{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2894804"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2894804","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Απόψεις και εμπειρίες μαθητών/τριών τμημάτων ένταξης και παράλληλης στήριξης και των γονιών τους αναφορικά με τη διαγνωστική διαδικασία αξιολόγησης αναπηριών και ειδικών εκπαιδευτικών αναγκών","abstract":"Ερευνητικά δεδομένα από τον ελληνικό και διεθνή χώρο υποστηρίζουν τη συνεχώς αυξανόμενη διαγνωστική αξιολόγηση των παιδιών με αναπηρία ή με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να διερευνήσει τις απόψεις και τις εμπειρίες των μαθητών/τριών τμήματος ένταξης και παράλληλης στήριξης που φοιτούν σε γενικό δημοτικό σχολείο, καθώς και των γονιών τους, αναφορικά με τη διαγνωστική διαδικασία αξιολόγησης αναπηριών και ειδικών εκπαιδευτικών αναγκών από τους επίσημους διαγνωστικούς φορείς. Οι συμμετέχοντες/ουσες ήταν πέντε γονείς και τέσσερα παιδιά. Η έρευνα ήταν ποιοτική και για τη συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν ημι-δομημένες συνεντεύξεις. Κατά τη διεξαγωγή συνεντεύξεων με τα παιδιά χρησιμοποιήθηκε και επικουρικό υλικό. Η μέθοδος ανάλυσης των ευρημάτων που ακολουθήθηκε ήταν η θεματική ανάλυση περιεχομένου. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, από τη μία η διαγνωστική διαδικασία θεωρείται αναγκαία για την υποστήριξη των παιδιών και της οικογένειας, από την άλλη είναι λανθασμένη, γιατί οδηγεί σε στιγματισμό. Οι φορείς διάγνωσης έπειτα από τη διαδικασία αξιολόγησης εκδίδουν μία διάγνωση, για την οποία μπορεί να υπάρχει ομοφωνία ή και διάσταση απόψεων. Όταν η διάγνωση εκδίδεται από Ιατροπαιδαγωγικά Κέντρα συνοδεύεται από θεραπευτικές συνεδρίες, ενώ όταν εκδίδεται από τα ΚΕ.Δ.Δ.Υ. προτάσσεται το κατάλληλο εκπαιδευτικό πλαίσιο φοίτησης. Οι επαγγελματίες που στελεχώνουν τους φορείς διάγνωσης έχουν κυρίως ιατρικές-παραϊατρικές ειδικότητες και λειτουργούν δίνοντας έμφαση στη διάγνωση, στην αποκατάσταση ή στη μαθησιακή διαδικασία. Οι λόγοι παραπομπής στη διαγνωστική διαδικασία ήταν κυρίως οι δυσκολίες των παιδιών στον προφορικό ή γραπτό λόγο. Το εκπαιδευτικό πλαίσιο συμμετείχε στην παραπομπή είτε προτάσσοντάς την είτε συμφωνώντας για την έναρξη ή τη συνέχιση της διαδικασίας. Οι γονείς και τα παιδιά αναφέρονται και σε θετικά και σε αρνητικά συναισθήματα κατά την ενημέρωση για την παραπομπή ή για τη διάγνωση. Τα παιδιά δεν γνώριζαν για την ύπαρξη της διάγνωσης, αλλά υπέθεσαν την ύπαρξη γραπτής περιγραφής της διαδικασίας ή της επίδοσής τους κατά την αξιολόγηση. Η διάγνωση δεν επηρέασε τη σχολική ζωή των παιδιών, ενώ οι αλλαγές που συνέβησαν αφορούσαν μόνο τη φοίτηση σε τμήμα ένταξης ή με παράλληλη στήριξη. Οι κοινωνικές αλληλεπιδράσεις των συμμετεχόντων/ουσών δεν επηρεάστηκαν καθόλου από τη διάγνωση. Τέλος, αναφορικά με τις θεραπευτικές συνεδρίες μερικοί/ές εξέφρασαν την ικανοποίησή τους και άλλοι/ες τη μερική έως καθόλου ικανοποιητική παρουσία τους. Η ανάλυση των αποτελεσμάτων γίνεται υπό το πρίσμα των σύγχρονων εννοιολογικών προσεγγίσεων για την αναπηρία και η συζήτηση κινείται γύρω από το πλαίσιο της Ενταξιακής Εκπαίδευσης.","abstract_html":"Ερευνητικά δεδομένα από τον ελληνικό και διεθνή χώρο υποστηρίζουν τη συνεχώς αυξανόμενη διαγνωστική αξιολόγηση των παιδιών με αναπηρία ή με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να διερευνήσει τις απόψεις και τις εμπειρίες των μαθητών/τριών τμήματος ένταξης και παράλληλης στήριξης που φοιτούν σε γενικό δημοτικό σχολείο, καθώς και των γονιών τους, αναφορικά με τη διαγνωστική διαδικασία αξιολόγησης αναπηριών και ειδικών εκπαιδευτικών αναγκών από τους επίσημους διαγνωστικούς φορείς. Οι συμμετέχοντες/ουσες ήταν πέντε γονείς και τέσσερα παιδιά. Η έρευνα ήταν ποιοτική και για τη συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν ημι-δομημένες συνεντεύξεις. Κατά τη διεξαγωγή συνεντεύξεων με τα παιδιά χρησιμοποιήθηκε και επικουρικό υλικό. Η μέθοδος ανάλυσης των ευρημάτων που ακολουθήθηκε ήταν η θεματική ανάλυση περιεχομένου. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, από τη μία η διαγνωστική διαδικασία θεωρείται αναγκαία για την υποστήριξη των παιδιών και της οικογένειας, από την άλλη είναι λανθασμένη, γιατί οδηγεί σε στιγματισμό. Οι φορείς διάγνωσης έπειτα από τη διαδικασία αξιολόγησης εκδίδουν μία διάγνωση, για την οποία μπορεί να υπάρχει ομοφωνία ή και διάσταση απόψεων. Όταν η διάγνωση εκδίδεται από Ιατροπαιδαγωγικά Κέντρα συνοδεύεται από θεραπευτικές συνεδρίες, ενώ όταν εκδίδεται από τα ΚΕ.Δ.Δ.Υ. προτάσσεται το κατάλληλο εκπαιδευτικό πλαίσιο φοίτησης. Οι επαγγελματίες που στελεχώνουν τους φορείς διάγνωσης έχουν κυρίως ιατρικές-παραϊατρικές ειδικότητες και λειτουργούν δίνοντας έμφαση στη διάγνωση, στην αποκατάσταση ή στη μαθησιακή διαδικασία. Οι λόγοι παραπομπής στη διαγνωστική διαδικασία ήταν κυρίως οι δυσκολίες των παιδιών στον προφορικό ή γραπτό λόγο. Το εκπαιδευτικό πλαίσιο συμμετείχε στην παραπομπή είτε προτάσσοντάς την είτε συμφωνώντας για την έναρξη ή τη συνέχιση της διαδικασίας. Οι γονείς και τα παιδιά αναφέρονται και σε θετικά και σε αρνητικά συναισθήματα κατά την ενημέρωση για την παραπομπή ή για τη διάγνωση. Τα παιδιά δεν γνώριζαν για την ύπαρξη της διάγνωσης, αλλά υπέθεσαν την ύπαρξη γραπτής περιγραφής της διαδικασίας ή της επίδοσής τους κατά την αξιολόγηση. Η διάγνωση δεν επηρέασε τη σχολική ζωή των παιδιών, ενώ οι αλλαγές που συνέβησαν αφορούσαν μόνο τη φοίτηση σε τμήμα ένταξης ή με παράλληλη στήριξη. Οι κοινωνικές αλληλεπιδράσεις των συμμετεχόντων/ουσών δεν επηρεάστηκαν καθόλου από τη διάγνωση. Τέλος, αναφορικά με τις θεραπευτικές συνεδρίες μερικοί/ές εξέφρασαν την ικανοποίησή τους και άλλοι/ες τη μερική έως καθόλου ικανοποιητική παρουσία τους. Η ανάλυση των αποτελεσμάτων γίνεται υπό το πρίσμα των σύγχρονων εννοιολογικών προσεγγίσεων για την αναπηρία και η συζήτηση κινείται γύρω από το πλαίσιο της Ενταξιακής Εκπαίδευσης.","abstract_has_math":false,"creators":["Καλαϊτζίδη Ελένη","Kalaitzidi Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:37:06Z","subjects":["Εκπαίδευση","Education"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2894804"],"render_values":[{"text":"uoadl:2894804","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2894804","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2894804","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2894804","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καλαϊτζίδη Ελένη","Kalaitzidi Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση","Education"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2894804","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2894804"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ερευνητικά δεδομένα από τον ελληνικό και διεθνή χώρο υποστηρίζουν τη συνεχώς αυξανόμενη διαγνωστική αξιολόγηση των παιδιών με αναπηρία ή με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να διερευνήσει τις απόψεις και τις εμπειρίες των μαθητών/τριών τμήματος ένταξης και παράλληλης στήριξης που φοιτούν σε γενικό δημοτικό σχολείο, καθώς και των γονιών τους, αναφορικά με τη διαγνωστική διαδικασία αξιολόγησης αναπηριών και ειδικών εκπαιδευτικών αναγκών από τους επίσημους διαγνωστικούς φορείς. Οι συμμετέχοντες/ουσες ήταν πέντε γονείς και τέσσερα παιδιά. Η έρευνα ήταν ποιοτική και για τη συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν ημι-δομημένες συνεντεύξεις. Κατά τη διεξαγωγή συνεντεύξεων με τα παιδιά χρησιμοποιήθηκε και επικουρικό υλικό. Η μέθοδος ανάλυσης των ευρημάτων που ακολουθήθηκε ήταν η θεματική ανάλυση περιεχομένου. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, από τη μία η διαγνωστική διαδικασία θεωρείται αναγκαία για την υποστήριξη των παιδιών και της οικογένειας, από την άλλη είναι λανθασμένη, γιατί οδηγεί σε στιγματισμό. Οι φορείς διάγνωσης έπειτα από τη διαδικασία αξιολόγησης εκδίδουν μία διάγνωση, για την οποία μπορεί να υπάρχει ομοφωνία ή και διάσταση απόψεων. Όταν η διάγνωση εκδίδεται από Ιατροπαιδαγωγικά Κέντρα συνοδεύεται από θεραπευτικές συνεδρίες, ενώ όταν εκδίδεται από τα ΚΕ.Δ.Δ.Υ. προτάσσεται το κατάλληλο εκπαιδευτικό πλαίσιο φοίτησης. Οι επαγγελματίες που στελεχώνουν τους φορείς διάγνωσης έχουν κυρίως ιατρικές-παραϊατρικές ειδικότητες και λειτουργούν δίνοντας έμφαση στη διάγνωση, στην αποκατάσταση ή στη μαθησιακή διαδικασία. Οι λόγοι παραπομπής στη διαγνωστική διαδικασία ήταν κυρίως οι δυσκολίες των παιδιών στον προφορικό ή γραπτό λόγο. Το εκπαιδευτικό πλαίσιο συμμετείχε στην παραπομπή είτε προτάσσοντάς την είτε συμφωνώντας για την έναρξη ή τη συνέχιση της διαδικασίας. Οι γονείς και τα παιδιά αναφέρονται και σε θετικά και σε αρνητικά συναισθήματα κατά την ενημέρωση για την παραπομπή ή για τη διάγνωση. Τα παιδιά δεν γνώριζαν για την ύπαρξη της διάγνωσης, αλλά υπέθεσαν την ύπαρξη γραπτής περιγραφής της διαδικασίας ή της επίδοσής τους κατά την αξιολόγηση. Η διάγνωση δεν επηρέασε τη σχολική ζωή των παιδιών, ενώ οι αλλαγές που συνέβησαν αφορούσαν μόνο τη φοίτηση σε τμήμα ένταξης ή με παράλληλη στήριξη. Οι κοινωνικές αλληλεπιδράσεις των συμμετεχόντων/ουσών δεν επηρεάστηκαν καθόλου από τη διάγνωση. Τέλος, αναφορικά με τις θεραπευτικές συνεδρίες μερικοί/ές εξέφρασαν την ικανοποίησή τους και άλλοι/ες τη μερική έως καθόλου ικανοποιητική παρουσία τους. Η ανάλυση των αποτελεσμάτων γίνεται υπό το πρίσμα των σύγχρονων εννοιολογικών προσεγγίσεων για την αναπηρία και η συζήτηση κινείται γύρω από το πλαίσιο της Ενταξιακής Εκπαίδευσης.","Findings from Greek and international space support the increasing diagnostic assessment of children with disabilities or special educational needs. The aim of this study is to examine the views and the experiences of children who attend lessons in inclusive class or with parallel support in general elementary school, as well as their parents, regarding the diagnostic process of assessing disabilities and special educational needs by official diagnostic centers. Participants were five parents and four children. The research was qualitative and semi-structured interviews were used to collect the data. Supplementary material was used in the interviews with children. The method used to analyze the findings was the thematic content analysis. According to the results, on the one hand the diagnostic process is considered necessary to support children and family, on the other it is incorrect because it leads to stigma. After the diagnostic assessment, the diagnostic centers certify a diagnosis, which may be unanimous or even divergent. When the diagnosis is certified by medical diagnostic centers it is accompanied by therapeutic sessions, and when issued by KE.D.D.Y. the appropriate educational framework is provided. Professionals who staff diagnostic centers