{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2897151"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2897151","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Electronystagmography caloric test - its use in clinical pratice (a systematic review)","abstract":"Η ηλεκτρονυσταγμογραφία δια ψυχροθερμών διακλυσμών είναι μία αντικειμενική εργαστηριακή δοκιμασία που βοηθά στη διάγνωση αιθουσαίων παθήσεων περιφερικής ή κεντρικής αιτιολογίας. Ο όρος ηλεκτρονυσταγμογραφία αναφέρεται στην τεχνική με την οποία επιτυγχάνεται η καταγραφή των κινήσεων των οφθαλμών. Ο βολβός του οφθαλμού συμπεριφέρεται σαν ηλεκτρικό δίπολο. Η ηλεκτρο-οφθαλμογραφία μετράει το DC δυναμικό που αναπτύσσεται μεταξύ του κερατοειδούς και του αμφιβληστροειδούς χιτώνα του ματιού. Το αιθουσαίο σύστημα αξιολογείται ελέγχοντας το αιθουσαίο-οφθαλμικό αντανακλαστικό. Από τότε που οι Fitzgerald και Hallpike το 1942 πρωτοπεριέγραψαν την εναλλασσόμενη εφαρμογή ψυχροθερμών διακλυσμών (alternate binaural bithermal caloric test), νεότερες δοκιμασίες διακλυσμών αναπτύχθηκαν όπως αυτή του μικρο-ψυχρού διακλυσμού με παγωμένο νερό (ice water caloric test), η ταυτόχρονη αμφοτερόπλευρη εφαρμογή ψυχροθερμών διακλυσμών (simultaneous binaural bithermal caloric test), η δοκιμασία διαλογής μονοθερμικού διακλυσμού (monothermal caloric screening test). Ακόμα και σήμερα η εναλλασσόμενη εφαρμογή διακλυσμών παραμένει η συνήθης δοκιμασία γιατί παρέχει εκτίμηση της λειτουργίας του κάθε οριζόντιου ημικύκλιου σωλήνα ξεχωριστά, τα αποτελέσματα της δοκιμασίας μπορούν να αναπαραχθούν και σε γενικές γραμμές η δοκιμασία είναι καλά ανεκτή από την πλειοψηφία των εξεταζόμενων. Εντούτοις, θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ότι η ηλεκτρονυσταγμογραγία στο 25% των ασθενών δεν παρέχει ουσιώδεις πληροφορίες για τη λειτουργία του περιφερικού αιθουσαίου οργάνου, καθώς οι διακλυσμοί προσφέρουν μιας χαμηλής συχνότητας ημιτονοειδή επιτάχυνση (διέγερση) της τάξης των 0,004 Hz στο κάθε οριζόντιο ημικύκλιο σωλήνα. Φυσιολογικά ευρήματα στην ηλεκτρονυσταγμογραφία δεν σημαίνουν απαραίτητα και μία φυσιολογική λειτουργία του περιφερικού αιθουσαίου οργάνου. Υπάρχουν αναφορές ότι μέχρι και το 35% των ασθενών που υποφέρουν από ίλιγγο θα έχουν φυσιολογικές θερμικές δοκιμασίες. Η καταγραφή καμίας απάντησης στις θερμικές δοκιμασίες δεν σημαίνει απαραίτητα ότι το περιφερικό αιθουσαίο όργανο δεν λειτουργεί, καθώς η χαμηλή συχνότητητα λειτουργίας του οριζόντιου ημικύκλιου σωλήνα έχει μόνο εξεταστεί. Πολλές φορές τα ευρήματα της ηλεκτρονυσταγμογραφίας δεν βοηθούν στον εντοπισμό της βλάβης. Το κλινικό ιστορικό και η ωτολογική εξέταση, καθώς και άλλες εργαστηριακές εξετάσεις πολλές φορές χρειάζονται, ούτως ώστε ο κλινικός ιατρός να καταλήξει στη διάγνωση και στη θεραπεία. Από πλευράς κόστους-οφέλους, πολλοί ερευνητές συστήνουν τη διενέργεια μετά τον ακουολογικό έλεγχο των θερμικών δοκιμασιών. Οι ψυχροθερμοί διακλυσμοί έχουν μεγαλύτερη προγνωστική αξία στο αν ο εξεταζόμενος θα χρειαστεί απεικονιστικές εξετάσεις από ότι τα κλινικά του συμπτώματα. Ο κλινικός ιατρός βασιζόμενος στα αποτελέσματα των θερμικών δοκιμασιών καλείται να αποφασίσει αν θα χρειαστεί ο ασθενής του περαιτέρω εξετάσεις, όπως μαγνητική τομογραφία. Η διάρκεια, η συχνότητα, η ταχύτητα της βραδείας φάσης (μοίρες ανά