{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2895170"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2895170","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η δικαστική προστασία των ιδιωτών κατά την εκτέλεση υποχρεώσεων που έχει αναλάβει κράτος μέλος της Ένωσης υπαγόμενο σε πρόγραμμα οικονομικής στήριξης","abstract":"Αντικείμενο της παρούσας μελέτης είναι το κατά πόσον οι όψιμες προκλήσεις της οικονομικής κρίσης, και το θεσμικό αντίκτυπο αυτών στο ενωσιακό οικοδόμημα, αλλοίωσαν ή έστω μετασχημάτισαν το σύστημα προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Σημαντικός άξονας ελέγχου αποτελεί η ιδιότυπη μηχανική του ενωσιακού δικαστή στο επίπεδο προστασίας των ατομικών δικαιωμάτων έναντι των κατοχυρωμένων οικονομικών ελευθεριών, η οποία αφίσταται από μια λογική σύγκρουσης δικαιωμάτων και αξιακής υπεροχής μεταξύ των, και προσανατολίζεται στη λογική του συγκερασμού των υπό κρίση δικαιωμάτων, με προσήλωση στον στόχο της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Προς το σκοπό αυτό αναλύεται τόσο η νομολογιακή αντιμετώπιση των προκλήσεων αυτών από τον ενωσιακό δικαστή, και δη επί ενδίκων βοηθημάτων που ασκήθηκαν από φυσικά και νομικά πρόσωπα κρατών - μελών υποκειμένων σε καθεστώς δημοσιονομικής προσαρμογής, όσο και ο ρόλος που το ΔΕΕ κλήθηκε να επιτελέσει εν όψει των προκλήσεων αυτών. Σε ένα πρώτο επίπεδο, εντοπίζονται γενικά σημεία, αλλά και συγκεκριμένη νομολογιακή δραστηριότητα του ΔΕΕ, υπό το βάρος της οποίας προσδιορίζεται κατ’ αρχάς η υποχώρηση της δυνατότητας δικαστικού ελέγχου των πράξεων των ενωσιακών οργάνων, οι οποίες εξεδόθησαν με σκοπό την αντιμετώπιση των συνεπειών της οικονομικής κρίσης. Σε δεύτερο επίπεδο, το οποίο οριοθετείται από την χρονική περίοδο κατά την οποία κατέστη σαφές ότι οι επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης δεν αποτελούν μια περίοδο εξαίρεσης – με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τον χρονικό περιορισμό της και τον έκτακτο χαρακτήρα της- αναλύεται η χάραξη νέων δικαιοκρατικών ορίων στο θεσμικό οικοδόμημα αντιμετώπισης των συνεπειών της κρίσης, καθώς και η επιστροφή του ενωσιακού δικαστική στην προ της οικονομικής κρίσης νομολογιακή περιφρούρηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων, και μάλιστα στην πιο εμπροσθοβαρή έκφανση αυτής, εν όψει της οποίας ο βαθμός συσχέτισης ενωσιακών πράξεων με διατάξεις του διεθνούς δικαίου, ουδόλως επενεργεί στην δυνατότητα ελέγχου νομιμότητάς τους. Η δραστηριότητα του ενωσιακού δικαστή δεν αφορά μόνον στην κατοχύρωση συγκεκριμένων κριτηρίων ελέγχου νομιμότητας των πράξεων των ενωσιακών οργάνων, αλλά στρέφεται και προς τον εννοιολογικό προσδιορισμό του δημοσιονομικού δημοσίου συμφέροντος της Ένωσης, και δη ως εννόμου αγαθού «συνταγματικής» περιωπής. Η σύνθετη δραστηριότητα του ενωσιακού δικαστή εν τέλει, συνιστά την επιστροφή στην παραδοσιακή προσέγγιση της συνδυαστικής ερμηνείας και εφαρμογής του συστήματος προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων με την αναγκαιότητα διασφάλισης της αποτελεσματικής εφαρμογής του ενωσιακού δικαίου, με τη μόνη διαφορά ότι εν προκειμένω, στο έτερο σκέλος του δικανικού συλλογισμού δεν εδράζεται η προάσπιση της αποτελεσματικής εφαρμογής του ενωσιακού δικαίου lato sensu, αλλά η ίδια η διασφάλιση του οικονομικού προτύπου της Ένωσης, υπό την μορφή του επιδιωκόμενου σκοπού της δημοσιονομικής σταθερότητας. Η μελέτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο ενωσιακός δικαστής λειτούργησε όχι μόνον ως εφαρμοστής του συστήματος προστασίας των ατομικών δικαιωμάτων, αλλά και ως θεματοφύλακας της ίδιας της αποτελεσματικής εφαρμογής του ενωσιακού δικαίου.","abstract_html":"Αντικείμενο της παρούσας μελέτης είναι το κατά πόσον οι όψιμες προκλήσεις της οικονομικής κρίσης, και το θεσμικό αντίκτυπο αυτών στο ενωσιακό οικοδόμημα, αλλοίωσαν ή έστω μετασχημάτισαν το σύστημα προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Σημαντικός άξονας ελέγχου αποτελεί η ιδιότυπη μηχανική του ενωσιακού δικαστή στο επίπεδο προστασίας των ατομικών δικαιωμάτων έναντι των κατοχυρωμένων οικονομικών ελευθεριών, η οποία αφίσταται από μια λογική σύγκρουσης δικαιωμάτων