{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2896108"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2896108","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εργαστηριακή μελέτη της αντοχής δεσμού στη διάτμηση έμμεσων αποκαταστάσεων σύνθετης ρητίνης και οδοντίνης, ύστερα από άμεση κάλυψη οδοντίνης","abstract":"Eισαγωγή: Η τεχνική της άμεσης κάλυψης οδοντίνης με τη χρήση συγκολλητικού συστήματος, ή και με τη χρήση σύνθετης ρητίνης, αποτελεί μία εναλλακτική τεχνική διαχείρισης της παρασκευασμένης οδοντίνης μετά από παρασκευές για έμμεσες αποκαταστάσεις, είτε από κεραμικό υλικό, είτε από σύνθετη ρητίνη. Σκοπός: Η σύγκριση της αντοχής δεσμού οδοντίνης και πολυμερών αποκαταστάσεων που έχουν συγκολληθεί, είτε με την κλασσική τεχνική, είτε μετά από εφαρμογή της τεχνικής άμεσης κάλυψης οδοντίνης, όπως επίσης και η μελέτη της συμπεριφοράς του δεσμού με την πάροδο του χρόνου. Υλικά-Μέθοδος: Για τη μελέτη χρησιμοποιήθηκαν 39 εξαχθέντες προγόμφιοι και γομφίοι, ελεύθεροι τερηδόνας. Τα δοκίμια χωρίστηκαν τυχαία σε τρεις ομάδες. Στην 1η ομάδα (ομάδα ελέγχου) τα δοκίμια υποδέχθηκαν άμεσες αποκαταστάσεις, στην 2η ομάδα στα δοκίμια εφαρμόστηκε η τεχνική άμεσης κάλυψης οδοντίνης, παραμονή τους σε απεσταγμένο νερό, σε κλίβανο στους 370C, για 1 εβδομάδα και συγκόλληση των τελικών αποκαταστάσεων, και τέλος στην 3η ομάδα, πραγματοποιήθηκαν τα ίδια στάδια όπως στην 2η ομάδα, με την διαφορά ότι τοποθετήθηκε μεταβατική αποκατάσταση στο μεσοδιάστημα. Για τη συγκόλληση επιλέχθηκε αυτο-αδροποιητικό συγκολλητικό σύστημα δύο σταδίων (6ης γενιάς), OptiBond™ XTR (Κerr). Χρησιμοποιήθηκε μικροϋβριδική σύνθετη ρητίνη-HerculiteΤΜXRV (Kerr). Πραγματοποιήθηκε η δοκιμασία της διάτμησης και καταγράφηκε η αντοχή δεσμού. Η αμμοβόληση των δοκιμίων έγινε με κόκκους οξειδίου του αλουμινίου (ΑL2O3-50 μm), και με πίεση εκτόξευσης 2 bar. Η ρητινώδης κονία που χρησιμοποιήθηκε είναι διπλού πολυμερισμού, NX3-XTR (Kerr) που περιλαμβάνει 1 σύριγγα με διαφανή κονία. Το προσωρινό εμφρακτικό υλικό ήταν το Telio CS Onlay (Ivoclar Vivadent), που είναι φωτοπολυμεριζόμενο πολυμερές υλικό. Αποτελέσματα: Η ομάδα άμεσης κάλυψης οδοντίνης εμφάνισε τη μεγαλύτερη μέση τιμή αντοχής δεσμού και η ομάδα ελέγχου (άμεση έμφραξη) τη χαμηλότερη. Παρατηρώντας όμως τις διάμεσες τιμές όλες οι ομάδες έχουν παρόμοιες διάμεσες τιμές, μεταξύ 6,73 με 7,1 MPa. Συνεπώς, σύμφωνα και με τα αποτελέσματα του Kruskal-Wallis test, δεν υπάρχουν στατιστικά σημαντικές διαφορές στις μέσες τιμές αντοχής δεσμού μεταξύ των 3 ομάδων (Kruskal-Wallis: 0,929, p <0,629). Συμπεράσματα: Η εφαρμογή της τεχνικής της άμεσης κάλυψης οδοντίνης, είτε με την τοποθέτηση προσωρινού εμφρακτικού υλικού, είτε όχι, αποδίδει υψηλές τιμές αντοχής δεσμού, ανάλογες με των άμεσων εμφράξεων, κάτι το οποίο είναι ενθαρρυντικό για την εφαρμογή της.","abstract_html":"Eισαγωγή: Η τεχνική της άμεσης κάλυψης οδοντίνης με τη χρήση συγκολλητικού συστήματος, ή και με τη χρήση σύνθετης ρητίνης, αποτελεί μία εναλλακτική τεχνική διαχείρισης της παρασκευασμένης οδοντίνης μετά από παρασκευές για έμμεσες αποκαταστάσεις, είτε από κεραμικό υλικό, είτε από σύνθετη ρητίνη. Σκοπός: Η σύγκριση της αντοχής δεσμού οδοντίνης και πολυμερών αποκαταστάσεων που έχουν συγκολληθεί, είτε με την κλασσική τεχνική, είτε μετά από εφαρμογή της τεχνικής άμεσης κάλυψης οδοντίνης, όπως