{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2896413"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2896413","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σχεδιασμός και σύνθεση ετεροκυκλικών ιμιδικών αναλόγων με πιθανή αντικαρκινική δράση μέσω αναστολής του παράγοντα c-Myc","abstract":"Η πρωτεΐνη c-Myc αποτελεί μεταγραφικό παράγοντα της οικογένειας bHLHZip (basic-region /helix-loop-helix/leucine-zipper). Ως μεταγραφικός παράγοντας, ρυθμίζει την έκφραση του 10-15% του γονιδιώματος. Στο 30% των ανθρώπινων καρκίνων, η έκφραση του γονιδίου MYC απορρυθμίζεται, με αποτέλεσμα την αύξηση των επιπέδων c-Myc. Επομένως, η εύρεση νέων αναστολέων του παράγοντα c-Myc είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα με σκοπό τη χρήση τους ως chemical probes και στη συνέχεια για την ανάπτυξή τους ως πιθανά θεραπευτικά. Η προσπάθεια για την ανακάλυψη μορίων ικανών να αναστείλουν τις ογκογόνες λειτουργίες του c-Myc έχει απασχολήσει την έρευνα τα τελευταία χρόνια και πολλές επιστημονικές ομάδες έχουν δημοσιεύσει σχετικούς αναστολείς. Ωστόσο, δεν έχουν ακόμη ταυτοποιηθεί μόρια με ικανοποιητική δραστικότητα και κατάλληλες φαρμακοκινητικές ιδιότητες, γεγονός που οφείλεται εν μέρει στην αδυναμία χρήσης υπολογιστικών μεθόδων για την πρόβλεψη της συγγένειας σύνδεσης των υπό εξέταση ενώσεων με τον παράγοντα c-Myc. Ο παράγοντας c-Myc ανήκει στην κατηγορία των εγγενώς μη δομημένων πρωτεϊνών (intrinsically disordered proteins, IDPs), οι οποίες δεν αναδιπλώνονται προς σχηματισμό δευτεροταγών ή τριτοταγών δομών, αλλά υφίστανται ως ένα σύνολο ταχέως εναλλασσόμενων δομών. Ο c-Myc αποκτά συγκεκριμένη ελικοειδή μορφή μόνο εφόσον ετεροδιμερίστει με το μεταγραφικό παράγοντα Max (Myc-associated protein X). Οποιαδήποτε βιολογική δράση της πρωτεΐνης c-Myc έχει περιγραφεί ως σήμερα, αφόρα το ετεροδιμερές σύμπλοκο. Σε προηγούμενη έρευνα του εργαστηρίου, βρέθηκε ότι η ένωση NSC-645852 προσδένεται στον παράγοντα c-Myc με KD = 2.7 ± 0.7 μM. Στα πλαίσια της παρούσας εργασίας, περιγράφονται ο σχεδιασμός ενώσεων μέσω δομικών τροποποιήσεων της ένωσης οδηγού NSC-645852 και η σύνθεση των επιλεγμένων μορίων. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκε από το εργαστήριο του Δρ. Αργύρη Ευστρατιάδη, στο Ίδρυμα Ιατροβιολογικών Ερευνών της Ακαδημίας Αθηνών, η in vitro αξιολόγηση των νέων αναλόγων ως προς την ικανότητά τους να αναστέλλουν την ανάπτυξη των κυττάρων με c-Myc εξαρτώμενο μηχανισμό. Η ένωση οδηγός NSC-645852 είναι ένα θειοβαρβιτουρικό παράγωγο. Η εύρεση της προέκυψε από μελέτες ομοιότητας με το γνωστό αναστολέα 10058-F4. Ο 10058-F4 και τα δημοσιευμένα δραστικά ανάλογά του περιλαμβάνουν είτε μια ιμιδική είτε μια θειοϊμιδική ομάδα. Επομένως, η παρουσία των ομάδων αυτών θεωρήθηκε σημαντική για τη δράση και βασισμένοι στη δομή της ένωσης οδηγού αποφασίστηκε η σύνθεση μορίων με κεντρικό σκελετό το δακτύλιο του βαρβιτουρικού οξέος, του θειοβαρβιτουρικού οξέος ή της ουρακίλης. Οι επιπλέον τροποποιήσεις ως προς την ένωση οδηγό πραγματοποιήθηκαν στην υποκαταστάση της θέσης 5 των δακτυλίων. Η σύνθεση της ένωσης οδηγού και 15 επιπλέον μορίων πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια της παρούσας εργασίας. Για την υποκατάσταση των δακτυλίων