{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2895145"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2895145","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μια ποιοτική έρευνα για τη συνεργασία μεταξύ των εκπαιδευτικών της προσχολικής και δημοτικής εκπαίδευσης αναφορικά με την μετάβαση των νηπίων με αναπηρία από το νηπιαγωγείο στο δημοτικό σχολείο","abstract":"Η μετάβαση από το νηπιαγωγείο στο δημοτικό αποτελεί μια κρίσιμη περίοδο στην ανάπτυξη των παιδιών (Pianta, Rimm-Kauffman & Cox, 1999), ενώ οι εμπειρίες από τις μεταβάσεις αυτές αποτελούν καθοριστικούς παράγοντες της μελλοντικής προόδου και των ακαδημαϊκών επιτεύξεών τους (Fabian & Dunlop, 2007 · Peters, 2010 ). Για τους σκοπούς αυτής της εργασίας, ο όρος μετάβαση αναφέρεται σε μια διαδικασία αλλαγής που βιώνουν τα παιδιά και οι οικογένειές τους, όταν αλλάζουν βαθμίδες εκπαίδευσης, με σημαντικές διαφορές κάθε φορά στις πολιτικές, το πρόγραμμα σπουδών, τη μεθοδολογία διδασκαλίας, τα περιβάλλοντα, τους ρόλους και τις προσδοκίες (Klerfelt & Graneld, 1994). Αυτή η φάση της ζωής των παιδιών αναγνωρίζεται γενικά ως περίοδος με έντονες, γρήγορες και πολλαπλές αναπτυξιακές, κοινωνικές και θεσμικές αλλαγές (Vogler, Crivello & Woodhead, 2008) και ενώ η μετάβαση είναι αναμενόμενη και συνδεδεμένη με τη ζωή του κάθε παιδιού, ταυτόχρονα είναι και μια αγχωτική περίοδος για τα ίδια και τους γονείς τους. Η παρούσα ποιοτική μελέτη πραγματεύεται τη μετάβαση των παιδιών με αναπηρία από την προσχολική στη δημοτική εκπαίδευση. Στοχεύει στο να παράσχει μια γενική εικόνα των σχέσεων που αναπτύσσονται και των πρακτικών που υιοθετούνται από δασκάλους και νηπιαγωγούς. Αποσκοπεί στην επισήμανση των παραγόντων, των αντιλήψεων και πολιτικών που διαμορφώνουν τις σχέσεις μεταξύ των εκπαιδευτικών και καθορίζουν τις πρακτικές που αυτοί υιοθετούν κατά τη διαδικασία μετάβασης των μαθητών, με στόχο την κατανόηση, η οποία θα μας επιτρέψει να παρέμβουμε και να ανατρέψουμε τους παράγοντες που δημιουργούν την ευπάθεια, δρουν ανασταλτικά και δυσχεραίνουν τις εκπαιδευτικές μεταβάσεις και των ανάπηρων μαθητών από το νηπιαγωγείο στο δημοτικό (Crump & Slee, 2O15). Η μελέτη πραγματοποιήθηκε με εκπαιδευτικούς νηπιαγωγείων και δημοτικών του νομού Αττικής, κατά την έναρξη της σχολικής χρονιάς 2018-2019. Για τη συλλογή των στοιχείων επιλέχθηκε η ημιδομημένη συνέντευξη και η θεματική ανάλυση του περιεχομένου, για την ανάλυση των δεδομένων. Η επιλογή του Βιοοικολογικού μοντέλου (Bronfenbrenner & Morris, 2006) και η επικέντρωση στη μετάβαση ως μια βιοοικολογική έννοια, απηχεί τη θέση που θέλει την έρευνα, την πολιτική και την πρακτική να απομακρύνεται από μια ελλειμματική προσέγγιση και να ασπάζεται προσεγγίσεις βασισμένες στις δυνάμεις του ατόμου, στη συγκεκριμένη περίπτωση, όλων των εμπλεκομένων στη μετάβαση (Saleebey, 2006). Ερευνήθηκαν οι αντιλήψεις και οι πρακτικές μετάβασης που επιλέγονται από τους εκπαιδευτικούς των δύο πλαισίων, οι σχέσεις που αναπτύσσονται μεταξύ τους και η επίδραση αυτών στην μετάβαση των ανάπηρων μαθητών από το νηπιαγωγείο στο δημοτικό. Τα ευρήματα της έρευνας έδειξαν ότι οι δασκάλες και οι νηπιαγωγοί προσδιορίζουν τις μεταβάσεις ως καίριας σημασίας στην εκπαιδευτική πορεία των μαθητών αφού θέτει τις βάσεις της μετέπειτα σχολικής τους πορείας. Αναγνωρίζουν την αλλαγή ως κρίσιμο χαρακτηριστικό της μεταβατικής περιόδου, που συχνά αποτελεί πρόκληση για τους μαθητές και τους γονείς τους. Οι γονείς των μαθητών με αναπηρία, παρουσιάζονται με ψηλότερα επίπεδα άγχους, αφού εκτός από τη μετάβαση τους απασχολεί και η αναπηρία των παιδιών τους. Οι