{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2893883"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2893883","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η νομότυπη υποβολή της πολιτικής αγωγής","abstract":"Στην εργασία εξετάζεται ποια πρόσωπα έχουν το δικαίωμα να εισέλθουν στην ποινική διαδικασία λόγω των αστικών αξιώσεων που έχουν γεννηθεί εξαιτίας της τέλεσης της εκάστοτε αξιόποινης πράξης, καθώς και οι προϋποθέσεις με τις οποίες νομότυπα μπορεί να συμβεί αυτό. Παρουσιάζεται η νομική φύση της πολιτικής αγωγής η οποία συναρτάται με το ποια πρόσωπα νομιμοποιούνται ενεργητικά στην άσκησή της. Επίσης γίνεται μια εννοιολογική οριοθέτηση των εννοιών του ζημιωθέντος/ παθόντος, καθώς αυτές αποτελούν βασικά εργαλεία του δικαστηρίου για την κρίση του, περί νομιμοποίησης της. Η ιδιαιτερότητα δε της διασταύρωσης του αστικού με το ποινικό δίκαιο καθιστά την πολιτική αγωγή ως ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα πεδία θεωρητικής μελέτης και επεξεργασίας. Αξιοποιώντας τα συμπεράσματά αναφορικά με τη νομική φύση της πολιτικής αγωγής, εξετάζονται τα κριτήρια ενεργητικής νομιμοποίησης από πλευράς αστικού δικαίου και τα κριτήρια που θέτει το ποινικό δίκαιο για τα πρόσωπα που νομιμοποιούνται ενεργητικά στην άσκηση πολιτικής αγωγής, θεωρώντας το σημείο αυτό ως ένα από τα πιο πολύπλοκα θεωρητικά ζητήματα, που άνοιξαν αρκετές θεωρητικές διαμάχες και οδήγησαν στην τροποποίηση του θεσμού της πολιτικής αγωγής, προκειμένου να διαφυλαχθεί δικαστηριακά ο ποινικός χαρακτήρας της διαδικασίας και να μην τίθεται σε κίνδυνο η αποστολή της ποινικής δίκης, που είναι η αναζήτηση της αλήθειας και η αποκατάσταση της κοινωνικής ειρήνης μέσω της καταδίκης ή μη του προσώπου που φέρεται να τέλεσε την εκάστοτε αξιόποινη πράξη. Εν συνεχεία εξετάζεται το ζήτημα της ενεργητικής νομιμοποίησης των νομικών προσώπων σε δήλωση παράστασης πολιτικής αγωγής. Γίνεται αναφορά στα νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου και στους τρόπους με τους οποίους δύνανται αυτά να εισέλθουν στην ποινική διαδικασία και διακρίνονται οι περιπτώσεις όπου το δημόσιο δύναται να παρασταθεί ως πολιτική αγωγή και πώς αυτή η δυνατότητα απαντάται τόσο σε θεωρητικό όσο και σε νομολογιακό επίπεδο. Διερευνάται το παραδεκτό της δήλωσης παράστασης πολιτικής αγωγής και οι νέες ρυθμίσεις του ΚΠοινΔ και επιχειρείται μια πρώτη αποτίμηση της μετατροπής από εξαίρεση σε κανόνα του θεσμού της παράστασης πολιτικής αγωγής μόνο για την υποστήριξη της κατηγορίας. Εξετάζεται στην παρούσα ποια πρόσωπα έχουν το δικαίωμα να εισέλθουν στην ποινική διαδικασία με όχημα τις αστικές αξιώσεις που έχουν γεννηθεί λόγω της τέλεσης της εκάστοτε αξιόποινης πράξης, καθώς και οι προϋποθέσεις με τις οποίες νομότυπα μπορεί να συμβεί αυτό. Παρουσιάζεται η νομική φύση της πολιτικής αγωγής η οποία συναρτάται με το ποια πρόσωπα νομιμοποιούνται ενεργητικά στην άσκησή της. Επίσης γίνεται μια εννοιολογική οριοθέτηση των εννοιών του ζημιωθέντος/ παθόντος, καθώς αυτές αποτελούν βασικά εργαλεία του δικαστηρίου για την κρίση του, περί νομιμοποίησης της. Η ιδιαιτερότητα δε της διασταύρωσης του αστικού με το ποινικό δίκαιο καθιστά την πολιτική αγωγή ως ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα πεδία θεωρητικής μελέτης και επεξεργασίας. Αξιοποιώντας τα συμπεράσματά αναφορικά με τη νομική φύση της πολιτικής αγωγής, εξετάζονται τα κριτήρια ενεργητικής νομιμοποίησης από πλευράς αστικού δικαίου και τα