{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2895942"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2895942","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Το αιμοφαγοκυτταρικό σύνδρομο (HLH) στους βαρέως πάσχοντες ασθενείς με σήψη.","abstract":"Οι βαρέως πάσχοντες ασθενείς που συχνά νοσηλεύονται στις μονάδες εντατικής θεραπείας, είναι ασθενείς με βαριές νοσοκομειακές λοιμώξεις, κακοήθειες, βαρειά φλεγμονώδη νοσήματα και πολύ συχνά η γενική τους κατάσταση επιπλέκεται με σήψη, δηλαδή με την απειλητική για τη ζωή οργανική ανεπάρκεια οφειλόμενη σε ύποπτη ή αποδεδειγμένη λοίμωξη, καθώς και σε αύξηση > 2 ή περισσότερων σημείων SOFA (Sequential, sepsis-related, Organ Failure). Η σήψη μπορεί επίσης να επιπλακεί και με σοβαρότερες μορφές όπως είναι το σηπτικό shock, το MODS και το ARDS. Οι συνεχείς επαναδιατυπώσεις όρων και η ανεύρεση νέων παραμέτρων, βοηθούν στο να παρέχουν πληροφορίες για την υποψία λοίμωξης, την πιθανή σήψη και την έγκαιρη πρόβλεψη της ενδονοσοκομειακής θνητότητας, έτσι στο τρίτο παγκόσμιο συμπόσιο για τη σήψη, sepsis-3 (Delphi consensus process) όροι όπως το SIRS (systemic inflammatory response syndrom) και η ''σοβαρή σήψη'' καταργήθηκαν ενώ διατυπώθηκαν οι όροι SOFA και quickSOFA. Στη σήψη η νοσοκομειακή θνητότητα είναι > 10% και πολύ συχνά συναντάμε διαταραχές της πήξης και διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη (DIC). Πλάι στην βαριά γενική κατάσταση των σηπτικών ασθενών, το Αιμοφαγοκυτταρικό σύνδρομο ή Αιμοφαγοκυτταρική Λεμφοϊστιοκυττάρωση (HLH) μπορεί να παρουσιαστεί με θορυβώδη κλινική εικόνα, πυρετό, πανκυτταροπενία οργανομεγαλία και πολυοργανική ανεπάρκεια. Αποτελεί ένα ετερογενές κλινικοεργαστηριακό σύνδρομο που χαρακτηρίζεται από έλλειμα κυτταροτοξικότητας, δυσλειτουργία των κυτοκινών, ανεξέλεγκτη συσσώρευση και ενεργοποίηση των T λεμφοκυττάρων και ιστιοκυττάρων, ανικανότητα μείωσης της ανοσολογικής απάντησης και διήθηση των ιστών από μακροφάγα και εγκατάσταση φαγοκυττάρωσης. Η παθοφυσιολογία του συνδρόμου περιγράφεται καλύτερα στην πρωτοπαθή-οικογενή μορφή του, ενώ μπορεί να παρουσιασθή σαν δευτεροπαθής (επίκτητη) HLH σε βαριές λοιμώξεις (ιογενείς, παρασιτικές, μυκοβακτηριδιακές), σε κακοήθειες, σε ρευματολογικές παθήσεις κυρίως ως σύνδρομο ενεργοποιημένων μακροφάγων (MAS) και να επιδεινώσει την ήδη βαριά κλινική εικόνα αυτών των ασθενών. Απαιτείται έγκαιρη διάγνωση γιατί η θεραπεία διαφέρει από αυτήν της σήψης. Στην παρούσα ανασκόπηση προσπαθούμε να αποσαφηνίσουμε την παθολογική οντότητα του αιμοφαγοκυτταρικού συνδρόμου, να περιγράψουμε την παθογένεια της πρωτοπαθούς και δευτεροπαθούς μορφής του και να αναδείξουμε τη σχέση του με τους σηπτικούς ασθενείς, ενώ μια νέα μορφή του που σχετίζεται αποκλειστικά με τη σήψη και το σηπτικό shock, το macrophage activation-like syndrome φαίνεται να σχετίζεται με χειρότερη πρόγνωση στους σηπτικούς ασθενείς και απαιτεί άλλη αντιμετώπιση. Σε μια προσπάθειά να καταγράψουμε έναν αριθμό 25 ασθενών από διάφορα νοσοκομεία στην Ελλάδα με αιμοφαγοκυτταρικό σύνδρομο (HLH) που χρήζει νοσηλείας σε μονάδα εντατικής θεραπείας διεξήχθησαν συμπεράσματα που επιβεβαίωσαν την ανασκόπηση μας.","abstract_html":"Οι βαρέως πάσχοντες ασθενείς που συχνά νοσηλεύονται στις μονάδες εντατικής θεραπείας, είναι ασθενείς με βαριές νοσοκομειακές λοιμώξεις, κακοήθειες, βαρειά φλεγμονώδη νοσήματα και πολύ συχνά η γενική τους κατάσταση επιπλέκεται με σήψη, δηλαδή με