{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2894350"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2894350","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο ρόλος του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής (FRONTEX) κατά τις επιστροφές υπηκόων τρίτων χωρών υπό το πρίσμα των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.","abstract":"Το περιβάλλον της μετανάστευσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης μεταβλήθηκε δραματικά κατά τα τελευταία έτη. Οι σημαντικές προκλήσεις στο πεδίο της διαχείρισης των μεικτών, προσφυγικών και μεταναστευτικών, ροών στην ανατολική και νότια γειτονία της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξακολουθούν να υπογραμμίζουν την ανάγκη να προσαρμόσει και να αυξήσει τις ικανότητές της ως συντελεστής σταθερότητας, δίδοντας παράλληλα ιδιαίτερη έμφαση στη στενή σχέση μεταξύ της εξωτερικής και της εσωτερικής ασφάλειας. Οι δυσκολίες και τα υφιστάμενα προβλήματα που καλείται να αντιμετωπίσει στον τομέα αυτό είναι απόρροια της αστάθειας που επικρατεί στην άμεση γειτονία και τις μεταβαλλόμενες συνθήκες της. Στην προσπάθειά της αυτή, η Ευρωπαϊκή Ένωση (εφεξής ΕΕ) οφείλει να ισορροπήσει ανάμεσα σε δύο πυλώνες ζωτικής σημασίας για τη μέχρι τώρα πορεία της, την εσωτερική ασφάλεια στο ευρωπαϊκό κεκτημένο και την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων, των δημοκρατικών αξιών και κοινωνικών ελευθεριών που η ίδια πρεσβεύει. Ωστόσο, η προσφυγική και μεταναστευτική πίεση που δέχτηκε την τελευταία πενταετία, κυρίως από τη μαζική εισροή προσφύγων στο έδαφος της, σε συνδυασμό με την ήδη αυξημένη μεταναστευτική κινητικότητα από τις διόδους της Μεσογείου, είχε ως αποτέλεσμα στη «κατάρρευση» του ενιαίου ευρωπαϊκού συνόρου, θέτοντας σε αμφισβήτηση το ίδιο το ευρωπαϊκό εγχείρημα. Μπροστά σε αυτήν την πρόκληση, η ΕΕ και τα κράτη μέλη (κ-μ) φάνηκαν απροετοίμαστα να υποδεχθούν τα σημαντικά κύματα των μεικτών αυτών ροών. Ο πρωτοφανής όγκος του προσφυγικού ρεύματος αποτέλεσε τη μεγαλύτερη πρόκληση που είχε δεχθεί η ΕΕ, όσον αφορά την εφαρμογή της πολιτικής της στον τομέα του ασύλου, καθώς και την προστασία των αξιών και ιδανικών της. Θέτοντας ως στόχο τη χάραξη μιας κοινής μεταναστευτικής πολιτικής για όλα τα κ-μ και σεβόμενη παράλληλα τη διαφορετικότητα καθενός από αυτά, η Ένωση προσπάθησε να δώσει λύσεις στο προσφυγικό και μεταναστευτικό ζήτημα, άλλοτε μεθοδευμένα και συστηματικά και άλλοτε λαμβάνοντας έκτακτα μέτρα αντιμετώπισης κρίσιμων καταστάσεων. Στην κορυφή της προσπάθειας του ελέγχου των ευρωπαϊκών συνόρων και της διαχείρισης των μεικτών ροών της ΕΕ βρίσκεται η πολιτική των επιστροφών/ επαναπατρισμού των παρανόμως διαμενόντων εντός του ενιαίου ευρωπαϊκού χώρου υπηκόων τρίτων χωρών. Στόχος της αποτελεί η διαμόρφωση εντός κοινού συνόλου κανόνων για όλα τα κ-μ που αφορούν τις επιχειρήσεις επιστροφών των υπηκόων τρίτων χωρών, οι οποίοι δεν πληρούν τις προϋποθέσεις εισόδου, διαμονής ή παραμονής στην επικράτεια οποιουδήποτε κ-μ της ΕΕ. Η προσπάθεια αυτή καλείται παράλληλα να εξασφαλίσει μια αποτελεσματική και ανθρώπινη προσέγγιση στο εν λόγω ζήτημα, τηρούμενου πάντα του σεβασμού των θεμελιωδών δικαιωμάτων των προσώπων που επιστρέφονται, ως απαραίτητο στοιχείο μιας καλά οργανωμένης και ανθρωποκεντρικής μεταναστευτικής πολιτικής. Στο ίδιο πλαίσιο, εντάσσεται η ίδρυση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής (Frontex), ως λογική συνέχεια της διαδικασίας της ενσωμάτωσης και της αρχής της ελεύθερης εσωτερικής κυκλοφορίας στην ΕΕ, χωρίς ωστόσο να παραγκωνίζεται η διάσταση της ασφάλειας. Η ιδέα δημιουργίας του είναι βαθιά αλληλένδετη με το ευρωπαϊκό εγχείρημα. O Οργανισμός δημιουργήθηκε για να βοηθήσει και να συντονίσει τη διαχείριση των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ και έχει καταστεί σημαντικός παράγοντας στον ιστό των πολιτικών εξωτερικής ανάθεσης της ΕΕ. Ωστόσο, πέρα από παράγοντα εσωτερικής και εξωτερικής ασφαλείας της Ένωσης, κατά τα τελευταία χρόνια, διαδραματίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στην εφαρμογή της ευρωπαϊκής πολιτικής επιστροφών. Από την άλλη πλευρά, οι επιχειρήσεις επιστροφών από τα κ-μ, οι οποίες πραγματοποιούνται βάση του ενωσιακού δικαίου και των διμερών συμφωνιών επανεισδοχής, που έχουν συνάψει είτε τα ίδια τα κ-μ είτε η ΕΕ με τρίτα κράτη, αντιμετωπίζονται με προβληματισμό. Αυτό διότι τα τελευταία χρόνια εντάθηκε η αμφισβήτηση των εφαρμοζόμενων πρακτικών, δεδομένου των καταγγελιών για παραβιάσεις των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών των επαναπατριζομένων, ιδίως όσον αφορά την καταστρατήγηση της αρχής της μη επαναπροώθησης (non refoulement). Βάση, λοιπόν, της διευρυμένης με τον νέο Κανονισμό αρμοδιότητας της Frontex κατά τις κοινές επιχειρήσεις επιστροφών, ζήτημα αποτελεί πώς μπορεί ο Οργανισμός να συμβάλλει ως εξισορροπητική δύναμη ανάμεσα στην συνεχή ταλάντωση της διελκυστίνδας ανάμεσα στις θεμελιώδεις δυναμικές της ασφάλειας και των ανθρώπινων δικαιωμάτων και ελευθεριών, με γνώμονα πάντα τον σεβασμό και την προστασία των τελευταίων. Η παρούσα μελέτη διακρίνεται σε δύο μέρη και κάθε μέρος περιλαμβάνει