{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2890179"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2890179","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση της θολερότητας στην ισημερινή κυκλοφορία του Ειρηνικού με τη χρήση δεδομένων αριθμητικού μοντέλου","abstract":"Η θολερότητα έχει άμεση επίδραση στην επιφανειακή θαλάσσια θερμοκρασία (SST), μέσω της απορρόφησης της ηλιακής ακτινοβολίας από τα ανώτερα στρώματα του ωκεανού. Στην παρούσα διπλωματική εργασία, προκειμένου να μελετηθεί η επίδραση της θολερότητας στα δυναμικά χαρακτηριστικά και την κυκλοφορία του ωκεανού, εξετάζονται η μεσημβρινή και η κατακόρυφη κατανομή του Ειρηνικού Ωκεανού, με έμφαση στη δυναμική των κυττάρων κυκλοφορίας του Ειρηνικού Ισημερινού. Η διερεύνηση πραγματοποιήθηκε με τη μελέτη των αποτελεσμάτων του αριθμητικού μοντέλου NEMO, τα οποία προέρχονται από διεξαγωγή πειραμάτων με διαφορετικές παραμετροποιήσεις θολερότητας. Συγκεκριμένα, η αύξηση της θολερότητας επιτεύχθηκε μέσω της μείωσης του βάθους εξασθένισης της ακτινοβολίας. Πραγματοποιήθηκαν δύο πειράματα ακραίων καταστάσεων, το πείραμα Type I με μηδενική θολερότητα (διαυγή νερά) και το πείραμα Type III με μεγάλη θολερότητα (θολερά νερά). Από τη διαφορά των δύο πειραμάτων διαπιστώθηκε η αύξηση της στρωμάτωσης στο επιφανειακό στρώμα, με αποτέλεσμα τη μείωση της τύρβης, η οποία εκφράζεται μέσω του συντελεστή κατακόρυφης μεταφοράς ορμής Av. Η μείωση του Av κατά 33% έχει ως συνέπεια τη μείωση του ανεμογενούς στρώματος (Ekman) κατά 29%, τη μείωση των κατακόρυφων κινήσεων και την αύξηση της επιφανειακής ροής. Με το μηχανισμό αυτό αυξάνεται σημαντικά απόκλιση των επιφανειακών υδάτων στην περιοχή του Ισημερινού, κατά 56%, με αποτέλεσμα την αύξηση της ανάβλυσης. Απόρροια της αύξησης της ανάβλυσης είναι η μεταφορά μεγαλύτερης ποσότητας νερών προς την επιφάνεια, τα οποία έχουν μικρότερη θερμοκρασία, με συνέπεια την ψύξη της επιφάνειας του Ειρηνικού Ισημερινού.","abstract_html":"Η θολερότητα έχει άμεση επίδραση στην επιφανειακή θαλάσσια θερμοκρασία (SST), μέσω της απορρόφησης της ηλιακής ακτινοβολίας από τα ανώτερα στρώματα του ωκεανού. Στην παρούσα διπλωματική εργασία, προκειμένου να μελετηθεί η επίδραση της θολερότητας στα δυναμικά χαρακτηριστικά και την κυκλοφορία του ωκεανού, εξετάζονται η μεσημβρινή και η κατακόρυφη κατανομή του Ειρηνικού Ωκεανού, με έμφαση στη δυναμική των κυττάρων κυκλοφορίας του Ειρηνικού Ισημερινού. Η διερεύνηση πραγματοποιήθηκε με τη μελέτη των αποτελεσμάτων του αριθμητικού μοντέλου NEMO, τα οποία προέρχονται από διεξαγωγή πειραμάτων με διαφορετικές παραμετροποιήσεις θολερότητας. Συγκεκριμένα, η αύξηση της θολερότητας επιτεύχθηκε μέσω της μείωσης του βάθους εξασθένισης της ακτινοβολίας. Πραγματοποιήθηκαν δύο πειράματα ακραίων καταστάσεων, το πείραμα Type I με μηδενική θολερότητα (διαυγή νερά) και το πείραμα Type III με μεγάλη θολερότητα (θολερά νερά). Από τη διαφορά των δύο πειραμάτων διαπιστώθηκε η αύξηση της στρωμάτωσης στο επιφανειακό στρώμα, με αποτέλεσμα τη μείωση της τύρβης, η οποία εκφράζεται μέσω του συντελεστή κατακόρυφης μεταφοράς ορμής Av. Η μείωση του Av κατά 33% έχει ως συνέπεια τη μείωση του ανεμογενούς στρώματος (Ekman) κατά 29%, τη μείωση των κατακόρυφων κινήσεων και την αύξηση της επιφανειακής ροής. Με το μηχανισμό αυτό αυξάνεται σημαντικά απόκλιση των επιφανειακών υδάτων στην περιοχή του Ισημερινού, κατά 56%, με αποτέλεσμα την αύξηση της ανάβλυσης. Απόρροια της αύξησης της ανάβλυσης είναι η μεταφορά μεγαλύτερης ποσότητας νερών προς την επιφάνεια, τα οποία έχουν μικρότερη θερμοκρασία, με συνέπεια την ψύξη της επιφάνειας του Ειρηνικού Ισημερινού.","abstract_has_math":false,"creators":["Αναστασοπούλου Γερασίμη","Anastasopoulou