{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2893292"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2893292","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η αρχή της εύνοιας υπέρ της διαιτησίας κατά την ερμηνεία και εφαρμογή της Σύμβασης της Νέας Υόρκης του 1958 για την αναγνώριση και εκτέλεση αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων από την ελληνική νομολογία","abstract":"Η προώθηση της διαιτησίας ως μηχανισμού επίλυσης των εμπορικών διαφορών αποτελεί περισσότερο σήμερα παρά ποτέ conditio sine qua non της διεθνούς οικονομικής-εμπορικής συνεργασίας και της προώθηση των συμφερόντων της διεθνούς εμπορικής κοινότητας. H διαιτησία αποτελεί έναν από τους πλέον πετυχημένους τρόπους εναλλακτικής επίλυσης των ιδιωτικών διαφορών ενόψει της συμβατικής της αφετηρίας και δεδομένου ότι στο πλαίσιο αυτής τα εμπλεκόμενα μέρη «[…] ανταλλάσσουν τις διαδικασίες και τη δυνατότητα ελέγχου μίας δικαστικής αίθουσας με την απλότητα, την περιορισμένη τυπικότητα και την ταχύτητα της διαιτητικής διαδικασίας», η οποία οδηγεί κατά τρόπο αποτελεσματικό στην έκδοση απόφασης επί της ουσίας, η οποία δεσμεύει τα μέρη, αναπτύσσοντας τη δύναμη της εκτελεστότητας. Την οικουμενική αναγνώριση και εκτέλεση των αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων, εγγυάται και προωθεί κατά τρόπο διεθνώς ομοιόμορφο η Σύμβαση της Νέας Υόρκης του 1958. Όπως, εντούτοις, εύστοχα σημειώνεται «Το εξαιρετικά παράδοξο της διαιτησίας συνίσταται στο γεγονός ότι προϋποθέτει τη συνδρομή των δημόσιων αρχών (πολιτειακά δικαστήρια), από τις οποίες και επιδιώκει να απελευθερωθεί». Στο πλαίσιο αυτό, τόσο η αποτελεσματικότητα της διαιτητικής επίλυσης των ιδιωτικών διαφορών όσο και η τελολογία της Σύμβασης υπέρ της ελεύθερης κυκλοφορίας των αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων τίθενται συχνά υπό το διαρκή κίνδυνο της ανομοιόμορφης ερμηνείας και εφαρμογής του διεθνούς διαιτητικού δικαίου εκ μέρους των εθνικών (πολιτειακών) δικαστηρίων. Τον κίνδυνο αυτό καλείται να αντιμετωπίσει η διεθνής θεωρία ιδίως υπό το πρίσμα της συγκριτικής επισκόπησης της νομολογίας, με σκοπό την καλλιέργεια και προώθηση ομοιόμορφων λύσεων, οι οποίες συμβαδίζουν με τους βασικούς στόχους και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της Σύμβασης της Νέας Υόρκης του 1958. Αντικείμενο της παρούσας μελέτης αποτελεί η εξέταση της αρχής της εύνοιας υπέρ της αναγνώρισης και εκτέλεσης, η οποία διατρέχει τη Σύμβαση της Νέας Υόρκης του 1958 εν είδει θεμελιώδους ερμηνευτικής αρχής και η επισκόπηση της νομολογίας των ελληνικών δικαστηρίων, τα οποία και επιφορτίζονται το δύσκολο έργο διασφάλισης μίας συντονισμένης και τελολογικά προσανατολισμένης ερμηνείας και εφαρμογής της. Μεθοδολογικά, η μελέτη διαρθρώνεται σε δύο αλληλένδετα μέρη: Στο Α’ Μέρος επιχειρείται η θεωρητική-δογματική θεμελίωση της αρχής της εύνοιας με έμφαση στη διεθνή βιβλιογραφία και νομολογία, καθώς και στις προπαρασκευαστικές εργασίες της Σύμβασης, όπου αυτό κρίνεται σκόπιμο. Στο Β’ Μέρος η μελέτη φιλοδοξεί να παρουσιάσει κατά τρόπο ευσύνοπτο πλην πλήρη την ελληνική νομολογία αναφορικά με την ερμηνεία και εφαρμογή της Σύμβασης, ιδίως σε ζητήματα που άπτονται της ως άνω αρχής και διατρέχουν το σύνολο των κανόνων της πρώτης.","abstract_html":"Η προώθηση της διαιτησίας ως μηχανισμού επίλυσης των εμπορικών διαφορών αποτελεί