have mainly medical-paramedical specialties and work with emphasis on diagnosis, rehabilitation or learning process. The reasons that impose the diagnostic process were mainly the children's learning difficulties. The educational context participated in the referral either by proposing it or by agreeing to initiate or continue the process. Parents and children report both positive and negative emotions when referring or being diagnosed. The children did not know about the diagnosis, but assumed that there was a written description of the procedure or their performance during the assessment. Diagnosis did not affect the school life of the children, and the changes that occurred were only for attending lessons in inclusive classes or with parallel support. Participants’ social interactions were not affected by the diagnosis at all. Finally, concerning the therapeutic sessions some expressed their satisfaction and others their partial to no satisfactory presence. The results are analyzed in the light of current conceptual approaches to disability, and the debate centered around the context of Inclusive Education."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Απόψεις και εμπειρίες μαθητών/τριών τμημάτων ένταξης και παράλληλης στήριξης και των γονιών τους αναφορικά με τη διαγνωστική διαδικασία αξιολόγησης αναπηριών και ειδικών εκπαιδευτικών αναγκών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καλαϊτζίδη Ελένη","Kalaitzidi Eleni"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Ερευνητικά δεδομένα από τον ελληνικό και διεθνή χώρο υποστηρίζουν τη συνεχώς αυξανόμενη διαγνωστική αξιολόγηση των παιδιών με αναπηρία ή με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να διερευνήσει τις απόψεις και τις εμπειρίες των μαθητών/τριών τμήματος ένταξης και παράλληλης στήριξης που φοιτούν σε γενικό δημοτικό σχολείο, καθώς και των γονιών τους, αναφορικά με τη διαγνωστική διαδικασία αξιολόγησης αναπηριών και ειδικών εκπαιδευτικών αναγκών από τους επίσημους διαγνωστικούς φορείς. Οι συμμετέχοντες/ουσες ήταν πέντε γονείς και τέσσερα παιδιά. Η έρευνα ήταν ποιοτική και για τη συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν ημι-δομημένες συνεντεύξεις. Κατά τη διεξαγωγή συνεντεύξεων με τα παιδιά χρησιμοποιήθηκε και επικουρικό υλικό. Η μέθοδος ανάλυσης των ευρημάτων που ακολουθήθηκε ήταν η θεματική ανάλυση περιεχομένου. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, από τη μία η διαγνωστική διαδικασία θεωρείται αναγκαία για την υποστήριξη των παιδιών και της οικογένειας, από την άλλη είναι λανθασμένη, γιατί οδηγεί σε στιγματισμό. Οι φορείς διάγνωσης έπειτα από τη διαδικασία αξιολόγησης εκδίδουν μία διάγνωση, για την οποία μπορεί να υπάρχει ομοφωνία ή και διάσταση απόψεων. Όταν η διάγνωση εκδίδεται από Ιατροπαιδαγωγικά Κέντρα συνοδεύεται από θεραπευτικές συνεδρίες, ενώ όταν εκδίδεται από τα ΚΕ.Δ.Δ.Υ. προτάσσεται το κατάλληλο εκπαιδευτικό πλαίσιο φοίτησης. Οι επαγγελματίες που στελεχώνουν τους φορείς διάγνωσης έχουν κυρίως ιατρικές-παραϊατρικές ειδικότητες και λειτουργούν δίνοντας έμφαση στη διάγνωση, στην αποκατάσταση ή στη μαθησιακή διαδικασία. Οι λόγοι παραπομπής στη διαγνωστική διαδικασία ήταν κυρίως οι δυσκολίες των παιδιών στον προφορικό ή γραπτό λόγο. Το εκπαιδευτικό πλαίσιο συμμετείχε στην παραπομπή είτε προτάσσοντάς την είτε συμφωνώντας για την έναρξη ή τη συνέχιση της διαδικασίας. Οι γονείς και τα παιδιά αναφέρονται και σε θετικά και σε αρνητικά συναισθήματα κατά την ενημέρωση για την παραπομπή ή για τη διάγνωση. Τα παιδιά δεν γνώριζαν για την ύπαρξη