{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2894847"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2894847","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Φυσιολογικές προσαρμογές κατά τη διάρκεια τεχνικού προγράμματος με άπνοια στη συγχρονισμένη κολύμβηση","abstract":"Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να προσδιοριστούν οι φυσιολογικές αποκρίσεις αθλητριών Συγχρονισμένης Κολύμβησης, κατά τη διάρκεια ρουτίνας με δύο διαφορετικές συνθήκες άπνοιας. Στη μελέτη συμμετείχαν 17 νεάνιδες αθλήτριες Συγχρονισμένης Κολύμβησης μέλη εθνικής ομάδας (ηλικία 17,3 ± 1,69 έτη, μάζα σώματος 53,9 ± 3,8 kg, ανάστημα 1,67 ± 0,04 m). Αρχικά προσδιορίστηκε η μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου μετά από προσπάθεια 400 μέτρων μέγιστης έντασης και σε επόμενη ημέρα το κατώφλι γαλακτικού μετά από δοκιμασία 4 x 200 μέτρα ελεύθερο με προοδευτικά αυξανόμενη ένταση. Σε δύο ακόμα ημέρες οι αθλήτριες εκτέλεσαν ρουτίνα ασκήσεων συγχρονισμένης κολύμβησης στο νερό. Στη μία ημέρα η ρουτίνα εφαρμόστηκε αρχικά με άπνοια και στη συνέχεια χωρίς άπνοια. Σε επόμενη ημέρα η ρουτίνα ασκήσεων εκτελέστηκε με αντίστροφη σειρά (πρώτα χωρίς άπνοια και στη συνέχεια με άπνοια). Κατά τη διάρκεια της ρουτίνας έγινε καταγραφή της καρδιακής συχνότητας, και η συγκέντρωση γαλακτικού και η πρόσληψη οξυγόνου κατεγράφη κατά την αποκατάσταση. Οι αθλήτριες παρουσίασαν παρόμοιες τιμές πρόσληψης οξυγόνου και συγκέντρωσης γαλακτικού στις δύο συνθήκες (κατανάλωση οξυγόνου: 42,3 ± 5,47 vs 42,94 ± 5,5 ml∙kg-1∙min-1, συγκέντρωση γαλακτικού: 4,39 ± 0,87 vs 5,05 ± 0,84 mmol/l). Η καρδιακή συχνότητα ήταν αυξημένη όταν η άπνοια πραγματοποιήθηκε στο τέλος της ρουτίνας (153 ± 6 vs 136 ± 5 b/min, p<0,05). Επιπλέον, η καρδιακή συχνότητα ως ποσοστό της καρδιακής συχνότητας στο κατώφλι γαλακτικού, ήταν υψηλότερη στη διάρκεια της συνθήκης στην οποία η άπνοια εφαρμόστηκε στο τέλος της ρουτίνας (29,21% vs 42,33%). Η ρουτίνα με την άπνοια στο τέλος ενός προγράμματος συγχρονισμένη κολύμβησης φαίνεται ότι εμφανίζει μεγαλύτερη δυσκολία για τις αθλήτριες.","abstract_html":"Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να προσδιοριστούν οι φυσιολογικές αποκρίσεις αθλητριών Συγχρονισμένης Κολύμβησης, κατά τη διάρκεια ρουτίνας με δύο διαφορετικές συνθήκες άπνοιας. Στη μελέτη συμμετείχαν 17 νεάνιδες αθλήτριες Συγχρονισμένης Κολύμβησης μέλη εθνικής ομάδας (ηλικία 17,3 ± 1,69 έτη, μάζα σώματος 53,9 ± 3,8 kg, ανάστημα 1,67 ± 0,04 m). Αρχικά προσδιορίστηκε η μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου μετά από προσπάθεια 400 μέτρων μέγιστης έντασης και σε επόμενη ημέρα το κατώφλι γαλακτικού μετά από δοκιμασία 4 x 200 μέτρα ελεύθερο με προοδευτικά αυξανόμενη ένταση. Σε δύο ακόμα ημέρες οι αθλήτριες εκτέλεσαν ρουτίνα ασκήσεων συγχρονισμένης κολύμβησης στο νερό. Στη μία ημέρα η ρουτίνα εφαρμόστηκε αρχικά με άπνοια και στη συνέχεια χωρίς άπνοια. Σε επόμενη ημέρα η ρουτίνα ασκήσεων εκτελέστηκε με αντίστροφη σειρά (πρώτα χωρίς άπνοια και στη συνέχεια με άπνοια). Κατά τη διάρκεια της ρουτίνας έγινε καταγραφή της καρδιακής συχνότητας, και η συγκέντρωση γαλακτικού και η πρόσληψη οξυγόνου κατεγράφη κατά την αποκατάσταση. Οι αθλήτριες παρουσίασαν παρόμοιες τιμές πρόσληψης οξυγόνου και συγκέντρωσης γαλακτικού στις δύο συνθήκες (κατανάλωση οξυγόνου: 42,3 ± 5,47 vs 42,94 ± 5,5 ml∙kg-1∙min-1, συγκέντρωση γαλακτικού: 4,39 ± 0,87 vs 5,05 ± 0,84 mmol/l). Η καρδιακή συχνότητα ήταν αυξημένη όταν η άπνοια πραγματοποιήθηκε στο τέλος της ρουτίνας (153 ± 6 vs 136 ± 5 b/min, p&lt;0,05). Επιπλέον, η καρδιακή συχνότητα ως ποσοστό της καρδιακής συχνότητας στο κατώφλι γαλακτικού, ήταν υψηλότερη στη διάρκεια της συνθήκης στην οποία η άπνοια εφαρμόστηκε στο τέλος της ρουτίνας (29,21% vs 42,33%). Η ρουτίνα με την άπνοια στο τέλος ενός προγράμματος συγχρονισμένη κολύμβησης φαίνεται ότι εμφανίζει μεγαλύτερη δυσκολία για τις