{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2893450"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2893450","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η πρόσφατη νομολογία του Διαμερικανικού Δικαστηρίου για το Περιβάλλον και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (Γνωμοδότηση OC-23/17)","abstract":"Η παρούσα εργασία πραγματεύεται το ζήτημα της σχέσης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων με την περιβαλλοντική προστασία μέσα από την ανάλυση της πρόσφατης Γνωμοδότησης OC-23/17 που εξέδωσε το Διαμερικανικό Δικαστήριο με αίτημα της Κολομβίας. Με την συνδυαστική και προοδευτική ερμηνεία της Αμερικανικής Σύμβασης και των άλλων διεθνών κειμένων περιβαλλοντικής προστασίας, η Γνωμοδότηση λειτουργεί διορθωτικά στο κενό προστασίας όσον αφορά στη σχέση Φύσης και ανθρώπου και τη δυνατότητα παροχής δικαστικής προστασίας με αμιγώς περιβαλλοντική κατεύθυνση. Η Γνωμοδότηση συνδυάζει την ανθρώπινη με την περιβαλλοντική υπόσταση και ανάγκη προστασίας και θέτει τον προβληματισμό για το εάν το περιβάλλον μπορεί να προστατευθεί διαμέσου του ανθρώπου ή και ξεχωριστά από εκείνον ως αυτόνομο αγαθό. Η υπό ανάλυση Γνωμοδότηση συμβάλλει στην αναμόρφωση του τοπίου όσον αφορά την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από την περιβαλλοντική υποβάθμιση και την κλιματική αλλαγή. Οι δικαστές δεν έμειναν μόνο στο περιεχόμενο της αίτησης της Κολομβίας, αλλά επαναπροσδιόρισαν κάποιες έννοιες κάνοντας για παράδειγμα διασταλτική ερμηνεία στην έννοια της δικαιοδοσίας σε περίπτωση πρόκλησης διασυνοριακής ζημίας. Καταδεικνύεται επίσης γλαφυρά η σχέση και ο ρόλος της περιβαλλοντικής προστασίας στην πραγμάτωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μέσα από διεθνή και ευρωπαϊκή σκοπιά με έμφαση στους αυτόχθονες πληθυσμούς και τις κοινότητες άξιες προστασίας. Από πρακτικής απόψεως υλοποίησης αυτών των στόχων προβλέπονται οι βασικές υποχρεώσεις πρόληψης, προφύλαξης, συνεργασίας καθώς και οι ειδικότερες διαδικαστικές εκφάνσεις τους προκειμένου ένα κράτος να εξασφαλίσει την ουσιαστική προστασία του περιβάλλοντος και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Τέλος, η γράφουσα θεωρεί σημαντικό να κάνει μία σύντομη αναφορά στη σύγχρονη τάση του περιβαλλοντικού δικαίου εν γένει με την ολοένα αυξανόμενη αναγνώριση της νομικής προσωπικότητας της Φύσης ως αυτόνομο υποκείμενο δικαίου από Συντάγματα και εθνικά δικαστήρια.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία πραγματεύεται το ζήτημα της σχέσης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων με την περιβαλλοντική προστασία μέσα από την ανάλυση της πρόσφατης Γνωμοδότησης OC-23/17 που εξέδωσε το Διαμερικανικό Δικαστήριο με αίτημα της Κολομβίας. Με την συνδυαστική και προοδευτική ερμηνεία της Αμερικανικής Σύμβασης και των άλλων διεθνών κειμένων περιβαλλοντικής προστασίας, η Γνωμοδότηση λειτουργεί διορθωτικά στο κενό προστασίας όσον αφορά στη σχέση Φύσης και ανθρώπου και τη δυνατότητα παροχής δικαστικής προστασίας με αμιγώς περιβαλλοντική κατεύθυνση. Η Γνωμοδότηση συνδυάζει την ανθρώπινη με την περιβαλλοντική υπόσταση και ανάγκη προστασίας και θέτει τον προβληματισμό για το εάν το περιβάλλον μπορεί να προστατευθεί διαμέσου του ανθρώπου ή και ξεχωριστά από εκείνον ως αυτόνομο αγαθό. Η υπό ανάλυση Γνωμοδότηση συμβάλλει στην αναμόρφωση του τοπίου όσον αφορά την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από την περιβαλλοντική υποβάθμιση και την κλιματική αλλαγή. Οι δικαστές δεν έμειναν μόνο στο περιεχόμενο της αίτησης της Κολομβίας, αλλά επαναπροσδιόρισαν κάποιες έννοιες κάνοντας για παράδειγμα διασταλτική ερμηνεία στην έννοια της δικαιοδοσίας σε περίπτωση πρόκλησης διασυνοριακής ζημίας. Καταδεικνύεται επίσης γλαφυρά η σχέση και ο ρόλος της περιβαλλοντικής προστασίας στην πραγμάτωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μέσα από διεθνή και ευρωπαϊκή σκοπιά με έμφαση στους αυτόχθονες πληθυσμούς και τις κοινότητες άξιες προστασίας. Από πρακτικής απόψεως υλοποίησης αυτών των στόχων προβλέπονται οι βασικές υποχρεώσεις πρόληψης, προφύλαξης, συνεργασίας καθώς και οι ειδικότερες διαδικαστικές εκφάνσεις τους προκειμένου ένα κράτος να εξασφαλίσει την ουσιαστική προστασία του περιβάλλοντος και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Τέλος, η γράφουσα θεωρεί σημαντικό να κάνει μία σύντομη αναφορά στη σύγχρονη τάση του περιβαλλοντικού δικαίου εν γένει με την ολοένα αυξανόμενη αναγνώριση της νομικής προσωπικότητας της Φύσης ως αυτόνομο υποκείμενο δικαίου από Συντάγματα και εθνικά δικαστήρια.","abstract_has_math":false,"creators":["Καλούδη Αυγούστα-Μαρία","Kaloudi