{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2894153"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2894153","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Eπιπολασμός μεταβολικού συνδρόμου σε ασθενείς με ψωρίαση","abstract":"Εισαγωγή: Η ψωρίαση είναι μια φλεγμονώδης δερματοπάθεια που χαρακτηρίζεται από την υπερβολική ανάπτυξη και ανώμαλη διαφοροποίηση των κερατινοκυττάρων. Είναι μια ασθένεια που επηρεάζει το 1-3% του πληθυσμού σε παγκόσμιο επίπεδο και προκαλεί σημαντική νοσηρότητα. Επιπλέον, μετρίου έως σοβαρού βαθμού ψωρίαση συχνά σχετίζεται με μεταβολικές διαταραχές, όπως παχυσαρκία, διαβήτης, δυσλιπιδαιμία, λιπώδη νόσο του ήπατος και μεταβολικό σύνδρομο (ΜΣ). Το ΜΣ αντιπροσωπεύει ένα σύνολο καρδιομεταβολικών παραγόντων κινδύνου, όπως παχυσαρκία, αντίσταση στην ινσουλίνη, δυσλιπιδαιμία, καθώς και υπέρταση. Τα τελευταία χρόνια η επίπτωση του ΜΣ αυξάνεται παγκοσμίως, πιθανώς λόγο της αύξησης της παχυσαρκίας, με αποτέλεσμα να κρίνεται αναγκαία η αντιμετώπισή του. Πρόσφατα δεδομένα δείχνουν ότι η ψωρίαση και το μεταβολικό σύνδρομο σχετίζονται, μοιράζονται κοινούς μεταβολικούς παράγοντες κινδύνου και έχουν κοινό γενετικό και παθοφυσιολογικό υπόβαθρο. Ο επιπολασμός του μεταβολικού συνδρόμου σε ασθενείς με ψωρίαση υπολογίζεται μεταξύ 20%-50% σε μελέτες που έχουν πραγματοποιηθεί σε διάφορες χώρες παγκοσμίως. Επιπλέον η συσχέτιση της ψωρίασης με το ΜΣ, αλλά και την παχυσαρκία, την υπερτριγλυκεριδαιμία και την υπεργλυκαιμία αυξάνεται με την αυξανόμενη σοβαρότητα της νόσου, ανεξάρτητα από τους άλλους παράγοντες του μεταβολικού συνδρόμου. Η σχέση μεταξύ ψωρίασης και μεταβολικού συνδρόμου έχει επίσης σημαντικές κλινικές επιπτώσεις και οι δερματολόγοι θα πρέπει να δώσουν ιδιαίτερη προσοχή στην έγκαιρη αναγνώριση συνυπαρχουσών μεταβολικών διαταραχών και στην κατάλληλη θεραπεία. Σκοπός: Σκοπός της εργασίας είναι η εκτίμηση του επιπολασμού του μεταβολικού συνδρόμου σε ασθενείς με ψωρίαση, σύμφωνα με τα κριτηρία του IDF. Μεθοδολογία: Το δείγμα μας αφορά 157 ασθενείς με ψωρίαση, 93 άνδρες (59.2%) και 64 γυναίκες (40.8%) που προσήλθαν στο ιατρείο ψωρίασης της Β’ Δερματολογικής κλινικής του Αττικού Νοσοκομείου το πρώτο τρίμηνο του 2018. Οι ασθενείς εξετάσθηκαν κλινικά και εργαστηριακά προκειμένου να διαπιστωθεί το ποσοστό αυτών που πληρούσαν τα κριτήρια ΙDF για το μεταβολικό σύνδρομο. Αποτελέσματα: Το 29.2% των ασθενών πληρούσε τα κριτήρια IDF. Από τους ασθενείς αυτούς το 71.7% ήταν άνδρες και το 28.3% γυναίκες (p=0.02). Η μέση ηλικία των ασθενών με ΜΣ ήταν 63.17 (±10.71) έτη, ενώ των ασθενών χωρίς ΜΣ 51.34 (±13.62) (p<0.001). Η μέση ηλικία έναρξης της ψωρίασης για τους ασθενείς με ΜΣ ήταν 44.77(±16.11) έτη, έναντι 31.09 (±15.55) των ψωριασικών χωρίς ΜΣ (p<0.001). Επίσης, το 41.3% των ασθενών με ΜΣ είχαν όψιμη έναρξη ψωρίασης, έναντι 13.5% για τους ασθενείς χωρίς ΜΣ (p<0.001). Αντίθετα το 65.7% των ασθενών χωρίς ΜΣ είχαν πρώιμη έναρξη ψωρίασης, έναντι 34.7% για τους ασθενείς με ΜΣ (p<0.001). Δεν βρέθηκε συσχέτιση μεταξύ του ΜΣ και της διάρκειας της ψωρίασης, της σοβαρότητας της ψωρίασης και του καπνίσματος. Περιορισμοί: 1. H πλειοψηφία των ασθενών που εξετάσθηκαν έχουν προϋπάρχουσα ψωρίαση και λαμβάνουν βιολογικούς παράγοντες ή άλλες συστηματικές θεραπείες για την ψωρίαση. 2. Μικρός αριθμός δείγματος. 