δευτερόλεπτο) του νυσταγμού, η αιθουσαία υπαισθησία, η υπεροχή νυσταγμικής κατεύθυνσης, ο δείκτης οπτικής προσήλωσης υπολογίζονται και αξιολογούνται.","abstract_html":"Η ηλεκτρονυσταγμογραφία δια ψυχροθερμών διακλυσμών είναι μία αντικειμενική εργαστηριακή δοκιμασία που βοηθά στη διάγνωση αιθουσαίων παθήσεων περιφερικής ή κεντρικής αιτιολογίας. Ο όρος ηλεκτρονυσταγμογραφία αναφέρεται στην τεχνική με την οποία επιτυγχάνεται η καταγραφή των κινήσεων των οφθαλμών. Ο βολβός του οφθαλμού συμπεριφέρεται σαν ηλεκτρικό δίπολο. Η ηλεκτρο-οφθαλμογραφία μετράει το DC δυναμικό που αναπτύσσεται μεταξύ του κερατοειδούς και του αμφιβληστροειδούς χιτώνα του ματιού. Το αιθουσαίο σύστημα αξιολογείται ελέγχοντας το αιθουσαίο-οφθαλμικό αντανακλαστικό. Από τότε που οι Fitzgerald και Hallpike το 1942 πρωτοπεριέγραψαν την εναλλασσόμενη εφαρμογή ψυχροθερμών διακλυσμών (alternate binaural bithermal caloric test), νεότερες δοκιμασίες διακλυσμών αναπτύχθηκαν όπως αυτή του μικρο-ψυχρού διακλυσμού με παγωμένο νερό (ice water caloric test), η ταυτόχρονη αμφοτερόπλευρη εφαρμογή ψυχροθερμών διακλυσμών (simultaneous binaural bithermal caloric test), η δοκιμασία διαλογής μονοθερμικού διακλυσμού (monothermal caloric screening test). Ακόμα και σήμερα η εναλλασσόμενη εφαρμογή διακλυσμών παραμένει η συνήθης δοκιμασία γιατί παρέχει εκτίμηση της λειτουργίας του κάθε οριζόντιου ημικύκλιου σωλήνα ξεχωριστά, τα αποτελέσματα της δοκιμασίας μπορούν να αναπαραχθούν και σε γενικές γραμμές η δοκιμασία είναι καλά ανεκτή από την πλειοψηφία των εξεταζόμενων. Εντούτοις, θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ότι η ηλεκτρονυσταγμογραγία στο 25% των ασθενών δεν παρέχει ουσιώδεις πληροφορίες για τη λειτουργία του περιφερικού αιθουσαίου οργάνου, καθώς οι διακλυσμοί προσφέρουν μιας χαμηλής συχνότητας ημιτονοειδή επιτάχυνση (διέγερση) της τάξης των 0,004 Hz στο κάθε οριζόντιο ημικύκλιο σωλήνα. Φυσιολογικά ευρήματα στην ηλεκτρονυσταγμογραφία δεν σημαίνουν απαραίτητα και μία φυσιολογική λειτουργία του περιφερικού αιθουσαίου οργάνου. Υπάρχουν αναφορές ότι μέχρι και το 35% των ασθενών που υποφέρουν από ίλιγγο θα έχουν φυσιολογικές θερμικές δοκιμασίες. Η καταγραφή καμίας απάντησης στις θερμικές δοκιμασίες δεν σημαίνει απαραίτητα ότι το περιφερικό αιθουσαίο όργανο δεν λειτουργεί, καθώς η χαμηλή συχνότητητα λειτουργίας του οριζόντιου ημικύκλιου σωλήνα έχει μόνο εξεταστεί. Πολλές φορές τα ευρήματα της ηλεκτρονυσταγμογραφίας δεν βοηθούν στον εντοπισμό της βλάβης. Το κλινικό ιστορικό και η ωτολογική εξέταση, καθώς και άλλες εργαστηριακές εξετάσεις πολλές φορές χρειάζονται, ούτως ώστε ο κλινικός ιατρός να καταλήξει στη διάγνωση και στη θεραπεία. Από πλευράς κόστους-οφέλους, πολλοί ερευνητές συστήνουν τη διενέργεια μετά τον ακουολογικό έλεγχο των θερμικών δοκιμασιών. Οι ψυχροθερμοί διακλυσμοί έχουν μεγαλύτερη προγνωστική αξία στο αν ο εξεταζόμενος θα χρειαστεί απεικονιστικές εξετάσεις από ότι τα κλινικά του συμπτώματα. Ο κλινικός ιατρός βασιζόμενος στα αποτελέσματα των θερμικών δοκιμασιών καλείται να αποφασίσει αν θα χρειαστεί ο ασθενής του περαιτέρω εξετάσεις, όπως μαγνητική τομογραφία. Η διάρκεια, η συχνότητα, η ταχύτητα της βραδείας φάσης (μοίρες ανά δευτερόλεπτο) του νυσταγμού, η αιθουσαία υπαισθησία, η υπεροχή νυσταγμικής κατεύθυνσης, ο δείκτης οπτικής προσήλωσης υπολογίζονται και αξιολογούνται.