δύο κεφάλαια. Στο πρώτο κεφάλαιο, μετά την παράθεση των κυριότερων ορισμών, αναλύεται εν συντομία το σύγχρονο μεταναστευτικό περιβάλλον για την ΕΕ καθώς και η ενωσιακή πολιτική της εξωτερικής ανάθεσης για την διαχείριση του μεταναστευτικού και προσφυγικού ζητήματος. Στο δεύτερο κεφάλαιο επιχειρείται η παρουσίαση του ευρωπαϊκού οργανισμού Frontex. Αρχικά περιγράφεται ο ρόλος, η αρμοδιότητα και το νομικό πλαίσιο δράσης του Οργανισμού και ακολουθεί το πλαίσιο δράσεών του στην διαχείριση των μεταναστευτικών και προσφυγικών ροών. Το κεφάλαιο ολοκληρώνει η ανάπτυξη της συνεργασίας μεταξύ του Οργανισμού και άλλων οργανισμών της Ένωσης, κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων του, και ακολουθεί μια σύντομη εξέταση της επέκτασης των αρμοδιοτήτων του, κατόπιν της πρόσφατης πρότασης για το νέο Κανονισμό για την Frontex. Στο δεύτερο μέρος της παρούσας μελέτης αναπτύσσονται οι νομικοί παράμετροι, οι οποίοι είναι καθοριστικοί του έργου της Frontex όσον αφορά τις επιστροφές των υπηκόων τρίτων χωρών. Εξετάζονται τα νομικά δεδομένα του ενωσιακού δικαίου αναφορικά με τις επιστροφές και συγκεκριμένα τα βασικά σημεία της ευρωπαϊκής οδηγία 2008/115/ΕΚ, η πρόταση επαναδιατύπωσής της από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, οι συμφωνίες επανεισδοχής με τρίτες χώρες, ενώ στο τέλος παρουσιάζεται εν συντομία η πολύκροτη Δήλωση της 18ης Μαρτίου του 2016 μεταξύ ΕΕ και Τουρκίας. Στο τελευταίο κεφάλαιο γίνεται μια περιγραφή στο πεδίο της εφαρμογής των πολιτικών επιστροφής σε σχέση με το σεβασμό και την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών στο πλαίσιο δράσης της Frontex κατά τις επιστροφές. Μετά την σύντομη ανάλυση της θεμελιώδους αρχής της μη επαναπροώθησης, επιχειρείται η εξέταση της επιχειρησιακής δράσης του Οργανισμού και οι επιδράσεις αυτής στα ανθρώπινα δικαιώματα των προσφύγων και μεταναστών, ενώ παρουσιάζονται ο θεσμοθετημένος εσωτερικός μηχανισμός του που αφορά την εποπτεία ως προς τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και οι περαιτέρω δικλίδες ασφαλείας που λαμβάνονται κατά τις επιχειρήσεις των κοινών επιστροφών. Εν κατακλείδι, ακολουθούν τα συμπεράσματα του μελετητή.","abstract_html":"Το περιβάλλον της μετανάστευσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης μεταβλήθηκε δραματικά κατά τα τελευταία έτη. Οι σημαντικές προκλήσεις στο πεδίο της διαχείρισης των μεικτών, προσφυγικών και μεταναστευτικών, ροών στην ανατολική και νότια γειτονία της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξακολουθούν να υπογραμμίζουν την ανάγκη να προσαρμόσει και να αυξήσει τις ικανότητές της ως συντελεστής σταθερότητας, δίδοντας παράλληλα ιδιαίτερη έμφαση στη στενή σχέση μεταξύ της εξωτερικής και της εσωτερικής ασφάλειας. Οι δυσκολίες και τα υφιστάμενα προβλήματα που καλείται να αντιμετωπίσει στον τομέα αυτό είναι απόρροια της αστάθειας που επικρατεί στην άμεση γειτονία και τις μεταβαλλόμενες συνθήκες της. Στην προσπάθειά της αυτή, η Ευρωπαϊκή Ένωση (εφεξής ΕΕ) οφείλει να ισορροπήσει ανάμεσα σε δύο πυλώνες ζωτικής σημασίας για τη μέχρι τώρα πορεία της, την εσωτερική ασφάλεια στο ευρωπαϊκό κεκτημένο και την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων, των δημοκρατικών αξιών και κοινωνικών ελευθεριών που η ίδια πρεσβεύει. Ωστόσο, η προσφυγική και μεταναστευτική πίεση που δέχτηκε την τελευταία πενταετία, κυρίως από τη μαζική εισροή προσφύγων στο έδαφος της, σε συνδυασμό με την ήδη αυξημένη μεταναστευτική κινητικότητα από τις διόδους της Μεσογείου, είχε ως αποτέλεσμα στη «κατάρρευση» του ενιαίου ευρωπαϊκού συνόρου, θέτοντας σε αμφισβήτηση το ίδιο το ευρωπαϊκό εγχείρημα. Μπροστά σε αυτήν την πρόκληση, η ΕΕ και τα κράτη μέλη (κ-μ) φάνηκαν απροετοίμαστα να υποδεχθούν τα σημαντικά κύματα των μεικτών αυτών ροών. Ο πρωτοφανής όγκος του προσφυγικού ρεύματος αποτέλεσε τη μεγαλύτερη πρόκληση που είχε δεχθεί η ΕΕ, όσον αφορά την εφαρμογή της πολιτικής της στον τομέα του ασύλου, καθώς και την προστασία των αξιών και ιδανικών της. Θέτοντας ως στόχο τη χάραξη μιας κοινής μεταναστευτικής πολιτικής για όλα τα κ-μ και σεβόμενη παράλληλα τη διαφορετικότητα καθενός από αυτά, η Ένωση προσπάθησε να δώσει λύσεις στο προσφυγικό και μεταναστευτικό ζήτημα, άλλοτε μεθοδευμένα και συστηματικά και άλλοτε λαμβάνοντας έκτακτα μέτρα αντιμετώπισης κρίσιμων καταστάσεων. Στην κορυφή της προσπάθειας του ελέγχου των ευρωπαϊκών συνόρων και της διαχείρισης των μεικτών ροών της ΕΕ βρίσκεται η πολιτική των επιστροφών/ επαναπατρισμού των παρανόμως διαμενόντων εντός του ενιαίου ευρωπαϊκού χώρου υπηκόων τρίτων χωρών. Στόχος της αποτελεί η διαμόρφωση εντός κοινού συνόλου κανόνων για όλα τα κ-μ που αφορούν τις επιχειρήσεις επιστροφών των υπηκόων τρίτων χωρών, οι οποίοι δεν πληρούν τις προϋποθέσεις εισόδου, διαμονής ή παραμονής στην επικράτεια οποιουδήποτε κ-μ της ΕΕ. Η προσπάθεια αυτή καλείται παράλληλα να εξασφαλίσει μια αποτελεσματική και ανθρώπινη προσέγγιση στο εν λόγω ζήτημα, τηρούμενου πάντα του σεβασμού των θεμελιωδών δικαιωμάτων των προσώπων που επιστρέφονται, ως απαραίτητο στοιχείο μιας καλά οργανωμένης και ανθρωποκεντρικής μεταναστευτικής πολιτικής. Στο ίδιο