{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2893020"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2893020","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΝΝΗΣΗ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΔΙΑΡΡΗΞΗΣ ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗΣ ΩΣ ΚΑΤΑΔΟΛΙΕΥΤΙΚΗΣ","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία αφορά στο θεσμό της καταδολίευσης δανειστών και συγκεκριμένα στις προϋποθέσεις διάρρηξης της απαλλοτρίωσης ως καταδολιευτικής. Ο ρωμαϊκής καταγωγής θεσμός της καταδολίευσης δανειστών ρυθμίζεται στα άρθρα ΑΚ 939 επ. και έχει ως στόχο την αποκατάσταση της αδυναμίας ικανοποίησης του δανειστή λόγω της ανεπάρκειας της περιουσίας του οφειλέτη του, ως αποτέλεσμα της απαλλοτρίωσης από αυτόν περιουσιακού του στοιχείου, επί του οποίου ο δανειστής θα μπορούσε να επιληφθεί για την ικανοποίηση της αξίωσής του. Είναι γνωστό το φαινόμενο ο οφειλέτης, ο οποίος βρίσκεται σε αδυναμία εκπλήρωσης των υποχρεώσεων του, να απαλλοτριώνει περιουσιακό του στοιχείο είτε χαριστικώς σε συγγενικό συνήθως πρόσωπο, είτε έναντι τιμήματος την ύπαρξη του οποίου δύναται ευχερώς να αποκρύψει από τους δανειστές του, αποβλέποντας έτσι στη ματαίωση της ικανοποίησης αυτών και συχνά στην ανάκτηση του καταδολιευτικώς απαλλοτριωθέντος περιουσιακού του στοιχείου μόλις παρέλθει «ο κίνδυνος» της αναγκαστικής εκποίησής του. Για τη διάρρηξη μιας απαλλοτρίωσης ως καταδολιευτικής, ο νομοθέτης δεν αρκείται στη συνδρομή μόνο των ανωτέρω αντικειμενικών προϋποθέσεων (αξίωση δανειστή, απαλλοτρίωση περιουσιακού στοιχείου και ανεπάρκεια της υπόλοιπης περιουσίας), αλλά απαιτεί επιπλέον τη συνδρομή αξιολογικών προϋποθέσεων, αναγόμενων στη συμπεριφορά τόσο του οφειλέτη, ο οποίος πρέπει να δρα προς βλάβη των δανειστών του, όσο και του τρίτου ωφελούμενου από την απαλλοτρίωση, ο οποίος κατά κανόνα πρέπει να γνωρίζει την πρόθεση βλάβης του οφειλέτη ή να αποκτά από χαριστική αιτία. Προκύπτει, λοιπόν, ότι ο θεσμός της καταδολίευσης των δανειστών συνιστά μία πολύπλοκη στάθμιση αντιτιθέμενων εννόμων συμφερόντων η οποία «αποκωδικοποιείται» μέσω της ανάλυσης των ανωτέρω προϋποθέσεων και, αντιστρόφως, η ερμηνεία των προϋποθέσεων αυτών φωτίζεται από τις αξιολογικές σταθμίσεις στις οποίες προέβη ο ιστορικός νομοθέτης κατά τη θέσπιση των άρθρων ΑΚ 939-946.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία αφορά στο θεσμό της καταδολίευσης δανειστών και συγκεκριμένα στις προϋποθέσεις διάρρηξης της απαλλοτρίωσης ως καταδολιευτικής. Ο ρωμαϊκής καταγωγής θεσμός της καταδολίευσης δανειστών ρυθμίζεται στα άρθρα ΑΚ 939 επ. και έχει ως στόχο την αποκατάσταση της αδυναμίας ικανοποίησης του δανειστή λόγω της ανεπάρκειας της περιουσίας του οφειλέτη του, ως αποτέλεσμα της απαλλοτρίωσης από αυτόν περιουσιακού του στοιχείου, επί του οποίου ο δανειστής θα μπορούσε να επιληφθεί για την ικανοποίηση της αξίωσής του. Είναι γνωστό το φαινόμενο ο οφειλέτης, ο οποίος βρίσκεται σε αδυναμία εκπλήρωσης των υποχρεώσεων του, να απαλλοτριώνει περιουσιακό του στοιχείο είτε χαριστικώς σε συγγενικό συνήθως πρόσωπο, είτε έναντι τιμήματος την ύπαρξη του οποίου δύναται ευχερώς να αποκρύψει από τους δανειστές του, αποβλέποντας έτσι στη ματαίωση της ικανοποίησης αυτών και συχνά στην ανάκτηση του καταδολιευτικώς απαλλοτριωθέντος περιουσιακού του στοιχείου μόλις παρέλθει «ο κίνδυνος» της αναγκαστικής εκποίησής του. Για τη διάρρηξη μιας απαλλοτρίωσης ως καταδολιευτικής, ο νομοθέτης δεν αρκείται στη συνδρομή μόνο των ανωτέρω αντικειμενικών προϋποθέσεων (αξίωση δανειστή, απαλλοτρίωση περιουσιακού στοιχείου και ανεπάρκεια της υπόλοιπης περιουσίας), αλλά απαιτεί επιπλέον τη συνδρομή αξιολογικών προϋποθέσεων, αναγόμενων στη συμπεριφορά τόσο του οφειλέτη, ο οποίος πρέπει να δρα προς βλάβη των δανειστών του, όσο και του τρίτου ωφελούμενου από την απαλλοτρίωση, ο οποίος κατά κανόνα πρέπει να γνωρίζει την πρόθεση βλάβης του οφειλέτη ή να αποκτά από χαριστική αιτία. Προκύπτει, λοιπόν, ότι ο θεσμός της καταδολίευσης των δανειστών