{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2896286"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2896286","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διάμεση πνευμονοπάθεια με στοιχεία αυτοανοσίας: συχνότητα, κλινικά, εργαστηριακά και απεικονιστικά ευρήματα θεραπεία και έκβαση","abstract":"Μια ομάδα ασθενών με διάμεση πνευμονοπάθεια παρουσιάζουν στοιχεία αυτοανοσίας, χωρίς όμως να πληρούν τα κριτήρια του Αμερικανικού Κολλεγίου Ρευματολογίας (American College of Rheumatology,ACR) για καθορισμένο ρευματικό νόσημα. Το 2015 θεσπίστηκαν ,από την Αμερικανική Εταιρεία Νοσημάτων Θώρακος και την Ευρωπαική Πνευμονολογική Εταιρεία, κριτήρια που συμπεριέλαβαν 3 πεδία(κλινικό, ορολογικό ,μορφολογικό) , για τη μελέτη μιας νέας νοσολογικής οντότητας, που ονομάστηκε Διάμεση Πνευμονοπάθεια με Στοιχεία Αυτοανοσίας(Interstitial Pneumonia with Autoimmune Features,IPAF). Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να μελετήσουμε στην Ελλάδα, τους ασθενείς με IPAF, καθώς στη χώρα μας δεν υπάρχουν αρκετα δεδομένα γι αυτή την κατηγορία ασθενών. Συμπεριλήφθηκαν, 39 ασθενείς με IPAF που παρακολουθούνται στο εξωτερικό ρευματολογικό ιατρείο του νοσοκομείου «Αττικόν» από το 2015 έως το 2019. Πραγματοποιήθηκε πλήρης καταγραφή κλινικο-εργαστηριακών δεδομένων, συννοσηροτήτων, χορηγούμενων θεραπειών και έκβαση της νόσου και επιπλοκών. Ανευρέθησαν επικράτηση του γυναικείου φύλου, σε ποσοστό 69,2%, μέση ηλικία διάγνωσης της IPAF 63,2(±11) έτη. Ενεργοί καπνιστές ήταν το 15,4% του δείγματος, με συχνότερες συννοσηρότητες την αρτηριακή υπέρταση και τη θυρεοειδοπάθεια σε ποσοστό 46,2% και 41% αντίστοιχα. Πιο συχνές κλινικές εκδηλώσεις ήταν η αρθρίτιδα και/ή πρωινή δυσκαμψία για πάνω από 60 λεπτά σε ποσοστό 82,1% και το φαινόμενο Raynaud σε ποσοστό 25,6%. Από τις λοιπές κλινικές εκδηλώσεις που δεν περιλαμβάνονται στα κριτήρια της IPAF πιο συχνή ήταν η ύπαρξη εξανθήματος(53,8%), στην πλειοψηφία κηλιδωβλατιδώδες ή πολύμορφο σε φωτοεκτεθειμένες περιοχές. Ως προς τον ορολογικό τομέα πιο συχνά αναδείχθησαν τα ΑΝΑ σε ποσοστό 59%, ενώ ακολούθησαν τα anti-Ro σε 20,8%. Στο μορφολογικό τομέα επικρατέστερο πρότυπο, όπως αναδείχθηκε από την HRCT θώρακος ήταν η NSIP στο 61,5% των ασθενών και ακολούθως η UIP στο 18%. Η πλειονότητα των ασθενών έλαβε συνδυαστική θεραπεία με μέτριες δόσεις από του στόματος κορτικοστεροειδή και ανοσοκατασταλτικά, με πιο συχνή τη χορήγηση υδροξυχλωροκίνης και μεθοτρεξάτης σε ποσοστό 23,7% και ακολούθως αζαθειοπρίνη σε ποσοστό 21,1%. Οι ασθενείς βελτίωσαν τις αναπνευστικές τους δοκιμασίες στους 6 και 12 μήνες παρακολούθησης, βελτίωση που όμως δεν ήταν στατιστικά σημαντική, ενώ 20,1% παρουσίασε αναπνευστική επιδείνωση, δηλαδή μείωση του FVC τουλάχιστον κατά 10% και του DLCO κατά 15%. Όμως, 23,1% παρουσίασε λοίμωξη το 1ο εξάμηνο παρακολούθησης, ενώ το 12,8% το δεύτερο. Όλες οι λοιμώξεις αφορούσαν το αναπνευστικό σύστημα, ενώ νοσηλεία χρειάστηκαν μόνο δύο που παρουσίασαν λοίμωξη το πρώτο εξάμηνο παρακολούθησης. Οι περισσότερες λοιμώξεις εκδηλώθηκαν στους ασθενείς με non-UIP ακτινολογικό πρότυπο με στατιστικά σημαντική διαφορά σε σχέση με τους ασθενείς με UIP πρότυπο(p=0,02). Αυτό ίσως σχετίζεται με τη μεγαλύτερη δόση κορτιζόνης που έλαβαν αρχικά οι ασθενείς με non-UIP πρότυπο. Η μελέτη αυτή αποτελεί μια πρώτη προσπάθεια να μελετηθεί στην Ελλάδα η IPAF στο Ρευματολογικό Ιατρείο. Χρειάζονται όμως περισσότερες μελέτες για την καλύτερη περιγραφή