αθλήτριες.","abstract_has_math":false,"creators":["Κουγιά Ελένη","Kougia Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:37:06Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2894847"],"render_values":[{"text":"uoadl:2894847","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2894847","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2894847","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2894847","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κουγιά Ελένη","Kougia Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2894847","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2894847"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να προσδιοριστούν οι φυσιολογικές αποκρίσεις αθλητριών Συγχρονισμένης Κολύμβησης, κατά τη διάρκεια ρουτίνας με δύο διαφορετικές συνθήκες άπνοιας. Στη μελέτη συμμετείχαν 17 νεάνιδες αθλήτριες Συγχρονισμένης Κολύμβησης μέλη εθνικής ομάδας (ηλικία 17,3 ± 1,69 έτη, μάζα σώματος 53,9 ± 3,8 kg, ανάστημα 1,67 ± 0,04 m). Αρχικά προσδιορίστηκε η μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου μετά από προσπάθεια 400 μέτρων μέγιστης έντασης και σε επόμενη ημέρα το κατώφλι γαλακτικού μετά από δοκιμασία 4 x 200 μέτρα ελεύθερο με προοδευτικά αυξανόμενη ένταση. Σε δύο ακόμα ημέρες οι αθλήτριες εκτέλεσαν ρουτίνα ασκήσεων συγχρονισμένης κολύμβησης στο νερό. Στη μία ημέρα η ρουτίνα εφαρμόστηκε αρχικά με άπνοια και στη συνέχεια χωρίς άπνοια. Σε επόμενη ημέρα η ρουτίνα ασκήσεων εκτελέστηκε με αντίστροφη σειρά (πρώτα χωρίς άπνοια και στη συνέχεια με άπνοια). Κατά τη διάρκεια της ρουτίνας έγινε καταγραφή της καρδιακής συχνότητας, και η συγκέντρωση γαλακτικού και η πρόσληψη οξυγόνου κατεγράφη κατά την αποκατάσταση. Οι αθλήτριες παρουσίασαν παρόμοιες τιμές πρόσληψης οξυγόνου και συγκέντρωσης γαλακτικού στις δύο συνθήκες (κατανάλωση οξυγόνου: 42,3 ± 5,47 vs 42,94 ± 5,5 ml∙kg-1∙min-1, συγκέντρωση γαλακτικού: 4,39 ± 0,87 vs 5,05 ± 0,84 mmol/l). Η καρδιακή συχνότητα ήταν αυξημένη όταν η άπνοια πραγματοποιήθηκε στο τέλος της ρουτίνας (153 ± 6 vs 136 ± 5 b/min, p<0,05). Επιπλέον, η καρδιακή συχνότητα ως ποσοστό της καρδιακής συχνότητας στο κατώφλι γαλακτικού, ήταν υψηλότερη στη διάρκεια της συνθήκης στην οποία η άπνοια εφαρμόστηκε στο τέλος της ρουτίνας (29,21% vs 42,33%). Η ρουτίνα με την άπνοια στο τέλος ενός προγράμματος συγχρονισμένη κολύμβησης φαίνεται ότι εμφανίζει μεγαλύτερη δυσκολία για τις αθλήτριες.","The aim of this study was to determine the physiological responses of Synchronized Swimming athletes, during technical routine in two different conditions of apnea. In this study 17 Junior Synchronized Swimming athletes, members of National Team (Mean age 17,3±1,69 years, body masst 53,9 ± 3,8 kg, height 1,67 ± 0,04 m) participated. The determination of maximal oxygen consumption, during 400m. maximum intensity swimming was performed in the first experimental day. The lactate threshold determined on 4 x 200 m. progressively increasing swimming intensity in another day. In two more different days a synchronised swimming technical routine executed. At the first condition the elements with apnea executed first in contrast with the second condition, where the apnea elements executed last. Heart rate was recorder during the routine and oxygen consumption and lactate concentration was recorded during recovery time. Similar values of oxygen consumption (42,3 ± 5,47 vs 42,94 ± 5,5 ml∙kg-1∙min-1) and lactate concentration (4,39 ± 0,87 vs 5,05 ± 0,84 mmol/l) were found for the athletes in both conditions of apnea. Heart rate was found higher in the condition with apnea last (153 ± 6 vs 136 ± 5 b/min, p<0,05). Furthermore, heart rate as percentage of the anaerobic threshold heart rate was found higher during the condition with the apnea last (29,21% vs 42,33%). This demonstrates that the routine in which the placement of apnea is designed at the end is more difficult for the athletes to execute."