της διάγνωσης, αλλά υπέθεσαν την ύπαρξη γραπτής περιγραφής της διαδικασίας ή της επίδοσής τους κατά την αξιολόγηση. Η διάγνωση δεν επηρέασε τη σχολική ζωή των παιδιών, ενώ οι αλλαγές που συνέβησαν αφορούσαν μόνο τη φοίτηση σε τμήμα ένταξης ή με παράλληλη στήριξη. Οι κοινωνικές αλληλεπιδράσεις των συμμετεχόντων/ουσών δεν επηρεάστηκαν καθόλου από τη διάγνωση. Τέλος, αναφορικά με τις θεραπευτικές συνεδρίες μερικοί/ές εξέφρασαν την ικανοποίησή τους και άλλοι/ες τη μερική έως καθόλου ικανοποιητική παρουσία τους. Η ανάλυση των αποτελεσμάτων γίνεται υπό το πρίσμα των σύγχρονων εννοιολογικών προσεγγίσεων για την αναπηρία και η συζήτηση κινείται γύρω από το πλαίσιο της Ενταξιακής Εκπαίδευσης.","Findings from Greek and international space support the increasing diagnostic assessment of children with disabilities or special educational needs. The aim of this study is to examine the views and the experiences of children who attend lessons in inclusive class or with parallel support in general elementary school, as well as their parents, regarding the diagnostic process of assessing disabilities and special educational needs by official diagnostic centers. Participants were five parents and four children. The research was qualitative and semi-structured interviews were used to collect the data. Supplementary material was used in the interviews with children. The method used to analyze the findings was the thematic content analysis. According to the results, on the one hand the diagnostic process is considered necessary to support children and family, on the other it is incorrect because it leads to stigma. After the diagnostic assessment, the diagnostic centers certify a diagnosis, which may be unanimous or even divergent. When the diagnosis is certified by medical diagnostic centers it is accompanied by therapeutic sessions, and when issued by KE.D.D.Y. the appropriate educational framework is provided. Professionals who staff diagnostic centers have mainly medical-paramedical specialties and work with emphasis on diagnosis, rehabilitation or learning process. The reasons that impose the diagnostic process were mainly the children's learning difficulties. The educational context participated in the referral either by proposing it or by agreeing to initiate or continue the process. Parents and children report both positive and negative emotions when referring or being diagnosed. The children did not know about the diagnosis, but assumed that there was a written description of the procedure or their performance during the assessment. Diagnosis did not affect the school life of the children, and the changes that occurred were only for attending lessons in inclusive classes or with parallel support. Participants’ social interactions were not affected by the diagnosis at all. Finally, concerning the therapeutic sessions some expressed their satisfaction and others their partial to no satisfactory presence. The results are analyzed in the light of current conceptual approaches to disability, and the debate centered around the context of Inclusive Education."],"dc:identifier":["uoadl:2894804","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2894804"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση","Education"],"dc:title":["Απόψεις και εμπειρίες μαθητών/τριών τμημάτων ένταξης και παράλληλης στήριξης και των γονιών τους αναφορικά με τη διαγνωστική διαδικασία αξιολόγησης αναπηριών και ειδικών εκπαιδευτικών αναγκών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:37:06Z"}