εκπαιδευτικοί αναγνωρίζουν την αξία ανάπτυξης συνεργατικών σχέσεων μεταξύ τους και την αναγκαιότητα αυτών για ομαλές εκπαιδευτικές μεταβάσεις. Οι πρακτικές που δηλώθηκαν αφορούν όλους τους μαθητές, χωρίς να γίνεται διάκριση για τους μαθητές με αναπηρία. Η ανταλλαγή πληροφοριών για την εξέλιξη και τη μάθηση των μαθητών και οι επισκέψεις των νηπίων στα δημοτικά, τον Ιούνιο, αναφέρθηκαν ως οι συχνότερες πρακτικές. Η μεταξύ τους επικοινωνία είναι κατά βάση τηλεφωνική, ενώ συναντήσεις για να εργαστούν από κοινού σε θέματα μετάβασης - σχεδιασμό μεταβατικών προγραμμάτων ή ανταλλαγή δοκιμασμένων μεθόδων και τεχνικών για αποτελεσματικές μεταβάσεις - δεν αναφέρθηκαν.","abstract_html":"Η μετάβαση από το νηπιαγωγείο στο δημοτικό αποτελεί μια κρίσιμη περίοδο στην ανάπτυξη των παιδιών (Pianta, Rimm-Kauffman &amp; Cox, 1999), ενώ οι εμπειρίες από τις μεταβάσεις αυτές αποτελούν καθοριστικούς παράγοντες της μελλοντικής προόδου και των ακαδημαϊκών επιτεύξεών τους (Fabian &amp; Dunlop, 2007 · Peters, 2010 ). Για τους σκοπούς αυτής της εργασίας, ο όρος μετάβαση αναφέρεται σε μια διαδικασία αλλαγής που βιώνουν τα παιδιά και οι οικογένειές τους, όταν αλλάζουν βαθμίδες εκπαίδευσης, με σημαντικές διαφορές κάθε φορά στις πολιτικές, το πρόγραμμα σπουδών, τη μεθοδολογία διδασκαλίας, τα περιβάλλοντα, τους ρόλους και τις προσδοκίες (Klerfelt &amp; Graneld, 1994). Αυτή η φάση της ζωής των παιδιών αναγνωρίζεται γενικά ως περίοδος με έντονες, γρήγορες και πολλαπλές αναπτυξιακές, κοινωνικές και θεσμικές αλλαγές (Vogler, Crivello &amp; Woodhead, 2008) και ενώ η μετάβαση είναι αναμενόμενη και συνδεδεμένη με τη ζωή του κάθε παιδιού, ταυτόχρονα είναι και μια αγχωτική περίοδος για τα ίδια και τους γονείς τους. Η παρούσα ποιοτική μελέτη πραγματεύεται τη μετάβαση των παιδιών με αναπηρία από την προσχολική στη δημοτική εκπαίδευση. Στοχεύει στο να παράσχει μια γενική εικόνα των σχέσεων που αναπτύσσονται και των πρακτικών που υιοθετούνται από δασκάλους και νηπιαγωγούς. Αποσκοπεί στην επισήμανση των παραγόντων, των αντιλήψεων και πολιτικών που διαμορφώνουν τις σχέσεις μεταξύ των εκπαιδευτικών και καθορίζουν τις πρακτικές που αυτοί υιοθετούν κατά τη διαδικασία μετάβασης των μαθητών, με στόχο την κατανόηση, η οποία θα μας επιτρέψει να παρέμβουμε και να ανατρέψουμε τους παράγοντες που δημιουργούν την ευπάθεια, δρουν ανασταλτικά και δυσχεραίνουν τις εκπαιδευτικές μεταβάσεις και των ανάπηρων μαθητών από το νηπιαγωγείο στο δημοτικό (Crump &amp; Slee, 2O15). Η μελέτη πραγματοποιήθηκε με εκπαιδευτικούς νηπιαγωγείων και δημοτικών του νομού Αττικής, κατά την έναρξη της σχολικής χρονιάς 2018-2019. Για τη συλλογή των στοιχείων επιλέχθηκε η ημιδομημένη συνέντευξη και η θεματική ανάλυση του περιεχομένου, για την ανάλυση των δεδομένων. Η επιλογή του Βιοοικολογικού μοντέλου (Bronfenbrenner &amp; Morris, 2006) και η επικέντρωση στη μετάβαση ως μια βιοοικολογική έννοια, απηχεί τη θέση που θέλει την έρευνα, την πολιτική και την πρακτική να απομακρύνεται από μια ελλειμματική προσέγγιση και να ασπάζεται προσεγγίσεις βασισμένες στις δυνάμεις του ατόμου, στη συγκεκριμένη περίπτωση, όλων των εμπλεκομένων στη μετάβαση (Saleebey, 2006). Ερευνήθηκαν οι αντιλήψεις και οι πρακτικές μετάβασης που επιλέγονται από τους εκπαιδευτικούς των δύο πλαισίων, οι σχέσεις που αναπτύσσονται μεταξύ τους και η επίδραση αυτών στην μετάβαση των ανάπηρων μαθητών από το νηπιαγωγείο στο δημοτικό. Τα ευρήματα της έρευνας έδειξαν ότι οι δασκάλες και οι νηπιαγωγοί προσδιορίζουν τις μεταβάσεις ως καίριας σημασίας στην εκπαιδευτική πορεία των μαθητών αφού θέτει τις βάσεις της μετέπειτα