{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2896200"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2896200","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Βιοδείκτες και προγνωστικοί δείκτες στην Ιδιοπαθή Αιφνίδια Νευροαισθητήρια Απώλεια Ακοής","abstract":"Εισαγωγή: η Ιδιοπαθής Αιφνίδια Νευροαισθητήρια Απώλεια Ακοής (Idiopathic Sudden Sensorineural Hearing Loss, ΙΑΝΑΑ) ορίζεται ως η απώλεια ακοής, η οποία είναι στην προέλευσή της νευροαισθητήρια, εξελίσσεται εντός 3 ημερών, αποτελείται από 30dB μείωση του ουδού ακοής σε τουλάχιστον 3 συνεχόμενες συχνότητες στο ακοόγραμμα καθαρών τόνων και κατά την διερεύνηση της οποίας δεν είναι δυνατό να αναγνωριστεί κάποια αιτιολογία, παρά την διενέργεια του κατάλληλου και απαραίτητου διαγνωστικού ελέγχου. Παρόλο που έχουν προταθεί δεκάδες παθογενετικοί μηχανισμοί, κανένας από αυτούς δεν θεωρείται καθολικά αποδεκτός με αποτέλεσμα η αιτιολογία της ΙΑΝΑΑ να θεωρείται άγνωστη. Ένας βιοδείκτης είναι μια βιολογική παρατήρηση που μπορεί να υποκαθιστά και να προβλέπει ιδανικά ένα κλινικό καταληκτικό σημείο ή ένα ενδιάμεσο μέτρο έκβασης. Η χρήση κλινικών βιοδεικτών είναι ευκολότερη και λιγότερο δαπανηρή από την άμεση μέτρηση του καταληκτικού κλινικού σημείου και οι βιοδείκτες συνήθως μετρούνται για μικρότερο χρονικό διάστημα. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν στον έλεγχο, στη διάγνωση, στην κατηγοριοποίηση και στην παρακολούθηση, ως προγνωστικοί δείκτες και για την ανάπτυξη εξατομικευμένων θεραπευτικών παρεμβάσεων. Μεθοδολογία: διεξήχθη συστηματική βιβλιογραφική αναζήτηση στη βάση δεδομένων PubMed και Google Scholar με θέμα τους προγνωστικούς δείκτες και τους βιοδείκτες στην ΙΑΝΑΑ. Οι λέξεις κλειδιά που χρησιμοποιήθηκαν ήταν: “idiopathic sudden sensorineural hearing loss”, “clinical outcome”, “biomarker”, “prognosis”, “prognostic factor”, σε διάφορους συνδυασμούς. Αποτελέσματα: Η αναζήτηση απέδωσε 539 άρθρα στην Αγγλική γλώσσα τα οποία μετά από μελέτη των περιλήψεων, ανακτήθηκαν τα σχετικά με τους βιοδείκτες, ενώ μια δεύτερη πιο συγκεκριμένη έρευνα απέδωσε 40 άρθρα τα οποία ελέγχθηκαν προσεκτικά. Επιπλέον, οι αναφορές αυτών των άρθρων εκτιμήθηκαν για περαιτέρω προσδιορισμό δυνητικά σχετικών δημοσιεύσεων. Συζήτηση: Οι περισσότεροι βιοδείκτες οι οποίοι προτείνονται στη βιβλιογραφία αποτελούν άμεσα ή έμμεσα προϊόντα τα οποία γίνεται προσπάθεια να εξηγήσουν και τους πιθανούς μηχανισμούς πρόκλησης της ΙΑΝΑΑ. Τέτοιοι βιοδείκτες είναι: τα μίκρο-RNA, διάφοροι δείκτες φλεγμονής της γενικής αίματος, η προκαλσιτονίνη, η καλπροτεκτίνη, η πρεστίνη, διάφοροι δείκτες οξειδωτικού stress, δείκτες λιπιδίων του αίματος, ένζυμα όπως η ομοκυστεΐνη, το φυλλικό οξύ, το ινωδογόνο και τέλος αυξημένος όσον αφορά στη διάγνωση και στην πρόγνωση φαίνεται να είναι ο ρόλος κάποιων συγκεκριμένων ακολουθιών και πρωτοκόλλων της Μαγνητικής Τομογραφίας. Συμπεράσματα: οι περισσότεροι βιοδείκτες οι οποίοι προτείνονται στη βιβλιογραφία αποτελούν άμεσα ή έμμεσα προϊόντα, μόρια, ουσίες και διαγνωστικές εξετάσεις μέσω των οποίων διενεργείται και μια αντίστροφη διαδικασία έρευνας, ανακάλυψης και τεκμηρίωσης της αιτιολογίας της ΙΑΝΑΑ. Οι περισσότερες από τις μελέτες και οι μετα-αναλύσεις που μελετήθηκαν δείχνουν να έχουν στιβαρές ενδείξεις και στοιχεία που να υποστηρίζουν τη χρήση του συγκεκριμένου σε κάθε