{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2897074"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2897074","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Impact of high intensity interval training on ejection fraction in stable coronary artery disease patients: A systematic review of randomized clinical trials","abstract":"Η στεφανιαία νόσος κατατάσσεται ως η πρώτη αιτία θανάτου παγκοσμίως. Συγκεκριμένα, οι καρδιαγγειακές νόσοι βρίσκονται στη κορυφή του καταλόγου θνησιμότητας παγκοσμίως, αριθμώντας περισσότερους από 17.9 εκατομμύρια θανάτους κατά το έτος 2015, αριθμός που σύμφωνα με την Αμερικάνικη καρδιολογική εταιρεία (AHA), αναμένεται να αυξηθεί πάνω από 23.6 εκατομμύρια θανάτους μέχρι το 2030. Η υψηλής έντασης διαλειμματική άσκηση (προπόνηση) (ΥΕΔΠ) φαίνεται να αποτελεί αποτελεσματικό μέσο στην καρδιοαγγειακή αποκατάσταση και την τελευταία δεκαετία έχει αυξηθεί σημαντικά η σχετική βιβλιογραφία που αφορά στην εφαρμογή προγραμμάτων ΥΕΔΠ σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο. Η ΑΗΑ πρόσφατα συμπεριέλαβε αυτό τo είδος άσκησης στις συστάσεις που αφορούν στην αποκατάσταση καρδιολογικών ασθενών, χωρίς όμως σαφή συνταγογράφηση των χαρακτηριστικών της ΥΕΔΠ. Πρόσφατα έχουν μελετηθεί ποικίλα ερευνητικά πρωτόκολλα σχετικά με τα αποτελέσματα της ΥΕΔΠ σε καρδιολογικούς ασθενείς, τα οποία ανέδειξαν σημαντικά οφέλη για αυτούς τους ασθενείς. Από την άλλη, το κλάσμα εξώθησης της αριστερής κοιλίας αποτελεί ισχυρό δείκτη επιβίωσης μετά από έμφραγμα του μυοκαρδίου. Μέχρι τώρα δεν υπάρχει δημοσιευμένη συστηματική ανασκόπηση ή μετά-ανάλυση που να αξιολογεί την αποτελεσματικότητα της ΥΕΔΠ σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο, εστιάζοντας συγκεκριμένα στο κλάσμα εξώθησης της αριστερής κοιλίας. Για αυτό, ο σκοπός αυτής της μελέτης ήταν να αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα της ΥΕΔΠ, εστιάζοντας στο κλάσμα εξώθησης της καρδιάς, σε ασθενείς που πάσχουν από στεφανιαία νόσο. Τρεις διαδικτυακές βάσεις δεδομένων, οι MEDLINE via Pub- Med, PEDro, και Cochrane Central Register of Controlled Trials (CENTRAL) χρησιμοποιήθηκαν για την αναζήτηση δημοσιευμένων τυχαιοποιημένων μελετών μέχρι το Μάιο του έτους 2019, που αξιολόγησαν τη μεταβλητότητα του κλάματος εξώθησης σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο οι οποίοι είχαν υποβληθεί σε ΥΕΔΠ. Ειδικότερα, τα κριτήρια επιλεξιμότητας των μελετών που συμπεριελήφθησαν στην παρούσα συστηματική ανασκόπηση ήταν κατά σειρά: 1) Δείγμα πληθυσμού: ασθενείς με στεφανιαία νόσο, 2) Παρέμβαση: υψηλής έντασης διαλειμματική προπόνηση, 3) Μέσα σύγκρισης: τυχαιοποιημένες και μη τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες και 4) Έκβαση: κλάσμα εξώθησης αριστερής κοιλίας. Η παρούσα μελέτη ανέδειξε ότι η ΥΕΔΠ φαίνεται ότι είναι ασφαλής, κατάλληλη, πιθανώς και αποτελεσματικότερη από τη μέτριας έντασης συνεχή άσκηση για την αποκατάσταση ασθενών με στεφανιαία νόσο. Παρόλα αυτά, κρίνεται απαραίτητος ο σαφής προσδιορισμός των βέλτιστων χαρακτηριστικών της και του κατάλληλου χρόνου ενσωμάτωσής της στο πρόγραμμα καρδιολογικής αποκατάστασης, προκειμένου να επιτυγχάνεται η αποτελεσματική αποκατάσταση μετά από ένα επεισόδιο οξέος εμφράγματος του μυοκαρδίου.","abstract_html":"Η στεφανιαία νόσος κατατάσσεται ως η πρώτη αιτία θανάτου παγκοσμίως. Συγκεκριμένα, οι καρδιαγγειακές νόσοι βρίσκονται στη κορυφή του καταλόγου θνησιμότητας παγκοσμίως, αριθμώντας περισσότερους από 17.9 εκατομμύρια θανάτους κατά το έτος 2015, αριθμός που σύμφωνα με την Αμερικάνικη καρδιολογική εταιρεία (AHA), αναμένεται να αυξηθεί πάνω από 23.6 εκατομμύρια