περισσότερο σήμερα παρά ποτέ conditio sine qua non της διεθνούς οικονομικής-εμπορικής συνεργασίας και της προώθηση των συμφερόντων της διεθνούς εμπορικής κοινότητας. H διαιτησία αποτελεί έναν από τους πλέον πετυχημένους τρόπους εναλλακτικής επίλυσης των ιδιωτικών διαφορών ενόψει της συμβατικής της αφετηρίας και δεδομένου ότι στο πλαίσιο αυτής τα εμπλεκόμενα μέρη «[…] ανταλλάσσουν τις διαδικασίες και τη δυνατότητα ελέγχου μίας δικαστικής αίθουσας με την απλότητα, την περιορισμένη τυπικότητα και την ταχύτητα της διαιτητικής διαδικασίας», η οποία οδηγεί κατά τρόπο αποτελεσματικό στην έκδοση απόφασης επί της ουσίας, η οποία δεσμεύει τα μέρη, αναπτύσσοντας τη δύναμη της εκτελεστότητας. Την οικουμενική αναγνώριση και εκτέλεση των αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων, εγγυάται και προωθεί κατά τρόπο διεθνώς ομοιόμορφο η Σύμβαση της Νέας Υόρκης του 1958. Όπως, εντούτοις, εύστοχα σημειώνεται «Το εξαιρετικά παράδοξο της διαιτησίας συνίσταται στο γεγονός ότι προϋποθέτει τη συνδρομή των δημόσιων αρχών (πολιτειακά δικαστήρια), από τις οποίες και επιδιώκει να απελευθερωθεί». Στο πλαίσιο αυτό, τόσο η αποτελεσματικότητα της διαιτητικής επίλυσης των ιδιωτικών διαφορών όσο και η τελολογία της Σύμβασης υπέρ της ελεύθερης κυκλοφορίας των αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων τίθενται συχνά υπό το διαρκή κίνδυνο της ανομοιόμορφης ερμηνείας και εφαρμογής του διεθνούς διαιτητικού δικαίου εκ μέρους των εθνικών (πολιτειακών) δικαστηρίων. Τον κίνδυνο αυτό καλείται να αντιμετωπίσει η διεθνής θεωρία ιδίως υπό το πρίσμα της συγκριτικής επισκόπησης της νομολογίας, με σκοπό την καλλιέργεια και προώθηση ομοιόμορφων λύσεων, οι οποίες συμβαδίζουν με τους βασικούς στόχους και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της Σύμβασης της Νέας Υόρκης του 1958. Αντικείμενο της παρούσας μελέτης αποτελεί η εξέταση της αρχής της εύνοιας υπέρ της αναγνώρισης και εκτέλεσης, η οποία διατρέχει τη Σύμβαση της Νέας Υόρκης του 1958 εν είδει θεμελιώδους ερμηνευτικής αρχής και η επισκόπηση της νομολογίας των ελληνικών δικαστηρίων, τα οποία και επιφορτίζονται το δύσκολο έργο διασφάλισης μίας συντονισμένης και τελολογικά προσανατολισμένης ερμηνείας και εφαρμογής της. Μεθοδολογικά, η μελέτη διαρθρώνεται σε δύο αλληλένδετα μέρη: Στο Α’ Μέρος επιχειρείται η θεωρητική-δογματική θεμελίωση της αρχής της εύνοιας με έμφαση στη διεθνή βιβλιογραφία και νομολογία, καθώς και στις προπαρασκευαστικές εργασίες της Σύμβασης, όπου αυτό κρίνεται σκόπιμο. Στο Β’ Μέρος η μελέτη φιλοδοξεί να παρουσιάσει κατά τρόπο ευσύνοπτο πλην πλήρη την ελληνική νομολογία αναφορικά με την ερμηνεία και εφαρμογή της Σύμβασης, ιδίως σε ζητήματα που άπτονται της ως άνω αρχής και διατρέχουν το σύνολο των κανόνων της πρώτης.","abstract_has_math":false,"creators":["Σκόντζος Αθανάσιος","Skontzos Athanassios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:36:58Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2893292"],"render_values":[{"text":"uoadl:2893292","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2893292","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2893292","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2893292","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σκόντζος Αθανάσιος","Skontzos