περίπτωση βιοδείκτη για την πρόγνωση της ΙΑΝΑΑ. Όλες όμως ανεξαιρέτως στα συμπεράσματά τους αναφέρουν ότι χρειάζονται περισσότερες μελέτες ώστε να μπορούν τα συμπεράσματα να είναι αδιάσειστα και να χρησιμοποιούνται στην καθημέρα κλινική πράξη. Μέχρι τότε, κάποιοι από τους βιοδείκτες μπορούν να εκτιμώνται σε κάθε σχεδόν περιστατικό, μια που είναι φθηνοί και γρήγοροι, κάποιοι άλλοι έχουν χρησιμότητα σε συγκεκριμένες κατηγορίες ασθενών και κάποιοι άλλοι έχουν για την ώρα μάλλον μόνο ερευνητικό ενδιαφέρον, αλλά είναι και οι περισσότερο υποσχόμενοι ότι τελικά θα είναι οι πιο αποτελεσματικοί όσον αφορά την πρόγνωση αλλά και την ερμηνεία της αιτιολογίας της ΙΑΝΑΑ.","abstract_html":"Εισαγωγή: η Ιδιοπαθής Αιφνίδια Νευροαισθητήρια Απώλεια Ακοής (Idiopathic Sudden Sensorineural Hearing Loss, ΙΑΝΑΑ) ορίζεται ως η απώλεια ακοής, η οποία είναι στην προέλευσή της νευροαισθητήρια, εξελίσσεται εντός 3 ημερών, αποτελείται από 30dB μείωση του ουδού ακοής σε τουλάχιστον 3 συνεχόμενες συχνότητες στο ακοόγραμμα καθαρών τόνων και κατά την διερεύνηση της οποίας δεν είναι δυνατό να αναγνωριστεί κάποια αιτιολογία, παρά την διενέργεια του κατάλληλου και απαραίτητου διαγνωστικού ελέγχου. Παρόλο που έχουν προταθεί δεκάδες παθογενετικοί μηχανισμοί, κανένας από αυτούς δεν θεωρείται καθολικά αποδεκτός με αποτέλεσμα η αιτιολογία της ΙΑΝΑΑ να θεωρείται άγνωστη. Ένας βιοδείκτης είναι μια βιολογική παρατήρηση που μπορεί να υποκαθιστά και να προβλέπει ιδανικά ένα κλινικό καταληκτικό σημείο ή ένα ενδιάμεσο μέτρο έκβασης. Η χρήση κλινικών βιοδεικτών είναι ευκολότερη και λιγότερο δαπανηρή από την άμεση μέτρηση του καταληκτικού κλινικού σημείου και οι βιοδείκτες συνήθως μετρούνται για μικρότερο χρονικό διάστημα. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν στον έλεγχο, στη διάγνωση, στην κατηγοριοποίηση και στην παρακολούθηση, ως προγνωστικοί δείκτες και για την ανάπτυξη εξατομικευμένων θεραπευτικών παρεμβάσεων. Μεθοδολογία: διεξήχθη συστηματική βιβλιογραφική αναζήτηση στη βάση δεδομένων PubMed και Google Scholar με θέμα τους προγνωστικούς δείκτες και τους βιοδείκτες στην ΙΑΝΑΑ. Οι λέξεις κλειδιά που χρησιμοποιήθηκαν ήταν: “idiopathic sudden sensorineural hearing loss”, “clinical outcome”, “biomarker”, “prognosis”, “prognostic factor”, σε διάφορους συνδυασμούς. Αποτελέσματα: Η αναζήτηση απέδωσε 539 άρθρα στην Αγγλική γλώσσα τα οποία μετά από μελέτη των περιλήψεων, ανακτήθηκαν τα σχετικά με τους βιοδείκτες, ενώ μια δεύτερη πιο συγκεκριμένη έρευνα απέδωσε 40 άρθρα τα οποία ελέγχθηκαν προσεκτικά. Επιπλέον, οι αναφορές αυτών των άρθρων εκτιμήθηκαν για περαιτέρω προσδιορισμό δυνητικά σχετικών δημοσιεύσεων. Συζήτηση: Οι περισσότεροι βιοδείκτες οι οποίοι προτείνονται στη βιβλιογραφία αποτελούν άμεσα ή έμμεσα προϊόντα τα οποία γίνεται προσπάθεια να εξηγήσουν και τους πιθανούς μηχανισμούς πρόκλησης της ΙΑΝΑΑ. Τέτοιοι βιοδείκτες είναι: τα μίκρο-RNA, διάφοροι δείκτες φλεγμονής της γενικής αίματος, η προκαλσιτονίνη, η καλπροτεκτίνη, η πρεστίνη, διάφοροι δείκτες οξειδωτικού stress, δείκτες λιπιδίων του αίματος, ένζυμα όπως η ομοκυστεΐνη, το φυλλικό οξύ, το ινωδογόνο και τέλος αυξημένος όσον αφορά στη διάγνωση και στην πρόγνωση φαίνεται να είναι ο ρόλος κάποιων συγκεκριμένων ακολουθιών και πρωτοκόλλων της Μαγνητικής Τομογραφίας. Συμπεράσματα: οι περισσότεροι βιοδείκτες οι οποίοι