{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2896234"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2896234","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ρύθμιση παραγόντων καρδιοαγγειακού κινδύνου σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, διαχείριση της φαρμακευτικής τους αγωγής και εκτίμηση του τρέχοντος κόστους αυτής. Διαχρονική σύγκριση κατά την τελευταία εικοσαετία.","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ, ΣΚΟΠΟΣ Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να καταγραφεί το επίπεδο ρύθμισης των κλασικών παραγόντων καρδιοαγγειακού κινδύνου σε ασθενείς με ΣΔ2 κατά το έτος 2018, να εξετασθεί η διαχείριση της φαρμακευτικής αγωγής τους, να υπολογισθεί το κόστος αυτής και να εκτιμηθεί διαχρονικά κατά την τελευταία εικοσαετία. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ Μελετήθηκαν αναδρομικά τα αρχεία 1308 ασθενών οι οποίοι, εντός του 2018 επισκέφθηκαν τουλάχιστον δύο φορές τα διαβητολογικά κέντρα των νοσοκομείων «Λαικό», «Τζάνειο» και «Άγιος Παντελεήμων», καθώς και τα αρχεία από αντίστοιχες καταγραφές που έγιναν στα ίδια κέντρα, κατά τα έτη 1998, 2006 και 2012. Καταγράφηκαν, μεταξύ άλλων, τα σωματομετρικά τους χαρακτηριστικά, η HbA1c, η αρτηριακή πίεση, το λιπιδαιμικό προφίλ και η φαρμακευτική τους αγωγή. Το κόστος συνταγογράφησης υπολογίστηκε μόνο για τους λαμβάνοντες θεραπεία, με βάση το δελτίο λιανικών τιμών του ΕΟΠΥΥ, με πληθωριστική προσαρμογή. Για τα μη πρωτότυπα φάρμακα, υπολογίστηκε το μέσο κόστος των γενοσήμων. Συγκρίθηκαν τα αποτελέσματα της καταγραφής του 2018, με αυτά των προηγούμενων χρονικών στιγμών. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Περιλήφθηκαν συνολικά 4066 ασθενείς (1998: 805, 2006: 938, 2012: 1015, 2018: 1308). Η μέση τιμή ηλικίας των ασθενών ήταν για το 1998, 62,5 ± 10,3, για το 2006, 64,5 ± 10,5, για το 2012, 67,4 ± 9,6 και για το 2018, 66,6 ± 10,3. Η αναλογία των ασθενών που επιτυγχάνουν τους στόχους θεραπείας της HbA1c <7%, της συστολικής ΒΡ <140 mmHg και της LDL-C <100 mg / dl αυξήθηκε σταδιακά. Οι χρήστες μετφορμίνης και ινσουλίνης αυξήθηκαν, ενώ οι χρήστες σουλφονυλουρίας και γλιταζόνης μειώθηκαν. Σταδιακά, ένας σημαντικός αριθμός ασθενών άρχισε να χρησιμοποιεί τις νέες κατηγορίες αντιδιαβητικών φαρμάκων (ιγκρετινομιμητικά). Η αναλογία των ασθενών που χρησιμοποιούν αντιϋπερτασικά και υπολιπιδαιμικά φάρμακα αυξήθηκε, ενώ η χρήση αντιαιμοπεταλιακών μειώθηκε μετά το 2012. Το συνολικό κόστος συνταγογράφησης αυξάνεται συνεχώς μέχρι το 2018, όπως και αυτό των αντιδιαβητικών φαρμάκων. Το κόστος της αντιυπερτασικής και υπολιπιδαιμικής αγωγής μειώνεται μετά το 1998, ενώ το κόστος της αντιαιμοπεταλιακής αγωγής μειώνεται μετά το 2006. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Τα τελευταία 20 χρόνια, παρατηρήθηκε συνολική βελτίωση της αντιμετώπισης των παραγόντων καρδιοαγγειακού κινδύνου στα άτομα με ΣΔ2 που παρακολουθούνται σε ελληνικά διαβητολογικά κέντρα. Ωστόσο, το συνταγογραφούμενο κόστος της θεραπείας τους συνεχώς αυξάνεται. Αυτό οφείλεται στο αυξανόμενο κόστος συνταγογράφησης αντιδιαβητικών φαρμάκων.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ, ΣΚΟΠΟΣ Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να καταγραφεί το επίπεδο ρύθμισης των κλασικών παραγόντων καρδιοαγγειακού κινδύνου σε ασθενείς με ΣΔ2 κατά το έτος 2018, να εξετασθεί η διαχείριση της φαρμακευτικής αγωγής τους, να υπολογισθεί το κόστος αυτής και να εκτιμηθεί διαχρονικά κατά την τελευταία εικοσαετία. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ Μελετήθηκαν αναδρομικά τα αρχεία 1308 ασθενών οι οποίοι, εντός του 2018 επισκέφθηκαν τουλάχιστον δύο φορές τα διαβητολογικά κέντρα των νοσοκομείων «Λαικό», «Τζάνειο» και «Άγιος Παντελεήμων», καθώς και τα αρχεία από αντίστοιχες καταγραφές που έγιναν στα ίδια κέντρα, κατά τα έτη 1998, 2006 και 2012. Καταγράφηκαν, μεταξύ άλλων, τα σωματομετρικά τους χαρακτηριστικά, η HbA1c, η αρτηριακή πίεση, το λιπιδαιμικό προφίλ και η φαρμακευτική τους αγωγή. Το κόστος συνταγογράφησης υπολογίστηκε μόνο για τους λαμβάνοντες θεραπεία, με βάση το δελτίο λιανικών τιμών του ΕΟΠΥΥ, με πληθωριστική προσαρμογή. Για τα μη πρωτότυπα φάρμακα, υπολογίστηκε το μέσο κόστος των γενοσήμων. Συγκρίθηκαν τα αποτελέσματα της καταγραφής του 2018, με αυτά των προηγούμενων χρονικών στιγμών. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Περιλήφθηκαν συνολικά 4066 ασθενείς (1998: 805, 2006: 938, 2012: 1015, 2018: 1308). Η μέση τιμή ηλικίας των ασθενών ήταν για το 1998, 62,5 ± 10,3, για το 2006, 64,5 ± 10,5, για το 2012, 67,4 ± 9,6 και για το 2018, 66,6 ± 10,3. Η αναλογία των ασθενών που επιτυγχάνουν τους στόχους θεραπείας της HbA1c &lt;7%, της συστολικής ΒΡ &lt;140 mmHg και της LDL-C &lt;100 mg / dl αυξήθηκε σταδιακά. Οι χρήστες μετφορμίνης και ινσουλίνης αυξήθηκαν, ενώ οι χρήστες σουλφονυλουρίας και γλιταζόνης μειώθηκαν. Σταδιακά, ένας σημαντικός αριθμός ασθενών άρχισε να χρησιμοποιεί τις νέες κατηγορίες αντιδιαβητικών φαρμάκων (ιγκρετινομιμητικά). Η αναλογία των ασθενών που χρησιμοποιούν αντιϋπερτασικά και υπολιπιδαιμικά φάρμακα αυξήθηκε, ενώ η χρήση αντιαιμοπεταλιακών μειώθηκε μετά το 2012. Το συνολικό κόστος συνταγογράφησης αυξάνεται συνεχώς μέχρι το 2018, όπως και αυτό των αντιδιαβητικών φαρμάκων. Το κόστος της αντιυπερτασικής και υπολιπιδαιμικής αγωγής μειώνεται μετά το 1998, ενώ το κόστος της αντιαιμοπεταλιακής αγωγής μειώνεται μετά το 2006. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Τα τελευταία 20 χρόνια, παρατηρήθηκε συνολική βελτίωση της αντιμετώπισης των παραγόντων καρδιοαγγειακού κινδύνου στα άτομα με ΣΔ2 που παρακολουθούνται σε ελληνικά διαβητολογικά κέντρα. Ωστόσο, το συνταγογραφούμενο κόστος της θεραπείας τους συνεχώς αυξάνεται. Αυτό οφείλεται στο αυξανόμενο κόστος συνταγογράφησης αντιδιαβητικών φαρμάκων.","abstract_has_math":false,"creators":["Προδρομιάδου Eλισάβετ","Prodromiadou Elisavet"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:37:21Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2896234"],"render_values":[{"text":"uoadl:2896234","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2896234","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2896234","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2896234","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Προδρομιάδου Eλισάβετ","Prodromiadou Elisavet"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2896234","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2896234"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ, ΣΚΟΠΟΣ Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να καταγραφεί το επίπεδο ρύθμισης των κλασικών παραγόντων καρδιοαγγειακού κινδύνου σε ασθενείς με ΣΔ2 κατά το έτος 2018, να εξετασθεί η διαχείριση της φαρμακευτικής αγωγής τους, να υπολογισθεί το κόστος αυτής και να εκτιμηθεί διαχρονικά κατά την τελευταία εικοσαετία. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ Μελετήθηκαν αναδρομικά τα αρχεία 1308 ασθενών οι οποίοι, εντός του 2018 επισκέφθηκαν τουλάχιστον δύο φορές τα διαβητολογικά κέντρα των νοσοκομείων «Λαικό», «Τζάνειο» και «Άγιος Παντελεήμων», καθώς και τα αρχεία από αντίστοιχες καταγραφές που έγιναν στα ίδια κέντρα, κατά τα έτη 1998, 2006 και 2012. Καταγράφηκαν, μεταξύ άλλων, τα σωματομετρικά τους χαρακτηριστικά, η HbA1c, η αρτηριακή πίεση, το λιπιδαιμικό προφίλ και η φαρμακευτική τους αγωγή. Το κόστος συνταγογράφησης υπολογίστηκε μόνο για τους λαμβάνοντες θεραπεία, με βάση το δελτίο λιανικών τιμών του ΕΟΠΥΥ, με πληθωριστική προσαρμογή. Για τα μη πρωτότυπα φάρμακα, υπολογίστηκε το μέσο κόστος των γενοσήμων. Συγκρίθηκαν τα αποτελέσματα της καταγραφής του 2018, με αυτά των προηγούμενων χρονικών στιγμών. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Περιλήφθηκαν συνολικά 4066 ασθενείς (1998: 805, 2006: 938, 2012: 1015, 2018: 1308). Η μέση τιμή ηλικίας των ασθενών ήταν για το 1998, 62,5 ± 10,3, για το 2006, 64,5 ± 10,5, για το 2012, 67,4 ± 9,6 και για το 2018, 66,6 ± 10,3. Η αναλογία των ασθενών που επιτυγχάνουν τους στόχους θεραπείας της HbA1c <7%, της συστολικής ΒΡ <140 mmHg και της LDL-C <100 mg / dl αυξήθηκε σταδιακά. Οι χρήστες μετφορμίνης και ινσουλίνης αυξήθηκαν, ενώ οι χρήστες σουλφονυλουρίας και γλιταζόνης μειώθηκαν. Σταδιακά, ένας σημαντικός αριθμός ασθενών άρχισε να χρησιμοποιεί τις νέες κατηγορίες αντιδιαβητικών φαρμάκων (ιγκρετινομιμητικά). Η αναλογία των ασθενών που χρησιμοποιούν αντιϋπερτασικά και υπολιπιδαιμικά φάρμακα αυξήθηκε, ενώ η χρήση αντιαιμοπεταλιακών μειώθηκε μετά το 2012. Το συνολικό κόστος συνταγογράφησης αυξάνεται συνεχώς μέχρι το 2018, όπως και αυτό των αντιδιαβητικών φαρμάκων. Το κόστος της αντιυπερτασικής και υπολιπιδαιμικής αγωγής μειώνεται μετά το 1998, ενώ το κόστος της αντιαιμοπεταλιακής αγωγής μειώνεται μετά το 2006. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Τα τελευταία 20 χρόνια, παρατηρήθηκε συνολική βελτίωση της αντιμετώπισης των παραγόντων καρδιοαγγειακού κινδύνου στα άτομα με ΣΔ2 που παρακολουθούνται σε ελληνικά διαβητολογικά κέντρα. Ωστόσο, το συνταγογραφούμενο κόστος της θεραπείας τους συνεχώς αυξάνεται. Αυτό οφείλεται στο αυξανόμενο κόστος συνταγογράφησης αντιδιαβητικών φαρμάκων.","Prescription cost of cardiovascular risk management in type 2 diabetes during the last 20 years: a survey in Greek outpatient diabetes centers Background and aims: The cost of type 2 diabetes (T2D) treatment is increasing dramatically during the last decades, partially due to escalated prescription and the introduction of more expensive drugs. However, it is uncertain whether this is accompanied by an improvement in cardiovascular (CV) risk profile. Τhe aim of this study is to calculate the drug prescription cost of CV risk management in patients with T2D during the last 20 years in relation to the treatment pattern used for this purpose and the level of achieved CV risk control. Materials and methods: Data from four surveys using the same methodology that took place during the last 20 years (1998, 2006, 2012, 2018) were analyzed. The medical records of outpatients with T2D, treated at the same three diabetes centers of the Greek national health system (NHS) were examined. Only patients attending the center at least twice each year were included. Among others, blood pressure, HbA1c, lipid profile and medication regimen related to CV disease prevention were recorded. Annual costs of treatment were calculated per treated patient by using the nominal retail prices of pharmaceuticals, as officially reported for each reference year and after adjustment for 2018 price levels. This was performed in order to account for price reductions that were introduced after the economic crisis in Greece. Results A total of 4066 patients were included (1998: 805, 2006: 938, 2012: 1015, 2018: 1308). The mean value of patients age was for 1998, 62.5±10.3, for 2006, 64.5±10.5, for 2012, 67.4±9.6 and for 2018, 66.6±10.3. The proportion of patients achieving the treatment targets of HbA1c<7%, systolic BP<140mmHg and LDL-C<100mg/dl increased gradually. Metformin and insulin users increased, while sulfonylurea and glitazone users