμα πνεύμονα φαίνεται να ωφελεί ένα σημαντικό ποσοστό ασθενών με performance status 1 και 2. Οι στοχεύουσες θεραπείες ίσως εξηγούν τον μικρότερο κίνδυνο προόδου νόσου στο αδενοκαρκίνωμα αλλά χρειάζεται περαιτέρω μελέτη σε σύγκριση με πληθυσμούς με πλακώδες που έλαβαν ανοσοθεραπεία. Οι αιματολογικές παράμετροι αποτελούν ανεξάρτητους δείκτες επιβίωσης πιθανώς συσχετιζόμενους με την κλινική κατάσταση του ασθενή αλλά και τον βαθμό ενεργότητας της κακοήθειας.","BACKGROUND: Targeted therapies and immunotherapy, based on the proper molecular profile testing of the tumor specimens are the state- of-the-art procedure in patients with inoperable non small cell lung cancer, either non squamous (adenocarcinomas included) or squamous, leading to increase in overall survival. This fact, in addition to the relatively milder side effects of targeted therapies and immunotherapy, leads to second, third, or further line treatment schedules after disease progression. AIM: This study tries to review retrospectively data from patients with non small cell lung cancer, particularly adenocarcinoma, who received third line treatment and to discuss possible correlations between epidemiologic, laboratory and clinical findings with survival data. MATERIALS AND METHODS: Medical files of 728 patients with non small cell lung cancer (including adenocarcinoma) from the Oncology Unit of 3rd Dept of Medicine, Athens School of Medicine, of Sotiria General Hospital were reviewed. Among them, 111 patients that received more than two cycles of third-line treatment were selected. Almost half of them (54,1%) had a diagnosis of lung adenocarcinoma. The majority (64,9%) was stage IV at diagnosis. An extensive analysis was performed in order to determine possible correlations with survival and possible risk factors. RESULTS: Patients that received 3rd line therapy had a progression free survival possibility of 59% at 3 months and of 20% at 6 months. Risk of disease progression was 35% lower in adenocarcinoma. Higher haematocrit levels in 3rd line therapy was correlated with decreased risk of disease progression and increased survival. Higher platelet count and white blood cell count levels in 1st and 3rd line therapy was correlated with higher risk of disease progression and decreased survival. Finally, patients with diabetes melitus tended to have a higher risk of disease progression. CONCLUSIONS: Third-line therapy in lung adenocarcinoma is beneficent at a significant percentage of patients with a performance status 1 & 2. The lower risk of disease progression in adenocarcinoma is a possible benefit of targeted therapies, but further studies with patients with squamous carcinoma receiving immunotherapy are needed. Haematocrit, white blood cell count and platelet count seem to represent independent factors that affect survival parameters, both in 1st and 3rd line therapies."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η Κλινική Σημασία της 3ης Γραμμής θεραπείας σε Αδενοκαρκίνωμα Πνεύμονα: Εμπειρία ενός κέντρου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βασσιάς Αντώνιος","Vassias Antonios"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Οι θεραπευτικές εξελίξεις στον μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα, τόσο στο μη πλακώδες καρκίνωμα, συμπεριλαμβανομένου του αδενοκαρκινώματος, όσο και στο πλακώδες, μετά την καθιέρωση εξειδικευμένων θεραπειών με βάση το μοριακό έλεγχο του βιοπτικού υλικού και τα ανοσολογικά χαρακτηριστικά του όγκου, έχουν οδηγήσει σε σημαντική αύξηση της επιβίωσης των ασθενών και στην ανάγκη χορήγησης θεραπειών δεύτερης, τρίτης ή και παραπάνω γραμμής μετά την πρόοδο νόσου. ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της μελέτης είναι να εξετάσει αναδρομικά δεδομένα από ασθενείς με αδενοκαρκίνωμα και μη μικροκυτταρικό καρκίνωμα πνεύμονα γενικότερα, οι οποίοι έλαβαν θεραπεία τρίτης γραμμής και να αναζητήσει τις πιθανές συσχετίσεις ανάμεσα στα δεδομένα αυτά και την πρόγνωση ή την επιβίωση των ασθενών. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ: Έγινε ανασκόπηση 728 φακέλων ασθενών με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα, από την Ογκολογική Μονάδα της Γ’ Πανεπιστημιακής Παθολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου «η Σωτηρία». Το δείγμα της μελέτης αποτελείται από 111 ασθενείς, που έλαβαν από δύο κύκλους θεραπείας 3ης γραμμής και άνω. Οι μισοί σχεδόν (54,1%) από τους ασθενείς είχαν αδενοκαρκίνωμα και το 64,9% ήταν σταδίου IV. Έγινε στατιστική ανάλυση επιδημιολογικών, εργαστηριακών και κλινικών δεδομένων προς αναζήτηση στατιστικά σημαντικών συσχετίσεων. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Οι ασθενείς που έλαβαν 3η γραμμή θεραπείας είχαν 59% πιθανότητα να είναι ελεύθεροι προόδου νόσου στους 3 μήνες και 20% στους 6 μήνες. Το αδενοκαρκίνωμα είχε 35% φορές μικρότερο κίνδυνο προόδου νόσου σε σύγκριση με το πλακώδες. Υψηλότερες τιμές αιματοκρίτη στην 3η γραμμή σχετίζονταν με σημαντικά μικρότερο κίνδυνο προόδου νόσου και σημαντικά μεγαλύτερη επιβίωση. Υψηλότερες τιμές λευκών αιμοσφαιρίων στην 3η γραμμή σχετίζονταν με σημαντικά μεγαλύτερο κίνδυνο προόδου νόσου. Υψηλότερες τιμές λευκών αιμοσφαιρίων και αιμοπεταλίων είτε στην 1η είτε στην 3η γραμμή σχετίζονταν με σημαντικά μεγαλύτερη επιβίωση. Τέλος, ασθενείς με διαβήτη έτειναν να έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο προόδου νόσου. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η τρίτη γραμμή θεραπείας στο αδενοκαρκίνωμα πνεύμονα φαίνεται να ωφελεί ένα σημαντικό ποσοστό ασθενών με performance status 1 και 2. Οι στοχεύουσες θεραπείες ίσως εξηγούν τον μικρότερο κίνδυνο προόδου νόσου στο αδενοκαρκίνωμα αλλά χρειάζεται περαιτέρω μελέτη σε σύγκριση με πληθυσμούς με πλακώδες που έλαβαν ανοσοθεραπεία. Οι αιματολογικές παράμετροι αποτελούν ανεξάρτητους δείκτες επιβίωσης πιθανώς συσχετιζόμενους με την κλινική κατάσταση του ασθενή αλλά και τον βαθμό ενεργότητας της κακοήθειας.","BACKGROUND: Targeted therapies and immunotherapy, based on the proper molecular profile testing of the tumor specimens are the state- of-the-art procedure in patients with inoperable non small cell lung cancer, either non squamous (adenocarcinomas included) or squamous, leading to increase in overall survival. This fact, in addition to the relatively milder side effects of targeted therapies and immunotherapy, leads to second, third, or further line treatment schedules after disease progression. AIM: This study tries to review retrospectively data from patients with non small cell lung cancer, particularly adenocarcinoma, who received third line treatment and to discuss possible correlations between epidemiologic, laboratory and clinical findings with survival data. MATERIALS AND METHODS: Medical files of 728 patients with non small cell lung cancer (including adenocarcinoma) from the Oncology Unit of 3rd Dept of Medicine, Athens School of Medicine, of Sotiria General Hospital were reviewed. Among them, 111 patients that received more than two cycles of third-line treatment were selected. Almost half of them (54,1%) had a diagnosis of lung adenocarcinoma. The majority (64,9%) was stage IV at diagnosis. An extensive analysis was performed in order to determine possible correlations with survival and possible risk factors. RESULTS: Patients that received 3rd line therapy had a progression free survival possibility of 59% at 3 months and of 20% at 6 months. Risk of disease progression was 35% lower in adenocarcinoma. Higher haematocrit levels in 3rd line therapy was correlated with decreased risk of disease progression and increased survival. Higher platelet count and white blood cell count levels in 1st and 3rd line therapy was correlated with higher risk of disease progression and decreased survival. Finally, patients with diabetes melitus tended to have a higher risk of disease progression. CONCLUSIONS: Third-line therapy in lung adenocarcinoma is beneficent at a significant percentage of patients with a performance status 1 & 2. The lower risk of disease progression in adenocarcinoma is a possible benefit of targeted therapies, but further studies with patients with squamous carcinoma receiving immunotherapy are needed. Haematocrit, white blood cell count and platelet count seem to represent independent factors that affect survival parameters, both in 1st and 3rd line therapies."],"dc:identifier":["uoadl:2888430","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2888430"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η Κλινική Σημασία της 3ης Γραμμής θεραπείας σε Αδενοκαρκίνωμα Πνεύμονα: Εμπειρία ενός κέντρου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:54Z"}