{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2896727"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2896727","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η χρήση των ζωικών μοντέλων στην έρευνα της θρόμβωσης","abstract":"Οι θρομβώσεις αποτελούν την κύρια αιτία νοσηρότητας και θνησιμότητας παγκοσμίως. Περίπου το 1/3 των ασθενών με εν τω βάθει φλεβοθρόμβωση αναπτύσσουν μεταθρομβωτικό σύνδρομο, μια χρόνια κατάσταση, η οποία επηρεάζει αρνητικά την ποιότητα ζωής. Για τη μελέτη του μηχανισμού των θρομβώσεων και την αντιμετώπισή τους παρουσιάστηκε η ανάγκη δημιουργίας ζωικών μοντέλων. Από την αρχαιότητα τα ζωικά μοντέλα αποτελούσαν εργαλεία έρευνας, σύμφωνα με καταγραφές που έχουν ανακαλυφθεί. Το πρώτο ζώο που χρησιμοποιήθηκε για επιστημονικούς σκοπούς ανήκε στην οικογένεια των τρωκτικών και ήταν ο επίμυς Rattus norvegicus, αργότερα ξεκίνησε να χρησιμοποιείται και ο μυς Mus musculus και πολύ πιο μετά ο σκύλος, η γάτα, ο χοίρος και πρωτεύοντα πλην του ανθρώπου. Τα ζωικά μοντέλα μπορεί να είναι είτε προκλητά είτε αυτόματα. Κάποια από τα προκλητά μοντέλα θρόμβωσης που χρησιμοποιούνται και εφαρμόζονται σε μύες, επίμυες και χοίρους είναι η φλεβική στάση και στένωση, η χρήση χλωριούχου σιδήρου (FeCl3), ο τραυματισμός με φωτοχημική μέθοδο, η χρήση stent-graft, η χορήγηση θρομβίνης, καθώς και η ειδική διατροφή υψηλή σε χοληστερόλη και λιπαρά. Η δημιουργία διαγονιδιακών ζώων έδωσε τη δυνατότητα στους ερευνητές να κατασκευάσουν εξειδικευμένα για κάθε νόσο αυτόματα ζωικά μοντέλα. Στη μελέτη της θρόμβωσης, το πιο ευρέως χρησιμοποιούμενο διαγονιδιακό ζώο είναι ο μυς Apoe-/-, ο οποίος αναπτύσσει αυτόματη αθηροσκλήρυνση. Κάποια in vivo πρωτόκολλα θρόμβωσης έχουν ήδη χρησιμοποιηθεί με επιτυχία και βοηθούν στην καλύτερη κατανόηση των παθολογικών οδών που εμπλέκονται στη θρόμβωση και στον έλεγχο της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας νέων αντιθρομβωτικών φαρμάκων. Τελικός στόχος των ερευνητών είναι η δημιουργία ενός νέου μοντέλου θρόμβωσης, το οποίο θα προσομοιάζει ακόμα περισσότερο με τις ανθρώπινες θρομβώσεις σε επίπεδο παθοφυσιολογίας, με σκοπό την ανάπτυξη ακόμα πιο στοχευμένων αντιθρομβωτικών φαρμάκων για ένα μεγαλύτερο και πιο ποιοτικό προσδόκιμο ζωής.","abstract_html":"Οι θρομβώσεις αποτελούν την κύρια αιτία νοσηρότητας και θνησιμότητας παγκοσμίως. Περίπου το 1/3 των ασθενών με εν τω βάθει φλεβοθρόμβωση αναπτύσσουν μεταθρομβωτικό σύνδρομο, μια χρόνια κατάσταση, η οποία επηρεάζει αρνητικά την ποιότητα ζωής. Για τη μελέτη του μηχανισμού των θρομβώσεων και την αντιμετώπισή τους παρουσιάστηκε η ανάγκη δημιουργίας ζωικών μοντέλων. Από την αρχαιότητα τα ζωικά μοντέλα αποτελούσαν εργαλεία έρευνας, σύμφωνα με καταγραφές που έχουν ανακαλυφθεί. Το πρώτο ζώο που χρησιμοποιήθηκε για επιστημονικούς σκοπούς ανήκε στην οικογένεια των τρωκτικών και ήταν ο επίμυς Rattus norvegicus, αργότερα ξεκίνησε να χρησιμοποιείται και ο μυς Mus musculus και πολύ πιο μετά ο σκύλος, η γάτα, ο χοίρος και πρωτεύοντα πλην του ανθρώπου. Τα ζωικά μοντέλα μπορεί να είναι είτε προκλητά είτε αυτόματα. Κάποια από τα προκλητά μοντέλα θρόμβωσης που χρησιμοποιούνται και εφαρμόζονται σε μύες, επίμυες και χοίρους είναι η φλεβική στάση και στένωση, η χρήση