Athanassios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2893292","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2893292"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η προώθηση της διαιτησίας ως μηχανισμού επίλυσης των εμπορικών διαφορών αποτελεί περισσότερο σήμερα παρά ποτέ conditio sine qua non της διεθνούς οικονομικής-εμπορικής συνεργασίας και της προώθηση των συμφερόντων της διεθνούς εμπορικής κοινότητας. H διαιτησία αποτελεί έναν από τους πλέον πετυχημένους τρόπους εναλλακτικής επίλυσης των ιδιωτικών διαφορών ενόψει της συμβατικής της αφετηρίας και δεδομένου ότι στο πλαίσιο αυτής τα εμπλεκόμενα μέρη «[…] ανταλλάσσουν τις διαδικασίες και τη δυνατότητα ελέγχου μίας δικαστικής αίθουσας με την απλότητα, την περιορισμένη τυπικότητα και την ταχύτητα της διαιτητικής διαδικασίας», η οποία οδηγεί κατά τρόπο αποτελεσματικό στην έκδοση απόφασης επί της ουσίας, η οποία δεσμεύει τα μέρη, αναπτύσσοντας τη δύναμη της εκτελεστότητας. Την οικουμενική αναγνώριση και εκτέλεση των αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων, εγγυάται και προωθεί κατά τρόπο διεθνώς ομοιόμορφο η Σύμβαση της Νέας Υόρκης του 1958. Όπως, εντούτοις, εύστοχα σημειώνεται «Το εξαιρετικά παράδοξο της διαιτησίας συνίσταται στο γεγονός ότι προϋποθέτει τη συνδρομή των δημόσιων αρχών (πολιτειακά δικαστήρια), από τις οποίες και επιδιώκει να απελευθερωθεί». Στο πλαίσιο αυτό, τόσο η αποτελεσματικότητα της διαιτητικής επίλυσης των ιδιωτικών διαφορών όσο και η τελολογία της Σύμβασης υπέρ της ελεύθερης κυκλοφορίας των αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων τίθενται συχνά υπό το διαρκή κίνδυνο της ανομοιόμορφης ερμηνείας και εφαρμογής του διεθνούς διαιτητικού δικαίου εκ μέρους των εθνικών (πολιτειακών) δικαστηρίων. Τον κίνδυνο αυτό καλείται να αντιμετωπίσει η διεθνής θεωρία ιδίως υπό το πρίσμα της συγκριτικής επισκόπησης της νομολογίας, με σκοπό την καλλιέργεια και προώθηση ομοιόμορφων λύσεων, οι οποίες συμβαδίζουν με τους βασικούς στόχους και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της Σύμβασης της Νέας Υόρκης του 1958. Αντικείμενο της παρούσας μελέτης αποτελεί η εξέταση της αρχής της εύνοιας υπέρ της αναγνώρισης και εκτέλεσης, η οποία διατρέχει τη Σύμβαση της Νέας Υόρκης του 1958 εν είδει θεμελιώδους ερμηνευτικής αρχής και η επισκόπηση της νομολογίας των ελληνικών δικαστηρίων, τα οποία και επιφορτίζονται το δύσκολο έργο διασφάλισης μίας συντονισμένης και τελολογικά προσανατολισμένης ερμηνείας και εφαρμογής της. Μεθοδολογικά, η μελέτη διαρθρώνεται σε δύο αλληλένδετα μέρη: Στο Α’ Μέρος επιχειρείται η θεωρητική-δογματική θεμελίωση της αρχής της εύνοιας με έμφαση στη διεθνή βιβλιογραφία και νομολογία, καθώς και στις προπαρασκευαστικές εργασίες της Σύμβασης, όπου αυτό κρίνεται σκόπιμο. Στο Β’ Μέρος η μελέτη φιλοδοξεί να παρουσιάσει κατά τρόπο ευσύνοπτο πλην πλήρη την ελληνική νομολογία αναφορικά με την ερμηνεία και εφαρμογή της Σύμβασης, ιδίως σε ζητήματα που άπτονται της ως άνω αρχής και διατρέχουν το σύνολο των κανόνων της πρώτης.","(περίληψη διαθέσιμη στα ελληνικά)"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η αρχή της εύνοιας υπέρ της διαιτησίας κατά την ερμηνεία και εφαρμογή της Σύμβασης της Νέας Υόρκης του 1958 για την αναγνώριση και εκτέλεση αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων από την ελληνική νομολογία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σκόντζος Αθανάσιος","Skontzos