της κλινικής πορείας και της αντιμετώπισης των ασθενών που εντάσσονται σε αυτή την κατηγορία.","abstract_html":"Μια ομάδα ασθενών με διάμεση πνευμονοπάθεια παρουσιάζουν στοιχεία αυτοανοσίας, χωρίς όμως να πληρούν τα κριτήρια του Αμερικανικού Κολλεγίου Ρευματολογίας (American College of Rheumatology,ACR) για καθορισμένο ρευματικό νόσημα. Το 2015 θεσπίστηκαν ,από την Αμερικανική Εταιρεία Νοσημάτων Θώρακος και την Ευρωπαική Πνευμονολογική Εταιρεία, κριτήρια που συμπεριέλαβαν 3 πεδία(κλινικό, ορολογικό ,μορφολογικό) , για τη μελέτη μιας νέας νοσολογικής οντότητας, που ονομάστηκε Διάμεση Πνευμονοπάθεια με Στοιχεία Αυτοανοσίας(Interstitial Pneumonia with Autoimmune Features,IPAF). Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να μελετήσουμε στην Ελλάδα, τους ασθενείς με IPAF, καθώς στη χώρα μας δεν υπάρχουν αρκετα δεδομένα γι αυτή την κατηγορία ασθενών. Συμπεριλήφθηκαν, 39 ασθενείς με IPAF που παρακολουθούνται στο εξωτερικό ρευματολογικό ιατρείο του νοσοκομείου «Αττικόν» από το 2015 έως το 2019. Πραγματοποιήθηκε πλήρης καταγραφή κλινικο-εργαστηριακών δεδομένων, συννοσηροτήτων, χορηγούμενων θεραπειών και έκβαση της νόσου και επιπλοκών. Ανευρέθησαν επικράτηση του γυναικείου φύλου, σε ποσοστό 69,2%, μέση ηλικία διάγνωσης της IPAF 63,2(±11) έτη. Ενεργοί καπνιστές ήταν το 15,4% του δείγματος, με συχνότερες συννοσηρότητες την αρτηριακή υπέρταση και τη θυρεοειδοπάθεια σε ποσοστό 46,2% και 41% αντίστοιχα. Πιο συχνές κλινικές εκδηλώσεις ήταν η αρθρίτιδα και/ή πρωινή δυσκαμψία για πάνω από 60 λεπτά σε ποσοστό 82,1% και το φαινόμενο Raynaud σε ποσοστό 25,6%. Από τις λοιπές κλινικές εκδηλώσεις που δεν περιλαμβάνονται στα κριτήρια της IPAF πιο συχνή ήταν η ύπαρξη εξανθήματος(53,8%), στην πλειοψηφία κηλιδωβλατιδώδες ή πολύμορφο σε φωτοεκτεθειμένες περιοχές. Ως προς τον ορολογικό τομέα πιο συχνά αναδείχθησαν τα ΑΝΑ σε ποσοστό 59%, ενώ ακολούθησαν τα anti-Ro σε 20,8%. Στο μορφολογικό τομέα επικρατέστερο πρότυπο, όπως αναδείχθηκε από την HRCT θώρακος ήταν η NSIP στο 61,5% των ασθενών και ακολούθως η UIP στο 18%. Η πλειονότητα των ασθενών έλαβε συνδυαστική θεραπεία με μέτριες δόσεις από του στόματος κορτικοστεροειδή και ανοσοκατασταλτικά, με πιο συχνή τη χορήγηση υδροξυχλωροκίνης και μεθοτρεξάτης σε ποσοστό 23,7% και ακολούθως αζαθειοπρίνη σε ποσοστό 21,1%. Οι ασθενείς βελτίωσαν τις αναπνευστικές τους δοκιμασίες στους 6 και 12 μήνες παρακολούθησης, βελτίωση που όμως δεν ήταν στατιστικά σημαντική, ενώ 20,1% παρουσίασε αναπνευστική επιδείνωση, δηλαδή μείωση του FVC τουλάχιστον κατά 10% και του DLCO κατά 15%. Όμως, 23,1% παρουσίασε λοίμωξη το 1ο εξάμηνο παρακολούθησης, ενώ το 12,8% το δεύτερο. Όλες οι λοιμώξεις αφορούσαν το αναπνευστικό σύστημα, ενώ νοσηλεία χρειάστηκαν μόνο δύο που παρουσίασαν λοίμωξη το πρώτο εξάμηνο παρακολούθησης. Οι περισσότερες λοιμώξεις εκδηλώθηκαν στους ασθενείς με non-UIP ακτινολογικό πρότυπο με στατιστικά σημαντική διαφορά σε σχέση με τους ασθενείς με UIP πρότυπο(p=0,02). Αυτό ίσως σχετίζεται με τη μεγαλύτερη δόση κορτιζόνης που έλαβαν αρχικά οι ασθενείς με non-UIP πρότυπο. Η μελέτη αυτή αποτελεί μια πρώτη προσπάθεια να μελετηθεί στην Ελλάδα η IPAF στο Ρευματολογικό Ιατρείο. Χρειάζονται όμως περισσότερες μελέτες για την καλύτερη περιγραφή της κλινικής πορείας και της αντιμετώπισης των ασθενών που εντάσσονται σε αυτή την κατηγορία.","abstract_has_math":false,"creators":["Καραμπέλη