{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2895352"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2895352","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η παραπλανητική διαφήμιση ως αθέμιτη εμπορική πρακτική","abstract":"Αντικείμενο αυτής της μελέτης είναι η εξέταση της παραπλανητικής διαφήμισης και της προστασίας που παρέχει στο καταναλωτικό κοινό ο ενωσιακός και ο εθνικός νομοθέτης μέσω της εξέτασης του νομικού πλαισίου, στο οποίο αυτή εντάσσεται, και της ερμηνείας που δίνει σε αυτό το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στο πρώτο μέρος, εξετάζεται η Οδηγία 2005/29/ΕΚ, που αντικατέστησε την Οδηγία 84/450/ΕΟΚ, ενώ στο δεύτερο μέρος εξετάζεται η προστασία του καταναλωτή στο Ελληνικό Δίκαιο, και συγκεκριμένα στα άρθρα 9α επ. του Ν. 2251/1994, όπως τροποποιήθηκε από τον Ν. 3587/2007, ο οποίος ενσωμάτωσε στον Νόμο για την Προστασία του Καταναλωτή την Οδηγία 2005/29/ΕΚ για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές. Η παραπλανητική διαφήμιση και η διαφήμιση γενικότερα αποτέλεσε ένα από τα πρώτα ζητήματα που απασχόλησαν, σε ενωσιακό επίπεδο, το Δίκαιο του Καταναλωτή. Έτσι, μία από τις πρώτες Οδηγίες που εξεδόθησαν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ήταν αυτή της 10ης Σεπτεμβρίου 1984, η Οδηγία 84/450/ΕΟΚ, με θεωρητικό θεμέλιο το άρθρο 3 στοιχ. στ’ της Συνθήκης της Ρώμης. Η Οδηγία αυτή εξεδόθη με σκοπό την επίτευξη ενός ελάχιστου επιπέδου προστασίας για το καταναλωτικό κοινό από την παραπλανητική διαφήμιση, καθώς και ένα minimum των στοιχείων που τη συγκροτούν. Πέραν τούτων, η Οδηγία αυτή είχε ως στόχο και την εναρμόνιση των εθνικών δικαίων περί αθέμιτου ανταγωνισμού, σκοπός που, όπως θα διαπιστωθεί κατά τη μελέτη του ισχύοντος δικαίου, ως επί το πλείστον εκλείπει από την Οδηγία 2005/29/ΕΚ, της οποίας το κεντρικό ενδιαφέρον επικεντρώνεται στον καταναλωτή και την προστασία αυτού. Όπως θα διαπιστωθεί με την εν λόγω μελέτη, το ισχύον δίκαιο της παραπλανητικής διαφήμισης εντάσσει αυτή στο πλαίσιο των αθέμιτων εμπορικών πρακτικών, χωρίς να την ξεχωρίζει ως συγκεκριμένο είδος εμπορικής πρακτικής. Με τον τρόπο αυτό, επιτυγχάνεται μια συνολικότερη και πληρέστερη προστασία του καταναλωτή και από πρακτικές που δεν εμπίπτουν στον στενό ορισμό της διαφήμισης, η οποία, άλλωστε, με τη συνεχή τεχνολογική πρόοδο των τελευταίων ετών, εξελίσσεται διαρκώς και λαμβάνει νέες μορφές, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο αδήριτη την ανάγκη προστασίας του καταναλωτή.","abstract_html":"Αντικείμενο αυτής της μελέτης είναι η εξέταση της παραπλανητικής διαφήμισης και της προστασίας που παρέχει στο καταναλωτικό κοινό ο ενωσιακός και ο εθνικός νομοθέτης μέσω της εξέτασης του νομικού πλαισίου, στο οποίο αυτή εντάσσεται, και της ερμηνείας που δίνει σε αυτό το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στο πρώτο μέρος, εξετάζεται η Οδηγία 2005/29/ΕΚ, που αντικατέστησε την Οδηγία 84/450/ΕΟΚ, ενώ στο δεύτερο μέρος εξετάζεται η προστασία του καταναλωτή στο Ελληνικό Δίκαιο, και συγκεκριμένα στα άρθρα 9α επ. του Ν. 2251/1994, όπως τροποποιήθηκε από τον Ν. 3587/2007, ο οποίος ενσωμάτωσε στον Νόμο για την Προστασία του Καταναλωτή την Οδηγία 2005/29/ΕΚ για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές. Η παραπλανητική διαφήμιση και η διαφήμιση γενικότερα αποτέλεσε ένα από τα πρώτα ζητήματα που απασχόλησαν, σε ενωσιακό επίπεδο, το Δίκαιο του Καταναλωτή. Έτσι, μία από τις πρώτες Οδηγίες που εξεδόθησαν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ήταν αυτή της 10ης Σεπτεμβρίου 1984, η Οδηγία 84/450/ΕΟΚ, με θεωρητικό θεμέλιο το άρθρο 3 στοιχ. στ’ της Συνθήκης της Ρώμης. Η Οδηγία αυτή εξεδόθη με σκοπό την επίτευξη ενός ελάχιστου επιπέδου προστασίας