{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2896308"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2896308","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συλλογή και Επεξεργασία Στοιχείων με Ερωτηματολόγιο για την Αποτίμηση των Γνώσεων που έχουν οι Έλληνες Ιατροί για τον Χρόνιο Πόνο","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Ο χρόνιος πόνος είναι ένα σύνηθες σύμπτωμα που χρήζει ολοκληρωμένης φροντίδας. Σύμφωνα με τη βιβλιογραφία, το 20-50% των ασθενών που φτάνουν σε πρωτοβάθμιες και δευτεροβάθμιες δομές υγείας σχετίζεται με χρόνιο πόνο. ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της μελέτης είναι η διερεύνηση της πιθανής συσχέτισης των γνώσεων και των πεποιθήσεων των νοσοκομειακών ιατρών για το χρόνιο πόνο με τις πρακτικές διαχείρησής του. ΜΕΘΟΔΟΣ: Πρόκειται για μία συγχρονική μελέτη παρατήρησης στην οποία συμμετείχαν ιατροί διαφόρων βαθμίδων και ειδικοτήτων, έξι διαφορετικών Γενικών Νοσοκομείων της Ελλάδας (Γ.Ν. Λαμίας, Γ.Ν. Άμφισσας, Γ.Ν. Θήβας, Γ.Ν. Λειβαδιάς, Γ.Ν. Χαλκίδας και Γ.Ν. Καλαμάτας). Οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να συμπληρώσουν ένα ερωτηματολόγιο αυτοαξιολόγησης που περιελάμβανε τα δημογραφικά και επαγγελματικά χαρακτηριστικά τους. Στο ερωτηματολόγιο γινόταν καταγραφή της συχνότητας της επαγγελματικής τους ενασχόλησης με ασθενείς με χρόνιο πόνο και του είδους της προηγηθείσας εκπαίδευσής τους στην αλγολογία προκειμένου να εκτιμήσουν και να θεραπεύσουν τους εν λόγω ασθενείς. Επιπρόσθετα, εκτιμήθηκαν οι απόψεις των ιατρών σχετικά με το χρόνιο πόνο τόσο όσον αφορά τη διάρκεια και τα χαρακτηριστικά του όσο και τη στάση του επαγγελματία υγείας ως προς την αντιμετώπιση του σε ατομικό και διεπιστημονικό επίπεδο. Τα τεστ συσχέτισης που χρησιμοποιήθηκαν για τη στατιστική ανάλυση των δεδομένων είναι το Pearson’s χ2 test και το Fisher's exact test. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Συνολικά, 259 ιατροί συμμετείχαν στην ανάλυση (56% άνδρες και 44% γυναίκες). Το 44,1% των συμμετεχόντων αντιμετώπιζε συχνά/ πολύ συχνά ασθενείς πάσχοντες από χρόνιο πόνο και το 73,2% αντιμετώπιζε συχνότερα γυναίκες με χρόνιο πόνο. Περίπου το 79% των συμμετεχόντων γνώριζε τι είναι ο χρόνιος πόνος ενώ το 39% των ιατρών γνώριζε τα είδη του χρόνιου πόνου. Η πλειονότητα των συμμετεχόντων χορηγούσε μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη (ΜΣΑΦ) σε ασθενείς πάσχοντες από χρόνιο πόνο, σε ποσοστό 48,0% χορηγούσε μη οπιοειδή και το 46,2% των συμμετεχόντων χορηγούσε συχνά/πολύ συχνά περισσότερα του ενός φαρμάκου για τους ασθενείς με χρόνιο πόνο. Μόνο το 31,0% των συμμετεχόντων ακολουθούσε κάποιο συγκεκριμένο φαρμακευτικό πρωτόκολλο προτεινόμενο από τον διεθνή οργανισμό υγείας (ΠΟΥ) στην συνταγογράφηση αναλγητικών φαρμάκων. Τέλος, στην πολυπαραγοντική ανάλυση των δεδομένων της μελέτης τα ποσοστά χορήγησης τόσο των ΜΣΑΦ όσο και των μη οπιοειδών αναλγητικών δεν συσχετίστηκαν στατιστικά σημαντικά με τα εργασιακά και εκπαιδευτικά χαρακτηριστικά των συμμετεχόντων ούτε και με τις γνώσεις και τις πεποιθήσεις τους για το χρόνιο πόνο. Αντιθέτως, τα ποσοστά χορήγησης των οπιοειδών συσχετίστηκαν στατιστικά σημαντικά με τις γνώσεις των συμμετεχόντων για το χρόνιο πόνο. Τέλος, τα ποσοστά χορήγησης αντιεπιληπτικών σε ασθενείς με χρόνιο πόνο διέφεραν στατιστικά σημαντικά αναλόγως της ειδικότητας των ιατρών, της συχνότητας αντιμετώπισης των εν λόγω ασθενών, των γνώσεων και των εκπαιδευτικών χαρακτηριστικών των συμμετεχόντων. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Στην ομάδα των νοσοκομειακών ιατρών που εξετάστηκε βρέθηκε ότι παρότι οι συμμετέχοντες αντιμετωπίζουν συχνά ασθενείς με χρόνιο πόνο και έχουν καλό στόχο ως προς τη διαχείριση του πόνου η έλλειψη εκπαίδευσης στη διαχείριση των εν λόγω ασθενών περιορίζει την ολοκληρωτική και αποτελεσματική φροντίδα τους.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Ο χρόνιος πόνος είναι ένα σύνηθες σύμπτωμα που χρήζει ολοκληρωμένης φροντίδας. Σύμφωνα με τη βιβλιογραφία, το 20-50% των ασθενών που φτάνουν σε πρωτοβάθμιες και δευτεροβάθμιες δομές υγείας σχετίζεται με χρόνιο πόνο. ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της μελέτης είναι η διερεύνηση της πιθανής συσχέτισης των γνώσεων και των πεποιθήσεων των νοσοκομειακών ιατρών για το χρόνιο πόνο με τις πρακτικές διαχείρησής του. ΜΕΘΟΔΟΣ: Πρόκειται για μία συγχρονική μελέτη παρατήρησης στην οποία συμμετείχαν ιατροί διαφόρων βαθμίδων και ειδικοτήτων, έξι διαφορετικών Γενικών Νοσοκομείων της Ελλάδας (Γ.Ν. Λαμίας, Γ.Ν. Άμφισσας, Γ.Ν. Θήβας, Γ.Ν. Λειβαδιάς, Γ.Ν. Χαλκίδας και Γ.Ν. Καλαμάτας). Οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να συμπληρώσουν ένα ερωτηματολόγιο αυτοαξιολόγησης που περιελάμβανε τα δημογραφικά και επαγγελματικά χαρακτηριστικά τους. Στο ερωτηματολόγιο γινόταν καταγραφή της συχνότητας της επαγγελματικής τους ενασχόλησης με ασθενείς με χρόνιο πόνο και του είδους της προηγηθείσας εκπαίδευσής τους στην αλγολογία προκειμένου να εκτιμήσουν και να θεραπεύσουν τους εν λόγω ασθενείς. Επιπρόσθετα, εκτιμήθηκαν οι απόψεις των ιατρών σχετικά με το χρόνιο πόνο τόσο όσον αφορά τη διάρκεια και τα χαρακτηριστικά του όσο και τη στάση του επαγγελματία υγείας ως προς την αντιμετώπιση του σε ατομικό και διεπιστημονικό επίπεδο. Τα τεστ συσχέτισης που χρησιμοποιήθηκαν για τη στατιστική ανάλυση των δεδομένων είναι το Pearson’s χ2 test και το Fisher&#x27;s exact test. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Συνολικά, 259 ιατροί συμμετείχαν στην ανάλυση (56% άνδρες και 44% γυναίκες). Το 44,1% των συμμετεχόντων αντιμετώπιζε συχνά/ πολύ συχνά ασθενείς πάσχοντες από χρόνιο πόνο και το 73,2% αντιμετώπιζε συχνότερα γυναίκες με χρόνιο πόνο. Περίπου το 79% των συμμετεχόντων γνώριζε τι είναι ο χρόνιος πόνος ενώ το 39% των ιατρών γνώριζε τα είδη του χρόνιου πόνου. Η πλειονότητα των συμμετεχόντων χορηγούσε μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη (ΜΣΑΦ) σε ασθενείς πάσχοντες από χρόνιο πόνο, σε ποσοστό 48,0% χορηγούσε μη οπιοειδή και το 46,2% των συμμετεχόντων χορηγούσε συχνά/πολύ συχνά περισσότερα του ενός φαρμάκου για τους ασθενείς με χρόνιο πόνο. Μόνο το 31,0% των συμμετεχόντων ακολουθούσε κάποιο συγκεκριμένο φαρμακευτικό πρωτόκολλο προτεινόμενο από τον διεθνή οργανισμό υγείας (ΠΟΥ) στην συνταγογράφηση αναλγητικών φαρμάκων. Τέλος, στην πολυπαραγοντική ανάλυση των δεδομένων της μελέτης τα ποσοστά χορήγησης τόσο των ΜΣΑΦ όσο και των μη οπιοειδών αναλγητικών δεν συσχετίστηκαν στατιστικά σημαντικά με τα εργασιακά και εκπαιδευτικά χαρακτηριστικά των συμμετεχόντων ούτε και με τις γνώσεις και τις πεποιθήσεις τους για το χρόνιο πόνο. Αντιθέτως, τα ποσοστά χορήγησης των οπιοειδών συσχετίστηκαν στατιστικά σημαντικά με τις γνώσεις των συμμετεχόντων για το χρόνιο πόνο. Τέλος, τα ποσοστά χορήγησης αντιεπιληπτικών σε ασθενείς με χρόνιο πόνο διέφεραν στατιστικά σημαντικά αναλόγως της ειδικότητας των ιατρών, της συχνότητας αντιμετώπισης των εν λόγω ασθενών, των γνώσεων και των εκπαιδευτικών χαρακτηριστικών των συμμετεχόντων. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Στην ομάδα των νοσοκομειακών ιατρών που εξετάστηκε βρέθηκε ότι παρότι οι συμμετέχοντες αντιμετωπίζουν συχνά ασθενείς με χρόνιο πόνο και έχουν καλό στόχο ως προς τη διαχείριση του πόνου η έλλειψη εκπαίδευσης στη διαχείριση των εν λόγω ασθενών περιορίζει την ολοκληρωτική και αποτελεσματική φροντίδα τους.","abstract_has_math":false,"creators":["Κατρακάζου Αικατερίνη","Katrakazou Aikaterini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:37:36Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2896308"],"render_values":[{"text":"uoadl:2896308","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2896308","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2896308","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2896308","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κατρακάζου Αικατερίνη","Katrakazou Aikaterini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2896308","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2896308"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Ο χρόνιος πόνος είναι ένα σύνηθες σύμπτωμα που χρήζει ολοκληρωμένης φροντίδας. Σύμφωνα με τη βιβλιογραφία, το 20-50% των ασθενών που φτάνουν σε πρωτοβάθμιες και δευτεροβάθμιες δομές υγείας σχετίζεται με χρόνιο πόνο. ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της μελέτης είναι η διερεύνηση της πιθανής συσχέτισης των γνώσεων και των πεποιθήσεων των νοσοκομειακών ιατρών για το χρόνιο πόνο με τις πρακτικές διαχείρησής του. ΜΕΘΟΔΟΣ: Πρόκειται για μία συγχρονική μελέτη παρατήρησης στην οποία συμμετείχαν ιατροί διαφόρων βαθμίδων και ειδικοτήτων, έξι διαφορετικών Γενικών Νοσοκομείων της Ελλάδας (Γ.Ν. Λαμίας, Γ.Ν. Άμφισσας, Γ.Ν. Θήβας, Γ.Ν. Λειβαδιάς, Γ.Ν. Χαλκίδας και Γ.Ν. Καλαμάτας). Οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να συμπληρώσουν ένα ερωτηματολόγιο αυτοαξιολόγησης που περιελάμβανε τα δημογραφικά και επαγγελματικά χαρακτηριστικά τους. Στο ερωτηματολόγιο γινόταν καταγραφή της συχνότητας της επαγγελματικής τους ενασχόλησης με ασθενείς με χρόνιο πόνο και του είδους της προηγηθείσας εκπαίδευσής τους στην αλγολογία προκειμένου να εκτιμήσουν και να θεραπεύσουν τους εν λόγω ασθενείς. Επιπρόσθετα, εκτιμήθηκαν οι απόψεις των ιατρών σχετικά με το χρόνιο πόνο τόσο όσον αφορά τη διάρκεια και τα χαρακτηριστικά του όσο και τη στάση του επαγγελματία υγείας ως προς την αντιμετώπιση του σε ατομικό και διεπιστημονικό επίπεδο. Τα τεστ συσχέτισης που χρησιμοποιήθηκαν για τη στατιστική ανάλυση των δεδομένων είναι το Pearson’s χ2 test και το Fisher's exact test. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Συνολικά, 259 ιατροί συμμετείχαν στην ανάλυση (56% άνδρες και 44% γυναίκες). Το 44,1% των συμμετεχόντων αντιμετώπιζε συχνά/ πολύ συχνά ασθενείς πάσχοντες από χρόνιο πόνο και το 73,2% αντιμετώπιζε συχνότερα γυναίκες με χρόνιο πόνο. Περίπου το 79% των συμμετεχόντων γνώριζε τι είναι ο χρόνιος πόνος ενώ το 39% των ιατρών γνώριζε τα είδη του χρόνιου πόνου. Η πλειονότητα των συμμετεχόντων χορηγούσε μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη (ΜΣΑΦ) σε ασθενείς πάσχοντες από χρόνιο πόνο, σε ποσοστό 48,0% χορηγούσε μη οπιοειδή και το 46,2% των συμμετεχόντων χορηγούσε συχνά/πολύ συχνά περισσότερα του ενός φαρμάκου για τους ασθενείς με χρόνιο πόνο. Μόνο το 31,0% των συμμετεχόντων ακολουθούσε κάποιο συγκεκριμένο φαρμακευτικό πρωτόκολλο προτεινόμενο από τον διεθνή οργανισμό υγείας (ΠΟΥ) στην συνταγογράφηση αναλγητικών φαρμάκων. Τέλος, στην πολυπαραγοντική ανάλυση των δεδομένων της μελέτης τα ποσοστά χορήγησης τόσο των ΜΣΑΦ όσο και των μη οπιοειδών αναλγητικών δεν συσχετίστηκαν στατιστικά σημαντικά με τα εργασιακά και εκπαιδευτικά χαρακτηριστικά των συμμετεχόντων ούτε και με τις γνώσεις και τις πεποιθήσεις τους για το χρόνιο πόνο. Αντιθέτως, τα ποσοστά χορήγησης των οπιοειδών συσχετίστηκαν στατιστικά σημαντικά με τις γνώσεις των συμμετεχόντων για το χρόνιο πόνο. Τέλος, τα ποσοστά χορήγησης αντιεπιληπτικών σε ασθενείς με χρόνιο πόνο διέφεραν στατιστικά σημαντικά αναλόγως της ειδικότητας των ιατρών, της συχνότητας αντιμετώπισης των εν λόγω ασθενών, των γνώσεων και των εκπαιδευτικών χαρακτηριστικών των συμμετεχόντων. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Στην ομάδα των νοσοκομειακών ιατρών που εξετάστηκε βρέθηκε ότι παρότι οι συμμετέχοντες αντιμετωπίζουν συχνά ασθενείς με χρόνιο πόνο και έχουν καλό στόχο ως προς τη διαχείριση του πόνου η έλλειψη εκπαίδευσης στη διαχείριση των εν λόγω ασθενών περιορίζει την ολοκληρωτική και αποτελεσματική φροντίδα τους.","INTRODUCTION: Chronic pain is a common symptom requiring total care. According to bibliography, 20% up to 50% of patients admitted to primary and secondary health care structures is associated with chronic pain. OBJECTIVE: The aim of this study was to investigate the possible association of hospital doctors' knowledge and beliefs about chronic pain, with its management practices. METHOD: This was a cross-sectional observational study enrolled physicians in various occupational levels and specialties and took place at 6 different General Hospitals in Greece (Lamia, Amfissa, Thiva, Levadia, Chalkida and Kalamata). Participants were asked to complete a self-evaluation questionnaire in which demographic and occupational characteristics were included. The questionnaire was recording the frequency of occupation with chronic pain patients and the type of advanced education in algοlogy in order to evaluate and treat these patients. In addition, physicians' views on chronic pain were assessed both in terms of its duration and characteristics and the attitudes of the health professional to treat it at individual and interdisciplinary level. The Pearson’s χ2 test and the Fisher's exact test were used for statistical analysis. RESULTS: A total of 259 physicians participated in this study (56% male and 44% female). Of the participants, 44.1% treated often / very often patients with chronic pain and 73.2% treated more often women with chronic pain. About 79% of the physicians knew what chronic pain was and 39% of them were aware with the kinds of chronic pain. The majority of participants administered nonsteroidal anti-inflammatory drugs (NSAIDs) in patients with chronic pain, 48.0% administered non-opioids, 46.2% frequently / very often were administering more than one drug to patients with chronic pain. Only 31.0% of the participants followed a specific pharmaceutical protocol recommended by the World Health Organization (WHO) in the prescription of analgesics. Finally, in the multivariate analysis of the study data, the rates of administration of both NSAIDs and non-opioid analgesics were not statistically significantly correlated with the participants' work and educational characteristics, nor with their knowledge and beliefs about chronic pain. In contrast, opioid administration rates were statistically significantly correlated with participants' knowledge of chronic pain. Finally, the rates of antiepileptic medication in patients with chronic pain differed statistically significantly depending on physician specialty, frequency of treatment, knowledge and educational characteristics of the participants. CONCLUSIONS: In the team of hospital doctors examined it was found that although participants often treat patients with chronic pain and have good pain management goals, lack of training in the management of these patients limits their comprehensive and effective care."