θανάτους μέχρι το 2030. Η υψηλής έντασης διαλειμματική άσκηση (προπόνηση) (ΥΕΔΠ) φαίνεται να αποτελεί αποτελεσματικό μέσο στην καρδιοαγγειακή αποκατάσταση και την τελευταία δεκαετία έχει αυξηθεί σημαντικά η σχετική βιβλιογραφία που αφορά στην εφαρμογή προγραμμάτων ΥΕΔΠ σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο. Η ΑΗΑ πρόσφατα συμπεριέλαβε αυτό τo είδος άσκησης στις συστάσεις που αφορούν στην αποκατάσταση καρδιολογικών ασθενών, χωρίς όμως σαφή συνταγογράφηση των χαρακτηριστικών της ΥΕΔΠ. Πρόσφατα έχουν μελετηθεί ποικίλα ερευνητικά πρωτόκολλα σχετικά με τα αποτελέσματα της ΥΕΔΠ σε καρδιολογικούς ασθενείς, τα οποία ανέδειξαν σημαντικά οφέλη για αυτούς τους ασθενείς. Από την άλλη, το κλάσμα εξώθησης της αριστερής κοιλίας αποτελεί ισχυρό δείκτη επιβίωσης μετά από έμφραγμα του μυοκαρδίου. Μέχρι τώρα δεν υπάρχει δημοσιευμένη συστηματική ανασκόπηση ή μετά-ανάλυση που να αξιολογεί την αποτελεσματικότητα της ΥΕΔΠ σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο, εστιάζοντας συγκεκριμένα στο κλάσμα εξώθησης της αριστερής κοιλίας. Για αυτό, ο σκοπός αυτής της μελέτης ήταν να αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα της ΥΕΔΠ, εστιάζοντας στο κλάσμα εξώθησης της καρδιάς, σε ασθενείς που πάσχουν από στεφανιαία νόσο. Τρεις διαδικτυακές βάσεις δεδομένων, οι MEDLINE via Pub- Med, PEDro, και Cochrane Central Register of Controlled Trials (CENTRAL) χρησιμοποιήθηκαν για την αναζήτηση δημοσιευμένων τυχαιοποιημένων μελετών μέχρι το Μάιο του έτους 2019, που αξιολόγησαν τη μεταβλητότητα του κλάματος εξώθησης σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο οι οποίοι είχαν υποβληθεί σε ΥΕΔΠ. Ειδικότερα, τα κριτήρια επιλεξιμότητας των μελετών που συμπεριελήφθησαν στην παρούσα συστηματική ανασκόπηση ήταν κατά σειρά: 1) Δείγμα πληθυσμού: ασθενείς με στεφανιαία νόσο, 2) Παρέμβαση: υψηλής έντασης διαλειμματική προπόνηση, 3) Μέσα σύγκρισης: τυχαιοποιημένες και μη τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες και 4) Έκβαση: κλάσμα εξώθησης αριστερής κοιλίας. Η παρούσα μελέτη ανέδειξε ότι η ΥΕΔΠ φαίνεται ότι είναι ασφαλής, κατάλληλη, πιθανώς και αποτελεσματικότερη από τη μέτριας έντασης συνεχή άσκηση για την αποκατάσταση ασθενών με στεφανιαία νόσο. Παρόλα αυτά, κρίνεται απαραίτητος ο σαφής προσδιορισμός των βέλτιστων χαρακτηριστικών της και του κατάλληλου χρόνου ενσωμάτωσής της στο πρόγραμμα καρδιολογικής αποκατάστασης, προκειμένου να επιτυγχάνεται η αποτελεσματική αποκατάσταση μετά από ένα επεισόδιο οξέος εμφράγματος του μυοκαρδίου.","abstract_has_math":false,"creators":["Ξηρουδάκης Γεώργιος","Xiroudakis Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:37:40Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2897074"],"render_values":[{"text":"uoadl:2897074","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2897074","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2897074","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2897074","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ξηρουδάκης Γεώργιος","Xiroudakis Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2897074","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2897074"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η στεφανιαία νόσος κατατάσσεται ως η πρώτη αιτία θανάτου παγκοσμίως. Συγκεκριμένα, οι καρδιαγγειακές νόσοι βρίσκονται στη κορυφή του καταλόγου θνησιμότητας παγκοσμίως, αριθμώντας περισσότερους από 17.9 εκατομμύρια θανάτους κατά το έτος 2015, αριθμός που σύμφωνα με την Αμερικάνικη καρδιολογική εταιρεία (AHA), αναμένεται να αυξηθεί πάνω από 23.6 εκατομμύρια θανάτους μέχρι το 2030. Η υψηλής έντασης