3. Η έλλειψη ομάδας ελέγχου (controls) Συμπεράσματα: Το μεταβολικό σύνδρομο φαίνεται να έχει υψηλό επιπολασμό μεταξύ των ασθενών με ψωρίαση και οι ασθενείς με ψωρίαση έχουν αυξημένες πιθανότητες ανάπτυξης μεταβολικού συνδρόμου σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό. Είναι σημαντικό όλοι οι ασθενείς με ψωρίαση να ελέγχονται συστηματικά για την ύπαρξη καρδιαγγειακών παραγόντων κινδύνου, όπως υπέρταση, δυσλιπιδαιμία, αντίσταση στην ινσουλίνη και σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 (ΣΔ2), ενώ κρίνεται αναγκαίο οι ασθενείς με ψωρίαση να ακολουθούν μια ισορροπημένη διατροφή και να ασκούνται συστηματικά με σκοπό την πρόληψη της παχυσαρκίας και της εμφάνισης ΜΣ.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η ψωρίαση είναι μια φλεγμονώδης δερματοπάθεια που χαρακτηρίζεται από την υπερβολική ανάπτυξη και ανώμαλη διαφοροποίηση των κερατινοκυττάρων. Είναι μια ασθένεια που επηρεάζει το 1-3% του πληθυσμού σε παγκόσμιο επίπεδο και προκαλεί σημαντική νοσηρότητα. Επιπλέον, μετρίου έως σοβαρού βαθμού ψωρίαση συχνά σχετίζεται με μεταβολικές διαταραχές, όπως παχυσαρκία, διαβήτης, δυσλιπιδαιμία, λιπώδη νόσο του ήπατος και μεταβολικό σύνδρομο (ΜΣ). Το ΜΣ αντιπροσωπεύει ένα σύνολο καρδιομεταβολικών παραγόντων κινδύνου, όπως παχυσαρκία, αντίσταση στην ινσουλίνη, δυσλιπιδαιμία, καθώς και υπέρταση. Τα τελευταία χρόνια η επίπτωση του ΜΣ αυξάνεται παγκοσμίως, πιθανώς λόγο της αύξησης της παχυσαρκίας, με αποτέλεσμα να κρίνεται αναγκαία η αντιμετώπισή του. Πρόσφατα δεδομένα δείχνουν ότι η ψωρίαση και το μεταβολικό σύνδρομο σχετίζονται, μοιράζονται κοινούς μεταβολικούς παράγοντες κινδύνου και έχουν κοινό γενετικό και παθοφυσιολογικό υπόβαθρο. Ο επιπολασμός του μεταβολικού συνδρόμου σε ασθενείς με ψωρίαση υπολογίζεται μεταξύ 20%-50% σε μελέτες που έχουν πραγματοποιηθεί σε διάφορες χώρες παγκοσμίως. Επιπλέον η συσχέτιση της ψωρίασης με το ΜΣ, αλλά και την παχυσαρκία, την υπερτριγλυκεριδαιμία και την υπεργλυκαιμία αυξάνεται με την αυξανόμενη σοβαρότητα της νόσου, ανεξάρτητα από τους άλλους παράγοντες του μεταβολικού συνδρόμου. Η σχέση μεταξύ ψωρίασης και μεταβολικού συνδρόμου έχει επίσης σημαντικές κλινικές επιπτώσεις και οι δερματολόγοι θα πρέπει να δώσουν ιδιαίτερη προσοχή στην έγκαιρη αναγνώριση συνυπαρχουσών μεταβολικών διαταραχών και στην κατάλληλη θεραπεία. Σκοπός: Σκοπός της εργασίας είναι η εκτίμηση του επιπολασμού του μεταβολικού συνδρόμου σε ασθενείς με ψωρίαση, σύμφωνα με τα κριτηρία του IDF. Μεθοδολογία: Το δείγμα μας αφορά 157 ασθενείς με ψωρίαση, 93 άνδρες (59.2%) και 64 γυναίκες (40.8%) που προσήλθαν στο ιατρείο ψωρίασης της Β’ Δερματολογικής κλινικής του Αττικού Νοσοκομείου το πρώτο τρίμηνο του 2018. Οι ασθενείς εξετάσθηκαν κλινικά και εργαστηριακά προκειμένου να διαπιστωθεί το ποσοστό αυτών που πληρούσαν τα κριτήρια ΙDF για το μεταβολικό σύνδρομο. Αποτελέσματα: Το 29.2% των ασθενών πληρούσε τα κριτήρια IDF. Από τους ασθενείς αυτούς το 71.7% ήταν άνδρες και το 28.3% γυναίκες (p=0.02). Η μέση ηλικία των ασθενών με ΜΣ ήταν 63.17 (±10.71) έτη, ενώ των ασθενών χωρίς ΜΣ 51.34 (±13.62) (p&lt;0.001). Η μέση ηλικία έναρξης της ψωρίασης για τους ασθενείς με ΜΣ ήταν 44.77(±16.11) έτη, έναντι 31.09 (±15.55) των ψωριασικών χωρίς ΜΣ (p&lt;0.001). Επίσης, το 41.3% των ασθενών με ΜΣ είχαν όψιμη έναρξη ψωρίασης, έναντι 13.5% για τους ασθενείς χωρίς ΜΣ (p&lt;0.001). Αντίθετα το 65.7% των ασθενών χωρίς ΜΣ είχαν πρώιμη έναρξη ψωρίασης, έναντι 34.7% για τους ασθενείς με ΜΣ (p&lt;0.001). Δεν βρέθηκε συσχέτιση μεταξύ του ΜΣ και της διάρκειας της ψωρίασης, της σοβαρότητας της ψωρίασης και του καπνίσματος. Περιορισμοί: 1. H πλειοψηφία των ασθενών που εξετάσθηκαν έχουν προϋπάρχουσα ψωρίαση και λαμβάνουν βιολογικούς παράγοντες ή άλλες συστηματικές θεραπείες για την ψωρίαση. 