πλαίσιο, εντάσσεται η ίδρυση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής (Frontex), ως λογική συνέχεια της διαδικασίας της ενσωμάτωσης και της αρχής της ελεύθερης εσωτερικής κυκλοφορίας στην ΕΕ, χωρίς ωστόσο να παραγκωνίζεται η διάσταση της ασφάλειας. Η ιδέα δημιουργίας του είναι βαθιά αλληλένδετη με το ευρωπαϊκό εγχείρημα. O Οργανισμός δημιουργήθηκε για να βοηθήσει και να συντονίσει τη διαχείριση των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ και έχει καταστεί σημαντικός παράγοντας στον ιστό των πολιτικών εξωτερικής ανάθεσης της ΕΕ. Ωστόσο, πέρα από παράγοντα εσωτερικής και εξωτερικής ασφαλείας της Ένωσης, κατά τα τελευταία χρόνια, διαδραματίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στην εφαρμογή της ευρωπαϊκής πολιτικής επιστροφών. Από την άλλη πλευρά, οι επιχειρήσεις επιστροφών από τα κ-μ, οι οποίες πραγματοποιούνται βάση του ενωσιακού δικαίου και των διμερών συμφωνιών επανεισδοχής, που έχουν συνάψει είτε τα ίδια τα κ-μ είτε η ΕΕ με τρίτα κράτη, αντιμετωπίζονται με προβληματισμό. Αυτό διότι τα τελευταία χρόνια εντάθηκε η αμφισβήτηση των εφαρμοζόμενων πρακτικών, δεδομένου των καταγγελιών για παραβιάσεις των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών των επαναπατριζομένων, ιδίως όσον αφορά την καταστρατήγηση της αρχής της μη επαναπροώθησης (non refoulement). Βάση, λοιπόν, της διευρυμένης με τον νέο Κανονισμό αρμοδιότητας της Frontex κατά τις κοινές επιχειρήσεις επιστροφών, ζήτημα αποτελεί πώς μπορεί ο Οργανισμός να συμβάλλει ως εξισορροπητική δύναμη ανάμεσα στην συνεχή ταλάντωση της διελκυστίνδας ανάμεσα στις θεμελιώδεις δυναμικές της ασφάλειας και των ανθρώπινων δικαιωμάτων και ελευθεριών, με γνώμονα πάντα τον σεβασμό και την προστασία των τελευταίων. Η παρούσα μελέτη διακρίνεται σε δύο μέρη και κάθε μέρος περιλαμβάνει δύο κεφάλαια. Στο πρώτο κεφάλαιο, μετά την παράθεση των κυριότερων ορισμών, αναλύεται εν συντομία το σύγχρονο μεταναστευτικό περιβάλλον για την ΕΕ καθώς και η ενωσιακή πολιτική της εξωτερικής ανάθεσης για την διαχείριση του μεταναστευτικού και προσφυγικού ζητήματος. Στο δεύτερο κεφάλαιο επιχειρείται η παρουσίαση του ευρωπαϊκού οργανισμού Frontex. Αρχικά περιγράφεται ο ρόλος, η αρμοδιότητα και το νομικό πλαίσιο δράσης του Οργανισμού και ακολουθεί το πλαίσιο δράσεών του στην διαχείριση των μεταναστευτικών και προσφυγικών ροών. Το κεφάλαιο ολοκληρώνει η ανάπτυξη της συνεργασίας μεταξύ του Οργανισμού και άλλων οργανισμών της Ένωσης, κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων του, και ακολουθεί μια σύντομη εξέταση της επέκτασης των αρμοδιοτήτων του, κατόπιν της πρόσφατης πρότασης για το νέο Κανονισμό για την Frontex. Στο δεύτερο μέρος της παρούσας μελέτης αναπτύσσονται οι νομικοί παράμετροι, οι οποίοι είναι καθοριστικοί του έργου της Frontex όσον αφορά τις επιστροφές των υπηκόων τρίτων χωρών. Εξετάζονται τα νομικά δεδομένα του ενωσιακού δικαίου αναφορικά με τις επιστροφές και συγκεκριμένα τα βασικά σημεία της ευρωπαϊκής οδηγία 2008/115/ΕΚ, η πρόταση επαναδιατύπωσής της από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, οι συμφωνίες επανεισδοχής με τρίτες χώρες, ενώ στο τέλος παρουσιάζεται εν συντομία η πολύκροτη Δήλωση της 18ης Μαρτίου του 2016 μεταξύ ΕΕ και Τουρκίας. Στο τελευταίο κεφάλαιο γίνεται μια περιγραφή στο πεδίο της εφαρμογής των πολιτικών επιστροφής σε σχέση με το σεβασμό και την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών στο πλαίσιο δράσης της Frontex κατά τις επιστροφές. Μετά την σύντομη ανάλυση της θεμελιώδους αρχής της μη επαναπροώθησης, επιχειρείται η εξέταση της επιχειρησιακής δράσης του Οργανισμού και οι επιδράσεις αυτής στα ανθρώπινα δικαιώματα των προσφύγων και μεταναστών, ενώ παρουσιάζονται ο θεσμοθετημένος εσωτερικός μηχανισμός του που αφορά την εποπτεία ως προς τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και οι περαιτέρω δικλίδες ασφαλείας που λαμβάνονται κατά τις επιχειρήσεις των κοινών επιστροφών. Εν κατακλείδι, ακολουθούν τα συμπεράσματα του μελετητή.","abstract_has_math":false,"creators":["Γιαννόπουλος Χρήστος","Giannopoulos Christos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:37:04Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2894350"],"render_values":[{"text":"uoadl:2894350","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2894350","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2894350","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2894350","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γιαννόπουλος Χρήστος","Giannopoulos Christos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2894350","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2894350"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το περιβάλλον της μετανάστευσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης μεταβλήθηκε δραματικά κατά τα τελευταία έτη. Οι σημαντικές προκλήσεις στο πεδίο της διαχείρισης των μεικτών, προσφυγικών και μεταναστευτικών, ροών στην ανατολική και νότια γειτονία της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξακολουθούν να υπογραμμίζουν την ανάγκη να προσαρμόσει και να αυξήσει τις ικανότητές της ως