χρησιμοποιήθηκαν κυρίως αρωματικές ομάδες με διαφορετικές φυσικοχημικές ιδιότητες, ποικιλία ως προς το μέγεθος, την παρουσία χαρακτηριστικών ομάδων και τη λιποφιλικότητα. Το βασικό στάδιο στης συνθετικής πορείας για την σύνθεση των θειο/-βαρβιτουρικών παραγώγων αποτέλεσε η προσθήκη επιλεγμένων αλδεΰδων στην C5 θέση του θειο/-βαρβιτουρικού οξέος. Αντίστοιχα, για τη σύνθεση των παραγώγων ουρακίλης πραγματοποιήθηκε η προσθήκη υδροξυλαμινών στην καρβονυλομάδα της 5-ακέτυλοουρακίλης. Για την in vitro αξιολόγηση των ενώσεων 1-16 για τον προσδιορισμό τυχόν αναστολής που μπορεί να προκαλούν οι υπό εξέταση ενώσεις έναντι της ογκογενετικής πρωτεΐνης c-myc, χρησιμοποιήθηκαν οι κυτταρικές σειρές TGR1 (ινοβλάστες από αρουραίο Rattus norvegicus, c-myc +/+) και HO1519 (ινοβλάστες από αρουραίο Rattus norvegicus, c-myc -/-). Τέσσερα από τα ανάλογα, τρία θειοβαρβιτουρικά και ένα βαρβιτουρικό παράγωγο, παρουσίασαν βελτιωμένη δραστικότητα (ενδεικτικές τιμές IC50 = 3 – 12 μM) σε σχέση με το γνωστό αναστολέα 10058-F4 (IC50 = 75 μM). Τα συμπεράσματα που εξάχθηκαν από τις παρατηρούμενες σχέσεις δομής–δράσης θέτουν τις βάσεις για την ορθολογική ανάπτυξη ενός φαρμακοφόρου μοντέλου για την πρόβλεψη χημικών ενώσεων με παρόμοια συμπεριφορά.","abstract_html":"Η πρωτεΐνη c-Myc αποτελεί μεταγραφικό παράγοντα της οικογένειας bHLHZip (basic-region /helix-loop-helix/leucine-zipper). Ως μεταγραφικός παράγοντας, ρυθμίζει την έκφραση του 10-15% του γονιδιώματος. Στο 30% των ανθρώπινων καρκίνων, η έκφραση του γονιδίου MYC απορρυθμίζεται, με αποτέλεσμα την αύξηση των επιπέδων c-Myc. Επομένως, η εύρεση νέων αναστολέων του παράγοντα c-Myc είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα με σκοπό τη χρήση τους ως chemical probes και στη συνέχεια για την ανάπτυξή τους ως πιθανά θεραπευτικά. Η προσπάθεια για την ανακάλυψη μορίων ικανών να αναστείλουν τις ογκογόνες λειτουργίες του c-Myc έχει απασχολήσει την έρευνα τα τελευταία χρόνια και πολλές επιστημονικές ομάδες έχουν δημοσιεύσει σχετικούς αναστολείς. Ωστόσο, δεν έχουν ακόμη ταυτοποιηθεί μόρια με ικανοποιητική δραστικότητα και κατάλληλες φαρμακοκινητικές ιδιότητες, γεγονός που οφείλεται εν μέρει στην αδυναμία χρήσης υπολογιστικών μεθόδων για την πρόβλεψη της συγγένειας σύνδεσης των υπό εξέταση ενώσεων με τον παράγοντα c-Myc. Ο παράγοντας c-Myc ανήκει στην κατηγορία των εγγενώς μη δομημένων πρωτεϊνών (intrinsically disordered proteins, IDPs), οι οποίες δεν αναδιπλώνονται προς σχηματισμό δευτεροταγών ή τριτοταγών δομών, αλλά υφίστανται ως ένα σύνολο ταχέως εναλλασσόμενων δομών. Ο c-Myc αποκτά συγκεκριμένη ελικοειδή μορφή μόνο εφόσον ετεροδιμερίστει με το μεταγραφικό παράγοντα Max (Myc-associated protein X). Οποιαδήποτε βιολογική δράση της πρωτεΐνης c-Myc έχει περιγραφεί ως σήμερα, αφόρα το ετεροδιμερές σύμπλοκο. Σε προηγούμενη έρευνα του εργαστηρίου, βρέθηκε ότι η ένωση NSC-645852 προσδένεται στον παράγοντα c-Myc με KD = 2.7 ± 0.7 μM. Στα πλαίσια της παρούσας εργασίας, περιγράφονται ο σχεδιασμός ενώσεων μέσω δομικών τροποποιήσεων της ένωσης οδηγού NSC-645852 και η σύνθεση των επιλεγμένων μορίων. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκε από το εργαστήριο του Δρ. Αργύρη Ευστρατιάδη, στο Ίδρυμα Ιατροβιολογικών Ερευνών της Ακαδημίας Αθηνών, η in vitro αξιολόγηση των νέων αναλόγων ως προς την ικανότητά τους να αναστέλλουν την ανάπτυξη των κυττάρων με c-Myc εξαρτώμενο μηχανισμό. Η ένωση οδηγός NSC-645852 είναι ένα θειοβαρβιτουρικό παράγωγο. Η εύρεση της προέκυψε από μελέτες ομοιότητας με το γνωστό αναστολέα 10058-F4. Ο 10058-F4 και τα δημοσιευμένα δραστικά ανάλογά του περιλαμβάνουν είτε μια ιμιδική είτε μια θειοϊμιδική ομάδα. Επομένως, η παρουσία των ομάδων αυτών θεωρήθηκε σημαντική για τη δράση και βασισμένοι στη δομή της ένωσης οδηγού αποφασίστηκε η σύνθεση μορίων με κεντρικό σκελετό το δακτύλιο του βαρβιτουρικού οξέος, του θειοβαρβιτουρικού οξέος ή της ουρακίλης. Οι επιπλέον τροποποιήσεις ως προς την ένωση οδηγό πραγματοποιήθηκαν στην υποκαταστάση της θέσης 5 των δακτυλίων. Η σύνθεση της ένωσης οδηγού και 15 επιπλέον μορίων πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια της παρούσας εργασίας. Για την υποκατάσταση των δακτυλίων χρησιμοποιήθηκαν κυρίως αρωματικές ομάδες με διαφορετικές φυσικοχημικές ιδιότητες, ποικιλία ως προς το μέγεθος, την παρουσία χαρακτηριστικών ομάδων και τη λιποφιλικότητα. Το βασικό στάδιο στης συνθετικής πορείας για την σύνθεση των θειο/-βαρβιτουρικών παραγώγων αποτέλεσε η προσθήκη επιλεγμένων αλδεΰδων στην C5 θέση του θειο/-βαρβιτουρικού οξέος. Αντίστοιχα, για τη σύνθεση των παραγώγων ουρακίλης πραγματοποιήθηκε η προσθήκη υδροξυλαμινών στην καρβονυλομάδα της 5-ακέτυλοουρακίλης. Για την in vitro αξιολόγηση των ενώσεων 1-16 για τον προσδιορισμό τυχόν αναστολής που μπορεί να προκαλούν οι υπό εξέταση ενώσεις έναντι της ογκογενετικής πρωτεΐνης c-myc, χρησιμοποιήθηκαν οι κυτταρικές σειρές TGR1 (ινοβλάστες από αρουραίο Rattus norvegicus, c-myc +/+) και HO1519 (ινοβλάστες από αρουραίο Rattus norvegicus, c-myc -/-). Τέσσερα από τα ανάλογα, τρία θειοβαρβιτουρικά και ένα βαρβιτουρικό παράγωγο, παρουσίασαν βελτιωμένη δραστικότητα (ενδεικτικές τιμές IC50 = 3 – 12 μM) σε σχέση με το γνωστό αναστολέα 10058-F4 (IC50 = 75 μM). Τα συμπεράσματα που εξάχθηκαν από τις παρατηρούμενες σχέσεις δομής–δράσης θέτουν τις βάσεις για την ορθολογική ανάπτυξη ενός φαρμακοφόρου μοντέλου για την πρόβλεψη χημικών ενώσεων με παρόμοια συμπεριφορά.","abstract_has_math":false,"creators":["Χαλιώτη Σωτηρία","Chalioti Sotiria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:37:36Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2896413"],"render_values":[{"text":"uoadl:2896413","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2896413","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2896413","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2896413","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χαλιώτη Σωτηρία","Chalioti Sotiria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2896413","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2896413"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η πρωτεΐνη c-Myc αποτελεί μεταγραφικό παράγοντα της οικογένειας bHLHZip (basic-region /helix-loop-helix/leucine-zipper). Ως μεταγραφικός παράγοντας, ρυθμίζει την έκφραση του 10-15% του γονιδιώματος. Στο 30% των ανθρώπινων καρκίνων, η έκφραση του γονιδίου MYC απορρυθμίζεται, με αποτέλεσμα την αύξηση των επιπέδων c-Myc. Επομένως, η εύρεση νέων αναστολέων