{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2893015"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2893015","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Οι συμφωνίες των συζύγων για την αξίωση συμμετοχής στα αποκτήματα και η παραίτηση από το δικαίωμα, ιδίως στη συναινετική λύση του γάμου μετά το Ν. 4509/2017","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία διεξήχθη στο πλαίσιο του ΠΜΣ της Νομικής Αθηνών, στην κατεύθυνση Αστικού Δικαίου και Νέων Τεχνολογιών. Σκοπός της παρούσας ήταν η ανεύρεση των θέσεων που έλαβε τόσο η θεωρία όσο και η νομολογία ως προς το σύννομο της παραίτησης από ένα δικαίωμα αναγκαστικού δικαίου, αυτό της αξίωσης του ενός συζύγου στη συμμετοχή στα αποκτήματα του άλλου, και δη a priori της γέννησής του, υπό ποιες προϋποθέσεις καθίσταται εφικτό να λάβει χώρα, τι περιεχόμενο δύνανται οι σύζυγοι να δώσουν στις συμφωνίες τους, ιδίως στο πλαίσιο της συναινετικής λύσης του γάμου μετά το Ν. 4509/2017, προβαίνοντας κατά λογική αναγκαιότητα συναφώς και στην αναφορά του πλαισίου της συναινετικής λύσης προ του ισχύοντος αυτού νόμου. Προκειμένου να καταστεί εφικτή η ανάλυση του παραπάνω προβληματισμού, αρχικώς πραγματοποιήθηκε εκτενής αναφορά στο πλαίσιο που εντάσσεται στο δικαιικό σύστημα η ερευνώμενη αξίωση, ήτοι αυτό των περιουσιακών σχέσεων που αναπτύσσονται μεταξύ των συζύγων. Το ενδιαφέρον στο εν λόγω κεφάλαιο επικεντρώθηκε αφενός, μεν, στο ρόλο που διαδραματίζει η αξίωση εντασσόμενη στο πλαίσιο του ex lege ισχύοντος συστήματος της περιουσιακής αυτοτέλειας των συζύγων, ως θεσμικό αντίβαρο του συστήματος αυτού που επιφέρει τις δέουσες κοινωνικοοικονομικές ισορροπίες, αφετέρου, δε, στη νομική φύση της αξίωσης με έμφαση στην ιδιότητά της ως διάταξης δημόσιας τάξης. Ακολούθως, αναλύθηκαν τόσο οι ουσιαστικές προϋποθέσεις οι οποίες σωρευτικά θα πρέπει να συντρέξουν για τη γέννηση της σχετικής αξιώσεως, και συγκεκριμένα οι θετικές προϋποθέσεις ήτοι a. η ύπαρξη γάμου, b. η αμετάκλητη λύση ή ακύρωση του γάμου ή η συμπλήρωση τριετούς διαστάσεως των συζύγων, c. η αύξηση της περιουσίας του υποχρέου κατά τη διάρκεια του γάμου, d. η συμβολή του δικαιούχου στην αύξηση της περιουσίας, και e. ο αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ συμβολής του δικαιούχου και αύξησης της περιουσίας του υποχρέου, καθώς και η μοναδική αρνητική προϋπόθεση για τη γέννηση της αξίωσης, ήτοι η ανυπαρξία σύμβασης κοινοκτημοσύνης. Στη συνέχεια θεωρήθηκε αναγκαία η αναφορά στο νομοθετικό καθεστώς του συναινετικού διαζυγίου κατ’ άρθρο 1441 ΑΚ, όπως αυτό αντικαταστάθηκε από την παρ. 2, του άρθρου 3 του Ν. 4055/12-3-12. Αναφέρθηκε προσέτι το νέο νομοθετικό καθεστώς έκδοσης συναινετικού διαζυγίου, όπως αυτό διαμορφώθηκε από τον σχετικά προσφάτως ψηφισθέντα N. 4509/2017, προκειμένου να διαπιστωθεί τι μπορεί να αποτελέσει συμφωνία μεταξύ των συζύγων και τι απαγορεύεται να διαλαμβάνουν εξ αντιδιαστολής οι συμφωνίες των μερών ενόψει εκδόσεως του διαζυγίου κοινή συναινέσει. Τέλος, δόθηκε έμφαση στην αντιμετώπιση του ακανθώδους ζητήματος της εγκυρότητας σχετικής συμφωνίας των συζύγων περί παραιτήσεως από την αξίωση συμμετοχής του ενός στα αποκτήματα του άλλου πριν την γέννησή της, δηλαδή πριν την πλήρωση σωρευτικά όλων των θετικών ουσιαστικών προϋποθέσεων που απαιτεί ο νόμος για τη γέννηση της ως άνω αξίωσης, ενόψει των γενικότερων διαπραγματεύσεων των συζύγων για τη λύση του γάμου τους με συναινετικό