κριτήρια που θέτει το ποινικό δίκαιο για τα πρόσωπα που νομιμοποιούνται ενεργητικά στην άσκηση πολιτικής αγωγής, θεωρώντας το σημείο αυτό ως ένα από τα πιο πολύπλοκα θεωρητικά ζητήματα, που άνοιξαν αρκετές θεωρητικές διαμάχες και οδήγησαν στην τροποποίηση του θεσμού της πολιτικής αγωγής, προκειμένου να διαφυλαχθεί δικαστηριακά ο ποινικός χαρακτήρας της διαδικασίας και να μην τίθεται σε κίνδυνο η αποστολή της ποινικής δίκης, που είναι η αναζήτηση της αλήθειας και η αποκατάσταση της κοινωνικής ειρήνης μέσω της καταδίκης ή μη του προσώπου που φέρεται να τέλεσε την εκάστοτε αξιόποινη πράξη. Εν συνεχεία εξετάζεται το ζήτημα της ενεργητικής νομιμοποίησης των νομικών προσώπων σε δήλωση παράστασης πολιτικής αγωγής. Γίνεται αναφορά στα νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου και στους τρόπους με τους οποίους δύνανται αυτά να εισέλθουν στην ποινική διαδικασία και διακρίνονται οι περιπτώσεις όπου το δημόσιο δύναται να παρασταθεί ως πολιτική αγωγή και πώς αυτή η δυνατότητα απαντάται τόσο σε θεωρητικό όσο και σε νομολογιακό επίπεδο. Διερευνάται το παραδεκτό της δήλωσης παράστασης πολιτικής αγωγής και οι νέες ρυθμίσεις του ΚΠοινΔ και επιχειρείται μια πρώτη αποτίμηση της μετατροπής από εξαίρεση σε κανόνα του θεσμού της παράστασης πολιτικής αγωγής μόνο για την υποστήριξη της κατηγορίας.","abstract_html":"Στην εργασία εξετάζεται ποια πρόσωπα έχουν το δικαίωμα να εισέλθουν στην ποινική διαδικασία λόγω των αστικών αξιώσεων που έχουν γεννηθεί εξαιτίας της τέλεσης της εκάστοτε αξιόποινης πράξης, καθώς και οι προϋποθέσεις με τις οποίες νομότυπα μπορεί να συμβεί αυτό. Παρουσιάζεται η νομική φύση της πολιτικής αγωγής η οποία συναρτάται με το ποια πρόσωπα νομιμοποιούνται ενεργητικά στην άσκησή της. Επίσης γίνεται μια εννοιολογική οριοθέτηση των εννοιών του ζημιωθέντος/ παθόντος, καθώς αυτές αποτελούν βασικά εργαλεία του δικαστηρίου για την κρίση του, περί νομιμοποίησης της. Η ιδιαιτερότητα δε της διασταύρωσης του αστικού με το ποινικό δίκαιο καθιστά την πολιτική αγωγή ως ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα πεδία θεωρητικής μελέτης και επεξεργασίας. Αξιοποιώντας τα συμπεράσματά αναφορικά με τη νομική φύση της πολιτικής αγωγής, εξετάζονται τα κριτήρια ενεργητικής νομιμοποίησης από πλευράς αστικού δικαίου και τα κριτήρια που θέτει το ποινικό δίκαιο για τα πρόσωπα που νομιμοποιούνται ενεργητικά στην άσκηση πολιτικής αγωγής, θεωρώντας το σημείο αυτό ως ένα από τα πιο πολύπλοκα θεωρητικά ζητήματα, που άνοιξαν αρκετές θεωρητικές διαμάχες και οδήγησαν στην τροποποίηση του θεσμού της πολιτικής αγωγής, προκειμένου να διαφυλαχθεί δικαστηριακά ο ποινικός χαρακτήρας της διαδικασίας και να μην τίθεται σε κίνδυνο η αποστολή της ποινικής δίκης, που είναι η αναζήτηση της αλήθειας και η αποκατάσταση της κοινωνικής ειρήνης μέσω της καταδίκης ή μη του προσώπου που φέρεται να τέλεσε την εκάστοτε αξιόποινη πράξη. Εν συνεχεία εξετάζεται το ζήτημα της ενεργητικής νομιμοποίησης των νομικών προσώπων σε δήλωση παράστασης πολιτικής αγωγής. Γίνεται αναφορά στα νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου και στους τρόπους με τους οποίους δύνανται αυτά να εισέλθουν στην ποινική διαδικασία και διακρίνονται οι περιπτώσεις όπου το δημόσιο δύναται να παρασταθεί ως πολιτική αγωγή και πώς αυτή η δυνατότητα απαντάται τόσο σε θεωρητικό όσο και σε νομολογιακό επίπεδο. Διερευνάται το παραδεκτό της δήλωσης παράστασης πολιτικής αγωγής και οι νέες ρυθμίσεις του ΚΠοινΔ και επιχειρείται μια πρώτη αποτίμηση της μετατροπής από εξαίρεση σε κανόνα του θεσμού της παράστασης πολιτικής αγωγής μόνο για την υποστήριξη της κατηγορίας. Εξετάζεται στην παρούσα ποια πρόσωπα έχουν το δικαίωμα να εισέλθουν στην ποινική διαδικασία με όχημα τις αστικές αξιώσεις που έχουν γεννηθεί λόγω της τέλεσης της εκάστοτε αξιόποινης πράξης, καθώς και οι προϋποθέσεις με τις οποίες νομότυπα μπορεί να συμβεί αυτό. Παρουσιάζεται η νομική φύση της πολιτικής αγωγής η οποία συναρτάται με το ποια πρόσωπα νομιμοποιούνται ενεργητικά στην άσκησή της. Επίσης γίνεται μια εννοιολογική οριοθέτηση των εννοιών του ζημιωθέντος/ παθόντος, καθώς αυτές αποτελούν βασικά εργαλεία του δικαστηρίου για την κρίση του, περί νομιμοποίησης της. Η ιδιαιτερότητα δε της διασταύρωσης του αστικού με το ποινικό δίκαιο καθιστά την πολιτική αγωγή ως ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα πεδία θεωρητικής μελέτης και επεξεργασίας. Αξιοποιώντας τα συμπεράσματά αναφορικά με τη νομική φύση της πολιτικής αγωγής, εξετάζονται τα κριτήρια ενεργητικής νομιμοποίησης από πλευράς αστικού δικαίου και τα κριτήρια που θέτει το ποινικό δίκαιο για τα πρόσωπα που νομιμοποιούνται ενεργητικά στην άσκηση πολιτικής αγωγής, θεωρώντας το σημείο αυτό ως ένα από τα πιο πολύπλοκα θεωρητικά ζητήματα, που άνοιξαν αρκετές θεωρητικές διαμάχες και οδήγησαν στην τροποποίηση του θεσμού της πολιτικής αγωγής, προκειμένου να διαφυλαχθεί δικαστηριακά ο ποινικός χαρακτήρας της διαδικασίας και να μην τίθεται σε κίνδυνο η αποστολή της ποινικής δίκης, που είναι η αναζήτηση της αλήθειας και η αποκατάσταση της κοινωνικής ειρήνης μέσω της καταδίκης ή μη του προσώπου που φέρεται να τέλεσε την εκάστοτε αξιόποινη πράξη. Εν συνεχεία εξετάζεται το ζήτημα της ενεργητικής νομιμοποίησης των νομικών προσώπων σε δήλωση παράστασης πολιτικής αγωγής. Γίνεται αναφορά στα νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου και στους τρόπους με τους οποίους δύνανται αυτά να εισέλθουν στην ποινική διαδικασία και διακρίνονται οι περιπτώσεις όπου το δημόσιο δύναται να παρασταθεί ως πολιτική αγωγή και πώς αυτή η δυνατότητα απαντάται τόσο σε θεωρητικό όσο και σε νομολογιακό επίπεδο. Διερευνάται το παραδεκτό της δήλωσης παράστασης πολιτικής αγωγής και οι νέες ρυθμίσεις του ΚΠοινΔ και επιχειρείται μια πρώτη αποτίμηση της μετατροπής από εξαίρεση σε κανόνα του θεσμού της παράστασης πολιτικής αγωγής μόνο για την υποστήριξη της κατηγορίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Τζερμιά Μαρία","Tzermia Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:36:59Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2893883"],"render_values":[{"text":"uoadl:2893883","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2893883","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2893883","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2893883","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τζερμιά Μαρία","Tzermia Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2893883","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2893883"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην εργασία εξετάζεται ποια πρόσωπα έχουν το δικαίωμα να εισέλθουν στην ποινική διαδικασία λόγω των αστικών αξιώσεων που έχουν γεννηθεί εξαιτίας της τέλεσης της εκάστοτε αξιόποινης πράξης, καθώς και οι προϋποθέσεις με τις οποίες νομότυπα μπορεί να συμβεί αυτό. Παρουσιάζεται η νομική φύση της πολιτικής αγωγής η οποία συναρτάται με