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσαρπαλής Δημήτριος","Tsarpalis Dimitrios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:37:40Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2897151"],"render_values":[{"text":"uoadl:2897151","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2897151","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2897151","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2897151","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσαρπαλής Δημήτριος","Tsarpalis Dimitrios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2897151","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2897151"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ηλεκτρονυσταγμογραφία δια ψυχροθερμών διακλυσμών είναι μία αντικειμενική εργαστηριακή δοκιμασία που βοηθά στη διάγνωση αιθουσαίων παθήσεων περιφερικής ή κεντρικής αιτιολογίας. Ο όρος ηλεκτρονυσταγμογραφία αναφέρεται στην τεχνική με την οποία επιτυγχάνεται η καταγραφή των κινήσεων των οφθαλμών. Ο βολβός του οφθαλμού συμπεριφέρεται σαν ηλεκτρικό δίπολο. Η ηλεκτρο-οφθαλμογραφία μετράει το DC δυναμικό που αναπτύσσεται μεταξύ του κερατοειδούς και του αμφιβληστροειδούς χιτώνα του ματιού. Το αιθουσαίο σύστημα αξιολογείται ελέγχοντας το αιθουσαίο-οφθαλμικό αντανακλαστικό. Από τότε που οι Fitzgerald και Hallpike το 1942 πρωτοπεριέγραψαν την εναλλασσόμενη εφαρμογή ψυχροθερμών διακλυσμών (alternate binaural bithermal caloric test), νεότερες δοκιμασίες διακλυσμών αναπτύχθηκαν όπως αυτή του μικρο-ψυχρού διακλυσμού με παγωμένο νερό (ice water caloric test), η ταυτόχρονη αμφοτερόπλευρη εφαρμογή ψυχροθερμών διακλυσμών (simultaneous binaural bithermal caloric test), η δοκιμασία διαλογής μονοθερμικού διακλυσμού (monothermal caloric screening test). Ακόμα και σήμερα η εναλλασσόμενη εφαρμογή διακλυσμών παραμένει η συνήθης δοκιμασία γιατί παρέχει εκτίμηση της λειτουργίας του κάθε οριζόντιου ημικύκλιου σωλήνα ξεχωριστά, τα αποτελέσματα της δοκιμασίας μπορούν να αναπαραχθούν και σε γενικές γραμμές η δοκιμασία είναι καλά ανεκτή από την πλειοψηφία των εξεταζόμενων. Εντούτοις, θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ότι η ηλεκτρονυσταγμογραγία στο 25% των ασθενών δεν παρέχει ουσιώδεις πληροφορίες για τη λειτουργία του περιφερικού αιθουσαίου οργάνου, καθώς οι διακλυσμοί προσφέρουν μιας χαμηλής συχνότητας ημιτονοειδή επιτάχυνση (διέγερση) της τάξης των 0,004 Hz στο κάθε οριζόντιο ημικύκλιο σωλήνα. Φυσιολογικά ευρήματα στην ηλεκτρονυσταγμογραφία δεν σημαίνουν απαραίτητα και μία φυσιολογική λειτουργία του περιφερικού αιθουσαίου οργάνου. Υπάρχουν αναφορές ότι μέχρι και το 35% των ασθενών που υποφέρουν από ίλιγγο θα έχουν φυσιολογικές θερμικές δοκιμασίες. Η καταγραφή καμίας απάντησης στις θερμικές δοκιμασίες δεν σημαίνει απαραίτητα ότι το περιφερικό αιθουσαίο όργανο δεν λειτουργεί, καθώς η χαμηλή συχνότητητα λειτουργίας του οριζόντιου ημικύκλιου σωλήνα έχει μόνο εξεταστεί. Πολλές φορές τα ευρήματα της ηλεκτρονυσταγμογραφίας δεν βοηθούν στον εντοπισμό της βλάβης. Το κλινικό ιστορικό και η ωτολογική εξέταση, καθώς και άλλες εργαστηριακές εξετάσεις πολλές φορές χρειάζονται, ούτως ώστε ο κλινικός ιατρός να καταλήξει στη διάγνωση και στη θεραπεία. Από πλευράς κόστους-οφέλους, πολλοί ερευνητές συστήνουν τη