προτείνονται στη βιβλιογραφία αποτελούν άμεσα ή έμμεσα προϊόντα, μόρια, ουσίες και διαγνωστικές εξετάσεις μέσω των οποίων διενεργείται και μια αντίστροφη διαδικασία έρευνας, ανακάλυψης και τεκμηρίωσης της αιτιολογίας της ΙΑΝΑΑ. Οι περισσότερες από τις μελέτες και οι μετα-αναλύσεις που μελετήθηκαν δείχνουν να έχουν στιβαρές ενδείξεις και στοιχεία που να υποστηρίζουν τη χρήση του συγκεκριμένου σε κάθε περίπτωση βιοδείκτη για την πρόγνωση της ΙΑΝΑΑ. Όλες όμως ανεξαιρέτως στα συμπεράσματά τους αναφέρουν ότι χρειάζονται περισσότερες μελέτες ώστε να μπορούν τα συμπεράσματα να είναι αδιάσειστα και να χρησιμοποιούνται στην καθημέρα κλινική πράξη. Μέχρι τότε, κάποιοι από τους βιοδείκτες μπορούν να εκτιμώνται σε κάθε σχεδόν περιστατικό, μια που είναι φθηνοί και γρήγοροι, κάποιοι άλλοι έχουν χρησιμότητα σε συγκεκριμένες κατηγορίες ασθενών και κάποιοι άλλοι έχουν για την ώρα μάλλον μόνο ερευνητικό ενδιαφέρον, αλλά είναι και οι περισσότερο υποσχόμενοι ότι τελικά θα είναι οι πιο αποτελεσματικοί όσον αφορά την πρόγνωση αλλά και την ερμηνεία της αιτιολογίας της ΙΑΝΑΑ.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπουλιάκος Σωτήριος","Papouliakos Sotirios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:37:21Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2896200"],"render_values":[{"text":"uoadl:2896200","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2896200","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2896200","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2896200","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπουλιάκος Σωτήριος","Papouliakos Sotirios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2896200","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2896200"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: η Ιδιοπαθής Αιφνίδια Νευροαισθητήρια Απώλεια Ακοής (Idiopathic Sudden Sensorineural Hearing Loss, ΙΑΝΑΑ) ορίζεται ως η απώλεια ακοής, η οποία είναι στην προέλευσή της νευροαισθητήρια, εξελίσσεται εντός 3 ημερών, αποτελείται από 30dB μείωση του ουδού ακοής σε τουλάχιστον 3 συνεχόμενες συχνότητες στο ακοόγραμμα καθαρών τόνων και κατά την διερεύνηση της οποίας δεν είναι δυνατό να αναγνωριστεί κάποια αιτιολογία, παρά την διενέργεια του κατάλληλου και απαραίτητου διαγνωστικού ελέγχου. Παρόλο που έχουν προταθεί δεκάδες παθογενετικοί μηχανισμοί, κανένας από αυτούς δεν θεωρείται καθολικά αποδεκτός με αποτέλεσμα η αιτιολογία της ΙΑΝΑΑ να θεωρείται άγνωστη. Ένας βιοδείκτης είναι μια βιολογική παρατήρηση που μπορεί να υποκαθιστά και να προβλέπει ιδανικά ένα κλινικό καταληκτικό σημείο ή ένα ενδιάμεσο μέτρο έκβασης. Η χρήση κλινικών βιοδεικτών είναι ευκολότερη και λιγότερο δαπανηρή από την άμεση μέτρηση του καταληκτικού κλινικού σημείου και οι βιοδείκτες συνήθως μετρούνται για μικρότερο χρονικό διάστημα. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν στον έλεγχο, στη διάγνωση, στην κατηγοριοποίηση και στην παρακολούθηση, ως προγνωστικοί δείκτες και για την ανάπτυξη εξατομικευμένων θεραπευτικών παρεμβάσεων. Μεθοδολογία: διεξήχθη συστηματική βιβλιογραφική αναζήτηση στη βάση δεδομένων PubMed και Google Scholar με θέμα τους προγνωστικούς δείκτες και τους βιοδείκτες στην ΙΑΝΑΑ. Οι λέξεις κλειδιά που χρησιμοποιήθηκαν ήταν: “idiopathic sudden sensorineural hearing loss”, “clinical