{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2897490"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2897490","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διερεύνηση της παρουσίας του συνδρόμου ηθικής παρενόχλησης (σύνδρομο Mobbing) στους επαγγελματίες υγείας που εργάζονται σε μονάδες υγείας.Μελέτη περίπτωσης ενός δημόσιου νοσοκομείου","abstract":"Σκοπός: Το φαινόμενο του εργασιακού εκφοβισμού τα τελευταία χρόνια αρχίζει να γίνεται γνωστό, κυρίως λόγω των επιπτώσεων του στην υγεία και στην ασφάλεια των εργαζομένων, καθώς και στην παραγωγικότητα των οργανισμών. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση και καταγραφή της ύπαρξης του φαινομένου Mobbing στους επαγγελματίες υγείας ενός μεγάλου δημόσιου νοσοκομείου καθώς και η συσχέτιση του με ορισμένα χαρακτηριστικά των εργαζομένων όπως το φύλο, η ηλικία, τα έτη εργασίας και το εκπαιδευτικό τους επίπεδο. Υλικό και μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 158 επαγγελματίες υγείας (νοσηλευτές, ιατροί, ψυχολόγοι) που εργάζονται σε ένα μεγάλο δημόσιο νοσοκομείο της Αττικής. Σαν εργαλείο αξιολόγησης χρησιμοποιήθηκε το ερωτηματολόγιο LIPT (Leymann Inventory of Psychological Terrorization). Για την στατιστική ανάλυση και επεξεργασία των αποτελεσμάτων χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πακέτο SPSS-22. Οι κατηγορικές μεταβλητές εκφράστηκαν με συχνότητες και ποσοστά. Για την ανάλυση και συσχέτιση εφαρμόστηκε το κριτήριο χ2 και σαν επίπεδο σημαντικότητας ορίστηκε α=0,05. Αποτελέσματα: Η πλειοψηφία των συμμετεχόντων ήταν γυναίκες σε ποσοστό 78,5% και ακολουθούσαν οι άντρες με 21,5%. Η μέση ηλικία των εργαζομένων ήταν τα 29 έτη και το ηλικιακό εύρος ήταν από 21 έως 60 έτη. Σχετικά με τα έτη εργασίας η πλειψηφία των συμμετεχόντων αναφέρει προϋπηρεσία από 1 έως 5 έτη και το εκπαιδευτικό επίπεδο των εργαζομένων ήταν 51,3% απόφοιτοι ανώτατου εκπαιδευτικού ιδρύματος και 31% κάτοχοι κάποιου μεταπτυχιακού τίτλου. Στην πλειοψηφία τους οι συμμετέχοντες ήταν νοσηλευτές ΠΕ/ΤΕ σε ποσοστό 70,3%, ιατροί σε ποσοστό 8,9% και άλλες ειδικότητες σε ποσοστό 21%. Οι συμμετέχοντες ανέφεραν σαν πιο συχνές συμπεριφορές Mobbing ότι δεν τους απηύθύναν το λόγο (30,4%) και πως τους ανέθεταν καθήκοντα πολύ κατώτερα των ικανοτήτων τους (45,6%). Ο επιπολασμός του φαινομένου στην παρούσα μελέτη σύμφωνα με τον ορισμό του Leymann ανέρχεται στο 0,57%. Συμπεράσματα: Οι συμμετέχοντες σε ποσοστό 29,7% δήλωσαν ότι η συχνότητα που έχουν υποστεί συμπεριφορά Mobbing τους τελευταίους 12 μήνες ήταν μία φορά το μήνα, 21,5% μια φορά την εβδομάδα και 15,8% σε καθημερινή βάση, ενώ φαίνεται να υπάρχει στατιστικά σημαντική σχέση (p<0,05) μεταξύ του εκπαιδευτικού επιπέδου των εργαζομένων και της εμφάνισης τέτοιων περιστατικών. Σχετικά με τις αιτίες θεωρούσαν το κακό κλίμα της εργασίας (21,7%) και τον ανταγωνισμό των μελών της ομάδας (20,3%) υπεύθυνα για την εμφάνιση συμπεριφορών Mobbing. Τέλος υψηλό είναι και το ποσοστό (74,1%) εκείνων που δήλωσε ότι έχει υπάρξει μάρτυρας σε περιστατικά εργασιακού εκφοβισμού σε άλλους συναδέλφους του. Κρίνεται λοιπόν αναγκαία η περαιτέρω διερεύνηση του φαινομένου καθώς και η επαγρύπνηση από τους αρμόδιους φορείς για την αντιμετώπιση και πρόληψή του.","abstract_html":"Σκοπός: Το φαινόμενο του εργασιακού εκφοβισμού τα τελευταία χρόνια αρχίζει να γίνεται γνωστό, κυρίως λόγω των επιπτώσεων του στην υγεία και στην ασφάλεια των εργαζομένων, καθώς και στην παραγωγικότητα των οργανισμών. