{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2896623"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2896623","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η μοναξιά του παιδιού σε σχέση με τον δεσμό μητέρας-παιδιού και πατέρα-παιδιού","abstract":"Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν να διερευνηθεί η σχέση ανάμεσα στην ασφάλεια του δεσμού του παιδιού με τους γονείς του και στη μοναξιά και κοινωνική δυσαρέσκεια που βιώνει στο σχολείο. Υπάρχουν διεθνώς αρκετές έρευνες για τη μοναξιά των παιδιών, αλλά οι έρευνες που σχετίζουν τη μοναξιά με την οικογένεια και την ασφάλεια δεσμού είναι συγκριτικά λιγότερες. Συμμετείχαν 211 μαθητές Δ΄Δημοτικού έως Β' Γυμνασίου. Συμπλήρωσαν δύο ερωτηματολόγια: την Κλίμακα Μοναξιάς και Κοινωνικής Δυσαρέσκειας των παιδιών (Asher & Wheeler, 1985; ελληνική προσαρμογή: Galanaki & Kalantzi-Azizi,1999) και την Κλίμακα Ασφάλειας Δεσμού χωριστά για τη μητέρα και τον πατέρα (Kerns, Klepac, & Cole, 1996; Lieberman, Doyle & Markiewicz, 1999; ελληνική προσαρμογή Kokkinos, Algiovanoglou, & Voulgaridou, 2019). Τα αποτελέσματα έδειξαν χαμηλά ποσοστά μοναξιάς και κοινωνικής δυσαρέσκειας και μάλλον υψηλά ποσοστά ασφάλειας δεσμού με τους γονείς. Τα κορίτσια ένιωθαν περισσότερη μοναξιά σε σύγκριση με τα αγόρια και τα μεγαλύτερα παιδιά βίωναν λιγότερη υποστήριξη από τη μητέρα και τον πατέρα σε σύγκριση με τα μικρότερα. Η ανάλυση παλινδρόμησης έδειξε ότι κυρίως η διαθεσιμότητας της μητέρας ήταν η μεταβλητή που προέβλεπε κατά στατιστικά σημαντικό, αντιστρόφως ανάλογο τρόπο τη μοναξιά και την κοινωνική δυσαρέσκεια του παιδιού στο σχολείο, ενώ ασθενέστερες ήταν οι αντίστοιχες σχέσεις με τη διαθεσιμότητα του πατέρα και την υποστήριξή του. Τα ευρήματα συζητούνται στα πλαίσια της διεθνούς βιβλιογραφίας για τη σχέση μοναξιάς-δεσμού. Τέλος διατυπώνονται προτάσεις για μελλοντικές παρεμβάσεις.","abstract_html":"Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν να διερευνηθεί η σχέση ανάμεσα στην ασφάλεια του δεσμού του παιδιού με τους γονείς του και στη μοναξιά και κοινωνική δυσαρέσκεια που βιώνει στο σχολείο. Υπάρχουν διεθνώς αρκετές έρευνες για τη μοναξιά των παιδιών, αλλά οι έρευνες που σχετίζουν τη μοναξιά με την οικογένεια και την ασφάλεια δεσμού είναι συγκριτικά λιγότερες. Συμμετείχαν 211 μαθητές Δ΄Δημοτικού έως Β&#x27; Γυμνασίου. Συμπλήρωσαν δύο ερωτηματολόγια: την Κλίμακα Μοναξιάς και Κοινωνικής Δυσαρέσκειας των παιδιών (Asher &amp; Wheeler, 1985; ελληνική προσαρμογή: Galanaki &amp; Kalantzi-Azizi,1999) και την Κλίμακα Ασφάλειας Δεσμού χωριστά για τη μητέρα και τον πατέρα (Kerns, Klepac, &amp; Cole, 1996; Lieberman, Doyle &amp; Markiewicz, 1999; ελληνική προσαρμογή Kokkinos, Algiovanoglou, &amp; Voulgaridou, 2019). Τα αποτελέσματα έδειξαν χαμηλά ποσοστά μοναξιάς και κοινωνικής δυσαρέσκειας και μάλλον υψηλά ποσοστά ασφάλειας δεσμού με τους γονείς. Τα κορίτσια ένιωθαν περισσότερη μοναξιά σε σύγκριση με τα αγόρια και τα μεγαλύτερα παιδιά βίωναν λιγότερη υποστήριξη από τη μητέρα και τον πατέρα σε σύγκριση με τα μικρότερα. Η ανάλυση παλινδρόμησης έδειξε ότι κυρίως η διαθεσιμότητας της μητέρας ήταν η μεταβλητή που προέβλεπε κατά στατιστικά σημαντικό, αντιστρόφως ανάλογο τρόπο τη μοναξιά και την κοινωνική δυσαρέσκεια του παιδιού στο σχολείο, ενώ ασθενέστερες ήταν οι αντίστοιχες σχέσεις με τη διαθεσιμότητα του πατέρα και την υποστήριξή του. Τα ευρήματα συζητούνται στα πλαίσια της διεθνούς βιβλιογραφίας για τη σχέση μοναξιάς-δεσμού. Τέλος διατυπώνονται προτάσεις για μελλοντικές παρεμβάσεις.","abstract_has_math":false,"creators":["Γλαρέλη Μαρία","Glareli Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:37:38Z","subjects":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2896623"],"render_values":[{"text":"uoadl:2896623","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2896623","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2896623","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2896623","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γλαρέλη