διαλειμματική άσκηση (προπόνηση) (ΥΕΔΠ) φαίνεται να αποτελεί αποτελεσματικό μέσο στην καρδιοαγγειακή αποκατάσταση και την τελευταία δεκαετία έχει αυξηθεί σημαντικά η σχετική βιβλιογραφία που αφορά στην εφαρμογή προγραμμάτων ΥΕΔΠ σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο. Η ΑΗΑ πρόσφατα συμπεριέλαβε αυτό τo είδος άσκησης στις συστάσεις που αφορούν στην αποκατάσταση καρδιολογικών ασθενών, χωρίς όμως σαφή συνταγογράφηση των χαρακτηριστικών της ΥΕΔΠ. Πρόσφατα έχουν μελετηθεί ποικίλα ερευνητικά πρωτόκολλα σχετικά με τα αποτελέσματα της ΥΕΔΠ σε καρδιολογικούς ασθενείς, τα οποία ανέδειξαν σημαντικά οφέλη για αυτούς τους ασθενείς. Από την άλλη, το κλάσμα εξώθησης της αριστερής κοιλίας αποτελεί ισχυρό δείκτη επιβίωσης μετά από έμφραγμα του μυοκαρδίου. Μέχρι τώρα δεν υπάρχει δημοσιευμένη συστηματική ανασκόπηση ή μετά-ανάλυση που να αξιολογεί την αποτελεσματικότητα της ΥΕΔΠ σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο, εστιάζοντας συγκεκριμένα στο κλάσμα εξώθησης της αριστερής κοιλίας. Για αυτό, ο σκοπός αυτής της μελέτης ήταν να αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα της ΥΕΔΠ, εστιάζοντας στο κλάσμα εξώθησης της καρδιάς, σε ασθενείς που πάσχουν από στεφανιαία νόσο. Τρεις διαδικτυακές βάσεις δεδομένων, οι MEDLINE via Pub- Med, PEDro, και Cochrane Central Register of Controlled Trials (CENTRAL) χρησιμοποιήθηκαν για την αναζήτηση δημοσιευμένων τυχαιοποιημένων μελετών μέχρι το Μάιο του έτους 2019, που αξιολόγησαν τη μεταβλητότητα του κλάματος εξώθησης σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο οι οποίοι είχαν υποβληθεί σε ΥΕΔΠ. Ειδικότερα, τα κριτήρια επιλεξιμότητας των μελετών που συμπεριελήφθησαν στην παρούσα συστηματική ανασκόπηση ήταν κατά σειρά: 1) Δείγμα πληθυσμού: ασθενείς με στεφανιαία νόσο, 2) Παρέμβαση: υψηλής έντασης διαλειμματική προπόνηση, 3) Μέσα σύγκρισης: τυχαιοποιημένες και μη τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες και 4) Έκβαση: κλάσμα εξώθησης αριστερής κοιλίας. Η παρούσα μελέτη ανέδειξε ότι η ΥΕΔΠ φαίνεται ότι είναι ασφαλής, κατάλληλη, πιθανώς και αποτελεσματικότερη από τη μέτριας έντασης συνεχή άσκηση για την αποκατάσταση ασθενών με στεφανιαία νόσο. Παρόλα αυτά, κρίνεται απαραίτητος ο σαφής προσδιορισμός των βέλτιστων χαρακτηριστικών της και του κατάλληλου χρόνου ενσωμάτωσής της στο πρόγραμμα καρδιολογικής αποκατάστασης, προκειμένου να επιτυγχάνεται η αποτελεσματική αποκατάσταση μετά από ένα επεισόδιο οξέος εμφράγματος του μυοκαρδίου.","Coronary artery disease remains the leading cause of death globally, since the previous century. Specifically, cardiovascular disease is the leading global cause of death, accounting for more than 17.9 million deaths per year in 2015, a number that is expected to grow more than 23.6 million by 2030, according to American Heart Association (AHA). High-Intensity Interval Training (HIIT) has been presented mostly as an effective tool in cardiac rehabilitation, especially for patients with coronary artery disease. Indeed, medical literature about the utilization of HIITin coronary artery disease (CAD) patients has increased significantly in the last decade. The AHA has recently included this type of exercise in its recommendations for patients with heart disease, although without clearly indicating the prescription modalities for HIIT. Nevertheless, the short-term cardiovascular and bioenergetic responses to HIIT, incorporated invarious exercise protocols, have recently been studied in patients with heart disease. However, although Left ventricular ejection fraction is a powerful predictor of survival after acute