επίσης και η μελέτη της συμπεριφοράς του δεσμού με την πάροδο του χρόνου. Υλικά-Μέθοδος: Για τη μελέτη χρησιμοποιήθηκαν 39 εξαχθέντες προγόμφιοι και γομφίοι, ελεύθεροι τερηδόνας. Τα δοκίμια χωρίστηκαν τυχαία σε τρεις ομάδες. Στην 1η ομάδα (ομάδα ελέγχου) τα δοκίμια υποδέχθηκαν άμεσες αποκαταστάσεις, στην 2η ομάδα στα δοκίμια εφαρμόστηκε η τεχνική άμεσης κάλυψης οδοντίνης, παραμονή τους σε απεσταγμένο νερό, σε κλίβανο στους 370C, για 1 εβδομάδα και συγκόλληση των τελικών αποκαταστάσεων, και τέλος στην 3η ομάδα, πραγματοποιήθηκαν τα ίδια στάδια όπως στην 2η ομάδα, με την διαφορά ότι τοποθετήθηκε μεταβατική αποκατάσταση στο μεσοδιάστημα. Για τη συγκόλληση επιλέχθηκε αυτο-αδροποιητικό συγκολλητικό σύστημα δύο σταδίων (6ης γενιάς), OptiBond™ XTR (Κerr). Χρησιμοποιήθηκε μικροϋβριδική σύνθετη ρητίνη-HerculiteΤΜXRV (Kerr). Πραγματοποιήθηκε η δοκιμασία της διάτμησης και καταγράφηκε η αντοχή δεσμού. Η αμμοβόληση των δοκιμίων έγινε με κόκκους οξειδίου του αλουμινίου (ΑL2O3-50 μm), και με πίεση εκτόξευσης 2 bar. Η ρητινώδης κονία που χρησιμοποιήθηκε είναι διπλού πολυμερισμού, NX3-XTR (Kerr) που περιλαμβάνει 1 σύριγγα με διαφανή κονία. Το προσωρινό εμφρακτικό υλικό ήταν το Telio CS Onlay (Ivoclar Vivadent), που είναι φωτοπολυμεριζόμενο πολυμερές υλικό. Αποτελέσματα: Η ομάδα άμεσης κάλυψης οδοντίνης εμφάνισε τη μεγαλύτερη μέση τιμή αντοχής δεσμού και η ομάδα ελέγχου (άμεση έμφραξη) τη χαμηλότερη. Παρατηρώντας όμως τις διάμεσες τιμές όλες οι ομάδες έχουν παρόμοιες διάμεσες τιμές, μεταξύ 6,73 με 7,1 MPa. Συνεπώς, σύμφωνα και με τα αποτελέσματα του Kruskal-Wallis test, δεν υπάρχουν στατιστικά σημαντικές διαφορές στις μέσες τιμές αντοχής δεσμού μεταξύ των 3 ομάδων (Kruskal-Wallis: 0,929, p &lt;0,629). Συμπεράσματα: Η εφαρμογή της τεχνικής της άμεσης κάλυψης οδοντίνης, είτε με την τοποθέτηση προσωρινού εμφρακτικού υλικού, είτε όχι, αποδίδει υψηλές τιμές αντοχής δεσμού, ανάλογες με των άμεσων εμφράξεων, κάτι το οποίο είναι ενθαρρυντικό για την εφαρμογή της.","abstract_has_math":false,"creators":["Βασιλόπουλος Νεκτάριος - Νικόλαος","Vasilopoulos Nektarios - Nikolaos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:37:21Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2896108"],"render_values":[{"text":"uoadl:2896108","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2896108","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2896108","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2896108","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βασιλόπουλος Νεκτάριος - Νικόλαος","Vasilopoulos Nektarios - Nikolaos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2896108","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2896108"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Eισαγωγή: Η τεχνική της άμεσης κάλυψης οδοντίνης με τη χρήση συγκολλητικού συστήματος, ή και με τη χρήση σύνθετης ρητίνης, αποτελεί μία εναλλακτική τεχνική διαχείρισης της παρασκευασμένης οδοντίνης μετά από παρασκευές για έμμεσες αποκαταστάσεις, είτε από κεραμικό υλικό, είτε από σύνθετη ρητίνη. Σκοπός: Η σύγκριση της αντοχής δεσμού οδοντίνης και πολυμερών αποκαταστάσεων που έχουν συγκολληθεί, είτε με την κλασσική τεχνική, είτε μετά από εφαρμογή της τεχνικής άμεσης κάλυψης οδοντίνης, όπως επίσης και η μελέτη της συμπεριφοράς του δεσμού με την πάροδο του