χλωριούχου σιδήρου (FeCl3), ο τραυματισμός με φωτοχημική μέθοδο, η χρήση stent-graft, η χορήγηση θρομβίνης, καθώς και η ειδική διατροφή υψηλή σε χοληστερόλη και λιπαρά. Η δημιουργία διαγονιδιακών ζώων έδωσε τη δυνατότητα στους ερευνητές να κατασκευάσουν εξειδικευμένα για κάθε νόσο αυτόματα ζωικά μοντέλα. Στη μελέτη της θρόμβωσης, το πιο ευρέως χρησιμοποιούμενο διαγονιδιακό ζώο είναι ο μυς Apoe-/-, ο οποίος αναπτύσσει αυτόματη αθηροσκλήρυνση. Κάποια in vivo πρωτόκολλα θρόμβωσης έχουν ήδη χρησιμοποιηθεί με επιτυχία και βοηθούν στην καλύτερη κατανόηση των παθολογικών οδών που εμπλέκονται στη θρόμβωση και στον έλεγχο της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας νέων αντιθρομβωτικών φαρμάκων. Τελικός στόχος των ερευνητών είναι η δημιουργία ενός νέου μοντέλου θρόμβωσης, το οποίο θα προσομοιάζει ακόμα περισσότερο με τις ανθρώπινες θρομβώσεις σε επίπεδο παθοφυσιολογίας, με σκοπό την ανάπτυξη ακόμα πιο στοχευμένων αντιθρομβωτικών φαρμάκων για ένα μεγαλύτερο και πιο ποιοτικό προσδόκιμο ζωής.","abstract_has_math":false,"creators":["Καρούση Βασιλική","Karousi Vasiliki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:37:38Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2896727"],"render_values":[{"text":"uoadl:2896727","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2896727","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2896727","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2896727","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καρούση Βασιλική","Karousi Vasiliki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2896727","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2896727"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι θρομβώσεις αποτελούν την κύρια αιτία νοσηρότητας και θνησιμότητας παγκοσμίως. Περίπου το 1/3 των ασθενών με εν τω βάθει φλεβοθρόμβωση αναπτύσσουν μεταθρομβωτικό σύνδρομο, μια χρόνια κατάσταση, η οποία επηρεάζει αρνητικά την ποιότητα ζωής. Για τη μελέτη του μηχανισμού των θρομβώσεων και την αντιμετώπισή τους παρουσιάστηκε η ανάγκη δημιουργίας ζωικών μοντέλων. Από την αρχαιότητα τα ζωικά μοντέλα αποτελούσαν εργαλεία έρευνας, σύμφωνα με καταγραφές που έχουν ανακαλυφθεί. Το πρώτο ζώο που χρησιμοποιήθηκε για επιστημονικούς σκοπούς ανήκε στην οικογένεια των τρωκτικών και ήταν ο επίμυς Rattus norvegicus, αργότερα ξεκίνησε να χρησιμοποιείται και ο μυς Mus musculus και πολύ πιο μετά ο σκύλος, η γάτα, ο χοίρος και πρωτεύοντα πλην του ανθρώπου. Τα ζωικά μοντέλα μπορεί να είναι είτε προκλητά είτε αυτόματα. Κάποια από τα προκλητά μοντέλα θρόμβωσης που χρησιμοποιούνται και εφαρμόζονται σε μύες, επίμυες και χοίρους είναι η φλεβική στάση και στένωση, η χρήση χλωριούχου σιδήρου (FeCl3), ο τραυματισμός με φωτοχημική μέθοδο, η χρήση stent-graft, η χορήγηση θρομβίνης, καθώς και η ειδική διατροφή υψηλή σε χοληστερόλη και λιπαρά. Η δημιουργία διαγονιδιακών ζώων έδωσε τη δυνατότητα στους ερευνητές να κατασκευάσουν εξειδικευμένα για κάθε νόσο αυτόματα ζωικά μοντέλα. Στη μελέτη της θρόμβωσης, το πιο ευρέως χρησιμοποιούμενο διαγονιδιακό ζώο είναι ο μυς Apoe-/-, ο οποίος αναπτύσσει αυτόματη αθηροσκλήρυνση. Κάποια in vivo πρωτόκολλα θρόμβωσης έχουν ήδη χρησιμοποιηθεί με επιτυχία και βοηθούν