συντελεστής σταθερότητας, δίδοντας παράλληλα ιδιαίτερη έμφαση στη στενή σχέση μεταξύ της εξωτερικής και της εσωτερικής ασφάλειας. Οι δυσκολίες και τα υφιστάμενα προβλήματα που καλείται να αντιμετωπίσει στον τομέα αυτό είναι απόρροια της αστάθειας που επικρατεί στην άμεση γειτονία και τις μεταβαλλόμενες συνθήκες της. Στην προσπάθειά της αυτή, η Ευρωπαϊκή Ένωση (εφεξής ΕΕ) οφείλει να ισορροπήσει ανάμεσα σε δύο πυλώνες ζωτικής σημασίας για τη μέχρι τώρα πορεία της, την εσωτερική ασφάλεια στο ευρωπαϊκό κεκτημένο και την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων, των δημοκρατικών αξιών και κοινωνικών ελευθεριών που η ίδια πρεσβεύει. Ωστόσο, η προσφυγική και μεταναστευτική πίεση που δέχτηκε την τελευταία πενταετία, κυρίως από τη μαζική εισροή προσφύγων στο έδαφος της, σε συνδυασμό με την ήδη αυξημένη μεταναστευτική κινητικότητα από τις διόδους της Μεσογείου, είχε ως αποτέλεσμα στη «κατάρρευση» του ενιαίου ευρωπαϊκού συνόρου, θέτοντας σε αμφισβήτηση το ίδιο το ευρωπαϊκό εγχείρημα. Μπροστά σε αυτήν την πρόκληση, η ΕΕ και τα κράτη μέλη (κ-μ) φάνηκαν απροετοίμαστα να υποδεχθούν τα σημαντικά κύματα των μεικτών αυτών ροών. Ο πρωτοφανής όγκος του προσφυγικού ρεύματος αποτέλεσε τη μεγαλύτερη πρόκληση που είχε δεχθεί η ΕΕ, όσον αφορά την εφαρμογή της πολιτικής της στον τομέα του ασύλου, καθώς και την προστασία των αξιών και ιδανικών της. Θέτοντας ως στόχο τη χάραξη μιας κοινής μεταναστευτικής πολιτικής για όλα τα κ-μ και σεβόμενη παράλληλα τη διαφορετικότητα καθενός από αυτά, η Ένωση προσπάθησε να δώσει λύσεις στο προσφυγικό και μεταναστευτικό ζήτημα, άλλοτε μεθοδευμένα και συστηματικά και άλλοτε λαμβάνοντας έκτακτα μέτρα αντιμετώπισης κρίσιμων καταστάσεων. Στην κορυφή της προσπάθειας του ελέγχου των ευρωπαϊκών συνόρων και της διαχείρισης των μεικτών ροών της ΕΕ βρίσκεται η πολιτική των επιστροφών/ επαναπατρισμού των παρανόμως διαμενόντων εντός του ενιαίου ευρωπαϊκού χώρου υπηκόων τρίτων χωρών. Στόχος της αποτελεί η διαμόρφωση εντός κοινού συνόλου κανόνων για όλα τα κ-μ που αφορούν τις επιχειρήσεις επιστροφών των υπηκόων τρίτων χωρών, οι οποίοι δεν πληρούν τις προϋποθέσεις εισόδου, διαμονής ή παραμονής στην επικράτεια οποιουδήποτε κ-μ της ΕΕ. Η προσπάθεια αυτή καλείται παράλληλα να εξασφαλίσει μια αποτελεσματική και ανθρώπινη προσέγγιση στο εν λόγω ζήτημα, τηρούμενου πάντα του σεβασμού των θεμελιωδών δικαιωμάτων των προσώπων που επιστρέφονται, ως απαραίτητο στοιχείο μιας καλά οργανωμένης και ανθρωποκεντρικής μεταναστευτικής πολιτικής. Στο ίδιο πλαίσιο, εντάσσεται η ίδρυση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής (Frontex), ως λογική συνέχεια της διαδικασίας της ενσωμάτωσης και της αρχής της ελεύθερης εσωτερικής κυκλοφορίας στην ΕΕ, χωρίς ωστόσο να παραγκωνίζεται η διάσταση της ασφάλειας. Η ιδέα δημιουργίας του είναι βαθιά αλληλένδετη με το ευρωπαϊκό εγχείρημα. O Οργανισμός δημιουργήθηκε για να βοηθήσει και να συντονίσει τη διαχείριση των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ και έχει καταστεί σημαντικός παράγοντας στον ιστό των πολιτικών εξωτερικής ανάθεσης της ΕΕ. Ωστόσο, πέρα από παράγοντα εσωτερικής και εξωτερικής ασφαλείας της Ένωσης, κατά τα τελευταία χρόνια, διαδραματίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στην εφαρμογή της ευρωπαϊκής πολιτικής επιστροφών. Από την άλλη πλευρά, οι επιχειρήσεις επιστροφών από τα κ-μ, οι οποίες πραγματοποιούνται βάση του ενωσιακού δικαίου και των διμερών συμφωνιών επανεισδοχής, που έχουν συνάψει είτε τα ίδια τα κ-μ είτε η ΕΕ με τρίτα κράτη, αντιμετωπίζονται με προβληματισμό. Αυτό διότι τα τελευταία χρόνια εντάθηκε η αμφισβήτηση των εφαρμοζόμενων πρακτικών, δεδομένου των καταγγελιών για παραβιάσεις των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών των επαναπατριζομένων, ιδίως όσον αφορά την καταστρατήγηση της αρχής της μη επαναπροώθησης (non refoulement). Βάση, λοιπόν, της διευρυμένης με τον νέο Κανονισμό αρμοδιότητας της Frontex κατά τις κοινές επιχειρήσεις επιστροφών, ζήτημα αποτελεί πώς μπορεί ο Οργανισμός να συμβάλλει ως εξισορροπητική δύναμη ανάμεσα στην συνεχή ταλάντωση της διελκυστίνδας ανάμεσα στις θεμελιώδεις δυναμικές της ασφάλειας και των ανθρώπινων δικαιωμάτων και ελευθεριών, με γνώμονα πάντα τον σεβασμό και την προστασία των τελευταίων. Η παρούσα μελέτη διακρίνεται σε δύο μέρη και κάθε μέρος περιλαμβάνει δύο κεφάλαια. Στο πρώτο κεφάλαιο, μετά την παράθεση των κυριότερων ορισμών, αναλύεται εν συντομία το σύγχρονο μεταναστευτικό περιβάλλον για την ΕΕ καθώς και η ενωσιακή πολιτική της εξωτερικής ανάθεσης για την διαχείριση του μεταναστευτικού και προσφυγικού ζητήματος. Στο δεύτερο κεφάλαιο επιχειρείται η παρουσίαση του ευρωπαϊκού οργανισμού Frontex. Αρχικά περιγράφεται ο ρόλος, η αρμοδιότητα και το νομικό πλαίσιο δράσης του Οργανισμού και ακολουθεί το πλαίσιο δράσεών του στην διαχείριση των μεταναστευτικών και προσφυγικών ροών. Το κεφάλαιο ολοκληρώνει η ανάπτυξη της συνεργασίας μεταξύ του Οργανισμού και άλλων οργανισμών της Ένωσης, κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων του, και ακολουθεί μια σύντομη εξέταση της επέκτασης των αρμοδιοτήτων του, κατόπιν της πρόσφατης