outcome”, “biomarker”, “prognosis”, “prognostic factor”, σε διάφορους συνδυασμούς. Αποτελέσματα: Η αναζήτηση απέδωσε 539 άρθρα στην Αγγλική γλώσσα τα οποία μετά από μελέτη των περιλήψεων, ανακτήθηκαν τα σχετικά με τους βιοδείκτες, ενώ μια δεύτερη πιο συγκεκριμένη έρευνα απέδωσε 40 άρθρα τα οποία ελέγχθηκαν προσεκτικά. Επιπλέον, οι αναφορές αυτών των άρθρων εκτιμήθηκαν για περαιτέρω προσδιορισμό δυνητικά σχετικών δημοσιεύσεων. Συζήτηση: Οι περισσότεροι βιοδείκτες οι οποίοι προτείνονται στη βιβλιογραφία αποτελούν άμεσα ή έμμεσα προϊόντα τα οποία γίνεται προσπάθεια να εξηγήσουν και τους πιθανούς μηχανισμούς πρόκλησης της ΙΑΝΑΑ. Τέτοιοι βιοδείκτες είναι: τα μίκρο-RNA, διάφοροι δείκτες φλεγμονής της γενικής αίματος, η προκαλσιτονίνη, η καλπροτεκτίνη, η πρεστίνη, διάφοροι δείκτες οξειδωτικού stress, δείκτες λιπιδίων του αίματος, ένζυμα όπως η ομοκυστεΐνη, το φυλλικό οξύ, το ινωδογόνο και τέλος αυξημένος όσον αφορά στη διάγνωση και στην πρόγνωση φαίνεται να είναι ο ρόλος κάποιων συγκεκριμένων ακολουθιών και πρωτοκόλλων της Μαγνητικής Τομογραφίας. Συμπεράσματα: οι περισσότεροι βιοδείκτες οι οποίοι προτείνονται στη βιβλιογραφία αποτελούν άμεσα ή έμμεσα προϊόντα, μόρια, ουσίες και διαγνωστικές εξετάσεις μέσω των οποίων διενεργείται και μια αντίστροφη διαδικασία έρευνας, ανακάλυψης και τεκμηρίωσης της αιτιολογίας της ΙΑΝΑΑ. Οι περισσότερες από τις μελέτες και οι μετα-αναλύσεις που μελετήθηκαν δείχνουν να έχουν στιβαρές ενδείξεις και στοιχεία που να υποστηρίζουν τη χρήση του συγκεκριμένου σε κάθε περίπτωση βιοδείκτη για την πρόγνωση της ΙΑΝΑΑ. Όλες όμως ανεξαιρέτως στα συμπεράσματά τους αναφέρουν ότι χρειάζονται περισσότερες μελέτες ώστε να μπορούν τα συμπεράσματα να είναι αδιάσειστα και να χρησιμοποιούνται στην καθημέρα κλινική πράξη. Μέχρι τότε, κάποιοι από τους βιοδείκτες μπορούν να εκτιμώνται σε κάθε σχεδόν περιστατικό, μια που είναι φθηνοί και γρήγοροι, κάποιοι άλλοι έχουν χρησιμότητα σε συγκεκριμένες κατηγορίες ασθενών και κάποιοι άλλοι έχουν για την ώρα μάλλον μόνο ερευνητικό ενδιαφέρον, αλλά είναι και οι περισσότερο υποσχόμενοι ότι τελικά θα είναι οι πιο αποτελεσματικοί όσον αφορά την πρόγνωση αλλά και την ερμηνεία της αιτιολογίας της ΙΑΝΑΑ.","Introduction: Idiopathic Sudden Sensorineural Hearing Loss (ISSHL) is defined as a hearing loss of more than 30dB that occurs in at least 3 consecutive frequencies, within 3 days and despite necessary and proper diagnostic management no cause can be identified. ISSHL is a common otologic emergency, presenting as an acute hearing loss with an abrupt occurrence. The incidence is estimated to be approximately 10-30 cases per 100,000/person/year, but it is believed to be greater, since this is only the statistics for patients who sought treatment. A variety of causes have been proposed, including viral infections, vascular occlusion, immunological disorders, labyrinthine membrane rupture, blood disorders, metabolic conditions, and activation of cochlear nuclear factor kappa B, but each has its own weaknesses, and none of them can fully explain the underlying pathogenesis. Therefore, the real origins for ISSHL still remain controversial. A biomarker can be defined as a characteristic that is objectively measured and evaluated as an indication of normal biologic processes, pathogenic processes, or response to a therapeutic