την απειλητική για τη ζωή οργανική ανεπάρκεια οφειλόμενη σε ύποπτη ή αποδεδειγμένη λοίμωξη, καθώς και σε αύξηση &gt; 2 ή περισσότερων σημείων SOFA (Sequential, sepsis-related, Organ Failure). Η σήψη μπορεί επίσης να επιπλακεί και με σοβαρότερες μορφές όπως είναι το σηπτικό shock, το MODS και το ARDS. Οι συνεχείς επαναδιατυπώσεις όρων και η ανεύρεση νέων παραμέτρων, βοηθούν στο να παρέχουν πληροφορίες για την υποψία λοίμωξης, την πιθανή σήψη και την έγκαιρη πρόβλεψη της ενδονοσοκομειακής θνητότητας, έτσι στο τρίτο παγκόσμιο συμπόσιο για τη σήψη, sepsis-3 (Delphi consensus process) όροι όπως το SIRS (systemic inflammatory response syndrom) και η &#x27;&#x27;σοβαρή σήψη&#x27;&#x27; καταργήθηκαν ενώ διατυπώθηκαν οι όροι SOFA και quickSOFA. Στη σήψη η νοσοκομειακή θνητότητα είναι &gt; 10% και πολύ συχνά συναντάμε διαταραχές της πήξης και διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη (DIC). Πλάι στην βαριά γενική κατάσταση των σηπτικών ασθενών, το Αιμοφαγοκυτταρικό σύνδρομο ή Αιμοφαγοκυτταρική Λεμφοϊστιοκυττάρωση (HLH) μπορεί να παρουσιαστεί με θορυβώδη κλινική εικόνα, πυρετό, πανκυτταροπενία οργανομεγαλία και πολυοργανική ανεπάρκεια. Αποτελεί ένα ετερογενές κλινικοεργαστηριακό σύνδρομο που χαρακτηρίζεται από έλλειμα κυτταροτοξικότητας, δυσλειτουργία των κυτοκινών, ανεξέλεγκτη συσσώρευση και ενεργοποίηση των T λεμφοκυττάρων και ιστιοκυττάρων, ανικανότητα μείωσης της ανοσολογικής απάντησης και διήθηση των ιστών από μακροφάγα και εγκατάσταση φαγοκυττάρωσης. Η παθοφυσιολογία του συνδρόμου περιγράφεται καλύτερα στην πρωτοπαθή-οικογενή μορφή του, ενώ μπορεί να παρουσιασθή σαν δευτεροπαθής (επίκτητη) HLH σε βαριές λοιμώξεις (ιογενείς, παρασιτικές, μυκοβακτηριδιακές), σε κακοήθειες, σε ρευματολογικές παθήσεις κυρίως ως σύνδρομο ενεργοποιημένων μακροφάγων (MAS) και να επιδεινώσει την ήδη βαριά κλινική εικόνα αυτών των ασθενών. Απαιτείται έγκαιρη διάγνωση γιατί η θεραπεία διαφέρει από αυτήν της σήψης. Στην παρούσα ανασκόπηση προσπαθούμε να αποσαφηνίσουμε την παθολογική οντότητα του αιμοφαγοκυτταρικού συνδρόμου, να περιγράψουμε την παθογένεια της πρωτοπαθούς και δευτεροπαθούς μορφής του και να αναδείξουμε τη σχέση του με τους σηπτικούς ασθενείς, ενώ μια νέα μορφή του που σχετίζεται αποκλειστικά με τη σήψη και το σηπτικό shock, το macrophage activation-like syndrome φαίνεται να σχετίζεται με χειρότερη πρόγνωση στους σηπτικούς ασθενείς και απαιτεί άλλη αντιμετώπιση. Σε μια προσπάθειά να καταγράψουμε έναν αριθμό 25 ασθενών από διάφορα νοσοκομεία στην Ελλάδα με αιμοφαγοκυτταρικό σύνδρομο (HLH) που χρήζει νοσηλείας σε μονάδα εντατικής θεραπείας διεξήχθησαν συμπεράσματα που επιβεβαίωσαν την ανασκόπηση μας.","abstract_has_math":false,"creators":["Ρουμπάκης Χριστόφορος","Roumpakis Christoforos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:37:16Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2895942"],"render_values":[{"text":"uoadl:2895942","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2895942","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2895942","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2895942","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ρουμπάκης Χριστόφορος","Roumpakis Christoforos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2895942","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2895942"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι βαρέως πάσχοντες ασθενείς που συχνά