2. Μικρός αριθμός δείγματος. 3. Η έλλειψη ομάδας ελέγχου (controls) Συμπεράσματα: Το μεταβολικό σύνδρομο φαίνεται να έχει υψηλό επιπολασμό μεταξύ των ασθενών με ψωρίαση και οι ασθενείς με ψωρίαση έχουν αυξημένες πιθανότητες ανάπτυξης μεταβολικού συνδρόμου σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό. Είναι σημαντικό όλοι οι ασθενείς με ψωρίαση να ελέγχονται συστηματικά για την ύπαρξη καρδιαγγειακών παραγόντων κινδύνου, όπως υπέρταση, δυσλιπιδαιμία, αντίσταση στην ινσουλίνη και σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 (ΣΔ2), ενώ κρίνεται αναγκαίο οι ασθενείς με ψωρίαση να ακολουθούν μια ισορροπημένη διατροφή και να ασκούνται συστηματικά με σκοπό την πρόληψη της παχυσαρκίας και της εμφάνισης ΜΣ.","abstract_has_math":false,"creators":["Καραμπάρπα Αργυρώ-Άννα","Karamparpa Argyro-Anna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:37:04Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2894153"],"render_values":[{"text":"uoadl:2894153","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2894153","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2894153","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2894153","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καραμπάρπα Αργυρώ-Άννα","Karamparpa Argyro-Anna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2894153","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2894153"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η ψωρίαση είναι μια φλεγμονώδης δερματοπάθεια που χαρακτηρίζεται από την υπερβολική ανάπτυξη και ανώμαλη διαφοροποίηση των κερατινοκυττάρων. Είναι μια ασθένεια που επηρεάζει το 1-3% του πληθυσμού σε παγκόσμιο επίπεδο και προκαλεί σημαντική νοσηρότητα. Επιπλέον, μετρίου έως σοβαρού βαθμού ψωρίαση συχνά σχετίζεται με μεταβολικές διαταραχές, όπως παχυσαρκία, διαβήτης, δυσλιπιδαιμία, λιπώδη νόσο του ήπατος και μεταβολικό σύνδρομο (ΜΣ). Το ΜΣ αντιπροσωπεύει ένα σύνολο καρδιομεταβολικών παραγόντων κινδύνου, όπως παχυσαρκία, αντίσταση στην ινσουλίνη, δυσλιπιδαιμία, καθώς και υπέρταση. Τα τελευταία χρόνια η επίπτωση του ΜΣ αυξάνεται παγκοσμίως, πιθανώς λόγο της αύξησης της παχυσαρκίας, με αποτέλεσμα να κρίνεται αναγκαία η αντιμετώπισή του. Πρόσφατα δεδομένα δείχνουν ότι η ψωρίαση και το μεταβολικό σύνδρομο σχετίζονται, μοιράζονται κοινούς μεταβολικούς παράγοντες κινδύνου και έχουν κοινό γενετικό και παθοφυσιολογικό υπόβαθρο. Ο επιπολασμός του μεταβολικού συνδρόμου σε ασθενείς με ψωρίαση υπολογίζεται μεταξύ 20%-50% σε μελέτες που έχουν πραγματοποιηθεί σε διάφορες χώρες παγκοσμίως. Επιπλέον η συσχέτιση της ψωρίασης με το ΜΣ, αλλά και την παχυσαρκία, την υπερτριγλυκεριδαιμία και την υπεργλυκαιμία αυξάνεται με την αυξανόμενη σοβαρότητα της νόσου, ανεξάρτητα από τους άλλους παράγοντες του μεταβολικού συνδρόμου. Η σχέση μεταξύ ψωρίασης και μεταβολικού συνδρόμου έχει επίσης σημαντικές κλινικές επιπτώσεις και οι