το ποια πρόσωπα νομιμοποιούνται ενεργητικά στην άσκησή της. Επίσης γίνεται μια εννοιολογική οριοθέτηση των εννοιών του ζημιωθέντος/ παθόντος, καθώς αυτές αποτελούν βασικά εργαλεία του δικαστηρίου για την κρίση του, περί νομιμοποίησης της. Η ιδιαιτερότητα δε της διασταύρωσης του αστικού με το ποινικό δίκαιο καθιστά την πολιτική αγωγή ως ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα πεδία θεωρητικής μελέτης και επεξεργασίας. Αξιοποιώντας τα συμπεράσματά αναφορικά με τη νομική φύση της πολιτικής αγωγής, εξετάζονται τα κριτήρια ενεργητικής νομιμοποίησης από πλευράς αστικού δικαίου και τα κριτήρια που θέτει το ποινικό δίκαιο για τα πρόσωπα που νομιμοποιούνται ενεργητικά στην άσκηση πολιτικής αγωγής, θεωρώντας το σημείο αυτό ως ένα από τα πιο πολύπλοκα θεωρητικά ζητήματα, που άνοιξαν αρκετές θεωρητικές διαμάχες και οδήγησαν στην τροποποίηση του θεσμού της πολιτικής αγωγής, προκειμένου να διαφυλαχθεί δικαστηριακά ο ποινικός χαρακτήρας της διαδικασίας και να μην τίθεται σε κίνδυνο η αποστολή της ποινικής δίκης, που είναι η αναζήτηση της αλήθειας και η αποκατάσταση της κοινωνικής ειρήνης μέσω της καταδίκης ή μη του προσώπου που φέρεται να τέλεσε την εκάστοτε αξιόποινη πράξη. Εν συνεχεία εξετάζεται το ζήτημα της ενεργητικής νομιμοποίησης των νομικών προσώπων σε δήλωση παράστασης πολιτικής αγωγής. Γίνεται αναφορά στα νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου και στους τρόπους με τους οποίους δύνανται αυτά να εισέλθουν στην ποινική διαδικασία και διακρίνονται οι περιπτώσεις όπου το δημόσιο δύναται να παρασταθεί ως πολιτική αγωγή και πώς αυτή η δυνατότητα απαντάται τόσο σε θεωρητικό όσο και σε νομολογιακό επίπεδο. Διερευνάται το παραδεκτό της δήλωσης παράστασης πολιτικής αγωγής και οι νέες ρυθμίσεις του ΚΠοινΔ και επιχειρείται μια πρώτη αποτίμηση της μετατροπής από εξαίρεση σε κανόνα του θεσμού της παράστασης πολιτικής αγωγής μόνο για την υποστήριξη της κατηγορίας. Εξετάζεται στην παρούσα ποια πρόσωπα έχουν το δικαίωμα να εισέλθουν στην ποινική διαδικασία με όχημα τις αστικές αξιώσεις που έχουν γεννηθεί λόγω της τέλεσης της εκάστοτε αξιόποινης πράξης, καθώς και οι προϋποθέσεις με τις οποίες νομότυπα μπορεί να συμβεί αυτό. Παρουσιάζεται η νομική φύση της πολιτικής αγωγής η οποία συναρτάται με το ποια πρόσωπα νομιμοποιούνται ενεργητικά στην άσκησή της. Επίσης γίνεται μια εννοιολογική οριοθέτηση των εννοιών του ζημιωθέντος/ παθόντος, καθώς αυτές αποτελούν βασικά εργαλεία του δικαστηρίου για την κρίση του, περί νομιμοποίησης της. Η ιδιαιτερότητα δε της διασταύρωσης του αστικού με το ποινικό δίκαιο καθιστά την πολιτική αγωγή ως ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα πεδία θεωρητικής μελέτης και επεξεργασίας. Αξιοποιώντας τα συμπεράσματά αναφορικά με τη νομική φύση της πολιτικής αγωγής, εξετάζονται τα κριτήρια ενεργητικής νομιμοποίησης από πλευράς αστικού δικαίου και τα κριτήρια που θέτει το ποινικό δίκαιο για τα πρόσωπα που νομιμοποιούνται ενεργητικά στην άσκηση πολιτικής αγωγής, θεωρώντας το σημείο αυτό ως ένα από τα πιο πολύπλοκα θεωρητικά ζητήματα, που άνοιξαν αρκετές θεωρητικές διαμάχες και οδήγησαν στην τροποποίηση του θεσμού της πολιτικής αγωγής, προκειμένου να διαφυλαχθεί δικαστηριακά ο ποινικός χαρακτήρας της διαδικασίας και να μην τίθεται σε κίνδυνο η αποστολή της ποινικής δίκης, που είναι η αναζήτηση της αλήθειας και η αποκατάσταση της κοινωνικής ειρήνης μέσω της καταδίκης ή μη του προσώπου που φέρεται να τέλεσε την