{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2893960"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2893960","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η αρχή της ισότητας και οι δημόσιοι σκοποί του άρθρου 21 του Συντάγματος","abstract":"H πραγμάτωση της αναλογικής ισότητας συχνά προϋποθέτει τη λήψη θετικών μέτρων εκ μέρους του κοινού νομοθέτη με σκοπό την άρση υφιστάμενων για συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες ανισοτήτων και την επίτευξη της ουσιαστικής ισότητας. Στην ελληνική έννομη τάξη, οι ομάδες προσώπων για τις οποίες καλείται ο νομοθέτης να λάβει τέτοια μέτρα προσδιορίζονται στο αρ. 21 του Συντάγματος. Πράγματι, τα θετικά μέτρα δύνανται να συνιστούν στο μέτρο του εύλογου απόκλιση από την τυπική ισότητα. Πότε τα θετικά μέτρα, που ως στόχο έχουν την πραγμάτωση της αρχής της ισότητας, κρίνονται ως αντίθετα στην ίδια την αρχή που αξιώνουν να πραγματώσουν; Αυτό το κεντρικό ερώτημα αποπειράται να απαντήσει η παρούσα εργασία. Για το σκοπό αυτό, πλέον της θεωρητικής συζήτησης που έχει αναπτυχθεί για τη σχέση της αρχής της ισότητας με τα θετικά μέτρα, η παρούσα εργασία εξερευνά την εξέλιξη της σχέσης αυτής μέσα από τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας. Παρά το γεγονός ότι από τη νομολογία δύνανται να εξαχθούν ορισμένοι γενικοί κανόνες ως προς το πότε ένα θετικό μέτρο θεωρείται εύλογο και συνταγματικά θεμιτό, η κρίση του κατά πόσο ένα συγκεκριμένο μέτρο που βρίσκει έρεισμα στο άρθρο 21 του Συντάγματος βρίσκεται σε συμφωνία με την αρχή της ισότητας, δεν μπορεί παρά να γίνεται κατά περίπτωση. Αυτό που θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να αναζητείται και να εξετάζεται προκειμένου να διαπιστωθεί το κατ’ αρχήν θεμιτό ενός θετικού μέτρου είναι ο σκοπός του, ο οποίος θα πρέπει να εμπίπτει στους δημόσιους σκοπούς του άρθου 21 του Συντάγματος.","abstract_html":"H πραγμάτωση της αναλογικής ισότητας συχνά προϋποθέτει τη λήψη θετικών μέτρων εκ μέρους του κοινού νομοθέτη με σκοπό την άρση υφιστάμενων για συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες ανισοτήτων και την επίτευξη της ουσιαστικής ισότητας. Στην ελληνική έννομη τάξη, οι ομάδες προσώπων για τις οποίες καλείται ο νομοθέτης να λάβει τέτοια μέτρα προσδιορίζονται στο αρ. 21 του Συντάγματος. Πράγματι, τα θετικά μέτρα δύνανται να συνιστούν στο μέτρο του εύλογου απόκλιση από την τυπική ισότητα. Πότε τα θετικά μέτρα, που ως στόχο έχουν την πραγμάτωση της αρχής της ισότητας, κρίνονται ως αντίθετα στην ίδια την αρχή που αξιώνουν να πραγματώσουν; Αυτό το κεντρικό ερώτημα αποπειράται να απαντήσει η παρούσα εργασία. Για το σκοπό αυτό, πλέον της θεωρητικής συζήτησης που έχει αναπτυχθεί για τη σχέση της αρχής της ισότητας με τα θετικά μέτρα, η παρούσα εργασία εξερευνά την εξέλιξη της σχέσης αυτής μέσα από τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας. Παρά το γεγονός ότι από τη νομολογία δύνανται να εξαχθούν ορισμένοι γενικοί κανόνες ως προς το πότε ένα θετικό μέτρο θεωρείται εύλογο και συνταγματικά θεμιτό, η κρίση του κατά πόσο ένα συγκεκριμένο μέτρο που βρίσκει έρεισμα στο άρθρο 21 του Συντάγματος βρίσκεται σε συμφωνία με την αρχή της ισότητας, δεν μπορεί παρά να γίνεται κατά περίπτωση. Αυτό που θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να αναζητείται και να εξετάζεται προκειμένου να διαπιστωθεί το κατ’ αρχήν θεμιτό ενός θετικού μέτρου είναι ο σκοπός του, ο οποίος θα πρέπει να εμπίπτει στους δημόσιους σκοπούς του άρθου 21 του Συντάγματος.","abstract_has_math":false,"creators":["Κοτσώνη