δερματολόγοι θα πρέπει να δώσουν ιδιαίτερη προσοχή στην έγκαιρη αναγνώριση συνυπαρχουσών μεταβολικών διαταραχών και στην κατάλληλη θεραπεία. Σκοπός: Σκοπός της εργασίας είναι η εκτίμηση του επιπολασμού του μεταβολικού συνδρόμου σε ασθενείς με ψωρίαση, σύμφωνα με τα κριτηρία του IDF. Μεθοδολογία: Το δείγμα μας αφορά 157 ασθενείς με ψωρίαση, 93 άνδρες (59.2%) και 64 γυναίκες (40.8%) που προσήλθαν στο ιατρείο ψωρίασης της Β’ Δερματολογικής κλινικής του Αττικού Νοσοκομείου το πρώτο τρίμηνο του 2018. Οι ασθενείς εξετάσθηκαν κλινικά και εργαστηριακά προκειμένου να διαπιστωθεί το ποσοστό αυτών που πληρούσαν τα κριτήρια ΙDF για το μεταβολικό σύνδρομο. Αποτελέσματα: Το 29.2% των ασθενών πληρούσε τα κριτήρια IDF. Από τους ασθενείς αυτούς το 71.7% ήταν άνδρες και το 28.3% γυναίκες (p=0.02). Η μέση ηλικία των ασθενών με ΜΣ ήταν 63.17 (±10.71) έτη, ενώ των ασθενών χωρίς ΜΣ 51.34 (±13.62) (p<0.001). Η μέση ηλικία έναρξης της ψωρίασης για τους ασθενείς με ΜΣ ήταν 44.77(±16.11) έτη, έναντι 31.09 (±15.55) των ψωριασικών χωρίς ΜΣ (p<0.001). Επίσης, το 41.3% των ασθενών με ΜΣ είχαν όψιμη έναρξη ψωρίασης, έναντι 13.5% για τους ασθενείς χωρίς ΜΣ (p<0.001). Αντίθετα το 65.7% των ασθενών χωρίς ΜΣ είχαν πρώιμη έναρξη ψωρίασης, έναντι 34.7% για τους ασθενείς με ΜΣ (p<0.001). Δεν βρέθηκε συσχέτιση μεταξύ του ΜΣ και της διάρκειας της ψωρίασης, της σοβαρότητας της ψωρίασης και του καπνίσματος. Περιορισμοί: 1. H πλειοψηφία των ασθενών που εξετάσθηκαν έχουν προϋπάρχουσα ψωρίαση και λαμβάνουν βιολογικούς παράγοντες ή άλλες συστηματικές θεραπείες για την ψωρίαση. 2. Μικρός αριθμός δείγματος. 3. Η έλλειψη ομάδας ελέγχου (controls) Συμπεράσματα: Το μεταβολικό σύνδρομο φαίνεται να έχει υψηλό επιπολασμό μεταξύ των ασθενών με ψωρίαση και οι ασθενείς με ψωρίαση έχουν αυξημένες πιθανότητες ανάπτυξης μεταβολικού συνδρόμου σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό. Είναι σημαντικό όλοι οι ασθενείς με ψωρίαση να ελέγχονται συστηματικά για την ύπαρξη καρδιαγγειακών παραγόντων κινδύνου, όπως υπέρταση, δυσλιπιδαιμία, αντίσταση στην ινσουλίνη και σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 (ΣΔ2), ενώ κρίνεται αναγκαίο οι ασθενείς με ψωρίαση να ακολουθούν μια ισορροπημένη διατροφή και να ασκούνται συστηματικά με σκοπό την πρόληψη της παχυσαρκίας και της εμφάνισης ΜΣ.","Background: Psoriasis is an inflammatory skin disease, which is characterized by abnormal differentiation of keratinocytes. It affects approximately 1-3% of worldwide population and it causes high morbidity. Moreover, mild to severe psoriasis is often related to many metabolic disorders, such as obesity, diabetes, dyslipidemia, fat liver disease and metabolic syndrome (MetS). MetS represents a cluster of cardiometabolic risk factors, such as obesity, insulin resistance, dyslipidaemia, hypertension. During the last decades the incidence of Mets has been increased worldwide, probably due to the increase of obese people, so, it is crucial to prevent and deal with this problem. Recent studies show a relationship between psoriasis and Mets. It seems that they share common risk factors, pathophysiology, and genetic background. The prevalence of MetS among patients with psoriasis is estimated between 20-50%, according to studies from different countries around the world. In addition, the association