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση και καταγραφή της ύπαρξης του φαινομένου Mobbing στους επαγγελματίες υγείας ενός μεγάλου δημόσιου νοσοκομείου καθώς και η συσχέτιση του με ορισμένα χαρακτηριστικά των εργαζομένων όπως το φύλο, η ηλικία, τα έτη εργασίας και το εκπαιδευτικό τους επίπεδο. Υλικό και μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 158 επαγγελματίες υγείας (νοσηλευτές, ιατροί, ψυχολόγοι) που εργάζονται σε ένα μεγάλο δημόσιο νοσοκομείο της Αττικής. Σαν εργαλείο αξιολόγησης χρησιμοποιήθηκε το ερωτηματολόγιο LIPT (Leymann Inventory of Psychological Terrorization). Για την στατιστική ανάλυση και επεξεργασία των αποτελεσμάτων χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πακέτο SPSS-22. Οι κατηγορικές μεταβλητές εκφράστηκαν με συχνότητες και ποσοστά. Για την ανάλυση και συσχέτιση εφαρμόστηκε το κριτήριο χ2 και σαν επίπεδο σημαντικότητας ορίστηκε α=0,05. Αποτελέσματα: Η πλειοψηφία των συμμετεχόντων ήταν γυναίκες σε ποσοστό 78,5% και ακολουθούσαν οι άντρες με 21,5%. Η μέση ηλικία των εργαζομένων ήταν τα 29 έτη και το ηλικιακό εύρος ήταν από 21 έως 60 έτη. Σχετικά με τα έτη εργασίας η πλειψηφία των συμμετεχόντων αναφέρει προϋπηρεσία από 1 έως 5 έτη και το εκπαιδευτικό επίπεδο των εργαζομένων ήταν 51,3% απόφοιτοι ανώτατου εκπαιδευτικού ιδρύματος και 31% κάτοχοι κάποιου μεταπτυχιακού τίτλου. Στην πλειοψηφία τους οι συμμετέχοντες ήταν νοσηλευτές ΠΕ/ΤΕ σε ποσοστό 70,3%, ιατροί σε ποσοστό 8,9% και άλλες ειδικότητες σε ποσοστό 21%. Οι συμμετέχοντες ανέφεραν σαν πιο συχνές συμπεριφορές Mobbing ότι δεν τους απηύθύναν το λόγο (30,4%) και πως τους ανέθεταν καθήκοντα πολύ κατώτερα των ικανοτήτων τους (45,6%). Ο επιπολασμός του φαινομένου στην παρούσα μελέτη σύμφωνα με τον ορισμό του Leymann ανέρχεται στο 0,57%. Συμπεράσματα: Οι συμμετέχοντες σε ποσοστό 29,7% δήλωσαν ότι η συχνότητα που έχουν υποστεί συμπεριφορά Mobbing τους τελευταίους 12 μήνες ήταν μία φορά το μήνα, 21,5% μια φορά την εβδομάδα και 15,8% σε καθημερινή βάση, ενώ φαίνεται να υπάρχει στατιστικά σημαντική σχέση (p&lt;0,05) μεταξύ του εκπαιδευτικού επιπέδου των εργαζομένων και της εμφάνισης τέτοιων περιστατικών. Σχετικά με τις αιτίες θεωρούσαν το κακό κλίμα της εργασίας (21,7%) και τον ανταγωνισμό των μελών της ομάδας (20,3%) υπεύθυνα για την εμφάνιση συμπεριφορών Mobbing. Τέλος υψηλό είναι και το ποσοστό (74,1%) εκείνων που δήλωσε ότι έχει υπάρξει μάρτυρας σε περιστατικά εργασιακού εκφοβισμού σε άλλους συναδέλφους του. Κρίνεται λοιπόν αναγκαία η περαιτέρω διερεύνηση του φαινομένου καθώς και η επαγρύπνηση από τους αρμόδιους φορείς για την αντιμετώπιση και πρόληψή του.","abstract_has_math":false,"creators":["Λεωνιδάκου Ολυμπία","Leonidakou Olympia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2020,"date_issued":"2020","date_published":"2020","updated_at":"2026-11-19T05:37:42Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2897490"],"render_values":[{"text":"uoadl:2897490","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2897490","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2897490","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2897490","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λεωνιδάκου Ολυμπία","Leonidakou Olympia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2020"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2897490","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2897490"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Το φαινόμενο του εργασιακού εκφοβισμού τα τελευταία χρόνια αρχίζει να γίνεται γνωστό, κυρίως λόγω των επιπτώσεων του στην υγεία και στην ασφάλεια των εργαζομένων, καθώς και στην παραγωγικότητα των οργανισμών. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση και καταγραφή της ύπαρξης του φαινομένου Mobbing στους επαγγελματίες υγείας ενός μεγάλου δημόσιου νοσοκομείου καθώς και η συσχέτιση του με ορισμένα χαρακτηριστικά των εργαζομένων όπως το φύλο, η ηλικία, τα έτη εργασίας και το εκπαιδευτικό τους επίπεδο. Υλικό και μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 158 επαγγελματίες υγείας (νοσηλευτές, ιατροί, ψυχολόγοι) που εργάζονται σε ένα μεγάλο δημόσιο νοσοκομείο της Αττικής. Σαν εργαλείο αξιολόγησης χρησιμοποιήθηκε το ερωτηματολόγιο LIPT (Leymann Inventory of Psychological Terrorization). Για την στατιστική ανάλυση και επεξεργασία των αποτελεσμάτων χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πακέτο SPSS-22. Οι κατηγορικές μεταβλητές εκφράστηκαν με συχνότητες και ποσοστά. Για την ανάλυση και συσχέτιση εφαρμόστηκε το κριτήριο χ2 και σαν επίπεδο σημαντικότητας ορίστηκε α=0,05. Αποτελέσματα: Η πλειοψηφία των συμμετεχόντων ήταν γυναίκες σε ποσοστό 78,5% και ακολουθούσαν οι άντρες με 21,5%. Η μέση ηλικία των εργαζομένων ήταν τα 29 έτη και το ηλικιακό εύρος ήταν από 21 έως 60 έτη. Σχετικά με τα έτη εργασίας η πλειψηφία των συμμετεχόντων αναφέρει προϋπηρεσία από 1 έως 5 έτη και το εκπαιδευτικό επίπεδο των εργαζομένων ήταν 51,3% απόφοιτοι ανώτατου εκπαιδευτικού ιδρύματος και 31% κάτοχοι κάποιου μεταπτυχιακού τίτλου. Στην πλειοψηφία τους οι συμμετέχοντες ήταν νοσηλευτές ΠΕ/ΤΕ σε ποσοστό 70,3%, ιατροί σε ποσοστό 8,9% και άλλες ειδικότητες σε ποσοστό 21%. Οι συμμετέχοντες ανέφεραν σαν πιο συχνές συμπεριφορές Mobbing ότι δεν τους απηύθύναν το λόγο (30,4%) και πως τους ανέθεταν καθήκοντα πολύ κατώτερα των ικανοτήτων τους (45,6%). Ο επιπολασμός του φαινομένου στην παρούσα μελέτη σύμφωνα με τον ορισμό του Leymann ανέρχεται στο 0,57%. Συμπεράσματα: Οι συμμετέχοντες σε ποσοστό 29,7% δήλωσαν ότι η συχνότητα που έχουν υποστεί συμπεριφορά Mobbing τους τελευταίους 12 μήνες ήταν μία φορά το μήνα, 21,5% μια φορά την εβδομάδα και 15,8% σε καθημερινή βάση, ενώ φαίνεται να υπάρχει στατιστικά σημαντική σχέση (p<0,05) μεταξύ του εκπαιδευτικού επιπέδου των εργαζομένων και της εμφάνισης τέτοιων περιστατικών. Σχετικά με τις αιτίες θεωρούσαν το κακό κλίμα της εργασίας (21,7%) και τον ανταγωνισμό των μελών της ομάδας (20,3%) υπεύθυνα για την εμφάνιση συμπεριφορών Mobbing. Τέλος υψηλό είναι και το ποσοστό (74,1%) εκείνων που δήλωσε ότι έχει υπάρξει μάρτυρας σε περιστατικά εργασιακού εκφοβισμού σε άλλους συναδέλφους του. Κρίνεται λοιπόν αναγκαία η περαιτέρω διερεύνηση του φαινομένου καθώς και η επαγρύπνηση από τους αρμόδιους φορείς για την αντιμετώπιση και πρόληψή του.","Aim: Mobbing syndrome is mostly known because of the consequences that causes to the health and safety of the workers and to the productivity of organizations. The aim of the present study is to measure the prevalence