για το καταναλωτικό κοινό από την παραπλανητική διαφήμιση, καθώς και ένα minimum των στοιχείων που τη συγκροτούν. Πέραν τούτων, η Οδηγία αυτή είχε ως στόχο και την εναρμόνιση των εθνικών δικαίων περί αθέμιτου ανταγωνισμού, σκοπός που, όπως θα διαπιστωθεί κατά τη μελέτη του ισχύοντος δικαίου, ως επί το πλείστον εκλείπει από την Οδηγία 2005/29/ΕΚ, της οποίας το κεντρικό ενδιαφέρον επικεντρώνεται στον καταναλωτή και την προστασία αυτού. Όπως θα διαπιστωθεί με την εν λόγω μελέτη, το ισχύον δίκαιο της παραπλανητικής διαφήμισης εντάσσει αυτή στο πλαίσιο των αθέμιτων εμπορικών πρακτικών, χωρίς να την ξεχωρίζει ως συγκεκριμένο είδος εμπορικής πρακτικής. Με τον τρόπο αυτό, επιτυγχάνεται μια συνολικότερη και πληρέστερη προστασία του καταναλωτή και από πρακτικές που δεν εμπίπτουν στον στενό ορισμό της διαφήμισης, η οποία, άλλωστε, με τη συνεχή τεχνολογική πρόοδο των τελευταίων ετών, εξελίσσεται διαρκώς και λαμβάνει νέες μορφές, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο αδήριτη την ανάγκη προστασίας του καταναλωτή.","abstract_has_math":false,"creators":["Ζαχαροπούλου Παναγιώτα","Zacharopoulou Panagiota"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:37:12Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2895352"],"render_values":[{"text":"uoadl:2895352","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2895352","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2895352","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2895352","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ζαχαροπούλου Παναγιώτα","Zacharopoulou Panagiota"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2895352","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2895352"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Αντικείμενο αυτής της μελέτης είναι η εξέταση της παραπλανητικής διαφήμισης και της προστασίας που παρέχει στο καταναλωτικό κοινό ο ενωσιακός και ο εθνικός νομοθέτης μέσω της εξέτασης του νομικού πλαισίου, στο οποίο αυτή εντάσσεται, και της ερμηνείας που δίνει σε αυτό το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στο πρώτο μέρος, εξετάζεται η Οδηγία 2005/29/ΕΚ, που αντικατέστησε την Οδηγία 84/450/ΕΟΚ, ενώ στο δεύτερο μέρος εξετάζεται η προστασία του καταναλωτή στο Ελληνικό Δίκαιο, και συγκεκριμένα στα άρθρα 9α επ. του Ν. 2251/1994, όπως τροποποιήθηκε από τον Ν. 3587/2007, ο οποίος ενσωμάτωσε στον Νόμο για την Προστασία του Καταναλωτή την Οδηγία 2005/29/ΕΚ για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές. Η παραπλανητική διαφήμιση και η διαφήμιση γενικότερα αποτέλεσε ένα από τα πρώτα ζητήματα που απασχόλησαν, σε ενωσιακό επίπεδο, το Δίκαιο του Καταναλωτή. Έτσι, μία από τις πρώτες Οδηγίες που εξεδόθησαν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ήταν αυτή της 10ης Σεπτεμβρίου 1984, η Οδηγία 84/450/ΕΟΚ, με θεωρητικό θεμέλιο το άρθρο 3 στοιχ. στ’ της Συνθήκης της Ρώμης. Η Οδηγία αυτή εξεδόθη με σκοπό την επίτευξη ενός ελάχιστου επιπέδου προστασίας για το καταναλωτικό κοινό από την παραπλανητική διαφήμιση, καθώς και ένα minimum των στοιχείων που τη συγκροτούν. Πέραν τούτων, η Οδηγία αυτή είχε ως στόχο και την εναρμόνιση των εθνικών δικαίων περί αθέμιτου ανταγωνισμού, σκοπός που, όπως θα διαπιστωθεί κατά τη μελέτη του ισχύοντος δικαίου, ως επί το πλείστον εκλείπει από την Οδηγία 2005/29/ΕΚ, της οποίας το κεντρικό ενδιαφέρον επικεντρώνεται στον καταναλωτή και την προστασία αυτού. Όπως θα διαπιστωθεί με την εν λόγω μελέτη, το ισχύον δίκαιο της παραπλανητικής διαφήμισης εντάσσει αυτή στο πλαίσιο των αθέμιτων εμπορικών πρακτικών, χωρίς να την ξεχωρίζει ως συγκεκριμένο είδος εμπορικής πρακτικής. Με τον τρόπο αυτό, επιτυγχάνεται μια συνολικότερη και πληρέστερη προστασία