και αξιακής υπεροχής μεταξύ των, και προσανατολίζεται στη λογική του συγκερασμού των υπό κρίση δικαιωμάτων, με προσήλωση στον στόχο της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Προς το σκοπό αυτό αναλύεται τόσο η νομολογιακή αντιμετώπιση των προκλήσεων αυτών από τον ενωσιακό δικαστή, και δη επί ενδίκων βοηθημάτων που ασκήθηκαν από φυσικά και νομικά πρόσωπα κρατών - μελών υποκειμένων σε καθεστώς δημοσιονομικής προσαρμογής, όσο και ο ρόλος που το ΔΕΕ κλήθηκε να επιτελέσει εν όψει των προκλήσεων αυτών. Σε ένα πρώτο επίπεδο, εντοπίζονται γενικά σημεία, αλλά και συγκεκριμένη νομολογιακή δραστηριότητα του ΔΕΕ, υπό το βάρος της οποίας προσδιορίζεται κατ’ αρχάς η υποχώρηση της δυνατότητας δικαστικού ελέγχου των πράξεων των ενωσιακών οργάνων, οι οποίες εξεδόθησαν με σκοπό την αντιμετώπιση των συνεπειών της οικονομικής κρίσης. Σε δεύτερο επίπεδο, το οποίο οριοθετείται από την χρονική περίοδο κατά την οποία κατέστη σαφές ότι οι επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης δεν αποτελούν μια περίοδο εξαίρεσης – με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τον χρονικό περιορισμό της και τον έκτακτο χαρακτήρα της- αναλύεται η χάραξη νέων δικαιοκρατικών ορίων στο θεσμικό οικοδόμημα αντιμετώπισης των συνεπειών της κρίσης, καθώς και η επιστροφή του ενωσιακού δικαστική στην προ της οικονομικής κρίσης νομολογιακή περιφρούρηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων, και μάλιστα στην πιο εμπροσθοβαρή έκφανση αυτής, εν όψει της οποίας ο βαθμός συσχέτισης ενωσιακών πράξεων με διατάξεις του διεθνούς δικαίου, ουδόλως επενεργεί στην δυνατότητα ελέγχου νομιμότητάς τους. Η δραστηριότητα του ενωσιακού δικαστή δεν αφορά μόνον στην κατοχύρωση συγκεκριμένων κριτηρίων ελέγχου νομιμότητας των πράξεων των ενωσιακών οργάνων, αλλά στρέφεται και προς τον εννοιολογικό προσδιορισμό του δημοσιονομικού δημοσίου συμφέροντος της Ένωσης, και δη ως εννόμου αγαθού «συνταγματικής» περιωπής. Η σύνθετη δραστηριότητα του ενωσιακού δικαστή εν τέλει, συνιστά την επιστροφή στην παραδοσιακή προσέγγιση της συνδυαστικής ερμηνείας και εφαρμογής του συστήματος προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων με την αναγκαιότητα διασφάλισης της αποτελεσματικής εφαρμογής του ενωσιακού δικαίου, με τη μόνη διαφορά ότι εν προκειμένω, στο έτερο σκέλος του δικανικού συλλογισμού δεν εδράζεται η προάσπιση της αποτελεσματικής εφαρμογής του ενωσιακού δικαίου lato sensu, αλλά η ίδια η διασφάλιση του οικονομικού προτύπου της Ένωσης, υπό την μορφή του επιδιωκόμενου σκοπού της δημοσιονομικής σταθερότητας. Η μελέτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο ενωσιακός δικαστής λειτούργησε όχι μόνον ως εφαρμοστής του συστήματος προστασίας των ατομικών δικαιωμάτων, αλλά και ως θεματοφύλακας της ίδιας της αποτελεσματικής εφαρμογής του ενωσιακού δικαίου.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπαλής Απόστολος","Balis Apostolos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:37:08Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2895170"],"render_values":[{"text":"uoadl:2895170","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2895170","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2895170","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2895170","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπαλής Απόστολος","Balis Apostolos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2895170","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2895170"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Αντικείμενο της παρούσας μελέτης είναι το κατά πόσον οι όψιμες προκλήσεις της οικονομικής κρίσης, και το θεσμικό αντίκτυπο αυτών στο ενωσιακό οικοδόμημα, αλλοίωσαν ή έστω μετασχημάτισαν το σύστημα προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Σημαντικός άξονας ελέγχου αποτελεί η ιδιότυπη μηχανική του ενωσιακού δικαστή στο επίπεδο προστασίας των ατομικών δικαιωμάτων έναντι των κατοχυρωμένων οικονομικών ελευθεριών, η οποία αφίσταται από μια λογική σύγκρουσης δικαιωμάτων και αξιακής υπεροχής μεταξύ των, και προσανατολίζεται στη λογική του συγκερασμού των υπό κρίση δικαιωμάτων, με προσήλωση στον στόχο