{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2895180"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2895180","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Δίκαιο και Πολιτισμός: Η Σχέση Δικαίου και Κινηματογράφου","abstract":"Η παρούσα εργασία εστιάζει στη συμβιωτική σχέση μεταξύ δικαίου και κινηματογράφου και περιστρέφεται γύρω από αυτήν, φιλοδοξώντας να καταδείξει ότι η ενασχόληση με την κινηματογραφική τέχνη, καθώς και η μελέτη και κριτική θεώρηση αυτής, μπορούν να συμβάλουν στην πληρέστερη και ουσιαστικότερη κατανόηση του δικαίου, αλλά και εν γένει της ανθρώπινης δικαιικής σκέψης και δράσης. Στο πλαίσιο της εργασίας υποστηρίζεται ότι το δίκαιο και ο κινηματογράφος βρίσκονται σε μια, ήδη ανεπτυγμένη και διαρκώς εξελισσόμενη, διαλογική σχέση, πολυσύνθετη, πολυπρισματική και εκτεινόμενη σε ένα ευρύ φάσμα αλληλοεπιρροών και αλληλοδιεισδύσεων. Κάποιες εκ των σχέσεων δικαίου και κινηματογράφου είναι περισσότερο προφανείς, έχουν τύχει εκτενούς ανάλυσης από νομικούς της θεωρίας και της πράξης και αποτελούν μέρος μιας πιο «ορθόδοξης» προσέγγισης της διασύνδεσης δικαίου και κινηματογράφου, η οποία έχει συνήθως ως σημεία αναφοράς της τους τρόπους με τους οποίους το δίκαιο βρίσκεται στην υπηρεσία της κινηματογραφικής τέχνης. Η παρούσα διπλωματική καταπιάνεται με τις πιο «ανορθόδοξες» σχέσεις μεταξύ δικαίου και κινηματογράφου, οι οποίες, ως λιγότερο πρόδηλες, παρέμειναν υπόρρητες έως το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1980, οπότε άρχισαν να φωτίζονται από τους πρώτους μελετητές της ανατέλλουσας τότε κίνησης με την ονομασία «Δίκαιο και Κινηματογράφος». Αυτοί οι μελετητές, ως επί το πλείστον νομικοί, χρησιμοποίησαν ως σημεία αναφοράς τους τρόπους με τους οποίους ο κινηματογράφος μπορεί να βρεθεί στην υπηρεσία του δικαίου και μελέτησαν τη φιλμική τέχνη ως κυρίαρχο μέσο της λαϊκής κουλτούρας, η οποία διαπλέκεται με το δίκαιο, τους υπηρετούντες αυτό και συνολικά την κοινωνία. Στο πρώτο μέρος της εργασίας ιχνηλατείται η γενεαλογία της σχέσης δικαίου και κινηματογραφικής τέχνης, στο δεύτερο μέρος αναλύονται κάποια καίρια σημεία επαφής και αλληλεπίδρασης μεταξύ του δικαιικού και του κινηματογραφικού κόσμου και στο τρίτο μέρος εξερευνάται ο κινηματογράφος ως εργαλείο του δικαίου και ως αρωγός στην απόδοση μιας πιο ουσιαστικής δικαιοσύνης. Η πλειονότητα των κεφαλαίων της εργασίας ολοκληρώνεται με μια σύντομη ανάλυση ή αναφορά ταινιών που αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα της εκάστοτε αναλυόμενης σχέσης δικαίου- κινηματογράφου.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία εστιάζει στη συμβιωτική σχέση μεταξύ δικαίου και κινηματογράφου και περιστρέφεται γύρω από αυτήν, φιλοδοξώντας να καταδείξει ότι η ενασχόληση με την κινηματογραφική τέχνη, καθώς και η μελέτη και κριτική θεώρηση αυτής, μπορούν να συμβάλουν στην πληρέστερη και ουσιαστικότερη κατανόηση του δικαίου, αλλά και εν γένει της ανθρώπινης δικαιικής σκέψης και δράσης. Στο πλαίσιο της εργασίας υποστηρίζεται ότι το δίκαιο και ο κινηματογράφος βρίσκονται σε μια, ήδη ανεπτυγμένη και διαρκώς εξελισσόμενη, διαλογική σχέση, πολυσύνθετη, πολυπρισματική και εκτεινόμενη σε ένα ευρύ φάσμα αλληλοεπιρροών και αλληλοδιεισδύσεων. Κάποιες εκ των σχέσεων δικαίου και κινηματογράφου είναι περισσότερο προφανείς, έχουν τύχει εκτενούς ανάλυσης από νομικούς της θεωρίας και της πράξης και αποτελούν μέρος μιας πιο «ορθόδοξης» προσέγγισης της διασύνδεσης δικαίου και κινηματογράφου, η οποία έχει συνήθως ως σημεία αναφοράς της τους τρόπους με τους οποίους το δίκαιο βρίσκεται στην υπηρεσία της κινηματογραφικής τέχνης. Η παρούσα διπλωματική καταπιάνεται με τις πιο «ανορθόδοξες» σχέσεις