{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2893888"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2893888","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ζητήματα από τις συμβάσεις αναχρηματοδότησης τραπεζικών δανείων","abstract":"Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση της νομικής φύσης της σύμβασης αναχρηματοδότησης κατά την ελληνική νομολογία. Καθώς δεν υπάρχει σαφής νομοθετικός ορισμός στο ελληνικό δίκαιο της έννοιας της αναχρηματοδότησης, δίνεται το πρώτον ο ορισμός της αναχρηματοδότησης με βάση τις διατάξεις τις εποπτικής νομοθεσίας. Εν συνεχεία, αναλύονται τα κριτήρια ταξινόμησης από τα πιστωτικά ιδρύματα του εκάστοτε αναληφθέντος δανείου, ανάλογα με τον βαθμό του πιστωτικού κινδύνου που ενέχει μία απαίτηση που απορρέει από αυτό, στα «ανοίγματα υπό ρύθμιση» (“forborne exposures”) ή στα «μη εξυπηρετούμενα ανοίγματα» (“non performing exposures”). Με αυτό τον τρόπο, αναδεικνύεται η νομική μεταχείριση της αναχρηματοδότησης υπό το πρίσμα των διατάξεων της εποπτικής νομοθεσίας. Ακολούθως, αναλύεται το ζήτημα της υπαγωγής της σύμβασης αναχρηματοδότησης με βάση το ελληνικό δίκαιο στη σύμβαση ανανέωσης ή του εξώδικου συμβιβασμού. Στη συνέχεια, η εργασία υπεισέρχεται στις συνέπειες που έχει η αποδοχή της μίας ή της άλλης περίπτωσης ως προς την τύχη των ασφαλειών της παλαιάς ενοχής και, ιδίως, ως προς την έκταση ευθύνης του εγγυητή. Τέλος, γίνεται αναφορά στην περαιτέρω μεταβίβαση των απαιτήσεων από δάνεια και πιστώσεις κατά τον Ν. 4354/2015, η οποία είναι μία ξεχωριστή μορφή αναχρηματοδότησης και έχει ανανεωτικό χαρακτήρα, ο οποίος έχει ήδη επισημανθεί από την ελληνική θεωρία.","abstract_html":"Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση της νομικής φύσης της σύμβασης αναχρηματοδότησης κατά την ελληνική νομολογία. Καθώς δεν υπάρχει σαφής νομοθετικός ορισμός στο ελληνικό δίκαιο της έννοιας της αναχρηματοδότησης, δίνεται το πρώτον ο ορισμός της αναχρηματοδότησης με βάση τις διατάξεις τις εποπτικής νομοθεσίας. Εν συνεχεία, αναλύονται τα κριτήρια ταξινόμησης από τα πιστωτικά ιδρύματα του εκάστοτε αναληφθέντος δανείου, ανάλογα με τον βαθμό του πιστωτικού κινδύνου που ενέχει μία απαίτηση που απορρέει από αυτό, στα «ανοίγματα υπό ρύθμιση» (“forborne exposures”) ή στα «μη εξυπηρετούμενα ανοίγματα» (“non performing exposures”). Με αυτό τον τρόπο, αναδεικνύεται η νομική μεταχείριση της αναχρηματοδότησης υπό το πρίσμα των διατάξεων της εποπτικής νομοθεσίας. Ακολούθως, αναλύεται το ζήτημα της υπαγωγής της σύμβασης αναχρηματοδότησης με βάση το ελληνικό δίκαιο στη σύμβαση ανανέωσης ή του εξώδικου συμβιβασμού. Στη συνέχεια, η εργασία υπεισέρχεται στις συνέπειες που έχει η αποδοχή της μίας ή της άλλης περίπτωσης ως προς την τύχη των ασφαλειών της παλαιάς ενοχής και, ιδίως, ως προς την έκταση ευθύνης του εγγυητή. Τέλος, γίνεται αναφορά στην περαιτέρω μεταβίβαση των απαιτήσεων από δάνεια και πιστώσεις κατά τον Ν. 4354/2015, η οποία είναι μία ξεχωριστή μορφή αναχρηματοδότησης και έχει ανανεωτικό χαρακτήρα, ο οποίος έχει ήδη επισημανθεί από την ελληνική θεωρία.","abstract_has_math":false,"creators":["Καραμπά Λαμπρινή-Μαρίνα","Karampa Lamprini-Marina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:36:59Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2893888"],"render_values":[{"text":"uoadl:2893888","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2893888","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2893888","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2893888","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καραμπά Λαμπρινή-Μαρίνα","Karampa Lamprini-Marina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2893888","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2893888"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση της νομικής φύσης της σύμβασης αναχρηματοδότησης κατά την ελληνική νομολογία. Καθώς δεν υπάρχει σαφής νομοθετικός ορισμός στο ελληνικό δίκαιο της έννοιας της αναχρηματοδότησης, δίνεται το πρώτον ο ορισμός της αναχρηματοδότησης με βάση τις διατάξεις τις εποπτικής νομοθεσίας. Εν συνεχεία, αναλύονται τα κριτήρια ταξινόμησης από τα πιστωτικά ιδρύματα του εκάστοτε αναληφθέντος δανείου, ανάλογα με τον βαθμό του πιστωτικού κινδύνου που ενέχει μία απαίτηση που απορρέει από αυτό, στα «ανοίγματα υπό ρύθμιση» (“forborne exposures”) ή στα «μη εξυπηρετούμενα ανοίγματα» (“non performing exposures”). Με αυτό τον τρόπο, αναδεικνύεται η νομική μεταχείριση της αναχρηματοδότησης υπό το πρίσμα των διατάξεων της εποπτικής νομοθεσίας. Ακολούθως, αναλύεται το ζήτημα της υπαγωγής της σύμβασης αναχρηματοδότησης με βάση το ελληνικό δίκαιο στη σύμβαση ανανέωσης ή του εξώδικου συμβιβασμού. Στη συνέχεια, η εργασία υπεισέρχεται