εκάστοτε αξιόποινη πράξη. Εν συνεχεία εξετάζεται το ζήτημα της ενεργητικής νομιμοποίησης των νομικών προσώπων σε δήλωση παράστασης πολιτικής αγωγής. Γίνεται αναφορά στα νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου και στους τρόπους με τους οποίους δύνανται αυτά να εισέλθουν στην ποινική διαδικασία και διακρίνονται οι περιπτώσεις όπου το δημόσιο δύναται να παρασταθεί ως πολιτική αγωγή και πώς αυτή η δυνατότητα απαντάται τόσο σε θεωρητικό όσο και σε νομολογιακό επίπεδο. Διερευνάται το παραδεκτό της δήλωσης παράστασης πολιτικής αγωγής και οι νέες ρυθμίσεις του ΚΠοινΔ και επιχειρείται μια πρώτη αποτίμηση της μετατροπής από εξαίρεση σε κανόνα του θεσμού της παράστασης πολιτικής αγωγής μόνο για την υποστήριξη της κατηγορίας.","The thesis examines which persons have the right to joint criminal proceedings on the grounds of the civil claims that have been raised as a result of the criminal act in question, as well as the conditions under which this may duly occur. The legal nature of joining criminal proceedings as a civil party is presented, which is linked to which persons are entitled to do so. Furthermore, a notional delineation takes place with regard to the notions of the injured person/victim, as these constitute basic tools for the court to reach its judgment on whether the civil party has admittedly joined. Apart from that, the particularity of combining civil and criminal law makes the notion of joining criminal proceedings as a civil party one of the most interesting fields of theoretical study and elaboration. Taking advantage of the conclusions regarding the legal nature of such joining, the criteria set in terms of civil law and the criteria laid down in criminal law as to which persons are entitled to join criminal proceedings are examined, considering this point as one of the most complex theoretical issues, which opened several theoretical controversies and led to the amendment to the institution of joining criminal proceedings as a civil party, in order to safeguard the criminal nature of the procedure in court and avoid jeopardising the mission of the criminal proceedings, which is the pursuit of truth and the restoration of social peace through the conviction or acquittal of the person who allegedly committed the criminal offence. Then the matter of how legal entities can admittedly join criminal proceedings as a civil party is examined. Reference is made to private law legal entities and to the manners in which they may join and a distinction is made as to cases where the State may join criminal proceedings as a civil party and as to how both scholars and caselaw have responded to that option. The admissible joining of criminal proceedings as a civil party along with the new regulations of the Code of Criminal Procedure are investigated, whereas an initial valuation of the conversion of the institution of joining criminal proceedings as a civil party only in support of the charges from an exception to the rule is attempted."