σχολικής τους πορείας. Αναγνωρίζουν την αλλαγή ως κρίσιμο χαρακτηριστικό της μεταβατικής περιόδου, που συχνά αποτελεί πρόκληση για τους μαθητές και τους γονείς τους. Οι γονείς των μαθητών με αναπηρία, παρουσιάζονται με ψηλότερα επίπεδα άγχους, αφού εκτός από τη μετάβαση τους απασχολεί και η αναπηρία των παιδιών τους. Οι εκπαιδευτικοί αναγνωρίζουν την αξία ανάπτυξης συνεργατικών σχέσεων μεταξύ τους και την αναγκαιότητα αυτών για ομαλές εκπαιδευτικές μεταβάσεις. Οι πρακτικές που δηλώθηκαν αφορούν όλους τους μαθητές, χωρίς να γίνεται διάκριση για τους μαθητές με αναπηρία. Η ανταλλαγή πληροφοριών για την εξέλιξη και τη μάθηση των μαθητών και οι επισκέψεις των νηπίων στα δημοτικά, τον Ιούνιο, αναφέρθηκαν ως οι συχνότερες πρακτικές. Η μεταξύ τους επικοινωνία είναι κατά βάση τηλεφωνική, ενώ συναντήσεις για να εργαστούν από κοινού σε θέματα μετάβασης - σχεδιασμό μεταβατικών προγραμμάτων ή ανταλλαγή δοκιμασμένων μεθόδων και τεχνικών για αποτελεσματικές μεταβάσεις - δεν αναφέρθηκαν.","abstract_has_math":false,"creators":["Αλεξοπούλου Θεοδώρα","Alexopoulou Theodora"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:37:08Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2895145"],"render_values":[{"text":"uoadl:2895145","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2895145","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2895145","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2895145","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αλεξοπούλου Θεοδώρα","Alexopoulou Theodora"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2895145","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2895145"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η μετάβαση από το νηπιαγωγείο στο δημοτικό αποτελεί μια κρίσιμη περίοδο στην ανάπτυξη των παιδιών (Pianta, Rimm-Kauffman & Cox, 1999), ενώ οι εμπειρίες από τις μεταβάσεις αυτές αποτελούν καθοριστικούς παράγοντες της μελλοντικής προόδου και των ακαδημαϊκών επιτεύξεών τους (Fabian & Dunlop, 2007 · Peters, 2010 ). Για τους σκοπούς αυτής της εργασίας, ο όρος μετάβαση αναφέρεται σε μια διαδικασία αλλαγής που βιώνουν τα παιδιά και οι οικογένειές τους, όταν αλλάζουν βαθμίδες εκπαίδευσης, με σημαντικές διαφορές κάθε φορά στις πολιτικές, το πρόγραμμα σπουδών, τη μεθοδολογία διδασκαλίας, τα περιβάλλοντα, τους ρόλους και τις προσδοκίες (Klerfelt & Graneld, 1994). Αυτή η φάση της ζωής των παιδιών αναγνωρίζεται γενικά ως περίοδος με έντονες, γρήγορες και πολλαπλές αναπτυξιακές, κοινωνικές και θεσμικές αλλαγές (Vogler, Crivello & Woodhead, 2008) και ενώ η μετάβαση είναι αναμενόμενη και συνδεδεμένη με τη ζωή του κάθε παιδιού, ταυτόχρονα είναι και μια αγχωτική περίοδος για τα ίδια και τους γονείς τους. Η παρούσα ποιοτική μελέτη πραγματεύεται τη μετάβαση των παιδιών με αναπηρία από την προσχολική στη δημοτική εκπαίδευση. Στοχεύει στο να παράσχει μια γενική εικόνα των σχέσεων που αναπτύσσονται και των πρακτικών που υιοθετούνται από δασκάλους και νηπιαγωγούς. Αποσκοπεί στην επισήμανση των παραγόντων, των αντιλήψεων και πολιτικών που διαμορφώνουν τις σχέσεις μεταξύ των εκπαιδευτικών και καθορίζουν τις πρακτικές που αυτοί υιοθετούν κατά τη διαδικασία μετάβασης των μαθητών, με στόχο την κατανόηση, η οποία θα μας επιτρέψει να παρέμβουμε και να ανατρέψουμε τους παράγοντες που δημιουργούν την ευπάθεια, δρουν ανασταλτικά και δυσχεραίνουν τις εκπαιδευτικές μεταβάσεις και των ανάπηρων μαθητών από το νηπιαγωγείο στο δημοτικό (Crump & Slee, 2O15). Η μελέτη πραγματοποιήθηκε με εκπαιδευτικούς νηπιαγωγείων και δημοτικών του νομού Αττικής, κατά την έναρξη