του καταναλωτή και από πρακτικές που δεν εμπίπτουν στον στενό ορισμό της διαφήμισης, η οποία, άλλωστε, με τη συνεχή τεχνολογική πρόοδο των τελευταίων ετών, εξελίσσεται διαρκώς και λαμβάνει νέες μορφές, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο αδήριτη την ανάγκη προστασίας του καταναλωτή.","The purpose of this study is to examine misleading advertising and the protection afforded to the consumers by the european and national legislators, by examining the legal context in which those practices fall and the interpretation of the letter of the law, given by the Court of Justice of the European Union. The first part of our study deals with the Directive 2005/29/EC, which replaced the Directive 84/450/EEC, while the second part deals with the protection of the consumer in the hellenic law and in particular in the articles 9a et seq. of Law 2251/1994, as amended by the law 3587/2007, which incorporated into the Law on Consumer Protection the Directive 2005/29/EC on unfair commercial practices. Misleading advertising and advertising in general was one of the first issues that the Consumer Law dealt with on a european level. Thus, one of the first Directives adopted by the European Council was the one of 10 September 1984, Directive 84/450/EEC, on the theoretical basis of Article 3 (2) in the Treaty of Rome. This Directive was adopted with the goal of achieving a minimum level of protection for the consumer from misleading advertising and of containing a minimum of the elements that constitute a misleading advertisement. In addition, the aim of the Directive was to harmonize national laws on unfair competition, an aim which, as will be revealed in the study of the existing law, is largely missing from the Directive 2005/29/EC, of ​​which the central the focus is on the consumer and their protection. As will also be emphasized in this study, the applicable law of misleading advertising incorporates misleading advertising in the context of unfair commercial practices, without distinguishing the advertisement as a specific type of commercial practice. In this way, a more comprehensive and effective protection of the consumer is achieved, even from those practices that do not fall within the narrow definition of advertising, which, due to the continuous technological advancement of the recent years, is constantly evolving and taking on new forms, resulting in an even greater need to protect the consumer."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η παραπλανητική διαφήμιση ως αθέμιτη εμπορική πρακτική"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ζαχαροπούλου Παναγιώτα","Zacharopoulou Panagiota"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Αντικείμενο αυτής της μελέτης είναι η εξέταση της παραπλανητικής διαφήμισης και της προστασίας που παρέχει στο καταναλωτικό κοινό ο ενωσιακός και ο εθνικός νομοθέτης μέσω της εξέτασης του νομικού πλαισίου, στο οποίο αυτή εντάσσεται, και της ερμηνείας που δίνει σε αυτό το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στο πρώτο μέρος, εξετάζεται η Οδηγία 2005/29/ΕΚ, που αντικατέστησε την Οδηγία 84/450/ΕΟΚ, ενώ στο δεύτερο μέρος εξετάζεται η προστασία του καταναλωτή στο Ελληνικό Δίκαιο, και συγκεκριμένα στα άρθρα 9α επ. του Ν. 2251/1994, όπως τροποποιήθηκε από τον Ν. 3587/2007, ο οποίος ενσωμάτωσε στον Νόμο για την Προστασία του Καταναλωτή την Οδηγία 2005/29/ΕΚ για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές. Η παραπλανητική διαφήμιση και η διαφήμιση γενικότερα αποτέλεσε ένα από τα πρώτα ζητήματα που απασχόλησαν, σε ενωσιακό επίπεδο, το Δίκαιο του Καταναλωτή. Έτσι, μία από τις πρώτες Οδηγίες που εξεδόθησαν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ήταν