{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2888906"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2888906","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Issues of compatibility of dispute resolution clauses, included in international agreements, with EU law","abstract":"Η νομολογία του ΔΕΕ, η οποία παρουσιάζεται σε αυτήν την διπλωματική εργασία, έχει δημιουργήσει αμφιβολίες για τον βαθμό στον οποίο η ΕΕ είναι ικανή να ενσωματωθεί στην διεθνή έννομη τάξη, με την σύναψη διεθνών συμφωνιών, οι οποίες εγκαθιδρύουν τα δικά τους αντίστοιχα δικαστικά όργανα. Στην πραγματικότητα, η σχέση μεταξύ του ΔΕΕ και των διεθνών δικαστηρίων δέχεται προκλήσεις από την δεκαετία του 1990 με την γνωμοδότηση 1/91 και η νομολογία που ακολούθησε δεν φάνηκε να δίνει κάποια ελπίδα για την διεθνή ενσωμάτωση της ΕΕ. Η αρχή της αυτονομίας της ενωσιακής έννομης τάξης και ό,τι αυτή περιλαμβάνει αποτελούν από τα πιο έντονα εμπόδια στην πορεία προς την επιτυχή διαπραγμάτευση ευρωπαϊκών συμφωνιών, οι οποίες εγκαθιδρύουν δικαστήρια ή εμφανίζουν να εγκαθιδρύουν συνεργασία με συστήματα, τα οποία ήδη έχουν τα δικά τους δικαστικά όργανα. Μετά από πολλές αρνητικές γνωμοδοτήσεις του ΔΕΕ, σήμερα, με την γνωμοδότηση 1/17 για την συνολική οικονομική συμφωνία ΕΕ και Καναδά (ΣΟΕΣ), υπάρχει σημαντική πρόοδος στην πορεία προς τον ενεργό ρόλο της ΕΕ στον διεθνή κόσμο. Το ΔΕΕ δεν εμφανίστηκε θετικό μόνο προκειμένου να μην κατακριθεί για δικαστικό ακτιβισμό ή για στάση απομονωτισμού της ΕΕ, αλλά επειδή οι δικλείδες ασφαλείας και οι πρωτοποριακές ρυθμίσεις του δικαστηρίου της ΣΟΕΣ είναι ικανές, όπως θα διαφανεί σε αυτήν την εργασία, να προστατεύσουν την αρχή της αυτονομίας και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της ενωσιακής έννομης τάξης.","abstract_html":"Η νομολογία του ΔΕΕ, η οποία παρουσιάζεται σε αυτήν την διπλωματική εργασία, έχει δημιουργήσει αμφιβολίες για τον βαθμό στον οποίο η ΕΕ είναι ικανή να ενσωματωθεί στην διεθνή έννομη τάξη, με την σύναψη διεθνών συμφωνιών, οι οποίες εγκαθιδρύουν τα δικά τους αντίστοιχα δικαστικά όργανα. Στην πραγματικότητα, η σχέση μεταξύ του ΔΕΕ και των διεθνών δικαστηρίων δέχεται προκλήσεις από την δεκαετία του 1990 με την γνωμοδότηση 1/91 και η νομολογία που ακολούθησε δεν φάνηκε να δίνει κάποια ελπίδα για την διεθνή ενσωμάτωση της ΕΕ. Η αρχή της αυτονομίας της ενωσιακής έννομης τάξης και ό,τι αυτή περιλαμβάνει αποτελούν από τα πιο έντονα εμπόδια στην πορεία προς την επιτυχή διαπραγμάτευση ευρωπαϊκών συμφωνιών, οι οποίες εγκαθιδρύουν δικαστήρια ή εμφανίζουν να εγκαθιδρύουν συνεργασία με συστήματα, τα οποία ήδη έχουν τα δικά τους δικαστικά όργανα. Μετά από πολλές αρνητικές γνωμοδοτήσεις του ΔΕΕ, σήμερα, με την γνωμοδότηση 1/17 για την συνολική οικονομική συμφωνία ΕΕ και Καναδά (ΣΟΕΣ), υπάρχει σημαντική πρόοδος στην πορεία προς τον ενεργό ρόλο της ΕΕ στον διεθνή κόσμο. Το ΔΕΕ δεν εμφανίστηκε θετικό μόνο προκειμένου να μην κατακριθεί για δικαστικό ακτιβισμό ή για στάση απομονωτισμού της ΕΕ, αλλά επειδή οι δικλείδες ασφαλείας και οι πρωτοποριακές ρυθμίσεις του δικαστηρίου της ΣΟΕΣ είναι ικανές, όπως θα διαφανεί σε αυτήν την εργασία, να προστατεύσουν την αρχή της αυτονομίας και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της ενωσιακής έννομης τάξης.","abstract_has_math":false,"creators":["Μακρυπίδη Άννα","Makrypidi