intervention. Methods: A systematic search was conducted in PubMed and Google Scholar databases with combinations of the following keywords: “idiopathic sudden sensorineural hearing loss”, “sudden sensorineural deafness”, “sudden sensorineural hearing loss”, “clinical outcome”, “biomarker”, “prognosis”, “prognostic factor”. The articles’ inclusion period was from 2010 and search was limited to English language. Results: A total of 539 papers were found with the MeSH terms used. A second more specific and narrow search identified 40 articles that were carefully reviewed. Their references were also reviewed for a further comprehensive search. Discussion: Most of the biomarkers suggested in the literature are direct or indirect products, molecules and diagnostic tests that attempt to explain the potential underlying mechanisms of ISSHL. Such proposed biomarkers are: micro-RNAs, various inflammation markers of complete blood count, procalcitonin, calprotectin, prestin, various markers of oxidative stress, blood lipid markers, enzymes such as homocysteine, fibrinogen, folic acid and finally of increased value seems to be the role of certain Magnetic Resonance Imaging sequences and protocols. Conclusions: Most of the studies and meta-analyses show robust evidence to support the use of these specific biomarkers for the prognosis of ISSHL. However, almost all of the papers in their conclusions state that more studies are needed to enable the findings to be consistent and to be used in daily clinical practice. Until then, some of the biomarkers (being cheap and fast) can be evaluated in almost every case of ISSHL, others seem to have their place in specific patient categories (patients with cardiovascular diseases or with profound hearing loss or deafness), and others, for the time being, can only be used in research protocols, the latter being the most promising that eventually will be the most effective in the prognosis but also in the interpretation of pathogenesis of ISSHL. Due to the incidence of the disease and the significant impact on the person with hearing loss, the identification of biomarkers and potentially modifiable risk factors for this condition should be a priority of the health system."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Βιοδείκτες και προγνωστικοί δείκτες στην Ιδιοπαθή Αιφνίδια Νευροαισθητήρια Απώλεια Ακοής"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπουλιάκος Σωτήριος","Papouliakos Sotirios"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Εισαγωγή: η Ιδιοπαθής Αιφνίδια Νευροαισθητήρια Απώλεια Ακοής (Idiopathic Sudden Sensorineural Hearing Loss, ΙΑΝΑΑ) ορίζεται ως η απώλεια ακοής, η οποία είναι στην προέλευσή της νευροαισθητήρια, εξελίσσεται εντός 3 ημερών, αποτελείται από 30dB μείωση του ουδού ακοής σε τουλάχιστον 3 συνεχόμενες συχνότητες στο ακοόγραμμα καθαρών τόνων και κατά την διερεύνηση της οποίας δεν είναι δυνατό να αναγνωριστεί κάποια αιτιολογία, παρά την διενέργεια του κατάλληλου και απαραίτητου διαγνωστικού ελέγχου. Παρόλο που έχουν προταθεί δεκάδες παθογενετικοί μηχανισμοί, κανένας από αυτούς δεν θεωρείται καθολικά αποδεκτός με αποτέλεσμα η αιτιολογία της ΙΑΝΑΑ να θεωρείται άγνωστη. Ένας βιοδείκτης είναι μια βιολογική παρατήρηση που μπορεί να υποκαθιστά και να προβλέπει ιδανικά ένα κλινικό καταληκτικό σημείο ή ένα ενδιάμεσο μέτρο έκβασης. Η χρήση κλινικών βιοδεικτών είναι ευκολότερη και λιγότερο δαπανηρή από την άμεση μέτρηση του καταληκτικού κλινικού σημείου και οι βιοδείκτες συνήθως μετρούνται για μικρότερο χρονικό διάστημα. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν στον έλεγχο, στη διάγνωση, στην κατηγοριοποίηση και στην παρακολούθηση, ως προγνωστικοί δείκτες και για την ανάπτυξη εξατομικευμένων θεραπευτικών παρεμβάσεων. Μεθοδολογία: διεξήχθη συστηματική βιβλιογραφική αναζήτηση στη βάση δεδομένων PubMed και Google Scholar με θέμα τους προγνωστικούς δείκτες και τους βιοδείκτες στην ΙΑΝΑΑ. Οι λέξεις κλειδιά που χρησιμοποιήθηκαν ήταν: “idiopathic sudden sensorineural hearing loss”, “clinical outcome”, “biomarker”, “prognosis”, “prognostic factor”, σε διάφορους συνδυασμούς. Αποτελέσματα: Η αναζήτηση απέδωσε 539 άρθρα στην Αγγλική γλώσσα τα οποία μετά από μελέτη των περιλήψεων, ανακτήθηκαν τα σχετικά με τους βιοδείκτες, ενώ μια δεύτερη πιο συγκεκριμένη έρευνα απέδωσε 40 άρθρα τα οποία ελέγχθηκαν προσεκτικά. Επιπλέον, οι αναφορές αυτών των άρθρων εκτιμήθηκαν για περαιτέρω προσδιορισμό δυνητικά σχετικών δημοσιεύσεων. Συζήτηση: Οι περισσότεροι βιοδείκτες οι οποίοι προτείνονται στη βιβλιογραφία αποτελούν άμεσα ή έμμεσα προϊόντα τα οποία γίνεται προσπάθεια να εξηγήσουν και τους πιθανούς μηχανισμούς πρόκλησης της ΙΑΝΑΑ. Τέτοιοι βιοδείκτες είναι: τα μίκρο-RNA, διάφοροι δείκτες φλεγμονής της γενικής αίματος, η προκαλσιτονίνη, η καλπροτεκτίνη, η πρεστίνη, διάφοροι δείκτες οξειδωτικού stress, δείκτες λιπιδίων του αίματος, ένζυμα όπως η ομοκυστεΐνη, το φυλλικό οξύ, το ινωδογόνο και τέλος αυξημένος όσον αφορά στη διάγνωση και στην πρόγνωση φαίνεται να είναι ο ρόλος κάποιων συγκεκριμένων ακολουθιών και πρωτοκόλλων της Μαγνητικής Τομογραφίας. Συμπεράσματα: οι περισσότεροι βιοδείκτες οι οποίοι προτείνονται στη βιβλιογραφία αποτελούν άμεσα ή έμμεσα προϊόντα, μόρια, ουσίες και διαγνωστικές εξετάσεις μέσω των οποίων διενεργείται και μια αντίστροφη διαδικασία έρευνας, ανακάλυψης και τεκμηρίωσης της αιτιολογίας της ΙΑΝΑΑ. Οι περισσότερες από τις μελέτες και οι μετα-αναλύσεις που μελετήθηκαν δείχνουν να έχουν στιβαρές ενδείξεις και στοιχεία που να υποστηρίζουν τη χρήση του συγκεκριμένου σε κάθε περίπτωση βιοδείκτη για την πρόγνωση της ΙΑΝΑΑ. Όλες όμως ανεξαιρέτως στα συμπεράσματά τους αναφέρουν ότι χρειάζονται περισσότερες μελέτες ώστε να μπορούν τα συμπεράσματα να είναι αδιάσειστα και να χρησιμοποιούνται στην καθημέρα κλινική πράξη. Μέχρι τότε, κάποιοι από τους βιοδείκτες μπορούν να εκτιμώνται σε κάθε σχεδόν περιστατικό, μια που είναι φθηνοί και γρήγοροι, κάποιοι άλλοι έχουν χρησιμότητα σε συγκεκριμένες κατηγορίες ασθενών και κάποιοι άλλοι έχουν για την ώρα μάλλον μόνο ερευνητικό ενδιαφέρον, αλλά είναι και οι περισσότερο υποσχόμενοι ότι τελικά θα είναι οι πιο αποτελεσματικοί όσον αφορά την πρόγνωση αλλά και την ερμηνεία της αιτιολογίας της ΙΑΝΑΑ.","Introduction: Idiopathic Sudden Sensorineural Hearing Loss (ISSHL) is defined as a hearing loss of more than 30dB that occurs in at least 3 consecutive frequencies, within 3 days and despite necessary and proper diagnostic management no cause can be identified. ISSHL is a common otologic emergency, presenting as an acute hearing loss with an abrupt occurrence. The incidence