χρόνου. Υλικά-Μέθοδος: Για τη μελέτη χρησιμοποιήθηκαν 39 εξαχθέντες προγόμφιοι και γομφίοι, ελεύθεροι τερηδόνας. Τα δοκίμια χωρίστηκαν τυχαία σε τρεις ομάδες. Στην 1η ομάδα (ομάδα ελέγχου) τα δοκίμια υποδέχθηκαν άμεσες αποκαταστάσεις, στην 2η ομάδα στα δοκίμια εφαρμόστηκε η τεχνική άμεσης κάλυψης οδοντίνης, παραμονή τους σε απεσταγμένο νερό, σε κλίβανο στους 370C, για 1 εβδομάδα και συγκόλληση των τελικών αποκαταστάσεων, και τέλος στην 3η ομάδα, πραγματοποιήθηκαν τα ίδια στάδια όπως στην 2η ομάδα, με την διαφορά ότι τοποθετήθηκε μεταβατική αποκατάσταση στο μεσοδιάστημα. Για τη συγκόλληση επιλέχθηκε αυτο-αδροποιητικό συγκολλητικό σύστημα δύο σταδίων (6ης γενιάς), OptiBond™ XTR (Κerr). Χρησιμοποιήθηκε μικροϋβριδική σύνθετη ρητίνη-HerculiteΤΜXRV (Kerr). Πραγματοποιήθηκε η δοκιμασία της διάτμησης και καταγράφηκε η αντοχή δεσμού. Η αμμοβόληση των δοκιμίων έγινε με κόκκους οξειδίου του αλουμινίου (ΑL2O3-50 μm), και με πίεση εκτόξευσης 2 bar. Η ρητινώδης κονία που χρησιμοποιήθηκε είναι διπλού πολυμερισμού, NX3-XTR (Kerr) που περιλαμβάνει 1 σύριγγα με διαφανή κονία. Το προσωρινό εμφρακτικό υλικό ήταν το Telio CS Onlay (Ivoclar Vivadent), που είναι φωτοπολυμεριζόμενο πολυμερές υλικό. Αποτελέσματα: Η ομάδα άμεσης κάλυψης οδοντίνης εμφάνισε τη μεγαλύτερη μέση τιμή αντοχής δεσμού και η ομάδα ελέγχου (άμεση έμφραξη) τη χαμηλότερη. Παρατηρώντας όμως τις διάμεσες τιμές όλες οι ομάδες έχουν παρόμοιες διάμεσες τιμές, μεταξύ 6,73 με 7,1 MPa. Συνεπώς, σύμφωνα και με τα αποτελέσματα του Kruskal-Wallis test, δεν υπάρχουν στατιστικά σημαντικές διαφορές στις μέσες τιμές αντοχής δεσμού μεταξύ των 3 ομάδων (Kruskal-Wallis: 0,929, p <0,629). Συμπεράσματα: Η εφαρμογή της τεχνικής της άμεσης κάλυψης οδοντίνης, είτε με την τοποθέτηση προσωρινού εμφρακτικού υλικού, είτε όχι, αποδίδει υψηλές τιμές αντοχής δεσμού, ανάλογες με των άμεσων εμφράξεων, κάτι το οποίο είναι ενθαρρυντικό για την εφαρμογή της.","Introduction: The Immediate Dentin Sealing technique using adhesive systems, with or without a thin layer of resin is an alternative way of treating the freshly prepared dentin immediately after tooth preparation for ceramic, as well as for resin-composite indirect restorations. Purpose: The aim of this dissertation was to compare the shear bond strength of resin-composite restorations to dentin, after cementation either with the cοnventional technique or the application of Immediate Dentin Sealing (IDS), as well as to observe the stability of the bond strength over time. Materials and Methods: 39 sound, extracted premolars and molars were used in this study. The specimens were randomly divided into three groups. In the 1st group (control group) the samples were immediately restored with resin-composite and stored in distilled water for a day, at 37oC. Subsequently the specimens were submitted to shear bond strength testing. In the second group the Immediate Dentin Sealing technique was applied. Following a 7-days storage under the previous conditions the final indirect restorations were cemented. Just before cementation the adhesive systems surface was air-abraded. Then, a new amount of adhesive system was applied and the final restoration was cemented, using a dual-cure resin cement. 