διενέργεια μετά τον ακουολογικό έλεγχο των θερμικών δοκιμασιών. Οι ψυχροθερμοί διακλυσμοί έχουν μεγαλύτερη προγνωστική αξία στο αν ο εξεταζόμενος θα χρειαστεί απεικονιστικές εξετάσεις από ότι τα κλινικά του συμπτώματα. Ο κλινικός ιατρός βασιζόμενος στα αποτελέσματα των θερμικών δοκιμασιών καλείται να αποφασίσει αν θα χρειαστεί ο ασθενής του περαιτέρω εξετάσεις, όπως μαγνητική τομογραφία. Η διάρκεια, η συχνότητα, η ταχύτητα της βραδείας φάσης (μοίρες ανά δευτερόλεπτο) του νυσταγμού, η αιθουσαία υπαισθησία, η υπεροχή νυσταγμικής κατεύθυνσης, ο δείκτης οπτικής προσήλωσης υπολογίζονται και αξιολογούνται.","Electronystagmography caloric test has stood the test of time and has been proven to be clinically invaluable when dealing with dizzy or vertigo patients. It is an objective test to diagnose vestibular disorders (peripheral and central). It is named after the DC potential that naturaly exists between the cornea and the retina (the corneo-retinal potential) used to track eye movements in electrooculography. It evaluates the vestibular system by testing the vestibulo-ocular reflex (VOR). Since Fitzgerald and Hallpike first described the alternate binaural bithermal caloric test (ABBT) in 1942, the ice water caloric test (IWCT), the monothermal caloric screening test (MCST), the simultaneous binaural bithermal caloric test (SBBT) and the monothermal differential caloric test (MDCT) have been developed. Even nowadays, the alternate binaural bithermal caloric test (ABBT) remains the standard caloric test used because each horizontal semicircular canal is serially examined, its caloric response is reproducible and overall the test is well tolerated. However, we should keep in mind that certain studies have shown that this laboratory test in up to 25% of patients failed to aid physicians to draw any conclusions as the caloric test is a low frequency sinusoidal harmonic acceleration test of around 0.004 Hz, assessing partially the function of each horizontal semicircular canal. Normal ENG caloric test results do not necessarily imply a normal vestibular function. It is reported that up to 35% of patients suffering from dizziness of peripheral vestibular etiology will have normal caloric test findings. A no response to caloric stimulus does not mean a non-functioning peripheral vestibular organ, as its middle and high-frequency function have not been examined as well as the other two semicircular canals. Many ENG caloric abnormalities are non-localizing; therefore, clinical history and otologic examination as well as other laboratory methods are needed to formulate a diagnosis and treatment plan. In terms of cost-effectiveness for evaluating vertigo, it has been shown that hearing testing followed by electronystagmography and especially caloric testing is the most effective method. ENG caloric test findings are more accurate than clinical symptoms in predicting whether imaging tests will be abnormal. Based on its results, the decision to proceed with more expensive tests like MRI is made. Duration, frequency (beats/time period), mean peak slow-phase-eye velocity of nystagmus (spv) (degrees/second) as well as unilateral weakness (UW), directional preponderance (DP), baseline shift (BS), gain asymmetry (GA), bilateral weakness (BW), hyperactivity and fixation index (FI) are being measured or calculated."