{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2896685"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2896685","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εφαρμογή διαλειμματικής άσκησης και άσκησης με αντιστάσεις στην ΧΑΠ","abstract":"Τα προγράμματα καρδιακής αποκατάστασης αποτελούν σημαντική παράμετρο θεραπείας και δευτερογενούς πρόληψης των ασθενών με Χρόνια Καρδιακή Ανεπάρκεια (ΧΚΑ). Η ένταξη των ασθενών αυτών σε ένα τέτοιο πρόγραμμα λειτουργεί ευεργετικά στην βελτίωση της ικανότητας για άσκηση και της παρασυμπαθητικής δραστηριότητας του αυτόνομου νευρικού συστήματος, στη βελτίωση του λιπιδαιμικού προφίλ, στη μείωση της συστημικής φλεγμονής και στη βελτίωση της ποιότητας ζωής. Οι διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες για ασθενείς με ΧΚΑ προτείνουν αερόβια συνεχή άσκηση στο 50-80% της ανώτατης τιμής κατανάλωσης οξυγόνου. Σε μια άλλη χρόνια ασθένεια όπως η Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ), οι διεθνείς οδηγίες προτείνουν διαλειμματική προπόνηση με 30 δευτερόλεπτα άσκηση στο 100% της ικανότητας για έργο με εναλλαγές περιόδων ανάπαυσης διάρκειας 30 δευτερολέπτων. Η διαλειμματική άσκηση στη ΧΑΠ επιτρέπει την εφαρμογή έντονων περιόδων επιβάρυνσης των περιφερικών μυών με μέτρια επιβάρυνση του αναπνευστικού και καρδιαγγειακού συστήματος επιτρέποντας στους ασθενείς να πραγματοποιούν άσκηση σε υψηλότερη συνολική επιβάρυνση από ότι θα μπορούσαν με τη συνεχόμενη αερόβια άσκηση. Τίθεται λοιπόν το ερώτημα αν ο τύπος διαλειμματικής προπόνησης που χρησιμοποιείται στη ΧΑΠ επιφέρει σημαντικές αιμοδυναμικές και μεταβολικές προσαρμογές στη ΧΚΑ συμβάλλοντας έτσι στη βελτίωση της ικανότητας για άσκηση. Ως εκ τούτου ο σκοπός αυτής της μελέτης είναι να διερευνήσει την επίδραση της διαλειμματικής προπόνησης στην απόκριση της καρδιακής παροχής και της καρδιακής συχνότητας σε μέγιστη και υπομέγιστες δοκιμασίες άσκησης σε ασθενείς με ΧΚΑ. Συνολικά θα μελετηθούν 40 ασθενείς με ΧΚΑ (30 στην ομάδα προπόνησης και 10 στην ομάδα ελέγχου) με βαρύτητα νόσου Ι έως ΙΙΙ σύμφωνα με την κλίμακα New York Heart Association (ΝΥΗΑ). Η πειραματική ομάδα θα συμμετάσχει σε πρόγραμμα αποκατάστασης διαλειμματικής προπόνησης 12 εβδομάδων, με συχνότητα 3 φορές την εβδομάδα, διάρκειας 30 λεπτών, με περιόδους 30 δευτερολέπτων άσκησης και 30 δευτερολέπτων ανάπαυσης, ενώ η ομάδα ελέγχου δε θα πραγματοποιήσει κανενός είδους προπόνηση. Όλοι οι ασθενείς πριν και μετά το πέρας των 12 βδομάδων θα πραγματοποιήσουν μέγιστη δοκιμασία άσκησης προοδευτικά αυξανόμενης έντασης στο κυκλοεργόμετρο, υπομέγιστη δοκιμασία άσκησης σταθερού φορτίου στο κυκλοεργόμετρο στο 75% του μέγιστου έργου και μια εξάλεπτη δοκιμασία βάδισης. Κατά τη διάρκεια αυτών των δοκιμασιών θα καταγράφονται η καρδιακή παροχή, η καρδιακή συχνότητα και ο όγκος παλμού μη επεμβατικά με τη μέθοδο της βιοηλεκτρικής αγωγιμότητας (PhysioFlow, Enduro), η πρόσληψη οξυγόνου και το παραγόμενο έργο. Η στατιστική ανάλυση θα περιλαμβάνει t-test για ανεξάρτητα δείγματα, ανάλυση διακύμανσης σε ένα επίπεδο (ANOVA) και παραγοντική ανάλυση διακύμανσης σε επαναλαμβανόμενες μετρήσεις σε δύο επίπεδα (2-way ANOVA). ΄Oπου η παραγοντική ανάλυση διακύμανσης διαπιστώσει σημαντικές διαφορές θα ακολουθήσει