πρότασης για το νέο Κανονισμό για την Frontex. Στο δεύτερο μέρος της παρούσας μελέτης αναπτύσσονται οι νομικοί παράμετροι, οι οποίοι είναι καθοριστικοί του έργου της Frontex όσον αφορά τις επιστροφές των υπηκόων τρίτων χωρών. Εξετάζονται τα νομικά δεδομένα του ενωσιακού δικαίου αναφορικά με τις επιστροφές και συγκεκριμένα τα βασικά σημεία της ευρωπαϊκής οδηγία 2008/115/ΕΚ, η πρόταση επαναδιατύπωσής της από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, οι συμφωνίες επανεισδοχής με τρίτες χώρες, ενώ στο τέλος παρουσιάζεται εν συντομία η πολύκροτη Δήλωση της 18ης Μαρτίου του 2016 μεταξύ ΕΕ και Τουρκίας. Στο τελευταίο κεφάλαιο γίνεται μια περιγραφή στο πεδίο της εφαρμογής των πολιτικών επιστροφής σε σχέση με το σεβασμό και την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών στο πλαίσιο δράσης της Frontex κατά τις επιστροφές. Μετά την σύντομη ανάλυση της θεμελιώδους αρχής της μη επαναπροώθησης, επιχειρείται η εξέταση της επιχειρησιακής δράσης του Οργανισμού και οι επιδράσεις αυτής στα ανθρώπινα δικαιώματα των προσφύγων και μεταναστών, ενώ παρουσιάζονται ο θεσμοθετημένος εσωτερικός μηχανισμός του που αφορά την εποπτεία ως προς τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και οι περαιτέρω δικλίδες ασφαλείας που λαμβάνονται κατά τις επιχειρήσεις των κοινών επιστροφών. Εν κατακλείδι, ακολουθούν τα συμπεράσματα του μελετητή.","The environment of immigration in the European Union has changed dramatically in recent years. Significant challenges in the field of managing mixed, refugee and migratory flows in the eastern and southern neighborhoods of the European Union continue to emphasize the need to adapt and increase its capacity as a factor of stability, while also emphasizing its close relationship with the external. and internal security. The difficulties and problems it has to deal within this area are a result of the instability in its immediate neighborhood and its changing conditions. In this endeavor, the European Union (hereinafter referred to as the EU) must balance between two pillars vital to its progress so far, internal security in the European acquis and the protection of fundamental rights, democratic values and social freedoms, which itself represents. However, the refugee and migrant pressure that has taken place in the last five years, mainly due to the massive influx of refugees into its territory, coupled with the already increased migration mobility from the Mediterranean passages, has resulted in the \"collapse\" of the common European border, posing the European project itself is in question. In the face of this challenge, the EU and the Member States (MS) seemed to be unprepared to welcome the significant waves of these mixed flows. The unprecedented volume of refugee flow has been the EU's biggest challenge in implementing its asylum policy and protecting its values and ideals. Aiming at a common immigration policy for all MS, while respecting the diversity of each of them, the Union has endeavored to provide solutions to the refugee and migration issue, sometimes systematically and at times by taking extraordinary critical measures. At the forefront of the effort to control European borders and manage the EU's mixed flows lies the policy of return / repatriation of illegally staying within the common European territory of third-country nationals. Its aim is to formulate within a common set of rules for all MSs related to return operations of third-country nationals who do not qualify for entrance or residence in the territory of any EU MS. This effort is called, in parallel, to ensure an effective and humane approach to this issue, while always respecting the fundamental rights of returnees, as an essential element of a well-organized and human-centered migration policy. In the same context, the establishment of the European Border and Coast Guard Agency (Frontex) is a logical continuation of the process of integration and the principle of free internal movement in the EU, without undermining the security dimension. The idea of its establishing is deeply intertwined with the European project. The Agency was created to assist and coordinate the management of the EU's external borders and has become an important player in the web of EU externalization policies. However, in addition to the Union's internal and external security, it has played a leading role in recent years. the implementation of european return policy. On the other hand, return operations by MS, which are based on EU law and bilateral readmission agreements, concluded either by the MS itself or between the EU and third countries, are being treated with concern. This, because in recent years there has been increasing controversy over the practices, given complaints of violations of the fundamental rights and freedoms of returnees, in particular with regard to the non-refoulement circumvention. The basis, then, of Frontex's new, expanded rules of competence over Joint Return Operations, is that the Agency can contribute as a balancing force between the continual oscillation of