Augusta-Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:36:58Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2893450"],"render_values":[{"text":"uoadl:2893450","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2893450","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2893450","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2893450","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καλούδη Αυγούστα-Μαρία","Kaloudi Augusta-Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2893450","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2893450"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία πραγματεύεται το ζήτημα της σχέσης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων με την περιβαλλοντική προστασία μέσα από την ανάλυση της πρόσφατης Γνωμοδότησης OC-23/17 που εξέδωσε το Διαμερικανικό Δικαστήριο με αίτημα της Κολομβίας. Με την συνδυαστική και προοδευτική ερμηνεία της Αμερικανικής Σύμβασης και των άλλων διεθνών κειμένων περιβαλλοντικής προστασίας, η Γνωμοδότηση λειτουργεί διορθωτικά στο κενό προστασίας όσον αφορά στη σχέση Φύσης και ανθρώπου και τη δυνατότητα παροχής δικαστικής προστασίας με αμιγώς περιβαλλοντική κατεύθυνση. Η Γνωμοδότηση συνδυάζει την ανθρώπινη με την περιβαλλοντική υπόσταση και ανάγκη προστασίας και θέτει τον προβληματισμό για το εάν το περιβάλλον μπορεί να προστατευθεί διαμέσου του ανθρώπου ή και ξεχωριστά από εκείνον ως αυτόνομο αγαθό. Η υπό ανάλυση Γνωμοδότηση συμβάλλει στην αναμόρφωση του τοπίου όσον αφορά την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από την περιβαλλοντική υποβάθμιση και την κλιματική αλλαγή. Οι δικαστές δεν έμειναν μόνο στο περιεχόμενο της αίτησης της Κολομβίας, αλλά επαναπροσδιόρισαν κάποιες έννοιες κάνοντας για παράδειγμα διασταλτική ερμηνεία στην έννοια της δικαιοδοσίας σε περίπτωση πρόκλησης διασυνοριακής ζημίας. Καταδεικνύεται επίσης γλαφυρά η σχέση και ο ρόλος της περιβαλλοντικής προστασίας στην πραγμάτωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μέσα από διεθνή και ευρωπαϊκή σκοπιά με έμφαση στους αυτόχθονες πληθυσμούς και τις κοινότητες άξιες προστασίας. Από πρακτικής απόψεως υλοποίησης αυτών των στόχων προβλέπονται οι βασικές υποχρεώσεις πρόληψης, προφύλαξης, συνεργασίας καθώς και οι ειδικότερες διαδικαστικές εκφάνσεις τους προκειμένου ένα κράτος να εξασφαλίσει την ουσιαστική προστασία του περιβάλλοντος και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Τέλος, η γράφουσα θεωρεί σημαντικό να κάνει μία σύντομη αναφορά στη σύγχρονη τάση του περιβαλλοντικού δικαίου εν γένει με την ολοένα αυξανόμενη αναγνώριση της νομικής προσωπικότητας της Φύσης ως αυτόνομο υποκείμενο δικαίου από Συντάγματα και εθνικά δικαστήρια.","The present paper addresses the issue of the relationship of human rights to environmental protection through the analysis of the recent Opinion OC-23/17 issued by the Inter-American Court of Justice by a Request of Colombia. With the combined and progressive interpretation of the American Convention and other international environmental protection legal texts, the Opinion corrects the gap of protection regarding the relationship between Nature and Man and opens the possibility of providing judicial protection in a purely environmental direction. The Opinion combines the human with the environmental nature and shows the need for protection and raises the question of whether the environment can be protected through humans or even separately from them as an autonomous good. The Opinion under review contributes to reshaping the landscape in terms of protecting human rights from environmental degradation and climate change. The judges did not just stick to the content of Colombia's Application, but redefined some concepts by, for example, interpreting the concept of jurisdiction in the event of transboundary damage. The relationship and role of environmental protection in the realization of human rights through an international and european perspective with an emphasis on indigenous peoples and communities deserving protection is also demonstrated. From the practical point of view of achieving these objectives, the basic obligations of prevention, precaution, cooperation and their specific procedural manifestations are envisaged in order for a State to ensure effective protection of the environment and human rights. Finally, the author considers it important to make a brief reference to the modern trend of environmental law in general with the increasing recognition of the legal personality of Nature as an autonomous subject of law by constitutions and national courts."