{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2895002"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2895002","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"ΜΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΔΙΑΔΙΚΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ ΔΙΕΘΝΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ: ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΕΘΝΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΠΙΛΥΣΗΣ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ","abstract":"Περίληψη Η παρούσα εργασία αναλύει το ζήτημα της μη εμφάνισης διαδίκου ενώπιον διεθνών δικαστηρίων εστιάζοντας στο σύστημα επίλυσης διακρατικών διαφορών του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης και της Συνθήκης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας. Αν και στο διεθνές δίκαιο υπάρχουν κανόνες περί ερημοδικίας, αυτοί δεν είναι τόσο λεπτομερείς όσο στα εθνικά δίκαια. Αποκτά συνεπώς ενδιαφέρον η μελέτη και η έρευνα των περιπτώσεων ερημοδικίας ενώπιον διεθνών δικαστηρίων. Η ανά χείρας μελέτη καταδεικνύει ότι το μέρος που δεν εμφανίζεται ενώπιον δικαιοδοτικών οργάνων σε διαδικασία που το αφορά παραμένει διάδικο μέρος στην υπόθεση και η μη εμφάνισή του δεν επηρεάζει την δεσμευτικότητα της αποφάσεως. Σε καθε περίπτωση, πρόκειται για μια πρακτική η οποία δεν φαίνεται να έχει ευνοϊκά αποτελέσματα για τον διάδικο που την εφαρμόζει. Το μέρος που δεν εμφανίζεται δεσμεύεται ούτως ή άλλως από την απόφαση του δικαστηρίου χωρίς να έχουν ακουστεί απαραίτητα οι θέσεις του και οι ισχυρισμού του. Επίσης το ότι επέρχεται δέσμευση των διαδίκων μέσω της απόφασης, δεν σημαίνει ότι το κράτος που δεν συμμετείχε στις διαδικασίες θα συμμορφωθεί με την απόφαση στην περίπτωση που αυτή κρίνει εναντίον του. Έτσι, η ερημοδικία μπορεί να κατακριθεί ως συμπεριφορά κυρίως όταν συνδέεται με συμπεριφορές μη συμμόρφωσης, όπως στην περίπτωση της Κίνας στην Υπόθεση της Νότιας Σινικής Θάλασσας ή παλαιότερα της απόφασης στην υπόθεση ορόσημο Νικαράγουα.","abstract_html":"Περίληψη Η παρούσα εργασία αναλύει το ζήτημα της μη εμφάνισης διαδίκου ενώπιον διεθνών δικαστηρίων εστιάζοντας στο σύστημα επίλυσης διακρατικών διαφορών του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης και της Συνθήκης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας. Αν και στο διεθνές δίκαιο υπάρχουν κανόνες περί ερημοδικίας, αυτοί δεν είναι τόσο λεπτομερείς όσο στα εθνικά δίκαια. Αποκτά συνεπώς ενδιαφέρον η μελέτη και η έρευνα των περιπτώσεων ερημοδικίας ενώπιον διεθνών δικαστηρίων. Η ανά χείρας μελέτη καταδεικνύει ότι το μέρος που δεν εμφανίζεται ενώπιον δικαιοδοτικών οργάνων σε διαδικασία που το αφορά παραμένει διάδικο μέρος στην υπόθεση και η μη εμφάνισή του δεν επηρεάζει την δεσμευτικότητα της αποφάσεως. Σε καθε περίπτωση, πρόκειται για μια πρακτική η οποία δεν φαίνεται να έχει ευνοϊκά αποτελέσματα για τον διάδικο που την εφαρμόζει. Το μέρος που δεν εμφανίζεται δεσμεύεται ούτως ή άλλως από την απόφαση του δικαστηρίου χωρίς να έχουν ακουστεί απαραίτητα οι θέσεις του και οι ισχυρισμού του. Επίσης το ότι επέρχεται δέσμευση των διαδίκων μέσω της απόφασης, δεν σημαίνει ότι το κράτος που δεν συμμετείχε στις διαδικασίες θα συμμορφωθεί με την απόφαση στην περίπτωση που αυτή κρίνει εναντίον του. Έτσι, η ερημοδικία μπορεί να κατακριθεί ως συμπεριφορά κυρίως όταν συνδέεται με συμπεριφορές μη συμμόρφωσης, όπως στην περίπτωση της Κίνας στην Υπόθεση της Νότιας Σινικής Θάλασσας ή παλαιότερα της απόφασης στην υπόθεση ορόσημο Νικαράγουα.","abstract_has_math":false,"creators":["Καλύβα Κωνσταντίνα","Kalyva