διαζύγιο. Ερευνήθηκαν προς τούτο οι θέσεις που λαμβάνει η θεωρία, κατά την οποία διαπιστώθηκαν αποκλίνουσες απόψεις, καθώς επίσης και η θέση που παγίως λαμβάνει η νομολογία ως προς το συγκεκριμένο ζήτημα, αξιολογώντας εν προκειμένω τα επιχειρήματα βάσει των οποίων το Α2 Πολιτικό Τμήμα του Αρείου Πάγου παρέπεμψε στην πλήρη Ολομέλεια την κρίση ως προς το εν λόγω ζήτημα γενικότερου ενδιαφέροντος σχετικά με τη φύση και το κύρος της συμβατικής παραιτήσεως από την αξίωση συμμετοχής στα αποκτήματα, που γίνεται από το δικαιούχο σύζυγο στο πλαίσιο της γενικότερης ρυθμίσεως των περιουσιακών σχέσεών του με τον υπόχρεο σύζυγο, πριν από τη γέννηση της αξιώσεως, δηλαδή προτού λυθεί ή ακυρωθεί ο γάμος ή προτού συμπληρωθεί τριετία στη διάσταση, ενόψει κοινής συμφωνίας αυτών για τη λύση του γάμου τους με συναινετικό διαζύγιο και υπό την προϋπόθεση ότι ο γάμος θα λυθεί πράγματι με συναινετικό διαζύγιο. Ως εκ τούτου, ενόψει της πρόσφατης υπ’ αριθμόν 6/2019 απόφασης της πλήρους Ολομέλειας του Αρείου Πάγου επί της παραπεμφθείσας σε αυτό ως άνω υπόθεσης, αναλύθηκαν οι κρίσιμες θέσεις που διαλαμβάνονται σε αυτή, ενώ, τέλος, σχολιάσθηκαν τόσο οι θέσεις της θεωρίας όσο και οι θέσεις της νομολογίας στο υπό κρίση ζήτημα.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία διεξήχθη στο πλαίσιο του ΠΜΣ της Νομικής Αθηνών, στην κατεύθυνση Αστικού Δικαίου και Νέων Τεχνολογιών. Σκοπός της παρούσας ήταν η ανεύρεση των θέσεων που έλαβε τόσο η θεωρία όσο και η νομολογία ως προς το σύννομο της παραίτησης από ένα δικαίωμα αναγκαστικού δικαίου, αυτό της αξίωσης του ενός συζύγου στη συμμετοχή στα αποκτήματα του άλλου, και δη a priori της γέννησής του, υπό ποιες προϋποθέσεις καθίσταται εφικτό να λάβει χώρα, τι περιεχόμενο δύνανται οι σύζυγοι να δώσουν στις συμφωνίες τους, ιδίως στο πλαίσιο της συναινετικής λύσης του γάμου μετά το Ν. 4509/2017, προβαίνοντας κατά λογική αναγκαιότητα συναφώς και στην αναφορά του πλαισίου της συναινετικής λύσης προ του ισχύοντος αυτού νόμου. Προκειμένου να καταστεί εφικτή η ανάλυση του παραπάνω προβληματισμού, αρχικώς πραγματοποιήθηκε εκτενής αναφορά στο πλαίσιο που εντάσσεται στο δικαιικό σύστημα η ερευνώμενη αξίωση, ήτοι αυτό των περιουσιακών σχέσεων που αναπτύσσονται μεταξύ των συζύγων. Το ενδιαφέρον στο εν λόγω κεφάλαιο επικεντρώθηκε αφενός, μεν, στο ρόλο που διαδραματίζει η αξίωση εντασσόμενη στο πλαίσιο του ex lege ισχύοντος συστήματος της περιουσιακής αυτοτέλειας των συζύγων, ως θεσμικό αντίβαρο του συστήματος αυτού που επιφέρει τις δέουσες κοινωνικοοικονομικές ισορροπίες, αφετέρου, δε, στη νομική φύση της αξίωσης με έμφαση στην ιδιότητά της ως διάταξης δημόσιας τάξης. Ακολούθως, αναλύθηκαν τόσο οι ουσιαστικές προϋποθέσεις οι οποίες σωρευτικά θα πρέπει να συντρέξουν για τη γέννηση της σχετικής αξιώσεως, και συγκεκριμένα οι θετικές προϋποθέσεις ήτοι a. η ύπαρξη γάμου, b. η αμετάκλητη λύση ή ακύρωση του γάμου ή η συμπλήρωση τριετούς διαστάσεως των συζύγων, c. η αύξηση της περιουσίας του υποχρέου κατά τη διάρκεια του γάμου, d. η συμβολή του δικαιούχου στην αύξηση της περιουσίας, και e. ο αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ συμβολής του δικαιούχου και αύξησης της περιουσίας του υποχρέου, καθώς και η μοναδική αρνητική προϋπόθεση για τη γέννηση της αξίωσης, ήτοι η ανυπαρξία σύμβασης κοινοκτημοσύνης. Στη συνέχεια θεωρήθηκε αναγκαία η αναφορά στο νομοθετικό καθεστώς του συναινετικού διαζυγίου κατ’ άρθρο 