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Φυσιολογικές προσαρμογές κατά τη διάρκεια τεχνικού προγράμματος με άπνοια στη συγχρονισμένη κολύμβηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κουγιά Ελένη","Kougia Eleni"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να προσδιοριστούν οι φυσιολογικές αποκρίσεις αθλητριών Συγχρονισμένης Κολύμβησης, κατά τη διάρκεια ρουτίνας με δύο διαφορετικές συνθήκες άπνοιας. Στη μελέτη συμμετείχαν 17 νεάνιδες αθλήτριες Συγχρονισμένης Κολύμβησης μέλη εθνικής ομάδας (ηλικία 17,3 ± 1,69 έτη, μάζα σώματος 53,9 ± 3,8 kg, ανάστημα 1,67 ± 0,04 m). Αρχικά προσδιορίστηκε η μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου μετά από προσπάθεια 400 μέτρων μέγιστης έντασης και σε επόμενη ημέρα το κατώφλι γαλακτικού μετά από δοκιμασία 4 x 200 μέτρα ελεύθερο με προοδευτικά αυξανόμενη ένταση. Σε δύο ακόμα ημέρες οι αθλήτριες εκτέλεσαν ρουτίνα ασκήσεων συγχρονισμένης κολύμβησης στο νερό. Στη μία ημέρα η ρουτίνα εφαρμόστηκε αρχικά με άπνοια και στη συνέχεια χωρίς άπνοια. Σε επόμενη ημέρα η ρουτίνα ασκήσεων εκτελέστηκε με αντίστροφη σειρά (πρώτα χωρίς άπνοια και στη συνέχεια με άπνοια). Κατά τη διάρκεια της ρουτίνας έγινε καταγραφή της καρδιακής συχνότητας, και η συγκέντρωση γαλακτικού και η πρόσληψη οξυγόνου κατεγράφη κατά την αποκατάσταση. Οι αθλήτριες παρουσίασαν παρόμοιες τιμές πρόσληψης οξυγόνου και συγκέντρωσης γαλακτικού στις δύο συνθήκες (κατανάλωση οξυγόνου: 42,3 ± 5,47 vs 42,94 ± 5,5 ml∙kg-1∙min-1, συγκέντρωση γαλακτικού: 4,39 ± 0,87 vs 5,05 ± 0,84 mmol/l). Η καρδιακή συχνότητα ήταν αυξημένη όταν η άπνοια πραγματοποιήθηκε στο τέλος της ρουτίνας (153 ± 6 vs 136 ± 5 b/min, p<0,05). Επιπλέον, η καρδιακή συχνότητα ως ποσοστό της καρδιακής συχνότητας στο κατώφλι γαλακτικού, ήταν υψηλότερη στη διάρκεια της συνθήκης στην οποία η άπνοια εφαρμόστηκε στο τέλος της ρουτίνας (29,21% vs 42,33%). Η ρουτίνα με την άπνοια στο τέλος ενός προγράμματος συγχρονισμένη κολύμβησης φαίνεται ότι εμφανίζει μεγαλύτερη δυσκολία για τις αθλήτριες.","The aim of this study was to determine the physiological responses of Synchronized Swimming athletes, during technical routine in two different conditions of apnea. In this study 17 Junior Synchronized Swimming athletes, members of National Team (Mean age 17,3±1,69 years, body masst 53,9 ± 3,8 kg, height 1,67 ± 0,04 m) participated. The determination of maximal oxygen consumption, during 400m. maximum intensity swimming was performed in the first experimental day. The lactate threshold determined on 4 x 200 m. progressively increasing swimming intensity in another day. In two more different days a synchronised swimming technical routine executed. At the first condition the elements with apnea executed first in contrast with the second condition, where the apnea elements executed last. Heart rate was recorder during the routine and oxygen consumption and lactate concentration was recorded during recovery time. Similar values of oxygen consumption (42,3 ± 5,47 vs 42,94 ± 5,5 ml∙kg-1∙min-1) and lactate concentration (4,39 ± 0,87 vs 5,05 ± 0,84 mmol/l) were found for the athletes in both conditions of apnea. Heart rate was found higher in the condition with apnea last (153 ± 6 vs 136 ± 5 b/min, p<0,05). Furthermore, heart rate as percentage of the anaerobic threshold heart rate was found higher during the condition with the apnea last (29,21% vs 42,33%). This demonstrates that the routine in which the placement of apnea is designed at the end is more difficult for the athletes to execute."],"dc:identifier":["uoadl:2894847","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2894847"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Φυσιολογικές προσαρμογές κατά τη διάρκεια τεχνικού προγράμματος με άπνοια στη συγχρονισμένη κολύμβηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:37:06Z"}