Anna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:54Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2888906"],"render_values":[{"text":"uoadl:2888906","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2888906","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2888906","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2888906","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μακρυπίδη Άννα","Makrypidi Anna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2888906","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2888906"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η νομολογία του ΔΕΕ, η οποία παρουσιάζεται σε αυτήν την διπλωματική εργασία, έχει δημιουργήσει αμφιβολίες για τον βαθμό στον οποίο η ΕΕ είναι ικανή να ενσωματωθεί στην διεθνή έννομη τάξη, με την σύναψη διεθνών συμφωνιών, οι οποίες εγκαθιδρύουν τα δικά τους αντίστοιχα δικαστικά όργανα. Στην πραγματικότητα, η σχέση μεταξύ του ΔΕΕ και των διεθνών δικαστηρίων δέχεται προκλήσεις από την δεκαετία του 1990 με την γνωμοδότηση 1/91 και η νομολογία που ακολούθησε δεν φάνηκε να δίνει κάποια ελπίδα για την διεθνή ενσωμάτωση της ΕΕ. Η αρχή της αυτονομίας της ενωσιακής έννομης τάξης και ό,τι αυτή περιλαμβάνει αποτελούν από τα πιο έντονα εμπόδια στην πορεία προς την επιτυχή διαπραγμάτευση ευρωπαϊκών συμφωνιών, οι οποίες εγκαθιδρύουν δικαστήρια ή εμφανίζουν να εγκαθιδρύουν συνεργασία με συστήματα, τα οποία ήδη έχουν τα δικά τους δικαστικά όργανα. Μετά από πολλές αρνητικές γνωμοδοτήσεις του ΔΕΕ, σήμερα, με την γνωμοδότηση 1/17 για την συνολική οικονομική συμφωνία ΕΕ και Καναδά (ΣΟΕΣ), υπάρχει σημαντική πρόοδος στην πορεία προς τον ενεργό ρόλο της ΕΕ στον διεθνή κόσμο. Το ΔΕΕ δεν εμφανίστηκε θετικό μόνο προκειμένου να μην κατακριθεί για δικαστικό ακτιβισμό ή για στάση απομονωτισμού της ΕΕ, αλλά επειδή οι δικλείδες ασφαλείας και οι πρωτοποριακές ρυθμίσεις του δικαστηρίου της ΣΟΕΣ είναι ικανές, όπως θα διαφανεί σε αυτήν την εργασία, να προστατεύσουν την αρχή της αυτονομίας και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της ενωσιακής έννομης τάξης.","The case-law of the CJEU, which is presented in this thesis, has put into question to what extent the EU is capable to “integrate” in international settings by concluding international agreements that establish their own respective judicial bodies. In fact, the relationship between the CJEU and international courts and tribunals has been challenged since the early 1990’s with Opinion 1/91 and the following case-law seemed to not give any hope for international “integration” of the EU. The principle of autonomy of the EU legal order and what it entails stand amongst the prominent stumbling blocks en route to the successful negotiation of EU agreements, which set up international courts or tribunals, or appear to establish cooperation with systems that already provide for their own judicial bodies. After many negative opinions by the CJEU, today with Opinion 1/17 for the CETA Agreement there is some considerable progress in the way towards the active role of the EU in the international world. The CJEU in this Opinion was not positive only in order to not be criticised for judicial activism or isolation of the EU, but because, as concluded in this thesis, the safeguards and innovations presented in the ICS in CETA are sufficient for the protection of the principle of autonomy and the special characteristics of the EU legal order."