of psoriasis with MS, but also with obesity, hypertriglyceridemia and hyperglycemia, is increasing with the increasing severity of the disease, independent of other metabolic syndrome factors. The relationship between psoriasis and metabolic syndrome also has important clinical implications and dermatologists should pay particular attention to early recognition of coexisting metabolic disorders and administrate appropriate treatment. Objective: The objective of this study is to estimate the prevalence of metabolic syndrome in patients with psoriasis, according to IDF criteria. Method: The sample included 157 patients with psoriasis, 93 men (59.2%) and 64 women (40.8%) who came to the Psoriasis Dermatology Clinic in the first quarter of 2018. Patients were examined clinically and laboratory in order to determine who meets the IDF criteria for metabolic syndrome. Results: 29.2% of patients met the IDF criteria. Of these patients, 71.7% were male and 28.3% female (p = 0.02). The mean age of patients with MetS was 63.17 (± 10.71) years, while those without MetS were 51.34 (± 13.62) (p <0.001). The mean age of onset of psoriasis for patients with MetS was 44.77 (± 16.11) years, versus 31.09 (± 15.55) of psoriatic patients without MetS (p <0.001). Moreover, 41.3% of patients with MetS had late onset of psoriasis, compared to 13.5% for patients without MetS (p <0.001). In contrast, 65.7% of patients without MetS had early onset of psoriasis, compared to 34.7% for patients with MetS (p <0.001). No correlation was found between MetS and duration of psoriasis, severity of psoriasis, and smoking. Limitations: 1. Most of our patients have a pre-existing psoriasis and other comorbidities and they are under treatment with biologics or other systemic therapy. 2. Small sample of patients 3. No control group Conclusion: Metabolic syndrome seems to have a high prevalence among patients with psoriasis and patients with psoriasis have an increased chance of developing metabolic syndrome compared to the general population. It is important all patients with psoriasis to be screened regularly for cardiovascular risk factors such as hypertension, dyslipidaemia, insulin resistance and type 2 Diabetes Mellitus, as well as to follow a balanced diet and exercise regularly to prevent obesity and MetS."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Eπιπολασμός μεταβολικού συνδρόμου σε ασθενείς με ψωρίαση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καραμπάρπα Αργυρώ-Άννα","Karamparpa Argyro-Anna"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η ψωρίαση είναι μια φλεγμονώδης δερματοπάθεια που χαρακτηρίζεται από την υπερβολική ανάπτυξη και ανώμαλη διαφοροποίηση των κερατινοκυττάρων. Είναι μια ασθένεια που επηρεάζει το 1-3% του πληθυσμού σε παγκόσμιο επίπεδο και προκαλεί σημαντική νοσηρότητα. Επιπλέον, μετρίου έως σοβαρού βαθμού ψωρίαση συχνά σχετίζεται με μεταβολικές διαταραχές, όπως παχυσαρκία, διαβήτης, δυσλιπιδαιμία, λιπώδη νόσο του ήπατος και μεταβολικό σύνδρομο (ΜΣ). Το ΜΣ αντιπροσωπεύει ένα σύνολο καρδιομεταβολικών παραγόντων κινδύνου, όπως παχυσαρκία, αντίσταση στην ινσουλίνη, δυσλιπιδαιμία, καθώς και υπέρταση. Τα τελευταία χρόνια η επίπτωση του ΜΣ αυξάνεται παγκοσμίως, πιθανώς λόγο της αύξησης της παχυσαρκίας, με αποτέλεσμα να κρίνεται