1441 ΑΚ, όπως αυτό αντικαταστάθηκε από την παρ. 2, του άρθρου 3 του Ν. 4055/12-3-12. Αναφέρθηκε προσέτι το νέο νομοθετικό καθεστώς έκδοσης συναινετικού διαζυγίου, όπως αυτό διαμορφώθηκε από τον σχετικά προσφάτως ψηφισθέντα N. 4509/2017, προκειμένου να διαπιστωθεί τι μπορεί να αποτελέσει συμφωνία μεταξύ των συζύγων και τι απαγορεύεται να διαλαμβάνουν εξ αντιδιαστολής οι συμφωνίες των μερών ενόψει εκδόσεως του διαζυγίου κοινή συναινέσει. Τέλος, δόθηκε έμφαση στην αντιμετώπιση του ακανθώδους ζητήματος της εγκυρότητας σχετικής συμφωνίας των συζύγων περί παραιτήσεως από την αξίωση συμμετοχής του ενός στα αποκτήματα του άλλου πριν την γέννησή της, δηλαδή πριν την πλήρωση σωρευτικά όλων των θετικών ουσιαστικών προϋποθέσεων που απαιτεί ο νόμος για τη γέννηση της ως άνω αξίωσης, ενόψει των γενικότερων διαπραγματεύσεων των συζύγων για τη λύση του γάμου τους με συναινετικό διαζύγιο. Ερευνήθηκαν προς τούτο οι θέσεις που λαμβάνει η θεωρία, κατά την οποία διαπιστώθηκαν αποκλίνουσες απόψεις, καθώς επίσης και η θέση που παγίως λαμβάνει η νομολογία ως προς το συγκεκριμένο ζήτημα, αξιολογώντας εν προκειμένω τα επιχειρήματα βάσει των οποίων το Α2 Πολιτικό Τμήμα του Αρείου Πάγου παρέπεμψε στην πλήρη Ολομέλεια την κρίση ως προς το εν λόγω ζήτημα γενικότερου ενδιαφέροντος σχετικά με τη φύση και το κύρος της συμβατικής παραιτήσεως από την αξίωση συμμετοχής στα αποκτήματα, που γίνεται από το δικαιούχο σύζυγο στο πλαίσιο της γενικότερης ρυθμίσεως των περιουσιακών σχέσεών του με τον υπόχρεο σύζυγο, πριν από τη γέννηση της αξιώσεως, δηλαδή προτού λυθεί ή ακυρωθεί ο γάμος ή προτού συμπληρωθεί τριετία στη διάσταση, ενόψει κοινής συμφωνίας αυτών για τη λύση του γάμου τους με συναινετικό διαζύγιο και υπό την προϋπόθεση ότι ο γάμος θα λυθεί πράγματι με συναινετικό διαζύγιο. Ως εκ τούτου, ενόψει της πρόσφατης υπ’ αριθμόν 6/2019 απόφασης της πλήρους Ολομέλειας του Αρείου Πάγου επί της παραπεμφθείσας σε αυτό ως άνω υπόθεσης, αναλύθηκαν οι κρίσιμες θέσεις που διαλαμβάνονται σε αυτή, ενώ, τέλος, σχολιάσθηκαν τόσο οι θέσεις της θεωρίας όσο και οι θέσεις της νομολογίας στο υπό κρίση ζήτημα.","abstract_has_math":false,"creators":["Κικιδόπουλος Σωτήριος-Σεβαστιανός","Kikidopoulos Sotirios-Sevastianos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:36:56Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Γαλλικά","Ελληνικά","French","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2893015"],"render_values":[{"text":"uoadl:2893015","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2893015","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2893015","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2893015","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κικιδόπουλος Σωτήριος-Σεβαστιανός","Kikidopoulos Sotirios-Sevastianos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Γαλλικά","Ελληνικά","French","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2893015","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2893015"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία διεξήχθη στο πλαίσιο του ΠΜΣ της Νομικής Αθηνών, στην κατεύθυνση Αστικού Δικαίου και Νέων Τεχνολογιών. Σκοπός της παρούσας ήταν η ανεύρεση των θέσεων που έλαβε τόσο η θεωρία όσο και η νομολογία ως προς το σύννομο της παραίτησης από ένα δικαίωμα αναγκαστικού δικαίου, αυτό της αξίωσης του ενός συζύγου στη συμμετοχή στα αποκτήματα του άλλου, και δη a priori