του παράγοντα c-Myc είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα με σκοπό τη χρήση τους ως chemical probes και στη συνέχεια για την ανάπτυξή τους ως πιθανά θεραπευτικά. Η προσπάθεια για την ανακάλυψη μορίων ικανών να αναστείλουν τις ογκογόνες λειτουργίες του c-Myc έχει απασχολήσει την έρευνα τα τελευταία χρόνια και πολλές επιστημονικές ομάδες έχουν δημοσιεύσει σχετικούς αναστολείς. Ωστόσο, δεν έχουν ακόμη ταυτοποιηθεί μόρια με ικανοποιητική δραστικότητα και κατάλληλες φαρμακοκινητικές ιδιότητες, γεγονός που οφείλεται εν μέρει στην αδυναμία χρήσης υπολογιστικών μεθόδων για την πρόβλεψη της συγγένειας σύνδεσης των υπό εξέταση ενώσεων με τον παράγοντα c-Myc. Ο παράγοντας c-Myc ανήκει στην κατηγορία των εγγενώς μη δομημένων πρωτεϊνών (intrinsically disordered proteins, IDPs), οι οποίες δεν αναδιπλώνονται προς σχηματισμό δευτεροταγών ή τριτοταγών δομών, αλλά υφίστανται ως ένα σύνολο ταχέως εναλλασσόμενων δομών. Ο c-Myc αποκτά συγκεκριμένη ελικοειδή μορφή μόνο εφόσον ετεροδιμερίστει με το μεταγραφικό παράγοντα Max (Myc-associated protein X). Οποιαδήποτε βιολογική δράση της πρωτεΐνης c-Myc έχει περιγραφεί ως σήμερα, αφόρα το ετεροδιμερές σύμπλοκο. Σε προηγούμενη έρευνα του εργαστηρίου, βρέθηκε ότι η ένωση NSC-645852 προσδένεται στον παράγοντα c-Myc με KD = 2.7 ± 0.7 μM. Στα πλαίσια της παρούσας εργασίας, περιγράφονται ο σχεδιασμός ενώσεων μέσω δομικών τροποποιήσεων της ένωσης οδηγού NSC-645852 και η σύνθεση των επιλεγμένων μορίων. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκε από το εργαστήριο του Δρ. Αργύρη Ευστρατιάδη, στο Ίδρυμα Ιατροβιολογικών Ερευνών της Ακαδημίας Αθηνών, η in vitro αξιολόγηση των νέων αναλόγων ως προς την ικανότητά τους να αναστέλλουν την ανάπτυξη των κυττάρων με c-Myc εξαρτώμενο μηχανισμό. Η ένωση οδηγός NSC-645852 είναι ένα θειοβαρβιτουρικό παράγωγο. Η εύρεση της προέκυψε από μελέτες ομοιότητας με το γνωστό αναστολέα 10058-F4. Ο 10058-F4 και τα δημοσιευμένα δραστικά ανάλογά του περιλαμβάνουν είτε μια ιμιδική είτε μια θειοϊμιδική ομάδα. Επομένως, η παρουσία των ομάδων αυτών θεωρήθηκε σημαντική για τη δράση και βασισμένοι στη δομή της ένωσης οδηγού αποφασίστηκε η σύνθεση μορίων με κεντρικό σκελετό το δακτύλιο του βαρβιτουρικού οξέος, του θειοβαρβιτουρικού οξέος ή της ουρακίλης. Οι επιπλέον τροποποιήσεις ως προς την ένωση οδηγό πραγματοποιήθηκαν στην υποκαταστάση της θέσης 5 των δακτυλίων. Η σύνθεση της ένωσης οδηγού και 15 επιπλέον μορίων πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια της παρούσας εργασίας. Για την υποκατάσταση των δακτυλίων χρησιμοποιήθηκαν κυρίως αρωματικές ομάδες με διαφορετικές φυσικοχημικές ιδιότητες, ποικιλία ως προς το μέγεθος, την παρουσία χαρακτηριστικών ομάδων και τη λιποφιλικότητα. Το βασικό στάδιο στης συνθετικής πορείας για την σύνθεση των θειο/-βαρβιτουρικών παραγώγων αποτέλεσε η προσθήκη επιλεγμένων αλδεΰδων στην C5 θέση του θειο/-βαρβιτουρικού οξέος. Αντίστοιχα, για τη σύνθεση των παραγώγων ουρακίλης πραγματοποιήθηκε η προσθήκη υδροξυλαμινών στην καρβονυλομάδα της 5-ακέτυλοουρακίλης. Για την in vitro αξιολόγηση των ενώσεων 1-16 για τον προσδιορισμό τυχόν αναστολής που μπορεί να προκαλούν οι υπό εξέταση ενώσεις έναντι της ογκογενετικής πρωτεΐνης c-myc, χρησιμοποιήθηκαν