{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2893206"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2893206","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"O Υπεύθυνος Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων κατά τον Κανονισμό (ΕΕ) 2016/679","abstract":"Ο Κανονισμός 2016/679 (Γενικός Κανονισμός για την Προστασία Δεδομένων, στο εξής «ΓΚΠΔ») για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα άλλαξε δραματικά το τοπίο στην προστασία προσωπικών δεδομένων εισάγοντας ένα νέος είδος δημόσιας ρύθμισης εμπνευσμένης από τα διδάγματα της οικονομικής ανάλυσης του δικαίου σε ένα αντικείμενο που μέχρι πρότινος αφορούσε κατ’ αρχήν το προσωπικό status των υποκειμένων και δευτερευόντος την αγορά. Οι νέες ρυθμίσεις που περιλαμβάνονται στο κείμενο του ΓΚΠΔ εισάγουν πρωτοφανή δικαιώματα, όπως το δικαίωμα στη φορητότητα δεδομένων και το δικαίωμα στη ψηφιακή λήθη, αλλά και ρηξικέλευθες συλλήψεις όπως είναι η προσέγγιση με βάση τον κίνδυνο (risk-based approach). Συνακόλουθα, με την προώθηση του θεσμού της λογοδοσίας, το σύστημα ελέγχου της συμμόρφωσης (compliance) μεταβλήθηκε ριζικώς από κατασταλτικό σε «οιονεί αυτορυθμιζόμενο». Στο σύστημα αυτό εσωτερικού ελέγχου και αποκέντρωσης, κεντρικό ρόλο διαδραματίζει ο νεοεισαχθείς για την ελληνική νομική πραγματικότητα θεσμός του Υπευθύνου Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων (στο εξής ΥΠΔ), ο διορισμός του οποίο κατέστη υποχρεωτικός για ορισμένες κατηγορίες υπευθύνων επεξεργασίας και εκτελούντων την επεξεργασία κυρίως στο δημόσιο, αλλά και στον ιδιωτικό τομέα. Ρυθμίσεις για τον ΥΠΔ περιέχοντα στα άρθρα 37-39 του ΓΚΠΔ , αλλά και στα άρθρα 32-34 της Οδηγίας 2016/680 που βρίσκει εφαρμογή στην επεξεργασία προσωπικών δεδομένων από δημόσιες αρχές και άλλους οργανισμούς ή φορείς με αρμοδιότητα την πρόληψη, διερεύνηση, ανίχνευση ή δίωξη ποινικών αδικημάτων ή της εκτέλεσης ποινικών κυρώσεων. Σχετικές διατάξεις περιέχει και το σχέδιο νόμου για την εφαρμογή του Κανονισμού και την ενσωμάτωση στην εθνική νομοθεσία της Οδηγίας 2016/680 . H παρούσα μελέτη θα εξετάσει το νέο αυτό θεσμό και τη μορφολογία του, μέσω μίας συγκριτικής ανάλυσης της εξέχουσας θέσης και των λειτουργικών καθηκόντων που του απονέμει ο ΓΚΠΔ.","abstract_html":"Ο Κανονισμός 2016/679 (Γενικός Κανονισμός για την Προστασία Δεδομένων, στο εξής «ΓΚΠΔ») για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα άλλαξε δραματικά το τοπίο στην προστασία προσωπικών δεδομένων εισάγοντας ένα νέος είδος δημόσιας ρύθμισης εμπνευσμένης από τα διδάγματα της οικονομικής ανάλυσης του δικαίου σε ένα αντικείμενο που μέχρι πρότινος αφορούσε κατ’ αρχήν το προσωπικό status των υποκειμένων και δευτερευόντος την αγορά. Οι νέες ρυθμίσεις που περιλαμβάνονται στο κείμενο του ΓΚΠΔ εισάγουν πρωτοφανή δικαιώματα, όπως το δικαίωμα στη φορητότητα δεδομένων και το δικαίωμα στη ψηφιακή λήθη, αλλά και ρηξικέλευθες συλλήψεις όπως είναι η προσέγγιση με βάση τον κίνδυνο (risk-based approach). Συνακόλουθα, με την προώθηση του θεσμού της λογοδοσίας, το σύστημα ελέγχου της συμμόρφωσης (compliance) μεταβλήθηκε ριζικώς από κατασταλτικό σε «οιονεί αυτορυθμιζόμενο». Στο σύστημα αυτό εσωτερικού ελέγχου και αποκέντρωσης, κεντρικό ρόλο διαδραματίζει ο νεοεισαχθείς για την ελληνική νομική πραγματικότητα θεσμός του Υπευθύνου Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων (στο εξής ΥΠΔ), ο διορισμός του οποίο κατέστη υποχρεωτικός για ορισμένες κατηγορίες υπευθύνων επεξεργασίας και εκτελούντων την επεξεργασία κυρίως στο δημόσιο, αλλά και στον ιδιωτικό τομέα. Ρυθμίσεις για τον ΥΠΔ περιέχοντα στα άρθρα 37-39 του ΓΚΠΔ , αλλά και στα άρθρα 32-34 της Οδηγίας 2016/680 που βρίσκει εφαρμογή στην επεξεργασία προσωπικών δεδομένων από δημόσιες αρχές και άλλους οργανισμούς ή φορείς με αρμοδιότητα την πρόληψη, διερεύνηση, ανίχνευση ή δίωξη ποινικών