της σχολικής χρονιάς 2018-2019. Για τη συλλογή των στοιχείων επιλέχθηκε η ημιδομημένη συνέντευξη και η θεματική ανάλυση του περιεχομένου, για την ανάλυση των δεδομένων. Η επιλογή του Βιοοικολογικού μοντέλου (Bronfenbrenner & Morris, 2006) και η επικέντρωση στη μετάβαση ως μια βιοοικολογική έννοια, απηχεί τη θέση που θέλει την έρευνα, την πολιτική και την πρακτική να απομακρύνεται από μια ελλειμματική προσέγγιση και να ασπάζεται προσεγγίσεις βασισμένες στις δυνάμεις του ατόμου, στη συγκεκριμένη περίπτωση, όλων των εμπλεκομένων στη μετάβαση (Saleebey, 2006). Ερευνήθηκαν οι αντιλήψεις και οι πρακτικές μετάβασης που επιλέγονται από τους εκπαιδευτικούς των δύο πλαισίων, οι σχέσεις που αναπτύσσονται μεταξύ τους και η επίδραση αυτών στην μετάβαση των ανάπηρων μαθητών από το νηπιαγωγείο στο δημοτικό. Τα ευρήματα της έρευνας έδειξαν ότι οι δασκάλες και οι νηπιαγωγοί προσδιορίζουν τις μεταβάσεις ως καίριας σημασίας στην εκπαιδευτική πορεία των μαθητών αφού θέτει τις βάσεις της μετέπειτα σχολικής τους πορείας. Αναγνωρίζουν την αλλαγή ως κρίσιμο χαρακτηριστικό της μεταβατικής περιόδου, που συχνά αποτελεί πρόκληση για τους μαθητές και τους γονείς τους. Οι γονείς των μαθητών με αναπηρία, παρουσιάζονται με ψηλότερα επίπεδα άγχους, αφού εκτός από τη μετάβαση τους απασχολεί και η αναπηρία των παιδιών τους. Οι εκπαιδευτικοί αναγνωρίζουν την αξία ανάπτυξης συνεργατικών σχέσεων μεταξύ τους και την αναγκαιότητα αυτών για ομαλές εκπαιδευτικές μεταβάσεις. Οι πρακτικές που δηλώθηκαν αφορούν όλους τους μαθητές, χωρίς να γίνεται διάκριση για τους μαθητές με αναπηρία. Η ανταλλαγή πληροφοριών για την εξέλιξη και τη μάθηση των μαθητών και οι επισκέψεις των νηπίων στα δημοτικά, τον Ιούνιο, αναφέρθηκαν ως οι συχνότερες πρακτικές. Η μεταξύ τους επικοινωνία είναι κατά βάση τηλεφωνική, ενώ συναντήσεις για να εργαστούν από κοινού σε θέματα μετάβασης - σχεδιασμό μεταβατικών προγραμμάτων ή ανταλλαγή δοκιμασμένων μεθόδων και τεχνικών για αποτελεσματικές μεταβάσεις - δεν αναφέρθηκαν.","The transition from kindergarten to primary school is a very critical period for the children development (Pianta, Rimm-Kauffman, Cox, 1999) meanwhile the experiences from this transition are crucial parameters for the children’s future progress and academic achievements (Fabian & Dunlop, 2007· Peters, 2010). For the purpose of this dissertation, the term transition refers to the children’s and families’ process of change from one education level to the other, where significant differences on the policies, curriculum, teaching methodology, environment, roles and expectations can be found (Klerfelt & Graneld, 1994). The transition from one education level to the other can be described as a period with intense, rapid and multiple developmental, social and institutional changes (Vogler, Crivello & Woodhead, 2008). Moreover, while this sift is anticipated and linked with the kids’ life, it can also be a very stressful period for them and their parents. This dissertation deals with the transition of the handicapper children from preschool to elementary education. It targets to provide a general view on the relationships developed and practices adopted by teachers and kindergarteners. It aims to understand the parameters, ideologies and practices that form the relationships among the teachers and define the practices that they adopt though the process of the student’s transition with ultimate goal the understanding of the factors that act as inhibitors and hamper the educational transition of disable pupils from kindergarten to elementary school (Crump & Slee, 2015). The research took place at the beginning of the new school year, in kindergartens and elementary schools in the prefecture of Attica. Semi-structured interview and thematic analysis of the content were selected for data collection and data analysis. The choice of the Bio-ecological model (Bronfenbrenner & Morris, 2006) and the focus on the transition as a bio-ecological concept, appeals the concept that claims that this policy and practices move away from a deficit approach and to adopt approaches based on the individual’s forces (Saleebey, 2006). Additionally, the transition practices chosen by teachers in both contexts, the relationships developed among them and the impact that these had on the transition of handicapped students from kindergarten to elementary school were investigated. It was also examined whether the characteristic of disability affect the quality of the relationships and ultimately the practices selected. The findings of the study show that the teachers and kindergarteners identify the transition crucial to the student’s educational path as they laid the fundamentals for their later schooling. They identify the change as a critical feature of this transitional period that frequently is a challenge for students and their parents. The parents of kids with disabilities are presented with high anxiety and stress levels not only because of the child’s transition to another educational level but also because of the child’s disability. It was common that teachers recognize the value of developing collaborative relationships with each other and the importance of this collaboration for smooth educational transitions. All the practices applied are referred to all the students, with no discrimination for students with disabilities. The exchange of information between the kindergarteners and the teachers regarding the student developments and the visits of the pupils to elementary schools in June were cited as the most common practices.The exchange of information and the communication was mainly by telephone, while meetings to work were focusing on transition issues, transition planning or exchange of proven methods and techniques for effective transitions."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μια ποιοτική έρευνα για τη συνεργασία μεταξύ των εκπαιδευτικών της προσχολικής και δημοτικής εκπαίδευσης αναφορικά με την μετάβαση των νηπίων με αναπηρία από το νηπιαγωγείο στο δημοτικό σχολείο"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αλεξοπούλου Θεοδώρα","Alexopoulou Theodora"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Η μετάβαση από το νηπιαγωγείο στο δημοτικό αποτελεί μια κρίσιμη περίοδο στην ανάπτυξη των παιδιών (Pianta, Rimm-Kauffman & Cox, 1999), ενώ οι εμπειρίες από τις μεταβάσεις αυτές αποτελούν καθοριστικούς παράγοντες της μελλοντικής προόδου και των ακαδημαϊκών επιτεύξεών τους (Fabian & Dunlop, 2007 · Peters, 2010 ). Για τους σκοπούς αυτής της εργασίας, ο όρος μετάβαση αναφέρεται σε μια διαδικασία αλλαγής που βιώνουν τα παιδιά και οι οικογένειές τους, όταν αλλάζουν βαθμίδες εκπαίδευσης, με σημαντικές διαφορές κάθε φορά στις πολιτικές, το πρόγραμμα σπουδών, τη μεθοδολογία διδασκαλίας, τα περιβάλλοντα, τους ρόλους και τις προσδοκίες (Klerfelt & Graneld, 1994). Αυτή η φάση της ζωής των παιδιών αναγνωρίζεται γενικά ως περίοδος με έντονες, γρήγορες και πολλαπλές αναπτυξιακές, κοινωνικές και θεσμικές αλλαγές (Vogler, Crivello & Woodhead, 2008) και ενώ η μετάβαση είναι αναμενόμενη και συνδεδεμένη με τη ζωή του κάθε παιδιού, ταυτόχρονα