στις συνέπειες που έχει η αποδοχή της μίας ή της άλλης περίπτωσης ως προς την τύχη των ασφαλειών της παλαιάς ενοχής και, ιδίως, ως προς την έκταση ευθύνης του εγγυητή. Τέλος, γίνεται αναφορά στην περαιτέρω μεταβίβαση των απαιτήσεων από δάνεια και πιστώσεις κατά τον Ν. 4354/2015, η οποία είναι μία ξεχωριστή μορφή αναχρηματοδότησης και έχει ανανεωτικό χαρακτήρα, ο οποίος έχει ήδη επισημανθεί από την ελληνική θεωρία.","This thesis explores the legal nature of a refinancing agreement according to Greek case law. Due to the absence of a clear legislative definition of refinancing in Greek law, the thesis firstly defines refinancing as prescribed under the provisions of the supervisory legislation. Thereafter, the thesis analyzes the criteria for classification of a loan between “forborne exposures” and “non-performing exposures”, depending on the degree of credit risk of the claim arising from that loan. Thus, the thesis highlights the legal treatment of refinancing in the light of the provisions of supervisory legislation. The thesis analyzes, afterwards, how a refinancing agreement could be considered under the Greek law as a renewal contract or a compromise, as well as the consequences of either solution on the collateral of the initial agreement and, in particular, on the extent of the guarantor’s liability. Finally, the thesis presents another form of refinancing, namely further transferring claims arising from loans and credits as provided for in Law 4354/2015. This form of refinancing has – as has already been expressed in legal theory – the legal nature of a renewal contract."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ζητήματα από τις συμβάσεις αναχρηματοδότησης τραπεζικών δανείων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καραμπά Λαμπρινή-Μαρίνα","Karampa Lamprini-Marina"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση της νομικής φύσης της σύμβασης αναχρηματοδότησης κατά την ελληνική νομολογία. Καθώς δεν υπάρχει σαφής νομοθετικός ορισμός στο ελληνικό δίκαιο της έννοιας της αναχρηματοδότησης, δίνεται το πρώτον ο ορισμός της αναχρηματοδότησης με βάση τις διατάξεις τις εποπτικής νομοθεσίας. Εν συνεχεία, αναλύονται τα κριτήρια ταξινόμησης από τα πιστωτικά ιδρύματα του εκάστοτε αναληφθέντος δανείου, ανάλογα με τον βαθμό του πιστωτικού κινδύνου που ενέχει μία απαίτηση που απορρέει από αυτό, στα «ανοίγματα υπό ρύθμιση» (“forborne exposures”) ή στα «μη εξυπηρετούμενα ανοίγματα» (“non performing exposures”). Με αυτό τον τρόπο, αναδεικνύεται η νομική μεταχείριση της αναχρηματοδότησης υπό το πρίσμα των διατάξεων της εποπτικής νομοθεσίας. Ακολούθως, αναλύεται το ζήτημα της υπαγωγής της σύμβασης αναχρηματοδότησης με βάση το ελληνικό δίκαιο στη σύμβαση ανανέωσης ή του εξώδικου συμβιβασμού. Στη συνέχεια, η εργασία υπεισέρχεται στις συνέπειες που έχει η αποδοχή της μίας ή της άλλης περίπτωσης ως προς την τύχη των ασφαλειών της παλαιάς ενοχής και, ιδίως, ως προς την έκταση ευθύνης του εγγυητή. Τέλος, γίνεται αναφορά στην περαιτέρω μεταβίβαση των απαιτήσεων από δάνεια και πιστώσεις κατά τον Ν. 4354/2015, η οποία είναι μία ξεχωριστή μορφή αναχρηματοδότησης και έχει ανανεωτικό χαρακτήρα, ο οποίος έχει ήδη επισημανθεί από την ελληνική θεωρία.","This thesis explores the legal nature of a refinancing agreement according to Greek case law. Due to the absence of a clear legislative definition of refinancing in Greek law, the thesis firstly defines refinancing as prescribed under the provisions of the supervisory legislation. Thereafter, the thesis analyzes the criteria for classification of a loan between “forborne exposures” and “non-performing exposures”, depending on the degree of credit risk of the claim arising from that loan. Thus, the thesis highlights the legal treatment of refinancing in the light of the provisions of supervisory legislation. The thesis analyzes, afterwards, how a refinancing agreement could be considered under the Greek law as a renewal contract or a compromise, as well as the consequences of either solution on the collateral of the initial agreement and, in particular, on the extent of the guarantor’s liability. Finally, the thesis presents another form of refinancing, namely further transferring claims arising from loans and credits as provided for in Law 4354/2015. This form of refinancing has – as has already been expressed in legal theory – the legal nature of a renewal contract."],"dc:identifier":["uoadl:2893888","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2893888"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Ζητήματα από τις συμβάσεις αναχρηματοδότησης τραπεζικών δανείων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:59Z"}