Μαρία","Karampeli Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:37:36Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2896286"],"render_values":[{"text":"uoadl:2896286","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2896286","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2896286","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2896286","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καραμπέλη Μαρία","Karampeli Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2896286","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2896286"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Μια ομάδα ασθενών με διάμεση πνευμονοπάθεια παρουσιάζουν στοιχεία αυτοανοσίας, χωρίς όμως να πληρούν τα κριτήρια του Αμερικανικού Κολλεγίου Ρευματολογίας (American College of Rheumatology,ACR) για καθορισμένο ρευματικό νόσημα. Το 2015 θεσπίστηκαν ,από την Αμερικανική Εταιρεία Νοσημάτων Θώρακος και την Ευρωπαική Πνευμονολογική Εταιρεία, κριτήρια που συμπεριέλαβαν 3 πεδία(κλινικό, ορολογικό ,μορφολογικό) , για τη μελέτη μιας νέας νοσολογικής οντότητας, που ονομάστηκε Διάμεση Πνευμονοπάθεια με Στοιχεία Αυτοανοσίας(Interstitial Pneumonia with Autoimmune Features,IPAF). Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να μελετήσουμε στην Ελλάδα, τους ασθενείς με IPAF, καθώς στη χώρα μας δεν υπάρχουν αρκετα δεδομένα γι αυτή την κατηγορία ασθενών. Συμπεριλήφθηκαν, 39 ασθενείς με IPAF που παρακολουθούνται στο εξωτερικό ρευματολογικό ιατρείο του νοσοκομείου «Αττικόν» από το 2015 έως το 2019. Πραγματοποιήθηκε πλήρης καταγραφή κλινικο-εργαστηριακών δεδομένων, συννοσηροτήτων, χορηγούμενων θεραπειών και έκβαση της νόσου και επιπλοκών. Ανευρέθησαν επικράτηση του γυναικείου φύλου, σε ποσοστό 69,2%, μέση ηλικία διάγνωσης της IPAF 63,2(±11) έτη. Ενεργοί καπνιστές ήταν το 15,4% του δείγματος, με συχνότερες συννοσηρότητες την αρτηριακή υπέρταση και τη θυρεοειδοπάθεια σε ποσοστό 46,2% και 41% αντίστοιχα. Πιο συχνές κλινικές εκδηλώσεις ήταν η αρθρίτιδα και/ή πρωινή δυσκαμψία για πάνω από 60 λεπτά σε ποσοστό 82,1% και το φαινόμενο Raynaud σε ποσοστό 25,6%. Από τις λοιπές κλινικές εκδηλώσεις που δεν περιλαμβάνονται στα κριτήρια της IPAF πιο συχνή ήταν η ύπαρξη εξανθήματος(53,8%), στην πλειοψηφία κηλιδωβλατιδώδες ή πολύμορφο σε φωτοεκτεθειμένες περιοχές. Ως προς τον ορολογικό τομέα πιο συχνά αναδείχθησαν τα ΑΝΑ σε ποσοστό 59%, ενώ ακολούθησαν τα anti-Ro σε 20,8%. Στο μορφολογικό τομέα επικρατέστερο πρότυπο, όπως αναδείχθηκε από την HRCT θώρακος ήταν η NSIP στο 61,5% των ασθενών και ακολούθως η UIP στο 18%. Η πλειονότητα των ασθενών έλαβε συνδυαστική θεραπεία με μέτριες δόσεις από του στόματος κορτικοστεροειδή και ανοσοκατασταλτικά, με πιο συχνή τη χορήγηση υδροξυχλωροκίνης και μεθοτρεξάτης σε ποσοστό 23,7% και ακολούθως αζαθειοπρίνη σε ποσοστό 21,1%. Οι ασθενείς βελτίωσαν τις αναπνευστικές τους δοκιμασίες στους 6 και 12 μήνες παρακολούθησης, βελτίωση που όμως δεν ήταν στατιστικά σημαντική, ενώ 20,1% παρουσίασε αναπνευστική επιδείνωση, δηλαδή μείωση του FVC τουλάχιστον κατά 10% και του DLCO κατά 15%. Όμως, 23,1% παρουσίασε λοίμωξη το 1ο εξάμηνο παρακολούθησης, ενώ το 12,8% το δεύτερο. Όλες οι λοιμώξεις αφορούσαν το αναπνευστικό σύστημα, ενώ νοσηλεία χρειάστηκαν μόνο δύο που παρουσίασαν λοίμωξη το πρώτο εξάμηνο παρακολούθησης. Οι περισσότερες λοιμώξεις εκδηλώθηκαν στους ασθενείς με non-UIP ακτινολογικό πρότυπο με στατιστικά σημαντική διαφορά σε σχέση με τους ασθενείς με UIP πρότυπο(p=0,02). Αυτό ίσως σχετίζεται