μεταξύ δικαίου και κινηματογράφου, οι οποίες, ως λιγότερο πρόδηλες, παρέμειναν υπόρρητες έως το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1980, οπότε άρχισαν να φωτίζονται από τους πρώτους μελετητές της ανατέλλουσας τότε κίνησης με την ονομασία «Δίκαιο και Κινηματογράφος». Αυτοί οι μελετητές, ως επί το πλείστον νομικοί, χρησιμοποίησαν ως σημεία αναφοράς τους τρόπους με τους οποίους ο κινηματογράφος μπορεί να βρεθεί στην υπηρεσία του δικαίου και μελέτησαν τη φιλμική τέχνη ως κυρίαρχο μέσο της λαϊκής κουλτούρας, η οποία διαπλέκεται με το δίκαιο, τους υπηρετούντες αυτό και συνολικά την κοινωνία. Στο πρώτο μέρος της εργασίας ιχνηλατείται η γενεαλογία της σχέσης δικαίου και κινηματογραφικής τέχνης, στο δεύτερο μέρος αναλύονται κάποια καίρια σημεία επαφής και αλληλεπίδρασης μεταξύ του δικαιικού και του κινηματογραφικού κόσμου και στο τρίτο μέρος εξερευνάται ο κινηματογράφος ως εργαλείο του δικαίου και ως αρωγός στην απόδοση μιας πιο ουσιαστικής δικαιοσύνης. Η πλειονότητα των κεφαλαίων της εργασίας ολοκληρώνεται με μια σύντομη ανάλυση ή αναφορά ταινιών που αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα της εκάστοτε αναλυόμενης σχέσης δικαίου- κινηματογράφου.","abstract_has_math":false,"creators":["Σελή Παναγιώτα","Seli Panagiota"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:37:08Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2895180"],"render_values":[{"text":"uoadl:2895180","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2895180","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2895180","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2895180","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σελή Παναγιώτα","Seli Panagiota"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2895180","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2895180"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία εστιάζει στη συμβιωτική σχέση μεταξύ δικαίου και κινηματογράφου και περιστρέφεται γύρω από αυτήν, φιλοδοξώντας να καταδείξει ότι η ενασχόληση με την κινηματογραφική τέχνη, καθώς και η μελέτη και κριτική θεώρηση αυτής, μπορούν να συμβάλουν στην πληρέστερη και ουσιαστικότερη κατανόηση του δικαίου, αλλά και εν γένει της ανθρώπινης δικαιικής σκέψης και δράσης. Στο πλαίσιο της εργασίας υποστηρίζεται ότι το δίκαιο και ο κινηματογράφος βρίσκονται σε μια, ήδη ανεπτυγμένη και διαρκώς εξελισσόμενη, διαλογική σχέση, πολυσύνθετη, πολυπρισματική και εκτεινόμενη σε ένα ευρύ φάσμα αλληλοεπιρροών και αλληλοδιεισδύσεων. Κάποιες εκ των σχέσεων δικαίου και κινηματογράφου είναι περισσότερο προφανείς, έχουν τύχει εκτενούς ανάλυσης από νομικούς της θεωρίας και της πράξης και αποτελούν μέρος μιας πιο «ορθόδοξης» προσέγγισης της διασύνδεσης δικαίου και κινηματογράφου, η οποία έχει συνήθως ως σημεία αναφοράς της τους τρόπους με τους οποίους το δίκαιο βρίσκεται στην υπηρεσία της κινηματογραφικής τέχνης. Η παρούσα διπλωματική καταπιάνεται με τις πιο «ανορθόδοξες» σχέσεις μεταξύ δικαίου και κινηματογράφου, οι οποίες, ως λιγότερο πρόδηλες, παρέμειναν υπόρρητες έως το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1980, οπότε άρχισαν να φωτίζονται από τους πρώτους μελετητές της ανατέλλουσας τότε κίνησης με την ονομασία «Δίκαιο και Κινηματογράφος». Αυτοί οι μελετητές, ως επί το πλείστον νομικοί, χρησιμοποίησαν ως σημεία αναφοράς τους τρόπους με τους οποίους ο κινηματογράφος μπορεί να βρεθεί στην υπηρεσία του δικαίου και μελέτησαν τη φιλμική τέχνη ως κυρίαρχο μέσο της λαϊκής κουλτούρας, η οποία διαπλέκεται με το δίκαιο, τους υπηρετούντες αυτό και συνολικά την κοινωνία. Στο πρώτο μέρος της εργασίας ιχνηλατείται η γενεαλογία της σχέσης δικαίου και