συνιστά μία πολύπλοκη στάθμιση αντιτιθέμενων εννόμων συμφερόντων η οποία «αποκωδικοποιείται» μέσω της ανάλυσης των ανωτέρω προϋποθέσεων και, αντιστρόφως, η ερμηνεία των προϋποθέσεων αυτών φωτίζεται από τις αξιολογικές σταθμίσεις στις οποίες προέβη ο ιστορικός νομοθέτης κατά τη θέσπιση των άρθρων ΑΚ 939-946.","abstract_has_math":false,"creators":["Κυριανάκη Παρασκευή-Ήβη","Kyrianaki Paraskevi-Ivi"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:36:56Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2893020"],"render_values":[{"text":"uoadl:2893020","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2893020","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2893020","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2893020","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κυριανάκη Παρασκευή-Ήβη","Kyrianaki Paraskevi-Ivi"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2893020","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2893020"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία αφορά στο θεσμό της καταδολίευσης δανειστών και συγκεκριμένα στις προϋποθέσεις διάρρηξης της απαλλοτρίωσης ως καταδολιευτικής. Ο ρωμαϊκής καταγωγής θεσμός της καταδολίευσης δανειστών ρυθμίζεται στα άρθρα ΑΚ 939 επ. και έχει ως στόχο την αποκατάσταση της αδυναμίας ικανοποίησης του δανειστή λόγω της ανεπάρκειας της περιουσίας του οφειλέτη του, ως αποτέλεσμα της απαλλοτρίωσης από αυτόν περιουσιακού του στοιχείου, επί του οποίου ο δανειστής θα μπορούσε να επιληφθεί για την ικανοποίηση της αξίωσής του. Είναι γνωστό το φαινόμενο ο οφειλέτης, ο οποίος βρίσκεται σε αδυναμία εκπλήρωσης των υποχρεώσεων του, να απαλλοτριώνει περιουσιακό του στοιχείο είτε χαριστικώς σε συγγενικό συνήθως πρόσωπο, είτε έναντι τιμήματος την ύπαρξη του οποίου δύναται ευχερώς να αποκρύψει από τους δανειστές του, αποβλέποντας έτσι στη ματαίωση της ικανοποίησης αυτών και συχνά στην ανάκτηση του καταδολιευτικώς απαλλοτριωθέντος περιουσιακού του στοιχείου μόλις παρέλθει «ο κίνδυνος» της αναγκαστικής εκποίησής του. Για τη διάρρηξη μιας απαλλοτρίωσης ως καταδολιευτικής, ο νομοθέτης δεν αρκείται στη συνδρομή μόνο των ανωτέρω αντικειμενικών προϋποθέσεων (αξίωση δανειστή, απαλλοτρίωση περιουσιακού στοιχείου και ανεπάρκεια της υπόλοιπης περιουσίας), αλλά απαιτεί επιπλέον τη συνδρομή αξιολογικών προϋποθέσεων, αναγόμενων στη συμπεριφορά τόσο του οφειλέτη, ο οποίος πρέπει να δρα προς βλάβη των δανειστών του, όσο και του τρίτου ωφελούμενου από την απαλλοτρίωση, ο οποίος κατά κανόνα πρέπει να γνωρίζει την πρόθεση βλάβης του οφειλέτη ή να αποκτά από χαριστική αιτία. Προκύπτει, λοιπόν, ότι ο θεσμός της καταδολίευσης των δανειστών συνιστά μία πολύπλοκη στάθμιση αντιτιθέμενων εννόμων συμφερόντων η οποία «αποκωδικοποιείται» μέσω της ανάλυσης των ανωτέρω προϋποθέσεων και, αντιστρόφως, η ερμηνεία των προϋποθέσεων αυτών φωτίζεται από τις αξιολογικές σταθμίσεις στις οποίες προέβη ο ιστορικός νομοθέτης κατά τη θέσπιση των άρθρων ΑΚ 939-946.","The present LL.M's thesis primarily focuses on the heated legal issue of transactions defrauding creditors, and in particular on the conditions for the qualification of the debtor’s transactions as deceitful. It is well-known that the debtor, who is unable to fulfill his obligations, expropriates his property either gratuitously or for a price, whose existence he can easily conceal from his creditors, thereby seeking to defraud them and often recover his expropriated asset as soon as the \"risk\" of the auction has elapsed. Besides the above conditions (creditor’s claim, expropriation of assets and deficiency of the rest of the debtor’s property), in the greek legal order the expropriation can be qualified as deceitful when the debtor acts with the intention to harm the creditors’ claims and the third party, benefiting from the expropriation, is aware of the debtor’s intention or obtains the debtors’ asset gratuitously. The present thesis aspires to emphasize the ambivalent caselaw as well as to thoroughly describe and critically analyze the legal confrontation of the protection of creditors’ claims in case of deceitful transactions by the debtor."