της γέννησής του, υπό ποιες προϋποθέσεις καθίσταται εφικτό να λάβει χώρα, τι περιεχόμενο δύνανται οι σύζυγοι να δώσουν στις συμφωνίες τους, ιδίως στο πλαίσιο της συναινετικής λύσης του γάμου μετά το Ν. 4509/2017, προβαίνοντας κατά λογική αναγκαιότητα συναφώς και στην αναφορά του πλαισίου της συναινετικής λύσης προ του ισχύοντος αυτού νόμου. Προκειμένου να καταστεί εφικτή η ανάλυση του παραπάνω προβληματισμού, αρχικώς πραγματοποιήθηκε εκτενής αναφορά στο πλαίσιο που εντάσσεται στο δικαιικό σύστημα η ερευνώμενη αξίωση, ήτοι αυτό των περιουσιακών σχέσεων που αναπτύσσονται μεταξύ των συζύγων. Το ενδιαφέρον στο εν λόγω κεφάλαιο επικεντρώθηκε αφενός, μεν, στο ρόλο που διαδραματίζει η αξίωση εντασσόμενη στο πλαίσιο του ex lege ισχύοντος συστήματος της περιουσιακής αυτοτέλειας των συζύγων, ως θεσμικό αντίβαρο του συστήματος αυτού που επιφέρει τις δέουσες κοινωνικοοικονομικές ισορροπίες, αφετέρου, δε, στη νομική φύση της αξίωσης με έμφαση στην ιδιότητά της ως διάταξης δημόσιας τάξης. Ακολούθως, αναλύθηκαν τόσο οι ουσιαστικές προϋποθέσεις οι οποίες σωρευτικά θα πρέπει να συντρέξουν για τη γέννηση της σχετικής αξιώσεως, και συγκεκριμένα οι θετικές προϋποθέσεις ήτοι a. η ύπαρξη γάμου, b. η αμετάκλητη λύση ή ακύρωση του γάμου ή η συμπλήρωση τριετούς διαστάσεως των συζύγων, c. η αύξηση της περιουσίας του υποχρέου κατά τη διάρκεια του γάμου, d. η συμβολή του δικαιούχου στην αύξηση της περιουσίας, και e. ο αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ συμβολής του δικαιούχου και αύξησης της περιουσίας του υποχρέου, καθώς και η μοναδική αρνητική προϋπόθεση για τη γέννηση της αξίωσης, ήτοι η ανυπαρξία σύμβασης κοινοκτημοσύνης. Στη συνέχεια θεωρήθηκε αναγκαία η αναφορά στο νομοθετικό καθεστώς του συναινετικού διαζυγίου κατ’ άρθρο 1441 ΑΚ, όπως αυτό αντικαταστάθηκε από την παρ. 2, του άρθρου 3 του Ν. 4055/12-3-12. Αναφέρθηκε προσέτι το νέο νομοθετικό καθεστώς έκδοσης συναινετικού διαζυγίου, όπως αυτό διαμορφώθηκε από τον σχετικά προσφάτως ψηφισθέντα N. 4509/2017, προκειμένου να διαπιστωθεί τι μπορεί να αποτελέσει συμφωνία μεταξύ των συζύγων και τι απαγορεύεται να διαλαμβάνουν εξ αντιδιαστολής οι συμφωνίες των μερών ενόψει εκδόσεως του διαζυγίου κοινή συναινέσει. Τέλος, δόθηκε έμφαση στην αντιμετώπιση του ακανθώδους ζητήματος της εγκυρότητας σχετικής συμφωνίας των συζύγων περί παραιτήσεως από την αξίωση συμμετοχής του ενός στα αποκτήματα του άλλου πριν την γέννησή της, δηλαδή πριν την πλήρωση σωρευτικά όλων των θετικών ουσιαστικών προϋποθέσεων που απαιτεί ο νόμος για τη γέννηση της ως άνω αξίωσης, ενόψει των γενικότερων διαπραγματεύσεων των συζύγων για τη λύση του γάμου τους με συναινετικό διαζύγιο. Ερευνήθηκαν προς τούτο οι θέσεις που λαμβάνει η θεωρία, κατά την οποία διαπιστώθηκαν αποκλίνουσες απόψεις, καθώς επίσης και η θέση που παγίως λαμβάνει η νομολογία ως προς το συγκεκριμένο ζήτημα, αξιολογώντας εν προκειμένω τα επιχειρήματα βάσει των οποίων το Α2 Πολιτικό Τμήμα του Αρείου Πάγου παρέπεμψε στην πλήρη Ολομέλεια την κρίση ως προς το εν λόγω ζήτημα γενικότερου ενδιαφέροντος σχετικά με τη φύση και το κύρος της συμβατικής παραιτήσεως από την αξίωση συμμετοχής στα αποκτήματα, που γίνεται από το δικαιούχο σύζυγο στο πλαίσιο της γενικότερης ρυθμίσεως των περιουσιακών σχέσεών του με τον υπόχρεο σύζυγο, πριν από τη γέννηση της αξιώσεως, δηλαδή προτού λυθεί ή ακυρωθεί ο γάμος ή προτού συμπληρωθεί τριετία στη διάσταση, ενόψει κοινής