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Electronystagmography caloric test - its use in clinical pratice (a systematic review)"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσαρπαλής Δημήτριος","Tsarpalis Dimitrios"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Η ηλεκτρονυσταγμογραφία δια ψυχροθερμών διακλυσμών είναι μία αντικειμενική εργαστηριακή δοκιμασία που βοηθά στη διάγνωση αιθουσαίων παθήσεων περιφερικής ή κεντρικής αιτιολογίας. Ο όρος ηλεκτρονυσταγμογραφία αναφέρεται στην τεχνική με την οποία επιτυγχάνεται η καταγραφή των κινήσεων των οφθαλμών. Ο βολβός του οφθαλμού συμπεριφέρεται σαν ηλεκτρικό δίπολο. Η ηλεκτρο-οφθαλμογραφία μετράει το DC δυναμικό που αναπτύσσεται μεταξύ του κερατοειδούς και του αμφιβληστροειδούς χιτώνα του ματιού. Το αιθουσαίο σύστημα αξιολογείται ελέγχοντας το αιθουσαίο-οφθαλμικό αντανακλαστικό. Από τότε που οι Fitzgerald και Hallpike το 1942 πρωτοπεριέγραψαν την εναλλασσόμενη εφαρμογή ψυχροθερμών διακλυσμών (alternate binaural bithermal caloric test), νεότερες δοκιμασίες διακλυσμών αναπτύχθηκαν όπως αυτή του μικρο-ψυχρού διακλυσμού με παγωμένο νερό (ice water caloric test), η ταυτόχρονη αμφοτερόπλευρη εφαρμογή ψυχροθερμών διακλυσμών (simultaneous binaural bithermal caloric test), η δοκιμασία διαλογής μονοθερμικού διακλυσμού (monothermal caloric screening test). Ακόμα και σήμερα η εναλλασσόμενη εφαρμογή διακλυσμών παραμένει η συνήθης δοκιμασία γιατί παρέχει εκτίμηση της λειτουργίας του κάθε οριζόντιου ημικύκλιου σωλήνα ξεχωριστά, τα αποτελέσματα της δοκιμασίας μπορούν να αναπαραχθούν και σε γενικές γραμμές η δοκιμασία είναι καλά ανεκτή από την πλειοψηφία των εξεταζόμενων. Εντούτοις, θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ότι η ηλεκτρονυσταγμογραγία στο 25% των ασθενών δεν παρέχει ουσιώδεις πληροφορίες για τη λειτουργία του περιφερικού αιθουσαίου οργάνου, καθώς οι διακλυσμοί προσφέρουν μιας χαμηλής συχνότητας ημιτονοειδή επιτάχυνση (διέγερση) της τάξης των 0,004 Hz στο κάθε οριζόντιο ημικύκλιο σωλήνα. Φυσιολογικά ευρήματα στην ηλεκτρονυσταγμογραφία δεν σημαίνουν απαραίτητα και μία φυσιολογική λειτουργία του περιφερικού αιθουσαίου οργάνου. Υπάρχουν αναφορές ότι μέχρι και το 35% των ασθενών που υποφέρουν από ίλιγγο θα έχουν φυσιολογικές θερμικές δοκιμασίες. Η καταγραφή καμίας απάντησης στις θερμικές δοκιμασίες δεν σημαίνει απαραίτητα ότι το περιφερικό αιθουσαίο όργανο δεν λειτουργεί, καθώς η χαμηλή συχνότητητα λειτουργίας του οριζόντιου ημικύκλιου σωλήνα έχει μόνο εξεταστεί. Πολλές φορές τα ευρήματα της ηλεκτρονυσταγμογραφίας δεν βοηθούν στον εντοπισμό της βλάβης. Το κλινικό ιστορικό και η ωτολογική εξέταση, καθώς και άλλες εργαστηριακές εξετάσεις πολλές φορές χρειάζονται, ούτως ώστε ο κλινικός ιατρός να καταλήξει στη διάγνωση και στη θεραπεία. Από πλευράς κόστους-οφέλους, πολλοί ερευνητές συστήνουν τη διενέργεια μετά τον ακουολογικό έλεγχο των θερμικών δοκιμασιών. Οι ψυχροθερμοί διακλυσμοί έχουν μεγαλύτερη προγνωστική αξία στο αν ο εξεταζόμενος θα χρειαστεί απεικονιστικές εξετάσεις από ότι τα κλινικά του συμπτώματα. Ο κλινικός ιατρός βασιζόμενος στα αποτελέσματα των θερμικών δοκιμασιών καλείται να αποφασίσει αν θα χρειαστεί ο ασθενής του περαιτέρω εξετάσεις, όπως μαγνητική