στην καλύτερη κατανόηση των παθολογικών οδών που εμπλέκονται στη θρόμβωση και στον έλεγχο της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας νέων αντιθρομβωτικών φαρμάκων. Τελικός στόχος των ερευνητών είναι η δημιουργία ενός νέου μοντέλου θρόμβωσης, το οποίο θα προσομοιάζει ακόμα περισσότερο με τις ανθρώπινες θρομβώσεις σε επίπεδο παθοφυσιολογίας, με σκοπό την ανάπτυξη ακόμα πιο στοχευμένων αντιθρομβωτικών φαρμάκων για ένα μεγαλύτερο και πιο ποιοτικό προσδόκιμο ζωής.","Thrombosis is the leading cause of morbidity and mortality worldwide. About 1/3 of patients with deep vein thrombosis develop post-thrombotic syndrome, a chronic condition with reduced quality of life. The need to create animal models was developed in order to study the mechanism of thrombosis and its treatment. According to records that have been discovered, animal models have been used as research tools from ancient times. The first animal which was used for scientific purposes was the rat Rattus norvegicus, which belonged to the rodent family, later, they started using the mouse Mus musculus and even later the dog, the cat, the pig and non-human primates appeared in this field. Animal models can be either induced or spontaneous. Some induced thrombosis animal models that are used in mice, rats and pigs are venous stasis and stenosis, by using ferric chloride (FeCl3), by causing photochemical injury, by using stent-graft, by thrombin administration and by following a high-fat diet. The creation of transgenic animals enabled researchers to develop specific spontaneous animal models for each disease. In the study of thrombosis, the most widely used transgenic animal is the Apoe-/- mouse, which develops atherosclerosis spontaneously. Some in vivo thrombosis protocols have already been used successfully and they have helped to better understand pathologic pathways which take place in coagulation and the efficacy and safety of novel antithrombotic drugs. The ultimate goal of researchers is to create a new thrombosis model, which will more resemble human thrombi in pathophysiology level, with the aim of making even more targeted antithrombotic drugs for a longer and better-quality life."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η χρήση των ζωικών μοντέλων στην έρευνα της θρόμβωσης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καρούση Βασιλική","Karousi Vasiliki"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Οι θρομβώσεις αποτελούν την κύρια αιτία νοσηρότητας και θνησιμότητας παγκοσμίως. Περίπου το 1/3 των ασθενών με εν τω βάθει φλεβοθρόμβωση αναπτύσσουν μεταθρομβωτικό σύνδρομο, μια χρόνια κατάσταση, η οποία επηρεάζει αρνητικά την ποιότητα ζωής. Για τη μελέτη του μηχανισμού των θρομβώσεων και την αντιμετώπισή τους παρουσιάστηκε η ανάγκη δημιουργίας ζωικών μοντέλων. Από την αρχαιότητα τα ζωικά μοντέλα αποτελούσαν εργαλεία έρευνας, σύμφωνα με καταγραφές που έχουν ανακαλυφθεί. Το πρώτο ζώο που χρησιμοποιήθηκε για επιστημονικούς σκοπούς ανήκε στην οικογένεια των τρωκτικών και ήταν ο επίμυς Rattus norvegicus, αργότερα ξεκίνησε να χρησιμοποιείται και ο μυς Mus musculus και πολύ πιο μετά ο σκύλος, η γάτα, ο χοίρος και πρωτεύοντα πλην του ανθρώπου. Τα ζωικά