Konstantina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:37:08Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2895002"],"render_values":[{"text":"uoadl:2895002","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2895002","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2895002","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2895002","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καλύβα Κωνσταντίνα","Kalyva Konstantina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2895002","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2895002"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Περίληψη Η παρούσα εργασία αναλύει το ζήτημα της μη εμφάνισης διαδίκου ενώπιον διεθνών δικαστηρίων εστιάζοντας στο σύστημα επίλυσης διακρατικών διαφορών του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης και της Συνθήκης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας. Αν και στο διεθνές δίκαιο υπάρχουν κανόνες περί ερημοδικίας, αυτοί δεν είναι τόσο λεπτομερείς όσο στα εθνικά δίκαια. Αποκτά συνεπώς ενδιαφέρον η μελέτη και η έρευνα των περιπτώσεων ερημοδικίας ενώπιον διεθνών δικαστηρίων. Η ανά χείρας μελέτη καταδεικνύει ότι το μέρος που δεν εμφανίζεται ενώπιον δικαιοδοτικών οργάνων σε διαδικασία που το αφορά παραμένει διάδικο μέρος στην υπόθεση και η μη εμφάνισή του δεν επηρεάζει την δεσμευτικότητα της αποφάσεως. Σε καθε περίπτωση, πρόκειται για μια πρακτική η οποία δεν φαίνεται να έχει ευνοϊκά αποτελέσματα για τον διάδικο που την εφαρμόζει. Το μέρος που δεν εμφανίζεται δεσμεύεται ούτως ή άλλως από την απόφαση του δικαστηρίου χωρίς να έχουν ακουστεί απαραίτητα οι θέσεις του και οι ισχυρισμού του. Επίσης το ότι επέρχεται δέσμευση των διαδίκων μέσω της απόφασης, δεν σημαίνει ότι το κράτος που δεν συμμετείχε στις διαδικασίες θα συμμορφωθεί με την απόφαση στην περίπτωση που αυτή κρίνει εναντίον του. Έτσι, η ερημοδικία μπορεί να κατακριθεί ως συμπεριφορά κυρίως όταν συνδέεται με συμπεριφορές μη συμμόρφωσης, όπως στην περίπτωση της Κίνας στην Υπόθεση της Νότιας Σινικής Θάλασσας ή παλαιότερα της απόφασης στην υπόθεση ορόσημο Νικαράγουα.","Abstract The present dissertation examines the non-appearance of litigants before international courts and tribunals with the primary emphasis placed upon cases before the International Court of Justice and the international adjudicative bodies provided for under the UN Convention on the Law of the Sea. Even though international law does have rules on the non-appearance, these rules lack the level of detail under domestic law. Therefore, a study on non-appearance before international courts and tribunals acquires importance and will be the focus of the present enquiry. Accordingly, the present study reveals that a non-appearing party before an international court or tribunal having the competence to adjudicate the dispute concerned remains bound by any of the decisions of the said court or tribunal. Hence, non-appearance in no way influences the binding nature of the decision. In any case, it readily appears that it is a choice that rarely has positive consequences for the non-appearing state. The non-appearing party remains bound by the judgment, notwithstanding its decision not to partake in it and the fact that it has not had the chance to adequately put forth its views on the case. However, this does not mean that in any case they will accept the judgment. Especially, due to the non-appearance, states have been criticized as loosing a chance to put forth their views such as what happened in South China Sea."