περαιτέρω ανάλυση Post- hoc. Όλες οι τιμές θα είναι εκφρασμένες ως μέσοι όροι ± και τυπικό σφάλμα (mean ± S.E.M.) ενώ το επίπεδο σημαντικότητας θα οριστεί στο p<0.05.","abstract_html":"Τα προγράμματα καρδιακής αποκατάστασης αποτελούν σημαντική παράμετρο θεραπείας και δευτερογενούς πρόληψης των ασθενών με Χρόνια Καρδιακή Ανεπάρκεια (ΧΚΑ). Η ένταξη των ασθενών αυτών σε ένα τέτοιο πρόγραμμα λειτουργεί ευεργετικά στην βελτίωση της ικανότητας για άσκηση και της παρασυμπαθητικής δραστηριότητας του αυτόνομου νευρικού συστήματος, στη βελτίωση του λιπιδαιμικού προφίλ, στη μείωση της συστημικής φλεγμονής και στη βελτίωση της ποιότητας ζωής. Οι διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες για ασθενείς με ΧΚΑ προτείνουν αερόβια συνεχή άσκηση στο 50-80% της ανώτατης τιμής κατανάλωσης οξυγόνου. Σε μια άλλη χρόνια ασθένεια όπως η Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ), οι διεθνείς οδηγίες προτείνουν διαλειμματική προπόνηση με 30 δευτερόλεπτα άσκηση στο 100% της ικανότητας για έργο με εναλλαγές περιόδων ανάπαυσης διάρκειας 30 δευτερολέπτων. Η διαλειμματική άσκηση στη ΧΑΠ επιτρέπει την εφαρμογή έντονων περιόδων επιβάρυνσης των περιφερικών μυών με μέτρια επιβάρυνση του αναπνευστικού και καρδιαγγειακού συστήματος επιτρέποντας στους ασθενείς να πραγματοποιούν άσκηση σε υψηλότερη συνολική επιβάρυνση από ότι θα μπορούσαν με τη συνεχόμενη αερόβια άσκηση. Τίθεται λοιπόν το ερώτημα αν ο τύπος διαλειμματικής προπόνησης που χρησιμοποιείται στη ΧΑΠ επιφέρει σημαντικές αιμοδυναμικές και μεταβολικές προσαρμογές στη ΧΚΑ συμβάλλοντας έτσι στη βελτίωση της ικανότητας για άσκηση. Ως εκ τούτου ο σκοπός αυτής της μελέτης είναι να διερευνήσει την επίδραση της διαλειμματικής προπόνησης στην απόκριση της καρδιακής παροχής και της καρδιακής συχνότητας σε μέγιστη και υπομέγιστες δοκιμασίες άσκησης σε ασθενείς με ΧΚΑ. Συνολικά θα μελετηθούν 40 ασθενείς με ΧΚΑ (30 στην ομάδα προπόνησης και 10 στην ομάδα ελέγχου) με βαρύτητα νόσου Ι έως ΙΙΙ σύμφωνα με την κλίμακα New York Heart Association (ΝΥΗΑ). Η πειραματική ομάδα θα συμμετάσχει σε πρόγραμμα αποκατάστασης διαλειμματικής προπόνησης 12 εβδομάδων, με συχνότητα 3 φορές την εβδομάδα, διάρκειας 30 λεπτών, με περιόδους 30 δευτερολέπτων άσκησης και 30 δευτερολέπτων ανάπαυσης, ενώ η ομάδα ελέγχου δε θα πραγματοποιήσει κανενός είδους προπόνηση. Όλοι οι ασθενείς πριν και μετά το πέρας των 12 βδομάδων θα πραγματοποιήσουν μέγιστη δοκιμασία άσκησης προοδευτικά αυξανόμενης έντασης στο κυκλοεργόμετρο, υπομέγιστη δοκιμασία άσκησης σταθερού φορτίου στο κυκλοεργόμετρο στο 75% του μέγιστου έργου και μια εξάλεπτη δοκιμασία βάδισης. Κατά τη διάρκεια αυτών των δοκιμασιών θα καταγράφονται η καρδιακή παροχή, η καρδιακή συχνότητα και ο όγκος παλμού μη επεμβατικά με τη μέθοδο της βιοηλεκτρικής αγωγιμότητας (PhysioFlow, Enduro), η πρόσληψη οξυγόνου και το παραγόμενο έργο. Η στατιστική ανάλυση θα περιλαμβάνει t-test για ανεξάρτητα δείγματα, ανάλυση διακύμανσης σε ένα επίπεδο (ANOVA) και παραγοντική ανάλυση διακύμανσης σε επαναλαμβανόμενες μετρήσεις σε δύο επίπεδα (2-way ANOVA). ΄Oπου η παραγοντική ανάλυση διακύμανσης διαπιστώσει σημαντικές διαφορές θα ακολουθήσει περαιτέρω ανάλυση Post- hoc. Όλες οι τιμές θα είναι εκφρασμένες ως