συμφωνίας αυτών για τη λύση του γάμου τους με συναινετικό διαζύγιο και υπό την προϋπόθεση ότι ο γάμος θα λυθεί πράγματι με συναινετικό διαζύγιο. Ως εκ τούτου, ενόψει της πρόσφατης υπ’ αριθμόν 6/2019 απόφασης της πλήρους Ολομέλειας του Αρείου Πάγου επί της παραπεμφθείσας σε αυτό ως άνω υπόθεσης, αναλύθηκαν οι κρίσιμες θέσεις που διαλαμβάνονται σε αυτή, ενώ, τέλος, σχολιάσθηκαν τόσο οι θέσεις της θεωρίας όσο και οι θέσεις της νομολογίας στο υπό κρίση ζήτημα.","Le présent mémoire a été réalisé dans le cadre du Master II de la Faculté du Droit de l’Université d’ Athènes, dans le domaine du Droit Civil et des Nouvelles Technologies. La présente thèse visait à déterminer les positions prises à la fois par la théorie et par la jurisprudence concernant la légalité d'une renonciation à un droit coercitif, cet de la prétention de l'un des époux de participer aux biens de l'autre et a priori de sa naissance, dans quelles conditions il est possible ça, quel contenu les époux peuvent donner à leurs accords, en particulier dans le cadre du divorce par consentement après la loi No 4509/2017, en faisant une référence raisonnable à cet égard au cadre législatif du divorce par consentement qui était en place avant. Afin de réaliser l'analyse du sujet en question, on a fait une référence au cadre du système juridique que la prétention en question fait partie, soit le cadre des relations de propriété qui se développent entre les époux. L’intérêt de ce chapitre portait, d’une part, sur le rôle joué par la prétention dans le système existant ex lege d’autonomie de la propriété du conjoint, en tant que contrepoids institutionnel à ce système qui crée des équilibres socio-économiques appropriés, et d’autre part, la nature de la prétention en mettant l'accent sur sa capacité en tant que disposition de l’ordre public. Par la suite, les conditions substantielles de la prétention étaient analysées, qui doivent être cumulativement réunies pour donner naissance à la prétention en sujet, à savoir les conditions positives, soit a. l'existence du mariage, b. la dissolution ou l'annulation irrévocable du mariage ou la déposition d’une copie de l'acte du Notaire Public de divorce consensuel au greffe ou l'achèvement de trois ans de mariage, c. l'augmentation des biens du débiteur pendant le mariage, d. la contribution du bénéficiaire à l'augmentation de la richesse, e. un lien de causalité entre la contribution du bénéficiaire et l'augmentation des biens du débiteur, ainsi que la seule condition négative pour la naissance de la créance, à savoir l'inexistence d'un contrat communautaire. Ensuite, il été nécessaire de mentionner le statut juridique du divorce par consentement en vertu de l’article 1441 CC, remplacé par le paragraphe 2, article 3 de la loi No 4055/12-3-12. La nouvelle législation sur la question du divorce consensuel, telle que formulée dans la loi No 4509/2017 récemment adopté, a également été évoquée afin d'établir ce qui peut constituer un accord entre les époux et ce qui est interdit aux parties à l'accord de divorce par consentement. Enfin, l'accent a été mis sur la question épineuse de la validité de l'accord relatif d'un époux à renoncer à ses intérêts sur les biens de l'autre avant sa naissance, c'est-à-dire avant l'accomplissement cumulatif de toutes les conditions substantielles requises par la loi sur la naissance, à la