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συλλογή και Επεξεργασία Στοιχείων με Ερωτηματολόγιο για την Αποτίμηση των Γνώσεων που έχουν οι Έλληνες Ιατροί για τον Χρόνιο Πόνο"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κατρακάζου Αικατερίνη","Katrakazou Aikaterini"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Ο χρόνιος πόνος είναι ένα σύνηθες σύμπτωμα που χρήζει ολοκληρωμένης φροντίδας. Σύμφωνα με τη βιβλιογραφία, το 20-50% των ασθενών που φτάνουν σε πρωτοβάθμιες και δευτεροβάθμιες δομές υγείας σχετίζεται με χρόνιο πόνο. ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της μελέτης είναι η διερεύνηση της πιθανής συσχέτισης των γνώσεων και των πεποιθήσεων των νοσοκομειακών ιατρών για το χρόνιο πόνο με τις πρακτικές διαχείρησής του. ΜΕΘΟΔΟΣ: Πρόκειται για μία συγχρονική μελέτη παρατήρησης στην οποία συμμετείχαν ιατροί διαφόρων βαθμίδων και ειδικοτήτων, έξι διαφορετικών Γενικών Νοσοκομείων της Ελλάδας (Γ.Ν. Λαμίας, Γ.Ν. Άμφισσας, Γ.Ν. Θήβας, Γ.Ν. Λειβαδιάς, Γ.Ν. Χαλκίδας και Γ.Ν. Καλαμάτας). Οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να συμπληρώσουν ένα ερωτηματολόγιο αυτοαξιολόγησης που περιελάμβανε τα δημογραφικά και επαγγελματικά χαρακτηριστικά τους. Στο ερωτηματολόγιο γινόταν καταγραφή της συχνότητας της επαγγελματικής τους ενασχόλησης με ασθενείς με χρόνιο πόνο και του είδους της προηγηθείσας εκπαίδευσής τους στην αλγολογία προκειμένου να εκτιμήσουν και να θεραπεύσουν τους εν λόγω ασθενείς. Επιπρόσθετα, εκτιμήθηκαν οι απόψεις των ιατρών σχετικά με το χρόνιο πόνο τόσο όσον αφορά τη διάρκεια και τα χαρακτηριστικά του όσο και τη στάση του επαγγελματία υγείας ως προς την αντιμετώπιση του σε ατομικό και διεπιστημονικό επίπεδο. Τα τεστ συσχέτισης που χρησιμοποιήθηκαν για τη στατιστική ανάλυση των δεδομένων είναι το Pearson’s χ2 test και το Fisher's exact test. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Συνολικά, 259 ιατροί συμμετείχαν στην ανάλυση (56% άνδρες και 44% γυναίκες). Το 44,1% των συμμετεχόντων αντιμετώπιζε συχνά/ πολύ συχνά ασθενείς πάσχοντες από χρόνιο πόνο και το 73,2% αντιμετώπιζε συχνότερα γυναίκες με χρόνιο πόνο. Περίπου το 79% των συμμετεχόντων γνώριζε τι είναι ο χρόνιος πόνος ενώ το 39% των ιατρών γνώριζε τα είδη του χρόνιου πόνου. Η πλειονότητα των συμμετεχόντων χορηγούσε μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη (ΜΣΑΦ) σε ασθενείς πάσχοντες από χρόνιο πόνο, σε ποσοστό 48,0% χορηγούσε μη οπιοειδή και το 46,2% των συμμετεχόντων χορηγούσε συχνά/πολύ συχνά περισσότερα του ενός φαρμάκου για τους ασθενείς με χρόνιο πόνο. Μόνο το 31,0% των συμμετεχόντων ακολουθούσε κάποιο συγκεκριμένο φαρμακευτικό πρωτόκολλο προτεινόμενο από τον διεθνή οργανισμό υγείας (ΠΟΥ) στην συνταγογράφηση αναλγητικών φαρμάκων. Τέλος, στην πολυπαραγοντική ανάλυση των δεδομένων της μελέτης τα ποσοστά χορήγησης τόσο των ΜΣΑΦ όσο και των μη οπιοειδών αναλγητικών δεν συσχετίστηκαν στατιστικά σημαντικά με τα εργασιακά και εκπαιδευτικά χαρακτηριστικά των συμμετεχόντων ούτε και με τις γνώσεις και τις πεποιθήσεις τους για το χρόνιο πόνο. Αντιθέτως, τα ποσοστά χορήγησης των οπιοειδών συσχετίστηκαν στατιστικά σημαντικά με τις γνώσεις των συμμετεχόντων για το χρόνιο πόνο. Τέλος, τα ποσοστά χορήγησης αντιεπιληπτικών σε ασθενείς με χρόνιο πόνο διέφεραν στατιστικά σημαντικά αναλόγως της ειδικότητας των ιατρών, της συχνότητας αντιμετώπισης των εν λόγω ασθενών, των γνώσεων και των εκπαιδευτικών χαρακτηριστικών των συμμετεχόντων. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Στην ομάδα των νοσοκομειακών ιατρών που εξετάστηκε βρέθηκε ότι παρότι οι συμμετέχοντες αντιμετωπίζουν συχνά ασθενείς με χρόνιο πόνο και έχουν καλό στόχο ως προς τη διαχείριση του πόνου η έλλειψη εκπαίδευσης στη διαχείριση των εν λόγω ασθενών περιορίζει την ολοκληρωτική και αποτελεσματική φροντίδα τους.","INTRODUCTION: Chronic pain is a common symptom requiring total care. According to bibliography, 20% up to 50% of patients admitted to primary and secondary health care structures is associated with chronic pain. OBJECTIVE: The aim of this study was to investigate the possible association of hospital doctors' knowledge and beliefs about chronic pain, with its management practices. METHOD: This was a cross-sectional observational study enrolled physicians in various occupational levels and specialties and took place at 6 different General Hospitals in Greece (Lamia, Amfissa, Thiva, Levadia, Chalkida and Kalamata). Participants were asked to complete a self-evaluation questionnaire in which demographic and occupational characteristics were included. The questionnaire was recording the frequency of occupation with chronic pain patients and the type of advanced education in algοlogy in order to evaluate and treat these patients. In addition, physicians' views on chronic pain were assessed both in terms of its duration and characteristics and the attitudes of the health professional to treat it at individual and interdisciplinary level. The Pearson’s χ2 test and the Fisher's exact test were used for statistical analysis. RESULTS: A total of 259 physicians participated in this study (56% male and 44% female). Of the participants, 44.1% treated often / very often patients with chronic pain and 73.2% treated more often women with chronic pain. About 79% of the physicians knew what chronic pain was and 39% of them were aware with the kinds of chronic pain. The majority of participants administered nonsteroidal anti-inflammatory drugs (NSAIDs) in patients with chronic pain, 48.0% administered non-opioids, 46.2% frequently / very often were administering more than one drug to patients with chronic pain. Only 31.0% of the participants followed a specific pharmaceutical protocol recommended by the World Health Organization (WHO) in the prescription of analgesics. Finally, in the multivariate analysis of the study data, the rates of administration of both NSAIDs and non-opioid analgesics were not statistically significantly correlated with the participants' work and educational characteristics, nor with their knowledge and beliefs about chronic pain. In contrast, opioid administration rates were statistically significantly correlated with participants' knowledge of chronic pain. Finally, the rates of antiepileptic medication in patients with chronic pain differed statistically significantly depending on physician specialty, frequency of treatment, knowledge and educational characteristics of the participants. CONCLUSIONS: In the team of hospital doctors examined it was found that although participants often treat patients with chronic pain and have good pain management goals, lack of training in the management of these patients limits their comprehensive and effective care."],"dc:identifier":["uoadl:2896308","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2896308"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Συλλογή και Επεξεργασία Στοιχείων με Ερωτηματολόγιο για την Αποτίμηση των Γνώσεων που έχουν οι Έλληνες Ιατροί για τον Χρόνιο Πόνο"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:37:36Z"}