κινηματογραφικής τέχνης, στο δεύτερο μέρος αναλύονται κάποια καίρια σημεία επαφής και αλληλεπίδρασης μεταξύ του δικαιικού και του κινηματογραφικού κόσμου και στο τρίτο μέρος εξερευνάται ο κινηματογράφος ως εργαλείο του δικαίου και ως αρωγός στην απόδοση μιας πιο ουσιαστικής δικαιοσύνης. Η πλειονότητα των κεφαλαίων της εργασίας ολοκληρώνεται με μια σύντομη ανάλυση ή αναφορά ταινιών που αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα της εκάστοτε αναλυόμενης σχέσης δικαίου- κινηματογράφου.","The dissertation at hand focuses on the symbiotic relation between law and cinema and revolves around it, aspiring to demonstrate that the engagement with the art of cinema, as well as its study and critical consideration, can contribute to a more complete and substantial understanding of the law and in general of the legal thinking and acting. In the context of this dissertation it is argued that there is an, already advanced and continuously evolving, dialogic relation between law and cinema, which is complex and multi-prismatic and extends to a broad spectrum of inter-influences and inter-infiltrations. Some of the relations between law and cinema are more obvious, have been widely analyzed by jurists and comprise a part of a more “orthodox” approach of this interconnection. This approach usually uses as reference points the various ways in which law serves the art of cinema. The dissertation at hand undertakes to examine the more “unorthodox” relations between law and cinema, which, as less evident, remained implicit until the second half of the 1980s, when the first scholars of the then rising movement with the name “Law and Cinema” began shedding light on them. These scholars, most of them jurists, used as reference points the ways in which cinema can be used for the benefit of law and also studied the art of cinema as a prevalent means of the popular culture, which is interwoven with the law, its servants and the society in general. The first part of this dissertation traces the genealogy of the relation between law and the art of cinema, the second part analyzes some crucial contact and interaction points of the judicial and cinematic universes and the third part explores cinema as an instrument of law and as an aid towards the administration of a more substantial justice. Most of the chapters of this dissertation are concluded with a brief analysis of or reference to some movies as characteristic examples of each analyzed relation between law and cinema."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Δίκαιο και Πολιτισμός: Η Σχέση Δικαίου και Κινηματογράφου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σελή Παναγιώτα","Seli Panagiota"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία εστιάζει στη συμβιωτική σχέση μεταξύ δικαίου και κινηματογράφου και περιστρέφεται γύρω από αυτήν, φιλοδοξώντας να καταδείξει ότι η ενασχόληση με την κινηματογραφική τέχνη, καθώς και η μελέτη και κριτική θεώρηση αυτής, μπορούν να συμβάλουν στην πληρέστερη και ουσιαστικότερη κατανόηση του δικαίου, αλλά και εν γένει της ανθρώπινης δικαιικής σκέψης και δράσης. Στο πλαίσιο της εργασίας υποστηρίζεται ότι το δίκαιο και ο κινηματογράφος βρίσκονται σε μια, ήδη ανεπτυγμένη και διαρκώς εξελισσόμενη, διαλογική σχέση, πολυσύνθετη, πολυπρισματική και εκτεινόμενη σε ένα ευρύ φάσμα αλληλοεπιρροών και αλληλοδιεισδύσεων. Κάποιες εκ των σχέσεων δικαίου και κινηματογράφου είναι περισσότερο προφανείς, έχουν τύχει εκτενούς ανάλυσης από νομικούς της θεωρίας και της πράξης και αποτελούν μέρος μιας πιο «ορθόδοξης» προσέγγισης της διασύνδεσης δικαίου και κινηματογράφου, η οποία έχει συνήθως ως σημεία