Μαρία","Glareli Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2896623","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2896623"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν να διερευνηθεί η σχέση ανάμεσα στην ασφάλεια του δεσμού του παιδιού με τους γονείς του και στη μοναξιά και κοινωνική δυσαρέσκεια που βιώνει στο σχολείο. Υπάρχουν διεθνώς αρκετές έρευνες για τη μοναξιά των παιδιών, αλλά οι έρευνες που σχετίζουν τη μοναξιά με την οικογένεια και την ασφάλεια δεσμού είναι συγκριτικά λιγότερες. Συμμετείχαν 211 μαθητές Δ΄Δημοτικού έως Β' Γυμνασίου. Συμπλήρωσαν δύο ερωτηματολόγια: την Κλίμακα Μοναξιάς και Κοινωνικής Δυσαρέσκειας των παιδιών (Asher & Wheeler, 1985; ελληνική προσαρμογή: Galanaki & Kalantzi-Azizi,1999) και την Κλίμακα Ασφάλειας Δεσμού χωριστά για τη μητέρα και τον πατέρα (Kerns, Klepac, & Cole, 1996; Lieberman, Doyle & Markiewicz, 1999; ελληνική προσαρμογή Kokkinos, Algiovanoglou, & Voulgaridou, 2019). Τα αποτελέσματα έδειξαν χαμηλά ποσοστά μοναξιάς και κοινωνικής δυσαρέσκειας και μάλλον υψηλά ποσοστά ασφάλειας δεσμού με τους γονείς. Τα κορίτσια ένιωθαν περισσότερη μοναξιά σε σύγκριση με τα αγόρια και τα μεγαλύτερα παιδιά βίωναν λιγότερη υποστήριξη από τη μητέρα και τον πατέρα σε σύγκριση με τα μικρότερα. Η ανάλυση παλινδρόμησης έδειξε ότι κυρίως η διαθεσιμότητας της μητέρας ήταν η μεταβλητή που προέβλεπε κατά στατιστικά σημαντικό, αντιστρόφως ανάλογο τρόπο τη μοναξιά και την κοινωνική δυσαρέσκεια του παιδιού στο σχολείο, ενώ ασθενέστερες ήταν οι αντίστοιχες σχέσεις με τη διαθεσιμότητα του πατέρα και την υποστήριξή του. Τα ευρήματα συζητούνται στα πλαίσια της διεθνούς βιβλιογραφίας για τη σχέση μοναξιάς-δεσμού. Τέλος διατυπώνονται προτάσεις για μελλοντικές παρεμβάσεις."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η μοναξιά του παιδιού σε σχέση με τον δεσμό μητέρας-παιδιού και πατέρα-παιδιού"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γλαρέλη Μαρία","Glareli Maria"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν να διερευνηθεί η σχέση ανάμεσα στην ασφάλεια του δεσμού του παιδιού με τους γονείς του και στη μοναξιά και κοινωνική δυσαρέσκεια που βιώνει στο σχολείο. Υπάρχουν διεθνώς αρκετές έρευνες για τη μοναξιά των παιδιών, αλλά οι έρευνες που σχετίζουν τη μοναξιά με την οικογένεια και την ασφάλεια δεσμού είναι συγκριτικά λιγότερες. Συμμετείχαν 211 μαθητές Δ΄Δημοτικού έως Β' Γυμνασίου. Συμπλήρωσαν δύο ερωτηματολόγια: την Κλίμακα Μοναξιάς και Κοινωνικής Δυσαρέσκειας των παιδιών (Asher & Wheeler, 1985; ελληνική προσαρμογή: Galanaki & Kalantzi-Azizi,1999) και την Κλίμακα Ασφάλειας Δεσμού χωριστά για τη μητέρα και τον πατέρα (Kerns, Klepac, & Cole, 1996; Lieberman, Doyle & Markiewicz, 1999; ελληνική προσαρμογή Kokkinos, Algiovanoglou, & Voulgaridou, 2019). Τα αποτελέσματα έδειξαν χαμηλά ποσοστά μοναξιάς και κοινωνικής δυσαρέσκειας και μάλλον υψηλά ποσοστά ασφάλειας δεσμού με τους γονείς. Τα κορίτσια ένιωθαν περισσότερη μοναξιά σε σύγκριση με τα αγόρια και τα μεγαλύτερα παιδιά βίωναν λιγότερη υποστήριξη από τη μητέρα και τον πατέρα σε σύγκριση με τα μικρότερα. Η ανάλυση παλινδρόμησης έδειξε ότι κυρίως η διαθεσιμότητας της μητέρας ήταν η μεταβλητή που προέβλεπε κατά στατιστικά σημαντικό, αντιστρόφως ανάλογο τρόπο τη μοναξιά και την κοινωνική δυσαρέσκεια του παιδιού στο σχολείο, ενώ ασθενέστερες ήταν οι αντίστοιχες σχέσεις με τη διαθεσιμότητα του πατέρα και την υποστήριξή του. Τα ευρήματα συζητούνται στα πλαίσια της διεθνούς βιβλιογραφίας για τη σχέση μοναξιάς-δεσμού. Τέλος διατυπώνονται προτάσεις για μελλοντικές παρεμβάσεις."],"dc:identifier":["uoadl:2896623","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2896623"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"dc:title":["Η μοναξιά του παιδιού σε σχέση με τον δεσμό μητέρας-παιδιού και πατέρα-παιδιού"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:37:38Z"}