μέσοι όροι ± και τυπικό σφάλμα (mean ± S.E.M.) ενώ το επίπεδο σημαντικότητας θα οριστεί στο p&lt;0.05.","abstract_has_math":false,"creators":["Μαυροφρυδά Ζωή","Mavrofrida Zoi"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:37:38Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2896685"],"render_values":[{"text":"uoadl:2896685","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2896685","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2896685","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2896685","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μαυροφρυδά Ζωή","Mavrofrida Zoi"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2896685","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2896685"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα προγράμματα καρδιακής αποκατάστασης αποτελούν σημαντική παράμετρο θεραπείας και δευτερογενούς πρόληψης των ασθενών με Χρόνια Καρδιακή Ανεπάρκεια (ΧΚΑ). Η ένταξη των ασθενών αυτών σε ένα τέτοιο πρόγραμμα λειτουργεί ευεργετικά στην βελτίωση της ικανότητας για άσκηση και της παρασυμπαθητικής δραστηριότητας του αυτόνομου νευρικού συστήματος, στη βελτίωση του λιπιδαιμικού προφίλ, στη μείωση της συστημικής φλεγμονής και στη βελτίωση της ποιότητας ζωής. Οι διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες για ασθενείς με ΧΚΑ προτείνουν αερόβια συνεχή άσκηση στο 50-80% της ανώτατης τιμής κατανάλωσης οξυγόνου. Σε μια άλλη χρόνια ασθένεια όπως η Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ), οι διεθνείς οδηγίες προτείνουν διαλειμματική προπόνηση με 30 δευτερόλεπτα άσκηση στο 100% της ικανότητας για έργο με εναλλαγές περιόδων ανάπαυσης διάρκειας 30 δευτερολέπτων. Η διαλειμματική άσκηση στη ΧΑΠ επιτρέπει την εφαρμογή έντονων περιόδων επιβάρυνσης των περιφερικών μυών με μέτρια επιβάρυνση του αναπνευστικού και καρδιαγγειακού συστήματος επιτρέποντας στους ασθενείς να πραγματοποιούν άσκηση σε υψηλότερη συνολική επιβάρυνση από ότι θα μπορούσαν με τη συνεχόμενη αερόβια άσκηση. Τίθεται λοιπόν το ερώτημα αν ο τύπος διαλειμματικής προπόνησης που χρησιμοποιείται στη ΧΑΠ επιφέρει σημαντικές αιμοδυναμικές και μεταβολικές προσαρμογές στη ΧΚΑ συμβάλλοντας έτσι στη βελτίωση της ικανότητας για άσκηση. Ως εκ τούτου ο σκοπός αυτής της μελέτης είναι να διερευνήσει την επίδραση της διαλειμματικής προπόνησης στην απόκριση της καρδιακής παροχής και της καρδιακής συχνότητας σε μέγιστη και υπομέγιστες δοκιμασίες άσκησης σε ασθενείς με ΧΚΑ. Συνολικά θα μελετηθούν 40 ασθενείς με ΧΚΑ (30 στην ομάδα προπόνησης και 10 στην ομάδα ελέγχου) με βαρύτητα νόσου Ι έως ΙΙΙ σύμφωνα με την κλίμακα New York Heart Association (ΝΥΗΑ). Η πειραματική ομάδα θα συμμετάσχει σε πρόγραμμα αποκατάστασης διαλειμματικής προπόνησης 12 εβδομάδων, με συχνότητα 3 φορές την εβδομάδα, διάρκειας 30 λεπτών, με περιόδους 30 δευτερολέπτων άσκησης και 30 δευτερολέπτων ανάπαυσης, ενώ η ομάδα ελέγχου δε θα πραγματοποιήσει κανενός είδους προπόνηση. Όλοι οι ασθενείς πριν και μετά το πέρας των 12 βδομάδων θα πραγματοποιήσουν μέγιστη δοκιμασία άσκησης προοδευτικά αυξανόμενης έντασης στο κυκλοεργόμετρο, υπομέγιστη δοκιμασία άσκησης σταθερού φορτίου στο κυκλοεργόμετρο στο 75% του μέγιστου έργου και μια εξάλεπτη δοκιμασία βάδισης. Κατά