αναφοράς της τους τρόπους με τους οποίους το δίκαιο βρίσκεται στην υπηρεσία της κινηματογραφικής τέχνης. Η παρούσα διπλωματική καταπιάνεται με τις πιο «ανορθόδοξες» σχέσεις μεταξύ δικαίου και κινηματογράφου, οι οποίες, ως λιγότερο πρόδηλες, παρέμειναν υπόρρητες έως το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1980, οπότε άρχισαν να φωτίζονται από τους πρώτους μελετητές της ανατέλλουσας τότε κίνησης με την ονομασία «Δίκαιο και Κινηματογράφος». Αυτοί οι μελετητές, ως επί το πλείστον νομικοί, χρησιμοποίησαν ως σημεία αναφοράς τους τρόπους με τους οποίους ο κινηματογράφος μπορεί να βρεθεί στην υπηρεσία του δικαίου και μελέτησαν τη φιλμική τέχνη ως κυρίαρχο μέσο της λαϊκής κουλτούρας, η οποία διαπλέκεται με το δίκαιο, τους υπηρετούντες αυτό και συνολικά την κοινωνία. Στο πρώτο μέρος της εργασίας ιχνηλατείται η γενεαλογία της σχέσης δικαίου και κινηματογραφικής τέχνης, στο δεύτερο μέρος αναλύονται κάποια καίρια σημεία επαφής και αλληλεπίδρασης μεταξύ του δικαιικού και του κινηματογραφικού κόσμου και στο τρίτο μέρος εξερευνάται ο κινηματογράφος ως εργαλείο του δικαίου και ως αρωγός στην απόδοση μιας πιο ουσιαστικής δικαιοσύνης. Η πλειονότητα των κεφαλαίων της εργασίας ολοκληρώνεται με μια σύντομη ανάλυση ή αναφορά ταινιών που αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα της εκάστοτε αναλυόμενης σχέσης δικαίου- κινηματογράφου.","The dissertation at hand focuses on the symbiotic relation between law and cinema and revolves around it, aspiring to demonstrate that the engagement with the art of cinema, as well as its study and critical consideration, can contribute to a more complete and substantial understanding of the law and in general of the legal thinking and acting. In the context of this dissertation it is argued that there is an, already advanced and continuously evolving, dialogic relation between law and cinema, which is complex and multi-prismatic and extends to a broad spectrum of inter-influences and inter-infiltrations. Some of the relations between law and cinema are more obvious, have been widely analyzed by jurists and comprise a part of a more “orthodox” approach of this interconnection. This approach usually uses as reference points the various ways in which law serves the art of cinema. The dissertation at hand undertakes to examine the more “unorthodox” relations between law and cinema, which, as less evident, remained implicit until the second half of the 1980s, when the first scholars of the then rising movement with the name “Law and Cinema” began shedding light on them. These scholars, most of them jurists, used as reference points the ways in which cinema can be used for the benefit of law and also studied the art of cinema as a prevalent means of the popular culture, which is interwoven with the law, its servants and the society in general. The first part of this dissertation traces the genealogy of the relation between law and the art of cinema, the second part analyzes some crucial contact and interaction points of the judicial and cinematic universes and the third part explores cinema as an instrument of law and as an aid towards the administration of a more substantial justice. Most of the chapters of this dissertation are concluded with a brief analysis of or reference to some movies as characteristic examples of each analyzed relation between law and cinema."],"dc:identifier":["uoadl:2895180","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2895180"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Δίκαιο και Πολιτισμός: Η Σχέση Δικαίου και Κινηματογράφου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:37:08Z"}