με τη μεγαλύτερη δόση κορτιζόνης που έλαβαν αρχικά οι ασθενείς με non-UIP πρότυπο. Η μελέτη αυτή αποτελεί μια πρώτη προσπάθεια να μελετηθεί στην Ελλάδα η IPAF στο Ρευματολογικό Ιατρείο. Χρειάζονται όμως περισσότερες μελέτες για την καλύτερη περιγραφή της κλινικής πορείας και της αντιμετώπισης των ασθενών που εντάσσονται σε αυτή την κατηγορία.","A subgroup of patients with ILD present with autoimmune features without meeting the American College Rheumatology (ACR) criteria for a defined rheumatic disease. In 2015 the American Thoracic Society and European Respiratory Society proposed a set of classification criteria for interstitial pneumonia with autoimmune features (IPAF) which included three domains (clinical, serological, and morphological). We sought to study, for the first time in Greece, patients affected with. Our cohort consisted of 39 outpatients from rheumatological department of Attikon hospital of Athens between 2015 and 2019. Detailed clinical and laboratory findings as well as comorbidities administered therapy outcomes and complications of the desease at a 12-month follow-up period were recorded for each patient. Univariate models were performed in order to identify determinants of infection and clinically significant deterioration of pulmonary function tests (PFTs). The percentage of female patients was higher at a value of 62,2% with a mean age at the time of IPAF diagnosis of 63,2(±11) years. 15,4% of the group were active smokers. The most common comorbidities were hypertension and thyroid disease at 46,2% and 41% respectively. In addition, the most frequent clinical features included in the IPAF criteria were the arthritis(82,1%) and Raynaud’s phenomenon(25,6%). Rash was present in 53,8% of the patients in this cohort not included in the IPAF criteria,in most cases morbilliform or polymorphic in face,neck and extremities. ANA and anti –Ro were the most prevalent auto-antibodies at 59% and 20,8% respectively. Non-specific Interstitial Pneumonia (NSIP) was the most prevalent radiological pattern among patients of our cohort(61,5%). Although the Usual Interstitial Pneumonia(UIP) radiological pattern is not included in the IPAF criteria, 18% of patients(enrolled in our cohort by fulfilling the serological and clinical criteria) demonstrated this pattern. Corticosteroids and immunosuppressive drugs such as hydroxychloroquine, methotrexate and azathioprine were the first-line agents for the management of these patients. Patients tendeded to improve their PFTs at 6 and 12 months of follow-up but this did not reach statistical significance. 20,51% of patients were deteriorated. Infections were observed in 23,1% in the first semester and in 12,8% in the second semester of the follow-up period, and all were respiratory infections. Only two patients were hospitalized. Most infections occurred in patients with a non-UIP radiographic pattern with a statistically significant difference compared to patiens with a UIP pattern(p=0,02) which might be attributed to a higher initial dose of corticosteroids received by patients with a non-UIP pattern. This is the first study providing information regarding both the clinical and laboratory characteristics and the disease course of patients with IPAF in Greece. More studies are warranted to better describe IPAF characteristics, prognosis and management."