tug-of-war between security and human rights and freedoms. always keeping in mind the respect and protection of the latter. The present study is divided into two parts and each part comprises two chapters. In the first chapter, following the main definitions, the contemporary EU migratory environment and the EU's outsourcing policy for managing the migration and refugee issue are briefly analyzed. The second chapter attempts to present the european organization Frontex. The first outlines the Agency's role, competence and legal framework, followed by its framework for managing migratory and refugee flows. The chapter concludes with the development of cooperation between the Agency and other Union agencies excercising their responsibilities, followed by a brief examination of the extension of its responsibilities following the recent proposal for the new Frontex Regulation. The second part of this study discusses the legal parameters that are crucial to Frontex's operations regarding returns of third-country nationals. The legal aspects of EU law on returns, and in particular the key points of european Directive 2008/115 / EC, its proposal for recasting by the European Commission, readmission agreements with third countries, and the multilateral Declaration are summarized at the end. concluding a summary analysis regarding the EU - Turkey Statement, on 18 March 2016. The last chapter describes the scope of the implementation of return policies in relation to respect and protection of fundamental rights and freedoms in the context of Frontex's return operations. After a brief analysis of the fundamental principle of non-refoulement, it follows a brief examination on the Agency's operational action and its effects on the human rights of refugees and migrants, and presents its established internal mechanism for human rights and human rights oversight. further safeguards taken during joint return operations. In conclusion, follows the researcher's conclusions."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο ρόλος του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής (FRONTEX) κατά τις επιστροφές υπηκόων τρίτων χωρών υπό το πρίσμα των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γιαννόπουλος Χρήστος","Giannopoulos Christos"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Το περιβάλλον της μετανάστευσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης μεταβλήθηκε δραματικά κατά τα τελευταία έτη. Οι σημαντικές προκλήσεις στο πεδίο της διαχείρισης των μεικτών, προσφυγικών και μεταναστευτικών, ροών στην ανατολική και νότια γειτονία της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξακολουθούν να υπογραμμίζουν την ανάγκη να προσαρμόσει και να αυξήσει τις ικανότητές της ως συντελεστής σταθερότητας, δίδοντας παράλληλα ιδιαίτερη έμφαση στη στενή σχέση μεταξύ της εξωτερικής και της εσωτερικής ασφάλειας. Οι δυσκολίες και τα υφιστάμενα προβλήματα που καλείται να αντιμετωπίσει στον τομέα αυτό είναι απόρροια της αστάθειας που επικρατεί στην άμεση γειτονία και τις μεταβαλλόμενες συνθήκες της. Στην προσπάθειά της αυτή, η Ευρωπαϊκή Ένωση (εφεξής ΕΕ) οφείλει να ισορροπήσει ανάμεσα σε δύο πυλώνες ζωτικής σημασίας για τη μέχρι τώρα πορεία της, την εσωτερική ασφάλεια στο ευρωπαϊκό κεκτημένο και την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων, των δημοκρατικών αξιών και κοινωνικών ελευθεριών που η ίδια πρεσβεύει. Ωστόσο, η προσφυγική και μεταναστευτική πίεση που δέχτηκε την τελευταία πενταετία, κυρίως από τη μαζική εισροή προσφύγων στο έδαφος της, σε συνδυασμό με την ήδη αυξημένη μεταναστευτική κινητικότητα από τις διόδους της Μεσογείου, είχε ως αποτέλεσμα στη «κατάρρευση» του ενιαίου ευρωπαϊκού συνόρου, θέτοντας σε αμφισβήτηση το ίδιο το ευρωπαϊκό εγχείρημα. Μπροστά σε αυτήν την πρόκληση, η ΕΕ και τα κράτη μέλη (κ-μ) φάνηκαν απροετοίμαστα να υποδεχθούν τα σημαντικά κύματα των μεικτών αυτών ροών. Ο πρωτοφανής όγκος του προσφυγικού ρεύματος αποτέλεσε τη μεγαλύτερη πρόκληση που είχε δεχθεί η ΕΕ, όσον αφορά την εφαρμογή της πολιτικής της στον τομέα του ασύλου, καθώς και την προστασία των αξιών και ιδανικών της. Θέτοντας ως στόχο τη χάραξη μιας κοινής μεταναστευτικής πολιτικής για όλα τα κ-μ και σεβόμενη παράλληλα τη διαφορετικότητα καθενός από αυτά, η Ένωση προσπάθησε να δώσει λύσεις στο προσφυγικό και μεταναστευτικό ζήτημα, άλλοτε μεθοδευμένα και συστηματικά και άλλοτε λαμβάνοντας έκτακτα μέτρα αντιμετώπισης κρίσιμων καταστάσεων. Στην κορυφή της προσπάθειας του ελέγχου των ευρωπαϊκών συνόρων και της διαχείρισης των μεικτών ροών της ΕΕ βρίσκεται η πολιτική των επιστροφών/ επαναπατρισμού των παρανόμως διαμενόντων εντός του ενιαίου ευρωπαϊκού χώρου υπηκόων τρίτων χωρών. Στόχος της αποτελεί η διαμόρφωση εντός κοινού συνόλου κανόνων για όλα τα κ-μ που αφορούν τις επιχειρήσεις επιστροφών των υπηκόων τρίτων χωρών, οι οποίοι δεν πληρούν τις προϋποθέσεις εισόδου, διαμονής ή παραμονής στην επικράτεια οποιουδήποτε κ-μ της ΕΕ. Η προσπάθεια αυτή καλείται παράλληλα να εξασφαλίσει μια αποτελεσματική και ανθρώπινη προσέγγιση στο εν λόγω ζήτημα, τηρούμενου πάντα του σεβασμού των θεμελιωδών