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΝΝΗΣΗ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΔΙΑΡΡΗΞΗΣ ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗΣ ΩΣ ΚΑΤΑΔΟΛΙΕΥΤΙΚΗΣ"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κυριανάκη Παρασκευή-Ήβη","Kyrianaki Paraskevi-Ivi"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία αφορά στο θεσμό της καταδολίευσης δανειστών και συγκεκριμένα στις προϋποθέσεις διάρρηξης της απαλλοτρίωσης ως καταδολιευτικής. Ο ρωμαϊκής καταγωγής θεσμός της καταδολίευσης δανειστών ρυθμίζεται στα άρθρα ΑΚ 939 επ. και έχει ως στόχο την αποκατάσταση της αδυναμίας ικανοποίησης του δανειστή λόγω της ανεπάρκειας της περιουσίας του οφειλέτη του, ως αποτέλεσμα της απαλλοτρίωσης από αυτόν περιουσιακού του στοιχείου, επί του οποίου ο δανειστής θα μπορούσε να επιληφθεί για την ικανοποίηση της αξίωσής του. Είναι γνωστό το φαινόμενο ο οφειλέτης, ο οποίος βρίσκεται σε αδυναμία εκπλήρωσης των υποχρεώσεων του, να απαλλοτριώνει περιουσιακό του στοιχείο είτε χαριστικώς σε συγγενικό συνήθως πρόσωπο, είτε έναντι τιμήματος την ύπαρξη του οποίου δύναται ευχερώς να αποκρύψει από τους δανειστές του, αποβλέποντας έτσι στη ματαίωση της ικανοποίησης αυτών και συχνά στην ανάκτηση του καταδολιευτικώς απαλλοτριωθέντος περιουσιακού του στοιχείου μόλις παρέλθει «ο κίνδυνος» της αναγκαστικής εκποίησής του. Για τη διάρρηξη μιας απαλλοτρίωσης ως καταδολιευτικής, ο νομοθέτης δεν αρκείται στη συνδρομή μόνο των ανωτέρω αντικειμενικών προϋποθέσεων (αξίωση δανειστή, απαλλοτρίωση περιουσιακού στοιχείου και ανεπάρκεια της υπόλοιπης περιουσίας), αλλά απαιτεί επιπλέον τη συνδρομή αξιολογικών προϋποθέσεων, αναγόμενων στη συμπεριφορά τόσο του οφειλέτη, ο οποίος πρέπει να δρα προς βλάβη των δανειστών του, όσο και του τρίτου ωφελούμενου από την απαλλοτρίωση, ο οποίος κατά κανόνα πρέπει να γνωρίζει την πρόθεση βλάβης του οφειλέτη ή να αποκτά από χαριστική αιτία. Προκύπτει, λοιπόν, ότι ο θεσμός της καταδολίευσης των δανειστών συνιστά μία πολύπλοκη στάθμιση αντιτιθέμενων εννόμων συμφερόντων η οποία «αποκωδικοποιείται» μέσω της ανάλυσης των ανωτέρω προϋποθέσεων και, αντιστρόφως, η ερμηνεία των προϋποθέσεων αυτών φωτίζεται από τις αξιολογικές σταθμίσεις στις οποίες προέβη ο ιστορικός νομοθέτης κατά τη θέσπιση των άρθρων ΑΚ 939-946.","The present LL.M's thesis primarily focuses on the heated legal issue of transactions defrauding creditors, and in particular on the conditions for the qualification of the debtor’s transactions as deceitful. It is well-known that the debtor, who is unable to fulfill his obligations, expropriates his property either gratuitously or for a price, whose existence he can easily conceal from his creditors, thereby seeking to defraud them and often recover his expropriated asset as soon as the \"risk\" of the auction has elapsed. Besides the above conditions (creditor’s claim, expropriation of assets and deficiency of the rest of the debtor’s property), in the greek legal order the expropriation can be qualified as deceitful when the debtor acts with the intention to harm the creditors’ claims and the third party, benefiting from the expropriation, is aware of the debtor’s intention or obtains the debtors’ asset gratuitously. The present thesis aspires to emphasize the ambivalent caselaw as well as to thoroughly describe and critically analyze the legal confrontation of the protection of creditors’ claims in case of deceitful transactions by the debtor."],"dc:identifier":["uoadl:2893020","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2893020"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΝΝΗΣΗ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΔΙΑΡΡΗΞΗΣ ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗΣ ΩΣ ΚΑΤΑΔΟΛΙΕΥΤΙΚΗΣ"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:56Z"}