24-hours later the specimens were submitted to shear bond strength testing. Finally in the third group, the same steps as in group 2 were followed, except that a provisional restoration was placed (Telio CS Onlay/Ivoclar Vivadent). The adhesive system used was OptiBond ™ XTR (Kerr), a two-step self-etch adhesive system. Herculite™ XRV (Kerr), a micro-hybrid resin-composite and NX3-XTR (Kerr), a dual-cure resin cement, were the rest of the materials used. Results: The Immediate Dentin Sealing group displayed the highest mean bond strength, while the control group (immediate restoration) the lowest. However, the median values in all groups were similar, ranging between 6.73 and 7.1 MPa. Consequently, according to the results of the Kruskal-Wallis test, there were no statistically significant differences in mean bond strengths among the 3 groups (Kruskal-Wallis: 0.929, p <0.629). Conclusion: Applying the Immediate Dentin Sealing technique, whether using provisional restorations or not, yields high shear bond strengths equivalent to direct restorations, which is supports its application."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εργαστηριακή μελέτη της αντοχής δεσμού στη διάτμηση έμμεσων αποκαταστάσεων σύνθετης ρητίνης και οδοντίνης, ύστερα από άμεση κάλυψη οδοντίνης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βασιλόπουλος Νεκτάριος - Νικόλαος","Vasilopoulos Nektarios - Nikolaos"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Eισαγωγή: Η τεχνική της άμεσης κάλυψης οδοντίνης με τη χρήση συγκολλητικού συστήματος, ή και με τη χρήση σύνθετης ρητίνης, αποτελεί μία εναλλακτική τεχνική διαχείρισης της παρασκευασμένης οδοντίνης μετά από παρασκευές για έμμεσες αποκαταστάσεις, είτε από κεραμικό υλικό, είτε από σύνθετη ρητίνη. Σκοπός: Η σύγκριση της αντοχής δεσμού οδοντίνης και πολυμερών αποκαταστάσεων που έχουν συγκολληθεί, είτε με την κλασσική τεχνική, είτε μετά από εφαρμογή της τεχνικής άμεσης κάλυψης οδοντίνης, όπως επίσης και η μελέτη της συμπεριφοράς του δεσμού με την πάροδο του χρόνου. Υλικά-Μέθοδος: Για τη μελέτη χρησιμοποιήθηκαν 39 εξαχθέντες προγόμφιοι και γομφίοι, ελεύθεροι τερηδόνας. Τα δοκίμια χωρίστηκαν τυχαία σε τρεις ομάδες. Στην 1η ομάδα (ομάδα ελέγχου) τα δοκίμια υποδέχθηκαν άμεσες αποκαταστάσεις, στην 2η ομάδα στα δοκίμια εφαρμόστηκε η τεχνική άμεσης κάλυψης οδοντίνης, παραμονή τους σε απεσταγμένο νερό, σε κλίβανο στους 370C, για 1 εβδομάδα και συγκόλληση των τελικών αποκαταστάσεων, και τέλος στην 3η ομάδα, πραγματοποιήθηκαν τα ίδια στάδια όπως στην 2η ομάδα, με την διαφορά ότι τοποθετήθηκε μεταβατική αποκατάσταση στο μεσοδιάστημα. Για τη συγκόλληση επιλέχθηκε αυτο-αδροποιητικό συγκολλητικό σύστημα δύο σταδίων (6ης γενιάς), OptiBond™ XTR (Κerr). Χρησιμοποιήθηκε μικροϋβριδική σύνθετη ρητίνη-HerculiteΤΜXRV (Kerr). Πραγματοποιήθηκε η δοκιμασία της διάτμησης και καταγράφηκε η αντοχή δεσμού. Η αμμοβόληση των δοκιμίων έγινε με κόκκους οξειδίου του αλουμινίου (ΑL2O3-50 μm), και με πίεση εκτόξευσης 2 bar. Η ρητινώδης κονία που χρησιμοποιήθηκε είναι διπλού πολυμερισμού, NX3-XTR (Kerr) που περιλαμβάνει 1 σύριγγα με διαφανή κονία. Το προσωρινό εμφρακτικό υλικό ήταν το Telio CS Onlay (Ivoclar Vivadent), που είναι φωτοπολυμεριζόμενο πολυμερές υλικό. Αποτελέσματα: Η ομάδα άμεσης κάλυψης οδοντίνης εμφάνισε τη μεγαλύτερη μέση τιμή αντοχής δεσμού και η ομάδα ελέγχου (άμεση έμφραξη) τη χαμηλότερη. Παρατηρώντας όμως τις