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Issues of compatibility of dispute resolution clauses, included in international agreements, with EU law"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μακρυπίδη Άννα","Makrypidi Anna"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η νομολογία του ΔΕΕ, η οποία παρουσιάζεται σε αυτήν την διπλωματική εργασία, έχει δημιουργήσει αμφιβολίες για τον βαθμό στον οποίο η ΕΕ είναι ικανή να ενσωματωθεί στην διεθνή έννομη τάξη, με την σύναψη διεθνών συμφωνιών, οι οποίες εγκαθιδρύουν τα δικά τους αντίστοιχα δικαστικά όργανα. Στην πραγματικότητα, η σχέση μεταξύ του ΔΕΕ και των διεθνών δικαστηρίων δέχεται προκλήσεις από την δεκαετία του 1990 με την γνωμοδότηση 1/91 και η νομολογία που ακολούθησε δεν φάνηκε να δίνει κάποια ελπίδα για την διεθνή ενσωμάτωση της ΕΕ. Η αρχή της αυτονομίας της ενωσιακής έννομης τάξης και ό,τι αυτή περιλαμβάνει αποτελούν από τα πιο έντονα εμπόδια στην πορεία προς την επιτυχή διαπραγμάτευση ευρωπαϊκών συμφωνιών, οι οποίες εγκαθιδρύουν δικαστήρια ή εμφανίζουν να εγκαθιδρύουν συνεργασία με συστήματα, τα οποία ήδη έχουν τα δικά τους δικαστικά όργανα. Μετά από πολλές αρνητικές γνωμοδοτήσεις του ΔΕΕ, σήμερα, με την γνωμοδότηση 1/17 για την συνολική οικονομική συμφωνία ΕΕ και Καναδά (ΣΟΕΣ), υπάρχει σημαντική πρόοδος στην πορεία προς τον ενεργό ρόλο της ΕΕ στον διεθνή κόσμο. Το ΔΕΕ δεν εμφανίστηκε θετικό μόνο προκειμένου να μην κατακριθεί για δικαστικό ακτιβισμό ή για στάση απομονωτισμού της ΕΕ, αλλά επειδή οι δικλείδες ασφαλείας και οι πρωτοποριακές ρυθμίσεις του δικαστηρίου της ΣΟΕΣ είναι ικανές, όπως θα διαφανεί σε αυτήν την εργασία, να προστατεύσουν την αρχή της αυτονομίας και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της ενωσιακής έννομης τάξης.","The case-law of the CJEU, which is presented in this thesis, has put into question to what extent the EU is capable to “integrate” in international settings by concluding international agreements that establish their own respective judicial bodies. In fact, the relationship between the CJEU and international courts and tribunals has been challenged since the early 1990’s with Opinion 1/91 and the following case-law seemed to not give any hope for international “integration” of the EU. The principle of autonomy of the EU legal order and what it entails stand amongst the prominent stumbling blocks en route to the successful negotiation of EU agreements, which set up international courts or tribunals, or appear to establish cooperation with systems that already provide for their own judicial bodies. After many negative opinions by the CJEU, today with Opinion 1/17 for the CETA Agreement there is some considerable progress in the way towards the active role of the EU in the international world. The CJEU in this Opinion was not positive only in order to not be criticised for judicial activism or isolation of the EU, but because, as concluded in this thesis, the safeguards and innovations presented in the ICS in CETA are sufficient for the protection of the principle of autonomy and the special characteristics of the EU legal order."],"dc:identifier":["uoadl:2888906","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2888906"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Issues of compatibility of dispute resolution clauses, included in international agreements, with EU law"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:54Z"}