δικαιωμάτων των προσώπων που επιστρέφονται, ως απαραίτητο στοιχείο μιας καλά οργανωμένης και ανθρωποκεντρικής μεταναστευτικής πολιτικής. Στο ίδιο πλαίσιο, εντάσσεται η ίδρυση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής (Frontex), ως λογική συνέχεια της διαδικασίας της ενσωμάτωσης και της αρχής της ελεύθερης εσωτερικής κυκλοφορίας στην ΕΕ, χωρίς ωστόσο να παραγκωνίζεται η διάσταση της ασφάλειας. Η ιδέα δημιουργίας του είναι βαθιά αλληλένδετη με το ευρωπαϊκό εγχείρημα. O Οργανισμός δημιουργήθηκε για να βοηθήσει και να συντονίσει τη διαχείριση των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ και έχει καταστεί σημαντικός παράγοντας στον ιστό των πολιτικών εξωτερικής ανάθεσης της ΕΕ. Ωστόσο, πέρα από παράγοντα εσωτερικής και εξωτερικής ασφαλείας της Ένωσης, κατά τα τελευταία χρόνια, διαδραματίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στην εφαρμογή της ευρωπαϊκής πολιτικής επιστροφών. Από την άλλη πλευρά, οι επιχειρήσεις επιστροφών από τα κ-μ, οι οποίες πραγματοποιούνται βάση του ενωσιακού δικαίου και των διμερών συμφωνιών επανεισδοχής, που έχουν συνάψει είτε τα ίδια τα κ-μ είτε η ΕΕ με τρίτα κράτη, αντιμετωπίζονται με προβληματισμό. Αυτό διότι τα τελευταία χρόνια εντάθηκε η αμφισβήτηση των εφαρμοζόμενων πρακτικών, δεδομένου των καταγγελιών για παραβιάσεις των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών των επαναπατριζομένων, ιδίως όσον αφορά την καταστρατήγηση της αρχής της μη επαναπροώθησης (non refoulement). Βάση, λοιπόν, της διευρυμένης με τον νέο Κανονισμό αρμοδιότητας της Frontex κατά τις κοινές επιχειρήσεις επιστροφών, ζήτημα αποτελεί πώς μπορεί ο Οργανισμός να συμβάλλει ως εξισορροπητική δύναμη ανάμεσα στην συνεχή ταλάντωση της διελκυστίνδας ανάμεσα στις θεμελιώδεις δυναμικές της ασφάλειας και των ανθρώπινων δικαιωμάτων και ελευθεριών, με γνώμονα πάντα τον σεβασμό και την προστασία των τελευταίων. Η παρούσα μελέτη διακρίνεται σε δύο μέρη και κάθε μέρος περιλαμβάνει δύο κεφάλαια. Στο πρώτο κεφάλαιο, μετά την παράθεση των κυριότερων ορισμών, αναλύεται εν συντομία το σύγχρονο μεταναστευτικό περιβάλλον για την ΕΕ καθώς και η ενωσιακή πολιτική της εξωτερικής ανάθεσης για την διαχείριση του μεταναστευτικού και προσφυγικού ζητήματος. Στο δεύτερο κεφάλαιο επιχειρείται η παρουσίαση του ευρωπαϊκού οργανισμού Frontex. Αρχικά περιγράφεται ο ρόλος, η αρμοδιότητα και το νομικό πλαίσιο δράσης του Οργανισμού και ακολουθεί το πλαίσιο δράσεών του στην διαχείριση των μεταναστευτικών και προσφυγικών ροών. Το κεφάλαιο ολοκληρώνει η ανάπτυξη της συνεργασίας μεταξύ του Οργανισμού και άλλων οργανισμών της Ένωσης, κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων του, και ακολουθεί μια σύντομη εξέταση της επέκτασης των αρμοδιοτήτων του, κατόπιν της πρόσφατης πρότασης για το νέο Κανονισμό για την Frontex. Στο δεύτερο μέρος της παρούσας μελέτης αναπτύσσονται οι νομικοί παράμετροι, οι οποίοι είναι καθοριστικοί του έργου της Frontex όσον αφορά τις επιστροφές των υπηκόων τρίτων χωρών. Εξετάζονται τα νομικά δεδομένα του ενωσιακού δικαίου αναφορικά με τις επιστροφές και συγκεκριμένα τα βασικά σημεία της ευρωπαϊκής οδηγία 2008/115/ΕΚ, η πρόταση επαναδιατύπωσής της από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, οι συμφωνίες επανεισδοχής με τρίτες χώρες, ενώ στο τέλος παρουσιάζεται εν συντομία η πολύκροτη Δήλωση της 18ης Μαρτίου του 2016 μεταξύ ΕΕ και Τουρκίας. Στο τελευταίο κεφάλαιο γίνεται μια περιγραφή στο πεδίο της εφαρμογής των πολιτικών επιστροφής σε σχέση με το σεβασμό και την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών στο πλαίσιο δράσης της Frontex κατά τις επιστροφές. Μετά την σύντομη ανάλυση της θεμελιώδους αρχής της μη επαναπροώθησης, επιχειρείται η εξέταση της επιχειρησιακής δράσης του Οργανισμού και οι επιδράσεις αυτής στα ανθρώπινα δικαιώματα των προσφύγων και μεταναστών, ενώ παρουσιάζονται ο θεσμοθετημένος εσωτερικός μηχανισμός του που αφορά την εποπτεία ως προς τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και οι περαιτέρω δικλίδες ασφαλείας που λαμβάνονται κατά τις επιχειρήσεις των κοινών επιστροφών. Εν κατακλείδι, ακολουθούν τα συμπεράσματα του μελετητή.","The environment of immigration in the European Union has changed dramatically in recent years. Significant challenges in the field of managing mixed, refugee and migratory flows in the eastern and southern neighborhoods of the European Union continue to emphasize the need to adapt and increase its capacity as a factor of stability, while also emphasizing its close relationship with the external. and internal security. The difficulties and problems it has to deal within this area are a result of the instability in its immediate neighborhood and its changing conditions. In this endeavor, the European Union (hereinafter referred to as the EU) must balance between two pillars vital to its progress so far, internal security in the European acquis and the protection of fundamental rights, democratic values and social freedoms, which itself represents. However, the refugee and migrant pressure that has taken place in the last five years, mainly due to the massive