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η πρόσφατη νομολογία του Διαμερικανικού Δικαστηρίου για το Περιβάλλον και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (Γνωμοδότηση OC-23/17)"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καλούδη Αυγούστα-Μαρία","Kaloudi Augusta-Maria"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία πραγματεύεται το ζήτημα της σχέσης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων με την περιβαλλοντική προστασία μέσα από την ανάλυση της πρόσφατης Γνωμοδότησης OC-23/17 που εξέδωσε το Διαμερικανικό Δικαστήριο με αίτημα της Κολομβίας. Με την συνδυαστική και προοδευτική ερμηνεία της Αμερικανικής Σύμβασης και των άλλων διεθνών κειμένων περιβαλλοντικής προστασίας, η Γνωμοδότηση λειτουργεί διορθωτικά στο κενό προστασίας όσον αφορά στη σχέση Φύσης και ανθρώπου και τη δυνατότητα παροχής δικαστικής προστασίας με αμιγώς περιβαλλοντική κατεύθυνση. Η Γνωμοδότηση συνδυάζει την ανθρώπινη με την περιβαλλοντική υπόσταση και ανάγκη προστασίας και θέτει τον προβληματισμό για το εάν το περιβάλλον μπορεί να προστατευθεί διαμέσου του ανθρώπου ή και ξεχωριστά από εκείνον ως αυτόνομο αγαθό. Η υπό ανάλυση Γνωμοδότηση συμβάλλει στην αναμόρφωση του τοπίου όσον αφορά την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από την περιβαλλοντική υποβάθμιση και την κλιματική αλλαγή. Οι δικαστές δεν έμειναν μόνο στο περιεχόμενο της αίτησης της Κολομβίας, αλλά επαναπροσδιόρισαν κάποιες έννοιες κάνοντας για παράδειγμα διασταλτική ερμηνεία στην έννοια της δικαιοδοσίας σε περίπτωση πρόκλησης διασυνοριακής ζημίας. Καταδεικνύεται επίσης γλαφυρά η σχέση και ο ρόλος της περιβαλλοντικής προστασίας στην πραγμάτωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μέσα από διεθνή και ευρωπαϊκή σκοπιά με έμφαση στους αυτόχθονες πληθυσμούς και τις κοινότητες άξιες προστασίας. Από πρακτικής απόψεως υλοποίησης αυτών των στόχων προβλέπονται οι βασικές υποχρεώσεις πρόληψης, προφύλαξης, συνεργασίας καθώς και οι ειδικότερες διαδικαστικές εκφάνσεις τους προκειμένου ένα κράτος να εξασφαλίσει την ουσιαστική προστασία του περιβάλλοντος και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Τέλος, η γράφουσα θεωρεί σημαντικό να κάνει μία σύντομη αναφορά στη σύγχρονη τάση του περιβαλλοντικού δικαίου εν γένει με την ολοένα αυξανόμενη αναγνώριση της νομικής προσωπικότητας της Φύσης ως αυτόνομο υποκείμενο δικαίου από Συντάγματα και εθνικά δικαστήρια.","The present paper addresses the issue of the relationship of human rights to environmental protection through the analysis of the recent Opinion OC-23/17 issued by the Inter-American Court of Justice by a Request of Colombia. With the combined and progressive interpretation of the American Convention and other international environmental protection legal texts, the Opinion corrects the gap of protection regarding the relationship between Nature and Man and opens the possibility of providing judicial protection in a purely environmental direction. The Opinion combines the human with the environmental nature and shows the need for protection and raises the question of whether the environment can be protected through humans or even separately from them as an autonomous good. The Opinion under review contributes to reshaping the landscape in terms of protecting human rights from environmental degradation and climate change. The judges did not just stick to the content of Colombia's Application, but redefined some concepts by, for example, interpreting the concept of jurisdiction in the event of transboundary damage. The relationship and role of environmental protection in the realization of human rights through an international and european perspective with an emphasis on indigenous peoples and communities deserving protection is also demonstrated. From the practical point of view of achieving these objectives, the basic obligations of prevention, precaution, cooperation and their specific procedural manifestations are envisaged in order for a State to ensure effective protection of the environment and human rights. Finally, the author considers it important to make a brief reference to the modern trend of environmental law in general with the increasing recognition of the legal personality of Nature as an autonomous subject of law by constitutions and national courts."],"dc:identifier":["uoadl:2893450","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2893450"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Η πρόσφατη νομολογία του Διαμερικανικού Δικαστηρίου για το Περιβάλλον και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (Γνωμοδότηση OC-23/17)"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:58Z"}