τη διάρκεια αυτών των δοκιμασιών θα καταγράφονται η καρδιακή παροχή, η καρδιακή συχνότητα και ο όγκος παλμού μη επεμβατικά με τη μέθοδο της βιοηλεκτρικής αγωγιμότητας (PhysioFlow, Enduro), η πρόσληψη οξυγόνου και το παραγόμενο έργο. Η στατιστική ανάλυση θα περιλαμβάνει t-test για ανεξάρτητα δείγματα, ανάλυση διακύμανσης σε ένα επίπεδο (ANOVA) και παραγοντική ανάλυση διακύμανσης σε επαναλαμβανόμενες μετρήσεις σε δύο επίπεδα (2-way ANOVA). ΄Oπου η παραγοντική ανάλυση διακύμανσης διαπιστώσει σημαντικές διαφορές θα ακολουθήσει περαιτέρω ανάλυση Post- hoc. Όλες οι τιμές θα είναι εκφρασμένες ως μέσοι όροι ± και τυπικό σφάλμα (mean ± S.E.M.) ενώ το επίπεδο σημαντικότητας θα οριστεί στο p<0.05.","Cardiac rehabilitation programs are an important parameter of treatment and secondary Chronic Heart Failure (CAD). The inclusion of such patients in such a program is beneficial in improving the ability to exercise and prevent patients with parasympathetic activity of the autonomic nervous system, in improving lipid profile, in reducing systemic inflammation, and in patients with acute myocardial infarction. continuous exercise at 50-80% of the oxygen consumption threshold. In another chronic illness such as Obstructive Pulmonary Disease (COPD), international guidelines recommend a 30-second intermittent workout at 100% of the ability to work with alternating 30-second rest periods. Intermittent exercise in COPD allows for intense periods of moderate to moderate muscle and cardiovascular patients to exercise at a higher overall burden than they could with continuous aerobic exercise. The question therefore arises as to whether the type of intermittent training used in hemodynamic metabolic adaptations in the CSE thus contributes to the improvement of exercise capacity. Therefore the purpose of this study is to investigate the quality of life improvement of its respiratory burden guidelines by allowing COPD to significantly influence the effect of intermittent training on the response of cardiac output and heart rate and maximal cardiovascular frequency. exercise in patients with CKD, A total of 40 CKD patients (30 in the training group and 10 in the control group) with severity of disease I to New York Heart A scale will be studied. ssociation (NYHA). The experimental group will participate in a 12-week interval training program, 3 times a week, 30 minutes long, with 30 seconds of exercise and 30 seconds of rest, and the control group will not perform any training. All patients before and after the end of 12 weeks will undergo a maximal test of progressively increasing intensity.Progressively Increased Tension Exercise on Cyclometer, Minimal Fixed Load Exercise Test on Cyclometer at 75% of Max Task and a six-minute gait test. During this time, cardiac output, heart rate and pulse volume are recorded non-invasively by the bioelectric conductivity method (PhysioFlow, Enduro), oxygen uptake and work produced. Statistical analysis will include t-tests for independent samples, one-way analysis of variance, one-way analysis of variance (ANOVA), and two-way repeated measures (2-way ANOVA). analysis of variance finding significant differences will be followed by further post-hoc analysis. All values ​​will be expressed as mean + and standard error of significance will be set at p <0.05."