νοσηλεύονται στις μονάδες εντατικής θεραπείας, είναι ασθενείς με βαριές νοσοκομειακές λοιμώξεις, κακοήθειες, βαρειά φλεγμονώδη νοσήματα και πολύ συχνά η γενική τους κατάσταση επιπλέκεται με σήψη, δηλαδή με την απειλητική για τη ζωή οργανική ανεπάρκεια οφειλόμενη σε ύποπτη ή αποδεδειγμένη λοίμωξη, καθώς και σε αύξηση > 2 ή περισσότερων σημείων SOFA (Sequential, sepsis-related, Organ Failure). Η σήψη μπορεί επίσης να επιπλακεί και με σοβαρότερες μορφές όπως είναι το σηπτικό shock, το MODS και το ARDS. Οι συνεχείς επαναδιατυπώσεις όρων και η ανεύρεση νέων παραμέτρων, βοηθούν στο να παρέχουν πληροφορίες για την υποψία λοίμωξης, την πιθανή σήψη και την έγκαιρη πρόβλεψη της ενδονοσοκομειακής θνητότητας, έτσι στο τρίτο παγκόσμιο συμπόσιο για τη σήψη, sepsis-3 (Delphi consensus process) όροι όπως το SIRS (systemic inflammatory response syndrom) και η ''σοβαρή σήψη'' καταργήθηκαν ενώ διατυπώθηκαν οι όροι SOFA και quickSOFA. Στη σήψη η νοσοκομειακή θνητότητα είναι > 10% και πολύ συχνά συναντάμε διαταραχές της πήξης και διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη (DIC). Πλάι στην βαριά γενική κατάσταση των σηπτικών ασθενών, το Αιμοφαγοκυτταρικό σύνδρομο ή Αιμοφαγοκυτταρική Λεμφοϊστιοκυττάρωση (HLH) μπορεί να παρουσιαστεί με θορυβώδη κλινική εικόνα, πυρετό, πανκυτταροπενία οργανομεγαλία και πολυοργανική ανεπάρκεια. Αποτελεί ένα ετερογενές κλινικοεργαστηριακό σύνδρομο που χαρακτηρίζεται από έλλειμα κυτταροτοξικότητας, δυσλειτουργία των κυτοκινών, ανεξέλεγκτη συσσώρευση και ενεργοποίηση των T λεμφοκυττάρων και ιστιοκυττάρων, ανικανότητα μείωσης της ανοσολογικής απάντησης και διήθηση των ιστών από μακροφάγα και εγκατάσταση φαγοκυττάρωσης. Η παθοφυσιολογία του συνδρόμου περιγράφεται καλύτερα στην πρωτοπαθή-οικογενή μορφή του, ενώ μπορεί να παρουσιασθή σαν δευτεροπαθής (επίκτητη) HLH σε βαριές λοιμώξεις (ιογενείς, παρασιτικές, μυκοβακτηριδιακές), σε κακοήθειες, σε ρευματολογικές παθήσεις κυρίως ως σύνδρομο ενεργοποιημένων μακροφάγων (MAS) και να επιδεινώσει την ήδη βαριά κλινική εικόνα αυτών των ασθενών. Απαιτείται έγκαιρη διάγνωση γιατί η θεραπεία διαφέρει από αυτήν της σήψης. Στην παρούσα ανασκόπηση προσπαθούμε να αποσαφηνίσουμε την παθολογική οντότητα του αιμοφαγοκυτταρικού συνδρόμου, να περιγράψουμε την παθογένεια της πρωτοπαθούς και δευτεροπαθούς μορφής του και να αναδείξουμε τη σχέση του με τους σηπτικούς ασθενείς, ενώ μια νέα μορφή του που σχετίζεται αποκλειστικά με τη σήψη και το σηπτικό shock, το macrophage activation-like syndrome φαίνεται να σχετίζεται με χειρότερη πρόγνωση στους σηπτικούς ασθενείς και απαιτεί άλλη αντιμετώπιση. Σε μια προσπάθειά να καταγράψουμε έναν αριθμό 25 ασθενών από διάφορα νοσοκομεία στην Ελλάδα με αιμοφαγοκυτταρικό σύνδρομο (HLH) που χρήζει νοσηλείας σε μονάδα εντατικής θεραπείας διεξήχθησαν συμπεράσματα που επιβεβαίωσαν την ανασκόπηση μας.","The course of critically ill patients in intensive care units is commonly complicated by the development of sepsis which is a life-threatening condition attributed to established or suspected infection. Sepsis can result in potentially fatal complications such as septic shock, MODS and ARDS. Previously used terms like SIRS and “serious sepsis” are no longer accepted and assessment scores (SOFA, qSOFA) are recommended as per sepsis-3. Inpatient mortality in sepsis is greater than 10% and is frequently associated with coagulopathy and DIC. Hemophagocytic syndrome