is estimated to be approximately 10-30 cases per 100,000/person/year, but it is believed to be greater, since this is only the statistics for patients who sought treatment. A variety of causes have been proposed, including viral infections, vascular occlusion, immunological disorders, labyrinthine membrane rupture, blood disorders, metabolic conditions, and activation of cochlear nuclear factor kappa B, but each has its own weaknesses, and none of them can fully explain the underlying pathogenesis. Therefore, the real origins for ISSHL still remain controversial. A biomarker can be defined as a characteristic that is objectively measured and evaluated as an indication of normal biologic processes, pathogenic processes, or response to a therapeutic intervention. Methods: A systematic search was conducted in PubMed and Google Scholar databases with combinations of the following keywords: “idiopathic sudden sensorineural hearing loss”, “sudden sensorineural deafness”, “sudden sensorineural hearing loss”, “clinical outcome”, “biomarker”, “prognosis”, “prognostic factor”. The articles’ inclusion period was from 2010 and search was limited to English language. Results: A total of 539 papers were found with the MeSH terms used. A second more specific and narrow search identified 40 articles that were carefully reviewed. Their references were also reviewed for a further comprehensive search. Discussion: Most of the biomarkers suggested in the literature are direct or indirect products, molecules and diagnostic tests that attempt to explain the potential underlying mechanisms of ISSHL. Such proposed biomarkers are: micro-RNAs, various inflammation markers of complete blood count, procalcitonin, calprotectin, prestin, various markers of oxidative stress, blood lipid markers, enzymes such as homocysteine, fibrinogen, folic acid and finally of increased value seems to be the role of certain Magnetic Resonance Imaging sequences and protocols. Conclusions: Most of the studies and meta-analyses show robust evidence to support the use of these specific biomarkers for the prognosis of ISSHL. However, almost all of the papers in their conclusions state that more studies are needed to enable the findings to be consistent and to be used in daily clinical practice. Until then, some of the biomarkers (being cheap and fast) can be evaluated in almost every case of ISSHL, others seem to have their place in specific patient categories (patients with cardiovascular diseases or with profound hearing loss or deafness), and others, for the time being, can only be used in research protocols, the latter being the most promising that eventually will be the most effective in the prognosis but also in the interpretation of pathogenesis of ISSHL. Due to the incidence of the disease and the significant impact on the person with hearing loss, the identification of biomarkers and potentially modifiable risk factors for this condition should be a priority of the health system."],"dc:identifier":["uoadl:2896200","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2896200"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Βιοδείκτες και προγνωστικοί δείκτες στην Ιδιοπαθή Αιφνίδια Νευροαισθητήρια Απώλεια Ακοής"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:37:21Z"}