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εφαρμογή διαλειμματικής άσκησης και άσκησης με αντιστάσεις στην ΧΑΠ"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μαυροφρυδά Ζωή","Mavrofrida Zoi"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Τα προγράμματα καρδιακής αποκατάστασης αποτελούν σημαντική παράμετρο θεραπείας και δευτερογενούς πρόληψης των ασθενών με Χρόνια Καρδιακή Ανεπάρκεια (ΧΚΑ). Η ένταξη των ασθενών αυτών σε ένα τέτοιο πρόγραμμα λειτουργεί ευεργετικά στην βελτίωση της ικανότητας για άσκηση και της παρασυμπαθητικής δραστηριότητας του αυτόνομου νευρικού συστήματος, στη βελτίωση του λιπιδαιμικού προφίλ, στη μείωση της συστημικής φλεγμονής και στη βελτίωση της ποιότητας ζωής. Οι διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες για ασθενείς με ΧΚΑ προτείνουν αερόβια συνεχή άσκηση στο 50-80% της ανώτατης τιμής κατανάλωσης οξυγόνου. Σε μια άλλη χρόνια ασθένεια όπως η Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ), οι διεθνείς οδηγίες προτείνουν διαλειμματική προπόνηση με 30 δευτερόλεπτα άσκηση στο 100% της ικανότητας για έργο με εναλλαγές περιόδων ανάπαυσης διάρκειας 30 δευτερολέπτων. Η διαλειμματική άσκηση στη ΧΑΠ επιτρέπει την εφαρμογή έντονων περιόδων επιβάρυνσης των περιφερικών μυών με μέτρια επιβάρυνση του αναπνευστικού και καρδιαγγειακού συστήματος επιτρέποντας στους ασθενείς να πραγματοποιούν άσκηση σε υψηλότερη συνολική επιβάρυνση από ότι θα μπορούσαν με τη συνεχόμενη αερόβια άσκηση. Τίθεται λοιπόν το ερώτημα αν ο τύπος διαλειμματικής προπόνησης που χρησιμοποιείται στη ΧΑΠ επιφέρει σημαντικές αιμοδυναμικές και μεταβολικές προσαρμογές στη ΧΚΑ συμβάλλοντας έτσι στη βελτίωση της ικανότητας για άσκηση. Ως εκ τούτου ο σκοπός αυτής της μελέτης είναι να διερευνήσει την επίδραση της διαλειμματικής προπόνησης στην απόκριση της καρδιακής παροχής και της καρδιακής συχνότητας σε μέγιστη και υπομέγιστες δοκιμασίες άσκησης σε ασθενείς με ΧΚΑ. Συνολικά θα μελετηθούν 40 ασθενείς με ΧΚΑ (30 στην ομάδα προπόνησης και 10 στην ομάδα ελέγχου) με βαρύτητα νόσου Ι έως ΙΙΙ σύμφωνα με την κλίμακα New York Heart Association (ΝΥΗΑ). Η πειραματική ομάδα θα συμμετάσχει σε πρόγραμμα αποκατάστασης διαλειμματικής προπόνησης 12 εβδομάδων, με συχνότητα 3 φορές την εβδομάδα, διάρκειας 30 λεπτών, με περιόδους 30 δευτερολέπτων άσκησης και 30 δευτερολέπτων ανάπαυσης, ενώ η ομάδα ελέγχου δε θα πραγματοποιήσει κανενός είδους προπόνηση. Όλοι οι ασθενείς πριν και μετά το πέρας των 12 βδομάδων θα πραγματοποιήσουν μέγιστη δοκιμασία άσκησης προοδευτικά αυξανόμενης έντασης στο κυκλοεργόμετρο, υπομέγιστη δοκιμασία άσκησης σταθερού φορτίου στο κυκλοεργόμετρο στο 75% του μέγιστου έργου και μια εξάλεπτη δοκιμασία βάδισης. Κατά τη διάρκεια αυτών των δοκιμασιών θα καταγράφονται η καρδιακή παροχή, η καρδιακή συχνότητα και ο όγκος παλμού μη επεμβατικά με τη μέθοδο της βιοηλεκτρικής αγωγιμότητας (PhysioFlow, Enduro), η πρόσληψη οξυγόνου και το παραγόμενο έργο. Η στατιστική ανάλυση θα περιλαμβάνει t-test για ανεξάρτητα δείγματα, ανάλυση διακύμανσης σε ένα επίπεδο (ANOVA) και παραγοντική ανάλυση διακύμανσης σε επαναλαμβανόμενες