of mobbing among healthcare professionals working in a public hospital. Methods: The population of the study consisted of 158 healthcare professionals working in a public hospital in Athens. For the purpose of this study the Leymann’s Inventory of Psychological Terrorization Questionnaire was used. For the statistical analysis the SPSS package (version 22.0) was used. All categorical variables expressed as frequencies and percentages. The level of statistical significance was defined as a=0,05. Results: The majority of the participants were female nurses (78,5%).The mean age of the participants was 29 years and the prevalence of mobbing was 0,57% . The most common mobbing behavior identified in the study were “you have been silenced” (30,4%) and “you have been assigned tasks lower your ability” (45,6%). From those who have been mobbed, 24,7% discussed it with a friend or family member and 22,8% with another colleague. The majority of the participants (74,1%) stated that they had witnessed mobbing behaviors against another colleague. Conclusion: Mobbing syndrome is a work related phenomenon which affects the employees and the organization in multiple ways. The introduction of tailored training of the managerial staff and the employees is important for the prevention and also the early detection of mobbing behaviors so as to avoid the negative consequences of the phenomenon."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διερεύνηση της παρουσίας του συνδρόμου ηθικής παρενόχλησης (σύνδρομο Mobbing) στους επαγγελματίες υγείας που εργάζονται σε μονάδες υγείας.Μελέτη περίπτωσης ενός δημόσιου νοσοκομείου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λεωνιδάκου Ολυμπία","Leonidakou Olympia"],"dc:date":["2020"],"dc:description":["Σκοπός: Το φαινόμενο του εργασιακού εκφοβισμού τα τελευταία χρόνια αρχίζει να γίνεται γνωστό, κυρίως λόγω των επιπτώσεων του στην υγεία και στην ασφάλεια των εργαζομένων, καθώς και στην παραγωγικότητα των οργανισμών. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση και καταγραφή της ύπαρξης του φαινομένου Mobbing στους επαγγελματίες υγείας ενός μεγάλου δημόσιου νοσοκομείου καθώς και η συσχέτιση του με ορισμένα χαρακτηριστικά των εργαζομένων όπως το φύλο, η ηλικία, τα έτη εργασίας και το εκπαιδευτικό τους επίπεδο. Υλικό και μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 158 επαγγελματίες υγείας (νοσηλευτές, ιατροί, ψυχολόγοι) που εργάζονται σε ένα μεγάλο δημόσιο νοσοκομείο της Αττικής. Σαν εργαλείο αξιολόγησης χρησιμοποιήθηκε το ερωτηματολόγιο LIPT (Leymann Inventory of Psychological Terrorization). Για την στατιστική ανάλυση και επεξεργασία των αποτελεσμάτων χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πακέτο SPSS-22. Οι κατηγορικές μεταβλητές εκφράστηκαν με συχνότητες και ποσοστά. Για την ανάλυση και συσχέτιση εφαρμόστηκε το κριτήριο χ2 και σαν επίπεδο σημαντικότητας ορίστηκε α=0,05. Αποτελέσματα: Η πλειοψηφία των συμμετεχόντων ήταν γυναίκες σε ποσοστό 78,5% και ακολουθούσαν οι άντρες με 21,5%. Η μέση ηλικία των εργαζομένων ήταν τα 29 έτη και το ηλικιακό εύρος ήταν από 21 έως 60 έτη. Σχετικά με τα έτη εργασίας η πλειψηφία των συμμετεχόντων αναφέρει προϋπηρεσία από 1 έως 5 έτη και το εκπαιδευτικό επίπεδο των εργαζομένων ήταν 51,3% απόφοιτοι ανώτατου εκπαιδευτικού ιδρύματος και 