lumière des négociations générales des épouses en vue de la dissolution de leur mariage par divorce consensuel. À cette fin, la position adoptée par la théorie, où des points de vue divergents ont été trouvés, ainsi que la position que la jurisprudence a constamment défendue sur cette question, ont été examinées, évaluant à cet égard les arguments sur la base desquels la Section Civile Α2 de la Cour de Cassation a fait référence en séance plénière complète sur cette question d'intérêt général, quant à la nature et à la validité de la renonciation contractuelle de la prétention d'acquisition par le conjoint bénéficiaire dans le cadre de la structure générale de ses relations de propriété avec le conjoint débiteur avant la naissance de la prétention. Par conséquent, compte tenu de la récente décision de la plénière de la Cour de Cassation sur l'affaire qui lui a été renvoyée, les positions critiques traitées dans l'arrêt de la Cour No 6/2019 ont été analysées et, finalement, les deux positions de la théorie ont été commentées ainsi que les positions de la jurisprudence dans la présente affaire."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Οι συμφωνίες των συζύγων για την αξίωση συμμετοχής στα αποκτήματα και η παραίτηση από το δικαίωμα, ιδίως στη συναινετική λύση του γάμου μετά το Ν. 4509/2017"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κικιδόπουλος Σωτήριος-Σεβαστιανός","Kikidopoulos Sotirios-Sevastianos"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία διεξήχθη στο πλαίσιο του ΠΜΣ της Νομικής Αθηνών, στην κατεύθυνση Αστικού Δικαίου και Νέων Τεχνολογιών. Σκοπός της παρούσας ήταν η ανεύρεση των θέσεων που έλαβε τόσο η θεωρία όσο και η νομολογία ως προς το σύννομο της παραίτησης από ένα δικαίωμα αναγκαστικού δικαίου, αυτό της αξίωσης του ενός συζύγου στη συμμετοχή στα αποκτήματα του άλλου, και δη a priori της γέννησής του, υπό ποιες προϋποθέσεις καθίσταται εφικτό να λάβει χώρα, τι περιεχόμενο δύνανται οι σύζυγοι να δώσουν στις συμφωνίες τους, ιδίως στο πλαίσιο της συναινετικής λύσης του γάμου μετά το Ν. 4509/2017, προβαίνοντας κατά λογική αναγκαιότητα συναφώς και στην αναφορά του πλαισίου της συναινετικής λύσης προ του ισχύοντος αυτού νόμου. Προκειμένου να καταστεί εφικτή η ανάλυση του παραπάνω προβληματισμού, αρχικώς πραγματοποιήθηκε εκτενής αναφορά στο πλαίσιο που εντάσσεται στο δικαιικό σύστημα η ερευνώμενη αξίωση, ήτοι αυτό των περιουσιακών σχέσεων που αναπτύσσονται μεταξύ των συζύγων. Το ενδιαφέρον στο εν λόγω κεφάλαιο επικεντρώθηκε αφενός, μεν, στο ρόλο που διαδραματίζει η αξίωση εντασσόμενη στο πλαίσιο του ex lege ισχύοντος συστήματος της περιουσιακής αυτοτέλειας των συζύγων, ως θεσμικό αντίβαρο του συστήματος αυτού που επιφέρει τις δέουσες κοινωνικοοικονομικές ισορροπίες, αφετέρου, δε, στη νομική φύση της αξίωσης με έμφαση στην ιδιότητά της ως διάταξης δημόσιας τάξης. Ακολούθως, αναλύθηκαν τόσο οι ουσιαστικές προϋποθέσεις οι οποίες σωρευτικά θα πρέπει να συντρέξουν για τη γέννηση της σχετικής αξιώσεως, και συγκεκριμένα οι θετικές προϋποθέσεις ήτοι a. η ύπαρξη γάμου, b. η αμετάκλητη λύση ή ακύρωση του γάμου ή η συμπλήρωση τριετούς διαστάσεως των συζύγων, c. η αύξηση της περιουσίας του υποχρέου κατά τη διάρκεια του γάμου, d. η συμβολή του δικαιούχου στην αύξηση της περιουσίας, και e. ο αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ συμβολής του δικαιούχου και αύξησης της περιουσίας του