διάμεσες τιμές όλες οι ομάδες έχουν παρόμοιες διάμεσες τιμές, μεταξύ 6,73 με 7,1 MPa. Συνεπώς, σύμφωνα και με τα αποτελέσματα του Kruskal-Wallis test, δεν υπάρχουν στατιστικά σημαντικές διαφορές στις μέσες τιμές αντοχής δεσμού μεταξύ των 3 ομάδων (Kruskal-Wallis: 0,929, p <0,629). Συμπεράσματα: Η εφαρμογή της τεχνικής της άμεσης κάλυψης οδοντίνης, είτε με την τοποθέτηση προσωρινού εμφρακτικού υλικού, είτε όχι, αποδίδει υψηλές τιμές αντοχής δεσμού, ανάλογες με των άμεσων εμφράξεων, κάτι το οποίο είναι ενθαρρυντικό για την εφαρμογή της.","Introduction: The Immediate Dentin Sealing technique using adhesive systems, with or without a thin layer of resin is an alternative way of treating the freshly prepared dentin immediately after tooth preparation for ceramic, as well as for resin-composite indirect restorations. Purpose: The aim of this dissertation was to compare the shear bond strength of resin-composite restorations to dentin, after cementation either with the cοnventional technique or the application of Immediate Dentin Sealing (IDS), as well as to observe the stability of the bond strength over time. Materials and Methods: 39 sound, extracted premolars and molars were used in this study. The specimens were randomly divided into three groups. In the 1st group (control group) the samples were immediately restored with resin-composite and stored in distilled water for a day, at 37oC. Subsequently the specimens were submitted to shear bond strength testing. In the second group the Immediate Dentin Sealing technique was applied. Following a 7-days storage under the previous conditions the final indirect restorations were cemented. Just before cementation the adhesive systems surface was air-abraded. Then, a new amount of adhesive system was applied and the final restoration was cemented, using a dual-cure resin cement. 24-hours later the specimens were submitted to shear bond strength testing. Finally in the third group, the same steps as in group 2 were followed, except that a provisional restoration was placed (Telio CS Onlay/Ivoclar Vivadent). The adhesive system used was OptiBond ™ XTR (Kerr), a two-step self-etch adhesive system. Herculite™ XRV (Kerr), a micro-hybrid resin-composite and NX3-XTR (Kerr), a dual-cure resin cement, were the rest of the materials used. Results: The Immediate Dentin Sealing group displayed the highest mean bond strength, while the control group (immediate restoration) the lowest. However, the median values in all groups were similar, ranging between 6.73 and 7.1 MPa. Consequently, according to the results of the Kruskal-Wallis test, there were no statistically significant differences in mean bond strengths among the 3 groups (Kruskal-Wallis: 0.929, p <0.629). Conclusion: Applying the Immediate Dentin Sealing technique, whether using provisional restorations or not, yields high shear bond strengths equivalent to direct restorations, which is supports its application."],"dc:identifier":["uoadl:2896108","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2896108"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Εργαστηριακή μελέτη της αντοχής δεσμού στη διάτμηση έμμεσων αποκαταστάσεων σύνθετης ρητίνης και οδοντίνης, ύστερα από άμεση κάλυψη οδοντίνης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:37:21Z"}