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["ΜΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΔΙΑΔΙΚΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ ΔΙΕΘΝΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ: ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΕΘΝΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΠΙΛΥΣΗΣ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καλύβα Κωνσταντίνα","Kalyva Konstantina"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Περίληψη Η παρούσα εργασία αναλύει το ζήτημα της μη εμφάνισης διαδίκου ενώπιον διεθνών δικαστηρίων εστιάζοντας στο σύστημα επίλυσης διακρατικών διαφορών του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης και της Συνθήκης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας. Αν και στο διεθνές δίκαιο υπάρχουν κανόνες περί ερημοδικίας, αυτοί δεν είναι τόσο λεπτομερείς όσο στα εθνικά δίκαια. Αποκτά συνεπώς ενδιαφέρον η μελέτη και η έρευνα των περιπτώσεων ερημοδικίας ενώπιον διεθνών δικαστηρίων. Η ανά χείρας μελέτη καταδεικνύει ότι το μέρος που δεν εμφανίζεται ενώπιον δικαιοδοτικών οργάνων σε διαδικασία που το αφορά παραμένει διάδικο μέρος στην υπόθεση και η μη εμφάνισή του δεν επηρεάζει την δεσμευτικότητα της αποφάσεως. Σε καθε περίπτωση, πρόκειται για μια πρακτική η οποία δεν φαίνεται να έχει ευνοϊκά αποτελέσματα για τον διάδικο που την εφαρμόζει. Το μέρος που δεν εμφανίζεται δεσμεύεται ούτως ή άλλως από την απόφαση του δικαστηρίου χωρίς να έχουν ακουστεί απαραίτητα οι θέσεις του και οι ισχυρισμού του. Επίσης το ότι επέρχεται δέσμευση των διαδίκων μέσω της απόφασης, δεν σημαίνει ότι το κράτος που δεν συμμετείχε στις διαδικασίες θα συμμορφωθεί με την απόφαση στην περίπτωση που αυτή κρίνει εναντίον του. Έτσι, η ερημοδικία μπορεί να κατακριθεί ως συμπεριφορά κυρίως όταν συνδέεται με συμπεριφορές μη συμμόρφωσης, όπως στην περίπτωση της Κίνας στην Υπόθεση της Νότιας Σινικής Θάλασσας ή παλαιότερα της απόφασης στην υπόθεση ορόσημο Νικαράγουα.","Abstract The present dissertation examines the non-appearance of litigants before international courts and tribunals with the primary emphasis placed upon cases before the International Court of Justice and the international adjudicative bodies provided for under the UN Convention on the Law of the Sea. Even though international law does have rules on the non-appearance, these rules lack the level of detail under domestic law. Therefore, a study on non-appearance before international courts and tribunals acquires importance and will be the focus of the present enquiry. Accordingly, the present study reveals that a non-appearing party before an international court or tribunal having the competence to adjudicate the dispute concerned remains bound by any of the decisions of the said court or tribunal. Hence, non-appearance in no way influences the binding nature of the decision. In any case, it readily appears that it is a choice that rarely has positive consequences for the non-appearing state. The non-appearing party remains bound by the judgment, notwithstanding its decision not to partake in it and the fact that it has not had the chance to adequately put forth its views on the case. However, this does not mean that in any case they will accept the judgment. Especially, due to the non-appearance, states have been criticized as loosing a chance to put forth their views such as what happened in South China Sea."],"dc:identifier":["uoadl:2895002","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2895002"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["ΜΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΔΙΑΔΙΚΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ ΔΙΕΘΝΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ: ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΕΘΝΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΠΙΛΥΣΗΣ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:37:08Z"}