decreased. Gradually, a significant number of patients started using the new classes of glucose-lowering drugs. The proportion of patients using antihypertensive and lipid-lowering medications increased, while antiplatelet use decreased after 2012. The total prescription cost increased continuously up to 2018, as did the cost of glucose-lowering drugs. The cost of antihypertensive and lipid-lowering t treatment declined gradually after 1998, while antiplatelet treatment cost decreased only after 2006. Conclusion Over the past 20 years, the prescription cost of treatment for CV risk reduction in outpatients with T2D, treated by specialists in the Greek NHS, is continuously increasing, clearly due to the increasing prescription cost of glucose-lowering drugs and despite a reduction in the cost of antihypertensive, lipid-lowering and antiplatelet drugs. In parallel, however, an overall improvement in CV risk factor control has been observed."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ρύθμιση παραγόντων καρδιοαγγειακού κινδύνου σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, διαχείριση της φαρμακευτικής τους αγωγής και εκτίμηση του τρέχοντος κόστους αυτής. Διαχρονική σύγκριση κατά την τελευταία εικοσαετία."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Προδρομιάδου Eλισάβετ","Prodromiadou Elisavet"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ, ΣΚΟΠΟΣ Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να καταγραφεί το επίπεδο ρύθμισης των κλασικών παραγόντων καρδιοαγγειακού κινδύνου σε ασθενείς με ΣΔ2 κατά το έτος 2018, να εξετασθεί η διαχείριση της φαρμακευτικής αγωγής τους, να υπολογισθεί το κόστος αυτής και να εκτιμηθεί διαχρονικά κατά την τελευταία εικοσαετία. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ Μελετήθηκαν αναδρομικά τα αρχεία 1308 ασθενών οι οποίοι, εντός του 2018 επισκέφθηκαν τουλάχιστον δύο φορές τα διαβητολογικά κέντρα των νοσοκομείων «Λαικό», «Τζάνειο» και «Άγιος Παντελεήμων», καθώς και τα αρχεία από αντίστοιχες καταγραφές που έγιναν στα ίδια κέντρα, κατά τα έτη 1998, 2006 και 2012. Καταγράφηκαν, μεταξύ άλλων, τα σωματομετρικά τους χαρακτηριστικά, η HbA1c, η αρτηριακή πίεση, το λιπιδαιμικό προφίλ και η φαρμακευτική τους αγωγή. Το κόστος συνταγογράφησης υπολογίστηκε μόνο για τους λαμβάνοντες θεραπεία, με βάση το δελτίο λιανικών τιμών του ΕΟΠΥΥ, με πληθωριστική προσαρμογή. Για τα μη πρωτότυπα φάρμακα, υπολογίστηκε το μέσο κόστος των γενοσήμων. Συγκρίθηκαν τα αποτελέσματα της καταγραφής του 2018, με αυτά των προηγούμενων χρονικών στιγμών. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Περιλήφθηκαν συνολικά 4066 ασθενείς (1998: 805, 2006: 938, 2012: 1015, 2018: 1308). Η μέση τιμή ηλικίας των ασθενών ήταν για το 1998, 62,5 ± 10,3, για το 2006, 64,5 ± 10,5, για το 2012, 67,4 ± 9,6 και για το 2018, 66,6 ± 10,3. Η αναλογία των ασθενών που επιτυγχάνουν τους στόχους θεραπείας της HbA1c <7%, της συστολικής ΒΡ <140 mmHg και της LDL-C <100 mg / dl αυξήθηκε σταδιακά. Οι χρήστες μετφορμίνης και ινσουλίνης αυξήθηκαν, ενώ οι χρήστες σουλφονυλουρίας και γλιταζόνης μειώθηκαν. Σταδιακά, ένας σημαντικός αριθμός ασθενών άρχισε να χρησιμοποιεί τις νέες κατηγορίες αντιδιαβητικών φαρμάκων (ιγκρετινομιμητικά). Η αναλογία των ασθενών που χρησιμοποιούν αντιϋπερτασικά και υπολιπιδαιμικά φάρμακα αυξήθηκε, ενώ η χρήση αντιαιμοπεταλιακών μειώθηκε μετά το 2012. Το συνολικό κόστος συνταγογράφησης αυξάνεται συνεχώς μέχρι το 2018, όπως και αυτό των αντιδιαβητικών φαρμάκων. Το κόστος της αντιυπερτασικής και υπολιπιδαιμικής αγωγής μειώνεται μετά το 1998, ενώ το κόστος της αντιαιμοπεταλιακής αγωγής μειώνεται μετά το 2006. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Τα τελευταία 20 χρόνια, παρατηρήθηκε συνολική βελτίωση της αντιμετώπισης των παραγόντων καρδιοαγγειακού κινδύνου στα άτομα με ΣΔ2 που παρακολουθούνται σε ελληνικά διαβητολογικά κέντρα. Ωστόσο, το συνταγογραφούμενο κόστος της θεραπείας τους συνεχώς αυξάνεται. Αυτό οφείλεται στο αυξανόμενο κόστος συνταγογράφησης αντιδιαβητικών φαρμάκων.","Prescription cost of cardiovascular risk management in type 2 diabetes during the last 20 years: a survey in Greek outpatient diabetes centers Background and aims: The cost of type 2 diabetes (T2D) treatment is increasing dramatically during the last decades, partially due to escalated prescription and the introduction of more expensive drugs. However, it is uncertain whether this is accompanied by an improvement in cardiovascular (CV) risk profile. Τhe aim of this study is to calculate the drug prescription cost of CV risk management in patients with T2D during the last 20 years in relation to the treatment pattern used for this purpose and the level of achieved CV risk control. Materials and methods: Data from four surveys using the same methodology that took place during the last 20 years (1998, 2006, 2012, 2018) were analyzed. The medical records of outpatients with T2D, treated at the same three diabetes centers of the Greek national health system (NHS) were examined. Only patients attending the center at least twice each year were included. Among others, blood pressure, HbA1c, lipid profile and medication regimen related to CV disease prevention were recorded. Annual costs of treatment were calculated per treated patient by using the nominal retail prices of pharmaceuticals, as officially reported for each reference year and after adjustment for 2018 price levels. This was performed in order to account for price reductions that were introduced after the economic crisis in Greece. Results A total of 4066 patients were included (1998: 805, 2006: 938, 2012: 1015, 2018: 1308). The mean value of patients age was for 1998, 62.5±10.3, for 2006, 64.5±10.5, for 2012, 67.4±9.6 and for 2018, 66.6±10.3. The proportion of patients achieving the treatment targets of HbA1c<7%, systolic BP<140mmHg and LDL-C<100mg/dl increased gradually. Metformin and insulin users increased, while sulfonylurea and glitazone users decreased. Gradually, a significant number of patients started using the new classes of glucose-lowering drugs. The proportion of patients using antihypertensive and lipid-lowering medications increased, while antiplatelet use decreased after 2012. The total prescription cost increased continuously up to 2018, as did the cost of glucose-lowering drugs. The cost of antihypertensive and lipid-lowering t treatment declined gradually after 1998, while antiplatelet treatment cost decreased only after 2006. Conclusion Over the past 20 years, the prescription cost of treatment for CV risk reduction in outpatients with T2D, treated by specialists in the Greek NHS, is continuously increasing, clearly due to the increasing prescription cost of glucose-lowering drugs and despite a reduction in the cost of antihypertensive, lipid-lowering and antiplatelet drugs. In parallel, however, an overall improvement in CV risk factor control has been observed."],"dc:identifier":["uoadl:2896234","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2896234"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ρύθμιση παραγόντων καρδιοαγγειακού κινδύνου σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, διαχείριση της φαρμακευτικής τους αγωγής και εκτίμηση του τρέχοντος κόστους αυτής. Διαχρονική σύγκριση κατά την τελευταία εικοσαετία."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:37:21Z"}