οι κυτταρικές σειρές TGR1 (ινοβλάστες από αρουραίο Rattus norvegicus, c-myc +/+) και HO1519 (ινοβλάστες από αρουραίο Rattus norvegicus, c-myc -/-). Τέσσερα από τα ανάλογα, τρία θειοβαρβιτουρικά και ένα βαρβιτουρικό παράγωγο, παρουσίασαν βελτιωμένη δραστικότητα (ενδεικτικές τιμές IC50 = 3 – 12 μM) σε σχέση με το γνωστό αναστολέα 10058-F4 (IC50 = 75 μM). Τα συμπεράσματα που εξάχθηκαν από τις παρατηρούμενες σχέσεις δομής–δράσης θέτουν τις βάσεις για την ορθολογική ανάπτυξη ενός φαρμακοφόρου μοντέλου για την πρόβλεψη χημικών ενώσεων με παρόμοια συμπεριφορά.","c-Myc protein is a transcription factor of the bHLHZip family (basic-region / helix-loop-helix / leucine-zipper). As a transcription factor, it regulates the expression of 10-15% of the genome. Deregulation of MYC expression occurs in 30% of human cancers, resulting in increased c-Myc levels. Therefore, the discovery of new c-Myc inhibitors is extremely interesting regarding their use as chemical probes and subsequently for their development to potential therapeutics. Attempts to discover inhibitors of the oncogenic functions of c-Myc have been subject of research in recent years and a significant number of such inhibitors has been reported. However, molecules with satisfactory activity and appropriate pharmacokinetic properties have not yet been identified. This fact relies partly on the difficulty of developing rational design methods and computational methods to predict the nature of substances that might inhibit c-Myc/Max dimer formation. c-Myc factor belongs to the category of intrinsically disordered proteins (IDPs), which do not fold to form stable secondary or tertiary structures but exist as a set of transient structures. C-Myc acquires a specific helix conformation only after heterodimerization with transcription factor Max (Myc-associated protein X). Any biological activity of c-Myc, which has been described so far, refers to the heterodimeric complex. In previous work of our laboratory, compound NSC-645852 was found to bind to c-Myc with a KD constant of 2.7 ± 0.7 μM. Described within the present thesis are the design of molecules through structural modifications of lead compound NSC-645852 and synthesis of the chosen compounds. In addition, in vitro evaluation of the synthesized compounds regarding their activity as inhibitors of cell growth through a c-Myc dependent mechanism, was conducted at the laboratory of Dr. Argiris Efstratiadis at Biomedical Research Foundation Academy of Athens. Lead compound NSC-645852 is a thiobarbituric analogue, which was found from similarity studies based on the known inhibitor 10058-F4. 10058-F4 and its active analogs contain either an imide or a thiimide group. Therefore, the presence of these groups was considered important for the inhibitory activity of the compounds. Based on this fact and on the structure of the lead compound, it was decided to synthesize compounds which contain a thiobarbituric acid, a barbituric acid or an uracil ring. Further modifications of the lead compound were carried out on the substituent at C5 of the rings. Lead compound and 15 other compounds were synthesized. For the substitution of the rings mainly aromatic