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διάμεση πνευμονοπάθεια με στοιχεία αυτοανοσίας: συχνότητα, κλινικά, εργαστηριακά και απεικονιστικά ευρήματα θεραπεία και έκβαση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καραμπέλη Μαρία","Karampeli Maria"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Μια ομάδα ασθενών με διάμεση πνευμονοπάθεια παρουσιάζουν στοιχεία αυτοανοσίας, χωρίς όμως να πληρούν τα κριτήρια του Αμερικανικού Κολλεγίου Ρευματολογίας (American College of Rheumatology,ACR) για καθορισμένο ρευματικό νόσημα. Το 2015 θεσπίστηκαν ,από την Αμερικανική Εταιρεία Νοσημάτων Θώρακος και την Ευρωπαική Πνευμονολογική Εταιρεία, κριτήρια που συμπεριέλαβαν 3 πεδία(κλινικό, ορολογικό ,μορφολογικό) , για τη μελέτη μιας νέας νοσολογικής οντότητας, που ονομάστηκε Διάμεση Πνευμονοπάθεια με Στοιχεία Αυτοανοσίας(Interstitial Pneumonia with Autoimmune Features,IPAF). Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να μελετήσουμε στην Ελλάδα, τους ασθενείς με IPAF, καθώς στη χώρα μας δεν υπάρχουν αρκετα δεδομένα γι αυτή την κατηγορία ασθενών. Συμπεριλήφθηκαν, 39 ασθενείς με IPAF που παρακολουθούνται στο εξωτερικό ρευματολογικό ιατρείο του νοσοκομείου «Αττικόν» από το 2015 έως το 2019. Πραγματοποιήθηκε πλήρης καταγραφή κλινικο-εργαστηριακών δεδομένων, συννοσηροτήτων, χορηγούμενων θεραπειών και έκβαση της νόσου και επιπλοκών. Ανευρέθησαν επικράτηση του γυναικείου φύλου, σε ποσοστό 69,2%, μέση ηλικία διάγνωσης της IPAF 63,2(±11) έτη. Ενεργοί καπνιστές ήταν το 15,4% του δείγματος, με συχνότερες συννοσηρότητες την αρτηριακή υπέρταση και τη θυρεοειδοπάθεια σε ποσοστό 46,2% και 41% αντίστοιχα. Πιο συχνές κλινικές εκδηλώσεις ήταν η αρθρίτιδα και/ή πρωινή δυσκαμψία για πάνω από 60 λεπτά σε ποσοστό 82,1% και το φαινόμενο Raynaud σε ποσοστό 25,6%. Από τις λοιπές κλινικές εκδηλώσεις που δεν περιλαμβάνονται στα κριτήρια της IPAF πιο συχνή ήταν η ύπαρξη εξανθήματος(53,8%), στην πλειοψηφία κηλιδωβλατιδώδες ή πολύμορφο σε φωτοεκτεθειμένες περιοχές. Ως προς τον ορολογικό τομέα πιο συχνά αναδείχθησαν τα ΑΝΑ σε ποσοστό 59%, ενώ ακολούθησαν τα anti-Ro σε 20,8%. Στο μορφολογικό τομέα επικρατέστερο πρότυπο, όπως αναδείχθηκε από την HRCT θώρακος ήταν η NSIP στο 61,5% των ασθενών και ακολούθως η UIP στο 18%. Η πλειονότητα των ασθενών έλαβε συνδυαστική θεραπεία με μέτριες δόσεις από του στόματος κορτικοστεροειδή και ανοσοκατασταλτικά, με πιο συχνή τη χορήγηση υδροξυχλωροκίνης και μεθοτρεξάτης σε ποσοστό 23,7% και ακολούθως αζαθειοπρίνη σε ποσοστό 21,1%. Οι ασθενείς βελτίωσαν τις αναπνευστικές τους δοκιμασίες στους 6 και 12 μήνες παρακολούθησης, βελτίωση που όμως δεν ήταν στατιστικά σημαντική, ενώ 20,1% παρουσίασε αναπνευστική επιδείνωση, δηλαδή μείωση του FVC τουλάχιστον κατά 10% και του DLCO κατά 15%. Όμως, 23,1% παρουσίασε λοίμωξη το 1ο εξάμηνο παρακολούθησης, ενώ το 12,8% το δεύτερο. Όλες οι λοιμώξεις αφορούσαν το αναπνευστικό σύστημα, ενώ νοσηλεία χρειάστηκαν μόνο δύο που παρουσίασαν λοίμωξη το πρώτο εξάμηνο παρακολούθησης. Οι περισσότερες λοιμώξεις εκδηλώθηκαν στους ασθενείς με non-UIP ακτινολογικό πρότυπο με στατιστικά σημαντική διαφορά σε σχέση με τους ασθενείς με UIP πρότυπο(p=0,02). Αυτό ίσως σχετίζεται με τη μεγαλύτερη δόση κορτιζόνης που έλαβαν αρχικά οι ασθενείς με non-UIP πρότυπο. Η μελέτη αυτή αποτελεί μια πρώτη προσπάθεια να μελετηθεί στην Ελλάδα η IPAF στο Ρευματολογικό Ιατρείο. Χρειάζονται όμως περισσότερες μελέτες για την καλύτερη περιγραφή της κλινικής πορείας και της αντιμετώπισης