αυτή της 10ης Σεπτεμβρίου 1984, η Οδηγία 84/450/ΕΟΚ, με θεωρητικό θεμέλιο το άρθρο 3 στοιχ. στ’ της Συνθήκης της Ρώμης. Η Οδηγία αυτή εξεδόθη με σκοπό την επίτευξη ενός ελάχιστου επιπέδου προστασίας για το καταναλωτικό κοινό από την παραπλανητική διαφήμιση, καθώς και ένα minimum των στοιχείων που τη συγκροτούν. Πέραν τούτων, η Οδηγία αυτή είχε ως στόχο και την εναρμόνιση των εθνικών δικαίων περί αθέμιτου ανταγωνισμού, σκοπός που, όπως θα διαπιστωθεί κατά τη μελέτη του ισχύοντος δικαίου, ως επί το πλείστον εκλείπει από την Οδηγία 2005/29/ΕΚ, της οποίας το κεντρικό ενδιαφέρον επικεντρώνεται στον καταναλωτή και την προστασία αυτού. Όπως θα διαπιστωθεί με την εν λόγω μελέτη, το ισχύον δίκαιο της παραπλανητικής διαφήμισης εντάσσει αυτή στο πλαίσιο των αθέμιτων εμπορικών πρακτικών, χωρίς να την ξεχωρίζει ως συγκεκριμένο είδος εμπορικής πρακτικής. Με τον τρόπο αυτό, επιτυγχάνεται μια συνολικότερη και πληρέστερη προστασία του καταναλωτή και από πρακτικές που δεν εμπίπτουν στον στενό ορισμό της διαφήμισης, η οποία, άλλωστε, με τη συνεχή τεχνολογική πρόοδο των τελευταίων ετών, εξελίσσεται διαρκώς και λαμβάνει νέες μορφές, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο αδήριτη την ανάγκη προστασίας του καταναλωτή.","The purpose of this study is to examine misleading advertising and the protection afforded to the consumers by the european and national legislators, by examining the legal context in which those practices fall and the interpretation of the letter of the law, given by the Court of Justice of the European Union. The first part of our study deals with the Directive 2005/29/EC, which replaced the Directive 84/450/EEC, while the second part deals with the protection of the consumer in the hellenic law and in particular in the articles 9a et seq. of Law 2251/1994, as amended by the law 3587/2007, which incorporated into the Law on Consumer Protection the Directive 2005/29/EC on unfair commercial practices. Misleading advertising and advertising in general was one of the first issues that the Consumer Law dealt with on a european level. Thus, one of the first Directives adopted by the European Council was the one of 10 September 1984, Directive 84/450/EEC, on the theoretical basis of Article 3 (2) in the Treaty of Rome. This Directive was adopted with the goal of achieving a minimum level of protection for the consumer from misleading advertising and of containing a minimum of the elements that constitute a misleading advertisement. In addition, the aim of the Directive was to harmonize national laws on unfair competition, an aim which, as will be revealed in the study of the existing law, is largely missing from the Directive 2005/29/EC, of ​​which the central the focus is on the consumer and their protection. As will also be emphasized in this study, the applicable law of misleading advertising incorporates misleading advertising in the context of unfair commercial practices, without distinguishing the advertisement as a specific type of commercial practice. In this way, a more comprehensive and effective protection of the consumer is achieved, even from those practices that do not fall within the narrow definition of advertising, which, due to the continuous technological advancement of the recent years, is constantly evolving and taking on new forms, resulting in an even greater need to protect the consumer."],"dc:identifier":["uoadl:2895352","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2895352"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Η παραπλανητική διαφήμιση ως αθέμιτη εμπορική πρακτική"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:37:12Z"}