groups were chosen, with different physicochemical properties, variety in size, presence of functional groups and lipophilicity. The basic step of the synthetic approach for thio/-barbituric derivatives included addition of substituted aldehydes on the C5 position of thio/-barbituric acid. Accordingly, addition of selected hydroxylamines on the carbonyl group of 5-acetyluracil was performed for the synthesis of uracil derivatives. Cell lines used for the in vitro evaluation of compounds 1-16 in order to determine any inhibitory activity of the new candidates against myc oncogene protein, were the following: TGR1 (fibroblasts from rat Rattus norvegicus, c-myc +/+) and HO1519 (fibroblasts from rat c-myc -/-). Four of the new analogues, three thiobarbiturate and one barbiturate derivative, demonstrated improved potency (apparent IC50 = 3 -12 μM) compared to the known inhibitor 10058-F4 (IC50 = 75µM). The conclusions drawn from the observed structure-activity relationship lay the basis for the rational development of a pharmacophore model in order to predict compounds with similar behavior."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σχεδιασμός και σύνθεση ετεροκυκλικών ιμιδικών αναλόγων με πιθανή αντικαρκινική δράση μέσω αναστολής του παράγοντα c-Myc"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χαλιώτη Σωτηρία","Chalioti Sotiria"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Η πρωτεΐνη c-Myc αποτελεί μεταγραφικό παράγοντα της οικογένειας bHLHZip (basic-region /helix-loop-helix/leucine-zipper). Ως μεταγραφικός παράγοντας, ρυθμίζει την έκφραση του 10-15% του γονιδιώματος. Στο 30% των ανθρώπινων καρκίνων, η έκφραση του γονιδίου MYC απορρυθμίζεται, με αποτέλεσμα την αύξηση των επιπέδων c-Myc. Επομένως, η εύρεση νέων αναστολέων του παράγοντα c-Myc είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα με σκοπό τη χρήση τους ως chemical probes και στη συνέχεια για την ανάπτυξή τους ως πιθανά θεραπευτικά. Η προσπάθεια για την ανακάλυψη μορίων ικανών να αναστείλουν τις ογκογόνες λειτουργίες του c-Myc έχει απασχολήσει την έρευνα τα τελευταία χρόνια και πολλές επιστημονικές ομάδες έχουν δημοσιεύσει σχετικούς αναστολείς. Ωστόσο, δεν έχουν ακόμη ταυτοποιηθεί μόρια με ικανοποιητική δραστικότητα και κατάλληλες φαρμακοκινητικές ιδιότητες, γεγονός που οφείλεται εν μέρει στην αδυναμία χρήσης υπολογιστικών μεθόδων για την πρόβλεψη της συγγένειας σύνδεσης των υπό εξέταση ενώσεων με τον παράγοντα c-Myc. Ο παράγοντας c-Myc ανήκει στην κατηγορία των εγγενώς μη δομημένων πρωτεϊνών (intrinsically disordered proteins, IDPs), οι οποίες δεν αναδιπλώνονται προς σχηματισμό δευτεροταγών ή τριτοταγών δομών, αλλά υφίστανται ως ένα σύνολο ταχέως εναλλασσόμενων δομών. Ο c-Myc αποκτά συγκεκριμένη ελικοειδή μορφή μόνο εφόσον ετεροδιμερίστει με το μεταγραφικό παράγοντα Max (Myc-associated protein X). Οποιαδήποτε βιολογική δράση της πρωτεΐνης c-Myc έχει περιγραφεί ως σήμερα, αφόρα το ετεροδιμερές σύμπλοκο. Σε προηγούμενη έρευνα του εργαστηρίου, βρέθηκε ότι η ένωση NSC-645852 προσδένεται στον παράγοντα c-Myc με KD = 2.7 ± 0.7 μM. Στα πλαίσια της παρούσας εργασίας, περιγράφονται ο σχεδιασμός ενώσεων μέσω δομικών τροποποιήσεων της ένωσης οδηγού NSC-645852 και η σύνθεση των επιλεγμένων μορίων. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκε από το εργαστήριο του Δρ. Αργύρη Ευστρατιάδη, στο Ίδρυμα Ιατροβιολογικών Ερευνών της Ακαδημίας Αθηνών, η in vitro αξιολόγηση των νέων αναλόγων ως προς την ικανότητά τους να αναστέλλουν την ανάπτυξη των κυττάρων με c-Myc εξαρτώμενο μηχανισμό. Η ένωση οδηγός NSC-645852 είναι ένα θειοβαρβιτουρικό παράγωγο. Η εύρεση της προέκυψε από μελέτες ομοιότητας με το γνωστό αναστολέα 10058-F4. Ο 10058-F4 και τα δημοσιευμένα δραστικά ανάλογά του περιλαμβάνουν είτε μια ιμιδική είτε μια θειοϊμιδική ομάδα. Επομένως, η παρουσία των ομάδων αυτών θεωρήθηκε σημαντική για τη δράση και βασισμένοι στη δομή της ένωσης οδηγού αποφασίστηκε η σύνθεση μορίων με κεντρικό σκελετό το δακτύλιο του βαρβιτουρικού οξέος, του θειοβαρβιτουρικού οξέος ή της ουρακίλης. Οι επιπλέον τροποποιήσεις ως προς την ένωση οδηγό πραγματοποιήθηκαν στην υποκαταστάση της θέσης 5 των δακτυλίων. Η σύνθεση της ένωσης οδηγού και 15 επιπλέον μορίων πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια της παρούσας εργασίας. Για την υποκατάσταση των δακτυλίων χρησιμοποιήθηκαν κυρίως αρωματικές ομάδες με διαφορετικές φυσικοχημικές ιδιότητες, ποικιλία ως προς το μέγεθος, την παρουσία χαρακτηριστικών ομάδων και τη λιποφιλικότητα. Το βασικό στάδιο στης συνθετικής πορείας για την σύνθεση των θειο/-βαρβιτουρικών παραγώγων αποτέλεσε η προσθήκη επιλεγμένων αλδεΰδων στην C5 θέση του θειο/-βαρβιτουρικού οξέος. Αντίστοιχα, για τη σύνθεση των παραγώγων ουρακίλης πραγματοποιήθηκε η προσθήκη υδροξυλαμινών στην καρβονυλομάδα της 5-ακέτυλοουρακίλης. Για την in vitro αξιολόγηση των ενώσεων 1-16 για τον προσδιορισμό τυχόν αναστολής που μπορεί να προκαλούν οι υπό εξέταση ενώσεις έναντι της ογκογενετικής πρωτεΐνης c-myc, χρησιμοποιήθηκαν οι κυτταρικές σειρές TGR1 (ινοβλάστες από αρουραίο Rattus norvegicus, c-myc +/+) και HO1519 (ινοβλάστες από αρουραίο Rattus norvegicus, c-myc -/-). Τέσσερα από τα ανάλογα, τρία θειοβαρβιτουρικά και ένα βαρβιτουρικό παράγωγο, παρουσίασαν βελτιωμένη δραστικότητα (ενδεικτικές τιμές IC50 = 3 – 12 μM) σε σχέση με το γνωστό αναστολέα 10058-F4 (IC50 = 75 μM). Τα συμπεράσματα που εξάχθηκαν από τις παρατηρούμενες σχέσεις δομής–δράσης θέτουν τις βάσεις για την ορθολογική ανάπτυξη ενός φαρμακοφόρου μοντέλου για την πρόβλεψη χημικών ενώσεων με παρόμοια συμπεριφορά.","c-Myc protein is a transcription factor of the bHLHZip family (basic-region / helix-loop-helix / leucine-zipper). As a transcription factor, it regulates the expression of 10-15% of the genome. Deregulation of MYC expression occurs in 30% of human cancers, resulting in increased c-Myc levels. Therefore, the discovery of new c-Myc inhibitors is extremely interesting regarding their use as chemical probes and subsequently for their development to potential therapeutics. Attempts to discover inhibitors of the oncogenic functions of c-Myc have been subject of research in recent years and a significant number of such inhibitors has been reported. However, molecules with satisfactory activity and appropriate pharmacokinetic properties have not yet been identified. This fact relies partly on the difficulty of developing rational design methods and computational