των ασθενών που εντάσσονται σε αυτή την κατηγορία.","A subgroup of patients with ILD present with autoimmune features without meeting the American College Rheumatology (ACR) criteria for a defined rheumatic disease. In 2015 the American Thoracic Society and European Respiratory Society proposed a set of classification criteria for interstitial pneumonia with autoimmune features (IPAF) which included three domains (clinical, serological, and morphological). We sought to study, for the first time in Greece, patients affected with. Our cohort consisted of 39 outpatients from rheumatological department of Attikon hospital of Athens between 2015 and 2019. Detailed clinical and laboratory findings as well as comorbidities administered therapy outcomes and complications of the desease at a 12-month follow-up period were recorded for each patient. Univariate models were performed in order to identify determinants of infection and clinically significant deterioration of pulmonary function tests (PFTs). The percentage of female patients was higher at a value of 62,2% with a mean age at the time of IPAF diagnosis of 63,2(±11) years. 15,4% of the group were active smokers. The most common comorbidities were hypertension and thyroid disease at 46,2% and 41% respectively. In addition, the most frequent clinical features included in the IPAF criteria were the arthritis(82,1%) and Raynaud’s phenomenon(25,6%). Rash was present in 53,8% of the patients in this cohort not included in the IPAF criteria,in most cases morbilliform or polymorphic in face,neck and extremities. ANA and anti –Ro were the most prevalent auto-antibodies at 59% and 20,8% respectively. Non-specific Interstitial Pneumonia (NSIP) was the most prevalent radiological pattern among patients of our cohort(61,5%). Although the Usual Interstitial Pneumonia(UIP) radiological pattern is not included in the IPAF criteria, 18% of patients(enrolled in our cohort by fulfilling the serological and clinical criteria) demonstrated this pattern. Corticosteroids and immunosuppressive drugs such as hydroxychloroquine, methotrexate and azathioprine were the first-line agents for the management of these patients. Patients tendeded to improve their PFTs at 6 and 12 months of follow-up but this did not reach statistical significance. 20,51% of patients were deteriorated. Infections were observed in 23,1% in the first semester and in 12,8% in the second semester of the follow-up period, and all were respiratory infections. Only two patients were hospitalized. Most infections occurred in patients with a non-UIP radiographic pattern with a statistically significant difference compared to patiens with a UIP pattern(p=0,02) which might be attributed to a higher initial dose of corticosteroids received by patients with a non-UIP pattern. This is the first study providing information regarding both the clinical and laboratory characteristics and the disease course of patients with IPAF in Greece. More studies are warranted to better describe IPAF characteristics, prognosis and management."],"dc:identifier":["uoadl:2896286","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2896286"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διάμεση πνευμονοπάθεια με στοιχεία αυτοανοσίας: συχνότητα, κλινικά, εργαστηριακά και απεικονιστικά ευρήματα θεραπεία και έκβαση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:37:36Z"}