Athanassios"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Η προώθηση της διαιτησίας ως μηχανισμού επίλυσης των εμπορικών διαφορών αποτελεί περισσότερο σήμερα παρά ποτέ conditio sine qua non της διεθνούς οικονομικής-εμπορικής συνεργασίας και της προώθηση των συμφερόντων της διεθνούς εμπορικής κοινότητας. H διαιτησία αποτελεί έναν από τους πλέον πετυχημένους τρόπους εναλλακτικής επίλυσης των ιδιωτικών διαφορών ενόψει της συμβατικής της αφετηρίας και δεδομένου ότι στο πλαίσιο αυτής τα εμπλεκόμενα μέρη «[…] ανταλλάσσουν τις διαδικασίες και τη δυνατότητα ελέγχου μίας δικαστικής αίθουσας με την απλότητα, την περιορισμένη τυπικότητα και την ταχύτητα της διαιτητικής διαδικασίας», η οποία οδηγεί κατά τρόπο αποτελεσματικό στην έκδοση απόφασης επί της ουσίας, η οποία δεσμεύει τα μέρη, αναπτύσσοντας τη δύναμη της εκτελεστότητας. Την οικουμενική αναγνώριση και εκτέλεση των αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων, εγγυάται και προωθεί κατά τρόπο διεθνώς ομοιόμορφο η Σύμβαση της Νέας Υόρκης του 1958. Όπως, εντούτοις, εύστοχα σημειώνεται «Το εξαιρετικά παράδοξο της διαιτησίας συνίσταται στο γεγονός ότι προϋποθέτει τη συνδρομή των δημόσιων αρχών (πολιτειακά δικαστήρια), από τις οποίες και επιδιώκει να απελευθερωθεί». Στο πλαίσιο αυτό, τόσο η αποτελεσματικότητα της διαιτητικής επίλυσης των ιδιωτικών διαφορών όσο και η τελολογία της Σύμβασης υπέρ της ελεύθερης κυκλοφορίας των αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων τίθενται συχνά υπό το διαρκή κίνδυνο της ανομοιόμορφης ερμηνείας και εφαρμογής του διεθνούς διαιτητικού δικαίου εκ μέρους των εθνικών (πολιτειακών) δικαστηρίων. Τον κίνδυνο αυτό καλείται να αντιμετωπίσει η διεθνής θεωρία ιδίως υπό το πρίσμα της συγκριτικής επισκόπησης της νομολογίας, με σκοπό την καλλιέργεια και προώθηση ομοιόμορφων λύσεων, οι οποίες συμβαδίζουν με τους βασικούς στόχους και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της Σύμβασης της Νέας Υόρκης του 1958. Αντικείμενο της παρούσας μελέτης αποτελεί η εξέταση της αρχής της εύνοιας υπέρ της αναγνώρισης και εκτέλεσης, η οποία διατρέχει τη Σύμβαση της Νέας Υόρκης του 1958 εν είδει θεμελιώδους ερμηνευτικής αρχής και η επισκόπηση της νομολογίας των ελληνικών δικαστηρίων, τα οποία και επιφορτίζονται το δύσκολο έργο διασφάλισης μίας συντονισμένης και τελολογικά προσανατολισμένης ερμηνείας και εφαρμογής της. Μεθοδολογικά, η μελέτη διαρθρώνεται σε δύο αλληλένδετα μέρη: Στο Α’ Μέρος επιχειρείται η θεωρητική-δογματική θεμελίωση της αρχής της εύνοιας με έμφαση στη διεθνή βιβλιογραφία και νομολογία, καθώς και στις προπαρασκευαστικές εργασίες της Σύμβασης, όπου αυτό κρίνεται σκόπιμο. Στο Β’ Μέρος η μελέτη φιλοδοξεί να παρουσιάσει κατά τρόπο ευσύνοπτο πλην πλήρη την ελληνική νομολογία αναφορικά με την ερμηνεία και εφαρμογή της Σύμβασης, ιδίως σε ζητήματα που άπτονται της ως άνω αρχής και διατρέχουν το σύνολο των κανόνων της πρώτης.","(περίληψη διαθέσιμη στα ελληνικά)"],"dc:identifier":["uoadl:2893292","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2893292"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Η αρχή της εύνοιας υπέρ της διαιτησίας κατά την ερμηνεία και εφαρμογή της Σύμβασης της Νέας Υόρκης του 1958 για την αναγνώριση και εκτέλεση αλλοδαπών διαιτητικών αποφάσεων από την ελληνική νομολογία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:58Z"}