or hemophagocytic lymphohistiocytosis can be manifested with pronounced symptoms and signs such as fever, pancytopenia, visceromegaly and multiorgan failure. It is a heterogenous clinicolaboratory syndrome that is characterized by deficient cytotoxicity, cytokine dysfunction, uncontrollable accumulation and activation of T lymphocytes and histiocytes, inability for immune response modulation and tissue infiltration by macrophages. The pathophysiology of the syndrome is better described in it’s familial form(primary), however, it can be secondary complicating patients with severe infections, malignancies and rheumatological diseases. Timely diagnosis is of outmost importance as it’s treatment differs from management of sepsis. In the current review we are trying to define the hemophagocytic syndrome as a distinct clinical entity and describe the pathogenesis of primary (familial) and secondary form. We have highlighted the close links between hemophagocytic syndrome and sepsis and we have briefly mentioned it’s new emerging form called macrophage activation-like syndrome. The latter is associated with poor prognosis in septic patients and requires a different approach. We have retrospectively reviewed 26 cases with HLH from various Greek hospitals that required admission on ICU. Our findings presented in this review are in keeping with the currently available literature."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Το αιμοφαγοκυτταρικό σύνδρομο (HLH) στους βαρέως πάσχοντες ασθενείς με σήψη."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ρουμπάκης Χριστόφορος","Roumpakis Christoforos"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Οι βαρέως πάσχοντες ασθενείς που συχνά νοσηλεύονται στις μονάδες εντατικής θεραπείας, είναι ασθενείς με βαριές νοσοκομειακές λοιμώξεις, κακοήθειες, βαρειά φλεγμονώδη νοσήματα και πολύ συχνά η γενική τους κατάσταση επιπλέκεται με σήψη, δηλαδή με την απειλητική για τη ζωή οργανική ανεπάρκεια οφειλόμενη σε ύποπτη ή αποδεδειγμένη λοίμωξη, καθώς και σε αύξηση > 2 ή περισσότερων σημείων SOFA (Sequential, sepsis-related, Organ Failure). Η σήψη μπορεί επίσης να επιπλακεί και με σοβαρότερες μορφές όπως είναι το σηπτικό shock, το MODS και το ARDS. Οι συνεχείς επαναδιατυπώσεις όρων και η ανεύρεση νέων παραμέτρων, βοηθούν στο να παρέχουν πληροφορίες για την υποψία λοίμωξης, την πιθανή σήψη και την έγκαιρη πρόβλεψη της ενδονοσοκομειακής θνητότητας, έτσι στο τρίτο παγκόσμιο συμπόσιο για τη σήψη, sepsis-3 (Delphi consensus process) όροι όπως το SIRS (systemic inflammatory response syndrom) και η ''σοβαρή σήψη'' καταργήθηκαν ενώ διατυπώθηκαν οι όροι SOFA και quickSOFA. Στη σήψη η νοσοκομειακή θνητότητα είναι > 10% και πολύ συχνά συναντάμε διαταραχές της πήξης και διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη (DIC). Πλάι στην βαριά γενική κατάσταση των σηπτικών ασθενών, το Αιμοφαγοκυτταρικό σύνδρομο ή Αιμοφαγοκυτταρική Λεμφοϊστιοκυττάρωση (HLH) μπορεί να παρουσιαστεί με θορυβώδη κλινική εικόνα, πυρετό, πανκυτταροπενία οργανομεγαλία και πολυοργανική ανεπάρκεια. Αποτελεί ένα ετερογενές κλινικοεργαστηριακό σύνδρομο που χαρακτηρίζεται από έλλειμα κυτταροτοξικότητας, δυσλειτουργία των κυτοκινών, ανεξέλεγκτη συσσώρευση και ενεργοποίηση των T λεμφοκυττάρων και ιστιοκυττάρων, ανικανότητα μείωσης της ανοσολογικής απάντησης και διήθηση των ιστών από μακροφάγα και εγκατάσταση φαγοκυττάρωσης. Η παθοφυσιολογία