influx of refugees into its territory, coupled with the already increased migration mobility from the Mediterranean passages, has resulted in the \"collapse\" of the common European border, posing the European project itself is in question. In the face of this challenge, the EU and the Member States (MS) seemed to be unprepared to welcome the significant waves of these mixed flows. The unprecedented volume of refugee flow has been the EU's biggest challenge in implementing its asylum policy and protecting its values and ideals. Aiming at a common immigration policy for all MS, while respecting the diversity of each of them, the Union has endeavored to provide solutions to the refugee and migration issue, sometimes systematically and at times by taking extraordinary critical measures. At the forefront of the effort to control European borders and manage the EU's mixed flows lies the policy of return / repatriation of illegally staying within the common European territory of third-country nationals. Its aim is to formulate within a common set of rules for all MSs related to return operations of third-country nationals who do not qualify for entrance or residence in the territory of any EU MS. This effort is called, in parallel, to ensure an effective and humane approach to this issue, while always respecting the fundamental rights of returnees, as an essential element of a well-organized and human-centered migration policy. In the same context, the establishment of the European Border and Coast Guard Agency (Frontex) is a logical continuation of the process of integration and the principle of free internal movement in the EU, without undermining the security dimension. The idea of its establishing is deeply intertwined with the European project. The Agency was created to assist and coordinate the management of the EU's external borders and has become an important player in the web of EU externalization policies. However, in addition to the Union's internal and external security, it has played a leading role in recent years. the implementation of european return policy. On the other hand, return operations by MS, which are based on EU law and bilateral readmission agreements, concluded either by the MS itself or between the EU and third countries, are being treated with concern. This, because in recent years there has been increasing controversy over the practices, given complaints of violations of the fundamental rights and freedoms of returnees, in particular with regard to the non-refoulement circumvention. The basis, then, of Frontex's new, expanded rules of competence over Joint Return Operations, is that the Agency can contribute as a balancing force between the continual oscillation of tug-of-war between security and human rights and freedoms. always keeping in mind the respect and protection of the latter. The present study is divided into two parts and each part comprises two chapters. In the first chapter, following the main definitions, the contemporary EU migratory environment and the EU's outsourcing policy for managing the migration and refugee issue are briefly analyzed. The second chapter attempts to present the european organization Frontex. The first outlines the Agency's role, competence and legal framework, followed by its framework for managing migratory and refugee flows. The chapter concludes with the development of cooperation between the Agency and other Union agencies excercising their responsibilities, followed by a brief examination of the extension of its responsibilities following the recent proposal for the new Frontex Regulation. The second part of this study discusses the legal parameters that are crucial to Frontex's operations regarding returns of third-country nationals. The legal aspects of EU law on returns, and in particular the key points of european Directive 2008/115 / EC, its proposal for recasting by the European Commission, readmission agreements with third countries, and the multilateral Declaration are summarized at the end. concluding a summary analysis regarding the EU - Turkey Statement, on 18 March 2016. The last chapter describes the scope of the implementation of return policies in relation to respect and protection of fundamental rights and freedoms in the context of Frontex's return operations. After a brief analysis of the fundamental principle of non-refoulement, it follows a brief examination on the Agency's operational action and its effects on the human rights of refugees and migrants, and presents its established internal mechanism for human rights and human rights oversight. further safeguards taken during joint return operations. In conclusion, follows the researcher's conclusions."],"dc:identifier":["uoadl:2894350","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2894350"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Ο ρόλος του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής (FRONTEX) κατά τις επιστροφές υπηκόων τρίτων χωρών υπό το πρίσμα των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:37:04Z"}