methods to predict the nature of substances that might inhibit c-Myc/Max dimer formation. c-Myc factor belongs to the category of intrinsically disordered proteins (IDPs), which do not fold to form stable secondary or tertiary structures but exist as a set of transient structures. C-Myc acquires a specific helix conformation only after heterodimerization with transcription factor Max (Myc-associated protein X). Any biological activity of c-Myc, which has been described so far, refers to the heterodimeric complex. In previous work of our laboratory, compound NSC-645852 was found to bind to c-Myc with a KD constant of 2.7 ± 0.7 μM. Described within the present thesis are the design of molecules through structural modifications of lead compound NSC-645852 and synthesis of the chosen compounds. In addition, in vitro evaluation of the synthesized compounds regarding their activity as inhibitors of cell growth through a c-Myc dependent mechanism, was conducted at the laboratory of Dr. Argiris Efstratiadis at Biomedical Research Foundation Academy of Athens. Lead compound NSC-645852 is a thiobarbituric analogue, which was found from similarity studies based on the known inhibitor 10058-F4. 10058-F4 and its active analogs contain either an imide or a thiimide group. Therefore, the presence of these groups was considered important for the inhibitory activity of the compounds. Based on this fact and on the structure of the lead compound, it was decided to synthesize compounds which contain a thiobarbituric acid, a barbituric acid or an uracil ring. Further modifications of the lead compound were carried out on the substituent at C5 of the rings. Lead compound and 15 other compounds were synthesized. For the substitution of the rings mainly aromatic groups were chosen, with different physicochemical properties, variety in size, presence of functional groups and lipophilicity. The basic step of the synthetic approach for thio/-barbituric derivatives included addition of substituted aldehydes on the C5 position of thio/-barbituric acid. Accordingly, addition of selected hydroxylamines on the carbonyl group of 5-acetyluracil was performed for the synthesis of uracil derivatives. Cell lines used for the in vitro evaluation of compounds 1-16 in order to determine any inhibitory activity of the new candidates against myc oncogene protein, were the following: TGR1 (fibroblasts from rat Rattus norvegicus, c-myc +/+) and HO1519 (fibroblasts from rat c-myc -/-). Four of the new analogues, three thiobarbiturate and one barbiturate derivative, demonstrated improved potency (apparent IC50 = 3 -12 μM) compared to the known inhibitor 10058-F4 (IC50 = 75µM). The conclusions drawn from the observed structure-activity relationship lay the basis for the rational development of a pharmacophore model in order to predict compounds with similar behavior."],"dc:identifier":["uoadl:2896413","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2896413"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Σχεδιασμός και σύνθεση ετεροκυκλικών ιμιδικών αναλόγων με πιθανή αντικαρκινική δράση μέσω αναστολής του παράγοντα c-Myc"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:37:36Z"}