myocardial infarction, there is not any systematic review or meta-analysis assessing the efficacy of HIIT in CAD patients, focusing particularly on ejection fraction. Therefore, the purpose of this study was to evaluate the effect of HIIT on ejection fraction in patients suffering from CAD. Three Databases MEDLINE via Pub-Med, PEDro and the Cochrane Central Register of Controlled Trials (CENTRAL) have systematically been searched up to May 2019 for published randomized trials that examined the variability of ejection fraction in CAD patients who underwent supervised implementation of HIIT as part of their cardiac rehabilitation. Specifically, the following PICOS criteria characterized this systematic review; Participants: coronary artery disease patients; Ιntervention: High-Intensity Interval Training (HIIT), Comparators: randomized controlled and non-cotrolled clinical trials; Outcomes: Ejection fraction. This study revealed that HIIT appears to be safe and appropriate for CAD patients and possibly superior to continuous aerobic exercise. However, it remains necessary to define the optimum time-point at which HIIT may be incorporated in the cardiac rehabilitation program after an acute coronary syndrome."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Impact of high intensity interval training on ejection fraction in stable coronary artery disease patients: A systematic review of randomized clinical trials"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ξηρουδάκης Γεώργιος","Xiroudakis Georgios"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Η στεφανιαία νόσος κατατάσσεται ως η πρώτη αιτία θανάτου παγκοσμίως. Συγκεκριμένα, οι καρδιαγγειακές νόσοι βρίσκονται στη κορυφή του καταλόγου θνησιμότητας παγκοσμίως, αριθμώντας περισσότερους από 17.9 εκατομμύρια θανάτους κατά το έτος 2015, αριθμός που σύμφωνα με την Αμερικάνικη καρδιολογική εταιρεία (AHA), αναμένεται να αυξηθεί πάνω από 23.6 εκατομμύρια θανάτους μέχρι το 2030. Η υψηλής έντασης διαλειμματική άσκηση (προπόνηση) (ΥΕΔΠ) φαίνεται να αποτελεί αποτελεσματικό μέσο στην καρδιοαγγειακή αποκατάσταση και την τελευταία δεκαετία έχει αυξηθεί σημαντικά η σχετική βιβλιογραφία που αφορά στην εφαρμογή προγραμμάτων ΥΕΔΠ σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο. Η ΑΗΑ πρόσφατα συμπεριέλαβε αυτό τo είδος άσκησης στις συστάσεις που αφορούν στην αποκατάσταση καρδιολογικών ασθενών, χωρίς όμως σαφή συνταγογράφηση των χαρακτηριστικών της ΥΕΔΠ. Πρόσφατα έχουν μελετηθεί ποικίλα ερευνητικά πρωτόκολλα σχετικά με τα αποτελέσματα της ΥΕΔΠ σε καρδιολογικούς ασθενείς, τα οποία ανέδειξαν σημαντικά οφέλη για αυτούς τους ασθενείς. Από την άλλη, το κλάσμα εξώθησης της αριστερής κοιλίας αποτελεί ισχυρό δείκτη επιβίωσης μετά από έμφραγμα του μυοκαρδίου. Μέχρι τώρα δεν υπάρχει δημοσιευμένη συστηματική ανασκόπηση ή μετά-ανάλυση που να αξιολογεί την αποτελεσματικότητα της ΥΕΔΠ σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο, εστιάζοντας συγκεκριμένα στο κλάσμα εξώθησης της αριστερής κοιλίας. Για αυτό, ο σκοπός αυτής της μελέτης ήταν να αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα της ΥΕΔΠ, εστιάζοντας στο κλάσμα εξώθησης της καρδιάς, σε ασθενείς που πάσχουν από στεφανιαία νόσο. Τρεις διαδικτυακές βάσεις δεδομένων, οι MEDLINE via Pub- Med, PEDro, και Cochrane Central Register of Controlled Trials (CENTRAL) χρησιμοποιήθηκαν για την αναζήτηση δημοσιευμένων τυχαιοποιημένων μελετών μέχρι το Μάιο του έτους 2019, που αξιολόγησαν τη μεταβλητότητα του κλάματος εξώθησης σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο οι οποίοι είχαν υποβληθεί σε