αδικημάτων ή της εκτέλεσης ποινικών κυρώσεων. Σχετικές διατάξεις περιέχει και το σχέδιο νόμου για την εφαρμογή του Κανονισμού και την ενσωμάτωση στην εθνική νομοθεσία της Οδηγίας 2016/680 . H παρούσα μελέτη θα εξετάσει το νέο αυτό θεσμό και τη μορφολογία του, μέσω μίας συγκριτικής ανάλυσης της εξέχουσας θέσης και των λειτουργικών καθηκόντων που του απονέμει ο ΓΚΠΔ.","abstract_has_math":false,"creators":["Δήμου Κωνσταντίνα","Dimou Konstantina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:36:58Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2893206"],"render_values":[{"text":"uoadl:2893206","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2893206","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2893206","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2893206","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δήμου Κωνσταντίνα","Dimou Konstantina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2893206","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2893206"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο Κανονισμός 2016/679 (Γενικός Κανονισμός για την Προστασία Δεδομένων, στο εξής «ΓΚΠΔ») για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα άλλαξε δραματικά το τοπίο στην προστασία προσωπικών δεδομένων εισάγοντας ένα νέος είδος δημόσιας ρύθμισης εμπνευσμένης από τα διδάγματα της οικονομικής ανάλυσης του δικαίου σε ένα αντικείμενο που μέχρι πρότινος αφορούσε κατ’ αρχήν το προσωπικό status των υποκειμένων και δευτερευόντος την αγορά. Οι νέες ρυθμίσεις που περιλαμβάνονται στο κείμενο του ΓΚΠΔ εισάγουν πρωτοφανή δικαιώματα, όπως το δικαίωμα στη φορητότητα δεδομένων και το δικαίωμα στη ψηφιακή λήθη, αλλά και ρηξικέλευθες συλλήψεις όπως είναι η προσέγγιση με βάση τον κίνδυνο (risk-based approach). Συνακόλουθα, με την προώθηση του θεσμού της λογοδοσίας, το σύστημα ελέγχου της συμμόρφωσης (compliance) μεταβλήθηκε ριζικώς από κατασταλτικό σε «οιονεί αυτορυθμιζόμενο». Στο σύστημα αυτό εσωτερικού ελέγχου και αποκέντρωσης, κεντρικό ρόλο διαδραματίζει ο νεοεισαχθείς για την ελληνική νομική πραγματικότητα θεσμός του Υπευθύνου Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων (στο εξής ΥΠΔ), ο διορισμός του οποίο κατέστη υποχρεωτικός για ορισμένες κατηγορίες υπευθύνων επεξεργασίας και εκτελούντων την επεξεργασία κυρίως στο δημόσιο, αλλά και στον ιδιωτικό τομέα. Ρυθμίσεις για τον ΥΠΔ περιέχοντα στα άρθρα 37-39 του ΓΚΠΔ , αλλά και στα άρθρα 32-34 της Οδηγίας 2016/680 που βρίσκει εφαρμογή στην επεξεργασία προσωπικών δεδομένων από δημόσιες αρχές και άλλους οργανισμούς ή φορείς με αρμοδιότητα την πρόληψη, διερεύνηση, ανίχνευση ή δίωξη ποινικών αδικημάτων ή της εκτέλεσης ποινικών κυρώσεων. Σχετικές διατάξεις περιέχει και το σχέδιο νόμου για την εφαρμογή του Κανονισμού και την ενσωμάτωση στην εθνική νομοθεσία της Οδηγίας 2016/680 . H παρούσα μελέτη θα εξετάσει το νέο αυτό θεσμό και τη μορφολογία του, μέσω μίας συγκριτικής ανάλυσης της εξέχουσας θέσης και των λειτουργικών καθηκόντων που του απονέμει ο ΓΚΠΔ.","Regulation (EU) 2016/679 of the European Parliament and of the Council of 27 April 2016 on the protection of natural persons with regard to the processing of personal data and on the free movement of such data (hereinafter referred to as \"GDPR\") has dramatically changed the landscape in the protection of personal data by introducing a new set of rules inspired by the doctrines of the economic analysis of law. In this context, the personal data compliance system in Greece changed radically from a repressive to an \"almost self-regulating\" one. In this system of internal control and decentralization, the role of Personal Data Protection Officer (hereinafter “DPO”), as specified in Articles 37-39 of the GDPR, is of major importance. DPO’s appointment has been made mandatory for certain categories of processors both in the public domain and in the private sector. The present study will examine this new institution and its morphology, through a comparative analysis of its prominent position and its functional tasks assigned."