Gerasimi"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:36:54Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2890179"],"render_values":[{"text":"uoadl:2890179","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2890179","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2890179","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2890179","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αναστασοπούλου Γερασίμη","Anastasopoulou Gerasimi"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2890179","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2890179"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η θολερότητα έχει άμεση επίδραση στην επιφανειακή θαλάσσια θερμοκρασία (SST), μέσω της απορρόφησης της ηλιακής ακτινοβολίας από τα ανώτερα στρώματα του ωκεανού. Στην παρούσα διπλωματική εργασία, προκειμένου να μελετηθεί η επίδραση της θολερότητας στα δυναμικά χαρακτηριστικά και την κυκλοφορία του ωκεανού, εξετάζονται η μεσημβρινή και η κατακόρυφη κατανομή του Ειρηνικού Ωκεανού, με έμφαση στη δυναμική των κυττάρων κυκλοφορίας του Ειρηνικού Ισημερινού. Η διερεύνηση πραγματοποιήθηκε με τη μελέτη των αποτελεσμάτων του αριθμητικού μοντέλου NEMO, τα οποία προέρχονται από διεξαγωγή πειραμάτων με διαφορετικές παραμετροποιήσεις θολερότητας. Συγκεκριμένα, η αύξηση της θολερότητας επιτεύχθηκε μέσω της μείωσης του βάθους εξασθένισης της ακτινοβολίας. Πραγματοποιήθηκαν δύο πειράματα ακραίων καταστάσεων, το πείραμα Type I με μηδενική θολερότητα (διαυγή νερά) και το πείραμα Type III με μεγάλη θολερότητα (θολερά νερά). Από τη διαφορά των δύο πειραμάτων διαπιστώθηκε η αύξηση της στρωμάτωσης στο επιφανειακό στρώμα, με αποτέλεσμα τη μείωση της τύρβης, η οποία εκφράζεται μέσω του συντελεστή κατακόρυφης μεταφοράς ορμής Av. Η μείωση του Av κατά 33% έχει ως συνέπεια τη μείωση του ανεμογενούς στρώματος (Ekman) κατά 29%, τη μείωση των κατακόρυφων κινήσεων και την αύξηση της επιφανειακής ροής. Με το μηχανισμό αυτό αυξάνεται σημαντικά απόκλιση των επιφανειακών υδάτων στην περιοχή του Ισημερινού, κατά 56%, με αποτέλεσμα την αύξηση της ανάβλυσης. Απόρροια της αύξησης της ανάβλυσης είναι η μεταφορά μεγαλύτερης ποσότητας νερών προς την επιφάνεια, τα οποία έχουν μικρότερη θερμοκρασία, με συνέπεια την ψύξη της επιφάνειας του Ειρηνικού Ισημερινού.","Turbidity has a direct effect on the Sea Surface Temperature (SST) of the ocean, through the absorption of solar radiation in the upper layers. In the present thesis, in order to study the effect of turbidity on the dynamic characteristics and the circulation of the ocean, the meridional and vertical distribution of the Pacific Ocean are examined, focusing on the dynamics of the circulation cells of the Pacific Equator. The study was carried out by performing an analysis of the results of the numerical model NEMO, using the results of experiments with different turbidity parameterization. In particular, the increase in turbidity was achieved by reducing the attenuation depth of radiation. Two quite opposite experiments were conducted, the Type I experiment with zero turbidity (clean waters) and the Type III experiment with high turbidity (turbid waters). From that difference between the experiments, it was found that increase of stratification in the surface layer, results in the reduction of turbulence, which is expressed by the eddy viscosity coefficient Av. The reduction of Av by 33 results in the reduction of the wind-forced (Ekman) layer by 29%, the reduction of vertical velocity and the development of stronger surface horizontal flow. This mechanism drives a significantly stronger surface divergence in the Equatorial region, by 56%, leading to the increase of upwelling, which transfers a larger amount of cooler subsurface waters, thereby cooling the surface of the Pacific Equator."