ΥΕΔΠ. Ειδικότερα, τα κριτήρια επιλεξιμότητας των μελετών που συμπεριελήφθησαν στην παρούσα συστηματική ανασκόπηση ήταν κατά σειρά: 1) Δείγμα πληθυσμού: ασθενείς με στεφανιαία νόσο, 2) Παρέμβαση: υψηλής έντασης διαλειμματική προπόνηση, 3) Μέσα σύγκρισης: τυχαιοποιημένες και μη τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες και 4) Έκβαση: κλάσμα εξώθησης αριστερής κοιλίας. Η παρούσα μελέτη ανέδειξε ότι η ΥΕΔΠ φαίνεται ότι είναι ασφαλής, κατάλληλη, πιθανώς και αποτελεσματικότερη από τη μέτριας έντασης συνεχή άσκηση για την αποκατάσταση ασθενών με στεφανιαία νόσο. Παρόλα αυτά, κρίνεται απαραίτητος ο σαφής προσδιορισμός των βέλτιστων χαρακτηριστικών της και του κατάλληλου χρόνου ενσωμάτωσής της στο πρόγραμμα καρδιολογικής αποκατάστασης, προκειμένου να επιτυγχάνεται η αποτελεσματική αποκατάσταση μετά από ένα επεισόδιο οξέος εμφράγματος του μυοκαρδίου.","Coronary artery disease remains the leading cause of death globally, since the previous century. Specifically, cardiovascular disease is the leading global cause of death, accounting for more than 17.9 million deaths per year in 2015, a number that is expected to grow more than 23.6 million by 2030, according to American Heart Association (AHA). High-Intensity Interval Training (HIIT) has been presented mostly as an effective tool in cardiac rehabilitation, especially for patients with coronary artery disease. Indeed, medical literature about the utilization of HIITin coronary artery disease (CAD) patients has increased significantly in the last decade. The AHA has recently included this type of exercise in its recommendations for patients with heart disease, although without clearly indicating the prescription modalities for HIIT. Nevertheless, the short-term cardiovascular and bioenergetic responses to HIIT, incorporated invarious exercise protocols, have recently been studied in patients with heart disease. However, although Left ventricular ejection fraction is a powerful predictor of survival after acute myocardial infarction, there is not any systematic review or meta-analysis assessing the efficacy of HIIT in CAD patients, focusing particularly on ejection fraction. Therefore, the purpose of this study was to evaluate the effect of HIIT on ejection fraction in patients suffering from CAD. Three Databases MEDLINE via Pub-Med, PEDro and the Cochrane Central Register of Controlled Trials (CENTRAL) have systematically been searched up to May 2019 for published randomized trials that examined the variability of ejection fraction in CAD patients who underwent supervised implementation of HIIT as part of their cardiac rehabilitation. Specifically, the following PICOS criteria characterized this systematic review; Participants: coronary artery disease patients; Ιntervention: High-Intensity Interval Training (HIIT), Comparators: randomized controlled and non-cotrolled clinical trials; Outcomes: Ejection fraction. This study revealed that HIIT appears to be safe and appropriate for CAD patients and possibly superior to continuous aerobic exercise. However, it remains necessary to define the optimum time-point at which HIIT may be incorporated in the cardiac rehabilitation program after an acute coronary syndrome."],"dc:identifier":["uoadl:2897074","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2897074"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Impact of high intensity interval training on ejection fraction in stable coronary artery disease patients: A systematic review of randomized clinical trials"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:37:40Z"}