της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Προς το σκοπό αυτό αναλύεται τόσο η νομολογιακή αντιμετώπιση των προκλήσεων αυτών από τον ενωσιακό δικαστή, και δη επί ενδίκων βοηθημάτων που ασκήθηκαν από φυσικά και νομικά πρόσωπα κρατών - μελών υποκειμένων σε καθεστώς δημοσιονομικής προσαρμογής, όσο και ο ρόλος που το ΔΕΕ κλήθηκε να επιτελέσει εν όψει των προκλήσεων αυτών. Σε ένα πρώτο επίπεδο, εντοπίζονται γενικά σημεία, αλλά και συγκεκριμένη νομολογιακή δραστηριότητα του ΔΕΕ, υπό το βάρος της οποίας προσδιορίζεται κατ’ αρχάς η υποχώρηση της δυνατότητας δικαστικού ελέγχου των πράξεων των ενωσιακών οργάνων, οι οποίες εξεδόθησαν με σκοπό την αντιμετώπιση των συνεπειών της οικονομικής κρίσης. Σε δεύτερο επίπεδο, το οποίο οριοθετείται από την χρονική περίοδο κατά την οποία κατέστη σαφές ότι οι επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης δεν αποτελούν μια περίοδο εξαίρεσης – με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τον χρονικό περιορισμό της και τον έκτακτο χαρακτήρα της- αναλύεται η χάραξη νέων δικαιοκρατικών ορίων στο θεσμικό οικοδόμημα αντιμετώπισης των συνεπειών της κρίσης, καθώς και η επιστροφή του ενωσιακού δικαστική στην προ της οικονομικής κρίσης νομολογιακή περιφρούρηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων, και μάλιστα στην πιο εμπροσθοβαρή έκφανση αυτής, εν όψει της οποίας ο βαθμός συσχέτισης ενωσιακών πράξεων με διατάξεις του διεθνούς δικαίου, ουδόλως επενεργεί στην δυνατότητα ελέγχου νομιμότητάς τους. Η δραστηριότητα του ενωσιακού δικαστή δεν αφορά μόνον στην κατοχύρωση συγκεκριμένων κριτηρίων ελέγχου νομιμότητας των πράξεων των ενωσιακών οργάνων, αλλά στρέφεται και προς τον εννοιολογικό προσδιορισμό του δημοσιονομικού δημοσίου συμφέροντος της Ένωσης, και δη ως εννόμου αγαθού «συνταγματικής» περιωπής. Η σύνθετη δραστηριότητα του ενωσιακού δικαστή εν τέλει, συνιστά την επιστροφή στην παραδοσιακή προσέγγιση της συνδυαστικής ερμηνείας και εφαρμογής του συστήματος προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων με την αναγκαιότητα διασφάλισης της αποτελεσματικής εφαρμογής του ενωσιακού δικαίου, με τη μόνη διαφορά ότι εν προκειμένω, στο έτερο σκέλος του δικανικού συλλογισμού δεν εδράζεται η προάσπιση της αποτελεσματικής εφαρμογής του ενωσιακού δικαίου lato sensu, αλλά η ίδια η διασφάλιση του οικονομικού προτύπου της Ένωσης, υπό την μορφή του επιδιωκόμενου σκοπού της δημοσιονομικής σταθερότητας. Η μελέτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο ενωσιακός δικαστής λειτούργησε όχι μόνον ως εφαρμοστής του συστήματος προστασίας των ατομικών δικαιωμάτων, αλλά και ως θεματοφύλακας της ίδιας της αποτελεσματικής εφαρμογής του ενωσιακού δικαίου.","The purpose of the specific paper is to examine whether the late challenges of the economic crisis, and their institutional impact on the European Union’s structure, have altered or even transformed the judicial system of protection of fundamental rights in the European Union. An important control axis is the peculiar mechanism of the European Union’s judicature, at the level of protection of individual rights against vested economic liberties, which deviates away from a logic of conflict of fundamental rights and economic liberties, and is oriented towards the logic of reconciling the above mentioned principles, with a commitment to the objective of European unification. To this purpose, the paper proceeds not only to the analysis of the EU judicature against the present challenges, but also to the specific outcome of the remedies brought by natural and legal persons of Member States- subjected to a fiscal adjustment regime. At a first level, the general points of the European Court’s jurisprudence indicate the withdrawal of the judicial review’s efficiency on the acts of the European Union’s institutions, which have been issued in sight of tackling the consequences of the economic crisis. At a second level, which is defined by the period when it became clear that the effects of the economic crisis are not limited in an exceptional and temporary basis, the European Court’s jurisprudence indicate the drafting of new judicial and legal boundaries