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση της θολερότητας στην ισημερινή κυκλοφορία του Ειρηνικού με τη χρήση δεδομένων αριθμητικού μοντέλου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αναστασοπούλου Γερασίμη","Anastasopoulou Gerasimi"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η θολερότητα έχει άμεση επίδραση στην επιφανειακή θαλάσσια θερμοκρασία (SST), μέσω της απορρόφησης της ηλιακής ακτινοβολίας από τα ανώτερα στρώματα του ωκεανού. Στην παρούσα διπλωματική εργασία, προκειμένου να μελετηθεί η επίδραση της θολερότητας στα δυναμικά χαρακτηριστικά και την κυκλοφορία του ωκεανού, εξετάζονται η μεσημβρινή και η κατακόρυφη κατανομή του Ειρηνικού Ωκεανού, με έμφαση στη δυναμική των κυττάρων κυκλοφορίας του Ειρηνικού Ισημερινού. Η διερεύνηση πραγματοποιήθηκε με τη μελέτη των αποτελεσμάτων του αριθμητικού μοντέλου NEMO, τα οποία προέρχονται από διεξαγωγή πειραμάτων με διαφορετικές παραμετροποιήσεις θολερότητας. Συγκεκριμένα, η αύξηση της θολερότητας επιτεύχθηκε μέσω της μείωσης του βάθους εξασθένισης της ακτινοβολίας. Πραγματοποιήθηκαν δύο πειράματα ακραίων καταστάσεων, το πείραμα Type I με μηδενική θολερότητα (διαυγή νερά) και το πείραμα Type III με μεγάλη θολερότητα (θολερά νερά). Από τη διαφορά των δύο πειραμάτων διαπιστώθηκε η αύξηση της στρωμάτωσης στο επιφανειακό στρώμα, με αποτέλεσμα τη μείωση της τύρβης, η οποία εκφράζεται μέσω του συντελεστή κατακόρυφης μεταφοράς ορμής Av. Η μείωση του Av κατά 33% έχει ως συνέπεια τη μείωση του ανεμογενούς στρώματος (Ekman) κατά 29%, τη μείωση των κατακόρυφων κινήσεων και την αύξηση της επιφανειακής ροής. Με το μηχανισμό αυτό αυξάνεται σημαντικά απόκλιση των επιφανειακών υδάτων στην περιοχή του Ισημερινού, κατά 56%, με αποτέλεσμα την αύξηση της ανάβλυσης. Απόρροια της αύξησης της ανάβλυσης είναι η μεταφορά μεγαλύτερης ποσότητας νερών προς την επιφάνεια, τα οποία έχουν μικρότερη θερμοκρασία, με συνέπεια την ψύξη της επιφάνειας του Ειρηνικού Ισημερινού.","Turbidity has a direct effect on the Sea Surface Temperature (SST) of the ocean, through the absorption of solar radiation in the upper layers. In the present thesis, in order to study the effect of turbidity on the dynamic characteristics and the circulation of the ocean, the meridional and vertical distribution of the Pacific Ocean are examined, focusing on the dynamics of the circulation cells of the Pacific Equator. The study was carried out by performing an analysis of the results of the numerical model NEMO, using the results of experiments with different turbidity parameterization. In particular, the increase in turbidity was achieved by reducing the attenuation depth of radiation. Two quite opposite experiments were conducted, the Type I experiment with zero turbidity (clean waters) and the Type III experiment with high turbidity (turbid waters). From that difference between the experiments, it was found that increase of stratification in the surface layer, results in the reduction of turbulence, which is expressed by the eddy viscosity coefficient Av. The reduction of Av by 33 results in the reduction of the wind-forced (Ekman) layer by 29%, the reduction of vertical velocity and the development of stronger surface horizontal flow. This mechanism drives a significantly stronger surface divergence in the Equatorial region, by 56%, leading to the increase of upwelling, which transfers a larger amount of cooler subsurface waters, thereby cooling the surface of the Pacific Equator."],"dc:identifier":["uoadl:2890179","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2890179"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Η επίδραση της θολερότητας στην ισημερινή κυκλοφορία του Ειρηνικού με τη χρήση δεδομένων αριθμητικού μοντέλου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:54Z"}