Μαρία","Kotsoni Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:36:59Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","English","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2893960"],"render_values":[{"text":"uoadl:2893960","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2893960","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2893960","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2893960","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κοτσώνη Μαρία","Kotsoni Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","English","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2893960","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2893960"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["H πραγμάτωση της αναλογικής ισότητας συχνά προϋποθέτει τη λήψη θετικών μέτρων εκ μέρους του κοινού νομοθέτη με σκοπό την άρση υφιστάμενων για συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες ανισοτήτων και την επίτευξη της ουσιαστικής ισότητας. Στην ελληνική έννομη τάξη, οι ομάδες προσώπων για τις οποίες καλείται ο νομοθέτης να λάβει τέτοια μέτρα προσδιορίζονται στο αρ. 21 του Συντάγματος. Πράγματι, τα θετικά μέτρα δύνανται να συνιστούν στο μέτρο του εύλογου απόκλιση από την τυπική ισότητα. Πότε τα θετικά μέτρα, που ως στόχο έχουν την πραγμάτωση της αρχής της ισότητας, κρίνονται ως αντίθετα στην ίδια την αρχή που αξιώνουν να πραγματώσουν; Αυτό το κεντρικό ερώτημα αποπειράται να απαντήσει η παρούσα εργασία. Για το σκοπό αυτό, πλέον της θεωρητικής συζήτησης που έχει αναπτυχθεί για τη σχέση της αρχής της ισότητας με τα θετικά μέτρα, η παρούσα εργασία εξερευνά την εξέλιξη της σχέσης αυτής μέσα από τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας. Παρά το γεγονός ότι από τη νομολογία δύνανται να εξαχθούν ορισμένοι γενικοί κανόνες ως προς το πότε ένα θετικό μέτρο θεωρείται εύλογο και συνταγματικά θεμιτό, η κρίση του κατά πόσο ένα συγκεκριμένο μέτρο που βρίσκει έρεισμα στο άρθρο 21 του Συντάγματος βρίσκεται σε συμφωνία με την αρχή της ισότητας, δεν μπορεί παρά να γίνεται κατά περίπτωση. Αυτό που θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να αναζητείται και να εξετάζεται προκειμένου να διαπιστωθεί το κατ’ αρχήν θεμιτό ενός θετικού μέτρου είναι ο σκοπός του, ο οποίος θα πρέπει να εμπίπτει στους δημόσιους σκοπούς του άρθου 21 του Συντάγματος.","The realization of proportional equality requires positive action on the part of the legislature aiming to remove inequalities existent for certain social groups as well as to achieve substantial equality. In the Greek legal order, the groups of persons for which the legislature is obliged to adopt measures of positive action are specified in Article 21 of the Constitution. The aforementioned measures may indeed constitute a reasonable deviation from formal equality. When are positive action measures considered to be contrary to the very principle they claim to realize? This is the central question that the present dissertation aims to answer. To that end, beyond the theoretical debate which has been developed for the relationship between the principle of equality and positive measures, the present thesis explores the development of this relationship through the case-law of the Supreme Administrative Court. Notwithstanding that some general rules on when a positive measure is considered to be reasonable and constitutionally legitimate may be drawn from the case-law, the issue of whether a specific measure which is based on article 21 of the Constitution is in conformity with the principle of equality, can only be reviewed on a case-by-case basis. What should in any case be sought and examined in order to determine the legitimacy, in principle, of a positive action measure is its purpose, which should fall within the public goals of article 21 of the Constitution."