τομογραφία. Η διάρκεια, η συχνότητα, η ταχύτητα της βραδείας φάσης (μοίρες ανά δευτερόλεπτο) του νυσταγμού, η αιθουσαία υπαισθησία, η υπεροχή νυσταγμικής κατεύθυνσης, ο δείκτης οπτικής προσήλωσης υπολογίζονται και αξιολογούνται.","Electronystagmography caloric test has stood the test of time and has been proven to be clinically invaluable when dealing with dizzy or vertigo patients. It is an objective test to diagnose vestibular disorders (peripheral and central). It is named after the DC potential that naturaly exists between the cornea and the retina (the corneo-retinal potential) used to track eye movements in electrooculography. It evaluates the vestibular system by testing the vestibulo-ocular reflex (VOR). Since Fitzgerald and Hallpike first described the alternate binaural bithermal caloric test (ABBT) in 1942, the ice water caloric test (IWCT), the monothermal caloric screening test (MCST), the simultaneous binaural bithermal caloric test (SBBT) and the monothermal differential caloric test (MDCT) have been developed. Even nowadays, the alternate binaural bithermal caloric test (ABBT) remains the standard caloric test used because each horizontal semicircular canal is serially examined, its caloric response is reproducible and overall the test is well tolerated. However, we should keep in mind that certain studies have shown that this laboratory test in up to 25% of patients failed to aid physicians to draw any conclusions as the caloric test is a low frequency sinusoidal harmonic acceleration test of around 0.004 Hz, assessing partially the function of each horizontal semicircular canal. Normal ENG caloric test results do not necessarily imply a normal vestibular function. It is reported that up to 35% of patients suffering from dizziness of peripheral vestibular etiology will have normal caloric test findings. A no response to caloric stimulus does not mean a non-functioning peripheral vestibular organ, as its middle and high-frequency function have not been examined as well as the other two semicircular canals. Many ENG caloric abnormalities are non-localizing; therefore, clinical history and otologic examination as well as other laboratory methods are needed to formulate a diagnosis and treatment plan. In terms of cost-effectiveness for evaluating vertigo, it has been shown that hearing testing followed by electronystagmography and especially caloric testing is the most effective method. ENG caloric test findings are more accurate than clinical symptoms in predicting whether imaging tests will be abnormal. Based on its results, the decision to proceed with more expensive tests like MRI is made. Duration, frequency (beats/time period), mean peak slow-phase-eye velocity of nystagmus (spv) (degrees/second) as well as unilateral weakness (UW), directional preponderance (DP), baseline shift (BS), gain asymmetry (GA), bilateral weakness (BW), hyperactivity and fixation index (FI) are being measured or calculated."],"dc:identifier":["uoadl:2897151","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2897151"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Electronystagmography caloric test - its use in clinical pratice (a systematic review)"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:37:40Z"}