μοντέλα μπορεί να είναι είτε προκλητά είτε αυτόματα. Κάποια από τα προκλητά μοντέλα θρόμβωσης που χρησιμοποιούνται και εφαρμόζονται σε μύες, επίμυες και χοίρους είναι η φλεβική στάση και στένωση, η χρήση χλωριούχου σιδήρου (FeCl3), ο τραυματισμός με φωτοχημική μέθοδο, η χρήση stent-graft, η χορήγηση θρομβίνης, καθώς και η ειδική διατροφή υψηλή σε χοληστερόλη και λιπαρά. Η δημιουργία διαγονιδιακών ζώων έδωσε τη δυνατότητα στους ερευνητές να κατασκευάσουν εξειδικευμένα για κάθε νόσο αυτόματα ζωικά μοντέλα. Στη μελέτη της θρόμβωσης, το πιο ευρέως χρησιμοποιούμενο διαγονιδιακό ζώο είναι ο μυς Apoe-/-, ο οποίος αναπτύσσει αυτόματη αθηροσκλήρυνση. Κάποια in vivo πρωτόκολλα θρόμβωσης έχουν ήδη χρησιμοποιηθεί με επιτυχία και βοηθούν στην καλύτερη κατανόηση των παθολογικών οδών που εμπλέκονται στη θρόμβωση και στον έλεγχο της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας νέων αντιθρομβωτικών φαρμάκων. Τελικός στόχος των ερευνητών είναι η δημιουργία ενός νέου μοντέλου θρόμβωσης, το οποίο θα προσομοιάζει ακόμα περισσότερο με τις ανθρώπινες θρομβώσεις σε επίπεδο παθοφυσιολογίας, με σκοπό την ανάπτυξη ακόμα πιο στοχευμένων αντιθρομβωτικών φαρμάκων για ένα μεγαλύτερο και πιο ποιοτικό προσδόκιμο ζωής.","Thrombosis is the leading cause of morbidity and mortality worldwide. About 1/3 of patients with deep vein thrombosis develop post-thrombotic syndrome, a chronic condition with reduced quality of life. The need to create animal models was developed in order to study the mechanism of thrombosis and its treatment. According to records that have been discovered, animal models have been used as research tools from ancient times. The first animal which was used for scientific purposes was the rat Rattus norvegicus, which belonged to the rodent family, later, they started using the mouse Mus musculus and even later the dog, the cat, the pig and non-human primates appeared in this field. Animal models can be either induced or spontaneous. Some induced thrombosis animal models that are used in mice, rats and pigs are venous stasis and stenosis, by using ferric chloride (FeCl3), by causing photochemical injury, by using stent-graft, by thrombin administration and by following a high-fat diet. The creation of transgenic animals enabled researchers to develop specific spontaneous animal models for each disease. In the study of thrombosis, the most widely used transgenic animal is the Apoe-/- mouse, which develops atherosclerosis spontaneously. Some in vivo thrombosis protocols have already been used successfully and they have helped to better understand pathologic pathways which take place in coagulation and the efficacy and safety of novel antithrombotic drugs. The ultimate goal of researchers is to create a new thrombosis model, which will more resemble human thrombi in pathophysiology level, with the aim of making even more targeted antithrombotic drugs for a longer and better-quality life."],"dc:identifier":["uoadl:2896727","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2896727"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η χρήση των ζωικών μοντέλων στην έρευνα της θρόμβωσης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:37:38Z"}