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η αρχή της ισότητας και οι δημόσιοι σκοποί του άρθρου 21 του Συντάγματος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κοτσώνη Μαρία","Kotsoni Maria"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["H πραγμάτωση της αναλογικής ισότητας συχνά προϋποθέτει τη λήψη θετικών μέτρων εκ μέρους του κοινού νομοθέτη με σκοπό την άρση υφιστάμενων για συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες ανισοτήτων και την επίτευξη της ουσιαστικής ισότητας. Στην ελληνική έννομη τάξη, οι ομάδες προσώπων για τις οποίες καλείται ο νομοθέτης να λάβει τέτοια μέτρα προσδιορίζονται στο αρ. 21 του Συντάγματος. Πράγματι, τα θετικά μέτρα δύνανται να συνιστούν στο μέτρο του εύλογου απόκλιση από την τυπική ισότητα. Πότε τα θετικά μέτρα, που ως στόχο έχουν την πραγμάτωση της αρχής της ισότητας, κρίνονται ως αντίθετα στην ίδια την αρχή που αξιώνουν να πραγματώσουν; Αυτό το κεντρικό ερώτημα αποπειράται να απαντήσει η παρούσα εργασία. Για το σκοπό αυτό, πλέον της θεωρητικής συζήτησης που έχει αναπτυχθεί για τη σχέση της αρχής της ισότητας με τα θετικά μέτρα, η παρούσα εργασία εξερευνά την εξέλιξη της σχέσης αυτής μέσα από τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας. Παρά το γεγονός ότι από τη νομολογία δύνανται να εξαχθούν ορισμένοι γενικοί κανόνες ως προς το πότε ένα θετικό μέτρο θεωρείται εύλογο και συνταγματικά θεμιτό, η κρίση του κατά πόσο ένα συγκεκριμένο μέτρο που βρίσκει έρεισμα στο άρθρο 21 του Συντάγματος βρίσκεται σε συμφωνία με την αρχή της ισότητας, δεν μπορεί παρά να γίνεται κατά περίπτωση. Αυτό που θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να αναζητείται και να εξετάζεται προκειμένου να διαπιστωθεί το κατ’ αρχήν θεμιτό ενός θετικού μέτρου είναι ο σκοπός του, ο οποίος θα πρέπει να εμπίπτει στους δημόσιους σκοπούς του άρθου 21 του Συντάγματος.","The realization of proportional equality requires positive action on the part of the legislature aiming to remove inequalities existent for certain social groups as well as to achieve substantial equality. In the Greek legal order, the groups of persons for which the legislature is obliged to adopt measures of positive action are specified in Article 21 of the Constitution. The aforementioned measures may indeed constitute a reasonable deviation from formal equality. When are positive action measures considered to be contrary to the very principle they claim to realize? This is the central question that the present dissertation aims to answer. To that end, beyond the theoretical debate which has been developed for the relationship between the principle of equality and positive measures, the present thesis explores the development of this relationship through the case-law of the Supreme Administrative Court. Notwithstanding that some general rules on when a positive measure is considered to be reasonable and constitutionally legitimate may be drawn from the case-law, the issue of whether a specific measure which is based on article 21 of the Constitution is in conformity with the principle of equality, can only be reviewed on a case-by-case basis. What should in any case be sought and examined in order to determine the legitimacy, in principle, of a positive action measure is its purpose, which should fall within the public goals of article 21 of the Constitution."],"dc:identifier":["uoadl:2893960","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2893960"],"dc:language":["Ελληνικά","English","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Η αρχή της ισότητας και οι δημόσιοι σκοποί του άρθρου 21 του Συντάγματος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:36:59Z"}