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η νομότυπη υποβολή της πολιτικής αγωγής"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τζερμιά Μαρία","Tzermia Maria"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Στην εργασία εξετάζεται ποια πρόσωπα έχουν το δικαίωμα να εισέλθουν στην ποινική διαδικασία λόγω των αστικών αξιώσεων που έχουν γεννηθεί εξαιτίας της τέλεσης της εκάστοτε αξιόποινης πράξης, καθώς και οι προϋποθέσεις με τις οποίες νομότυπα μπορεί να συμβεί αυτό. Παρουσιάζεται η νομική φύση της πολιτικής αγωγής η οποία συναρτάται με το ποια πρόσωπα νομιμοποιούνται ενεργητικά στην άσκησή της. Επίσης γίνεται μια εννοιολογική οριοθέτηση των εννοιών του ζημιωθέντος/ παθόντος, καθώς αυτές αποτελούν βασικά εργαλεία του δικαστηρίου για την κρίση του, περί νομιμοποίησης της. Η ιδιαιτερότητα δε της διασταύρωσης του αστικού με το ποινικό δίκαιο καθιστά την πολιτική αγωγή ως ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα πεδία θεωρητικής μελέτης και επεξεργασίας. Αξιοποιώντας τα συμπεράσματά αναφορικά με τη νομική φύση της πολιτικής αγωγής, εξετάζονται τα κριτήρια ενεργητικής νομιμοποίησης από πλευράς αστικού δικαίου και τα κριτήρια που θέτει το ποινικό δίκαιο για τα πρόσωπα που νομιμοποιούνται ενεργητικά στην άσκηση πολιτικής αγωγής, θεωρώντας το σημείο αυτό ως ένα από τα πιο πολύπλοκα θεωρητικά ζητήματα, που άνοιξαν αρκετές θεωρητικές διαμάχες και οδήγησαν στην τροποποίηση του θεσμού της πολιτικής αγωγής, προκειμένου να διαφυλαχθεί δικαστηριακά ο ποινικός χαρακτήρας της διαδικασίας και να μην τίθεται σε κίνδυνο η αποστολή της ποινικής δίκης, που είναι η αναζήτηση της αλήθειας και η αποκατάσταση της κοινωνικής ειρήνης μέσω της καταδίκης ή μη του προσώπου που φέρεται να τέλεσε την εκάστοτε αξιόποινη πράξη. Εν συνεχεία εξετάζεται το ζήτημα της ενεργητικής νομιμοποίησης των νομικών προσώπων σε δήλωση παράστασης πολιτικής αγωγής. Γίνεται αναφορά στα νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου και στους τρόπους με τους οποίους δύνανται αυτά να εισέλθουν στην ποινική διαδικασία και διακρίνονται οι περιπτώσεις όπου το δημόσιο δύναται να παρασταθεί ως πολιτική αγωγή και πώς αυτή η δυνατότητα απαντάται τόσο σε θεωρητικό όσο και σε νομολογιακό επίπεδο. Διερευνάται το παραδεκτό της δήλωσης παράστασης πολιτικής αγωγής και οι νέες ρυθμίσεις του ΚΠοινΔ και επιχειρείται μια πρώτη αποτίμηση της μετατροπής από εξαίρεση σε κανόνα του θεσμού της παράστασης πολιτικής αγωγής μόνο για την υποστήριξη της κατηγορίας. Εξετάζεται στην παρούσα ποια πρόσωπα έχουν το δικαίωμα να εισέλθουν στην ποινική διαδικασία με όχημα τις αστικές αξιώσεις που έχουν γεννηθεί λόγω της τέλεσης της εκάστοτε αξιόποινης πράξης, καθώς και οι προϋποθέσεις με τις οποίες νομότυπα μπορεί να συμβεί αυτό. Παρουσιάζεται η νομική φύση της πολιτικής αγωγής η οποία συναρτάται με το ποια πρόσωπα νομιμοποιούνται ενεργητικά στην άσκησή της. Επίσης γίνεται μια εννοιολογική οριοθέτηση των εννοιών του ζημιωθέντος/ παθόντος, καθώς αυτές αποτελούν βασικά εργαλεία του δικαστηρίου για την κρίση του, περί νομιμοποίησης της. Η ιδιαιτερότητα δε της διασταύρωσης του αστικού με το ποινικό δίκαιο καθιστά την πολιτική αγωγή ως ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα πεδία θεωρητικής μελέτης και επεξεργασίας. Αξιοποιώντας τα συμπεράσματά αναφορικά με τη νομική φύση της πολιτικής αγωγής, εξετάζονται τα κριτήρια ενεργητικής νομιμοποίησης από πλευράς αστικού δικαίου και τα κριτήρια που θέτει το ποινικό δίκαιο για τα πρόσωπα που νομιμοποιούνται ενεργητικά στην άσκηση πολιτικής αγωγής, θεωρώντας το σημείο αυτό ως ένα από τα πιο πολύπλοκα θεωρητικά ζητήματα, που άνοιξαν αρκετές θεωρητικές διαμάχες και οδήγησαν στην τροποποίηση του θεσμού της πολιτικής αγωγής, προκειμένου να διαφυλαχθεί δικαστηριακά ο ποινικός χαρακτήρας της διαδικασίας και να μην τίθεται σε κίνδυνο η αποστολή της