αναγκαία η αντιμετώπισή του. Πρόσφατα δεδομένα δείχνουν ότι η ψωρίαση και το μεταβολικό σύνδρομο σχετίζονται, μοιράζονται κοινούς μεταβολικούς παράγοντες κινδύνου και έχουν κοινό γενετικό και παθοφυσιολογικό υπόβαθρο. Ο επιπολασμός του μεταβολικού συνδρόμου σε ασθενείς με ψωρίαση υπολογίζεται μεταξύ 20%-50% σε μελέτες που έχουν πραγματοποιηθεί σε διάφορες χώρες παγκοσμίως. Επιπλέον η συσχέτιση της ψωρίασης με το ΜΣ, αλλά και την παχυσαρκία, την υπερτριγλυκεριδαιμία και την υπεργλυκαιμία αυξάνεται με την αυξανόμενη σοβαρότητα της νόσου, ανεξάρτητα από τους άλλους παράγοντες του μεταβολικού συνδρόμου. Η σχέση μεταξύ ψωρίασης και μεταβολικού συνδρόμου έχει επίσης σημαντικές κλινικές επιπτώσεις και οι δερματολόγοι θα πρέπει να δώσουν ιδιαίτερη προσοχή στην έγκαιρη αναγνώριση συνυπαρχουσών μεταβολικών διαταραχών και στην κατάλληλη θεραπεία. Σκοπός: Σκοπός της εργασίας είναι η εκτίμηση του επιπολασμού του μεταβολικού συνδρόμου σε ασθενείς με ψωρίαση, σύμφωνα με τα κριτηρία του IDF. Μεθοδολογία: Το δείγμα μας αφορά 157 ασθενείς με ψωρίαση, 93 άνδρες (59.2%) και 64 γυναίκες (40.8%) που προσήλθαν στο ιατρείο ψωρίασης της Β’ Δερματολογικής κλινικής του Αττικού Νοσοκομείου το πρώτο τρίμηνο του 2018. Οι ασθενείς εξετάσθηκαν κλινικά και εργαστηριακά προκειμένου να διαπιστωθεί το ποσοστό αυτών που πληρούσαν τα κριτήρια ΙDF για το μεταβολικό σύνδρομο. Αποτελέσματα: Το 29.2% των ασθενών πληρούσε τα κριτήρια IDF. Από τους ασθενείς αυτούς το 71.7% ήταν άνδρες και το 28.3% γυναίκες (p=0.02). Η μέση ηλικία των ασθενών με ΜΣ ήταν 63.17 (±10.71) έτη, ενώ των ασθενών χωρίς ΜΣ 51.34 (±13.62) (p<0.001). Η μέση ηλικία έναρξης της ψωρίασης για τους ασθενείς με ΜΣ ήταν 44.77(±16.11) έτη, έναντι 31.09 (±15.55) των ψωριασικών χωρίς ΜΣ (p<0.001). Επίσης, το 41.3% των ασθενών με ΜΣ είχαν όψιμη έναρξη ψωρίασης, έναντι 13.5% για τους ασθενείς χωρίς ΜΣ (p<0.001). Αντίθετα το 65.7% των ασθενών χωρίς ΜΣ είχαν πρώιμη έναρξη ψωρίασης, έναντι 34.7% για τους ασθενείς με ΜΣ (p<0.001). Δεν βρέθηκε συσχέτιση μεταξύ του ΜΣ και της διάρκειας της ψωρίασης, της σοβαρότητας της ψωρίασης και του καπνίσματος. Περιορισμοί: 1. H πλειοψηφία των ασθενών που εξετάσθηκαν έχουν προϋπάρχουσα ψωρίαση και λαμβάνουν βιολογικούς παράγοντες ή άλλες συστηματικές θεραπείες για την ψωρίαση. 2. Μικρός αριθμός δείγματος. 3. Η έλλειψη ομάδας ελέγχου (controls) Συμπεράσματα: Το μεταβολικό σύνδρομο φαίνεται να έχει υψηλό επιπολασμό μεταξύ των ασθενών με ψωρίαση και οι ασθενείς με ψωρίαση έχουν αυξημένες πιθανότητες ανάπτυξης μεταβολικού συνδρόμου σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό. Είναι σημαντικό όλοι οι ασθενείς με ψωρίαση να ελέγχονται συστηματικά για την ύπαρξη καρδιαγγειακών παραγόντων κινδύνου, όπως υπέρταση, δυσλιπιδαιμία, αντίσταση στην ινσουλίνη και σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 (ΣΔ2), ενώ κρίνεται αναγκαίο οι ασθενείς με ψωρίαση να ακολουθούν μια ισορροπημένη διατροφή και να ασκούνται συστηματικά με σκοπό την πρόληψη της παχυσαρκίας και της εμφάνισης ΜΣ.","Background: Psoriasis is an inflammatory skin disease, which is characterized by abnormal differentiation of keratinocytes. It affects approximately 1-3% of worldwide population and it causes high morbidity. Moreover, mild to severe psoriasis is often related to many metabolic disorders, such as