in terms of dealing with the activity of the institutions formed to tackle the consequences of the crisis, as well as the return of the European Court’s judiciary to the pre-economic crisis period of the judicial safeguarding of fundamental rights. The European Court’s judicature concerns not only the safeguarding of specific criteria for the review of legality of the acts of the EU’s institutions, but is also directed towards the conceptual determination of the financial public interest of the European Union, as a legal “constitutional” asset. The complex activity of the European Court’s Judicature ultimately ends up to the return to the traditional approach of combining interpretation and implementation of the system of protection of fundamental rights, with the need to ensure the effective application of European Union law: Τhe only difference to the judiciary mechanism which was formed before the economic crisis, is that the effective application of EU law is not addressed lato sensu, but in terms of safeguarding the economic model of the European Union, in the form of the budgetary stability as a legal right of the European Union. The study concludes that the European Court’s judicature not only preserved the human rights protection system in times of crisis, but also defined the European Court as a guardian of the European Union edifice and legal system itself."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η δικαστική προστασία των ιδιωτών κατά την εκτέλεση υποχρεώσεων που έχει αναλάβει κράτος μέλος της Ένωσης υπαγόμενο σε πρόγραμμα οικονομικής στήριξης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπαλής Απόστολος","Balis Apostolos"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Αντικείμενο της παρούσας μελέτης είναι το κατά πόσον οι όψιμες προκλήσεις της οικονομικής κρίσης, και το θεσμικό αντίκτυπο αυτών στο ενωσιακό οικοδόμημα, αλλοίωσαν ή έστω μετασχημάτισαν το σύστημα προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Σημαντικός άξονας ελέγχου αποτελεί η ιδιότυπη μηχανική του ενωσιακού δικαστή στο επίπεδο προστασίας των ατομικών δικαιωμάτων έναντι των κατοχυρωμένων οικονομικών ελευθεριών, η οποία αφίσταται από μια λογική σύγκρουσης δικαιωμάτων και αξιακής υπεροχής μεταξύ των, και προσανατολίζεται στη λογική του συγκερασμού των υπό κρίση δικαιωμάτων, με προσήλωση στον στόχο της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Προς το σκοπό αυτό αναλύεται τόσο η νομολογιακή αντιμετώπιση των προκλήσεων αυτών από τον ενωσιακό δικαστή, και δη επί ενδίκων βοηθημάτων που ασκήθηκαν από φυσικά και νομικά πρόσωπα κρατών - μελών υποκειμένων σε καθεστώς δημοσιονομικής προσαρμογής, όσο και ο ρόλος που το ΔΕΕ κλήθηκε να επιτελέσει εν όψει των προκλήσεων αυτών. Σε ένα πρώτο επίπεδο, εντοπίζονται γενικά σημεία, αλλά και συγκεκριμένη νομολογιακή δραστηριότητα του ΔΕΕ, υπό το βάρος της οποίας προσδιορίζεται κατ’ αρχάς η υποχώρηση της δυνατότητας δικαστικού ελέγχου των πράξεων των ενωσιακών οργάνων, οι οποίες εξεδόθησαν με σκοπό την αντιμετώπιση των συνεπειών της οικονομικής κρίσης. Σε δεύτερο επίπεδο, το οποίο οριοθετείται από την χρονική περίοδο κατά την οποία κατέστη σαφές ότι οι επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης δεν αποτελούν μια περίοδο εξαίρεσης – με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τον χρονικό περιορισμό της και τον έκτακτο χαρακτήρα της- αναλύεται η χάραξη νέων δικαιοκρατικών ορίων στο θεσμικό οικοδόμημα αντιμετώπισης των συνεπειών της κρίσης, καθώς και η επιστροφή του ενωσιακού δικαστική στην προ της οικονομικής κρίσης νομολογιακή περιφρούρηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων, και μάλιστα στην πιο εμπροσθοβαρή έκφανση αυτής, εν όψει της οποίας ο βαθμός συσχέτισης ενωσιακών πράξεων με διατάξεις του διεθνούς δικαίου, ουδόλως επενεργεί στην δυνατότητα ελέγχου νομιμότητάς τους. Η δραστηριότητα του ενωσιακού δικαστή δεν αφορά μόνον στην κατοχύρωση συγκεκριμένων κριτηρίων ελέγχου νομιμότητας των πράξεων των ενωσιακών οργάνων, αλλά στρέφεται και προς τον εννοιολογικό προσδιορισμό του δημοσιονομικού δημοσίου συμφέροντος της Ένωσης, και δη ως εννόμου αγαθού «συνταγματικής» περιωπής. Η σύνθετη δραστηριότητα του ενωσιακού δικαστή εν τέλει, συνιστά την επιστροφή στην παραδοσιακή προσέγγιση της συνδυαστικής ερμηνείας και εφαρμογής του συστήματος προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων με την αναγκαιότητα διασφάλισης της αποτελεσματικής εφαρμογής του ενωσιακού δικαίου, με τη μόνη διαφορά ότι εν προκειμένω, στο έτερο σκέλος του δικανικού συλλογισμού δεν εδράζεται η προάσπιση της αποτελεσματικής εφαρμογής του ενωσιακού δικαίου lato sensu, αλλά η ίδια η διασφάλιση του οικονομικού προτύπου της Ένωσης, υπό την μορφή του επιδιωκόμενου σκοπού της δημοσιονομικής σταθερότητας. Η μελέτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο ενωσιακός δικαστής λειτούργησε όχι μόνον ως εφαρμοστής του συστήματος προστασίας των ατομικών δικαιωμάτων, αλλά και ως θεματοφύλακας της ίδιας της αποτελεσματικής εφαρμογής του ενωσιακού δικαίου.","The purpose of the specific paper is to examine whether the late challenges of the economic crisis, and their institutional impact on the European Union’s structure, have altered or even transformed the judicial system of protection of fundamental rights in the European Union. An important control axis is the peculiar mechanism of the European Union’s judicature, at the level of protection of individual rights against vested economic liberties, which deviates away from a logic of conflict of fundamental rights and economic liberties, and is oriented towards the logic of reconciling the above mentioned principles, with a commitment to the objective of European unification. To this purpose, the paper proceeds not only to the analysis of the EU judicature against the present challenges, but also to the specific outcome of the remedies brought by natural and legal persons of Member States- subjected to a fiscal adjustment regime. At a first level, the general points of the European Court’s jurisprudence indicate the withdrawal of the judicial review’s efficiency on the acts of the European Union’s institutions, which have been issued in sight of tackling the consequences of the economic crisis. At a second level, which is defined by the period when it became clear that the effects of the economic crisis are not limited in an exceptional and temporary basis, the European Court’s jurisprudence indicate the drafting of new judicial and legal boundaries in terms of dealing with the activity of the institutions formed to tackle the consequences of the crisis, as well as the return of the European Court’s judiciary to the pre-economic crisis period of the judicial safeguarding of fundamental rights. The European Court’s judicature concerns not only the safeguarding of specific criteria for the review of legality of the acts of the EU’s institutions, but is also directed towards the conceptual determination of the financial public interest of the European Union, as a legal “constitutional” asset. The complex activity of the European Court’s Judicature ultimately ends up to the return to the traditional approach of combining interpretation and implementation of the system of protection of fundamental rights, with the need to ensure the effective application of European Union law: Τhe only difference to the judiciary mechanism which was formed before the economic crisis, is that the effective application of EU law is not addressed lato sensu, but in terms of safeguarding the economic model of the European Union, in the form of the budgetary stability as a legal right of the European Union. The study concludes that the European Court’s judicature not only preserved the human rights protection system in times of crisis, but also defined the European Court as a guardian of the European Union edifice and legal system itself."],"dc:identifier":["uoadl:2895170","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2895170"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Η δικαστική προστασία των ιδιωτών κατά την εκτέλεση υποχρεώσεων που έχει αναλάβει κράτος μέλος της Ένωσης υπαγόμενο σε πρόγραμμα οικονομικής στήριξης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:37:08Z"}