ποινικής δίκης, που είναι η αναζήτηση της αλήθειας και η αποκατάσταση της κοινωνικής ειρήνης μέσω της καταδίκης ή μη του προσώπου που φέρεται να τέλεσε την εκάστοτε αξιόποινη πράξη. Εν συνεχεία εξετάζεται το ζήτημα της ενεργητικής νομιμοποίησης των νομικών προσώπων σε δήλωση παράστασης πολιτικής αγωγής. Γίνεται αναφορά στα νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου και στους τρόπους με τους οποίους δύνανται αυτά να εισέλθουν στην ποινική διαδικασία και διακρίνονται οι περιπτώσεις όπου το δημόσιο δύναται να παρασταθεί ως πολιτική αγωγή και πώς αυτή η δυνατότητα απαντάται τόσο σε θεωρητικό όσο και σε νομολογιακό επίπεδο. Διερευνάται το παραδεκτό της δήλωσης παράστασης πολιτικής αγωγής και οι νέες ρυθμίσεις του ΚΠοινΔ και επιχειρείται μια πρώτη αποτίμηση της μετατροπής από εξαίρεση σε κανόνα του θεσμού της παράστασης πολιτικής αγωγής μόνο για την υποστήριξη της κατηγορίας.","The thesis examines which persons have the right to joint criminal proceedings on the grounds of the civil claims that have been raised as a result of the criminal act in question, as well as the conditions under which this may duly occur. The legal nature of joining criminal proceedings as a civil party is presented, which is linked to which persons are entitled to do so. Furthermore, a notional delineation takes place with regard to the notions of the injured person/victim, as these constitute basic tools for the court to reach its judgment on whether the civil party has admittedly joined. Apart from that, the particularity of combining civil and criminal law makes the notion of joining criminal proceedings as a civil party one of the most interesting fields of theoretical study and elaboration. Taking advantage of the conclusions regarding the legal nature of such joining, the criteria set in terms of civil law and the criteria laid down in criminal law as to which persons are entitled to join criminal proceedings are examined, considering this point as one of the most complex theoretical issues, which opened several theoretical controversies and led to the amendment to the institution of joining criminal proceedings as a civil party, in order to safeguard the criminal nature of the procedure in court and avoid jeopardising the mission of the criminal proceedings, which is the pursuit of truth and the restoration of social peace through the conviction or acquittal of the person who allegedly committed the criminal offence. Then the matter of how legal entities can admittedly join criminal proceedings as a civil party is examined. Reference is made to private law legal entities and to the manners in which they may join and a distinction is made as to cases where the State may join criminal proceedings as a civil party and as to how both scholars and caselaw have responded to that option. The admissible joining of criminal proceedings as a civil party along with the new regulations of the Code of Criminal Procedure are investigated, whereas an initial valuation of the conversion of the institution of joining criminal proceedings as a civil party only in support of the charges from an exception to the rule is attempted."],"dc:identifier":["uoadl:2893883","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2893883"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Η νομότυπη υποβολή της πολιτικής αγωγής"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:59Z"}