είναι και μια αγχωτική περίοδος για τα ίδια και τους γονείς τους. Η παρούσα ποιοτική μελέτη πραγματεύεται τη μετάβαση των παιδιών με αναπηρία από την προσχολική στη δημοτική εκπαίδευση. Στοχεύει στο να παράσχει μια γενική εικόνα των σχέσεων που αναπτύσσονται και των πρακτικών που υιοθετούνται από δασκάλους και νηπιαγωγούς. Αποσκοπεί στην επισήμανση των παραγόντων, των αντιλήψεων και πολιτικών που διαμορφώνουν τις σχέσεις μεταξύ των εκπαιδευτικών και καθορίζουν τις πρακτικές που αυτοί υιοθετούν κατά τη διαδικασία μετάβασης των μαθητών, με στόχο την κατανόηση, η οποία θα μας επιτρέψει να παρέμβουμε και να ανατρέψουμε τους παράγοντες που δημιουργούν την ευπάθεια, δρουν ανασταλτικά και δυσχεραίνουν τις εκπαιδευτικές μεταβάσεις και των ανάπηρων μαθητών από το νηπιαγωγείο στο δημοτικό (Crump & Slee, 2O15). Η μελέτη πραγματοποιήθηκε με εκπαιδευτικούς νηπιαγωγείων και δημοτικών του νομού Αττικής, κατά την έναρξη της σχολικής χρονιάς 2018-2019. Για τη συλλογή των στοιχείων επιλέχθηκε η ημιδομημένη συνέντευξη και η θεματική ανάλυση του περιεχομένου, για την ανάλυση των δεδομένων. Η επιλογή του Βιοοικολογικού μοντέλου (Bronfenbrenner & Morris, 2006) και η επικέντρωση στη μετάβαση ως μια βιοοικολογική έννοια, απηχεί τη θέση που θέλει την έρευνα, την πολιτική και την πρακτική να απομακρύνεται από μια ελλειμματική προσέγγιση και να ασπάζεται προσεγγίσεις βασισμένες στις δυνάμεις του ατόμου, στη συγκεκριμένη περίπτωση, όλων των εμπλεκομένων στη μετάβαση (Saleebey, 2006). Ερευνήθηκαν οι αντιλήψεις και οι πρακτικές μετάβασης που επιλέγονται από τους εκπαιδευτικούς των δύο πλαισίων, οι σχέσεις που αναπτύσσονται μεταξύ τους και η επίδραση αυτών στην μετάβαση των ανάπηρων μαθητών από το νηπιαγωγείο στο δημοτικό. Τα ευρήματα της έρευνας έδειξαν ότι οι δασκάλες και οι νηπιαγωγοί προσδιορίζουν τις μεταβάσεις ως καίριας σημασίας στην εκπαιδευτική πορεία των μαθητών αφού θέτει τις βάσεις της μετέπειτα σχολικής τους πορείας. Αναγνωρίζουν την αλλαγή ως κρίσιμο χαρακτηριστικό της μεταβατικής περιόδου, που συχνά αποτελεί πρόκληση για τους μαθητές και τους γονείς τους. Οι γονείς των μαθητών με αναπηρία, παρουσιάζονται με ψηλότερα επίπεδα άγχους, αφού εκτός από τη μετάβαση τους απασχολεί και η αναπηρία των παιδιών τους. Οι εκπαιδευτικοί αναγνωρίζουν την αξία ανάπτυξης συνεργατικών σχέσεων μεταξύ τους και την αναγκαιότητα αυτών για ομαλές εκπαιδευτικές μεταβάσεις. Οι πρακτικές που δηλώθηκαν αφορούν όλους τους μαθητές, χωρίς να γίνεται διάκριση για τους μαθητές με αναπηρία. Η ανταλλαγή πληροφοριών για την εξέλιξη και τη μάθηση των μαθητών και οι επισκέψεις των νηπίων στα δημοτικά, τον Ιούνιο, αναφέρθηκαν ως οι συχνότερες πρακτικές. Η μεταξύ τους επικοινωνία είναι κατά βάση τηλεφωνική, ενώ συναντήσεις για να εργαστούν από κοινού σε θέματα μετάβασης - σχεδιασμό μεταβατικών προγραμμάτων ή ανταλλαγή δοκιμασμένων μεθόδων και τεχνικών για αποτελεσματικές μεταβάσεις - δεν αναφέρθηκαν.","The transition from kindergarten to primary school is a very critical period for the children development (Pianta, Rimm-Kauffman, Cox, 1999) meanwhile the experiences from this transition are crucial parameters for the children’s future progress and academic achievements (Fabian & Dunlop, 2007· Peters, 2010). For the purpose of this dissertation, the term transition refers to the children’s and families’ process of change from one education level to the other, where significant differences on the policies, curriculum, teaching methodology, environment, roles and expectations can be found (Klerfelt & Graneld, 1994). The transition from one