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["O Υπεύθυνος Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων κατά τον Κανονισμό (ΕΕ) 2016/679"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δήμου Κωνσταντίνα","Dimou Konstantina"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Ο Κανονισμός 2016/679 (Γενικός Κανονισμός για την Προστασία Δεδομένων, στο εξής «ΓΚΠΔ») για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα άλλαξε δραματικά το τοπίο στην προστασία προσωπικών δεδομένων εισάγοντας ένα νέος είδος δημόσιας ρύθμισης εμπνευσμένης από τα διδάγματα της οικονομικής ανάλυσης του δικαίου σε ένα αντικείμενο που μέχρι πρότινος αφορούσε κατ’ αρχήν το προσωπικό status των υποκειμένων και δευτερευόντος την αγορά. Οι νέες ρυθμίσεις που περιλαμβάνονται στο κείμενο του ΓΚΠΔ εισάγουν πρωτοφανή δικαιώματα, όπως το δικαίωμα στη φορητότητα δεδομένων και το δικαίωμα στη ψηφιακή λήθη, αλλά και ρηξικέλευθες συλλήψεις όπως είναι η προσέγγιση με βάση τον κίνδυνο (risk-based approach). Συνακόλουθα, με την προώθηση του θεσμού της λογοδοσίας, το σύστημα ελέγχου της συμμόρφωσης (compliance) μεταβλήθηκε ριζικώς από κατασταλτικό σε «οιονεί αυτορυθμιζόμενο». Στο σύστημα αυτό εσωτερικού ελέγχου και αποκέντρωσης, κεντρικό ρόλο διαδραματίζει ο νεοεισαχθείς για την ελληνική νομική πραγματικότητα θεσμός του Υπευθύνου Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων (στο εξής ΥΠΔ), ο διορισμός του οποίο κατέστη υποχρεωτικός για ορισμένες κατηγορίες υπευθύνων επεξεργασίας και εκτελούντων την επεξεργασία κυρίως στο δημόσιο, αλλά και στον ιδιωτικό τομέα. Ρυθμίσεις για τον ΥΠΔ περιέχοντα στα άρθρα 37-39 του ΓΚΠΔ , αλλά και στα άρθρα 32-34 της Οδηγίας 2016/680 που βρίσκει εφαρμογή στην επεξεργασία προσωπικών δεδομένων από δημόσιες αρχές και άλλους οργανισμούς ή φορείς με αρμοδιότητα την πρόληψη, διερεύνηση, ανίχνευση ή δίωξη ποινικών αδικημάτων ή της εκτέλεσης ποινικών κυρώσεων. Σχετικές διατάξεις περιέχει και το σχέδιο νόμου για την εφαρμογή του Κανονισμού και την ενσωμάτωση στην εθνική νομοθεσία της Οδηγίας 2016/680 . H παρούσα μελέτη θα εξετάσει το νέο αυτό θεσμό και τη μορφολογία του, μέσω μίας συγκριτικής ανάλυσης της εξέχουσας θέσης και των λειτουργικών καθηκόντων που του απονέμει ο ΓΚΠΔ.","Regulation (EU) 2016/679 of the European Parliament and of the Council of 27 April 2016 on the protection of natural persons with regard to the processing of personal data and on the free movement of such data (hereinafter referred to as \"GDPR\") has dramatically changed the landscape in the protection of personal data by introducing a new set of rules inspired by the doctrines of the economic analysis of law. In this context, the personal data compliance system in Greece changed radically from a repressive to an \"almost self-regulating\" one. In this system of internal control and decentralization, the role of Personal Data Protection Officer (hereinafter “DPO”), as specified in Articles 37-39 of the GDPR, is of major importance. DPO’s appointment has been made mandatory for certain categories of processors both in the public domain and in the private sector. The present study will examine this new institution and its morphology, through a comparative analysis of its prominent position and its functional tasks assigned."],"dc:identifier":["uoadl:2893206","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2893206"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["O Υπεύθυνος Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων κατά τον Κανονισμό (ΕΕ) 2016/679"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:58Z"}