του συνδρόμου περιγράφεται καλύτερα στην πρωτοπαθή-οικογενή μορφή του, ενώ μπορεί να παρουσιασθή σαν δευτεροπαθής (επίκτητη) HLH σε βαριές λοιμώξεις (ιογενείς, παρασιτικές, μυκοβακτηριδιακές), σε κακοήθειες, σε ρευματολογικές παθήσεις κυρίως ως σύνδρομο ενεργοποιημένων μακροφάγων (MAS) και να επιδεινώσει την ήδη βαριά κλινική εικόνα αυτών των ασθενών. Απαιτείται έγκαιρη διάγνωση γιατί η θεραπεία διαφέρει από αυτήν της σήψης. Στην παρούσα ανασκόπηση προσπαθούμε να αποσαφηνίσουμε την παθολογική οντότητα του αιμοφαγοκυτταρικού συνδρόμου, να περιγράψουμε την παθογένεια της πρωτοπαθούς και δευτεροπαθούς μορφής του και να αναδείξουμε τη σχέση του με τους σηπτικούς ασθενείς, ενώ μια νέα μορφή του που σχετίζεται αποκλειστικά με τη σήψη και το σηπτικό shock, το macrophage activation-like syndrome φαίνεται να σχετίζεται με χειρότερη πρόγνωση στους σηπτικούς ασθενείς και απαιτεί άλλη αντιμετώπιση. Σε μια προσπάθειά να καταγράψουμε έναν αριθμό 25 ασθενών από διάφορα νοσοκομεία στην Ελλάδα με αιμοφαγοκυτταρικό σύνδρομο (HLH) που χρήζει νοσηλείας σε μονάδα εντατικής θεραπείας διεξήχθησαν συμπεράσματα που επιβεβαίωσαν την ανασκόπηση μας.","The course of critically ill patients in intensive care units is commonly complicated by the development of sepsis which is a life-threatening condition attributed to established or suspected infection. Sepsis can result in potentially fatal complications such as septic shock, MODS and ARDS. Previously used terms like SIRS and “serious sepsis” are no longer accepted and assessment scores (SOFA, qSOFA) are recommended as per sepsis-3. Inpatient mortality in sepsis is greater than 10% and is frequently associated with coagulopathy and DIC. Hemophagocytic syndrome or hemophagocytic lymphohistiocytosis can be manifested with pronounced symptoms and signs such as fever, pancytopenia, visceromegaly and multiorgan failure. It is a heterogenous clinicolaboratory syndrome that is characterized by deficient cytotoxicity, cytokine dysfunction, uncontrollable accumulation and activation of T lymphocytes and histiocytes, inability for immune response modulation and tissue infiltration by macrophages. The pathophysiology of the syndrome is better described in it’s familial form(primary), however, it can be secondary complicating patients with severe infections, malignancies and rheumatological diseases. Timely diagnosis is of outmost importance as it’s treatment differs from management of sepsis. In the current review we are trying to define the hemophagocytic syndrome as a distinct clinical entity and describe the pathogenesis of primary (familial) and secondary form. We have highlighted the close links between hemophagocytic syndrome and sepsis and we have briefly mentioned it’s new emerging form called macrophage activation-like syndrome. The latter is associated with poor prognosis in septic patients and requires a different approach. We have retrospectively reviewed 26 cases with HLH from various Greek hospitals that required admission on ICU. Our findings presented in this review are in keeping with the currently available literature."],"dc:identifier":["uoadl:2895942","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2895942"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Το αιμοφαγοκυτταρικό σύνδρομο (HLH) στους βαρέως πάσχοντες ασθενείς με σήψη."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:37:16Z"}