31% κάτοχοι κάποιου μεταπτυχιακού τίτλου. Στην πλειοψηφία τους οι συμμετέχοντες ήταν νοσηλευτές ΠΕ/ΤΕ σε ποσοστό 70,3%, ιατροί σε ποσοστό 8,9% και άλλες ειδικότητες σε ποσοστό 21%. Οι συμμετέχοντες ανέφεραν σαν πιο συχνές συμπεριφορές Mobbing ότι δεν τους απηύθύναν το λόγο (30,4%) και πως τους ανέθεταν καθήκοντα πολύ κατώτερα των ικανοτήτων τους (45,6%). Ο επιπολασμός του φαινομένου στην παρούσα μελέτη σύμφωνα με τον ορισμό του Leymann ανέρχεται στο 0,57%. Συμπεράσματα: Οι συμμετέχοντες σε ποσοστό 29,7% δήλωσαν ότι η συχνότητα που έχουν υποστεί συμπεριφορά Mobbing τους τελευταίους 12 μήνες ήταν μία φορά το μήνα, 21,5% μια φορά την εβδομάδα και 15,8% σε καθημερινή βάση, ενώ φαίνεται να υπάρχει στατιστικά σημαντική σχέση (p<0,05) μεταξύ του εκπαιδευτικού επιπέδου των εργαζομένων και της εμφάνισης τέτοιων περιστατικών. Σχετικά με τις αιτίες θεωρούσαν το κακό κλίμα της εργασίας (21,7%) και τον ανταγωνισμό των μελών της ομάδας (20,3%) υπεύθυνα για την εμφάνιση συμπεριφορών Mobbing. Τέλος υψηλό είναι και το ποσοστό (74,1%) εκείνων που δήλωσε ότι έχει υπάρξει μάρτυρας σε περιστατικά εργασιακού εκφοβισμού σε άλλους συναδέλφους του. Κρίνεται λοιπόν αναγκαία η περαιτέρω διερεύνηση του φαινομένου καθώς και η επαγρύπνηση από τους αρμόδιους φορείς για την αντιμετώπιση και πρόληψή του.","Aim: Mobbing syndrome is mostly known because of the consequences that causes to the health and safety of the workers and to the productivity of organizations. The aim of the present study is to measure the prevalence of mobbing among healthcare professionals working in a public hospital. Methods: The population of the study consisted of 158 healthcare professionals working in a public hospital in Athens. For the purpose of this study the Leymann’s Inventory of Psychological Terrorization Questionnaire was used. For the statistical analysis the SPSS package (version 22.0) was used. All categorical variables expressed as frequencies and percentages. The level of statistical significance was defined as a=0,05. Results: The majority of the participants were female nurses (78,5%).The mean age of the participants was 29 years and the prevalence of mobbing was 0,57% . The most common mobbing behavior identified in the study were “you have been silenced” (30,4%) and “you have been assigned tasks lower your ability” (45,6%). From those who have been mobbed, 24,7% discussed it with a friend or family member and 22,8% with another colleague. The majority of the participants (74,1%) stated that they had witnessed mobbing behaviors against another colleague. Conclusion: Mobbing syndrome is a work related phenomenon which affects the employees and the organization in multiple ways. The introduction of tailored training of the managerial staff and the employees is important for the prevention and also the early detection of mobbing behaviors so as to avoid the negative consequences of the phenomenon."],"dc:identifier":["uoadl:2897490","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2897490"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διερεύνηση της παρουσίας του συνδρόμου ηθικής παρενόχλησης (σύνδρομο Mobbing) στους επαγγελματίες υγείας που εργάζονται σε μονάδες υγείας.Μελέτη περίπτωσης ενός δημόσιου νοσοκομείου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:37:42Z"}