obesity, diabetes, dyslipidemia, fat liver disease and metabolic syndrome (MetS). MetS represents a cluster of cardiometabolic risk factors, such as obesity, insulin resistance, dyslipidaemia, hypertension. During the last decades the incidence of Mets has been increased worldwide, probably due to the increase of obese people, so, it is crucial to prevent and deal with this problem. Recent studies show a relationship between psoriasis and Mets. It seems that they share common risk factors, pathophysiology, and genetic background. The prevalence of MetS among patients with psoriasis is estimated between 20-50%, according to studies from different countries around the world. In addition, the association of psoriasis with MS, but also with obesity, hypertriglyceridemia and hyperglycemia, is increasing with the increasing severity of the disease, independent of other metabolic syndrome factors. The relationship between psoriasis and metabolic syndrome also has important clinical implications and dermatologists should pay particular attention to early recognition of coexisting metabolic disorders and administrate appropriate treatment. Objective: The objective of this study is to estimate the prevalence of metabolic syndrome in patients with psoriasis, according to IDF criteria. Method: The sample included 157 patients with psoriasis, 93 men (59.2%) and 64 women (40.8%) who came to the Psoriasis Dermatology Clinic in the first quarter of 2018. Patients were examined clinically and laboratory in order to determine who meets the IDF criteria for metabolic syndrome. Results: 29.2% of patients met the IDF criteria. Of these patients, 71.7% were male and 28.3% female (p = 0.02). The mean age of patients with MetS was 63.17 (± 10.71) years, while those without MetS were 51.34 (± 13.62) (p <0.001). The mean age of onset of psoriasis for patients with MetS was 44.77 (± 16.11) years, versus 31.09 (± 15.55) of psoriatic patients without MetS (p <0.001). Moreover, 41.3% of patients with MetS had late onset of psoriasis, compared to 13.5% for patients without MetS (p <0.001). In contrast, 65.7% of patients without MetS had early onset of psoriasis, compared to 34.7% for patients with MetS (p <0.001). No correlation was found between MetS and duration of psoriasis, severity of psoriasis, and smoking. Limitations: 1. Most of our patients have a pre-existing psoriasis and other comorbidities and they are under treatment with biologics or other systemic therapy. 2. Small sample of patients 3. No control group Conclusion: Metabolic syndrome seems to have a high prevalence among patients with psoriasis and patients with psoriasis have an increased chance of developing metabolic syndrome compared to the general population. It is important all patients with psoriasis to be screened regularly for cardiovascular risk factors such as hypertension, dyslipidaemia, insulin resistance and type 2 Diabetes Mellitus, as well as to follow a balanced diet and exercise regularly to prevent obesity and MetS."],"dc:identifier":["uoadl:2894153","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2894153"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Eπιπολασμός μεταβολικού συνδρόμου σε ασθενείς με ψωρίαση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:37:04Z"}