μετρήσεις σε δύο επίπεδα (2-way ANOVA). ΄Oπου η παραγοντική ανάλυση διακύμανσης διαπιστώσει σημαντικές διαφορές θα ακολουθήσει περαιτέρω ανάλυση Post- hoc. Όλες οι τιμές θα είναι εκφρασμένες ως μέσοι όροι ± και τυπικό σφάλμα (mean ± S.E.M.) ενώ το επίπεδο σημαντικότητας θα οριστεί στο p<0.05.","Cardiac rehabilitation programs are an important parameter of treatment and secondary Chronic Heart Failure (CAD). The inclusion of such patients in such a program is beneficial in improving the ability to exercise and prevent patients with parasympathetic activity of the autonomic nervous system, in improving lipid profile, in reducing systemic inflammation, and in patients with acute myocardial infarction. continuous exercise at 50-80% of the oxygen consumption threshold. In another chronic illness such as Obstructive Pulmonary Disease (COPD), international guidelines recommend a 30-second intermittent workout at 100% of the ability to work with alternating 30-second rest periods. Intermittent exercise in COPD allows for intense periods of moderate to moderate muscle and cardiovascular patients to exercise at a higher overall burden than they could with continuous aerobic exercise. The question therefore arises as to whether the type of intermittent training used in hemodynamic metabolic adaptations in the CSE thus contributes to the improvement of exercise capacity. Therefore the purpose of this study is to investigate the quality of life improvement of its respiratory burden guidelines by allowing COPD to significantly influence the effect of intermittent training on the response of cardiac output and heart rate and maximal cardiovascular frequency. exercise in patients with CKD, A total of 40 CKD patients (30 in the training group and 10 in the control group) with severity of disease I to New York Heart A scale will be studied. ssociation (NYHA). The experimental group will participate in a 12-week interval training program, 3 times a week, 30 minutes long, with 30 seconds of exercise and 30 seconds of rest, and the control group will not perform any training. All patients before and after the end of 12 weeks will undergo a maximal test of progressively increasing intensity.Progressively Increased Tension Exercise on Cyclometer, Minimal Fixed Load Exercise Test on Cyclometer at 75% of Max Task and a six-minute gait test. During this time, cardiac output, heart rate and pulse volume are recorded non-invasively by the bioelectric conductivity method (PhysioFlow, Enduro), oxygen uptake and work produced. Statistical analysis will include t-tests for independent samples, one-way analysis of variance, one-way analysis of variance (ANOVA), and two-way repeated measures (2-way ANOVA). analysis of variance finding significant differences will be followed by further post-hoc analysis. All values ​​will be expressed as mean + and standard error of significance will be set at p <0.05."],"dc:identifier":["uoadl:2896685","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2896685"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Εφαρμογή διαλειμματικής άσκησης και άσκησης με αντιστάσεις στην ΧΑΠ"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:37:38Z"}