education level to the other can be described as a period with intense, rapid and multiple developmental, social and institutional changes (Vogler, Crivello & Woodhead, 2008). Moreover, while this sift is anticipated and linked with the kids’ life, it can also be a very stressful period for them and their parents. This dissertation deals with the transition of the handicapper children from preschool to elementary education. It targets to provide a general view on the relationships developed and practices adopted by teachers and kindergarteners. It aims to understand the parameters, ideologies and practices that form the relationships among the teachers and define the practices that they adopt though the process of the student’s transition with ultimate goal the understanding of the factors that act as inhibitors and hamper the educational transition of disable pupils from kindergarten to elementary school (Crump & Slee, 2015). The research took place at the beginning of the new school year, in kindergartens and elementary schools in the prefecture of Attica. Semi-structured interview and thematic analysis of the content were selected for data collection and data analysis. The choice of the Bio-ecological model (Bronfenbrenner & Morris, 2006) and the focus on the transition as a bio-ecological concept, appeals the concept that claims that this policy and practices move away from a deficit approach and to adopt approaches based on the individual’s forces (Saleebey, 2006). Additionally, the transition practices chosen by teachers in both contexts, the relationships developed among them and the impact that these had on the transition of handicapped students from kindergarten to elementary school were investigated. It was also examined whether the characteristic of disability affect the quality of the relationships and ultimately the practices selected. The findings of the study show that the teachers and kindergarteners identify the transition crucial to the student’s educational path as they laid the fundamentals for their later schooling. They identify the change as a critical feature of this transitional period that frequently is a challenge for students and their parents. The parents of kids with disabilities are presented with high anxiety and stress levels not only because of the child’s transition to another educational level but also because of the child’s disability. It was common that teachers recognize the value of developing collaborative relationships with each other and the importance of this collaboration for smooth educational transitions. All the practices applied are referred to all the students, with no discrimination for students with disabilities. The exchange of information between the kindergarteners and the teachers regarding the student developments and the visits of the pupils to elementary schools in June were cited as the most common practices.The exchange of information and the communication was mainly by telephone, while meetings to work were focusing on transition issues, transition planning or exchange of proven methods and techniques for effective transitions."],"dc:identifier":["uoadl:2895145","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2895145"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Μια ποιοτική έρευνα για τη συνεργασία μεταξύ των εκπαιδευτικών της προσχολικής και δημοτικής εκπαίδευσης αναφορικά με την μετάβαση των νηπίων με αναπηρία από το νηπιαγωγείο στο δημοτικό σχολείο"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:37:08Z"}