υποχρέου, καθώς και η μοναδική αρνητική προϋπόθεση για τη γέννηση της αξίωσης, ήτοι η ανυπαρξία σύμβασης κοινοκτημοσύνης. Στη συνέχεια θεωρήθηκε αναγκαία η αναφορά στο νομοθετικό καθεστώς του συναινετικού διαζυγίου κατ’ άρθρο 1441 ΑΚ, όπως αυτό αντικαταστάθηκε από την παρ. 2, του άρθρου 3 του Ν. 4055/12-3-12. Αναφέρθηκε προσέτι το νέο νομοθετικό καθεστώς έκδοσης συναινετικού διαζυγίου, όπως αυτό διαμορφώθηκε από τον σχετικά προσφάτως ψηφισθέντα N. 4509/2017, προκειμένου να διαπιστωθεί τι μπορεί να αποτελέσει συμφωνία μεταξύ των συζύγων και τι απαγορεύεται να διαλαμβάνουν εξ αντιδιαστολής οι συμφωνίες των μερών ενόψει εκδόσεως του διαζυγίου κοινή συναινέσει. Τέλος, δόθηκε έμφαση στην αντιμετώπιση του ακανθώδους ζητήματος της εγκυρότητας σχετικής συμφωνίας των συζύγων περί παραιτήσεως από την αξίωση συμμετοχής του ενός στα αποκτήματα του άλλου πριν την γέννησή της, δηλαδή πριν την πλήρωση σωρευτικά όλων των θετικών ουσιαστικών προϋποθέσεων που απαιτεί ο νόμος για τη γέννηση της ως άνω αξίωσης, ενόψει των γενικότερων διαπραγματεύσεων των συζύγων για τη λύση του γάμου τους με συναινετικό διαζύγιο. Ερευνήθηκαν προς τούτο οι θέσεις που λαμβάνει η θεωρία, κατά την οποία διαπιστώθηκαν αποκλίνουσες απόψεις, καθώς επίσης και η θέση που παγίως λαμβάνει η νομολογία ως προς το συγκεκριμένο ζήτημα, αξιολογώντας εν προκειμένω τα επιχειρήματα βάσει των οποίων το Α2 Πολιτικό Τμήμα του Αρείου Πάγου παρέπεμψε στην πλήρη Ολομέλεια την κρίση ως προς το εν λόγω ζήτημα γενικότερου ενδιαφέροντος σχετικά με τη φύση και το κύρος της συμβατικής παραιτήσεως από την αξίωση συμμετοχής στα αποκτήματα, που γίνεται από το δικαιούχο σύζυγο στο πλαίσιο της γενικότερης ρυθμίσεως των περιουσιακών σχέσεών του με τον υπόχρεο σύζυγο, πριν από τη γέννηση της αξιώσεως, δηλαδή προτού λυθεί ή ακυρωθεί ο γάμος ή προτού συμπληρωθεί τριετία στη διάσταση, ενόψει κοινής συμφωνίας αυτών για τη λύση του γάμου τους με συναινετικό διαζύγιο και υπό την προϋπόθεση ότι ο γάμος θα λυθεί πράγματι με συναινετικό διαζύγιο. Ως εκ τούτου, ενόψει της πρόσφατης υπ’ αριθμόν 6/2019 απόφασης της πλήρους Ολομέλειας του Αρείου Πάγου επί της παραπεμφθείσας σε αυτό ως άνω υπόθεσης, αναλύθηκαν οι κρίσιμες θέσεις που διαλαμβάνονται σε αυτή, ενώ, τέλος, σχολιάσθηκαν τόσο οι θέσεις της θεωρίας όσο και οι θέσεις της νομολογίας στο υπό κρίση ζήτημα.","Le présent mémoire a été réalisé dans le cadre du Master II de la Faculté du Droit de l’Université d’ Athènes, dans le domaine du Droit Civil et des Nouvelles Technologies. La présente thèse visait à déterminer les positions prises à la fois par la théorie et par la jurisprudence concernant la légalité d'une renonciation à un droit coercitif, cet de la prétention de l'un des époux de participer aux biens de l'autre et a priori de sa naissance, dans quelles conditions il est possible ça, quel contenu les époux peuvent donner à leurs accords, en particulier dans le cadre du divorce par consentement après la loi No 4509/2017, en faisant une référence raisonnable à cet égard au cadre législatif du divorce par consentement qui était en place avant. Afin de réaliser l'analyse du sujet en question, on a fait une référence au cadre du système juridique que la prétention en question fait partie, soit le cadre des relations de propriété qui se développent entre les époux. L’intérêt de ce chapitre portait, d’une part, sur le rôle joué par la prétention dans le système existant ex lege d’autonomie de la propriété du conjoint, en tant que contrepoids institutionnel à ce système qui crée des équilibres socio-économiques appropriés, et d’autre part, la nature de la prétention en mettant l'accent sur sa capacité en tant que disposition de l’ordre public. Par la suite, les conditions substantielles de la prétention étaient analysées, qui doivent être cumulativement réunies pour donner naissance à la prétention en sujet, à savoir les conditions positives, soit a. l'existence du mariage, b. la dissolution ou l'annulation irrévocable du mariage ou la déposition d’une copie de l'acte du Notaire Public de divorce consensuel au greffe ou l'achèvement de trois ans de mariage, c. l'augmentation des biens du débiteur pendant le mariage, d. la contribution du bénéficiaire à l'augmentation de la richesse, e. un lien de causalité entre la contribution du bénéficiaire et l'augmentation des biens du débiteur, ainsi que la seule condition négative pour la naissance de la créance, à savoir l'inexistence d'un contrat communautaire. Ensuite, il été nécessaire de mentionner le statut juridique du divorce par consentement en vertu de l’article 1441 CC, remplacé par le paragraphe 2, article 3 de la loi No 4055/12-3-12. La nouvelle législation sur la question du divorce consensuel, telle que formulée dans la loi No 4509/2017 récemment adopté, a également été évoquée afin d'établir ce qui peut constituer un accord entre les époux et ce qui est interdit aux parties à l'accord de divorce par consentement. Enfin, l'accent a été mis sur la question épineuse de la validité de l'accord relatif d'un époux à renoncer à ses intérêts sur les biens de l'autre avant sa naissance, c'est-à-dire avant l'accomplissement cumulatif de toutes les conditions substantielles requises par la loi sur la naissance, à la lumière des négociations générales des épouses en vue de la dissolution de leur mariage par divorce consensuel. À cette fin, la position adoptée par la théorie, où des points de vue divergents ont été trouvés, ainsi que la position que la jurisprudence a constamment défendue sur cette question, ont été examinées, évaluant à cet égard les arguments sur la base desquels la Section Civile Α2 de la Cour de Cassation a fait référence en séance plénière complète sur cette question d'intérêt général, quant à la nature et à la validité de la renonciation contractuelle de la prétention d'acquisition par le conjoint bénéficiaire dans le cadre de la structure générale de ses relations de propriété avec le conjoint débiteur avant la naissance de la prétention. Par conséquent, compte tenu de la récente décision de la plénière de la Cour de Cassation sur l'affaire qui lui a été renvoyée, les positions critiques traitées dans l'arrêt de la Cour No 6/2019 ont été analysées et, finalement, les deux positions de la théorie ont été commentées ainsi que les positions de la jurisprudence dans la présente affaire."],"dc:identifier":["uoadl:2893015","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2893015"],"dc:language":["Γαλλικά","Ελληνικά","French","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Οι συμφωνίες των συζύγων για την αξίωση συμμετοχής στα αποκτήματα και η παραίτηση από το δικαίωμα, ιδίως στη συναινετική λύση του γάμου μετά το Ν. 4509/2017"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:56Z"}